Placeholder

ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ

Οι τοποθετήσεις των 12 φορέων για το Σχέδιο Νόμου για την Έρευνα

Δημοσίευση: 21/10/2014
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Ο προεδρεύων της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής Σπύρος Ταλιαδούρος, κάλεσε να διατυπώσουν την άποψή τους επί του Σχεδίου Νόμου για την Έρευνα 12 φορείς. Οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων των φορέων έχουν ως εξής:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΩΤΑΚΗΣ (Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας): Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θα ήθελα να μεταφέρω κάποιες απόψεις, έχοντας θητεύσει ενεργά στο ελληνικό ερευνητικό τοπίο τα τελευταία 30 χρόνια από τη δημιουργία του ν.1514/1985, έχοντας την εμπειρία της δημιουργίας, ανάπτυξης και διοίκησης του ΙΤΕ και έχοντας εκτεταμένη συμμετοχή στη διαμόρφωση κοινοτικών πολιτικών έρευνας και καινοτομίας.
Ο ν.1514/1985 αποδείχθηκε χρήσιμος και αποτελεσματικός, όμως σήμερα, 30 χρόνια μετά, όχι απλά αν δεν αντιμετωπίζει τις σύγχρονες ανάγκες, αλλά και τα θετικά του σημεία έχουν σοβαρά αποδυναμωθεί από το πλέγμα των τελευταίων νόμων τα τελευταία 5 χρόνια, που εφαρμόζονται με προκρούστιο τρόπο και προκαλούν ασφυξία στα ερευνητικά κέντρα. Για το λόγο αυτό, η κατάθεση του νέου νόμου για την έρευνα είναι ένα ιδιαίτερα θετικό γεγονός και η άμεση εφαρμογή του είναι σοβαρή αναγκαιότητα, όμως εδώ το κύριο ερώτημα είναι ποιος νόμος; Είναι αυτός στον οποίο αναφέρεται η αιτιολογική έκθεση ή αυτός που τελικά έρχεται προς ψήφιση και χρειάζεται σοβαρές παρεμβάσεις; Αποκλίνει σοβαρά αυτός ο νόμος από την αιτιολογική έκθεση.
Προσωπικά, πιστεύω ότι η έρευνα χαρακτηρίζεται από ένα έντονο δυναμικό χαρακτήρα και συνεχώς εξελίσσεται μέσα στο ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον της παγκοσμιοποιημένης πλέον επιστήμης και οικονομίας. Για το λόγο αυτό, χρειάζονται απλές λύσεις, γρήγορες παρεμβάσεις, απάλειψη της γραφειοκρατίας και ουσιαστική αξιολόγηση. Δυστυχώς, στον υπό συζήτηση νόμο υπεισέρχονται νέα στρώματα γραφειοκρατίας που θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Οι πολιτικές που θα εφαρμοστούν θα πρέπει να απευθύνονται σε ολόκληρη την αλυσίδα της αξίας της καινοτομίας, από τη βασική μέχρι την εφαρμοσμένη τεχνολογική έρευνα, με γνώμονα την επιδίωξη της επιστημονικής ποιότητας και αριστείας και με στόχους, αφενός, την προαγωγή της οικονομίας της γνώσης, αλλά και, αφετέρου, την πνευματική και υλική ανάταση της κοινωνίας.
Όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας είναι απαραίτητοι, ξεκινώντας από τη βασική έρευνα, αλλιώς αυτή η αλυσίδα της αξίας δεν μπορεί να λειτουργήσει. Χωρίς βασική έρευνα δεν υπάρχουν εφαρμογές μεγάλης εμβέλειας. Ουδεμία μεγάλη και σοβαρή καινοτομία έχει υπάρξει ως προϊόν διατεταγμένης έρευνας. Αντίθετα, όλες οι μεγάλες καινοτομίες που δημιούργησαν πλούτο μετασχηματίζοντας την πραγματική οικονομία, ήταν απρόβλεπτες και προϊόντα της επιστημονικής περιέργειας.
Ακόμη, επιγραμματικά επισημαίνω την ανάγκη εξασφάλισης δημόσιας επένδυσης με συνέχεια και συνέπεια. Δεν είναι δυνατή η ύπαρξη μακροπρόθεσμης εθνικής στρατηγικής στοχοθεσίας, όπως προτείνει ο νόμος, χωρίς σταθερή δημόσια χρηματοδότηση. Επιπλέον, η κάλυψη ανελαστικών δαπανών αποκλειστικά από πόρους προερχόμενους από μη κρατικά έσοδα, λόγω της μειωμένης δημόσιας δαπάνης, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές στρεβλώσεις και παρενέργειες. Το λέω αυτό εγώ που στο ΙΤΕ ένα μεγάλο μέρος του προϋπολογισμού μας προέρχεται από τα ετήσια έσοδα και εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης.
Ας μην ξεχνάμε ότι σήμερα οι κρατικές χρηματοδοτήσεις που προσελκύουν τα ερευνητικά κέντρα είναι κατά μέσο όρο τετραπλάσιες του τακτικού προϋπολογισμού που λαμβάνουν. Από όσο ξέρω, ο τακτικός προϋπολογισμός είναι της τάξης των 36 εκατ., ενώ τα ερευνητικά κέντρα προσελκύουν 140 εκατ. κατά μέσο όρο από εξωτερικές πηγές. Επιπλέον, ακόμη και η εκμετάλλευση της καινοτομίας για την ανάπτυξη και τον μετασχηματισμό της πραγματικής οικονομίας, χρειάζεται μακροπρόθεσμη δημόσια επένδυση και όχι την αποσπασματική επένδυση που κάνει ο ιδιωτικός τομέας και που απευθύνεται σε πρόσκαιρες ανάγκες της αγοράς.
Το κανονιστικό πλαίσιο πρέπει να εκλογικευτεί ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις. Για παράδειγμα, υπάρχει ανάγκη για άμβλυνση των συνεπειών του πρόσφατου νόμου, ν.4270, στον οποίο εμφανίζονται πράγματα πραγματικά οξύμωρα, όπως ότι ο υπεύθυνος οικονομικός διευθυντής ασκεί εξουσία ακόμη και για τη σκοπιμότητα των δαπανών και το ερώτημα είναι τότε τι κάνουν τα διοικητικά συμβούλια; Επίσης, είναι κρατικά δημόσια έσοδα οι χρηματοδοτήσεις από ανταγωνιστικά κοινοτικά προγράμματα; Αν συμβαίνει αυτό, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψη, διότι θα υπάρξουν σοβαρές παρενέργειες στην έρευνα, οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, θα είναι ανεπανόρθωτες και μπορώ να εξηγήσω αν ερωτηθώ.
Τέλος, επιβάλλεται η συστηματική και ουσιαστική αξιολόγηση σε συνδυασμό με την ύπαρξη κινήτρων, αλλά και τη θέσπιση σταθερών κανόνων ελέγχου και λογοδοσίας χωρίς την πρόκληση ασφυξίας. Ασφαλώς η αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει και το ερευνητικό έργο που επιτελείται, αλλά και τη διοίκηση, γιατί οι διευθυντές των ερευνητικών κέντρων θα πρέπει να είναι καταξιωμένοι επιστήμονες, από τη μια μεριά, αλλά και ικανοί να πείθουν για τις επιλογές που κάνουν και να εμπνέουν συλλογικότητα, πέρα από προσωπικές στρατηγικές και φιλοδοξίες. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα εκπληρώνει ο υπό συζήτηση νόμος. Η απάντησή μου είναι ότι, στη σημερινή του μορφή, παρά τις καλές προσπάθειες όπως αυτές εκφράζονται στην αιτιολογική έκθεση, όχι. Χρειάζονται σοβαρές παρεμβάσεις που μπορεί να γίνουν, όπως αυτές που προτείνει η Σύνοδος των Προέδρων των Ερευνητικών Κέντρων και θα σας παρουσιαστούν αργότερα, απ' όσο ξέρω, αλλά και νομοτεχνικές βελτιώσεις, ούτως ώστε το πρόσημο να γίνει θετικό για την πρόσθετη αξία που θα δημιουργήσει στο μέλλον.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (Διευθυντής του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών): Θέλω να επισημάνω απλώς ορισμένα σημεία τα οποία καμιά φορά πρέπει να τα επαναλαμβάνουμε, όπως το ότι η έρευνα διεξάγεται με πάρα πολύ πετυχημένο τρόπο στα ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα, αλλά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της συνολικής έρευνας που γίνεται, γίνεται μέσα στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Υπολογίζεται από μερικούς ότι φτάνει και το 80% της έρευνας. Με αυτή την έννοια, σαν πρώτη τοποθέτηση που νομίζω ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη - και ενδεχομένως η σύνοδος των πρυτάνεων και οι εκπρόσωποί τους θα φέρουν αυτό το θέμα - πρέπει η έρευνα και οι συνθήκες υπό τις οποίες γίνεται η έρευνα μέσα στα ΑΕΙ, να έχει ίση μεταχείριση με αυτό που γίνεται στα ερευνητικά κέντρα, τα οποία είναι πάρα πολύ πετυχημένα.
Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι οι ερευνητές στην Ελλάδα, τα ερευνητικά κέντρα και τα πανεπιστήμια, είναι σε πανευρωπαϊκό επίπεδο πολύ ψηλά στην κορυφή, με στοιχεία που δίνει επίσημα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε κατατάξεις των 20 πλέον δραστήριων στην έρευνα φορέων με μεγάλη χρηματοδότηση, που περιλαμβάνουν όλα τα πανεπιστήμια της Ευρώπης, όλα τα ερευνητικά ιδρύματα και όλες τις εταιρείες, μικρές και μεγάλες. Οι τρεις φορείς από την Ελλάδα που βρίσκονται στην πρώτη εικοσάδα είναι το ΙΤΕ, το ΕΚΕΤΑ στη Θεσσαλονίκη και το ΕΠΙΣΕΥ και γι' αυτό ήθελα να μιλήσω λίγο παραπάνω.
Το ΕΠΙΣΕΥ είναι το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών Υπολογιστών, το οποίο λειτουργεί, χάρη στο αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων, με επιλογή των πανεπιστημίων και έχουν γίνει περίπου 15 ΕΠΙ. Το ΕΠΙΣΕΥ Είναι το μεγαλύτερο, λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι έχει καλές συνθήκες. Πρώτα απ' όλα, αποτελεί τον ερευνητικό βραχίονα για τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, που, όπως ξέρετε όλοι, είναι μια πάρα πολύ καλή σχολή με πλούσιο ερευνητικό και εκπαιδευτικό δυναμικό.Επίσης, είναι σε μια τεχνολογία αιχμής στα συστήματα επικοινωνιών και υπολογιστών και αυτό έχει μια ανταπόκριση στο ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου σε έντονα ανταγωνιστικά προγράμματα με διαδικασίες διαγωνισμών έχει επιτύχει σε πρακτικό επίπεδο να φέρνουν στην Ελλάδα 20 – 25 εκατ. κάθε χρόνο, τα τελευταία δέκα χρόνια και να προσφέρει εργασία σε πολλούς νέους επιστήμονες ερευνητές άνω των 500. Εν πάση περιπτώσει είναι ένα μοντέλο το οποίο δείχνει να δουλεύει. Ένα μοντέλο για να εκτελείται η έρευνα από μικρούς ευέλικτους και αποτελεσματικούς οργανισμούς που δεν σταματούν την λειτουργία τους ποτέ.Αυτή είναι η δεύτερη θέση, ότι στα πλαίσια ενός πλουραλισμού πιστεύουμε ότι τα ίδια τα πανεπιστήμια μπορούν να επιλέξουν να έχουν τέτοιου είδους ερευνητικά ινστιτούτα και βέβαια να ακολουθούνται όλες οι διαδικασίες εκλογών, όπως σήμερα γίνονται με τα ΕΠΙ. Η εκλογή της διοίκησης, ο έλεγχος και οι αξιολογήσεις π.χ. γίνονται από τη Σύγκλητο, προφανώς σε σχέση με το Υπουργείο Παιδείας το οποίο εποπτεύει αυτούς τους Οργανισμούς.
Θα συμφωνήσω με ορισμένες νομοθετικές τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν έτσι ώστε να μην μπαίνουν εμπόδια στα ερευνητικά κέντρα και στους φορείς που δουλεύουν μέσα στα πανεπιστήμια είτε είναι αυτοί ΕΛΚΕ είτε είναι τα Ερευνητικά Πανεπιστημιακά Ινστιτούτα είτε είναι αργότερα εάν θελήσουν να κάνουν έρευνα και τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου τα οποία προβλέπονται στο ν.4009.
Επίσης, ήθελα να τονίσω ότι όλα αυτά τα ΕΠΙ τα κάνουν με 0 κρατικό προϋπολογισμό και ταυτόχρονα χρησιμοποιούν μεν υποδομές των πανεπιστημίων, αλλά δίνουν το 60% των καθαρών τους αποτελεσμάτων στα ίδια τα ιδρύματα. Πιστεύω ότι οι επόμενοι ομιλητές έχουν κάποιες συγκεκριμένες θέσεις για νομοθετικές διορθώσεις στο νόμο που θα δώσουν ακόμη περισσότερα κίνητρα για να γίνεται καλύτερη η έρευνα και θα δημιουργήσουν καλύτερες συνθήκες. Υπ’ αυτή την έννοια να μην βάζουν εμπόδια στην εκτέλεση ερευνητικών έργων για την καλύτερη απόδοση όλων των φορέων έρευνας.

ΜΑΡΙΑ ΣΤΟΥΜΠΟΥΔΗ (Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών): Κύριε Πρόεδρε, κατ’ αρχήν ευχαριστούμε για την πρόσκληση. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη και θα σας παρακαλέσω στη συνέχεια να διαβάσετε την επιστολή που στείλαμε προς εσάς και προς τα μέλη των Επιτροπών Μορφωτικών Υποθέσεων και Τεχνολογίας και Έρευνας της Βουλής των Ελλήνων. Έχουμε στείλει και μια επιστολή στον Πρωθυπουργό στην οποία επισημάναμε ορισμένα θέματα, όπως η υποχρηματοδότηση των ερευνητικών κέντρων και η υποχρηματοδότηση των ερευνητικών προγραμμάτων, τα οποία περικόπτονται ενώ υπάρχουν ενταγμένα προγράμματα στο ΕΣΠΑ.
 Τώρα έρχεται και αυτός ο νόμος για την έρευνα για τον οποίο έχουμε πάρα πολλές σοβαρές ενστάσεις και γι’ αυτό το λόγο ζητάμε να αποσυρθεί. Που βρίσκονται οι πολλές σοβαρές ενστάσεις; Πέραν όλων των άλλων ότι η Αιτιολογική Έκθεση δεν είναι αντίστοιχη με το νομοσχέδιο, η Έκθεση δημόσιας διαβούλευσης δεν αντιστοιχεί σε αυτόν τον νόμο, στην οποία είχαμε καταθέσει και όλοι οι φορείς της δικιάς μας κοινότητας πολλές προτάσεις.
Διαφωνούμε στο εξής, το οποίο εμφανίστηκε σε αυτό το νομοσχέδιο, που είδαμε τώρα να έρχεται στη Βουλή. Αυτός ο νόμος αποπειράται να έρθει και να εκσυγχρονίσει ένα νόμο πλαίσιο το ν.1514/1985, ο οποίος για την εποχή του ήταν σπουδαίος νόμος. Θα μας ρωτήσετε δεν χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί; Ναι, βεβαίως, αλλά ακόμη μπορεί. Έχει αναπτύξει ουσιαστικά αυτός ο νόμος το ερευνητικό σύστημα ειδικά της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας, το οργάνωσε, του έθεσε τις βάσεις για να γίνονται διεθνείς αξιολογήσεις στο σύστημά μας όλα τα χρόνια και το έθρεψε πραγματικά. Χρειάζεται κάποιες βελτιώσεις, αλλά όχι με έναν τέτοιο νόμο ο οποίος έχει μια τελείως διαφορετική φιλοσοφία από τον αρχικό.
Η φιλοσοφία αυτού του νόμου την οποία εμείς τολμούμε να πούμε ότι αποτελεί και μια παγκόσμια πρωτοτυπία ποια είναι; Είναι ότι αίφνης τα ερευνητικά κέντρα μετατρέπονται σε επιχειρήσεις – επενδυτικά κέντρα. Υπάρχουν διατυπώσεις μέσα στο νομοσχέδιο ότι πρέπει με κάθε τρόπο να αναπτύξουν επιχειρηματική δραστηριότητα τα κέντρα και άρθρα τα οποία ουσιαστικά τα βάζουν στη θέση ιδιωτικών εταιριών, οι οποίες ασχολούνται με επενδυτικά κεφάλαια. Δηλαδή, τα κέντρα πια θα λειτουργούν και σαν venture capitals, όπως λέγονται αυτά τα κεφάλαια χρηματοδοτώντας καινοτομίες και όχι μόνο αυτό τα διοικητικά συμβούλια ή οι διοικήσεις θα αποφασίζουν εάν θα τοποθετούν χρήματα μέσα στα ίδια τα κέντρα γι’ αυτές τις δραστηριότητες ως venture capitals ή αν θα τα τοποθετούν και κάπου αλλού εκτός κέντρου.
Ουσιαστικά αυτό που εμείς εδώ θέλουμε να πούμε είναι ότι ο ρόλος του δημόσιου ερευνητικού συστήματος δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι η επιχειρηματικότητα αυτή καθ’ αυτή. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο σε καμία χώρα. Οι επιχειρήσεις είναι υπόθεση του ιδιωτικού τομέα. Αυτό για το οποίο το νομοσχέδιο όφειλε να προνοεί, αυτό που λέμε εδώ και πολλά χρόνια, είναι η καθιέρωση μηχανισμών και συνεργατικών σχημάτων αμοιβαίου οφέλους μεταξύ των δημοσίων ερευνητικών μας κέντρων και των καινοτόμων επιχειρήσεων. Σχήματα τα οποία θα εκπαιδεύουν νέους ερευνητές, θα εκπαιδεύουν μηχανικούς οι οποίοι θα μπορούν να κατευθύνονται και στις επιχειρήσεις. Το σχέδιο, λοιπόν, θεωρούμε ότι εισάγει μια ιδιότυπη επιχειρηματικότητα που όπως είπαμε δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού.
Πάμε σε ένα άλλο πολύ σημαντικό σημείο που είναι η μη διασφάλιση χρηματοδότησης εθνικής για τα δημόσια ερευνητικά μας κέντρα. Αυτή την στιγμή τα 10 κέντρα της ΓΓΕΤ έχουν διακριθεί διεθνώς. Τέσσερα από τα κέντρα μας είναι μαζί με το ΕΠΙΣΕΥ στους 50 καλύτερους ερευνητικούς οργανισμούς της Ε.Ε. με τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην διεκδίκηση και υλοποίηση προγραμμάτων από το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο. Αξιολογούμαστε με διεθνείς αξιολογήσεις με άριστες επιδόσεις. Η τελευταία αξιολόγηση έγινε τώρα τον Ιανουάριο που μας πέρασε.
Από το 2008 ως και το 2015 ο προϋπολογισμός των κέντρων περικόπτεται κατά 68%. Σε απόλυτα μεγέθη 80 εκατ. ευρώ για δέκα κέντρα το 2008 και 25,8 για το 2015. Έρχεται αυτό το νομοσχέδιο να μην μας  διασφαλίσει ούτε την μισθοδοσία των ερευνητών και του μόνιμου προσωπικού ούτε καν την στήριξη μεγάλων εθνικών υποδομών, όπως είναι οι σεισμογράφοι του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, τα ερευνητικά καράβια του Εθνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών που δεν υποστηρίζονται αυτά ουδόλως.
Υπάρχει έλλειψη ρυθμίσεων που θα αντιμετωπίσει τον κατακερματισμό του δημόσιου ερευνητικού ιστού. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό για εμάς, διότι τα κέντρα της ΓΓΕΤείναι οργανωμένα, αξιολογούμενα και είναι τα μόνα που πλήττονται, ενώ εκεί έξω στα άλλα υπουργεία, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις πολύ αξιόλογων ερευνητικών κέντρων, υπάρχει μια πληθώρα οργανισμών, οι οποίοι φέρουν στον τίτλο τους τον όρο «Έρευνα» ή κάποιο παράγωγό της που μπορούν να παίρνουν χρήματα από ερευνητικά κονδύλια. Δεν ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί οι Οργανισμοί, δεν έχουν αξιολογηθεί ποτέ και δεν ξέρουμε και τα αποτελέσματα της χρήσης των κονδυλίων αυτών.   
Κύριε Υπουργέ, θα καταθέσουμε και άλλες προτάσεις, ακριβώς διότι δεν έχω πολύ χρόνο.
Η έλλειψη ρυθμίσεων για τη δημιουργία ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας είναι πολύ σημαντική για μας, μια προσπάθεια που άρχισε με τον νόμο 4009/11, να δημιουργήσει συμπράξεις μεταξύ των Πανεπιστημίων, των Τ.Ε.Ι. της χώρας και των ερευνητικών κέντρων, σε μια εποχή που δεν έχουμε την άνεση να κατασπαταλάμε τους πόρους και τις δυνάμεις μας, θα πρέπει και εδώ να υπάρξει μια σοβαρή δέσμη μέτρων.
Η υποβάθμιση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας, που και στο παρελθόν έχουμε κάνει προτάσεις για την αναβάθμισή του και τη σύνδεσή του με τα πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι., με το σύστημα αυτό, όπως είπε πριν και ο κ. Βασιλείου.
Η μετατροπή της ΓΓΕΤ σε υπερυπουργείο - θα δείτε τι γράφουμε - αλλά φοβόμαστε ότι ξεφεύγει λίγο το πράγμα, γιατί η νέα ΓΓΕΚ θα διαχειρίζεται ακόμη και την αξιοποίηση, προώθηση των ερευνητικών δικαιωμάτων, μέσω πατεντών, επινοικίασης, ίδρυσης εταιριών spin off, θα δίνει διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε δικηγόρους. Δεν ξέρω, εάν μπορεί να τα κάνει όλα αυτά, στην παρούσα συγκυρία.
Έχουμε, επίσης, σοβαρότατες αντιρρήσεις και στο μοντέλο διοίκησης, θα τις διαβάσετε, οι προτάσεις μας είναι κατατεθειμένες.
Ολοκληρώνω, λέγοντας ότι θα είμαστε στη διάθεσή σας για όποιες βελτιώσεις, κύριε Υπουργέ, αλλά ουσιαστικά ο νόμος αυτός θέλει βελτιώσεις και στα νομικά του στοιχεία και σε πολλά επιμέρους. Ως τότε, ζητάμε την απόσυρσή του.

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Ερευνητικά Κέντρα – Ιδρύματα Δημοσίου Δικαίου (Π.Ο.Ε.Ε.Κ.-ΙΔΔ)): Είμαι Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Ερευνητικά Κέντρα και εργάζομαι στο Ερευνητικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών. Να σας ευχαριστήσω, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι βουλευτές, που μας δώσατε το λόγο, ώστε να εκθέσουμε τις απόψεις μας.
Η Γενική Γραμματεία, μάς πίεσε τον Δεκέμβριο του 2013, ανάμεσα στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, να καταθέσουμε τις προτάσεις μας γι’ αυτό το νομοσχέδιο. Τις καταθέσαμε, παρόλο που είχαμε ζητήσει έναν εύλογο χρόνο, να μπορούμε να επεξεργαστούμε καλύτερα προτάσεις. Ενώ τις καταθέσαμε στο πιεστικό πλαίσιο, που μας έθεσε η Γενική Γραμματεία, από τότε, εννέα μήνες, δεν έχουμε κανένα διάλογο, καμία διαβούλευση, καμία συζήτηση από τη Γενική Γραμματεία με τους φορείς, γι' αυτό το νόμο. Μετά από εννέα μήνες παρουσιάζεται ένα νομοσχέδιο, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με εκείνο το προσχέδιο, που ξεκίνησε για να κάνουμε και εμείς προτάσεις.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Τι είχατε πει τότε; Το είχατε αποδεχθεί;
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Ήταν καλύτερο από το παρόν και είχαμε προτείνει τη βελτίωση του, γιατί ήταν ένα σχέδιο για να κάνουμε προτάσεις και κάναμε προτάσεις βελτίωσης. Να σας πω, ότι τότε δεν είχαμε ζητήσει την απόσυρσή του, όπως ζητάμε τώρα.
Το νομοθέτημα αυτό,  λοιπόν, δεν είναι αποτέλεσμα μιας διαβούλευσης.
Ερχόμαστε τώρα στα κεντρικά προβλήματα που έχει.
Καταργεί τους οργανισμούς και ανατρέπει τις εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων. Δηλαδή, με αυτό το νομοσχέδιο, όταν θα δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καταργούνται όλοι οι οργανισμοί. Θα σας παρουσιαστεί, μετά από πρωτοβουλία της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών, νομική τεκμηρίωση από δικηγόρο, ότι αυτό προσομοιάζει με ένα σχέδιο ΕΡΤ.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Από ποιο άρθρο προκύπτει αυτό;
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Από το άρθρο 49.2.
Μέχρι τους έξι μήνες, που θα δημιουργηθούν οι καινούργιοι οργανισμοί, το προσωπικό είναι στον αέρα, δηλαδή δεν υπάρχουν μεταβατικές διατάξεις για το προσωπικό αυτό. Εμείς υπηρετούμε και εθνικές υποδομές, που δεν μπορούν να μείνουν ούτε μία ώρα χωρίς την τεχνική και την επιστημονική υποστήριξη των εργαζομένων στα ερευνητικά κέντρα.
Κατά τη διάρκεια της πορείας του νομοσχεδίου αυτού, έχουμε δύο αιτιολογικές εκθέσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το νομοσχέδιο και αυτό δείχνει την προχειρότητα, με την οποία συντάχθηκε. Μάλιστα, ειπώθηκε ότι οι αιτιολογικές εκθέσεις είναι η φιλοσοφία του Γενικού Γραμματέα Έρευνας, αλλά ο νόμος είναι άλλο πράγμα. Εσείς θα νομοθετήσετε το νόμο και όχι τις αιτιολογικές εκθέσεις, που ο Γενικός Γραμματέας μάς βεβαίωσε, ότι είναι η φιλοσοφία του και η λογική του.
Από το νόμο απουσιάζει η βασική έρευνα, που είναι βασική προϋπόθεση οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Δεν υπάρχει πουθενά εγγύηση χρηματοδότησης της βασικής έρευνας και όπως είπε ο κ. Φωτάκης, πολύ σωστά, δεν υπάρχει προηγμένη χώρα στον κόσμο, χωρίς να χρηματοδοτεί στοιχειωδώς τη βασική έρευνα.
Δεν ενοποιεί την ερευνητική κοινότητα, για τα εκτός Γενικής Γραμματείας ερευνητικά κέντρα. Πολλές φορές και η δική μας κοινότητα και τα πολιτικά κόμματα έχουν ταχθεί, ότι δεν είναι δυνατόν σε μια χώρα προηγμένη, ευρωπαϊκή, να έχουμε κορμό ερευνητικών κέντρων, υπό τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας και διασπάρτα ερευνητικά κέντρα, ανά Υπουργείο και ανά φορέα. Πρέπει, αφού έρχεται ένας τέτοιος νόμος στρατηγικής σημασίας, να προέβλεπε την ενοποίηση όλων των ερευνητικών κέντρων κάτω από μια ομπρέλα.
Αφαιρεί από το Κοινοβούλιο τον έλεγχο για τη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων. Από δω και πέρα, εάν ψηφιστεί ο νόμος, η Γενική Γραμματεία μπορεί να καταργεί, να ιδρύει, να περικόπτει, να περιστέλλει, λειτουργίες ερευνητικών κέντρων.
Να πούμε για την ιστορία, ότι το Κοινοβούλιο προστάτευσε, πριν από δύο χρόνια, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, από κατάργηση, γιατί έπρεπε να καταργηθεί με νομοθετική παρέμβαση και η πλειοψηφία των βουλευτών μπόρεσε να στηρίξει, αυτόν τον τόσο σοβαρό θεσμό, που επιτελεί το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών. Τώρα πια, εάν νομοθετήσει η Βουλή αυτό, δεν θα μπορεί να προστατεύσει το Κοινοβούλιο από καρατομήσεις, περιθωριοποιήσεις, υποβαθμίσεις ή δημιουργίες ερευνητικών κέντρων.
Να κάνω μια παρένθεση πάνω σε αυτό, ότι εχθές ανακοινώθηκε δημιουργία ερευνητικού κέντρου στη Θράκη, όταν συζητιέται ο νόμος για την έρευνα, κάτι που δείχνει την αποσπασματικότητα και την προχειρότητα που λειτουργεί αυτή η πολιτεία. Είναι απαράδεκτο, δηλαδή, την ώρα που είναι στη Βουλή, στους θεσμούς, το νομοσχέδιο για την έρευνα, κάποιοι, κατά τη γνώμη μας για περιφερειακά συμφέροντα, ιδρύουν ένα ερευνητικό κέντρο στη Θράκη, μεμονωμένο, ανεξάρτητο, το οποίο επικαλύπτει και δραστηριότητες υπαρχόντων ερευνητικών κέντρων.
ΜΑΡΙΝΟΣ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗΣ: Γιατί να μην γίνει, δηλαδή, στη Θράκη;
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν είναι το πρόβλημα η περιοχή, είναι ότι έπρεπε να γίνει οργανωμένα, να μπει στο νομοσχέδιο. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη Θράκη, απλώς σας λέω ότι έπρεπε να μπει στο νομοσχέδιο, μιλάμε για την έρευνα τώρα.
ΜΑΡΙΝΟΣ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗΣ: Ομιλεί εκτός μικροφώνου.
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Να ζητήσω συγγνώμη για την παρανόηση.
Επίσης, δεν διασφαλίζει κανένα πόρο για τη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων. Το νομοσχέδιο αυτό δεν στηρίζει οικονομικά τις εθνικές υποδομές των ερευνητικών κέντρων, που είναι στρατηγικής σημασίας για την ύπαρξη ενός προηγμένου κράτους.
Να σκεφθείτε μόνο, επειδή είμαι και υπάλληλος του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών, ότι η Τουρκία κάνει διπλωματία με ένα ερευνητικό σκάφος, που είναι στην ΑΟΖ της Κύπρου. Εμείς έχουμε τρία ωκεανογραφικά σκάφη στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, που τα επιδοτούν τα προγράμματα, χωρίς κρατική χρηματοδότηση, που επιτελούν εθνικούς σκοπούς, πέρα από τους ερευνητικούς, επιστημονικούς και δεν έχουν καμία ενίσχυση. Το δε Ωκεανογραφικό Αιγαίου είναι 30 ετών, θέλει αντικατάσταση και δεν έχει βρεθεί χρηματοδότηση, για να μπορέσει να αντικατασταθεί, παρά τις εκκλήσεις που κάνει, κατά περιόδους, η διοίκηση του ΕΛΚΕΘΕ.
Στην επιλογή εκπροσώπων ερευνητών και ΕΛΕ στα διοικητικά συμβούλια παραβιάζεται το Σύνταγμα, γιατί για τους ερευνητές Γ΄ βαθμίδας και τους ειδικούς λειτουργικούς επιστήμονες, δεν προβλέπεται το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Έχουν δικαίωμα εκλέγειν, για να εκλεγούν μόνο ερευνητές Α΄ και Β΄ βαθμίδας και δεν έχουν δικαίωμα εκλέγεσθαι. Μέρος των αποφάσεων των Δ.Σ. προβλέπεται ότι θα είναι μυστικές, παραβιάζοντας τη σημερινή πραγματικότητα, που όλοι μιλάμε για διαφάνεια. Δεν υπάρχει εκπρόσωπος των φορέων στη Σύνοδο των Προέδρων, που υπάρχει στο νομοσχέδιο. Όταν ο κ. Φωτάκης προήδρευε της Συνόδου των Προέδρων, οι φορείς συμμετείχαν, όταν άλλαξε την 1η Ιανουαρίου ο Πρόεδρος, πετάχτηκαν οι φορείς έξω και τους αφαιρείται και ο λόγος, προ ημερησίας διατάξεως να τοποθετηθούν και μετά να αποχωρήσουν. Αυτό έγινε στη Θεσσαλονίκη. Δηλαδή, ζητάμε στο νόμο να εκπροσωπούνται οι φορείς στη Σύνοδο των Προέδρων.
 Όλες οι αξιολογήσεις αναφέρουν ότι υπάρχει γήρανση του προσωπικού. Εμείς αξιολογηθήκαμε, με όλα τα ερευνητικά κέντρα, τον Ιανουάριο, από ξένες επιστημονικές επιτροπές και όλα τα ερευνητικά κέντρα, τουλάχιστον αυτά που εκπροσωπούμε εμείς, αρίστευσαν, πήραν βαθμούς 4,5 με 5, με άριστα το 5.Γι' αυτό είναι και καθοδήγηση της Γενικής Γραμματείας ότι χρηματοδοτούμε τις αριστείες. Είμαστε μέσα σ' αυτούς που αξιολογηθήκαμε και αριστεύσαμε κι όμως η αντιμετώπιση που έχουμε είναι αυτή, που περιγράφουμε σε σχέση με τα δικαιώματά μας.Δεν υπάρχουν, βέβαια, μεταβατικές διατάξεις για εξέλιξη του προσωπικού, που αποκτά ειδίκευση. Χρησιμοποιούν τους ειδικούς λειτουργικούς επιστήμονες, που είναι τεχνικοί επιστήμονες - δεν είναι τεχνικοί - να έχουν προσόντα διδακτορικού. Αυτά είναι τα προσόντα, που έχει ο ερευνητής. Εμείς θέλουμε τους ΕΛΕ, να είναι τεχνικοί και ν’ αποκτούν ή μεταπτυχιακό ή με την πάροδο της εργασίας τους, μέσα σ' ένα ερευνητικό κέντρο με την εμπειρία που αποκτούν. Είναι ενδιάμεσος χώρος και δεν μπορεί, να έχει τα ίδια κριτήρια μ’ έναν ερευνητή.
Να σας πω κι ένα παράδειγμα στο ΕΣΕΤ, προβλέπονται δύο εκπρόσωποι του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών. Εκεί οι εκπρόσωποι πρέπει να έχουν μάστερ, ενώ ο ΕΛΕ μέσα στο ερευνητικό κέντρο πρέπει να έχει διδακτορικό, ενώ όλοι οι άλλοι στο ΕΣΕΤ είναι με διδακτορικά, είναι καθηγητές.
Για τους προέδρους δε στο ερευνητικό κέντρο ο νόμος προβλέπει ότι όλες οι θητείες τους μέχρι τώρα διαγράφονται και χωρίς όρια ηλικίας ξανά διεκδικούν εκ του μηδενός μετά την εφαρμογή του νόμου την προεδρία. Αυτό δημιουργεί Προέδρους συνεχούς κι αφού το ανθρώπινο δυναμικό θα γεράσει, όπως έχει γεράσει ήδη το επιστημονικό προσωπικό και δεν ανανεώνεται με προκηρύξεις θέσεων, θεωρούμε ότι δεν είναι σωστή κατεύθυνση. Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες ημερομηνίες ηλικιακές, για να μπορείς να διεκδικήσεις τη θέση του Προέδρου και πρέπει να είναι όπως το 1514 δύο θητείες. Δεν μπορεί από εκεί και πέρα, να προσφέρει κανείς επιστήμονας παραπάνω, εκτός κι αν γίνει ένα ιδιότυπο κατεστημένο μέσα σ’ ένα ερευνητικό κέντρο κ.λπ. κ.λπ. που υπονοούνται.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνιση. Δεν θα μιλήσω ξανά, απλά θα ήθελα ν’ ακούσει το Σώμα ότι επειδή είπατε για τα το Ωκεανογραφικό, το οποίο είναι σε άθλια κατάσταση, πριν από ένα μήνα - εάν δεν κάνω λάθος - δώσαμε 1.800.000 για την επισκευή του. Αυτό είναι το ένα.
Για το δεύτερο που πρέπει να ξέρει το Σώμα για το ΚΕΘΕ, είναι ίσως το μόνο ερευνητικό, που δεν έχει πρόβλημα στη μισθοδοσία του, εάν δεν κάνω λάθος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων σε Ερευνητικά Ιδρύματα Ιδιωτικού Δικαίου (ΠΟΣΕΕ-ΙΙΔ)): Κύριε Πρόεδρε, κ. Υπουργέ, κ. Υφυπουργέ, κ. Γενικέ και αγαπητοί κυρίες και κύριοι βουλευτές, σας ευχαριστώ εκ μέρους της Ομοσπονδίας των Ερευνητικών Κέντρων Ιδιωτικού Δικαίου για την πρόσκληση. Θα ήθελα να πω ότι η ομοσπονδία μας απαρτίζεται από 7 συλλόγους εργαζομένων σε ερευνητικά κέντρα ή ινστιτούτα όλα του Υπουργείου Παιδείας, τα 6 υπό την ΓΓΕΤ.
Θα ήθελα να ξεκινήσω διαβάζοντας έναν από τους επιδιωκόμενους στόχους της εθνικής στρατηγικής ΕΤΑΚ. Επιδιώκεται, λοιπόν, η διαμόρφωση ευνοϊκών συνθηκών ανάπτυξης της έρευνας με εφαρμογή κανόνων διαφάνειας και διαμόρφωσης συνεκτικού και κατάλληλου νομικού, ασφαλιστικού, φορολογικού και ελεγκτικού πλαισίου.
Διαβάζω κάπου αλλού: «όπως δείχνει η διεθνής πρακτική και πολλές μελέτες διεθνών οργανισμών, η αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία αποτελεί συντελεστή, που λειτουργεί πολλαπλασιαστικά για την αύξηση του Α.Ε.Π. και την απασχόληση». Σ’ ένα άλλο σημείο: «πρέπει να μετουσιωθούν οι διακηρύξεις σε χρηματοδότηση».
Εάν αυτοί οι τρεις στόχοι, πραγματικά, έρχονταν ως αποτέλεσμα αυτού του νομοσχεδίου, εμείς θα είμαστε απόλυτα σύμφωνοι, όμως, αποδεικνύεται ακριβώς το αντίθετο. Δεν μπορούμε να λέμε ότι «η αύξηση των δημοσίων δαπανών για την έρευνα δρα πολλαπλασιαστικά για την απασχόληση και την αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος», όταν από 80 εκατομμύρια το 2008 θέλει να πάει σε 26 το 2015. Προφανώς, λοιπόν, αφού έχουμε μείωση, η Κυβέρνηση δεν επιδιώκει ούτε την αύξηση του εθνικού ακαθάριστου προϊόντος, ούτε τη μείωση της ανεργίας και αύξηση της απασχόλησης. Αυτά τα δύο πράγματα είναι τελείως αντιφατικά. Αυτό, δηλαδή, που προσπαθεί να γίνει είναι ανέφικτο με βάση τους στόχους, που έχουν τεθεί.
Θεωρούμε ότι η χρηματοδότηση για την έρευνα θα πρέπει, να καλύπτει εξολοκλήρου τη μισθοδοσία του τακτικού προσωπικού και τα λειτουργικά έξοδα κι αυτό το πράγμα θα πρέπει, ν’ αποτυπωθεί στον τακτικό προϋπολογισμό του 2015.
Μιλάει πάρα πολύ το νομοσχέδιο για κινητικότητα και επιχειρηματικότητα, για ελεύθερο ανταγωνισμό. Δυστυχώς, κινητικότητα μπορεί να υπάρξει, εάν ζούσαμε σε μια χώρα, που έχει πλήθος ερευνητικών κέντρων και πλήθος επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας, που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αποτελέσματα, που μπορούν, να δώσουν μεγάλη προσθετική αξία στ’ αποτελέσματα της βασικής ή εφαρμοσμένης έρευνας. Δεν ζούμε, όμως, σε τέτοια χώρα και η κινητικότητα θα λειτουργήσει μονομερώς. Θα λειτουργήσει μόνο ως φυγή των Ελλήνων επιστημόνων προς το εξωτερικό.
Δεν μπορεί κάποιος, να θεωρεί ότι «ένας επιτυχημένος ερευνητής πρέπει υποχρεωτικά, να γίνει επιχειρηματίας». Δεν μπορείς, να υποχρεώσεις κάποιον, να γίνει επιχειρηματίας. Όσο καλός ερευνητής κι αν είναι, ίσως να μη μπορεί, να το πετύχει αυτό και πραγματικά θα ήταν άξιο, να το δούμε, πόσοι από τους νομπελίστες, έχουν γίνει επιχειρηματίες.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Πόσοι; Είναι ωραίο αυτό που ρωτάτε. Πόσοι έχουν γίνει;
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων σε Ερευνητικά Ιδρύματα Ιδιωτικού Δικαίου (ΠΟΣΕΕ-ΙΙΔ)): Εγώ, θεωρώ ελάχιστοι, κάτω απ’ το 5%, εάν υπάρχουν.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ (Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Εσείς έχετε ευδοκιμήσει απ’ την ιδιωτική έρευνα, απ’ τους πελάτες σας.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ (Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων σε Ερευνητικά Ιδρύματα Ιδιωτικού Δικαίου (ΠΟΣΕΕ-ΙΙΔ)): Όμως, ο χρόνος να προστεθεί, κύριε Πρόεδρε.
Λοιπόν, σ' αυτό το νομοσχέδιο βάζει την έννοια ότι «ο καλός επιστήμονας, ο καλός ερευνητής πρέπει ή μπορεί να γίνει επιχειρηματίας». Εγώ, λοιπόν, τον λέω ότι αφού οι νομπελίστες είναι καταξιωμένοι επιστήμονες, θα έπρεπε οι περισσότεροι απ' αυτούς να μπορούν ή να έχουν γίνει επιχειρηματίες. Ας το ελέγξει αυτό η ΓΓΕΤ, να δούμε πόσοι από τους νομπελίστες έγιναν επιχειρηματίες.
Ένα μεγάλο θέμα, το οποίο σ’ εμάς αποδεικνύει την αντιφατικότητα μεταξύ του νομοσχεδίου, που κατατέθηκε το Δεκέμβρη και τώρα, είναι το θέμα του Φ.Π.Α. των εργαζομένων στα ερευνητικά προγράμματα. Το προηγούμενο σχέδιο προέβλεπε ότι θ’ απαλλάσσονται από το Φ.Π.Α. όσοι εργάζονται σ’ ερευνητικά προγράμματα με συμβάσεις έργου. Εδώ, σ' αυτό υπάρχει πρόβλεψη για επιστροφή Φ.Π.Α. μόνο απ’ τον εξοπλισμό κι αυτό είναι δυνητικό. Μιλάει για διαφάνεια το νομοσχέδιο. Ποια «διαφάνεια», όταν μιλάμε για μυστικές συνεδριάσεις διοικητικών συμβουλίων κι ότι ακόμη κι αν ζητήσει μέλος ή μέλη του Δ.Σ. τη δημοσιοποίηση αποφάσεων, θα πρέπει ν’ αποφανθεί το Δ.Σ..
Ζητάμε, επίσης, το διοικητικό και τεχνικό προσωπικό να έχει εκπρόσωπο ως παρατηρητή στα επιστημονικά συμβούλια των ινστιτούτων, γιατί τα επιστημονικά συμβούλια των ινστιτούτων είναι, ουσιαστικά, μίνι διοικητικά συμβούλια, όπου παίρνονται αποφάσεις πάρα πολλές, που αφορούν το διοικητικό και τεχνικό προσωπικό. Το ίδιο να υπάρχει θεσμοθετημένη συμμετοχή εκπροσώπων των δευτεροβάθμιων οργανώσεων στη σύνοδο των προέδρων.
Αυτό που είπε πριν ο συνάδελφός είναι αλήθεια. Δε μπορεί ο κάθε Πρόεδρος της συνόδου ανάλογα με τα δικά του πιστεύω - εάν είναι αριστερός, προοδευτικός, φιλελεύθερος ή δημοκράτης -, να μας καλεί ή να μη μας καλεί. Πρέπει να είναι θεσμοθετημένη η συμμετοχή μας.
Έρχομαι και σ’ ένα πολύ ειδικό θέμα για τα ιδιωτικού δικαίου. Υπάρχει μέσα πρόβλεψη ότι «όσοι από το τεχνικό επιστημονικό προσωπικό κατέχουν διδακτορικό, μπορούν να κάνουν αίτηση για κατάληψη θέσης ΕΛΕ ή ερευνητή». Υπάρχει, όμως, μια διάκριση. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Γιατί; Γιατί αποκλείονται τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου απ' αυτή τη δυνατότητα; Αυτό θεωρώ ότι, καταρχήν, αποτελεί συνταγματική αβλεψία, διαστρέβλωση.
Ένα άλλο θέμα. Όπως είπε κι ο συνάδελφός, θεωρούμε ότι δεν είναι απαραίτητο οι ΕΛΕ να είναι διδακτορικού διπλώματος. Οι ΕΛΕ εξάλλου ανήκουν στο τεχνικό προσωπικό και θα πρέπει, ουσιαστικά, να είναι η δυνατότητα του τεχνικού επιστημονικού προσωπικού με αυξημένα προσόντα, με εξειδικευμένη γνώση ή δεξιότητα, να μπορεί να καταλάβει θέση ΕΛΕ και να ξεφύγει απ’ το ενιαίο μισθολόγιο, που αυτή τη στιγμή υπαγόμαστε και θα πρέπει, να το δούμε αυτό, εάν θα έπρεπε να υπαγόμαστε εκεί.
Επίσης, θεωρούμε απαράδεκτο, η πρόβλεψη αυτής της έκδοσης του νομοσχεδίου για σύσταση, κατάργηση, συγχώνευση ή αλλαγή της νομικής μορφής ενός ερευνητικού κέντρου μόνο με υπουργικές αποφάσεις και προεδρικό διάταγμα. Αυτή η δυνατότητα θα πρέπει, να παραμείνει υπό τον Κυβερνητικό Έλεγχο.
Θα κλείσω μ’ ένα θέμα ακόμα. Επειδή κάθε φορά αναφέρεται ως κερασάκι στην τούρτα η ισόρροπη συμμετοχή αντρών και γυναικών στα ερευνητικά κέντρα - και το έχω πει πάρα πολλές φορές αυτό -, τουλάχιστον, να μην το βάζετε - όποιος το έβαλε στο νομοσχέδιο -, εφόσον το Υπουργείο, η ΓΓΕΤ, η Κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένοι, να διαθέσουν τους πόρους εκείνους, που θα κάνουν τη ζωή των μητέρων ερευνητών κι εργαζομένων στα ερευνητικά κέντρα πιο εύκολη, γιατί, πραγματικά, όσοι εργάζονται στα ερευνητικά κέντρα, δεν έχουν ωράριο, δεν έχουν σαββατοκύριακα κι άρα λοιπόν χρειάζονται υποδομές, χρειάζονται κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, χρειάζονται παιδικούς σταθμούς, χρειάζονται δομές, που να μπορούν, ν’ αφήνουν τα παιδιά τους, όταν θα εργάζονται εκτός ωραρίου.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας): Κύριε πρόεδρε, ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση, αυτό το οποίο θα προσπαθήσω να κάνω μέσα στο χρόνο τον οποίον έχω είναι να πω κάποιες βασικές απόψεις τις οποίες έχει διατυπώσει για το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας σε σχέση με το νομοσχέδιο για την έρευνα. Καταρχήν, θέλω να σας πω ότι η θέση του Ε.Σ.Ε.Τ. για το νομοσχέδιο για την έρευνα είναι γενικά θετική και αναγνωρίζει ότι το νομοσχέδιο αυτό προσπαθεί να αντιμετωπίσει και ως ένα σημείο βάζει τις προϋποθέσεις σε αυτή την κατεύθυνση, τον κατακερματισμό ο οποίος υπάρχει.Αναφέρθηκαν και κάποιοι συνάδελφοί προηγούμενα στο κομμάτι αυτό του κατακερματισμού των ερευνητικών κέντρων και των υποδομών. Εγώ αυτό το οποίο θα ήθελα να επισημάνω και αυτό αποτελεί θέση του Ε.Σ.Ε.Τ., είναι ότι μέσα από κάποιες πολύ συγκεκριμένες διατάξεις που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο, όπως για παράδειγμα το συντονιστικό ανάμεσα στα Υπουργεία που εκεί βάζει στη στρατηγική για την έρευνα συντονισμού, υποχρεώνει τα Υπουργεία να έχουν το σύνδεσμο έρευνας και τεχνολογίας και να συντονίζουν το ζήτημα της έρευνας μεταξύ των διαφόρων Υπουργείων.
 Προβλέπει επίσης το κομμάτι των περιφερειακών επιστημονικών συμβουλίων, όπου οι περιφέρειες μπαίνουν και αυτές στο κομμάτι του κεντρικού σχεδιασμού και προσπαθούν να συντονίσουν την περιφερειακή έρευνα, πολύ σημαντικό κομμάτι στο νέο πλαίσιο. Άρα, λοιπόν, υπάρχουν κάποια προβλήματα τα οποία αναγνωρίζει το νομοσχέδιο και προσπαθεί να δώσει λύσεις.
 Βέβαια υπάρχει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα και το μεγάλο πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός του ελληνικού ερευνητικού χώρου. Σε αυτή την κατεύθυνση θεωρώ πάρα πολύ μείον, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί τελικά το νομοσχέδιο, ότι δεν επικοινωνεί η ακαδημαϊκή κοινότητα με την ερευνητική κοινότητα. Και νομίζω ότι αυτό και στις τροπολογίες οι οποίες έχουν καταθέσει οι συνάδελφοί από τα ερευνητικά κέντρα, νομίζω ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί και να αντιμετωπιστεί στη θετική κατεύθυνση.
Ο ερευνητικός χώρος πρέπει να είναι ενιαίος και είναι ενιαίος. Πρέπει να δουλεύει παντού με όρους αριστείας, πρέπει να δουλεύει με αξιοκρατία, με διαφάνεια και με κοινωνική λογοδοσία, με ευρύτατη κοινωνική λογοδοσία. Γιατί, αυτοί που μας πληρώνουν πρέπει να ξέρουν τι περνούν από μας, σε κάθε βήμα και σε κάθε περίπτωση. Εγώ, λοιπόν, αυτό το οποίο θέλω να επισημάνω είναι ότι η κατάσταση που υπάρχει σήμερα γενικά στον ερευνητικό ιστό της χώρας, μιλώ περισσότερο από το χώρο των πανεπιστημίων, είναι ο απόλυτος  κατακερματισμός, είναι οι μικρές ομάδες οι οποίες δεν συντονίζονται μεταξύ τους. Είναι οι ομάδες οι οποίες ανταγωνίζονται μεταξύ τους και πολλές φορές κάνουν ζημιά η μια στην άλλη και μία κατάσταση η οποία είναι πάρα πολύ «ελληνική» και την οποία θα πρέπει με κάποιο τρόπο να βάλουμε ένα πλαίσιο διόρθωσης.
Θα πρέπει ο εξοπλισμός να μην διπλοαγοράζεται, τριπλοαγοράζεται και νομίζω ότι  σε αυτή την κατεύθυνση το νομοσχέδιο βάζει θετικά σημεία, ζητάει την καταγραφή του εξοπλισμού που υπάρχει στον ερευνητικό ιστό της χώρας, άρα υποχρεωτικά και στα πανεπιστήμια, έτσι ώστε να ξέρουμε τι υπάρχει, που υπάρχει και πώς μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε. Και θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο στο οποίο να αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε μεταξύ μας, γιατί χωρίς κρίσιμη μάζα σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να έχουμε ένα τελικό αποτέλεσμα το οποίο να είναι θετικό.
 Υπάρχει εξαιρετικό ερευνητικό δυναμικό στη χώρα. Έχουμε επιβιώσει την περίοδο των δύσκολων χρόνων, των δύσκολων τελευταίων έξι -εφτά χρόνων χάρη στα χρήματα που οι εξαιρετικές ερευνητικές ομάδες έχουν φέρει από το εξωτερικό. Οι επιδόσεις της χώρας και στο FP6 και στο FP7 είναι πραγματικά μοναδικές. Σε περιοχές όπου δεν υπάρχει βιομηχανία στη χώρα καταφέρνουμε και είμαστε 7οι ή 8οι, διεκδικώντας πάρα πολύ μεγάλη χρηματοδότηση. Αυτό λοιπόν θα πρέπει με κάποιο τρόπο να το προστατεύσουμε, αυτό θα πρέπει με κάποιο τρόπο να μπορέσουμε να το κεφαλαιοποίησουμε για το καλό της χώρας.
Πραγματικά, νομίζω ότι αν καταφέρουμε και φτιάξουμε αυτόν τον περίφημο ενιαίο χώρο έρευνας όπου να επικοινωνούν τα διάφορα ινστιτούτα μεταξύ τους, οι διάφοροι ερευνητικοί φορείς μεταξύ τους ή οι ερευνητές μεταξύ τους, να αναπαράξουμε μοντέλα αντίστοιχα με τα γαλλικά μοντέλα τα οποία είναι εξαιρετικά δημιουργικά και να πάψουμε να θεωρούμε ότι η ερευνητική ομάδα είναι μια ομάδα που έχει τρεις ανθρώπους, νομίζω ότι εκεί θα πάμε στη κατεύθυνση.
Βασική έρευνα. Έιναι απόλυτη ανάγκη να προστατευτεί και μέσα από τα προγράμματα του ερευνητικού δυναμικού, της ενίσχυσης του ερευνητικού δυναμικού, μέσα από τα προγράμματα της εκπόνησης διδακτορικών διατριβών, της μεταδιδακτορικής έρευνας, θα πρέπει να αποτελέσει το όχημα για να προστατευτεί η βασική έρευνα η οποία χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να πάμε βήμα πιο πέρα. Είναι η προϋπόθεση πάνω στην οποία θα χτίσουμε.
Κλείνω, θεωρώντας ως τελευταίο σημείο από τα θετικά πραγματικά στοιχεία που βάζει αυτός ο νόμος, τουλάχιστον σαν νοοτροπία που προσπαθεί να μπολιάσει από τη  πλευρά του Ε.Σ.Ε.Τ., την ύπαρξη ενός στρατηγικού σχεδίου το οποίο θα περνάει από την ελληνική Βουλή και ενός σχεδίου δράσης, το οποίο θα αναπροσαρμόζεται με το δυναμισμό που επιβάλλει η αναπροσαρμογή του σε ετήσια βάση.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ (Πρόεδρος του Δ.Σ. και Δ/ντής του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος ): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω, ότι στο Δημόκριτο, επειδή ακριβώς απασχολεί το 30% των ερευνητών, ακολουθήσαμε - όταν κοινοποιήθηκε ο νόμος - μια διαδικασία κάπως δημοκρατική. Καλέσαμε, δηλαδή, τους εκπροσώπους των συλλόγων σε δύο ανοιχτά Διοικητικά Συμβούλια και σε μια ανοιχτή συζήτηση και εκεί είχαμε μια πολύ γόνιμη συζήτηση χωρίς αντιπαραθέσεις - καμία σχέση με τις αντιπαραθέσεις που παρακολουθήσαμε στην αρχή σημερινής συνεδρίασης - και τελικά καταλήξαμε σε μερικές κοινές θέσεις.
 Αυτές οι κοινές θέσεις ήταν, ότι εφόσον συμφωνήσαμε στη συζήτηση, μετά μας είπαν, ότι « εμείς θέλουμε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο» και η ερώτησή μου ήταν « και τι θα γίνει, εάν αποσυρθεί ή δεν αποσυρθεί; ».
Συμφωνήσαμε, λοιπόν, ότι πρέπει να βελτιώσουμε το παρόν νομοσχέδιο.
Είναι σαφές, ότι έχουμε 29 χρόνια από το ν.1514 και υπάρχει μεγάλη ανάγκη να αλλάξει και να μπει ένα νέο νομοσχέδιο, γιατί πολύ απλά έχουν αλλάξει οι συνθήκες. Παλιά ήταν έρευνα για την έρευνα και τώρα φαίνεται, ότι μιλάμε για εκμετάλλευση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, τα οποία είναι πάρα πολύ σημαντικά, επειδή οι έλληνες ερευνητές είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί και πετυχαίνουν τα τελευταία 20 χρόνια τη διπλάσια χρηματοδότηση από τους αντίστοιχους ερευνητές της Βορείου Ευρώπης.
Ως εκ τούτου, έχουμε αποτελέσματα και με μια  εφαρμογή με κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, που του παρέχει το παρόν νομοσχέδιο νομίζω ότι μπορούμε να πάμε από τα αρνητικά αποτελέσματα σε προϊόντα διεθνώς ανταγωνιστικά και έτσι να βοηθήσουμε τη χώρα να βγει απ' αυτή την οικονομική κρίση.
Από αυτή την άποψη, λοιπόν, είμαστε θετικά υπέρ του νομοσχεδίου. Επειδή στις συζητήσεις αυτές μου ζητήθηκε από πολλά μέλη των Συλλόγων να πω τι θετικό βλέπω σε αυτά, απάντησα ότι πρώτον, η καθιέρωση 20 ωρών θα πρέπει να γίνει άμεσα, γιατί αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να πάμε στο πρόγραμμα του HORIZON, επειδή οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί. Με το 20ωρο  -δεν σημαίνει ότι θα δουλεύουμε 20 ώρες, γιατί οι έλληνες ερευνητές δουλεύουν 60 και 70 ώρες την εβδομάδα – τριπλασιάζουμε το κόστος και  έτσι μπορούμε να απορροφούμε χρήματα.
Το δεύτερο είναι η πρόβλεψη δεικτών απόδοσης, κάτι το οποίο πολύ σημαντικό και τα τελευταία 3 χρόνια είχαμε δύο φορές αξιολόγηση από διεθνείς επιτροπές. Πιστεύουμε ότι δεν αρκεί αυτό, αλλά πρέπει να γίνει και ένας καλός δείκτης απόδοσης. Ο συνάδελφος από το Πολυτεχνείο αναφέρθηκε, στο ότι βάσει κάποιου δείκτη απόδοσης τρία ευρήματα ήταν πρώτα. Βέβαια, οι Διεθνείς Επιτροπές έβγαλαν το Δημόκριτο πρώτο και στις δύο κρίσεις.
Νομίζω, ότι ένας καλός αλγόριθμος κρίσης βοηθάει και στην εσωτερική διοίκηση των κέντρων, γιατί μπορεί κανείς να δει τα διάφορα ινστιτούτα ανά έξι μήνες πώς πάνε, με έναν απλό τρόπο χωρίς να καλεί Διεθνείς Επιτροπές για το σκοπό αυτό.    Τέλος, η εκπροσώπηση της ΓΓΕΤ στο ΔΣ των Κέντρων, είναι πάρα πολύ θετικό διότι έχουμε έναν αποτελεσματικό συντονισμό και απορώ πώς οι συνδικαλιστές δεν το ανέφεραν αυτό. Ένα από τα βασικά προβλήματα για την περίοδο 2013-14 είναι η υπέρ-εξουσία των Διευθυντών. Σε μεγάλα Κέντρα, την μεγάλη πλειοψηφία την έχουν οι Διευθυντές, οπότε η προσθήκη ενός εκπροσώπου της Γενικής Γραμματείας βοηθά στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Όπως προείπα και σας έχω μοιράσει ένα σχετικό σημείωμα, εμείς καλέσαμε τους εκπροσώπους των συλλόγων και μάλιστα στην πρώτη συνεδρίαση δεν έβαλα κατ’ αρχήν εισήγηση αλλά ζήτησα από τους εκπροσώπους των συλλόγων να μου βάλουν ποια άρθρα πρέπει να αλλάξουν. Τα άρθρα αυτά που πρέπει να αλλάξουν είναι αυτά που σας αναφέρω στο σχετικό, δηλαδή το αρ.1 που μιλάει για τις μυστικές συνεδριάσεις κλπ.
Το βασικό είναι η μονιμότητα, διότι ο κόσμος είναι up tied με τις απολύσεις και θέλουμε να αναφέρεται ότι θα είναι μόνιμη η θέση. Έπειτα για τους ερευνητές, το όριο το 67 είναι πάρα πολύ σημαντικό διότι έχουμε πολλούς ερευνητές οι οποίοι εάν φύγουν θα έχουμε πρόβλημα στα Κέντρα και τέλος το ζήτημα του βασικού μισθού των καθηγητών που είναι πάρα πολύ σημαντικό με την εξομοίωση. Θα κλείσω με το επίσης πολύ σημαντικό ζήτημα των ΠΕΣ, αυτά τα δύο άρθρα. Υπάρχει η Περιφέρεια η οποία έχει πολλές ανάγκες και ένας μεγάλος αριθμός, η κρίσιμη μάζα των Ερευνητικών Κέντρων, είναι κατά βάση σε Αθήνα – Θεσσαλονίκη και Πάτρα. Όπως ανέφερε και ο κ. Κωστόπουλος προηγουμένως, χρειάζεται ένας συντονισμός όλων των ακαδημαϊκών φορέων πρώτα και μετά το ζητούμενο είναι το πώς οι ακαδημαϊκοί φορείς θα συντονιστούν με τους παραγωγικούς φορείς. Νομίζω ότι ο νόμος βοηθάει και σε αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
  
    ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ – (Πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών): Καλησπέρα και ευχαριστώ και εγώ για την πρόσκληση στην Επιτροπή. Θα ήθελα να πω ότι το σχέδιο του νέου νόμου για την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και την καινοτομία, σε γενικές γραμμές καλύπτει πολύ ικανοποιητικά τις σύγχρονες απαιτήσεις και αναμένεται να δώσει ώθηση στην περαιτέρω ανάπτυξη της έρευνας και στην ανάδειξη της καινοτομίας ως προϋπόθεση για την ανταγωνιστικότητα όχι μόνον των Ερευνητικών Κέντρων, αλλά και των επιχειρήσεων της χώρας. Ένα πολύ σημαντικό πράγμα που δεν έχει αναφερθεί μέχρι στιγμής και εκτιμώ ότι για τους κ.κ. Βουλευτές είναι πολύ σημαντικό, είναι πως το παρόν σχέδιο νόμου έχει υιοθετήσει τις αρχές της ευρωπαϊκής πολιτικής για την έρευνα, όπως αυτή θα υλοποιηθεί την επόμενη εξαετία μέσω του προγράμματος “HORIZON 2020”. Βασικά, προσπαθεί να ενισχύσει την ενεργό συμμετοχή της χώρας στον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο έρευνας.
    Αγαπητοί συνάδελφοι που παρευρίσκεστε εδώ σήμερα, καθότι είχαμε και διαφορετικές απόψεις επί του θέματος, το πρόβλημα της Ευρώπης είναι ότι παρ’ ότι γράφουμε πολλά papers και πολλά συγγράμματα, δεν μπορούμε να κάνουμε δουλειές. Γι’ αυτό και ένα τεράστιο πρόγραμμα όπως το “HORIZON 2020” ουσιαστικά προσπαθεί να βάλει την επόμενη επταετία την Ευρώπη στο να είναι ανταγωνιστική με τις Ηνωμένες Πολιτείες και σε ένα βαθμό με την Ινδία και την Κίνα, ώστε να μπορεί να δημιουργήσει από όλο αυτόν τον ερευνητικό πλούτο, νέες θέσεις εργασίας-δουλειές. Εμείς είμαστε επάνω σε αυτό το άρμα και εάν το δούμε από αυτήν την άποψη, ο καινούριος νόμος είναι πολύ μοντέρνος και μόνο να βοηθήσει μπορεί. Είναι γεγονός και αναφέρθηκε και πριν, ότι ο προηγούμενος νόμος είναι του 1985 και ο κόσμος από το 1985 έχει αλλάξει, το ξέρουμε όλοι. Με αυτό το σκεπτικό, είναι ώρα να αλλάξει και αυτός, προφανώς κρατώντας κεκτημένα δικαιώματα, από την άλλη όμως να είναι ευέλικτος, μοντέρνος και να μπορεί πλέον και η χώρα να πάρει ότι της ανήκει.
    Οι ερευνητές στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ καλοί. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο και σας το αναφέρω διότι έχω ζήσει δεκαεπτά χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά είναι λίγοι τον αριθμό. Οπότε με αυτό το σκεπτικό, οι δυνατότητές μας είναι πιο περιορισμένες και αυτή τη στιγμή παίρνουμε πολύ λιγότερα πράγματα απ’ όσα θα μπορούσαμε να πάρουμε επειδή δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από ένα πολύ περιορισμένο πλαίσιο. Αυτός ο νόμος με τις μετατροπές που θα προτείνουμε, θα μπορούσε να είναι μία από αυτές τις πιθανότητες που θα μπορούσαμε να έχουμε για κάτι καλύτερο. Συνεπώς, θεωρούμε απαραίτητο να αναφέρουμε ότι επί της αρχής είμαστε σύμφωνοι με το σχέδιο νόμου και εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για την εισαγωγή του προς συζήτηση στη Βουλή.
    Από την άλλη, θεωρούμε απαραίτητο να γίνουν ορισμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις και να έρθουν κάποιες τροπολογίες, όπως αυτές που προτείνονται από τη Σύνοδο των Προέδρων των Ερευνητικών Κέντρων. Τα πλέον κρίσιμα σημεία που πρέπει οπωσδήποτε να ενταχθούν στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, είναι τα ακόλουθα: πρώτον, να ενταχθεί η υποχρέωση για πλήρη κάλυψη του κόστους μισθοδοσίας του κρατικού προϋπολογισμού των Ερευνητικών Κέντρων, καθώς και μέρος των λειτουργικών δαπανών. Έχουν αναφερθεί και προηγούμενοι συνάδελφοι, δεν είναι δυνατόν να πάμε από τα 80 εκατ. ευρώ στα 26 εκατ. ευρώ και να μην θεωρούμε ότι υπάρχει φόβος και στο προσωπικό και στις διοικήσεις και παντού. Πρέπει να δούμε την έρευνα ως επένδυση και όχι ως δαπάνη. Τα νούμερα είναι πάρα πολύ μικρά μπροστά στο γενικό προϋπολογισμό του κράτους και έχουμε αποδείξει επανειλημμένα ότι τα λεφτά τα φέρνουμε πίσω όχι μία φορά, αλλά πολύ περισσότερο της μίας φοράς.
    Συνεπώς, είναι αναγκαίο να καλύπτεται τουλάχιστον το κόστος μισθοδοσίας. Επίσης, θεωρούμε ότι πρέπει να προβλεφθεί η υιοθέτηση του ενιαίου ερευνητικού και εκπαιδευτικού χώρου και στην Ελλάδα, εξισώνοντας μεταξύ αυτών και τις αμοιβές και τις επαγγελματικές δυνατότητες των ερευνητών με εκείνες των καθηγητών των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕΙ). Επίσης, να υιοθετηθεί διά μέσου του νόμου η εξαίρεση των ερευνητικών κέντρων από πληθώρα διαδικασιών που συνδέονται με τα ισχύοντα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής που δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη ερευνητικών δράσεων. Επισημαίνεται ότι η όποια εξαίρεση θα αφορά μόνον τα κονδύλια και τις ενέργειες που άπτονται έργων εξωτερικής χρηματοδότησης, ήτοι έσοδα που δεν προέρχονται από την τακτική επιχορήγηση και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και αφορούν κυρίως θέματα προσλήψεων νέου προσωπικού αποκλειστικά και μόνο για τις ανάγκες των έργων, θέματα προμηθειών, αμοιβών αποδοτικότητας κλπ.
    Βασική παραδοχή θα πρέπει να είναι ότι τα χρήματα που εισρέουν στη χώρα από ευρωπαϊκά ή άλλα διεθνή προγράμματα και συνεργασίες, που διασφαλίζονται σε ανταγωνιστική βάση, δεν αποτελούν χρήματα του κρατικού προϋπολογισμού. Κάτι επίσης που έχει αναφερθεί σχεδόν από όλους τους προλαλήσαντες, είναι το να προβλεφθεί ότι οι καταργήσεις, συγχωνεύσεις των Ερευνητικών Κέντρων, καθώς και η δημιουργία νέων, πρέπει να γίνεται μόνο με νόμο του κράτους. Κλείνοντας, θα θέλαμε να διαβεβαιώσουμε ότι ευελπιστούμε στην ψήφιση του υποβληθέντος σχεδίου νόμου, αφού γίνουν όλες οι απαιτούμενες νομοτεχνικές βελτιώσεις και τροποποιήσεις. Ευχαριστώ πολύ.

    ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ – (Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης): Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε. Καλημέρα και από εμένα. Επειδή έχω και μια διπλή ιδιότητα και εκτός από Πρόεδρος του ΔΣ του ΕΚΕΤΑ, είμαι και συντονιστής της Συνόδου των Προέδρων των Ερευνητικών Κέντρων, θα μου επιτρέψετε να μιλήσω πρώτα αναφερόμενος στη θέση της Συνόδου. Καταλαβαίνω τον κ. Υπουργό που είπε ότι θα έπρεπε να τα έχουμε πει από την αρχή, νομίζω όμως ότι πολλά πράγματα έχουν ήδη ειπωθεί. Η Σύνοδος στηρίζει επί της αρχής το σχέδιο νόμου και θα συμβάλλει στη βελτίωση των τελικών διατάξεων με προτεινόμενες τροπολογίες και νομοτεχνικές βελτιώσεις, τις οποίες ομόφωνα θεωρεί απαραίτητες για τη συμπλήρωση και επιτυχία του νόμου, καθώς επίσης και καταλύτες για την περαιτέρω ανάπτυξη τόσο της έρευνας όσο και της Οικονομίας.
    Επιπλέον, η Σύνοδος υποστηρίζει ομόφωνα και υιοθετεί πλήρως τις προτάσεις για πλήρη κάλυψη του κόστους μισθοδοσίας του τακτικού προσωπικού των Ερευνητικών Κέντρων και εξομοίωση των μισθών ερευνητών και μελών ΔΕΠ αντίστοιχων βαθμίδων, όπως παρουσιάστηκαν από τη Γεν. Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας στα μέλη της Συνόδου. Οι τροπολογίες αυτές, τις οποίες έχουμε ήδη αποστείλει και στον Υπουργό Παιδείας και στο Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου και στον Προεδρεύοντα της Επιτροπής, τον κ. Ταλιαδούρο, έχουν συγκεκριμένους άξονες. Δεν θα σας απασχολήσω με την ανάλυσή τους, τις καταθέτω στα πρακτικά. Να πω απλώς ότι αναφέρονται και υλοποιούν τις πρόσφατες εξαγγελίες της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας μετά την περίφημη συνάντηση του καλοκαιριού στην οποία αναφέρθηκε και ο κ. Διγαλάκης, όπου η εξαίρεση των ειδικών λογαριασμών και των ερευνητικών και τεχνολογικών φορέων από τους δημοσιονομικούς περιορισμούς που περιγράφει πολύ σωστά η Αιτιολογική Έκθεση του νομοσχεδίου, αποτελούν το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε αυτή τη στιγμή προκειμένου να συνεχίσουμε να έχουμε την επιτυχία που ακούσατε προηγουμένως.
    Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να «αλλάξω» την ιδιότητά μου και από συντονιστής της Συνόδου, να μιλήσω ως Πρόεδρος του ΕΚΕΤΑ. Να είναι ξεκάθαρο, ότι από αυτό το σημείο και πέρα, ότι πω προέρχεται αποκλειστικά από το ΕΚΕΤΑ. Θα ήθελα να αναφέρω ορισμένα στοιχεία που είναι πολύ χρήσιμα και για τους Βουλευτές, αλλά και νομίζω για όλους σας, ώστε να μπορείτε να αξιολογήσετε τι ακριβώς σημαίνει «κάνω έρευνα» και πως γίνεται αυτή η έρευνα τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και προ και μετά κρίσης. Ο κ. Γρηγορίου από το ΕΙΕ, ανέφερε ότι η έρευνα είναι επένδυση και όχι κόστος. Θα το τεκμηριώσω αυτό , λέγοντας ότι εάν το δει κανείς στενά οικονομικά, για κάθε ένα ευρώ που δίνει η Κυβέρνηση σαν τακτική επιχορήγηση στα ερευνητικά κέντρα, επιστρέφουν πίσω δυόμισι ευρώ. Αυτή είναι η ανταποδοτικότητα σε πρώτο επίπεδο.Υπάρχουν βεβαίως κέντρα, τα οποία έχουν ανταποδοτικότητες που μπορούν να φτάσουν και σε διψήφιο νούμερο και άλλα κέντρα που μπορεί να είναι πιο κοντά στο μέσο όρο. Σημασία έχει όμως ότι κανένα ερευνητικό κέντρο δεν αποτελεί κόστος ούτε με την πιο στενή οικονομική προσέγγιση.
Επίσης, αν δείτε πόσους φόρους και εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία αποδίδουν τα ερευνητικά κέντρα, είναι ήδη από μόνο του αυτό το ποσό περισσότερο από την τακτική επιχορήγηση που προβλέπεται και όπως ακούσατε, έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια πάρα πολύ. Από τα 80 εκατομμύρια ευρώ πήγαμε στα 40 εκατομμύρια ευρώ, ενώ για του χρόνου προβλέπεται να είναι γύρω στα 25 - 26 εκατομμύρια ευρώ. Εκείνο που είναι όμως εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι παρά αυτή την μεγάλη μείωση της τακτικής επιχορήγησης, τα χρήματα που φέρνουν τα ερευνητικά κέντρα από το εξωτερικό μέσα στη χώρα, το 2011 ήταν 100 εκατ. ευρώ και έγιναν το 2013 140 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό λοιπόν, για όσους ασχολούνται με τα οικονομικά, ας υπολογίσουν ποια είναι η ελαστικότητα αυτού του συστήματος. Βεβαίως και χαίρομαι που βλέπω τον Ολυμπιονίκη, τον κ. Δήμα, μέσα εδώ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να στηριζόμαστε απλά και μόνο στο ότι θα πάμε κάθε φορά και θα παίρνουμε χρυσά μετάλλια και έτσι θα μπορέσουμε να επιζήσουμε, γιατί και ο κ. Δήμας μόνο τρεις φορές κατάφερε να πάρει χρυσό μετάλλιο σε τρεις Ολυμπιακούς. Αυτό ακριβώς απαιτείται από όλους από τα ερευνητικά κέντρα. Είναι καλός ο πρωταθλητισμός, τον κάνουμε κι εγώ, προσωπικά, είμαι ιδιαίτερα περήφανος που έχουμε φέρει τόσα βραβεία μέσα στη χώρα και είναι γνωστά, αλλά δεν μπορούμε να στηριχτούμε μόνο στον πρωταθλητισμό. Πρέπει να έχουμε ένα σύστημα που έχει ένα δίχτυ ασφαλείας. Ότι λοιπόν ακούστηκε προηγουμένως, τόσο από τις ενώσεις των ερευνητών, των εργαζομένων και από τους συναδέλφους, εάν το κοιτάξετε με καλή διάθεση θα δείτε ότι όλοι εδώ πέρα μέσα έχουν ένα πάθος και μια αγωνία για να συνεχιστεί αυτή η δουλειά, όπου μέχρι το 2008 με το καθεστώς που δουλεύαμε είχαμε όλες αυτές τις επιτυχίες και υπάρχει αυτή η ελαστικότητα που μας έφερε να μπορούμε ακόμα να στεκόμαστε όρθιοι και να κάνουμε τη δουλειά μας πολύ σωστά, παρά αυτό το πολύ δυσμενές περιβάλλον.
Άκουσα προηγουμένως κάποιες απορίες, αν είμαστε διορισμένοι ή όχι, πως εκλεγόμαστε κ.τ.λ. και θα ήθελα να πω ότι τα ερευνητικά κέντρα υπόκεινται σε πολλαπλούς ελέγχους, οικονομικούς, διαχειριστικούς, τεχνικούς, από την ευρωπαϊκή επιτροπή, από τις εγχώριες ελεγκτικές και εποπτεύουσες αρχές, αποστέλλουν οικονομικές εκθέσεις και στοιχεία τακτικά σε μηνιαία, τριμηνιαία και εξαμηνιαία βάση και όλα αυτά που λέω μπορούν να τεκμηριωθούν πάρα πολύ εύκολα. Το ίδιο ισχύει και για τους ΕΛΚΕ, όπως μπορείτε πολύ εύκολα να διαπιστώσετε.
Τέλος, να πω ότι τα ερευνητικά κέντρα και οι ΕΛΚΕ δημιουργούν ποιοτικές θέσεις εργασίας με ουσιαστικά μηδενικό κόστος για το δημόσιο. Αυτό το πράγμα είναι κάτι που ίσως δεν έχει τονιστεί πάρα πολύ. Μιλάμε για θέσεις εργασίας που μπορεί κατά μέσο όρο να κοστίζει η καθεμιά πέντε - έξι χιλιάδες ευρώ και με το ποσό αυτό δημιουργείται κατά μέσο όρο μία θέση εργασίας από τα ερευνητικά κέντρα και σας προτρέπω να πάτε να δείτε διάφορες άλλες επενδύσεις και δείκτες επενδύσεων, τόσο για την επένδυση του TAP ή της COSCO, να δείτε πόσο σημαίνει μια θέση εργασίας. Αυτό λοιπόν είναι μηδενικό κόστος. Εκείνο που δεν έχουμε και προσπαθούμε με κάθε τρόπο να εξηγήσουμε και να κάνουμε κατανοητό από όλους εσάς που έχετε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, αλλά και την εκπροσώπηση αυτών των αιτημάτων στη Βουλή, είναι ότι η ευελιξία που είχαν τόσο οι ΕΛΚΕ που δημιουργήθηκαν έξω από το δημόσιο λογιστικό για να μπορούν τα ερευνητικά ιδρύματα δημοσίου δικαίου, αλλά και τα πανεπιστήμια να κάνουν τη δουλειά αυτή, όσο και τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, όπως το ΙΤΕ, το ΕΚΕΤΑ, το Φλέμιγκ, το Αθηνά, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, έγιναν για να έχουν ευελιξία και να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν έγιναν για να κάνει ο καθένας κάτι προσωπικό και συγκεκριμένο. Εν τέλει όμως, όλη αυτή η ευελιξία έχει καταλήξει αυτή τη στιγμή να είναι χαμένη και να συζητάμε για το αυτονόητο, δηλαδή, να μπορούμε να έχουμε την ελευθερία που χρειάζεται για να κάνουμε δημιουργικά τη δουλειά μας. Σας καλούμε λοιπόν να στηρίξετε τις τροπολογίες που έχει καταθέσει η σύνοδος. Την άλλη εβδομάδα θα υπάρχει και κοινή ανακοίνωση με την σύνοδο των πρυτάνεων και προσβλέπουμε στο να έχουμε έναν καλό νόμο που να μας επιτρέψει να κάνουμε τη δουλειά μας καλύτερα.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΛΥΚΟΥΣΗΣ (Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ)): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Από το 2006 περίπου είχαν αρχίσει οι διαδικασίες σύνταξης ενός νέου νομοσχεδίου για την έρευνα. Τα ερευνητικά κέντρα σε αυτή την περίοδο επιβιώσαν, προόδευσαν και μπορώ να πω ότι μεγαλούργησαν και τούτο, διότι, επί τρεις δεκαετίες λειτουργούν σε συνθήκες εξαιρετικού ανταγωνισμού και συνεχή αυστηρή διεθνή αξιολόγηση, χωρίς βέβαια σε καμία περίπτωση αυτό να σημαίνει ότι δεν αναιρεί την άμεση αναγκαιότητα ύπαρξης ενός σύγχρονου νόμου για την έρευνα. Αυτό βέβαια τελευταία έχει πληγεί από τις περίπλοκες δημοσιοοικονομικές διαδικασίες μεταρρυθμιστικών δράσεων, αξιολογήσεων προσωπικού, δραστικότατης μείωσης των προϋπολογισμών τους που δεν επαρκεί για τη μισθοδοσία του προσωπικού, των συχνών στείρων γραφειοκρατικών απαιτήσεων από την πολιτεία προς τα ερευνητικά κέντρα και άλλα γεγονότα, τα οποία έχουν μεγιστοποιήσει την ανασφάλεια και ελαχιστοποιήσει την ερευνητική ηρεμία του προσωπικού τους, επέφεραν δυσλειτουργία στα ερευνητικά κέντρα και τη διολίσθηση του ειδικού βάρους των δραστηριοτήτων πολλές φορές από Ερευνητικές σε γραφειοκρατικού χαρακτήρα ενασχολήσεις.
Στο ΕΛΚΕΘΕ το πρόβλημα αυτό είναι ιδιαίτερα μεγεθυμένο λόγω του περίπλοκου διαχειριστικού διοικητικού μοντέλου με εγκαταστάσεις σε τέσσερις γεωγραφικές περιοχές, ερευνητικό στόλο 3 πλοίων, ενός επανδρωμένου βαθυσκάφους, του οποίου έχει λήξει η δεκαπενταετία και δεν μπορούμε να το κινήσουμε και χρειαζόμαστε τουλάχιστον 150 με 200 χιλιάδες ευρώ για να περάσουμε νηογνώμονα. Επίσης, 3 τηλεκατευθυνόμενων οχημάτων επιχειρησιακού βάθους έως 2000 μ., δύο ενυδρείων μεγάλων ερευνητικών υποδομών, όπως το πλωτό δίκτυο παρατηρήσεων - προγνώσεων Ποσειδών, οι πρότυπες πειραματικές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιεργειών Aqualab στην Κρήτη, η συμμετοχή του ΕΛΚΕΘΕ σε τέσσερα μεγάλα δίκτυα ευρωπαϊκών ερευνητικών υποδομών κ.λπ.. Υπό αυτό το πρίσμα, ένας νέος νόμος για την έρευνα πρέπει να εξασφαλίζει διαχειριστική ευελιξία των ερευνητικών κέντρων, αλλά και εργασιακή ασφάλεια και ηρεμία, όχι μόνο του ερευνητικού, αλλά και του υπόλοιπου προσωπικού.
Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η σύνοδος των προέδρων των ερευνητικών κέντρων, στα οποία φυσικά μετέχει και το ΕΛΚΕΘΕ, μελέτησε πολύ προσεκτικά το νέο σχέδιο νόμου και προχωρώντας με κριτική διάθεση, αλλά εποικοδομητική προσέγγιση για τη βελτίωση του, κατέληξε να προτείνει 7 βασικές τροποποιήσεις με τεκμηριωμένη αξιολόγηση και 38 νομοτεχνικές βελτιώσεις σε 35 άρθρα του σχεδίου νόμου, οι περισσότερες από τις οποίες συμπίπτουν, αλλά κυρίως δίνουν διέξοδο σε περίπτωση αποδοχής τους βέβαια, σε πολλούς προβληματισμούς της ερευνητικής κοινότητας, όπως μισθολογική εξέλιξη ερευνητών Α.Ε.Ι., πρόβλεψη για εξέλιξη των υπηρετούντων ειδικών λειτουργικών επιστημόνων Β και Γ βαθμίδας, πλήρη εξασφάλιση της μισθοδοσίας κ.λπ.. Επίσης, προσπαθήσαμε να βρούμε λύση στην μη κατάργηση των ΠΔ και εσωτερικών κανονισμών και πιστεύω ότι μια καλή διατύπωση του άρθρου 49 της παραγράφου 2, θα μπορούσε να ήταν «υφιστάμενοι οργανισμοί των ερευνητικών κέντρων εξακολουθούν να ισχύουν κατά το μέρος τους που δεν αντίκειται στον παρόντα νόμο, μέχρι την κατάργησή τους με τη θέση σε ισχύ των νέων οργανισμών που προβλέπονται στο άρθρο 19 του παρόντος». Σε αυτές τις τροπολογίες συμπεριλαμβάνεται και η τροποποίηση και για την παραμονή και πολύωρη και επίμονη εργασία του προσωπικού του ΕΛΚΕΘΕ σε εικοσιτετράωρη βάση σε πλωτά μέσα και που υπήρχε στον ν. 1515 / 1985 και δεν συμπεριλήφθηκε στο παρόν νομοσχέδιο. Η τροποποίηση είναι υψίστης σημασίας για το ΕΛΚΕΘΕ, γιατί η θαλάσσια έρευνα ξεκινά και σε ένα μεγάλο μέρος υλοποιείται στην θάλασσα.
Μελετώντας το σχέδιο νόμου, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τα σχόλια του νομικού μας συμβούλου και της διεύθυνσης διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών του ΕΛΚΕΘΕ, θα ήθελα να ζητήσω ορισμένες περαιτέρω νομοτεχνικές βελτιώσεις, τις οποίες θα ήθελα και να καταθέσω. Πρώτον, στο άρθρο 13, παράγραφος 5, σε ό,τι αφορά τη συγχώνευση, διάσπαση, κατάργηση, τροποποίηση των σκοπών και της νομικής φύσης των ερευνητικών κέντρων, θεωρώ ότι πρέπει να προστεθεί «με απόφαση ή σύμφωνη γνώμη του Δ.Σ. τους και τη σύμφωνη γνώμη του ΕΣΕΤ». Δεύτερον, στο άρθρο 29, παράγραφος 7, που αφορά στην προκήρυξη νέας θέσης ερευνητικής βαθμίδας και όχι εξέλιξης των υπηρετούντων, εάν επιλεγεί για την πρώτη βαθμίδα κατά την ως άνω διαδικασία άλλος υποψήφιος και όχι υποψήφιος ερευνητής Β, που ήδη υπηρετεί στο ερευνητικό κέντρο, ο τελευταίος παραμένει στο ερευνητικό κέντρο σε προσωποπαγή θέση κ.λπ.. Εδώ, το εδάφιο αυτό ίσως δεν έχει έννοια και πρέπει να απαλειφθεί, δεδομένου ότι ο ερευνητής που υπηρετεί μπορεί να συνεχίσει να εξελιχθεί με τις προβλεπόμενες διαδικασίες του νόμου. Παράγραφος 9: «Σε περίπτωση μη προαγωγής ερευνητών Β, καταλαμβάνει προσωποπαγή θέση». Εδώ, πρέπει να συμπληρωθεί «προσωποπαγή θέση ερευνητή Β». Στην παράγραφο 10, στην αντίστοιχη περίπτωση μη προαγωγής ερευνητή Γ, ο ερευνητής Γ απολύεται από το ΕΛΚΕΘΕ. Θεωρώ ως λάθος στρατηγικής ένας ερευνητής με διδακτορικό τουλάχιστον έξι έτη και προϋπηρεσία στο ερευνητικό κέντρο να μην αξιοποιηθεί έστω και ως τεχνικός επιστήμονας. Κατά συνέπεια, προτείνω σε περίπτωση μη προαγωγής, ο ερευνητής Γ να καταλαμβάνει με αίτηση του προσωποπαγή θέση τεχνικού επιστήμονα στο ίδιο ή σε άλλο εποπτευόμενο ερευνητικό κέντρο. Ένα τελευταίο που ενδιαφέρει το ΕΛΚΕΘΕ, πιστεύω και άλλα κέντρα, είναι ότι  το σχέδιο νόμου αναφέρεται ρητά σε οικονομικές και  μη οικονομικές δραστηριότητες, ουσιαστικά αποτελεί ενσωμάτωση της Οδηγίας για κρατικές ενισχύσεις. Εδώ υπάρχει ο προβληματισμός, επειδή αυτές είναι οικονομικές δραστηριότητες, αυτά θα φορολογούνται, μπορεί να υπάρξει τροποποίηση που να προβλεφθεί ότι έσοδα από τις οικονομικές δραστηριότητες θα απαλλάσσονται από τη φορολόγηση; Σύμφωνα με τις προηγούμενες τροπολογίες, που είναι αρκετές και νομοτεχνικές βελτιώσεις, πιστεύω ότι εάν υλοποιηθούν το σχέδιο νόμου θα βελτιωθεί σημαντικά και θα κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Με αυτή την προϋπόθεση της ενσωμάτωσης θα εκφράσουμε την στήριξη μας στο σχέδιο νόμου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΟΥΣΙΑΔΑΣ (Πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ)): Ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε. Αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές, σας ευχαριστώ προσωπικά, όσο και εκ μέρους της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας για την πρόσκληση στην Επιτροπή και το βήμα που μας προσφέρεται. Θα ήθελα ξεκινώντας να μου επιτραπεί να θίξω μια πτυχή του προς συζήτηση νομοσχεδίου που ίσως δεν έχει φωτιστεί επαρκώς και αφορά την συμμετοχή των τεχνολογικών φορέων. Οι τεχνολογικοί φορείς μνημονεύονται πλέον ρητώς μέσα στο σχέδιο νόμου και εντάσσονται στο οικοσύστημα του ερευνητικού ιστού και αυτό αποτελεί κατά τη γνώμη μας ένα ικανοποιητικό στοιχείο του σχεδίου γιατί παραπέμπει κατευθείαν στο τρίπτυχο, το οποίο ισχύει σύμφωνα με όλες τις διεθνείς εξελίξεις, αναφέρομαι στο τρίπτυχο έρευνα, τεχνολογία, καινοτομία. Κατά συνέπεια είναι μια διάσταση, η οποία συμμετέχει στον νομοσχέδιο για αυτό οφείλουμε να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας. Κατά τα λοιπά, δεδομένου ότι συμμετέχουμε στη σύνοδο των προέδρων των ερευνητικών κέντρων, επιτρέψτε μου να ενόσω και εγώ τη φωνή μου και να συνταχθώ με την θέση της συνόδου όπως ακριβώς κατατέθηκε, όσον αφορά στη γενική τοποθέτησή και όσο αναφορά και στις προτεινόμενες τροπολογίες ή λεκτικές νομοτεχνικές βελτιώσεις τις οποίες υποστηρίζουμε επίσης.
Επιτρέψτε μου να πω δύο πολύ σύντομες κουβέντες για την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, δεδομένου ότι υπάρχει ολόκληρο κεφάλαιο στον νόμο που την αφορά άμεσα, υπάρχει συχνά η παρανόηση ότι πρόκειται για μια επιστημονική επιτροπή, η ΕΕΑΕ δεν είναι μια επιστημονική επιτροπή είναι ένας σχετικά μικρός, μεσαίας, μικρομεσαίος ας το πούμε, οργανισμός με προσωπικό 75 ατόμων. Η ΕΕΑΕ είναι η αρμόδια κρατική αρχή, με ρυθμιστικό ρόλο για την τεχνο-προστασία, την πυρηνική και ραδιολογική ασφάλεια της χώρας, με αρμοδιότητες ελεγκτικές, εποπτικές, ρυθμιστικές. Ο κύριος της ρόλος είναι η προστασία του πληθυσμού, των εργαζομένων και του περιβάλλοντος από τις ακτινοβολίες. Στη χώρα μας δεν υπάρχει, ούτε προβλέπεται να υπάρξει πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας, ανεξάρτητα όμως από αυτό, στην Ελλάδα όπως και σε κάθε σύγχρονη κοινωνία η χρήση των ακτινοβολιών είναι ευρύτατη και διαρκώς αυξανόμενη. Δεν θέλω να σας κουράσω, αναφέρω απλώς ότι αφορούν τομείς ευρύτατους, από ιατρικές εφαρμογές, άνω των 1500 εργαστηρίων, βιομηχανικές εφαρμογές, άνω των 100 επιχειρήσεων σε κλάδους, σιδηρουργεία, λιπάσματα, τρόφιμα, τσιμέντα κτλ, πλήθος εργαστηρίων για επιστημονικούς ερευνητικούς σκοπούς. Οι εργαζόμενοι που ανήκουν στην κατηγορία των επαγγελματικά εκτιθέμενων στην ακτινοβολία ανέρχονται στους 12 χιλιάδες και φέρουν το ατομικό δοσίμετρο, το οποίο μετρείται κάθε μήνα.
Με την άδειά σας, κ. Πρόεδρε, θα καταθέσω και θα μοιράσω σε όλα τα μέλη της Επιτροπής κάποιο υλικό στο οποίο περιέχεται η ετήσια έκθεση μας, της προηγούμενης χρονιάς, όπως επίσης και ένα πολύ σύντομο περιγραφικό του οργανισμού μας. Κατά συνέπεια, για να μην υπάρξει παρανόηση, η αναφορά στην ατομική ενέργεια του ονόματος του οργανισμού δεν σχετίζεται, ούτως ή άλλως, με το ανύπαρκτο θέμα της ανάπτυξης της πυρηνικής ενέργειας στη χώρα μας, αλλά όπως είχα την ευκαιρία να διευκρινίσω πριν από λίγο είναι η αρμόδια αρχή με πολύ ευρύ ρυθμιστικό αντικείμενο στα ζητήματα ασφαλούς χρήσης των ακτινοβολιών, περιλαμβάνοντας τόσο τις ιοντίζουσες, αυτό που λέμε στην πιο λαϊκή και όχι στην αυστηρά επιστημονική έκφραση ραδιενεργές, αλλά και της μη ιοντίζουσες, αναφέρομαι στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, κινητή τηλεφωνία, ραντάρ κτλ.
Τώρα, στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, την ΕΕΑΕ την αφορούν άμεσα τα άρθρα του κεφαλαίου Ε, δηλαδή τα άρθρα 39-46. Συμφωνώ με τις διατάξεις των προαναφερθέντων άρθρων και ειδικότερα θέλω να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για τον επιχειρούμενο εκσυγχρονισμό του πλαισίου λειτουργίας της ΕΕΑΕ και την εναρμόνιση του με τις σύγχρονες ευρωπαϊκές και διεθνείς απαιτήσεις αναφορικά με τους κανόνες της οργάνωσης και λειτουργίας των αρχών ακτινοπροστασίας, ραδιολογικής και πυρηνικής ασφάλειας. Θεωρούμε ότι αποτελούν σημαντικό, θετικό βήμα προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού, της ρυθμιστικής λειτουργίας στο κράτους όσο αναφορά στον τομέα των ακτινοβολιών, ο οποίος είναι σε εκκρεμότητα εδώ και χρόνια. Αναφέρομαι στο πρωτογενές και όχι στο δευτερογενές, δηλαδή δεν αναφέρομαι σε εκείνες τις υπουργικές αποφάσεις ή σε προεδρικά διατάγματα, αναφέρομαι στο πρωτογενές νομικό πλαίσιο, δηλαδή σε νόμους, πάνω στο οποίο εδράζεται και από το οποίο αντλεί εξουσιοδότηση όλο το υφιστάμενο πλαίσιο ακτινοπροστασίας και ασφάλειας στη χώρας, είναι πράγματι παρωχημένο και περιλαμβάνει όλο και όλο, μια σύντομη, μίζερη θα μπορούσα να πω, διάταξη του άρθρου 28, στο ν.1733, ούτε καν ολόκληρο το άρθρο, είναι 8 από τις 11 παραγράφους. Μια μικρή τροποποίηση για τις μη ιοντίζουσες στο άρθρο 39 ενός νόμου του 1997 και η κυρία βάση είναι το νομοθετικό διάταγμα, αλλά λοιπόν παραπέμπει σε παλαιότερη περίοδο, το νομοθετικό διάταγμα 181 του 1974, το οποίο είναι γραμμένο σε άψογη καθαρεύουσα και οφείλω να πω ότι νεότεροι συνάδελφοι της ΕΕΑΕ που δεν είχαν αναγκαστικά εκτεθεί και στα χέρια του Τζαρτζάνου, μερικές φορές δυσκολεύονται μέχρι και να το κατανοήσουν. Για αυτούς τους λόγους εξέφρασα την ικανοποίησή μου, στον πληθυντικό, γιατί η ικανοποίηση αναφέρετε όχι μόνο στον υπό φαινόμενο ως Πρόεδρο του οργανισμού, αλλά περιλαμβάνει τα μέλη του ΔΣ, τους συνεργάτες, δηλαδή  τα στελέχη, το προσωπικό της ΕΕΑΕ, όπως εκφράστηκε από το σύνολο των εργαζομένων. Θα ήθελα να πω ότι όσο αναφορά τις αλλαγές που μπορεί  να επιφέρει το νομοσχέδιο στο σύστημα λειτουργίας της ΕΕΑΕ σε πρακτικό επίπεδο νομίζω ότι είμαστε πλήρως προετοιμασμένοι και θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε, διότι παρά τις ελλείψεις και τα κενά, τόσα χρόνια, του πλαισίου, χάρη στην επιμέλεια και την προσπάθεια όλων μας, ιδίως την αξιόποινη προσπάθεια και συμβολή του προσωπικού της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, πιστεύω ότι καταφέραμε να εξυπηρετήσουμε υπεύθυνα το δημόσιο ρόλο του οργανισμού μας και το δημόσιο συμφέρον, όσο αναφορά την ακτινοπροστασία. Αυτό, φυσικά, θα συνεχίσουμε να κάνουμε, με την επιπλέον βοήθεια και θωράκιση ενός σύγχρονου πλαισίου και ευελπιστούμε και υποσχόμαστε να βγάζουμε το κράτος και την πολιτεία, όπως κάναμε και στο παρελθόν, ασπροπρόσωπη. Καταλήγω, επαναλαμβάνοντας, ότι η ΕΕΑΕ συμφωνεί με το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Είμαι στη διάθεσή σας για ερωτήσεις και τυχόν διευκρινίσεις.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ