ΒΟΥΛΗ

Κ ΖΟΥΡΑΡΙΣ: Σήμερα είμαι «ελευθέρας βοσκής»

Δημοσίευση: 03/12/2015
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Με το γνωστό δικό του τρόπο σχολίασε ο Βουλευτής Κώστας Ζουράρις, μιλώντας στη Βουλή για το “μίνι” νομοσχέδιο για την παιδείας που εντάχθηκε στο νόμο για τα βοσκοτόπια

“Συνάδελφοι και συνάδελφοι, σήμερα είμαι «ελευθέρας βοσκής» και θα μιλήσω για ορισμένους «βοσκηματώδεις», που ασχολούνται με την Παιδεία”.  
Ετσι ξεκίνησε την ομιλία του ο κ. Ζουράρις και συνέχισε:

Επειδή δεν έχουμε λεφτά και από ό,τι κατάλαβα από την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων δεν θα βγουν τα βιβλία τώρα, παρά σε τρία τέρμινα, έχουμε την άνεση, τουλάχιστον, όπως στα Ορλωφικά, παραδείγματος χάρη, όπου μέσα από την ταλαιπωρία μας βγήκε η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, να μιλήσουμε για τα θέματα της Παιδείας στις αλλεπάλληλες τρίμηνες αυτές συζητήσεις.  

Ευτυχώς, υπάρχει ο Κώστας Γαβρόγλου στην Επιτροπή, ο οποίος είναι από τους σεμνοτέρους συναδέλφους που γνωρίζω εδώ και στην ημεδαπή.

Επομένως, θα δώσω μια μάχη στη Μορφωτική, την οποία και θα χάσω βεβαίως, για τα αυτονόητα.

Γιατί, ορισμένοι «βοσκηματώδεις», αυτοί πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι «βόσκημα», όχι εγώ ότι δεν είμαι ελέφαντας.  

Αρχίζω με το εξής: Θα γίνει μια μεγάλη συζήτηση, διότι θα πάει και στα βιβλία «Η γλώσσας μας» από την Α’ Δημοτικού μέχρι την τελευταία τάξη του Λυκείου, όπου βροντώδης ηλιθιότης, η οποία ήρθε με αυτό το « σκῶρ », που έρχεται πάντα από την εσπερία επί δύο μήνες.

Παρακαλώ, το « σκῶρ », δεν είναι αυτό που ξέρετε στα γήπεδα.

Είναι με ωμέγα και περισπωμένη.  

Εάν μου κάνεις το γεύμα σε ταβερνάκι, θα σου πω τη γενική.

Το « σκῶρ » που μας έρχεται, είναι, ξέρετε, περί ασυνεχείας.

Η βροντώδης επιστημολογική υστέρηση σε αυτό το θέμα, διότι θα τους έχουμε και εκεί μέσα στην Επιτροπή, είναι η εξής: Όταν μιλάνε για την «ασυνέχεια» του ελληνισμού, που εδώ και εκατόν πενήντα χρόνια περίπου ξεκίνησε από μερικούς ηλιθίους Ευρωπαίους -και θα σας εξηγήσω για ποιο λόγο το έκαναν και δεν ήταν μόνο για τους γνωστούς πολιτικούς λόγους, ήταν η απαιδευσία- πρέπει να μας πουν επιστημονικά σε ποιο σημείο, πότε, πού τελείωσε ο ελληνισμός.

Πότε;

Με εξόντωση, όταν ήρθαν οι Γαλάτες, ας πούμε, τη δεύτερη φορά στην Αθήνα ή στη Βιθυνία, όταν επί Τουρκοκρατίας, όπου βλακώδης συνάδελφος -με συγχωρείτε, βοσκηματώδης- λέει ότι ο όρος «Τουρκοκρατία» πρέπει να αντικατασταθεί με «Οθωμανική πολυεθνικότητα»;

Πρέπει, λοιπόν, να μας πουν πότε!  

Δεν θα σας μιλήσω για τα αυτονόητα.

Ας πούμε, όταν ξέρετε ότι οι τέσσερις κεντρικές λέξεις σε κάθε γλώσσα -«Θεός», «θάλασσα», ξέχασα ποιο είναι το τρίτο, εν πάση περιπτώσει η τέταρτο είναι το «χέζω»- υπάρχουν από τα ομηρικά χρόνια, καταλαβαίνετε ότι δεν μπορούμε να ομιλούμε περί ασυνεχείας.  

Αλλά, θα σας πω το εξής: Εκτός ότι από το ότι οφείλουν να μας πουν πότε σταματήσαμε και εάν ήρθε μια λαότητα και οι βροντώδεις βλακείες ότι το ελληνικό Έθνος έγινε μετά τη Γαλλική Επανάσταση κατ’ εισαγωγήν, το 1237, παραδείγματος χάρη, ο Βατάτζης, στην επιστολή του στον Γρηγόριο τον Ε΄, λέει, «Είναι ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς». Ο Ιωάννης ο Βατάτζης, ο και λεγόμενος «Άγιος».

Είναι ο μόνος Άγιος βυζαντινός αυτοκράτωρ, διότι το να χαρακτηρίζεις «άγιο» τον Κωνσταντίνο στασιάζεται!  

Εν πάση περιπτώσει, ο Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης είναι ο μεγαλύτερος Στρατηγός.

Έχει απελευθερώσει όλη την Κεντρική Μικρά Ασία, ένα μεγάλο τμήμα της Μακεδονίας, απελευθερώνει και τη Θεσσαλονίκη.

Είναι φιλέλεος.

Στην επιστολή του στον Γρηγόριο τον Ε΄ το 1237 λέει: «Να ξέρεις Πάπα εσύ ότι εμείς είμαστε το αρχαίον γένος των Ελλήνων». 1237!

Πέντε αιώνες πριν, στις επιστολές που έρχεται σε σύγκρουση με τον Λιουτπράνδο, στις συγκρούσεις που γίνονται με τους τότε κυριάρχους της δυτικής χριστιανοσύνης, δηλαδή την καθ’ ημάς Ρωμανία, άλλως Βυζάντιο -πολλές φορές, όπως ξέρετε, μαθαίνεται από τους αντιπάλους ποιος είσαι- όλες οι επιστολές στα λατινικά, που απευθύνονται προ το Βυζάντιο, μιλάνε για τους Έλληνες επισκόπους.

Επίσκοποι  Graec i  και μάλιστα με « ae », δηλαδή όχι  Greci  όπως το λένε τώρα.  

Επομένως, θα τελειώσω δίνοντάς σας ένα άλλο δείγμα της αργόσυρτης διάρκειας.

Διότι όλοι αυτοί που έρχονται είναι και άμουσοι.

Θα το διαβάσετε στο «Χρέος» του Μίκη, ο οποίος θεωρείται εθνικιστής.

Και ο Γιάννης ο Ρίτσος θεωρείται εθνικιστής από αυτούς.

Αυτό το δείγμα είναι το εξής: Θα σας δώσω δύο τετραηχίες, τις οποίες τις αναφέρει βεβαίως όταν κάνει μουσικολογική προσέγγιση ο Μίκης στην ελληνική μουσική.

Η μία είναι το «σολ, σολ, σολ, ρε», η άλλη « σολ, σολ, σολ, ρε».

Μπορείτε να το πάρετε και με το «σολ, σολ, σολ, λα», «ντο, ντο, ντο, ρε», «λα, λα, λα, σι» σε οποιαδήποτε γκάμα, σε οποιαδήποτε κλίμακα.

Το ένα είναι, λοιπόν, το «ντο, ντο, ντο, ρε».

Το δεύτερο είναι το «ντο, ντο, ντο, ρε».

Ξέρετε τι είναι;

Το πρώτο είναι το «Συννεφιασμένη Κυριακή» και το δεύτερο είναι το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ».

Ανάμεσα στο «Συννεφιασμένη Κυριακή» και στο «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ» με τις δύο παρόμοιες τετραηχίες, έχουν μεσολαβήσει χίλια τετρακόσια χρόνια που χωρίζουν αυτά τα δύο τραγουδάκια.

Χίλια τετρακόσια χρόνια, που τους ενώνουν!

Αυτά για τους «βοσκηματώδεις» της ασυνεχείας!

 

Σχόλια (1)

 
Ιαν
03 Δεκ 2015 11:42

ΜΠΡΑΒΟ κύριε Ζουράρι !
Πείτε τα σε αυτούς που θέλουν να φέρουν στην Ελλάδα το Φινλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα!

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ