Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Μεγαλώνοντας ‘’πρίγκιπες’’ και ‘’πριγκίπισσες’’

Δημοσίευση: 03/04/2015
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

του Μαρκάδα Σωτήρη (Δάσκαλος – Σχολικός Σύμβουλος)

Αυξάνονται!

Εμείς οι εκπαιδευτικοί συναντάμε όλο και περισσότερους.

Γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς να θέτουν όρια, κανόνες και περιορισμούς στις κοινωνικές συναλλαγές τους.

Χωρίς ‘’κόκκινες γραμμές’’ στη συμπεριφορά τους και αυτοσυγκράτηση στα ‘’θέλω’’ τους.

Γονείς που ανατρέφουν ‘’πρίγκιπες’’ και ‘’πριγκίπισσες’’ με απούσα την αίσθηση της ‘’ματαίωσης’’, ουσιώδη για την ανάπτυξή τους

Στους αξιακούς τους κώδικες οι πράξεις δεν ζευγαρώνουν με συνέπειες.

Γονείς που δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα.

Τους περιγράφεις γεγονότα της σχολικής ζωής στα οποία αρνητικός πρωταγωνιστής ήταν το παιδί τους και δυσπιστούν, αμφισβητούν, γίνονται επιθετικοί.

«Το παιδί μου δεν μου λέει ψέματα».

Τι κι αν 8-9 συμμαθητές-τριες του λένε κάτι διαφορετικό;

«Μα καλά! Παιδί είναι!».

Και έτσι ξεπερνούν βρισιές, καταστροφές αντικειμένων, συνεπή και συνεχή ενόχληση άλλων παιδιών.

«Γιατί μόνο τον γιο μου;».

Αντιπαρέρχονται εύκολα τη συμπεριφορά του δικού τους παιδιού, ακόμα και όταν είναι επιθετική ή εκφοβιστική, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους στη συμπεριφορά άλλων παιδιών.

Κάνει ένας εκπαιδευτικός παρατήρηση στο παιδί τους και σχεδόν αντανακλαστικά καταφέρονται εναντίον του.

Ζητάει την εφαρμογή των κανόνων της τάξης και κατηγορείται πως στοχοποιεί το παιδί τους.

Οι ελάχιστοι γονείς που κάνανε στάση ζωής τους στίχους το Σαββόπουλου «αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα», φαίνεται να αυξάνονται (οι κοινωνικές συνθήκες συνεισφέρουν…).

Έχουν απαιτήσεις από το σχολείο, και πολύ καλά κάνουν, ξεχνώντας πως ο πρώτος και σημαντικότερος δάσκαλος ενός παιδιού είναι ο γονιός του.

Συζητούν για δικαιώματα κλείνοντας αυτιά και μάτια στις υποχρεώσεις.

Ζητούν υπευθυνότητα από τους άλλους, αλλά δεν τη διδάσκουν στα παιδιά τους.

Όσοι-ες έχουν επαγγελματική σχέση με την εκπαίδευση, όσοι-ες μετέχουν στη διαπαιδαγώγηση παιδιών, ξέρουν πως οι δυσλειτουργικές συμπεριφορές στο σχολικό πλαίσιο δεν μειώνονται με μαγικά ραβδάκια.

Γνωρίζουν πως χωρίς τη συνεργασία της οικογένειας λίγα μπορούν να επιτευχθούν.

Έχοντας τους γονείς ‘’απόντες’’, κάθε παρέμβαση έχει ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας.

Η πολιτεία πρέπει να προχωρήσει στην ενίσχυση του σχολικού πλαισίου με δυνατότητες ανάσχεσης επιβαρυντικών στάσεων.

Η θεσμική κατοχύρωση αρμοδιοτήτων παρέμβασης απέναντι σε φαινόμενα δυσλειτουργικής συμπεριφοράς, θα ήταν χρήσιμη.

Ταυτόχρονα, εμείς οι εκπαιδευτικοί, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως μέσα στον επαγγελματικό μας ρόλο περιλαμβάνεται και η ‘’συμβουλευτική’’ σε γονείς με ελλειμματική διαχείριση ζητημάτων που επηρεάζουν τη σχολική ζωή. Με σταθερότητα, ευγένεια, τεκμηρίωση και πλήρη παιδαγωγική αιτιολόγηση.

Ετικέτες: 
ΓονείςΜαθητές

Σχόλια (14)

 
Τζιβινίκος Θωμάς
03 Απρ 2015 07:55

Μπράβο κ. Μαρκάδα Σωτήρη
Επιτέλους κι ένας εκπαιδευτικός και μάλιστα σχολικός σύμβουλος , λέει τα πραγματα με τ΄όνομά τους! Ακριβώς όπως τα λέτε: " Μεγαλώνοντας πρίγκιπες και πριγκίπισσες" ! Πρίγκιπες και πριγκίπισσες που τυραννάνε δασκάλους και συμμαθητές , που καταστρέφουν σχολεία! Πρίγκιπες και πριγκίπισσες που κατήντησαν έτσι από την υπερπροστατευτικότητα των γονιών τους!
Αλλά πρέπει κ. Μαρκάδα να ονοματίσουμε και τους πρωταιτίους αυτού του διαλυτικού φαινομένου! Είναι οι ημιμαθείς σύγχρονοι " νέοι παιδαγωγοί" που διαπνέονται από την παιδαγωγική αρχή :" όλα για το παιδί " Παιδαγωγοί που "φρίττουν " από ιερή αγανάκτηση όταν χρόνια τώρα εμείς οι " συντηρητικοί " εκπαιδευτικοί φωνάζουμε να μπουν όρια στα παιδιά, να εισαχθεί ο θεσμός της ποινής, η παιδαγωγική αξία της οποίας είναι αδιαμφισβήτητη, να προστατεύσουμε το σχολείο από τους κακομαθημένους " πρίγκηπες και πριγκίπισσες "
Είναι γεγονός ότι ζούμε στην εποχή της "δικτατορίας του παιδιού" που τελικά παράγει προβληματικούς μελλοντικούς πολίτες!

 
geo
03 Απρ 2015 08:44

Συγχαρητηρια κε Μαρκάδα!
Καποιος επρεπε να βγει να τα πει οπως ακριβως ειναι.
Συμφωνω απολυτως κι επαυξανω:
1. Καθιερωση πειθαρχικου πλαισιου και στην α/θμια. Αμεσα αποτελεσματα δεν θελουν οι γονεις; Μονο με πειθαρχικες συνεπειες μπορουν να επιτευχθουν αυτα. Μην παει ο νους σας σε ακροτητες. Αποκλεισμος των μαθητων απο καποιες εκδηλωσεις και δραστηριοτητες της ταξης και του σχολειου ας πουμε και μπορουμε να σκεφτουμε κι άλλα στην κατευθυνση αυτη. Φυσικα παράλληλα εκπονειται και στοχευμενη συμπεριφορικη παρεμβαση απο τον-την εκπ/κο της ταξης σε συνεργασια με το συλλογο διδασκοντων. Τι να περιμενεις αληθεια, αφου ακομα οι ενοχοι για το θανατο του Γιακουμακη περιφερονται ατιμωρητοι;
2. Σε περιπτωση υποτροπης της συμπεριφορας, συνεδριαση του με το διευθυντη, τον-την εκπαιδευτικο της ταξης, το μαθητη, τους γονεις του, με κοινωνικο λειτουργο και σχολικο-η ψυχολογο. Εκπονηση προγραμματος παρεμβασης, στην οικογενεια κυριως του μαθητη, με τελικο αποδεκτη των ωφελειων του προγραμματος το μαθητη.
3. Σε περιπτωση ελλειψης αποτελεσματος, στη συνεδριαση προστιθεται και εκπροσωπος της εισαγγελιας ανηλικων, καποιος νομικος με ειδικευση στην παιδικη-νεανικη παραβατικοτητα. Υπαρχει πλεον μεγαλη πιθανοτητα παρεμβασης του νομου, γιατι μαλλον προκειται για περιπτωση παραμελησης ανηλικου, ή αδυναμια ασκησης της γονικης μεριμνας.
4. Υπερασπιση των εκπαιδευτικων απο το ακατανοητο πειθαρχικο δικαιο που ισχυει και κανει τον εκπαιδευτικο ερμαιο των διαθεσεων του καθε κακοπιστου ή εκδικητικου γονεα.
Αυτες ειναι καποιες σκεψεις.

 
μαρκος Μ
03 Απρ 2015 10:58

Κυριε Τζιβινίκος θωμά
Εχω δύο παιδιά και συζυγο εκπαιδευτικό.
Πρωτα απο όλα το εκπαιδευτικό προφίλ ενος επαγγελματια ειναι απιστευτα χαμηλο.
Η επαγγελματική του γνώση το ίδιο.
Η παρατηρηση σε ενα παιδί απο κανένα γονιό δεν θα τύχει επίθεσης στον εκπαιδευτη, η προσβολή ομως ναι.
πρεπει να σε εκπαιδευσουν πως να κανεις παρατηρηση σε ενα 8χρονο χωρις να τον προσβαλεις..σε ολο το σχολειο
Η προσβολη στα ελληνικα σχολεια ειναι ο κανονας.
Γινε πρωτα δασκαλος και μετα απιτησε τα δικαιωματα σου

 
geo@μαρκος Μ
03 Απρ 2015 12:54

Κυριε Μαρκο, αφηστε το σχολιασμο για τη συζυγο καλυτερα, μηπως "απιτησει" αυτη καλυτερα τα δικαιωματα του δασκαλου.

 
ΜΑΡΙΑ Β.
03 Απρ 2015 22:30

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΡΙΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ (ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ)ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. ΑΚΟΥΩ ΓΟΝΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΝΕΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ , ΠΟΣΕΣ ΞΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ ΞΕΡΟΥΝ Ή ΣΕ ΠΟΣΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ, ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΠΩΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ, ΟΥΤΕ ΤΕΛΕΙΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΓΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΑΤΑΝΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥΣ. ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΟΤΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΛΕΙΠΟΥΝ.

 
Άννα-Μαρία
04 Απρ 2015 23:17

Συμφωνώ με τα περισσότερα από τα γραφόμενα στο άρθρο, επειδή μεταξύ άλλων περιλαμβάνει (έστω και σε μικρότερη έκταση) αναφορές στην ευθύνη των εκπαιδευτικών.

Και προσπαθώντας να συνδέσω τα δύο (εκπαιδευτικοί-γονείς) να πω ότι ας μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι γονείς που κριτικάρουμε είναι δημιουργήματα του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ εκπαιδευτικού συστήματος - άρα δε φ ύτρωσαν στα δέντρα, ούτε μας ήρθαν από αλλού. Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι αλλαγές τρανταχτές απαιτούνται αμέσως. Δουλεύουμε και για μία Αρχή, ένα Εγχειρίδιο, μία Υλη, έναν Ατομικό Σκοπό, έναν Βαθμό, μία Επιτυχία, ..... όλα τους με το κτητικό ΜΟΥ, και ύστερα αναρωτιόμαστε από που προέρχονται οι γονείς που βλέπουν στο παιδί τους έναν πρίγκιπα και μια πριγκιπέσσα; μα αφού αυτό καλλιεργούμε για 12 και πλέον χρόνια - προς τι η έκπληξη; Βεβαίως σε αυτό συνηγορούν και άλλα κοινωνικά στοιχεία, αλλά ας μείνουμε ο καθένας στο χώρο της δικής του ευθύνης.

Η ενεργητική εμπλοκή των γονέων στη σύνταξη πχ του σχολικού συμβολαίου κανόνων αλληλοσεβασμού και συνύπαρξης πρέπει να είναι πρώτα επιδίωξη των εκπαιδευτικών. Πόσοι όμως είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τη διαφορετική άποψη; να συναλλαγούμε για ώρες με τους γονείς που θα ενδιαφερθούν για κάτι τέτοιο; Και βεβαίως παρόντες στη σύνταξη αυτού θα πρέπει να είναι και μαθητές. Είμαστε έτοιμοι για μια πραγματική συλλογική δουλειά με τι δυσκολίες που αυτή περιλαμβάνει; Είμαστε έτοιμοι να ξαναγυρίσουμε πίσω σε αυτό το συμβόλαιο μετά από ένα χρόνο και να κάνουμε (πάλι οι τρεις παράγοντες από κοινού) την αυτοαξιολόγηση και τις διορθωτικές μας ενέργειες; Πόσοι θα έμπαιναν σε συζήτηση για το ωρολόγιο σύμφωνα με τις ανάγκες των μαθητών και όχι σύμφωνα με τις επιταγές τις δικές μας; Πόσοι θα συμφωνούσαν σε μεγαλύτερα διαλείμματα; Πόσοι θα ήθελαν να βγουν τα βάθρα "ανύψωσης" του εκπαιδευτικού κάτω από τις έδρες; Πόσοι θα συμφωνούσαν να πάψουν να πετούν με ωριαίες έξω από την τάξη ΤΟΥΣ (;;!) τους μαθητές; Προσωπικά προσπαθώ για κάτι τέτοιο, χωρίς να βρίσκω εύκολα το δρόμο.

Οι μίας κατεύθυνσης ενέργειες (επιβολή κανόνων, θέσπιση αυστηρού θεσμικού πλαισίου) κλπ απλώς θα είναι μια ακόμη ανάθεση ευθυνών και πρωτοβουλιών - χωρίς εμάς.

Εκπαιδευτικός και μητέρα
ΥΓ: Ως εκπαιδευτικός αναγνωρίζω τη στάση γονεών με πρίγκιπες και πριγκιπέσσες. Ως μητέρα βιώνω περίτρανα την σχεδόν εγκληματική παιδαγωγική νοοτροπία - σίγουρα είμαι υπεύθυνη και εγώ

 
ΠΑΠΠΑΣ ΘΩΜΑΣ
05 Απρ 2015 00:08

Επιτέλους ο κ Μαρκάδας είπε κάποια πράγματα που όλοι τα σκεφτόμαστε , αλλά στο όνομα των δήθεν σύγχρονων παιδαγωγικών αντιλήψεων αποφεύγουμε να τα δημοσιοποιήσουμε.
Μια ματιά στο πειθαρχικό πλαίσιο πολλών ευρωπαϊκών χωρών μπορεί να μας πείσει να αλλάξουμε πορεία και να πάρουμε μέτρα.

 
geo
06 Απρ 2015 15:07

Αγαπητη Αννα Μαρια, μαλλον μας τα μπερδεψες. Ή στο εκπαιδευτικο συστημα θα ριχνεις το αναθεμα, ή στους εκπαιδευτικούς, έννοιες που δεν είναι ταυτοσημες όπως ολοι καταλαβαίνουμε. Όταν το εκπαιδευτικο συστημα εχει την κατευθυνση αυτή που ολοι μας ξερουμε (γνωσεις, αποστηθιση, εξετασιοκεντρικο, καθολου ή ελάχιστος θεσμοθετημένος χωρος για εναλλακτικη δραση), όταν το κυνηγι της υλης είναι το μεγαλυτερο μελημα του εκπαιδευτικου (περα από το σχολ. συμβουλο, που συνηθως εχει κατανοηση, αμείλικτοι είναι οι γονεις που παντα συγκρινουν και η συγκριση δεν είναι ποτε ευνοϊκη για τον εκπ/κο που "είναι πίσω").
Σε ολες αυτές τις ερωτήσεις που κάνεις, οι γονεις θα απαντουσαν αρνητικα (αν και απευθυνεσαι στη β/θμια εκπαιδευση από οσο μπορω να κρινω και ο κ. Μαρκαδας θετει θεματα που απασχολουν την α/θμια περισσοτερο). Δεν θελουν οι γονεις να ασχολούνται με όλα αυτά τα θεματα που βαζεις. Δεν θελουν ενεργη εμπλοκή σε όλα αυτά τα ζητήματα. Θεωρουν ότι δεν είναι δικη τους δουλειά. Και μην κρινεις από μια ενεργη μειοψηφια, η οποια όμως δεν μπορει να παιρνει αποφασεις στο ονομα ολων.
Ας γινουν τομες πρωτα, εξορθολογισμος της διδακτεας υλης, απεμπλοκη της β/θμιας από τις εισαγωγικες εξετασεις στο πανεπιστημιο, βιωματικος τροπος μαθησης, να δοκιμαστουν στις νεες συνθηκες οι εκπαιδευτικοι και μετα να τους κρινουμε εκ του ασφαλους. Α, και να διδάσκονται μαθηματα παιδαγωγικης κατεύθυνσης στις σχολες τους. Πολλα μαθηματα και υποχρεωτικα.

 
ΦΩΤΕΙΝΗ
08 Απρ 2015 09:09

Τραγικό να διαβάζεις πως η διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, των αυριανών ελλήνων πολιτών συμπεριλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό εκπαιδευτικούς που θεωρούν τα παιδιά τύραννους και δικτάτωρες..που κατηγορούν τους γονείς για την δική τους ανεπάρκεια να διδάξουν με μεθόδους που θα προτρέψουν ένα παιδί να τους ακούσει και να συμμετέχει στο μάθημά τους αντί να κοιτάζουν πως θα βγει η ύλη και θα περάσει η διδακτική ώρα με μαθητές που δεν μιλούν, δεν αντιδρούν, δεν κάνουν φασαρία..πειθαρχούν!Είναι υποχρέωσή μου κύριε εκπαιδευτικέ και όχι δικαίωμα να μεγαλώνω έναν πρίγκιπα όπως λες και να του δίνω ελευθερία να μάθει και να εξερευνήσει τον κόσμο με τα δικά του μάτια, να δείχνει ενθουσιασμό όταν κάτι του αρέσει και δυσαρέσκεια όταν βαριέται.Είναι υποχρέωσή μου να μην το χτυπάω και να μην ασκώ κανενός είδους βία προκειμένου να το διδάξω ως γονιός την αγάπη, τον σεβασμό της προσωπικότητας του αλλου, της διαφορετικότητας. Είναι υποχρέωσή μου να του εξηγώ αντί να το τιμωρώ. Υποχρέωσή σου να πράξεις το ίδιο! Η βία συνήθως απο κάπου πηγάζει..Δεν μπορεί ένα παιδί που σπίτι του μεγαλώνει σαν πριγκιπας όπως λες, με ελευθερία και αγαπη μεταφράζω εγώ να είναι βίαιο.Αν το παιδί βαριέται στο μάθημά σου σημαίνει πως ΕΣΥ δεν κάνεις κάτι καλά. Όλοι λέμε ψέμματα! ΚΑΙ τα παιδιά λένε ψέμματα. Κανένα παιδί δεν είναι κακό. Και αντί να στρέφεσαι τόσο ενάντια στους γονείς και να μιλάς για πειθαρχία καλό θα ήταν να μάχεσαι για προσθήκη μαθημάτων και μεθόδων που διδάσκουν τη διαφορετικότητα αντί του ρατσισμού..Ο φόβος και οι δημόσια προσβολή δεν θα δημιουργήσουν ανθρώπους με αξίες και ήθος.Αντίθετα η επικοινωνία, η αγάπη, ο σεβασμός ..Αλλωστε μην ξεχνάς τα παιδιά μιμούναται..ΜΙΜΟΥΝΤΑΙ! είναι κάτι που το ξέρεις καλά αλλά το ξεχνάς..Αν εγώ και εσύ σέβομαστε πρώτα απόλα το ίδιο και έπειτα τους γύρω μας το ίδιο θα κάνει και το παιδί μου, αν εγώ και εσύ δεν ασκούμε βία το ίδιο θα κάνει και το παιδί μου, αν εγώ και εσύ δεν αντιμετωπίζουμε διαφορετικά τον "γύφτο", τον "χοντρό", τον" φτωχό", τον...το ίδιο θα κάνει και το παιδί μου..Αν δεν το κάνει κάποιος από τους δυο μας του δίδαξε την βία, αν όμως εγώ όπως λες το μεγαλώνω σαν πρίγκιπα τοτε τη βία δεν μπορεί να την έμαθε από εμένα..

 
eva
09 Απρ 2015 13:15

αγαπητή κυρία φωτεινή είμαι γυμνάστρια και είμαι από τους τυχερούς εκπαιδευτικούς που έχουν διδαχτεί 2 ολόκληρα χρόνια παιδαγωγικά τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά σε σχολείο για να πάρω το πτυχίο μου.
εργάζομαι σε συλλόγους μπάσκετ με παιδιά όλων των ηλικιών, κυρίως παιδιά δημοτικού, και άρα έχω τα παιδιά στον ελεύθερό τους χρόνο και στο παιχνίδι τους, σε κάτι που έχουν διαλέξει και τους αρέσει. κατά τη διάρκεια λοιπόν του παιχνιδιού βλέπεις τον πραγματικό χαρακτήρα των παιδιών. δυστυχώς η πραγματικότητα είναι συγκλονιστική. τα περισσότερα παιδιά δεν ξέρουν να μοιράζονται, να συμβιώνουν, να λειτουργούν σε μια ομάδα με κανόνες, με παντελή άγνοια βασικών κανόνων κοινωνικής συμπεριφοράς, όπως λέω καλησπέρα όταν έρχομαι και χαιρετώ όταν φεύγω. Επιπλέον υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά με διάφορες συναισθηματικές διαταραχές που τείνουν να γίνουν παθολογικές και άλλου τύπου σύνδρομα ψυχικά τα οποία είναι πανεύκολο να διαγνώσει κανείς κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ακόμα και χωρίς να έχει γνώσεις παιδαγωγικής και ψυχολογίας. Οοοοολες οι σύγχρονες μελέτες όλων των ειδικών ακόμα και για τον αυτισμό καταλήγουν ότι η εμφάνισή τους έχει να κάνει με το περιβάλλον που μεγαλώνει το παιδί στη προσχολική ηλικία και εννοούν την οικογένεια του. Όπου και να κοιτάξω βλέπω γονείς που αρνούνται στους δασκάλους ότι το παιδί τους έχει προβληματική συμπεριφορά και όταν πάνε σπίτι που βέβαια εκεί το παιδί " ενοχλεί" τους ίδιους το δέρνουν ή το συμμορφώνουν αυταρχικά χωρίς βέβαια να εξηγούν στο παιδί το γιατί. Λυπάμαι που το λέω αλλά κάνω αυτή τη δουλειά 15 χρόνια και γονείς συνεργάσιμους έχω συναντήσει ελάχιστους. Ακόμα και σε περιπτώσεις 'καραμπινάτου' αυτισμού ή διάσπασης προσοχής οι γονείς αρνούνται να πάνε σε κάποιον ειδικό. Κανένας εκπαιδευτικός από μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση όσο καλός ή κακός και να είναι. Κανένας εκπαιδευτικός δεν μπορεί να αντικαταστήσει τους γονείς. Αν ένα παιδί έχει μια οικογένεια που το στηρίζει τότε θα έχει το σθένος να αντιμετωπίσει και τον κακό εκπαιδευτικό και όλους...Αν όμως το παιδί έχει κακούς γονείς, μην απατάστε δεν μπορεί κανείς να παρέμβει...ούτε ο θεός ο ίδιος...

 
ΘΑΝΟΣ
09 Απρ 2015 13:54

Όι γενικεύσεις αγαπητή Φωτεινή μόνο κακό μπορούν να κάνουν.Προφανώς και δε θεωρουμε τους μαθητές μας τυράννους.Απο την άλλη υπάρχουν κάποια παιδιά που δεν έχουν μάθει από το σπίτι την έννοια των ορίων.Και δυστυχώς όσο κι αν προσπαθούμε μέσα στην τάξη,δεν μπορούμε να καταρρίψουμε το λανθασμένο κάποιες φορές πρότυπο του γονέα.Η καλύτερα τη λανθασμένη συμπεριφορά.Βρίζει,ή φωνάζει ο πατέρας,το ίδιο θα κάνει και το παιδί.
Μιλήσατε για ρατσισμό και κατηγορείτε στην ουσία εμάς γιατί στρεφόμαστε ενάντια στους γονείς...Εμείς τους γονείς τους θέλουμε δίπλα μας...Ξέρετε πόσο συχνά περνούν κάποιοι από το σχολείο; Μία φόρα κάθε τρίμηνο για τους βαθμούς...κι αν έρθουν και τότε.
Συμφωνώ και θεωρώ πιο σημαντικό να διδάσκονται τα παιδιά μας τον αλληλοσεβασμό, την κατανόηση, την αποδοχή της διαφορετικότητας,από το να λαμβάνουν στείρες γνώσεις.Κι αν μεγαλώνοντας τα παιδιά μας σαν πρίγκηπες τους διδάσκουμε να σέβονται, να στηρίζουν και να αποδέχονται και τους γύρω τους που δεν είναι πρίγκηπες,έχει καλώς.Αν όμως χάσουν το μέτρο και θεωρούν μέσα στα πλαίσια της πριγκηπικής ανατροφής τους,ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται τα καπρίτσια τους κι ότι όλοι πρέπει να να υποκλίνονται στις επιθυμίες τους,τότε κάτι δεν κάνουμε καλά...
Οπότε αντί να καταφέρεστε συλλήβδην κατά των εκπαιδευτικών με γενικεύσεις που αναφέρονται σε προσβολές και βία και ρατσιστικές συμπεριφορές,κατανοήστε ότι πολλοί από εμάς όντως νοιαζόμαστε και αγαπάμε
τα παιδιά σας-παιδιά μας και καταθέτουμε την ψυχή μας κάθε μέρα κάτω από αντίξοες συνθήκες. Σας θέλουμε δίπλα μας...μη μας τοποθετείτε απέναντί σας.
Καλημέρα και Καλή Ανάσταση.

 
anonymos
09 Απρ 2015 14:16

πιθανότατα να μεγαλώνω κι εγω πριγκιπα

προσωπικά με ενοχλεί και το ένα και το άλλο ακρο. Δεν μπορω να πω ότι φταιει ενα παιδι για την κατασταση ουτε και το θεωρω απο τη φύση του αθωο και αναικανο να υποστει συνεπειες ή να αναλαβει ευθυνες. ΟΥτε κι εχω εξαρχης προβλημα με τις θεωριες που κατατασσονται στα ακρα.

Υπάρχει όμως κάτι που ίσως είναι κοινό μυστικό στην εκπαιδευτική κοινότητα. Ότι δηλαδή τα παιδιά που παρουσιάζουν προβληματικές συμπεριφορές είναι εκείνα που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο έχουν ελλειπή προσοχή από τους γονείς τους. Μιλάω για παραμελημένα παιδια? όχι απραιτητα αλλα μαλλον ειναι ο κανονας. ΣΕ ΑΥΤΑ μπορει να ειναι και γονεις που οι γονεις τους αγωνιζονται για την επιβιωση, όμως πρεπει να σας πω ότι αυτα τα παιδια δεν ειναι ο κανονας. Τα προβληματα μπορει να προερχονται απο παιδια που οι γονεις εχουν την οικονομικη ανεση να τα μεγαλωσουν αλλα που τους δινουν ελαχιστο χρονο. Που τα βλεπουν ελαχιστα και που διακοπες μπορει να κανουν ακομα χωριστα απο τα παιδια τους. Πως αλλιως εξηγειτε ότι τα παιδια αυτα θελουν ν αειναι διαρκως στο επικεντρο του ενδιαφεροντος ολοκληρης της ταξης ουτε καν του εκπαιδευτικου μονο?
Αν θελετε το σχολειο βρισκεται στη μορφη που βρισκεται και κυριως αποτελει χωρο φυλαξης ή παρακαρισματος πλεον. Αρκετα παιδια εχουν τη δυαντοτητα να αποκτησουν γνωστικό υποβαθρο επαρκες απο το σπιτι τους ακομα, τετοιο που να υπερβαινει αυτο του σχολειου. Και σε καμια περιπτωση δεν πιστευω ότι δεν θα πρεπε να το αποκτησουν. Θα πρεπε τα παιδια να εχουν τη δυνατοτητα να ασχοληθουν με αυτο που τα ενδιαφερει στο σχολειο.
Ταυτοχρονα στην ιδια ταξη υπαρχουν παιδι απου εχουν αναγκη το σχολειο για να προχωρησουν και να αποκτησουν βασικες γνωσεις οι οποιες θα τους επιτρεψουν να συνεχισουν να μαθαινουν και να εχουν ισοτητα ευκαιριων οσο αυτο ειναι δυνατο (αδυνατο ειναι λεω) σε σχεση με τα υπολοιπα μελη της κοινωνιας.
Να πω και κατι αλλο? Η ταξη ειναι για όλους δεν ειναι για εναν μαθητη. Αυτο πρεπει να το καταλαβουν και γονεις και δασκαλοι και μαθητες. Ο καθε μαθητης εχει τη μοναδικη δικη του οικογενεια. Ομως ο δασκαλος αντιστοιχει σε 20 - 30 παιδια. Δεν μπορει να ασχολειται με τον ενα και μονο μαθητη όλη την ώρα. Κατι τετοιο προυποθετει αυτενεργεια απο πλευρας μαθητων αλλα και σεβασμός στις αναγκες των υπολοιπων. Νομιζω πως ειδικα το τελυταιο είανι κατι που προερχεται απο το σπιτι. Για μενα το τραγικοτερο απο ολα ειναι η ελλειψη σεβασμου στα συναισθηματα τον υπόλοιπων μαθητων, Κατι τετοιο λοιπον δεν ξεκιναει απο το δασκλαο. Εχει ηδη χτιστει απο το σπιτι. Και καμια σχεση δεν εχει με το "να κανει ο δασκαλος κατι ενδιαφερον"
Ειλικρινα ειναι δυσκολο να βγαλει κανεις ενα συμπερασμα. Όμως δυο πραγματα θα θελα να πω:
1) το σχολειο πλεον εχει φτασει στα ορια του. Δεν μπορει να συνεχεισει να εχει τη μορφη που εχει, αυτη δηλαδη που εχιε εδω κι εναν αιωνα. Σε αυτη τη μορφη - ταξη ο δασκαλος ειναι σχδον μαθηματικα υποχρεωμενος να ασκησει το ρολο του εξουσιαστή. Ν επιβαλει ποινε ςκαι τιμωριες - οποια μορφη κι αν εχουν αυτες και να χρησιμοποιήσει το σύστημα επαινων και τιμωριων για να επιβαλει την ταξη. ΕΠΟΜΕΝΩς ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΡΕΠΕΙ Να αλλαξει ριζικα. Να καταργηθει η ταξη οπως την ξεραμε
2) η κοινωνια εχει αλλαξει πληρως με κυριαρχο τον ατομισμο, την αποκρυψη συναισθηματων , τον ανταγωνισμό ακομα και μεσα στην ιδια την οικογενεια, την αγορα και εμπορια καθε πτυχης της ανθρωπινης ζωής. Τι ακριβως περιμενουμε απο τα παιδια? Εχουμε ιδεα του τι ανθρωποι αυτα γινονται? Ποια ΔΙΚΗ τους κοινωνια διαμορφωνουν αυτην τη στιγμή?
3) Τιποτα δεν μπορουμε να φανταστουμε για το μελλον αφου οι υλικες συνθηκες της κοινωνιας αυτης αλλαζουν διαρκως. Ο καθε μαθητης εχει διαφορετικες αφετηριες απο το σπιτι του και διαφορετικό προρισμο, διαφορετικό μελλον του προδιαγραφεται δυστυχως απο τη στιγμη της γεννησης του. Τι στοχο εχει το σχολειο λοιπον? Σε ποιους μαθητες στοχευει? Τι θελει να αναπτυξει?
4) Σιγουρα λοιπον ενας εκπαιδευτικος χρειαζεταιο τη στηριξη απο τους γονεις , αλλα και απο την πολιτεια. Δεν θα πρεπε να υπαρχει ενας ψυχολόγος να μπορει να στηρίξει τον εκπαιδευτικό στο δύσκολο εργο του? ΜΠΟρει ενας ψυχολόγος σε κάθε σχολείο να το κάνει? αρκεί αυτ'ο? είναι θεμα ατομικό? του εξπαιδευτικού μόνο? ΣΙγουρα όχι . ΕΙναι θεμα και της οικογενειας και της κοινωνιας ολοκληρης, και του πλεγματος των οικογενειων που υπαρχουν γυρω παο το σχολειο. Το να ψαχνει κανεις ποδιοπομπαιους τραγους στο δασκαλο απο τη μια και στο γονιο απο την αλλη είναι κατι που κανενα θετικο αποτελεσμα δε θα χει για το μαθητη

 
ανωνυμος
10 Απρ 2015 11:07

και για να συνεχισω το σχόλιο μου απο πανω, δεμ πιστευω ότι τα προβλήματα της κοινωνίας μπορει να λυσει το σχολείο μόνο του. Και σίγουρα θα περιμενα απο εναν σχολικο συμβουλο οχι να στηριξει τιος τιμωριες κια οτυς επαινους αλλα να μιλησει τουλαχισοτν για την ομαδοσυνεργατικη διδασκαλια και την στηριξη την οικονομικη για ν αυπαρχουν τα απραιτητα υλικα, οχι να ζηταει απο τους γονεις να ειναι σκληροι με ταπαιδια τους αλλα να τους δωσουν την αμεριστη προσοχη τους

 
Άκης τσεμης
23 Μάιος 2015 23:15

Το σεβασμό τον κερδίζεις δεν το απαιτείς.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean