Placeholder

ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ

Ο Γ. Πανάρετος απαντά στον υπουργό Παιδείας Α. Μπαλτά

Για την κατάργηση των Συμβουλίων των Ιδρυμάτων
Δημοσίευση: 12/02/2015
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Στην τοποθέτησή του επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, ο νέος Υπουργός Παιδείας έκανε μια απαξιωτική αναφορά στα Συμβούλια Διοίκησης των πανεπιστημίων και τον τρόπο σύλληψης της αρχικής ιδέας για την νομοθέτησή τους, εξηγώντας γιατί θα προχωρήσει στην κατάργησή τους.

Ο ΣΥΡΙZΑ είχε διατυπώσει με σαφήνεια τις απόψεις του για την παιδεία ανάμεσα στις οποίες ήταν και η κατάργηση των Συμβουλίων.

Ανεξάρτητα από την γνώμη του καθενός για το πρόγραμμα αυτό, ο ΣΥΡΙZΑ κέρδισε τις εκλογές, έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στην Βουλή, και επομένως μπορεί να προχωρήσει σε εφαρμογή των θέσεων του.

Το μέλλον θα δείξει την ορθότητά τους.

Σε επόμενη ανάρτησή μου, θα αναφερθώ λεπτομερώς στο ιστορικό της υιοθέτησης της λογικής των Συμβουλίων Διοίκησης, ποιά ήταν η αρχική σύλληψη, αλλά και πώς εξελίχθηκε τελικά η κατάσταση στην πράξη.

Εδώ όμως, θέλω να αναφερθώ στον τρόπο που προσεγγίζει την πολιτική αντιπαράθεση ο νέος Υπουργός Παιδείας και την έλλειψη επιχειρηματολογίας.

Δυστυχώς, διαλέγει να αντιπαρατίθεται με ad hominem επιθέσεις: αντί να παρουσιάσει μία επιχειρηματολογία που να κρίνει την ουσία των Συμβουλίων, κάτι που θα ήταν απόλυτα θεμιτό, επιτίθεται προσωπικά στον εμπνευστή τους με λοιδωρίες και εικασίες, για να υποστηρίξει την άποψή του περί κατάργησης.

Χαρακτήρισε «απόλυτη καταστροφή (τα Συμβούλια) για την ανώτατη εκπαίδευση, διότι κάποιος (εννοώντας τον πρώην Υφυπουργό Παιδείας Γιάννη Πανάρετο) κάπου πέρασε από την Αμερική, κάτι νόμισε πως κατάλαβε με τα Συμβούλια Ιδρύματος και ήρθε να τα επιβάλει εδώ, χωρίς να καταλαβαίνει γιατί και πώς Συμβούλια Ιδρύματος με πολύ διαφορετικό ρόλο λειτουργούν άριστα στην Αμερική».

Είναι αλήθεια ότι ήμουν ο εμπνευστής της υιοθέτησης των Συμβουλίων Διοίκησης ως ενός διαφορετικού τρόπου διοίκησης των πανεπιστημίων.

Γιατί όμως;

Ήταν απλώς γιατί πέρασα από κάποια πανεπιστήμια της Αμερικής και κάτι είδα;

Η διατύπωση αυτή ουσιαστικά, μετατρέπει μία πολιτική διαφωνία για τα Συμβούλια σε προσωπική επίθεση με χαμηλού επιπέδου εξυπνακισμούς.

Τα Συμβούλια είναι κακά γιατί ο Πανάρετος είναι κακός.

Περιμένω λοιπόν κατ’αρχήν να ακούσω περισσότερα από τον νέο Υπουργό επί της ουσίας των Συμβουλίων.

Γιατί είναι καταστροφή; Αφού υποστηρίζει ότι καταλαβαίνει εκείνος «γιατί και πώς Συμβούλια Ιδρύματος με πολύ διαφορετικό ρόλο λειτουργούν άριστα στην Αμερική», ενώ εγώ δεν το κατάλαβα, γιατί δεν μας εξηγεί με περισσότερες λεπτομέρειες;

Θα ήταν χρήσιμο να εξηγήσει ποιες είναι οι παθογένειες που εντοπίζει, και πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν ώστε να λειτουργούν άριστα.

(Σημειώνω εδώ παρενθετικά, ότι ούτε εγώ πιστεύω ότι τα Συμβούλια, έτσι όπως κατέληξαν να είναι μετά από τις πρώτες υποχωρήσεις ήδη από το 2011, και βέβαια μετά από τις αλλεπάληλες «τροποποιήσεις» που ακολούθησαν, μπορούν να παίξουν τον ρόλο που πρέπει να έχουν. Τις αντιρρήσεις αυτές τις έχω διατυπώσει δημόσια και επανειλημμένα από το 2011. Περισσότερα σε ύστερη ανάρτηση, αλλά εδώ θα περιορισθώ να επαναλάβω ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν πήγαμε όσο μακριά θα έπρεπε με τα Συμβούλια, και απλά συμβιβαστήκαμε με μία υβριδική μορφή για πολιτικούς λόγους, με την οποία διεφώνησα πριν ακόμα αποχωρήσω από την κυβέρνηση και πριν από την ψήφιση του νόμου).

Φοβάμαι ότι στην πραγματικότητα, η πολιτική πρακτική και ρητορική του υπουργού απλά αποτελεί την γλαφυρή αποτύπωση της πραγματικής αντιπαράθεσης για το Ελληνικό πανεπιστήμιο.

Αυτή δεν είναι μία αντιπαράθεση για τους «αιώνιους φοιτητές», ούτε για το άσυλο ή ακόμα για την ποσόσωση στις εκλογές Πρύτανη.

Αυτά είναι επιφανειακά.

Στο βάθος, υπάρχει η σύγκρουση μεταξύ της εσωστρέφειας και της εξωστρέφειας.

Ο νέος Υπουργός Παιδείας είναι, φοβάμαι, χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της εσωστρέφειας με όλα τα στοιχεία που αυτή έχει.

Και έρχεται να υπερασπισθεί ακριβώς αυτήν.

Στα μάτια του, κάποιος που έχει εργασθεί ως Καθηγητής στο εξωτερικό, κάποιος που έχει επι σειρά ετών παρακολουθήσει τις τάσεις στην εκπαίδευση διεθνώς (από θέσεις ευθύνης και με διεθνείς εμπειρίες), «έχει απλά περάσει» από κάπου.

Για την διαμόρφωση της πολιτικής στην Παιδεία στην διάρκεια της συμμετοχής μου στην κυβέρνηση, ταξίδεψα ανά τον κόσμο για να λάβουμε υπ’ όψη στον σχεδιασμό της πολιτικής μας τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες των διαφόρων συστημάτων.

Συνάντησα Υπουργούς Παιδείας (π.χ. Γαλλίας, Γερμανίας, Κορέας, Ελβετίας, Σουηδίας, Δανίας, Πορτογαλίας), πρώην Υπουργούς Παιδείας (π.χ. Ολλανδίας, Δανίας, Νορβηγίας, Πορτογαλίας), και Πρυτάνεις μεγάλων πανεπιστημίων του εξωτερικού (π.χ. Harvard, Berkeley, Stanford, ETH Ζυρίχης, EPFL Λωζάνης, Mάαστριχτ, MIT, New York University, Georgetown).

Τα συμπεράσματα και οι απόψεις των προσωπικοτήτων αυτών είναι στην διάθεση της νυν ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας αν φυσικά ενδιαφέρεται.

Πέραν τούτου, συγκρότησα για πρώτη φορά διεθνή συμβουλευτική επιτροπή απαρτιζόμενη από παγκοσμίου κύρους επιστήμονες και Πρυτάνεις από τα κορυφαία πανεπιστήμια που εκπροσωπούν τα διαφορετικά συστήματα παγκοσμίως και την φιλοσοφία τους: Linda Katehi (Πρόεδρος), Chancellor, University of California, Davis, USA – Patrick Aebischer, President, École Polytechnique Fédérale de Lausanne, Switzerland – Gavin Brown, Former Vice-Chancellor, University of Sydney, Australia – James J. Duderstadt, President Emeritus, University of Michigan, USA – Gudmund Hernes, Former Minister of Education, Norway – David Naylor, President, University of Toronto, Canada – Jozef Ritzen, Former President, Maastricht University, Former Minister of Education, Netherlands – John Sexton, President, New York University, USA – Lap-Chee Tsui, President and Vice-Chancellor, University of Hong Kong, Hong Kong.

Η έκθεσή τους είναι εδώ, αν ενδιαφέρεται να την συμβουλευθεί ο νέος Υπουργός.

Όπως προκύπτει από την έκθεση αυτή, οι ειδικοί, όχι μόνο από Αμερική, αλλά και από Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία, προτείνουν την υιοθέτηση των Συμβουλίων Διοίκησης, μεταξύ άλλων. Αυτοί «απλά έχουν περάσει από την Αμερική»;

Αυτοί δεν κατάλαβαν πώς λειτουργούν τα Συμβούλια στην Αμερική άριστα;

Μήπως να τους το εξηγήσει ο νέος Υπουργός;

Μπορεί να διαφωνεί με τα συμπεράσματά τους ο νέος Υπουργός, αλλά με το να απαξιώνει την εξωστρέφεια ώς κάποιος «έχει απλά περάσει», απαξιώνει ολόκληρη την σωστή πρακτική της παραγωγής πολιτικής στην εκπαίδευση.

Η αβάστακτη ελαφρότητα του «σβήσε» δεν έχει ανάγκη την ίδια βάσανο που έχει το «κτίσε».

Το πρόβλημα εντοπίζεται ακριβώς στο ότι η θητεία μου χαρακτηρίσθηκε από την εξωστρέφεια.

Το να θέλει κάποιος να παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις, τις βέλτιστες πρακτικές, παρουσιάζεται ως γραφικότητα και λοιδωρείται. Στην καλύτερη περίπτωση, παρουσιάζεται ώς «άγνοια της Ελληνικής πραγματικότητας».

Το Ελληνικό πανεπιστήμιο πρέπει μόνο πρός τα έσω να κοιτάζει.

Όταν μιλάμε για μεταπελατειακή Ελλάδα (ανάγκη που πρόσφατα υιοθέτησε και ο ΣΥΡΙΖΑ), μιλάμε ακριβώς για εξωστρέφεια στα πανεπιστήμια, γιατί αυτός είναι ο τρόπος να σταματήσει το πελατειακό πανεπιστήμιο -και κατ' επέκταση το πελατειακό κράτος.

Είναι επιθυμία του νέου Υπουργού να συνεχισθεί ο σφιχτός εναγκαλισμός κομμάτων και πανεπιστημίου;

Χρειάζεται ή δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιος θεσμός που να διαχωρίζει και να επιβλέπει, να διασφαλίζει την λογοδοσία στην κοινωνία;

Η δική μου άποψη ήταν ότι εκτός από τον χωρισμό κράτους-εκκλησίας, χρειάζεται και ο χωρισμός πανεπιστημίων-κομμάτων.

Είναι τυχαίο ότι οι Πρυτάνεις που υπερασπίζεται ο νέος Υπουργός Παιδείας, είτε κατέβηκαν υποψήφιοι με το κόμμα του, είτε ενδιαφέρονταν να είναι υποψήφιοι, αλλά κόπηκαν στις προκριματικές διαδικασίες; (το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τον επικεφαλής του επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας).

Στην αντίπερα όχθη, πόσοι υποψήφιοι βουλευτές προέρχονται από Συμβούλια Διοίκησης;

Η δομή ηγεσίας του πανεπιστημίου, όπου ο Πρύτανης χρειάζεται εκλογική βάση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα όχημα για πολιτικές φιλοδοξίες, για ανάβαση στην πολιτική σκηνή.

Και, φυσικά, για να πετύχει κάποιος στην πολιτική, χρειάζεται κομματικά διαπιστευτήρια.

Επίσης, χρειάζεται εκλογική και κομματική συναλλαγή και εντός και εκτός πανεπιστημίων – ακριβώς το σύστημα εκείνο που αντιπαρατέθηκε μαζί μου μόνο με προσωπικές επιθέσεις, ενώ οι δικές μου τοποθετήσεις ήταν πάντα πολιτικές και ποτέ επί του προσωπικού, όπως ισχυρίσθηκε εμμέσως ο σημερινός Υπουργός.

Εκτός και αν ως προσωπική διαφορά θεωρεί ο νέος Υπουργός την επιμονή μου να διορθωθεί η άθλια κατάσταση οικογενειοκρατίας στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (και όχι μόνο), την οποία προστάτευε ο τότε Πρύτανης (αλήθεια, τι σκοπεύει να κάνει με το Τμήμα αυτό αλλά και γενικά με την οικογενειοκρατία στα πανεπιστήμια ο νέος Υπουργός;

Το θεωρεί αυτό ως πρόβλημα του πανεπιστήμιου ή όχι;

Θα είχε επίσης ενδιαφέρον να μας πει τι θα έκανε εκείνος στην θέση μου με το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας).

Η μήπως θεωρεί προσωπική διαφορά την άρνησή μου να υιοθετήσω «κατάλληλα διαμορφωμένα» εκλεκτορικά σώματα για εκλογή συγκεκριμένων προσώπων στο Αριστοτέλειο;

Η ίδια άλλωστε κατάσταση υπήρχε και με τα ερευνητικά προγράμματα, στα οποία δεν ξέρω αν έγινε αναφορά στις προγραμματικές δηλώσεις.

Η διαχείρισή τους ήταν και αυτή μέρος του ιδίου συστήματος. Και η αλλαγή της πρακτικής αυτής είχε προκαλέσει άλλο κύμα προσωπικών επιθέσεων εναντίον μου.

Αυτές τις δομές και σχέσεις συναλλαγής ήταν εκείνο που θα μπορούσαν να σπάσουν τα Συμβούλια. Δυστυχώς ευνουχήθηκαν, τόσο στον αρχικό νόμο που κατατέθηκε, όσο και στην συνέχεια από τους υπουργούς που ακολούθησαν.

Έστω και έτσι, όμως, θα είχε ενδιαφέρον ο νέος Υπουργός, αντί να μνημονεύει τις αντιθέσεις βουλευτών-καθηγητών για τα Συμβούλια (ακριβώς δηλαδή των δημιουργών και εκπροσώπων του εσωστρεφούς πελατειακού συστήματος), να αναζητήσει τα στοιχεία για την συμμετοχή των καθηγητών σε όλα τα ιδρύματα στις εκλογές με το νέο σύστημα και να τα συγκρίνει με τα αντίστοιχα της συμμετοχής καθηγητών στις εκλογές Πρυτάνεων με το παλιό συστημα που σκοπεύει να επαναφέρει.

Αν αποδέχεται την διαμόρφωση πολιτικής βάσει στοιχείων και όχι εντυπώσεων ή δογμάτων, ίσως αλλάξει άποψη.

Αν ο νέος Υπουργός θέλει να κάνει πραγματική συζήτηση, ας μιλήσει επί της ουσίας.

Αν θέλει να αντιπαρατεθεί με επιχειρήματα και όχι με προσωπικά υπονοούμενα, ας το κάνει, ας εκφράσει τις θέσεις και την επιχειρηματολογία του.

Ας δώσει στοιχεία, και ας τα συγκρίνει με το τι συμβαίνει και αλλού, πέρα από το μικρό γαλατικό χωριό.

Ας δώσει παραδείγματα καλών πρακτικών διεθνώς που εκείνος προκρίνει.

Τις δικές μου απόψεις και θέσεις δεν θα έχει ιδιαίτερη δυσκολία να τις αναζητήσει, αφού όλες μου οι ενέργειες, τοποθετήσεις και απόψεις ήταν -και εξακολουθούν να είναι- αναρτημένες στο blog μου και στην παλιά ιστοσελίδα μου ως Υφυπουργού.

Σε ένα πράγμα συμφωνούμε με τον νέο Υπουργό.

Οτι τα Συμβούλια, με την σημερινή δομή τους, δεν προσέφεραν όσα αναμένονταν από αυτά.

Η διαφωνία μας έγκειται στον τρόπο διόρθωσης του προβλήματος.

Εγω πιστεύω ότι χρειάζεται βελτίωση, εκείνος προκρίνει την κατάργηση.

Επαναλαμβάνω όμως το γενικότερο πρόβλημα: η πραγματική σύγκρουση είναι ανάμεσα στους εσωστρεφείς δογματικούς της «Ελληνικής πραγματικότητας» και τους εξωστρεφείς οραματιστές μίας διεθνούς επιπέδου τριτοβάθμιας παιδείας.

Το θέσφατο της «Ελληνικής πραγματικότητας» υπάρχει μόνο στο μυαλό όσων ποτέ δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν από αυτήν.

Σχόλια (7)

 
EK
13 Φεβ 2015 19:13

Είναι άξιο μνείας ότι ο πρώην υφυπουργός εκφράζει ανοιχτά τη θέση ότι τα Συμβούλια δεν μπορούν να παίξουν το ρόλο για τον οποίο θεσπίστηκαν. Δηλαδή, ότι το πολιτικό του όραμα απέτυχε (καλώς ή κακώς). Αυτή είναι η μόνη ουσία της απάντησης του στον νυν υπουργό. Το γεγονός ότι θίχτηκε προσωπικά και επιθυμεί να υπερασπιστεί τις επιλογές του, κατανοητό είναι αλλά δεν συνεισφέρει κάτι περισσότερο στην ουσία.

 
Τηλεμαχος
13 Φεβ 2015 17:34

Ευτυχώς, για όλους όσους ζήσαμε την καθημερινότητα στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ με τα εγκλήματα του κου Παναρετου στην Έρευνα, ο ελληνικός λαός φρόντισε να μας απαλλαξει από την παρουσία τους...

 
ΜΠ
13 Φεβ 2015 15:14

"Ποιος φυλάει τους φύλακες;" (Quis custodiet ipsos custodes?) έγραφε κάποιος Ρωμαίος ποιητής. Ένας πρύτανης ο οποίος ειναι κομματικά συνδεδεμενος αντί να πράττει με το βλέμμα στο μέλλον πράττει με το βλέμμα στην επανεκλογή του ή την πολιτική του καριέρα. Οπότε ναι, θεωρώ ότι τα ΣΙ είναι απαραίτητα και γενικώς είναι απαραίτητη η εποπτεία από φορέα που "δεν έχει και τίποτα να χάσει". Τα περισσότερα ΑΕΙ παραμένουν ακόμα εσωστρεφή. Δεν χαράσσουν στρατηγική με βάθος χρόνου. Κάθε πρύτανης (ως άλλος μικρός πρωθυπουργός) αναφωνεί ότι παρέλαβε χάος και παρέδωσε πανεπιστήμιο. Τα ΣΙ μπορούν να συμβάλλουν στο να υπάρχει ΣΥΝΕΧΕΙΑ και σταθερότητα στα ΑΕΙ. Εφόσον οι ΔΕΠ εκλέγουν ένα μέρος των μελών του ΣΙ σίγουρα η σύσταση των ΣΙ αντανακλά την βούληση των ΔΕΠ ενός ΑΕΙ. Επομένως ούτε για αυθαίρετο όργανο πρόκειται ούτε για άχρηστο. Έχουν πολύ σημαντικό ρόλο να παίξουν.
Και για αυτούς που τους ξενίζει η προεπιλογή υποψηφίων. Γιατί; επειδή τα ΣΙ ορθώς σκεπτόμενα λένε για να γίνεις πρύτανης (δηλαδή το πρόσωπο του ιδρύματος σου!) δεν αρκεί να είσαι 'διοικητικός/κομματικό στέλεχος' καρριέρας αλλά πρεπει να έχεις ουσιαστική συμβολή στην επιστημονική πραγματικότητα; Που είναι το πρόβλημα; ίσα ίσα, θα έπρεπε αυτό να θεωρείται αυτονόητο και να ΜΗΝ ΤΟΛΜΟΥΝ να θέτουν υποψηφιότητα για πρυτάνεις άτομα που δεν τους γνωρίζει κανείς διεθνώς, χωρίς πρόσφατο επιστημονικό έργο, χωρίςούτε μια επιτυχία σε χρηματοδοτούμενα ερευνητικά προγράμματαή, άτομα που το μόνο τους κατόρθωμα είναι μια συστηματική κομματική δραστηριότητα που την βαφτίζουν ενασχόληση με τα κοινά και δοικητική εμπειρία!
Σε όποιον πανεπιστημιακό του εξωτερικού και να πούμε ότι ήθελε να γίνει πρύτανης ένα ΔΕΠ που στο scopus έχει λιγότερες αναφορές (αναγνώριση έργου) από τους λέκτορες πολλων τμηματων του ΑΕΙ του. θα γινουμε ρεζίλι! Κοιτάξτε μόνο τι προφίλ έχουν στο εξωτερικό όσοι παίρνουν ηγετικό ρόλο στα ιδρύματα τους. Φυσικά και έχουν πολιτικές απόψεις - δεν βασίζονται όμως σε αυτές για να εκλεγούν. Μονο εδώ "αξιολογούμε" το διοικητικο /συνδικαλιστικό έργο ως ισοδύναμο του ερευνητικού και προκρίνουμε επιστημονικά αφανείς ΔΕΠ να παίρνουν ρόλους ευθύνης (πρόεδροι, κοσμήτορες, πρυτάνεις) και μετά κλαιγόμαστε γιατί τα ΑΕΙ μας δεν μπαίνουν στις λιστες!!

 
Κώστας
13 Φεβ 2015 10:18

Νομίζω για το Σ.Ι. αξίζει να μελετήςουμε το τι λένε οι Πρόεδροι/Πρυτάνεις σημαντικότατων Πανεπιστημίων που είχε γίνει επί Διαμαντοπούλου-Πανάρετου το 2011.

 
BNB
13 Φεβ 2015 01:01

ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΤ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΗΜΕΝΗ ! ΑΛΛΑ ΕΔΩ ΜΠΛΕΞΑΜΕ ΜΕ ΔΥΑΡΧΙΕΣ ΕΞΟΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ! ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΡΑΓΕ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΙς ΠΡΥΤΑΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ή ΤΙς ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΕΞΟΥΣΙΑς ;

 
KT
12 Φεβ 2015 22:19

Εάν σε κάποιο Ίδρυμα εκλέχθηκαν εσωτερικά μέλη που δεν είχαν διορατικότητα και δεν επέλεξαν τα κατάλληλα εξωτερικά μέλη, τότε ίσως να συνέβη αυτό. Υπάρχουν όμως Ιδρύματα που έφεραν αξιόλογους επιστήμονες ως εξωτερικά μέλη και η συνδρομή τους ήταν και είναι ανεκτίμητη. Η λαϊκή σοφία λέει: "με ένα πιρούνι μπορείς να φας, μπορείς να βγάλεις και το μάτι σου".

 
ΒΝΒ
12 Φεβ 2015 21:40

TA ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ,ΔΙΟΤΙ

1. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥς ΟΠΟΙΟΥς ΕΚΛΕΓΕΝΤΕΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ!
2. ΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΜΗ ΑΜΕΣΗ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΠΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΛΕΚΤΟΡΙΚΟ ΣΩΜΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ "ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑς" ΜΟΝΟ 3 ή 2 ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ!
3. ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΗ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥς , ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΩΝΤΑς ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ !!

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ