Placeholder

Εθνικός Διάλογος

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Το νέο σύστημα εισαγωγής των υποψηφίων στα ΑΕΙ

Εφαρμογή του συγκεκριμένου συντελεστή κατάταξης των υποψηφίων για εισαγωγή επί του γενικού βαθμού πρόσβασης, ή άλλων κριτηρίων επίδοσης
Δημοσίευση: 26/05/2016
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Συντελεστή βαρύτητας ο οποίος γίνεται αποφασιστικότερος όσο περισσότερο ώριμοι και αποφασισμένοι είναι οι νέοι να σπουδάσουν αυτό που επιθυμούν, περιλαμβάνει η πρόταση της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου προς τον υπουργό Παιδείας Ν. Φίλη, την οποία δημοσιεύει κατ αποκλειστικότητα το esos, και θα παρουσιαστεί στην τελική συνάντηση των Επιτροπών του Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου, που θα πραγματοποιηθεί αύριο Παρασκευή, στο υπουργείο Παιδείας, παρουσία της πολιτικής ηγεσίας.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΑ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ 129 ΣΕΛΙΔΩΝ ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Σύμφωνα με την πρόταση

Α. Η εφαρμογή του συγκεκριμένου συντελεστή κατάταξης των υποψηφίων, επί του γενικού βαθμού πρόσβασης, ή άλλων κριτηρίων επίδοσης, εξασφαλίζει σε ΑΕΙ και ΤΕΙ φοιτητές με γενική αλλά και ειδική επάρκεια.

Β. Από τη στιγμή που έχει ολοκληρωθεί το Νέο Λύκειο, ο συντελεστής βαρύτητας μπορεί να εφαρμοστεί επί του Εθνικού Απολυτηρίου και έτσι να περάσουν οι πανελλήνιες εξετάσεις στην ιστορία. Ωστόσο η υιοθέτηση του συντελεστή μπορεί να γίνει από τις επόμενες εισαγωγικές εξετάσεις.

Γ.  Η πρόταση αυτή ανατρέπει το κυριότερο ελάττωμα που εμφανίζει το ελληνικό εξεταστικό σύστημα, επιτρέπει την όσο το δυνατό  μεγαλύτερη σύμπτωση ανάμεσα στο τι θέλει να σπουδάσει κανείς και στο τι τελικά σπουδάζει.

Δ. Μειώνει τη σημασία της βαθμοθηρίας, και επομένως το χρόνο και την ένταση προετοιμασίας για τα μαθήματα. Επιτρέπει τέλος την ομαλότερη κατανομή των σπουδαστών στα τμήματα των ΤΕΙ και των Πανεπιστημίων.

Εφαρμογή τελεστή βαρύτητας ανά επιλογή και πλήθος επιλογών του υποψηφίου

Ο συντελεστής βαρύτητας των επιλογών του υποψηφίου για τν εισαγωγή του σε τμήμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ουσιαστικά επιβραβεύει με διαφοροποιημένο ποσοστό
τη σειρά επιλογής (1η, 2η 3η έως και 10η επιλογή) και το πλήθος των 10 πρώτων επιλογών των υποψηφίων.

Μετά την 10η επιλογή οι επιλογές δεν επιβραβεύονται (μηδενική τιμή του τελεστή).

Για να λειτουργεί και ως συντελεστής κατάταξης των υποψηφίων για εισαγωγή ο τελεστής μπορεί να εφαρμοστεί (ως ποσοστό) επί συνόλου π.χ. 1000 μορίων1 διαφοροποιημένος ανά σειρά επιλογής και πλήθους επιλογών.

Το σύνολο των μορίων που προκύπτουν ανά σειρά και σύνολο επιλογών αθροίζεται στο γενικό βαθμό πρόσβασης που επίσης αποδίδεται με τη μορφή μορίων, ή του βαθμού πρόσβασης στο εξεταζόμενο στο ειδικό μάθημα, ή του βαθμού πρόσβασης στα εξεταζόμενα μαθήματα (πλην των ειδικών μαθημάτων), ή και άλλου συνδυασμού τους.

Η εφαρμογήτου συγκεκριμένου συντελεστή κατάταξης των υποψηφίων για εισαγωγή επί του γενικού βαθμού πρόσβασης, ή άλλων κριτηρίων επίδοσης, εξασφαλίζει στα πανεπιστήμια φοιτητές με γενική αλλά και ειδική επάρκεια.

Η πρόταση αυτή ανατρέπει το κυριότερο ελάττωμα που εμφανίζει το ελληνικό εξεταστικό σύστημα, επιτρέπει την όσο το δυνατό μεγαλύτερη σύμπτωση ανάμεσα στο τι θέλει να σπουδάσει κανείς και στο τι τελικά σπουδάζει.

Μειώνει τη σημασία του βαθμού, και επομένως το χρόνο και την ένταση προετοιμασίας για τα μαθήματα. Επιτρέπει τέλος την ομαλότερη κατανομή των σπουδαστών στα τμήματα των ΤΕΙ και των Πανεπιστημίων.

Πρόβλημα πρώτο: Πώς θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η αντικειμενικότητα στη βαθμολόγηση;

Απάντηση: μέσω του αναμορφωμένου λυκείου  Η πιστοποίηση του γενικού βαθμού πρόσβασης του αναμορφωμένου λυκείου σε συνδυασμό την ως τότε τετραετή εφαρμογή του συντελεστή βαρύτητας πιθανό να περιορίσει την ανάγκη εισαγωγικών μόνο στα τμήματα υψηλής ζήτησης.

Πρόβλημα δεύτερο: Θα ισχύσουν μεταβατικές διατάξεις, ποιες είναι και ποιο το εύρος τους; Η υιοθέτηση του συντελεστή μπορεί να γίνει από τις επόμενες εισαγωγικές εξετάσεις.

Πότε θα ολοκληρωθεί το νέο σύστημα μετάβασης; Αφενός με τη δημιουργία του Νέου Λυκείου και αφετέρου με το να επιτρέψει το πανεπιστήμιο, στους φοιτητές να έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν, υπό όρους, κατεύθυνση σπουδών, να αποκτούν πτυχίο από συνδυασμούς επιστημών, και να αποκτούν πρωτεύουσα και δευτερεύουσα ειδικότητα.

Με την αλλαγή των εξετάσεων και μεταρρύθμιση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (4 γυμνάσιο και 2 λύκειο) και την καθιέρωση της κινητικότητας στο Πανεπιστήμιο, μεταμορφώνεται εντελώς το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Το Σκεπτικό της πρότασης

Η πρόσβαση από τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Τριτοβάθμια, αποτελεί μια διαδικασία μετάβασης από την εγκύκλια εκπαίδευση στην επιστημονική εξειδίκευση. Στο βαθμό όμως που τα τρία τέταρτα περίπου των συνηλικιωτών κάθε χρονιάς μπαίνουν στη διαδικασία αυτή, τότε μετατρέπεται σε μια τελετουργία ενηλικίωσης και μετάβασης από την ανήλικη στην ενήλικη ζωή, αντικαθιστώντας άλλες παρόμοιες τελετουργίες μετάβασης (rite de passage) που αποτελούν ένα από τα πιο σταθερά διαχρονικά χαρακτηριστικά διαφορετικών κοινωνιών . Η παρατήρηση αυτή μας επιτρέπει να διαγνώσουμε το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο αφορά την ελληνική κοινωνία συνολικά και μακροχρονίως.

Έως το 1964, όταν η μαζική εκπαίδευση δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί, οι υποψήφιοι φοιτητές, μικρό ποσοστό των συνηλικιωτών κάθε χρονιάς, έδιναν εξετάσεις χωριστά στο καθένα από τα λίγα πανεπιστημιακά τμήματα των δύο μόνο πανεπιστημίων της επικράτειας.

Η καθιέρωση πανελλαδικών εξετάσεων για τα ΑΕΙ, βοήθησε στη μετάβαση προς τη μαζική εκπαίδευση.

Η κεντρικότητα και η λειτουργικότητα του θεσμού των εξετάσεων επέτρεψαν την μακροβιότητά του, πάνω από πέντε δεκαετίες, και του χάρισαν την υπόληψη ενός από τους πλέον αδιάβλητους θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας.

Ωστόσο το κόστος ήταν και είναι βαρύτατο, πλήττει οικονομικά και ψυχολογικά την ελληνική οικογένεια, τους ίδιους τους νέους και την εκπαίδευσή τους, πριν και μετά από τις εξετάσεις, παραμορφώνει το εκπαιδευτικό σύστημα.

Το κόστος των φροντιστηρίων ανέρχεται σε 1 δισ. € ετησίως ακόμα και σε περίοδο βαθιάς κρίσης ( 1.058 εκ.€ το 2010, 1.056 εκ.€ το 2011, 1.036 εκ.€ το 2012 και 994 εκ.€ το 2013) και συνολικά επιβαρύνει κάθε οικογένεια κατ’ ελάχιστο με το ποσό 3.500 ευρώ.

Κάθε χρόνο, εξαιτίας των εξετάσεων χάνονται τουλάχιστον δυο μήνες από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή αφαιρείται ένας ολόκληρος χρόνος διδασκαλίας σε κάθε παιδί. Εκείνη όμως η βαθμίδα που θυσιάζεται κυριολεκτικά στον Μολώχ των εξετάσεων είναι το Λύκειο.

Μια από τις πιο σημαντικές βαθμίδες της εκπαίδευσης, καταστρέφεται εντελώς.

Η γνώση φροντιστηριοποιείται, δηλαδή αποχυμώνεται και αποτυπώνεται απλώς ως οι μη-λάθος- απαντήσεις στις εξετάσεις, γίνεται συνώνυμη  της αποστήθισης. Αυτή η παραμόρφωση γίνεται ένα είδος habitus που συνοδεύει έκτοτε τους νέους στο πανεπιστήμιο.

Εξάλλου, η πίεση των εξετάσεων μεταφέρεται στο γυμνάσιο, όπου «κλείνουν οι λογαριασμοί της μάθησης» – λ.χ. εκμάθηση γλώσσας, μουσική ή άλλες δραστηριότητες, για να προπονηθούν τα παιδιά για τις εξετάσεις. Ακόμη και το δημοτικό δεν ξεφεύγει από αυτό το φαινόμενο της εξετασιομανίας και της μέτρησης της επίδοσης σε μια ενιαία και ομοιόμορφη κλίμακα, πρακτική που ισοπεδώνει τις διαφορετικές μορφές ευφυΐας και επίδοσης. Η πραγματικότητα των εξετάσεων όπως διαμορφώθηκαν εδώ και πενήντα και πλέον χρόνια έχει διαμορφώσει προσωπικότητες και συμπεριφορές.

Βρισκόμαστε στην ιστορικά παράδοξη θέση να θεωρούμε επιτυχές ένα σύστημα το οποίο έχει αποδειχτεί πολλαπλώς καταστροφικό. Πώς διαφορετικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα σύστημα στο οποίο οι οκτώ στους δέκα φοιτητές δεν σπουδάζουν αυτό που θέλουν και έχουν κοπιάσει;

Και πώς μπορεί να λειτουργήσει η πανεπιστημιακή εκπαίδευση όταν στην μεγάλη πλειοψηφία των τμημάτων της, λιγότεροι από ένας στους δέκα, έχει επιλέξει το τμήμα που παρακολουθεί;

Φαινόμενα όπως οι χαμηλές αποδόσεις, η αδιαφορία ως προς το περιεχόμενο των σπουδών ή η τυπική διεκπεραίωσή τους, η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των σπουδών καθώς και η εγκατάλειψη τους - που διογκώνει το πρόβλημα των «αιωνίων φοιτητών», για όλα αυτά στο μέγιστο βαθμό, ευθύνεται το γεγονός ότι οι φοιτητές δεν σπουδάζουν αυτό που τους ταιριάζει και οι ίδιοι επιθυμούν να σπουδάσουν, αλλά αυτό το οποίο τους επιτάσσει ένα ανώνυμο σύστημα, μια γραφειοκρατία χωρίς πρόσωπο.

Το σύστημα λειτουργεί επαρκώς μόνο για το ένα τέταρτο περίπου των υποψηφίων που μπορεί να πραγματοποιήσει τις πρώτες του επιλογές. Το κόστος λειτουργίας του όμως είναι δυσανάλογα μεγάλο και βαραίνει συνολικά και στη σταδιοδρομία των νέων, και στην εκπαίδευση και στην κοινωνία. Δημιουργείται κάθε χρόνο ένα ντόμινο με τη μορφή χιονοστιβάδας. Αυτή η χιονοστιβάδα η οποία δημιουργείται από τους αποτυχόντες των τμημάτων υψηλής βαθμολογίας, κατρακυλά στα τμήματα χαμηλότερης βαθμολογίας, διώχνοντας από εκεί όσους τα είχαν προτιμήσει. Η χιονοστιβάδα διογκώνεται με νέους αποτυχόντες και κατρακυλώντας προς τα τμήματα χαμηλής βαθμολογίας διώχνει όσους επιθυμούν να σπουδάσουν σε αυτά, τοποθετώντας τυχαίως άλλους που αδιαφορούν πλήρως για αυτά.

Παράδειγμα:

Α. Σχολές υψηλής ζήτησης: Στο ΕΜΠ, Τμήμα μεταλλειολόγων: Το τμήμα πρόσφερε 63 θέσεις. Ως πρώτη επιλογή το είχαν επιλέξει 19 υποψήφιοι, ως δεύτερη 30, και ως τρίτη 31 (σύνολο 80 υποψήφιοι). Συνολικά όμως το τμήμα συγκέντρωνε 1362 προτιμήσεις από το μηχανογραφικό. Από αυτούς που τελικά φοίτησαν στο τμήμα, στις τρεις πρώτες προτιμήσεις τους το είχαν θέσει μόλις οι 18, και υπόλοιποι 45 επιτυχόντες προήλθαν από τη χιονοστιβάδα του μηχανογραφικού (22 εκ των οποίων είχαν δηλώσει το τμήμα από 7η και πέρα επιλογή).

Β. Σχολές χαμηλής ζήτησης: Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας: Το τμήμα πρόσφερε 144 θέσεις. Ως πρώτη επιλογή το είχαν επιλέξει 20 υποψήφιοι, ως δεύτερη 56, και ως τρίτη 54 (σύνολο 130 υποψήφιοι). Συνολικά όμως το τμήμα συγκέντρωνε 4.470 προτιμήσεις από το μηχανογραφικό. Από αυτούς που τελικά φοίτησαν στο τμήμα, στις τρεις πρώτες προτιμήσεις τους το είχαν θέσει μόνο 11 φοιτητές, και από τη χιονοστιβάδα του μηχανογραφικού προήλθαν οι υπόλοιποι 133 επιτυχόντες. (120 εκ των  οποίων είχαν δηλώσει το τμήμα από 7η και πέρα επιλογή). Δηλαδή δεν σπούδασαν εκεί 130 από όσους το είχαν δηλώσει στις τρεις πρώτες τους επιλογές, και τελικά εισήχθησαν 120 που είχαν συμπεριλάβει το τμήμα μόνο για να συμπληρώσουν το μηχανογραφικό.
(Αναλυτικότερα βλ. παράρτημα αρ. χ, και χχ.)

Το παρόν σύστημα, συναθροίζει δηλαδή το μέγιστο αριθμό των φοιτητών (περίπου τα τρία τέταρτα) στην κατηγορία των αποτυχημένων, οι οποίοι στέλνονται να σπουδάσουν εκεί που δεν θέλουν, εκτοπίζοντας άλλους που θέλουν, συνωθώντας τους εκτοπισμένους στη στρατιά των αποτυχημένων η οποία διατρέχει το σύστημα εξετάσεων. Οι κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες για τα παιδιά και τις οικογένειές τους είναι βαρύτατες. Δημιουργεί στους νέους αισθήματα ήττας, ταπείνωσης, και πικρίας. Απογοητευμένους και θυμωμένους νέους. Αυτές οι συνέπειες των εξετάσεων δεν ήταν άγνωστες σε προηγούμενες ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Οι προηγούμενοι

Διάλογοι εισηγήθηκαν αλλαγές, οι οποίες όμως είχαν ως συνέπεια το σύστημα να αποκτά μια όλο και πιο σύνθετη τεχνολογία, αλλά και μια όλο και μεγαλύτερη απόκλιση από τις επιθυμίες των παιδιών να σπουδάσουν αυτό που θέλουν .

Υπάρχει λύση; Ναι υπάρχει. Ποια; Το σύστημα εξετάσεων να επιστρέψει στις βασικές αρχές που υπαγορεύουν ότι κάθε νέος και νέα, εφόσον έχουν ολοκληρώσει το Λύκειο, έχουν το δικαίωμα να πραγματοποιήσει τις σπουδές που επιθυμούν. Επομένως μας ενδιαφέρει τι θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά, και δίνουμε πρωταρχική αξία σ’ αυτό, θεωρώντας ότι αν αγαπήσουν τις σπουδές και το τμήμα τους, και η απόδοσή τους θα βελτιωθεί, και πιο γρήγορα θα τις περατώσουν. Η αρχή δηλαδή του συστήματος είναι απλή και δημοκρατική. Έχει το δικαίωμα κανείς να σπουδάσει αυτό που θέλει να σπουδάσει, αρκεί να έχει ολοκληρώσει επιτυχώς τις σπουδές του και να πληροί τις προϋποθέσεις των σπουδών ορισμένου τύπου (π.χ. ξένες γλώσσες για τα ξενόγλωσσα τμήματα, σχέδιο για τις αρχιτεκτονικές, κ.ο.κ.) .

Αλλά για να γίνουν αποδεκτές οι επιθυμίες των υποψηφίων φοιτητών πρέπει να γίνουν διακριτές και υπεύθυνες. Αυτό δεν μπορεί να γίνει σήμερα με τις δυνατότητες να προσθέσει κανείς, διαδοχικά, έως και 70 τμήματα στις επιλογές του, και τμήματα πάρα πολύ διαφορετικά, το ένα από το άλλο. Ο πολλαπλασιασμός των δυνατοτήτων επιλογών δεν κάνει τους υποψηφίους περισσότερο ελεύθερους, γιατί αντιμετωπίζει τις σπουδές εντελώς αδιαφοροποίητα και γραφειοκρατικά.

Η πρόταση που ακολουθεί βασίζεται στην αρχή του σεβασμού της βούλησης των παιδιών να σπουδάσουν αυτό που θέλουν. Η διευθέτηση αυτή βασίζεται σε μια αρχή ανταποδοτικότητας η οποία αποσκοπεί να εξασφαλίσει όσο το δυνατό περισσότερο τη δικαιοσύνη ανάμεσα στη βούληση του ενός και στη βούληση των πολλών. Αυτό σημαίνει ότι όσο λιγότερες είναι οι επιλογές , τόσο ισχυρότερη θεωρείται ότι είναι η βούληση των υποψηφίων. Αυτό έχει ως συνέπεια, με τη σειρά του, ότι ο συντελεστής προτεραιότητας για την πρόσβαση σε ένα τμήμα, εξαρτάται από τον αριθμό των επιλογών. Όσο λιγότερες είναι οι επιλογές, τόσο ισχυρότερος ο συντελεστής επιλογής. Επομένως ανάμεσα σε δυο υποψηφίους που έχουν ένα τμήμα ως πρώτη επιλογή, ο συντελεστής της πρώτης επιλογής εκείνου που δηλώνει λιγότερες επιλογές (εμφανίζεται επομένως με μεγαλύτερη βεβαιότητα για αυτές) είναι μεγαλύτερος από εκείνου που δηλώνει περισσότερες επιλογές και επομένως μικρότερη βεβαιότητα . Ακόμη και ο συντελεστής της δεύτερης επιλογής είναι ισχυρότερος για εκείνον που περιορίζει τις επιλογές του σε λίγα συγκεκριμένα τμήματα, από ότι ο συντελεστής πρώτης επιλογής κάποιου άλλου που προτείνει πλήθος επιλογών. Πρόκειται για την επιβράβευση της ευθύνης και της ωριμότητας του φοιτητή. Υπάρχουν άλλωστε δικλείδες, εντός πανεπιστημίου, αν κάποιος θελήσει να αλλάξει κατεύθυνση σπουδών (βλ. παρακάτω Τρίτη Πτυχή) Με τον τρόπο αυτό πριμοδοτείται επίσης και η δυνατότητα να σπουδάσει κανείς κοντά στον τόπο κατοικίας του.

Πλεονεκτήματα: Οι φοιτητές σπουδάζουν με πολύ πιο ενισχυμένες δυνατότητες, από ότι στο παρελθόν, αυτό που τους ταιριάζει και αυτό που θέλουν. Αποφεύγεται επίσης να σχηματιστεί ή αμβλύνεται το domino effect ενός ρεύματος αποτυχημένων φοιτητών που γεμίζουν τις κενές θέσεις των τμημάτων. Οι φοιτητές επίσης επιλέγουν τον τόπο πού θέλουν να σπουδάσουν και αποφεύγεται/περιορίζεται το φαινόμενο των μεταγραφών. Στο γράφημα που ακολουθεί, δίδεται ένα παράδειγμα του συντελεστή βαρύτητας προτίμησης: Αν ένας φοιτητής επιλέξει μόνο ένα τμήμα για εισαγωγή, επιβραβεύεται με το μέγιστο συντελεστή βαρύτητας (100%) για την επιλογή του και αποκτά ισχυρό προβάδισμα έναντι όλων των άλλων. Αν επιλέξει δύο τμήματα τότε οι συντελεστές διαφοροποιούνται σε 65% για την πρώτη επιλογή του και 35% για τη δεύτερη, αν επιλέξει τρία τμήματα τότε επιμερίζεται σε 55% για την πρώτη επιλογή, 30% για τη δεύτερη και 15% για την τρίτη. Ο συντελεστής βαρύτητας συνεχίζει να δίνει φθίνουσες τιμές ακόμη και για τον φοιτητή που θέλει να περιλάβει 10 επιλογές τμημάτων, μετά τις οποίες γίνεται μηδενικός.

 

Σχόλια (13)

 
Μανώλης
26 Μάιος 2016 10:23

Δυστυχώς για άλλη μια φορά ο κ. Λιάκος, αναφέρει προσωπικές του απόψεις, που ούτε καν συζητήθηκαν πουθενά... Ο κύριος αυτοσχεδιάζει και θέλει να κάνει πειραματόζωα τα παιδιά μας... βάζει "κόφτες" και φακελώνει τα παιδιά μας από το Γυμνάσιο, ενώ να σημειωθεί, δεν τους άρεσε να λαμβάνεται υπόψη η βαθμολογία του Λυκείου στο βαθμό πρόσβασης και το κατάργησαν φέτος!!! Έλεος...

 
foros1
26 Μάιος 2016 13:14

αυτοί που υποστηρίζουν τα παραπάνω, είναι το λιγότερο ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ!
μπέρδεψαν το μηχανογραφικό με το έντυπο του ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ...

 
Κώστας
26 Μάιος 2016 18:08

Οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι, προσπαθούν να μιμηθούν Φινλανδικά εκπαιδευτικά μοντέλα, στηριζόμενοι πάνω σε υποδομές Ουγκάντας που έχουμε στην Ελλάδα. Όλο τους το πρόβλημα είναι οι Πανελλήνιες και τα Φροντιστήρια, δεν μπορούν να καταλάβουν όμως ότι για να γίνουν αυτά που λένε χρειάζεται αναδιαμόρφωση όλο το σύστημα μας από Νηπιαγωγείο μέχρι και Λύκειο, συνεχείς μετεκπαιδεύσεις εκπαιδευτικών και πόροι για υλικοτεχνικές υποδομές στα σχολεία (που θα αναζητούν βιβλιογραφία και θα γράφουν οι μαθητές τα project και τις εργασίες στα ετοιμόρροπα ελληνικά κτήρια των σχολείων;). Απλά εκτός τόπου

 
PE19
26 Μάιος 2016 20:21

Δεν έχει άδικο ο Δάσκαλος ΟΜΩΣ !!!!
1) Το κάκιστο Εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει 1 Ιερό Δισκοπότηρο : το αδιάβλητο των πανελλαδικών εξετάσεων επί 50 χρόνια δεν το πείραξε καμία κυβέρνηση και έγινε πρότυπο για άλλες σημαντικές εξετάσεις (ΑΣΕΠ) στην κατάσταση που είμαστε (ποίος βάζει το χέρι του στην φωτιά για αξιοκρατία) είναι εποχή να τις καταργήσουμε ?? ?
2) Το κάκιστο Εκπαιδευτικό μας σύστημα, που ο καθένας σπουδάζει αυτό που δεν θέλει, βγάζει άριστους επιστήμονες και το κακό της υπόθεσης είναι ότι διαπρέπουν στο εξωτερικό πλέον και όχι στην χώρα μας (δεν βλέπω να τους εμπόδισε η επιλογή της σχολής ). Περισσότερο πρέπει να μας πειράζει το γεγονός ότι εξαίρετοι επιστήμονες δεν βρίσκουν δουλειά στην χώρα μας και ξενιτεύονται ενώ άτομα με ελάχιστα προσόντα προχωρούν.
3) Λέει ο δάσκαλος ότι ελάχιστοι σπουδάζουν την πρώτη τους επιλογή, σωστό όμως η πρώτη τους επιλογή είναι δική τους? ή του φροντιστηρίου τους, ή του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, ή του κοινωνικού status της εκάστοτε σχολής στην εκάστοτε χρονική στιγμή ή επειδή ο γείτονας σπούδασε στην Χ σχολή και τώρα ένα βύσμα ( που το έχω και εγώ )τον διόρισε άρα και εγώ να σπουδάσω εκεί και να με διορίσει το ίδιο βύσμα.
4) Πυροβολούνται τα φροντιστήρια αλλά μήπως με την χαλαρότητα της εισαγωγής μετατεθούν στο Πανεπιστήμιο??? Σήμερα αρκετοί κάνουν φροντιστήριο και στο πανεπιστήμιο. Και φυσικά είναι μια επαγγελματική αποκατάσταση αρκετών πτυχιούχων. Τρομερό να το σκεφτείς αλλά είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ανατραπεί.
Θα είχα να πω πολύ περισσότερα αλλά ο χώρος είναι περιορισμένος. Τελικό συμπέρασμα μην χαλάσουμε κάτι που έχουμε και δουλεύει με κάτι τουλάχιστον αμφιβόλου ποιότητος.

 
stavroula
26 Μάιος 2016 22:46

1. Το σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων έχει ακυρώσει το Λύκειο ως σχολική βαθμίδα μάθησης και αγωγής
2. Ο εξεταστικός χαρακτήρας της ελληνικής εκπαίδευσης έχει παραποιήσει τις έννοιες"γνώσεις", "μόρφωση", "αγωγή", "παιδεία", "καλλιέργεια"
3. Οι αλλεπάλληλες εξετάσεις σε Γυμνάσιο και Λύκειο με ένα περιεχόμενο σπουδών ποσοτικής μάθησης ακρωτηριάζουν τον συναισθηματικό κόσμο των παιδιών , εξαντλούν οικονομικά και ηθικά τις οικογένειες και απαξιώνουν τον εκπαιδευτικό ως δάσκαλο μετατρέποντάς τον ή σε καλό φροντιστή ή τίποτα.
Υπάρχουν ακόμη, λοιπόν, υποστηρικτές ενός τέτοιου συστήματος, ενώ έως τώρα,μόνο, καταγγελίες εκτοξεύονταν από παντού;

 
Νίκος
27 Μάιος 2016 01:07

Καλά, όσοι το σκέφτηκαν αυτό θυμούνται στην ηλικία των 17 ετών να έχουν αποκρυσταλλωμένη άποψη για το τι ακριβώς θέλουν να σπουδάσουν? Υπάρχει μια γενική προτίμηση προς μια κατεύθυνση, συμφωνώ, όχι όμως τέτοια ώστε τα παιδιά να παίζουν πόκερ με τη δήλωσή τους.
Δηλαδή αν κάποιος θέλει να σπουδάσει ιατρική (ενδεικτικά), θα πρέπει να δηλώσει μόνο ένα Τμήμα και μάλιστα σε μια συγκεκριμένη πόλη, αλλιώς δεν θα λάβει το μέγιστο βαθμό που μπορεί να του δώσει η επίδοσή του στις εξετάσεις? Και αν τελικά δεν περάσει εκεί, δεν θα περάσει σε καμία άλλη σχολή με χαμηλότερη βαθμολογική απαίτηση καθώς "αναγκάστηκε" να μην δηλώσει κανένα άλλο Τμήμα?
Δηλαδή οι άριστοι μαθητές, που έχουν τη φιλοδοξία να γίνουν γιατροί αλλά πολλοί από αυτούς στο παρελθόν έχουν γίνει άκρως επιτυχημένοι βιολόγοι, οδοντίατροι κτλ, τώρα απλώς δεν θα περάσουν πουθενά?
Μάλλον κάτι δεν καταλαβαίνω σωστά στην συγκεκριμένη πρόταση που διάβασα....

 
Περαστικός
27 Μάιος 2016 06:43

".. εξασφαλίζει σε ΑΕΙ και ΤΕΙ φοιτητές.."!
Είναι δυνατόν να χρησιμοποιεί το διαχωρισμό ΑΕΙ / ΤΕΙ? Πόσο αδαής είναι τότε και πως θα έχει την όποια βαρύτητα η πρόταση που κάνει; ΦΥΓΕΤΕ κύριε!

 
βιβή
27 Μάιος 2016 09:20

Γιατί πάντα πρέπει να είναι κακές οι αλλαγές? Το τεράστιο δημοσιονομικό (και οικογενειακό) κόστος από το φαινόμενο της χιονοστιβάδας που καταλήγει στο να παρατήσουν πολλοί φοιτητές τα τμήματά τους, ύστερα από 1, 2, 3, 4 χρόνια το έχετε υπολογίσει? ( συγγράματα, σίτιση, στέγαση κτλ.. ξανά πανελλαδικές, φροντιστήρια, αιώνιοι φοιτητές, μετεγγραφές, φυγή στο εξωτερικό κ.οκ ) . Το μόνο που χρειάζεται είναι η θεσμοθέτηση Συμβούλων Επαγγελματικού Προσανατολισμού σε κάθε σχολείο και σίγουρα η απεξάρτησή του σχολείου από τον εξατασιοκεντρικό του χαρακτήρα. Καιρός να μάθουν τα παιδιά να σκέφτονται, να μιλούν , να δημιουργούν, να συνειδητοποιούν, να επιλέγουν, να αναπτύσσουν κρίση ... καιρός να εξορθολογιστεί οικονομικά και εκπαιδευτικά και παιδαγωγικά το σύστημα και η κοινωνία μας.. όταν πρόκειται για τα παιδιά μας ωρυόμαστε για το σύστημα, όταν πρόκειται για τα συνδικαλιστικά μας συμφέροντα τίποτα δε μας αρέσει και τίποτα δεν προτείνουμε, πώς γίνεται αυτό?

 
Thanasis
27 Μάιος 2016 23:27

Στην πρόταση περιλαμβάνεται να υποθέσουμε και η διαφορική εξίσωση, λύση της οποίας θα είναι ο συντελεστής βαρύτητας;

 
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
28 Μάιος 2016 00:23

4 ΧΡΟΝΙΑ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΙ ΔΥΟ ΛΥΚΕΙΟ!!
ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΕΙ...
Ο ΘΕΟΣ ΕΔΩΣΕ ΤΑΛΑΝΤΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΡΟΟΔΕΥΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ..
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΟΧΙ ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΕΧΝΗ Η ΟΠΟΙΑ ΚΥΡΙΟΙ ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ ΣΤΑ 18 ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΣΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΗΛΙΚΙΑ!
ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΩΘΕΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠ/ΚΩΝ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΒΕΒΑΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!
ΤΟΣΑ ΕΚΠ/ΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ - ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΚΑΛΟ.
ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΓΙΝΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ .
ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΘΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥ

 
Απιστευτος
28 Μάιος 2016 14:08

Που θα χωρέσουν τις τέσσερις τάξεις του Γυμνασίου; Σε πολλά γυμνάσια οι μαθητές ήδη έχουν πρόβλημα και κάνουν μάθημα σε αποθήκες, εργαστήρια κτλ Από εδώ και μόνο φαίνεται πόσο άσχετοι με την Ελληνική πραγματικότητα είναι αυτοί που αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας.
Επίσης αυτό με τα μόρια προφανώς θα δίνεται σε κάποιες συγκεκριμένες σχολές που επιλέγει ο υποψήφιος, ενώ για τις υπόλοιπες του μηχανογραφικού του δεν θα μοριοδοτείται, ενώ θα μπορεί φυσικά να τις επιλέξει. Δεν είναι άσχημη ιδέα, αλλά δεν νομίζω να αλλάξει και πολύ τους αριθμούς στα παραδείγματα που παραθέτουν.
Να δείτε που για λόγους αντικειμενικότητας των βαθμών θα πάμε σε πανελλήνιες στις τέσσερις τελευταίες τάξεις...αν θέλουν να μετρούν οι βαθμοί της.

 
Λίγα λόγια και σταράτα
28 Μάιος 2016 17:50

Εκπαιδευτική μεταρύθμιση που απλά χτίζεται στο πώς
θα μειωθούν τα φροντιστήρια είναι καταδικασμένη να
αποτύχει. Τα φροντιστήρια κύριοι θα χτυπηθούν μόνο
αν εξαλείψεται αυτό που τα δημιούργησε. Τι τα δημιούργησε;
Κοιτάξτε λίγο γύρω σας... Βγείτε από τα γραφεία σας...

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.