Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Είναι αρκετό οι φιλόσοφοι να άρχουν;

Δημοσίευση: 27/02/2015
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Του Ν.Σ. Μαυρογιάννη (*)

Πέρα από τα ρητορικά σχήματα περί αριστείας, τις λυρικές εξάρσεις για το άγχος των διαγωνιζομένων, τις δήθεν επιστημονικές ανησυχίες για το αν θα πειραματίζονται τα σχολεία και τις εκδηλώσεις στοργής για την ισότητα των μαθητών υπάρχει και η πραγματικότητα.

Μία πραγματικότητα όπου διακρίνουμε στην δημόσια εκπαίδευση πολλές παθογένειες.

Και δεν εννοώ μόνο την χαμηλή χρηματοδότηση, τις κακές αμοιβές των εκπαιδευτικών ή την θεσμική πλέον κακομεταχείριση που τους επιφυλάσσει η διοίκηση.

Ούτε μόνο τα προβληματικά προγράμματα και βιβλία, την πλήρη απουσία λογοδοσίας και την έλλειψη πειθαρχίας. Εννοώ και ένα τεράστιο χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στους εν δυνάμει μαθητές και την ίδια την μάθηση.

Διότι δεν είναι αρκετό να μεταφέρει ένα παιδί τον ενσώματο εαυτό του στο σχολείο για να θεωρηθεί μαθητής.

Αυτό είναι το πρώτο βήμα.

Και μικρό.

Απομένει να γίνει το μεγάλο διανοητικό βήμα του μανθάνειν.

Το πώς θα ξεκινήσει ένα τέτοιο βήμα ή το πώς δεν θα μείνει μετέωρο αποτελεί ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα όπου εδώ και αιώνες οι δάσκαλοι βάζουν όλη την τέχνη τους για να το λύσουν.

Και εφ’ όσον νοιώθουμε, ως οφείλουμε, την ανάγκη να κρατήσουμε τα παιδιά που για διάφορους λόγους δεν επιθυμούν να μάθουν ή μαθαίνουν δύσκολα εντός της εκπαίδευσης, είναι απαραίτητο να αξιοποιήσουμε ή και να επινοήσουμε ειδικές στρατηγικές.

Να μπουν ζώνες προτεραιότητας, σχολεία πειραματισμού, να αναβιώσει επιτέλους η πρόνοια του Ν. 1566/85 για εκ περιτροπής πειραματικά σχολεία, να ανασκουμπωθούν εκείνες και εκείνοι που θεραπεύουν τις Επιστήμες της Αγωγής ή Διδακτικής να αφήσουν τα γραφεία τους και να μπουν στις τάξεις μαζί με τους επαγγελματίες εκπαιδευτικούς.

Να τεθεί η εκπαιδευτική κοινότητα ενώπιον των ευθυνών της, να εγερθούν σημαντικά ερωτήματα στην κοινωνία και την οικογένεια να ενωθούν οι δυνάμεις ώστε κανένα παιδί να μην μείνει νηστικό. Κυριολεκτικά ή με τον προφανή τρόπο μεταφορικά.

Δύσκολο δεν λέω.

Αλλά στη την εκπαίδευση μόνο οι ιαχές μέσω ή άνευ ντουντούκας είναι εύκολες.

Από την άλλη μεριά υπάρχουν παιδιά που είναι έτοιμα να μάθουν.

Λόγω περιβάλλοντος ή από μία δυσεξήγητη έφεση αγαπούν τα μαθήματα, το σχολείο και ότι έχει να κάνει με αυτό.

Κάποια από αυτά ανθίζουν στο σχολείο της γειτονιάς τους. Κάποια άλλα θα επιθυμούσαν να βρεθούν μαζί με όμοια τους.

Ένα τέταρτο του αιώνα μετά ένας άλλος νόμος ο Ν. 3966/2011 κάνει ρίμα με τον προηγούμενο και λαμβάνει πρόνοιες για αυτά τα παιδιά.

Τους δίνει την δυνατότητα να φοιτήσουν σε κάποιο από τα 60 Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία (ΠΠΣ) που είναι δημόσια σχολεία.

Η επιλογή ως είναι φυσικό γίνεται με εξετάσεις.

Τα ΠΠΣ επιλέγουν εκτός από τους μαθητές και το προσωπικό τους καθώς, χάρις στην διοικητική ευελιξία που τα χαρακτηρίζει, και μέρος του προγράμματος τους.

Είναι σχολεία όπου ο πειραματισμός εντοπίζεται σε ενδιαφέρουσες ιδέες, καλές πρακτικές, από κοινού δράσεις με εκπαιδευτικούς άλλων σχολείων κ.α.

Είναι σχολεία που διεκδικούν ένα είδος ηγεμονίας αλλά πρόθυμα την μοιράζονται και με συνεργαζόμενα σχολεία.

Προσπαθώντας να σταθούν ισάξια των προ του 1566 Προτύπων Σχολείων αναμένεται κάποιοι από τους απόφοιτους τους να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην Κοινωνία, την Οικονομία, την Επιστήμη την Τέχνη.

Δηλαδή να μεγαλώσουν την πίττα όχι μόνο ως προς το τι θα φάμε και θα πιούμε αλλά και ως προς τι θα διαβάσουμε θα χειροκροτήσουμε θα διαλογισθούμε.

Ακόμη πιο σύντομα:

Τα ΠΠΣ είναι ένας μοχλός αποτελμάτωσης και μία Ελπίδα για την Πατρίδα μας.

Είναι άδικο να μετράς τους άνισους ίσα.

Οι δύο προηγούμενες παράγραφοι περικλείουν ανάγκες και αγωνίες άνισων που διεκδικούν το δικό τους μερτικό στην Παιδεία.

Που γίνονται εύκολα αντιληπτές αρκεί παρακάμψουμε τη συνδικαλιστική παπαγαλία και τις πρετ α πορτέ εκπαιδευτικές λύσεις που σκαρώνονται στο κομματικό ημίφως.

Και που αξιώνουν από την πολιτική ηγεσία να επιδείξει μια στοχαστική επί των προβλημάτων διάθεση.

Αυτούς τους δύσκολους καιρούς το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε αυτή την στιγμή ως Έθνος είναι να βλέπουμε σκυθρωπούς ανθρώπους να εξαγγέλουν δια της αποδόμησης του Ν. 3966 την στέρηση της ελπίδας από ικανά παιδιά.

Η φιλοσοφία απαιτεί συνθέσεις.

Και απαντήσεις.

Κλείνοντας παραθέτω, την μάλλον προφανή, απάντηση στο ερώ-τημα του τίτλου:

Όχι!

Χρειάζεται (επιπροσθέτως) οι άρχοντες να φιλοσοφούν.

(*) Ο Ν.Σ. Μαυρογιάννης είναι μαθηματικός (MSc, PhD) και υπηρετεί στο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης

Σχόλια (4)

 
Βενάρδος παντελής
28 Φεβ 2015 00:08

Αγαπητέ και αξιοσέβαστες συνάδελφε. Τώρα πια, μετά τα έργα και τις ημέρες της περίφημης δεππς θα έπρεπε να έχουμε γίνει όλοι σοφότεροι. Θα έπρεπε σ αυτόυς να απευθύνεστε. Αυτοί διέλυσαν τα πειραματικά σχολεία, με προχειρότητα, βοναπαρτισμό και Παντελή έλλειψη σχεδιασμού. Ήταν μια ευκαιρία να γίνει ένας νόμος μελετημένος, λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία των άλλων χωρών. Έγινε μια καρικατούρα. Με άξονα και μοναδικό μοχλό τις εξετάσεις. Μια πρόταση σοβαρή για σχολέια θετικών επιστημών ξεχάστηκε, όλα πήγαν πίσω από τον ερασιτεχνισμό και τον παρωχημένο ρεβανσισμό. Το 2015 μια χώρα που έχει κλιμάκια εθνικών ομάδων για το χάντμπολ, το κέντο, την ξιφασκία κτλ δεν έχει δυο τρία κλιμάκια στη χώρα για τους μαθητές με ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά.. Η δεππς ούτε ήθελε την αριστεία ούτε μπορούσε να την διαχειριστεί, γιατί ο ορισμός της ήταν στρεβλός. Η ιδεοληψία της σιωπηρής μετατροπής των πειραματικών σε σχολεία θετικών, ήταν ανέντιμη και χωρίς σχέδιο. Προκάλεσαν αναταραχή χωρίς λόγο. Η κοινότητα μας πρέπει τώρα ήρεμα να αναστοχαστεί και να ωριμάσει επιτέλους μια πρ´οταση όχι σαν την γκροτέσκα αριστεία της δεππς, που κατέπεσε ιστορικά. Έχουμε 2015. Δεν θέλω ρεβάνς από κανένα παρελθόν. Ούτε από το 81 όπως ήθελε η δεππς, ούτε από το πρόσφατο τραγικό παρελθόν πια της ίδιας της δεππς. Να κοιτάξουμε το μέλλον και την συστηματική φροντίδα των παιδιών με ιδιαίτερη κλίση στα μαθηματικά, με νηφαλιότητα και σχέδιο. Πριν εξαφανιστούμε ας προτείνουμε κάτι ολοκληρωμένο και αυτή την φορά σοβαρό.

 
Ν.Σ. Μαυρογιάννης
01 Μαρ 2015 02:41

Αγαπητέ Παντελή
Θα μου επιτρέψεις να σε λέω Παντελή και όχι παντελή (όπως με παρακινεί η υπογραφή σου) διότι διαφορετικά θα πρέπει να γράψω Παντελής για το επίθετο παντελής (όπως με παρακινεί η φράση σου "και Παντελή έλλειψη σχεδιασμού") κάτι που θα προκαλούσε ενδεχομένως σύγχιση σε όσους μας διαβάζουν. Προφανώς πρόκειται για συνηθισμένη αβλεψία που το γρήγορο γράψιμο στο
πληκτρολόγιο αναπόφευκτα προκαλεί (προσωπικά είμαι υπεύθυνος για άπειρες τέτοιες). Φυλάγομαι όμως όσο μπορώ γιατί ελλοχεύουν και μερικοί πολύ αυστηροί κριτές. Διότι πρόσφατα, όπως διάβασα, κάποιοι μάλλον συντοπίτες, σου αξιοσέβαστοι πανεπιστημιακοί καθηγητές (ας κρατήσουμε το "αξιοσέβαστος" για τέτοιες περιστάσεις) κατακεραύνωσαν συνάδελφο ενός ΠΠΣ για κάποια ορθογραφικά λαθάκια τεκμαίροντας από αυτά ότι δεν του άξιζε να διδάξει σε ΠΠΣ. Επίσης θα μου επιτρέψεις να είμαι κάπως πιο αναλυτικός απο σένα στην απάντηση μου. Κατά κανόνα επιδιώκω την συντομία αλλά η συντομία άλλοτε σημαίνει εύστοχη πυκνότητα σκέψης και άλλοτε απουσία επιχειρημάτων. Νομίζω ότι η παρέμβαση σου εμπίπτει στην δεύτερη κατηγορία. Αναζήτησα βοηθητικά τα ελλίποντα επιχειρήματα σε πρόφατο κείμενο σου
(http://www.esos.gr/arthra/37076/eseis-poy-lete-oti-thelete-toys-aristoys...) αλλά δυστυχώς ούτε και εκεί τα βρήκα. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1) Ο 3966/2011 είναι (ακόμη δεν έχει καταργηθεί) ένας νόμος που αποτέλεσε προϊόν πολλών επιρροών ζυμώσεων και υποχωρήσεων. Ψηφίστικε με ευρύτατη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο από εκείνους που τότε είχε επιλέξει ο Ελληνικός Λαός να τον εκπροσωπούν. Περιέχει πολλές αντιφάσεις και σε μερικά σημεία κακοτεχνίες. Έχει όμως ένα πολύ δυνατό σημείο: Επανιδρύει τα Πρότυπα σχολεία παραμερίζοντας τα δήθεν πειραματικά της περιόδου 1985-2011. Διατηρεί την δυνατότητα πειραματισμού σε κάποια θέματα. Όσοι καίγονται για πειραματισμούς που να αγγίζουν όλο τον μαθητικό πληθυσμό να πάνε στα σχολεία που βρίσκεται ενεργοποιώντας το σχετικό άρθρο του Ν. 1566/85 που ορίζει την εκ΄περιτροπής λειτουργία Πειραματικών Σχολείων. Επιπλέον ο
3966 εισάγει θεσμικά την επιδίωξη της Αριστείας, της καινοτομίας και της Δημιουργικότητας όχι μόνο για τους μαθητές αλλά και τους καθηγητές. Εξ΄ου΄και οι λυσσώδεις αντιδράσεις από την μεριά των συνδικαλιστών. Τέλος εισάγει και ευέλικτες δομές διοίκησης που και αυτές ενόχλησαν. Η ΔΕΠΠΣ παρά τις αδυναμίες της και την παντελή έλλειψη διοικητικής στήριξης (δυο τρεις με εμρική απόσπαση δεν πιάνονται) συνολικά έκανε καλή δουλειά. Σημεία κριτικής
υπάρχουν και προσωπικά σε διάφορες ευκαιρίες άσκησα την δική μου μερίδα και μάλιστα δημόσια. Ωστόσο αυτό που είχε και έχει ακόμη σημασία είναι με ποια μέριά είναι κανείς. Εγώ υποστηρίζω αυτούς που προσπάθησαν και σε σημαντικό βαθμό το πέτυχαν να βάλουν σε τροχιά δημιουργίας 60 σχολεία πείθοντας συγχρόνως την κοινωνία. Λάθη έγιναν και σε μερικές περιπτώσεις σοβαρά άλλά αν βάλουμε τα συν και τα πλην το μονο που δεν είναι το ταμείο είναι το μείον.

2) Η ΔΕΠΠΣ ούτε διέλυσε τα σχολεία ούτε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση για αυτό. Τα ΠΠΣ επιχειρεί να διαλύσει η ηγεσία του Υπουργείου. Οι λόγοι δεν είναι της ώρας να αναλυθούν αλλά εντυπωσιάζει η σπουδή να ασχοληθούν ανάμεσα σε τόσα - και τόσα προβλήματα της εκπαίδευσης με το σταμάτημα δρομολογημένων εξετάσεων στις οποίες προσβλέπουν χιλιάδες οικογένειες και

παιδιά. Οι εξετάσεις είναι ένα κομμάτι της λειτουργίας των ΠΠΣ (σημαντικό και για λόγους σοβαρότητας έναντι της γελοιότητας μιας κλήρωσης) αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Τα ΠΠΣ κάνουν πολλά και σημαντικά πράγματα που είναι γνωστά σε πολλούς και είναι δυνατόν να τα πληροφορηθούν και άλλοι αν και όταν αποφασίσουν να βγουν από τον μικρόκοσμο του σχολείου τους. Παρακολούθησα το συνέδριο της ΔΕΠΠΣ από την αρχή μέχρι το τέλος και εντυπωσιάστηκα από πράγματα που έκαναν Θεσσαλονικείς συμπολίτες σου στα ΠΠΣ. Αλλά τωρα με εντυπωσιάζει πως δεν τα βλέπεις εσύ που είσαστε μια πόρτα.

3) Είναι αλήθεια ότι οι εξετάσεις στα ΠΠΣ δεν πιάνουν όλες τις δεξιότητες και τα ταλέντα. Είναι ακαδημαϊκές εξετάσεις και πιθανόν να μείνει απ΄έξω κάποιο παιδί που ζωγραφίζει καλά, είναι καλλίφωνο, παίζει καλά μπάλα ή έχει χιούμορ ή καλό παρουσιαστικό. Ωστόσο είναι ανακριβές να λέγεται ότι τα ΠΠΣ διολισθαίνουν στο να γίνουν σχολεία θετικών επιστημών. Απλώς είναι πολύ δύσκολο να εισαχθεί σε αυτά ένας που είναι πολύ ικανός στα Μαθηματικά και
παντελώς ακατατόπιστος στην γλώσσα ή το αντίστροφο. Αυτό δεν είναι κακό. Δεν υπάρχει λόγος να ενθαρρύνεται τόση μονομέρεια. Ένα άλλο στοιχείο που καταδεικνύει ότι στα ΠΠΣ διατηρείται η ισορροπία μεταξύ ανθρωπιστικών γραμμάτων και θετικών επιστημών είναι ότι η αναλογία προσανατολισμού είναι 1:4 όπως τόση ήταν η αναλογία Θεωρητική κατεύθυνση:άλλες κατευθύνσεις
και παλαιότερα 3η Δέσμη: λοιπές Δέσμες.

4) Είναι αλήθεια ότι μεθοδεύτηκε φροντιστηριακή προετοιμασία για τις εξετάσεις των ΠΠΣ. Αυτό που δεν είναι αλήθεια είναι ότι ήταν απαραίτητη. Αρκετοί μαθητές εισήχθησαν στα ΠΠΣ χωρίς το "απαραίτητο" φροντιστήριο. Πράγμα που σημαίνει πως το αν μια οικογένεια αγοράζει αχρείαστες
υπηρεσίες αυτό δεν έχει να κάνει με τα ΠΠΣ αλλά με την οικογένεια.

5) Δεν αμφιβάλλω για την καλή σου προαίρεση και συμφωνώ μαζί σου ότι ο εκπαιδευτικός σχεδιασμός θέλει νηφαλιότητα και φυσικά όχι ρεβανσισμό. Για πόσους όμως είσαι σίγουρος ότι συμμερίζονται αυτή την άποψη. Μην κρυβόμαστε: Τα ΠΠΣ παρά τις εντοπισμένες αδυναμίες τους είναι μια πετυχημένη εκπαιδευτική πρόταση. Και ίσως θα θυμάσαι ότι από την αρχή της
δημιουργίας τους αντιμετώπισαν πόλεμο και εξακοντίζονταν οι απειλές: "Θα σας κλείσουμε". Από αυτές ως το "Από τα Πειραματικά θα μείνουν μόνο τα πόμολα" οι αποστάσεις είναι μικρές ενώ οι πολιτικές συνάφειες μεγάλες. Ούτε η κατασυκοφάντηση τους τυχαία. Κλείνοντας θεωρώ ότι η μόνη αξιοπρεπής για όλους λύση είναι η διατήρηση του 3966 η διεξαγωγή των εξετάσεων για φέτος, όπως στο κάτω κάτω δηλώθηκε προγραμματικά στην βουλή (μην ξεχνάμε ότι οι κυβερνήσεις ψηφίζονται βάσει των προγραμματικών δηλώσεων τους) και επανεξέταση των αδύνατων σημείων του με την δέoυσα ηρεμία.

 
Καθηγητής Βαρβακείου Σχολής
01 Μαρ 2015 12:59

Πάντως πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ΜΟΝΟ η κυβέρνηση αυτή γνωρίζει τι είναι ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ! (δες Πετρουλάκη στην Καθημερινή 28/02/2015)
Υπάρχει αλλαγή στην Β' εκπαίδευση που έχει μελετηθεί έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να δικαιολογήσει εμπράκτως την μία ή την άλλη επιλογή?
Διαβάζοντας το άρθρο του ΝΣ Μαυρογιάννη, καταλαβαίνω ότι οι ακτιβιστές καθηγητές είναι έτοιμοι να υπερασπίσουν την Παιδεία μέσα από οποιοδήποτε σχήμα της δίνει η εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Μπορούν και βρίσκουν το σωστό δρόμο μέσα από μια σωρεία εμποδίων και αντιφάσεων. Βασιλική οδός δεν υπάρχει. Οι μαθητές τους πρέπει να είναι βέβαιοι ότι οι καθηγητές έχουν την δύναμη να κάνουν το καλύτερο. Το κρίμα είναι ότι η κοινωνία μας έχει ακόμα ανάγκη από ήρωες! Κρίμα ....

 
Μητέρα μαθητή σε Πρότυπο Πειραματικό Λυκειο
03 Μαρ 2015 13:37

Την επόμενη φορά που ο κ. Μπαλτάς χρειαστεί ένα καλό χειρουργό, να επιλέξει έναν με κλήρωση! Όλοι το ίδιο είναι.Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι στην παιδεία δεν γίνεται συνέχεια να ισοπεδώνουμε τους μαθητές προς τα κάτω. Κάπου πρέπει να ασχοληθούμε με τους καλύτερους και να τους βοηθήσουμε να πάνε μπροστά.!!!!(σημ. είναι παιδιά και με άλλα ενδιαφέροντα αθλητισμό,προσκοπισμό μουσική) Και τέλος τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολειά είναι άριστα κάνεις δεν άκουσα να διαπραγματευται το αντίθετο και πολλή καλά κάνει! Το θέμα είναι το πως θα εισαχθούν οι μαθητές σε αυτά ?Aυτη που προτειμουν την κλήρωση από τις εξετάσεις και την θεωρούν πιο δίκαιο τρόπο?

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean