Placeholder

ΒΟΥΛΗ

Οι θέσεις των εισηγητών και αγορητών Βουλευτών επί των ρυθμίσεων για την ιδιωτική εκπαίδευση

Δημοσίευση: 02/08/2016
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Οι εισηγητές και αγορητές επί του του Σχεδίου Νόμου για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις, που συζητείται στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, διατύπωσαν τις ακόλουθες θεσεις επί των ρυθμίσεων για την ιδιωτική εκπαίδευση:

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ (Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ): Στο Κεφάλαιο Δ’, ερχόμαστε στις ρυθμίσεις για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Πραγματικά, το ζήτημα εδώ έχει να κάνει, όχι απλά με την αποκατάσταση μιας αδικίας, όχι απλά με την επαναφορά του πνεύματος του Νόμου και του Συντάγματος, αλλά με μια κίνηση που να δίνει ουσία και δομή σε αυτό που λέγεται «ιδιωτική εκπαίδευση».

Για όσους από εδώ –και δεν είναι λίγοι- έχουν δουλέψει στην ιδιωτική εκπαίδευση, όπως και ο ομιλών –για πολλά χρόνια- είναι πολύ εύκολο να καταλάβουν τι σημαίνει το Υπουργείο Παιδείας να μην ελέγχει το πιο απλό πράγμα, που είναι τα Προγράμματα Σπουδών. Αυτό το οποίο έχει συμβεί σήμερα είναι, πραγματικά, κάτι που κανένας Έλληνας δεν μπορεί να το ανεχθεί, δηλαδή η ιδιωτική εκπαίδευση να ελέγχεται από το Υπουργείο Εργασίας. Δεν ξέρω ποιος Πανεπιστημιακός, μορφωμένος άνθρωπος μπορεί να δεχθεί αυτό το πράγμα, σήμερα, στη Χώρα μας, ποιος γονιός και –επιτρέψτε μου την έκφραση- ποιος πατριώτης. Θεωρώ ότι είναι από τα πράγματα, τα οποία πρέπει να επανέλθουν.

Σύμφωνα με ρητή Συνταγματική επιταγή του άρθρου 16 -όπως έχει κριθεί από τα Ανώτατα Δικαστήρια- τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια δεν αποτελούν αμιγείς επιχειρήσεις και οι νομοθετικές ρυθμίσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς λειτουργούς σταθερές και, κατά το δυνατόν, τέτοιες συνθήκες εργασίας που να μπορούν απερίσπαστοι να εκτελούν τα καθήκοντά τους με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ) έχει τονίσει και σε επιστολή της στον αρμόδιο Υπουργό, την αναγκαιότητα ώστε η εποπτεία της ιδιωτικής εκπαίδευσης να επανέλθει στο Υπουργείο Παιδείας.

Επίσης, η σχετική ρύθμιση που αναμένεται να υλοποιηθεί έχει θετικές επιπτώσεις, όπως στην καταπολέμηση της «μαύρης εργασίας» και της φοροδιαφυγής, μέσω της υποχρεωτικής δήλωσης όλων των δραστηριοτήτων της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των εργαζομένων σε αυτή, τον τερματισμό του φαινομένου των αναιτιολόγητων απολύσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, τη δυνατότητα του Σχολάρχη για αναιτιώδεις καταγγελίες σύμβασης όπου μέσα από ένα πλέγμα ανομίας να λειτουργεί ένα ιδιωτικό σχολείο.

Θα πρέπει να διασφαλιστούν όλες οι ομαλές εργασιακές σχέσεις στα ιδιωτικά σχολεία.

Επίσης, η κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί της χώρας μας είναι ένα ακόμα επεισόδιο στη μακρά πορεία απόλυτης εργασιακής ανασφάλειας, όπως ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με το νόμο 3848/12 της κυρίας Διαμαντοπούλου που έδινε τη δυνατότητα αναιτιολόγητων απολύσεων χωρίς τη δυνατότητα απορρόφησης στη δημόσια εκπαίδευση, εκπαιδευτικών με πολυετή προϋπηρεσία, την παροχή στους σχολάρχες του δικαιώματος της αυθαίρετης μείωσης των ωραρίων και την ουσιαστική αφαίρεση του δικαιώματος τους να καταγγέλλουν τη βλαπτική μεταβολή στη μισθολογική τους κατάσταση. Εκπαιδευτικοί που σήμερα επιτηρούν, εξετάζουν και διορθώνουν γραπτά στις εισαγωγικές εξετάσεις για τα πανεπιστήμια, που διορίζονται από δημόσια αρχή, που αντιμετωπίζονται από το νόμο στα θέματα αξιολόγησης και επιμόρφωσης ενιαία με τους δημόσιους εκπαιδευτικούς, που υπογράφουν ισότιμους απολυτηρίους τίτλους μαθητών, έγκυρους για να τους εισαγάγουν στα πανεπιστήμια ή να τους εξασφαλίσουν δικαίωμα συμμετοχής σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, εκπαιδευτικοί των ισότιμων σχολείων με οργανικές θέσεις, παραδίδονται στο διευθυντικό δικαίωμα του επιχειρηματία, παρά τον περιορισμό που θέτει γι' αυτό το θέμα το άρθρο 16 του Συντάγματος. Αυτό αναφέρεται στο υπόμνημα της ΟΙΕΛΕ στη Βουλή το Μάιο του 2010.

Αυτή η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο, με την πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων του συνόλου των εκπαιδευτικών ενός ιδιωτικού σχολείου επί υπουργίας Αρβανιτόπουλου. Με τροπολογία που κατέθεσε στο νομοσχέδιο για τις λαϊκές αγορές, ουσιαστικά έπαψε η εποπτεία της Πολιτείας στα ιδιωτικά σχολεία και στην εργασιακή εξέλιξη των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, με ανυπολόγιστα οφέλη για τους σχολάρχες, αφού μετέφερε την ευθύνη της εποπτείας των ιδιωτικών σχολείων από το Υπουργείο Παιδείας στο Υπουργείο Εργασίας. Έτσι σταμάτησε ταυτόχρονα κάθε εποπτικός έλεγχος της Πολιτείας σε σχολεία, ωρολόγια προγράμματα, προσόντα εκπαιδευτικών, διορισμοί και απολύσεις.

Πρέπει, τέλος, να πούμε ότι η Πολιτεία έδωσε ένα οριστικό τέλος, αν θέλετε, στον έλεγχο της λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων. Αυτό το πλεονέκτημα, η τελική βολή, ανήκει στον Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος το Σεπτέμβρη του 2014 κατήργησε τη Διεύθυνση Ιδιωτικής Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, ικανοποιώντας βέβαια ένα πολυετές αίτημα των επιχειρηματιών της εκπαίδευσης.

Όλα τα παραπάνω δεν αφορούν, όπως είναι φανερό, μόνο τα συμφέροντα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Αφορούν την ίδια τη νομιμότητα της λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων. Μια νομιμότητα που σχετίζεται με την ισότητα των ευκαιριών όλων των παιδιών που φοιτούν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, την αξιοκρατία στην εκπαίδευση, την τήρηση του άρθρου 16 του Ελληνικού Συντάγματος.

Εύλογα, λοιπόν, το Υπουργείο Παιδείας θέλησε σήμερα, για λόγους δημοσίου συμφέροντος να επαναφέρει τη συνταγματική νομιμότητα στη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων με το πρόσφατα επεξεργασμένο άρθρο για την ιδιωτική εκπαίδευση. Συγκεκριμένα, το ιδιωτικό σχολείο δεν είναι μια κοινή εμπορική επιχείρηση, διότι εκ της φύσεως της διαχειρίζεται ένα ευαίσθητο κοινωνικό αγαθό, όπως είναι η μόρφωση και τελεί πάντα υπό την εποπτεία του Κράτους.

Στη συγκεκριμένη διάταξη δεν πραγματοποιείται καμία επαναστατική αλλαγή, δεν διαλύονται τα ιδιωτικά σχολεία, δεν απαγορεύονται οι απολύσεις εκπαιδευτικών, δεν καταργούνται οι επιπλέον δραστηριότητες. Δεν υπονομεύεται η ιδιωτική εκπαίδευση. Απεναντίας, είναι ένα κριτήριο, ένα κίνητρο για την αναβάθμιση, για την ουσιαστική ανταγωνιστικότητα της ιδιωτικής εκπαίδευσης και όχι μια εκπαίδευση παραγωγικής μαζικά άριστων μαθητών που τελικά, όταν έρχεται η ώρα των πανελλαδικών εξετάσεων, τα δημόσια σχολεία δίνουν αναλογικά και ποσοστιαία πολύ περισσότερους άριστους μαθητές.

Εκείνο, λοιπόν, που πρόκειται να ισχύσει όταν το άρθρο ψηφισθεί, είναι η επαναφορά της ευθύνης λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων στην Πολιτεία, η αιτιολόγηση των απολύσεων σε θεσμοθετημένα όργανα, η πλήρης καταγραφή διδακτικών αντικειμένων και προσόντων των εκπαιδευτικών που θα τα διδάξουν, η διευκόλυνση της έναρξης των πέραν του επίσημου εκπαιδευτικού προγράμματος δραστηριοτήτων των σχολείων από την οικεία διεύθυνση της εκπαίδευσης, καθώς και η εναρμόνιση των εργασιακών σχέσεων με αυτά.

Πολλές από αυτές τις ρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται για πρώτη φορά, όπως ανέφερε ο Υπουργός, έχουν την καταγωγή τους από το νόμο 682/1977 και στη συνέχεια καταργήθηκαν σταδιακά από τη Συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Ν.Δ., μετά το 2010.

Η ψήφιση της διάταξης για την ιδιωτική εκπαίδευση βάζει αποφασιστικό φραγμό σε αντισυνταγματικές επιδιώξεις, που φέρνουν την ιδιωτική εκπαίδευση σε μια απόλυτη λογική κόστους – κέρδους, με στόχο την υποβάθμιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης στην πατρίδα μας.

Το νομοσχέδιο έχει ουσιαστική, αλλά και συμβολική σημασία και σηματοδοτεί την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων έναντι της αγοραία λογικές και της εμπορευματοποίησης του αγαθού της παιδείας.
Πρόκειται για τη μάχη, για τη δημοκρατία στο σχολείο που αναγκαία περνάει μέσα και από την κατοχύρωση της αξιοπρέπειας του εκπαιδευτικού.
 
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Εισηγητής της Ν.Δ.): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν μέσω θέρους, λίγο πριν κλείσει η Βουλή για τις καλοκαιρινές διακοπές η κυβέρνηση αποπειράται για τρίτη φορά να εισάγει ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση τις προηγούμενες άλλες δύο αναγκάστηκε να τις αποσύρει, μένει να δούμε τι τύχη θα έχουν αυτή τη φορά.

Η κυβέρνηση όμως αντί να αναβαθμίσει το δημόσιο σχολείο επιχειρεί να κοντύνει το ιδιωτικό σχολείο ψαλιδίζοντας τα πλεονεκτήματά του. Αντί να εφαρμόσει την αξιολόγηση εκπαιδευτικών δομών και εκπαιδευτικών σε όλη την εκπαίδευση επιχειρεί ουσιαστικά την μονιμοποίηση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Επειδή περισσεύει η σπέκουλα να τονίσουμε για ακόμη μια φορά ότι δεν μπορεί να υπάρχει καμία ανοχή σε φαινόμενα μαύρης αδήλωτης εργασίας. Αντιθέτως, η πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει  το σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων εκπαιδευτικών του ιδιωτικού τομέα. Ωστόσο, το Υπουργείο Παιδείας κυριευόμενο από τις ιδεοληψίες του έναντι του ιδιωτικού τομέα προσπαθεί να αναιρέσει δύο βασικά πλεονεκτήματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, τη δυνατότητα επιλογής και  αξιοκρατικής αντιμετώπισης του εκπαιδευτικού προσωπικού και τις δυνατότητες διαφοροποίησης στο εφαρμοζόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

Με τη νέα ρύθμιση η διοίκηση του κάθε σχολείου στο εξής δεν θα μπορεί να διαφυλάξει την ποιότητα της εκπαιδευτικής υπηρεσίας που παρέχει στους μαθητές, καθώς δεν θα μπορεί να αντικαταστήσει έναν εκπαιδευτικό, ανεξάρτητα αν αυτός αποδίδει ή όχι. Η ρύθμιση δεν προστατεύει τον καλό εκπαιδευτικό, ο οποίος, δεν χρειάζεται καμία ρήτρα μονιμότητας, παρά μόνο την αξία του, αλλά αυτόν που θα μπει στην τάξη και δεν θα ανταποκριθεί στα καθήκοντά του με ευσυνειδησία.

Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ο ιδιοκτήτης μπορούσε να καταγγείλει τη σύμβαση με τον εκπαιδευτικό κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ή στο τέλος της διετίας. Μετά τη διετία η σύμβαση γινόταν αορίστου χρόνου, τώρα η σύμβαση μπορεί να καταγγελθεί μόνο στο τέλος της διετίας. Επομένως, αρχικά προσλαμβανόμενος ιδιωτικός εκπαιδευτικός, ακόμη και αν τον πρώτο χρόνο αποδειχθεί μη ικανός, δεν μπορεί να απολυθεί πριν τη διετία.

Ενώ η κυβέρνηση θέλει να φανεί αρεστή στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, επί της ουσίας το μέτρο μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερο αριθμό απολύσεων, καθώς θα ωθήσει τους ιδιοκτήτες να προβαίνουν σε προληπτικές απολύσεις στο τέλος του δεύτερου έτους για να είναι εξασφαλισμένοι.

Κατά τον νόμο 682 / 1977 όπως τροποποιήθηκε, στο τέλος της εξαετίας ο ιδιοκτήτης μπορούσε να καταγγείλει το 33% των συμβάσεων καταβάλλοντας σχετικές αποζημιώσεις. Τώρα, με τη διετία, οι συμβάσεις μετατρέπονται σε αορίστου χρόνου και ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί κατ' ουσίαν να απολύσει κανέναν. Επιπλέον, για ιδιωτικό εκπαιδευτικό που δεν υπάρχουν ώρες για να συμπληρώσει το υποχρεωτικό του ωράριο, ώστε να δικαιούται το σύνολο των προβλεπόμενων αμοιβών, είναι υποχρεωμένος ο σχολάρχης να εφευρίσκει πρόσθετες δράσεις για να το συμπληρώσει. Μέχρι τώρα προβλέπονταν ο ιδιοκτήτης σε τέτοιες περιπτώσεις ήταν υποχρεωμένος να πληρώνει τον ιδιωτικό εκπαιδευτικό για δώδεκα τουλάχιστον ώρες. Επομένως, θα γίνει στο ιδιωτικό σχολείο κάτι που δεν γίνεται ούτε στο δημόσιο, όπου ένας εκπαιδευτικός που δεν συμπληρώνει το ωράριο του διατίθεται μέχρι και σε άλλα τέσσερα δημόσια σχολεία για να το συμπληρώσει υποχρεωτικά και να δικαιολογείται έτσι η αμοιβή του.

Τέλος, περιορίζεται η δυνατότητα εφαρμογής από το ιδιωτικό σχολείο, πρόσθετου διαφοροποιημένου εκπαιδευτικού προγράμματος μετά την ολοκλήρωση του προβλεπόμενου και για τα δημόσια σχολεία υποχρεωτικού ωρολογίου προγράμματος. Ισοπέδωση προς τα κάτω, μετά τη δημόσια και στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ στη ρύθμιση του άρθρου 32 για τα πτυχία που χορηγήθηκαν από ΤΕΕ, στα οποία, επιβλήθηκαν κυρώσεις ή αφαιρέθηκε η άδεια λειτουργίας τους. Πολλοί μαθητές δεν γνώριζαν ότι το τεχνικό σχολείο που φοιτούσαν δεν λειτουργούσε νόμιμα, είτε γιατί δεν τηρούσε το ωρολόγιο και αναλυτικό πρόγραμμα, είτε γιατί δεν συμπλήρωνε τα επίσημα βιβλία, δεν είχε το απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό και άλλα. Ο νόμος 3577 / 2007 έδινε τη δυνατότητα χορήγησης τίτλων στους μαθητές των σχολικών ετών 2004 - 2005, 2005 - 2006, 2006 - 2007 και 2007 - 2008 κατόπιν ειδικών πτυχιακών εξετάσεων, οι οποίες, θα διενεργούνταν γι' αυτό το σκοπό. Για την απονομή των πτυχίων θα λαμβάνονταν υπόψη μόνο οι βαθμοί των γραπτών πτυχιακών εξετάσεων. Δυστυχώς, δεν εκδόθηκε ποτέ η Υπουργική Απόφαση που θα έλυνε το ζήτημα.

Η ρύθμιση που φέρνει σήμερα η κυβέρνηση γεννά εύλογα ερωτήματα, καθώς καταργεί τη συγκεκριμένη χρονική αναφορά επεκτείνοντας τη διάταξη ως σήμερα. Για ποιο λόγο η κυβέρνηση κάνει «λάστιχο» την διάταξη επεκτείνοντας τη μέχρι σήμερα; Υπάρχουν αυτή την ώρα που μιλούμε, εκπαιδευτήρια που λειτουργούν παράνομα και πρέπει να νομιμοποιηθούν οι τίτλοι που εκδίδουν; Θα θέλαμε να γνωρίζουμε επισήμως, κύριε Υπουργέ, πόσους πτυχιούχους αφορά η ρύθμιση ανά έτος. Συγχωροχάρτια για μετά το 2008, που όλοι πλέον γνώριζαν, είναι αδιανόητα. Αλήθεια, που κατέληξε ο έλεγχος του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης που είχε ζητήσει ο τότε Υπουργός και νυν Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Κυριάκος Μητσοτάκης;

Υπήρξαν περιπτώσεις σπουδαστών που τελικά διορίστηκαν στο δημόσιο, κάνοντας χρήση τίτλου σπουδών των ΤΕΕ Άρτας; Γνωρίζετε πόσες είναι οι περιπτώσεις και πού έχουν διοριστεί;

Διαβάζουμε για διορισμούς προσώπων που εμφανίζονται το ίδιο διάστημα να φοιτούν στη Δραπετσώνα με βαθμό 11 και δύο μήνες μετά από την Άρτα, ω του θαύματος, να παίρνουν απολυτήριο με 19,9. Θεωρείτε σωστό να δώσετε τη δυνατότητα να νομιμοποιήσουν σήμερα τους διορισμούς τους, όταν κατέλαβαν θέσεις σε βάρος συνυποψηφίων τους;

Αν υποθέσουμε, λοιπόν, ότι λαμβάνουν μέρος στις εξετάσεις και δεν πετυχαίνουν τη βαθμολογία με την οποία διορίστηκαν, θα απομακρυνθούν από το δημόσιο και τη θέση τους θα καταλάβουν οι επιλαχόντες; Με ποια διαδικασία; Θα ανακαλέσετε τους παράνομους διορισμούς, όπως έγινε σε εκατοντάδες άλλες περιπτώσεις με πλαστά δικαιολογητικά ή απλά θα προσληφθούν και οι επιλαχόντες;    Σε κάθε περίπτωση για να πείσετε για τις προθέσεις σας θα θέλαμε να ξέρουμε ξεκάθαρα αν η ρύθμιση αφορά και τα ΤΕΕ της Άρτας, για τα οποία βοούν και οι πέτρες

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑ.ΣΟ.Κ. - ΔΗΜ.ΑΡ.): Οφείλω εδώ να θυμίσω στην Επιτροπή μας, ότι το συνταγματικό πλαίσιο της ιδιωτικής Παιδείας, επιτρέπει την λειτουργία ιδιωτικών φορέων εκπαίδευσης στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, φυσικά πάντα, υπό κρατική εποπτεία. Η συνταγματική πρόβλεψη άλλωστε του νόμου, του άρθρου 16, παράγραφος 8, εδάφιο α , στο Σύνταγμα, δεν δίνει απλά τη δυνατότητα ασκήσεως ιδιωτικής επιχείρησης, αλλά δημόσιου λειτουργήματος από ιδιωτικό φορέα, υποκείμενο σε κρατικό έλεγχο και εποπτεία και φυσικά εδώ, ουδείς από εμάς τουλάχιστον, έχει αντίρρηση.

Διαμορφώθηκε ιστορικά από την ελληνική Πολιτεία ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, που εκφράστηκε με νομοθετικές ρυθμίσεις. Σε αυτή την ιστορική διαδρομή, από την ψήφιση του ν.682/77 έως και σήμερα, η συμβολή των Κυβερνήσεων ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην διαμόρφωση ενός δίκαιου ρυθμιστικού πλαισίου, που διασφάλιζε τα εργασιακά δικαιώματα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, υπήρξε καθοριστική. Ενδεικτικά αναφέρω τον ν.1531/83, τον ν.1565/85, τον ν.2986/2002, τον ν.3848/2010. Στόχος μας άλλωστε, ήταν μια νομοθετική ρύθμιση, που πρέπει να είναι η βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Οφείλει επίσης, να λαμβάνει ο κ. Φίλης υπ' όψιν του, τις τρέχουσες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες και να κινείται στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός σταθερού πλαισίου, που θα διασφαλίζει τα εργασιακά δικαιώματα και την απαραίτητη κρατική- κύριε Φίλη- εποπτεία. Η παράγραφος 16 του άρθρου 47,  του ν.3848/2010, σε συνδυασμό με την επαναφορά της εποπτείας των ιδιωτικών σχολείων στο Υπουργείο Παιδείας, είναι η σταθερή θέση μας και η ουσιαστική μας διαφορά, απέναντι στην φιλελεύθερη αντίληψη της Ν.Δ. για την ιδιωτική εκπαίδευση και φυσικά, και στον δικό σας λαϊκισμό, προς τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.

Η πρόταση του Υπουργείου απορυθμίζει τον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Μάλιστα και δεν μας έχει απαντήσει ο κ. Φίλης, γιατί την ίδια ρύθμιση συνεχώς την επαναφέρει και συνεχώς την αποσύρει. Είναι σαφές, ότι δεν υιοθετούμε την λογική του εγκλωβισμού της πλειοψηφίας των ιδιωτικών σχολείων, για αυτό και προτείνουμε την επαναφορά των διατάξεων του ν.3848/2010, που όλα τα εργασιακά ζητήματα ρυθμίζονται και για τα ιδιωτικά σχολεία.

Δεν μπορούμε φυσικά να στηρίξουμε μια πρόχειρη προσπάθεια, που αντιβαίνει στην εκπαιδευτική- εργασιακή και οικονομική πραγματικότητα.  Άλλωστε, ως ΠΑ.ΣΟ.Κ. αγαπητοί συνάδελφοι, ουδέποτε στηρίξαμε «εργασιακή ομηρία» στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Αξίζει να θυμίσουμε στη Βουλή, τους αγώνες που έδωσε ο αείμνηστος Πέτρος Μώραλης, για την διασφάλιση στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΑΣΣΟΣ (Ειδικός Αγορητής του Κ.Κ.Ε.): Έγινε λόγος για τη δημόσια και δωρεάν παιδεία και τα ιδιωτικά σχολεία. Είναι άραγε δυνατόν να υπάρξει δημόσια και δωρεάν παιδεία με τον καπιταλισμό; Αυτές είναι έννοιες ασυμβίβαστες,  ασύμβατες. Στον καπιταλισμό τα πάντα είναι υπηρεσίες και προϊόντα προς πώληση με σκοπό το κέρδος. Εδώ στην Ελλάδα, βέβαια, υπάρχει μια ιδιομορφία, όσον αφορά την ιδιωτική παιδεία και τα φροντιστήρια, γιατί είναι γνωστό ότι μετά τον εμφύλιο όλοι οι αριστεροί καθηγητές, δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά στο δημόσιο. Κι έτσι αναγκάστηκαν αυτοί οι άνθρωποι, για να επιβιώσουν, να ανοίξουν κάποια φροντιστήρια, -όσοι είμαστε κάποιας ηλικίας- το ξέρουμε αυτό. Τον Κανέλλο, εγώ είχα και μου έκανε μαθηματικά, τον Μανωλκίδη - όποιο και να πιάσεις- και αυτό πράγματι έδωσε στην ελληνική κοινωνία, έδωσε ένα καλό όνομα στα φροντιστήρια.

Όσοι είμαστε κάποιας ηλικίας το ξέρουμε αυτό. Τον Κανέλλο είχα εγώ και μου έκανε μαθηματικά, τον Μαροκίδη, όποιον και να πιάσεις. Αυτό πράγματι έδωσε στην ελληνική κοινωνία ένα καλό όνομα στα φροντιστήρια.

Σήμερα, όμως, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι τα ιδιωτικά σχολεία δεν λειτουργούν ως επιχειρήσεις που έχουν αποκλειστικό σκοπό το κέρδος. Δεν γίνεται, είναι «φερετζές» να λέμε ότι μπορεί να λειτουργήσουν με άλλους όρους. Είναι «φερετζές» να λέμε, ότι οι απολύσεις θα πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Δύσκολο, είναι να βρουν κάτι και να πουν. Άκουγα σήμερα το μεσημέρι έναν σχολάρχη που έλεγε ότι «απέλυσα μια καθηγήτριά μου, γιατί μοίραζε φυλλάδια από ανταγωνιστικό φροντιστήριο». Έτσι, λειτουργεί το σύστημα, αυτή είναι η ελεύθερη οικονομία, αυτός είναι ο καπιταλισμός, αυτοί είναι οι σιδερένιοι νόμοι του.
Ειπώθηκε και σωστά νομίζω, ότι αυτό που αφορά τα ιδιωτικά σχολεία, το άρθρο 28 δεν κάνει κάποια επαναστατική αλλαγή, αλλά ενισχύει την ιδιωτική παιδεία, γιατί πραγματικά αυτό που λέει και το λέει και στην αιτιολογική έκθεση, είναι να κάνει ότι είναι δυνατόν να εξασφαλίσει σταθερές κατά το δυνατόν συνθήκες εργασίας, δηλαδή είναι ένα ευχολόγιο.

Εμείς είμαστε, το ξέρετε άλλωστε, δεν είναι καινούργιο, αντίθετοι με την ύπαρξη ιδιωτικής παιδείας. Εμείς θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία με μόνιμες και σταθερές σχέσεις εργασίας. Αυτό βέβαια, αφορά όχι μόνο την Παιδεία, αλλά και κάθε πεδίο ανθρώπινης δραστηριότητας. Η μόνιμη και σταθερή δουλειά είναι το υπέρτατο δικαίωμα του ανθρώπου και αυτό θα πρέπει να εξασφαλίζεται πρώτα και πάνω από όλα. Αυτό βέβαια, δεν μπορεί να γίνει σε συνθήκες καπιταλισμού. Για τον κάθε σχολάρχη το πόσο παραγωγικός είναι ο εκπαιδευτικός, είναι αν του φέρνει πελάτες, γιατί έτσι είναι οι μαθητές, πελάτες, όπως είναι και στην υγεία πελάτες, όπως είναι και στην πρόνοια πελάτες.

Επομένως, δεν μπορεί, δεν είναι συμβατό να υπάρχει από τη μια πλευρά καπιταλισμός και από την άλλη δημόσια και δωρεάν Παιδεία. Όπως δεν είναι συμβατό να υπάρχει δημόσια και δωρεάν υγεία, όπως δεν είναι συμβατό να υπάρχει δημόσια και δωρεάν πρόνοια. Τι κάνει το κεφάλαιο; Ξέρει ότι η πρόνοια είναι ένα βάρος, γιατί δεν έχει τον εργαζόμενο να εισπράττει υπεραξία από αυτόν. Επομένως, του να του επιστρέφει ένα μικρό μέρος της υπεραξίας που εισπράττει στον εργασιακό του βίο, του είναι βάρος, θέλει να το αποφύγει. Θέλει όχι μόνο να απαλλαγεί από αυτό το βάρος, να του δίνει σύνταξη δηλαδή, αλλά να κάνει και τη σύνταξη πεδίο κερδοφορίας, να κερδίσει ακόμη πιο πολύ και όταν ο άλλος τελειώνει τη ζωή του και πηγαίνει προς τον τάφο. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Εμείς όπως καταλαβαίνετε δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο, θα ψηφίσουμε «παρών» για τις όποιες, τέλος πάντων, διευθετήσεις κάνει και εν πάση περιπτώσει αυτή είναι η θέση μας. Θα πούμε ίσως και λίγο περισσότερα στη συζήτηση επί των άρθρων.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΥΡΩΤΑΣ (Ειδικός Αγορητής του «Ποταμιού»): Όσον αφορά στο νομοσχέδιο, στη διαβούλευση η οποία ολοκληρώθηκε πριν από δύο εβδομάδες υπήρχαν 26 άρθρα που αφορούσαν, κυρίως, στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Τώρα το νομοσχέδιο έχει 38, οπότε και αυτό δικαιολογεί την ένστασή μας, ότι είναι κάποια πράγματα τα οποία ήρθαν εκ των υστέρων. Είναι ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, γιατί αναφέρεται στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση, στη διαπολιτισμική, στην εκπαίδευση των προσφύγων και με πολύ ενδιαφέρον τα είδαμε αυτά και σε αρκετά, από όσα αναφέρονται μέσα, συμφωνούμε. Τα θεωρούμε αυτά μείζονος σημασίας, αν και θεωρούμε ότι τα φώτα της δημοσιότητας, ουσιαστικά, θα τα τραβήξει το άρθρο 28 για την ιδιωτική εκπαίδευση, που αφορά σε χιλιάδες παιδιά, γονείς και καθηγητές και έχει δημιουργήσει ένα “debate” στην κοινωνία και κάποιες ιδεολογικές διαστάσεις.

Επειδή υπήρξε μια υπόνοια από τον κύριο Υπουργό ότι όσοι δεν είναι υπέρ της «ψεκάστε –σκουπίστε» νομοθέτησης και θέλουν να πάει μετά τις διακοπές η β’ ανάγνωση, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα περαιτέρω ζύμωσης, είναι λίγο υπέρ της εργοδοσίας, να πω ότι εγώ ο ίδιος δεν πήγα σε ιδιωτικό σχολείο, ούτε τα παιδιά μου έστειλα, ώστε να μην έχω καμία ταύτιση απόψεων ή μεροληψία υπέρ της ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Παρατηρώ, όμως, μια έντονη διάθεση της Κυβέρνησης να επέμβει δραστικά στα των ιδιωτικών σχολείων –έχει ξεκινήσει από την προηγούμενη θητεία με τον κ. Μπαλτά και συνεχίζεται αυτός ο οίστρος, μάλλον υπαγορευμένος από μια ιδεοληπτική εμμονή. Πιστεύω, όμως, ότι στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο που ανήκουμε –και ελπίζω να συμφωνούμε όλοι σε αυτό- υπήρχαν και υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία. Όπως αναφέρατε και εσείς, κύριε Υπουργέ, τα ιδιωτικά σχολεία έχουν την εξής ιδιαιτερότητα και εδώ συμφωνώ και εγώ πολύ, δηλαδή είναι μεν επιχειρήσεις, αλλά είναι και σχολεία που παρέχουν δημόσιους τίτλους, ως εκ τούτου, πρέπει να βρεθεί ένα “modus viventi”, μια χρυσή τομή, στο μέχρι πού επεμβαίνει το Κράτος –δηλαδή, να υπάρχουν, εκείνοι οι σαφείς κανόνες και ο έλεγχος από το Κράτος, αλλά παράλληλα να υπάρχουν και οι βαθμοί ελευθερίας που να επιτρέπουν τον ανταγωνισμό. Το κάθε σχολείο να μπορεί να αναπτύξει δραστηριότητες, να δημιουργήσει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα, χωρίς, όμως, να ξεφεύγει από τους περιορισμούς που του θέτουν οι νόμοι και που πρέπει να είναι ίδιοι για όλους.

Το θέμα του προσωπικού θεωρούμε και εμείς ότι είναι κομβικό. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές δεν είναι απλοί υπάλληλοι, όπως στις άλλες επιχειρήσεις, αλλά είναι λειτουργοί και κάθε σχολείο που σέβεται τον εαυτό του τους θεωρεί ως βασικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, πέραν των υποδομών. Φαντάζομαι, δηλαδή, ότι δεν πας σε ένα ιδιωτικό σχολείο, επειδή έχει καθαρές τουαλέτες ή καλές αθλητικές εγκαταστάσεις, αλλά πας γιατί έχει καλούς δασκάλους, καλή διοίκηση που του έχουν αφήσει ως προίκα αυτήν τη φήμη.

Ο κάθε επιχειρηματίας, λοιπόν, πρέπει να θεωρεί πρωταρχικής σημασίας το έμψυχο δυναμικό του σχολείου και πρέπει να μπορεί να το επιλέγει και να το τροποποιεί μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια. Από την άλλη, ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να έχει την ελευθερία να ασκεί τα καθήκοντά του με ευσυνειδησία, χωρίς να επικρέμαται από πάνω του ο φόβος της απόλυσης, αν κάνει καλά τη δουλειά του –δηλαδή να μην είναι ευάλωτος σε τυχόν πιέσεις της ιδιοκτησίας για να κάνει εκπτώσεις στην εκπαιδευτική δεοντολογία που πρέπει να τηρεί. Πώς παντρεύεται, λοιπόν, η ελευθερία του ιδιοκτήτη να αξιολογεί και να επιλέγει το προσωπικό του με την ασφάλεια του καλού δασκάλου;

Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που πρέπει να προσεγγίσουμε. Κατά τη γνώμη μας αυτό πρέπει να γίνει βάζοντας ασφαλιστικές δικλίδες.

Η Σύμβαση Αορίστου Χρόνου μετά την πρώτη διετία, που αναφέρεται στον νόμο στην παράγραφο 2, ουσιαστικά οιονεί νομιμοποιεί το προσωπικό, όπως δηλαδή και στα δημόσια σχολεία –αφαιρείται δηλαδή από τον ιδιοκτήτη η δυνατότητα επιλογής προσωπικού, «εκτός και αν υπάρξει», όπως αναγράφεται μέσα, «επαρκώς αποδεδειγμένη αιτιολογημένη διαταραχή του εκπαιδευτικού κλίματος του σχολείου», κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μας είναι τελείως ασαφές.  

Από ποιον κρίνεται αυτό; Γράφει το νομοσχέδιο, από τα ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ. Ποιοι συμμετέχουν σε αυτά; Είναι ο περιφερειακός διευθυντής που έχει ορίσει η Κυβέρνηση, δύο επιλεγμένοι από αυτόν, ουσιαστικά διευθυντές, όπως ψηφίσθηκε σε πρόσφατο νομοσχέδιο και μάλιστα είχαμε καταθέσει τροπολογία να μην είναι επιλογή του περιφερειακού διευθυντή οι δύο, αλλά να προκύπτουν από μια κλήρωση από τους είκοσι παλαιότερους διευθυντές και τέλος, υπάρχουν και οι αιρετοί εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών.

Το άρθρο 24 του αναθεωρημένου ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη, στον οποίον αναφέρεστε –ο ν. 4359/2016- στο άρθρο 24 που μας αφορά για τη λύση της σύμβασης στην παράγραφο γ΄ κάνει λόγο για προσφυγή σε αμερόληπτο όργανο. Είναι, λοιπόν, τα ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ, αμερόληπτα όργανα στην περίπτωσή μας; Υπάρχει σε αυτά εκπρόσωπος των ιδιοκτητών; Δεν θα κοιτάξουν, όπως είναι απόλυτα φυσικό, το συμφέρον των εργαζομένων που είναι και συνάδελφοί τους, ώστε να μη γίνει καμία απόλυση; Δεν μπορεί, λοιπόν, κάτι τέτοιο να υποκαταστήσει την αμερόληπτη διαδικασία που αναφέρεται ουσιαστικά στον αναθεωρημένο ευρωπαϊκό κοινωνικό χάρτη.

Επίσης, έτσι όπως είναι διατυπωμένη όλη η διάταξη, εμείς θεωρούμε ότι θα πλήξει τους νέους εκπαιδευτικούς που θα κρίνονται στη διετία, γιατί αν τελικά ισχύσει, θα είναι πολύ πιο αυστηρή η κρίση, γιατί θα είναι η μοναδική ευκαιρία που θα έχουν ουσιαστικά οι ιδιοκτήτες να επιλέξουν ή να μην επιλέξουν το προσωπικό τους. Θα την πληρώσουν, δηλαδή, οι νέοι, όπως και στη διάταξη της παραγράφου 3 γ΄ που αφορά την κατάργηση των τμημάτων και εκεί πέρα είναι ενάντια στους νεότερους καθηγητές. Πρέπει να είναι πιο αντικειμενική, κατά τη γνώμη μας, να μη φεύγει ο νεότερος, αλλά ο λιγότερο ικανός.

Από ό,τι φαίνεται η Ν.Δ. έχει υιοθετήσει τις θέσεις της ένωσης ιδιοκτητών και ο ΣΥΡΙΖΑ τις θέσεις της ΟΙΕΛΕ. Κυκλοφόρησε μάλιστα και μια ανακοίνωση του Υπουργείου στις 29/7 που ήταν σαν να την είχε γράψει η ΟΙΕΛΕ. Υπάρχει, λοιπόν, ένα μπραντεφέρ φορέων, που γίνεται μπραντεφέρ κομμάτων και σκέφτομαι, εάν η επόμενη κυβέρνηση είναι κυβέρνηση της Ν.Δ., θα πρέπει να ξανά αλλάξει, να επαναφέρει τη δική της οπτική; Εμείς πιστεύουμε ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι σοβαρά και η παιδεία θέλει σταθερότητα και συναίνεση και πρέπει να υπάρξει μια χρυσή τομή, ένας συμβιβασμός μεταξύ των θέσεων ιδιοκτητών και της ΟΙΕΛΕ.

Μπορεί, όμως, να απολύει ο κάθε ιδιοκτήτης όποιον θέλει, όποτε θέλει; Ασφαλώς όχι. Και γι' αυτό και εμείς θα κάνουμε την πρόταση που ακούσαμε προηγουμένως και από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Θεωρούμε ότι οι ασφαλιστικές δικλίδες που παρείχε ο ν.3848/2010 με απόλυση το πολύ ενός εκπαιδευτικού ανά σχολείο και για κάθε έτος, είναι μια τέτοια συμβιβαστική λύση, που θα μπορούσαμε να επαναφέρουμε. Δηλαδή, συμβιβάζει, ικανοποιεί και τα δύο κριτήρια και τους βαθμούς ελευθερίας που μπορεί να έχει ο ιδιοκτήτης, αλλά και την εργασιακή ασφάλεια που έχει ο καλός εκπαιδευτικός. Φέρνει μια ισορροπία στο σύστημα.

Η δυνατότητα αξιολόγησης και επιλογής προσωπικού ήταν πάντα ένα από τα διαφοροποιά χαρακτηριστικά μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού σχολείου και αν φύγει αυτή η δυνατότητα, είναι σαν να προσπαθούμε ουσιαστικά να μετατρέψουμε τα ιδιωτικά σχολεία σε δημόσια, με μόνιμους καθηγητές. Αν δεν τα θέλουμε τα ιδιωτικά και θέλουμε να τα φέρουμε όλα στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή, θα πρέπει να το πούμε καθαρά, γιατί να τους αφαιρέσουμε το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που με βάση αυτό τα επιλέγουν οι γονείς για να στείλουν τα παιδιά τους, δεν θα έχουν και λόγο να ασχοληθούν οι όποιοι επιχειρηματίες της εκπαίδευσης με αυτή τη δραστηριότητα και θα κλείσουν και άλλα σχολεία και θα χάσουν τη δουλειά τους και άλλοι καθηγητές.

Κλείνοντας το θέμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης θα ήθελα να κάνω μια πρόταση. Μια καλή ιδέα θα ήταν να υπάρχει ένα παρατηρητήριο εκπαιδευτικού δυναμικού στα ιδιωτικά σχολεία με πρωτοβουλία του συλλόγου ιδιοκτητών σε συνεργασία και με την ΟΙΕΛΕ, που δεν πιστεύω να έχει αντίρρηση. Να υπάρχει, δηλαδή, δημόσια αναρτημένο η προϋπηρεσία των καθηγητών του σχολείου, οι ακαδημαϊκοί τους τίτλοι και άλλα χαρακτηριστικά που θα συμφωνηθούν από κοινού. Έτσι θα υπάρχει μια διαφάνεια σχετικά με το έμψυχο υλικό του κάθε σχολείου και θα έχει το κίνητρο ο κάθε ιδιοκτήτης να κρατάει τους καλύτερους.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ