Placeholder

ΒΟΥΛΗ

Δ. Χασάπης: Οι καθηγητές έχουν απίστευτα μεγάλο παιδαγωγικό έλλειμμα

Οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παρήχθησαν από τη φυσικομαθηματική σχολή, από τη φιλοσοφική σχολή, ως γλωσσολόγοι, ιστορικοί, χημικοί, μηχανολόγοι, δεν παρήχθησαν ως εκπαιδευτικοί.
Δημοσίευση: 22/02/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν απίστευτα μεγάλο παιδαγωγικό έλλειμμα, είπε ο πρώην Γενικός Γραμματέας του υπουργείου παιδείας Καθηγητής Δημήτρης Χασάπης στη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής Για τις αλλαγές στο Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ, και σημείωσε τα εξής:

α/ Οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παρήχθησαν από τη φυσικομαθηματική σχολή, από τη φιλοσοφική σχολή, ως γλωσσολόγοι, ιστορικοί, χημικοί, μηχανολόγοι, δεν παρήχθησαν ως εκπαιδευτικοί.

β/ Αυτό είναι ένα τερατώδες πρόβλημα το οποίο έχει δύο επιπτώσεις: Πρώτον, είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθείτε με τους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διαλεγόμενοι επί των αντικειμένων της εργασίας τους και, δεύτερον, είναι πάρα πολύ δύσκολο να καταστήσετε σαφές στους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ότι η παιδαγωγική οπτική, ο τρόπος που μαθαίνουν οι άνθρωποι, ο τρόπος που αναπτύσσονται οι μαθησιακές δραστηριότητες κ.λπ., είναι αναπόσπαστο στοιχείο της δουλειάς τους.

γ/ Δε θα έλεγα ότι έχουν λειψή επαγγελματικότητα.

δ/ Θα έλεγα, όμως, ότι δε μπορούμε να ακούμε ότι πρώτα πρέπει να εκπαιδευτούν οι εκπαιδευτικοί και μετά να γίνουν οι αλλαγές. Αυτά πάνε μαζί και πάνε μαζί με τρόπους δραστικούς.

Ο κ. Χασάπης μεταφέροντας  στη Βουλή τις εμπειρίες του ως Γενικός Γραμματέας είπε τα εξής:

Α. Το σχολείο που φοιτήσαμε εμείς και φοιτούν τα παιδιά μας, αποτυπώνει ακριβώς την βιομηχανική οργάνωση της εργασίας, γι’ αυτό και δεν αντιστοιχεί ούτε στο παρόν, αλλά ούτε στο μέλλον. Οι σχέσεις δασκάλων – μαθητών οργανώνονται ακριβώς όπως οργανώνονται οι σχέσεις στο εργοστάσιο, ένας εργοδηγός προς πολλούς εργάτες που μπορεί και τους καθοδηγεί. Ακόμα και το κουδούνι που χτυπά καθολικά στο σχολείο για όλες τις τάξεις και όλα τα παιδιά και για όλες τις δραστηριότητες έρχεται από το κουδούνι του εργοστασίου. Όμως, όπως ξέρουμε και δεν θα διαφωνήσουμε, η βιομηχανική εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η εκτεταμένη αποβιομηχάνιση του δυτικού κόσμου και οι νέες μορφές οργάνωσης της εργασίας μετασχηματίσανε τη βιομηχανική κοινωνία με πολύ πιο ραγδαίο τρόπο και πολύ πιο ριζικά απ’ ότι η βιομηχανική κοινωνία μετασχημάτισε το παρελθόν της. Κυρίως, μετασχημάτισε τις θεμελιώδεις ανθρώπινες διεργασίες της νόησης, τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι, της μνήμης που έχει πια άλλα προαπαιτούμενα, της επικοινωνίας, ακόμα και τη διαμόρφωση της υποκειμενικότητας. Επίσης, τροποποίησε πάνω απ’ όλα τη διαδικασία της συνάθροισης.   

Β. Νοητικές διεργασίες, λοιπόν, οι οποίες αποτελούν δομικά στοιχεία της παραγωγής, οργάνωσης και της ιδιοποίησης της γνώσης έχουν τροποποιηθεί ριζικά, όπως έχει τροποποιηθεί ριζικά και η σχέση των ανθρώπων με τη γνώση. Δεν έχετε παρά να παρακολουθήσετε τα παιδιά σας να πλοηγούν στο Διαδίκτυο και να σας διατυπώνουν τα συμπεράσματά τους και θα το καταλάβετε.

Γ. Σε αυτά τα δεδομένα, θέλουμε ένα άλλο σχολείο. Σε αυτά τα δεδομένα, πιστεύω απόλυτα, ότι το σχολείο που ξέρουμε δεν μεταρρυθμίζεται. Το σχολείο που ξέρουμε επανιδρύεται με τους όρους του άμεσου μέλλοντος και του μακροπρόθεσμου μέλλοντος. Φυσικά, αυτό το άλλο σχολείο θα πρέπει να κεφαλαιοποιεί τις εμπειρίες του παρόντος, αλλά, κυρίως, να είναι σε πλήρη διάσταση με το παρόν.

Δ. Ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο είναι σε κρίση, δεν μπορεί να τροποποιηθεί. Πρέπει να υπερβεί αυτό που υφίσταται. Με αυτή τη οπτική, λοιπόν, διαβάζω την πρόταση του ΙΕΠ.

Ε. Η δεύτερη οπτική με την οποία διαβάζω την πρόταση του ΙΕΠ, είναι οι εμπειρίες που είχα από την ολιγόμηνη θητεία μου ως Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας. Οι παθογένειες του Λυκείου, όπως έχει οργανωθεί σήμερα και όπως λειτουργεί σήμερα και όπως επισημαίνονται στην πρόταση του ΙΕΠ, με βρίσκουν, απολύτως, σύμφωνο. Θα έκανα μόνο μία προσθήκη: αυτό το Λύκειο δημιουργεί μία κατηγορία παιδιών χαμηλών επιδόσεων και προσδοκιών και μία συνακόλουθη συστηματική κατασκευή αποτυχόντων μαθητών.

Ζ. Στο Λύκειο εμφανίζεται, επίσης, μία εγκατάλειψη, αυτό που λέμε «σχολική διαρροή», που είναι αφανής, αλλά είναι, εξίσου, σημαντική ποσοτικά με την εγκατάλειψη και τη «διαρροή» που έχουμε στην υποχρεωτική εκπαίδευση.

Η. Αναπόφευκτα, ελλειπτικά και αποσπασματικά, θέλω να εκθέσω έξι σοβαρές παθογένειες, που, κατά τη γνώμη μου, έχει σήμερα το Λύκειο.

Θ. Πρώτα απ' όλα, υπάρχει και διατρέχει όλη τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ένας φόβος για την κατάρτιση, απολύτως, ακατανόητος από την οπτική μου. Γι' αυτό και η διάκριση Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου είναι, ουσιαστικά, νόθα. Σήμερα, όταν η οργάνωση της εργασίας έχει, ουσιαστικά, άρει τη διάκριση γνώσεων και δεξιοτήτων, οι οποίες γνώσεις πια έχουν ενσωματωθεί στα αυτοματοποιημένα μηχανήματα και στην αυτοματοποιημένη παραγωγή, ενώ παλαιότερα ήταν «κτήμα» κάθε εργαζόμενου, θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή τη διάκριση.

Ι. Δεύτερο πρόβλημα είναι η ανελαστικότητα και η περιχαράκωση των περιεχόμενων της Εκπαίδευσης, αυτό που λέμε «Αναλυτικό Πρόγραμμα». Σε ένα, διαρκώς, μεταβαλλόμενο κόσμο, στον οποίο η ταχύτητα αύξησης και μετασχηματισμού των γνώσεων δεν έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία, δεν μπορούν τα Αναλυτικά Προγράμματα να οργανώνονται σε μαθήματα, γνωστικές περιοχές, επιστημονικές πρακτικές κ.λπ.. Πιστεύω ότι αυτό είναι παρελθόν.

Κ. Τρίτο πρόβλημα είναι ο κατακερματισμός της μαθησιακής ύλης και το περιεχόμενο της Εκπαίδευσης μέσα από μία πολλαπλότητα μαθημάτων, που έρχεται από μία εποχή, που κατά την εμπειρία μου, το Υπουργείο Παιδείας λειτούργησε ως Υπουργείο Απασχόλησης. Χωρίς  αλληλοαναφορές ανάμεσα σε αυτά τα περιεχόμενα, τα Μαθηματικά δεν αναφέρονται στη Φυσική, η Φυσική δεν αναφέρεται στα Μαθηματικά, αλλά κάνουν τις ίδιες διδακτικές ενότητες ακόμη και με άλλη ορολογία πολλές φορές και μπορούμε να το συζητήσουμε.

Λ.Φυσικά, αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ολιγόωρη διδασκαλία τους, με αποτέλεσμα να μην επιτρέπουν όχι καν την «καλλιέργεια», αλλά ούτε την εκδήλωση των μαθησιακών ενδιαφερόντων των παιδιών.

Μ.Οι προτιμήσεις της πλειονότητας των αποφοίτων του Λυκείου για πανεπιστημιακές σπουδές διαμορφώνονται με κριτήρια, τα οποία έχουν ελάχιστη σχέση και με τις σπουδές τους στο Λύκειο και με τα μορφωτικά τους ενδιαφέροντα. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που δημιουργεί το μεγάλο αριθμό των φοιτητών, που χαρακτηρίζουμε ως «αιώνιους» φοιτητές, οι οποίοι μπαίνουν στο Πανεπιστήμιο, χωρίς να έχουν καμία διάθεση και πρόθεση να τελειώσουν ποτέ.

Ν. Το τέταρτο πρόβλημα που έχει το λύκειο είναι ότι ενώ η διδασκαλία είναι ομαδική, ένας δάσκαλος είναι απέναντι σε μια ομάδα παιδιών, η μάθηση είναι ατομικά οργανωμένη, κάθε μαθητής διαβάζει μόνος του, μαθαίνει μόνος του και εξετάζεται μόνος του. Η μάθηση δεν είναι προϊόν ατομικής δραστηριότητας, η μάθηση λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο και έχει ανάγκη την κοινωνική αλληλόδραση, γι' αυτό και κυρίως συγκροτείται μέσα από δραστηριότητες που αναπτύσσονται σε κοινωνικές δομές, εργαστήρια στο πανεπιστήμιο, κλινικές, ινστιτούτα και βέβαια στο σχολείο μέσα σε μαθησιακές κοινότητες. Δεν γίνεται διαφορετικά, αλλιώς δεν συνάπτεται σχέση των παιδιών με τη μάθηση, από καμία οπτική.

Ξ. Το πέμπτο πρόβλημα είναι ο πολυφίλητος και ακραίος καταστροφικός θεσμός των πανελληνίων εξετάσεων και ακριβώς, ο μονοδιάστατος προσανατολισμός του λυκείου στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν γίνεται καμία μεταρρύθμιση του λυκείου, χωρίς να θιχθεί το ζήτημα των πανελλαδικών εξετάσεων. Πάλι θα είμαι λίγο προκλητικός και θα πω ότι αυτό το σύστημα έχει «πεθάνει». Αυτό το σύστημα έχει ένα ιδιαίτερα υψηλό κόστος. Κύριε Υπουργέ, θα άξιζε να κοστολογήσετε αυτό το σύστημα, όχι μόνο το άμεσο κόστος που απ' όσο θυμάμαι είναι της τάξης των 30-35 εκατομμυρίων, αλλά και το έμμεσο κόστος. Διότι, κινητοποιείται ένα πλήθος ανθρώπων και μηχανισμών, από την αστυνομία και το λιμενικό, μέχρι και τα νοσοκομεία. Αυτά δεν έχουν κοστολογηθεί ποτέ. Οι εξετάσεις είναι αδιάβλητες, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Οι εξετάσεις δεν είναι έγκυρες με όρους ερευνητικής οπτικής, δηλαδή δεν εξετάζουν αυτό που ισχυρίζονται ότι εξετάζουμε, δεν εξετάζουν τις γνώσεις των παιδιών και κυρίως δεν είναι αξιόπιστες. Εάν την άλλη μέρα γίνουν οι ίδιες εξετάσεις, τα αποτελέσματα θα είναι διαφορετικά.

Ο. Η δεύτερη οπτική και ένα προ λεγόμενο στα σχόλια που θέλω να διατυπώσω για την πρόταση στο ΙΕΠ. Κάθε πρόταση που διατυπώνεται για τη μεταρρύθμιση της δομής και του περιεχομένου της εκπαίδευσης, κατά την εκτίμησή μου, είναι διαρθρωτικά προσανατολισμένη σε δύο κατευθύνσεις. Πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να είναι αφετηριακή οπτική των όποιων προτεινόμενων αλλαγών. Η μία οπτική επιδιώκει να άρει εμφανείς δυσλειτουργίες και να επιλύσει άμεσα προβλήματα του σχολείου, δηλαδή να διαχειριστεί το παρόν και βέβαια να λύσει βραχυπρόθεσμα προβλήματα, χωρίς ποτέ να υπερβαίνει τους όρους δημιουργίας τους. Γι' αυτό και τα τελευταία χρόνια γίνονται συνεχείς τροποποιήσεις, νομοθετικές και διοικητικές αλλαγές, γίνονται αλλαγές από τις ώρες διδασκαλίας και το περιεχόμενο των μαθημάτων, μέχρι τους τρόπους που εξετάζονται οι μαθητές στο σχολείο, όμως καμία από αυτές τις πρωτοβουλίες και από αυτές τις προσπάθειες δεν άλλαξε την σχολική πραγματικότητα. Όπως θέλω να υπενθυμίσω αυτή η σχολική πραγματικότητα, έρχεται από πολύ παλιά και δεν πάει ούτε στο παρόν, ούτε στο μέλλον.

Π. Η δεύτερη κατεύθυνση είναι αυτή που επιδιώκει με τις προτάσεις της ή με τις αλλαγές που θέλει να επιφέρει, να δημιουργήσει τους όρους ενός σχολείου που να ανταποκρίνεται στην κοινωνία του μέλλοντος των παιδιών μας. Η κοινωνία του μέλλοντος των παιδιών μας, θα είναι μια κοινωνία παγκοσμιοποίησης, θα είναι μια κοινωνία όπου η κοινωνική και εργασιακή πραγματικότητα που θα έχουν διαμορφώσει οι τεχνολογίες της επικοινωνίας των πληροφοριών, θα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που ξέρουμε σήμερα. Νομίζω λοιπόν ότι η πρόταση του ΙΕΠ είναι ένα πρώτο βήμα προς αυτή την δεύτερη κατεύθυνση, της δημιουργίας των όρων ενός σχολείου για το μέλλον.

Ρ.Έχω κάποιες επιφυλάξεις και θέλω να σημειώσω επίσης τον κάπως διστακτικό χαρακτήρα, από άποψη πολιτικής σκοπιμότητας τον κατανοώ. Οι επιφυλάξεις μου και τα σχόλιά μου, είναι ως εξής. Η πρόταση θέλει να ανανεώσει τα προγράμματα σπουδών και τα εκπαιδευτικά υλικά, νομίζω ότι δεν μπορεί να τίθεται έτσι το ζήτημα των εκπαιδευτικών υλικών, αυτό που διεκδικούμε είναι να αλλάξουμε τις διδακτικές πρακτικές γιατί ακριβώς έχουν αλλάξει οι τρόποι μάθησης. Αυτά που ξέραμε ως διδακτικά υλικά, έχουν πεθάνει.

Σ. Συμφωνώ επίσης, με τη σύνδεση μεμονωμένων αντικειμένων σε ευρύτερες ενότητες, θα επανέλθω σε αυτό και την καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος συνέργειας των εκπαιδευτικών.
Συμφωνώ επίσης, στην εισαγωγή ενός ερευνητικού προβληματισμού και μιας υποστήριξης της βαθύτερης κατανόησης, έχω όμως πάρα πολλές σοβαρές επιφυλάξεις για την ξεκάθαρη δήλωση, ότι αυτές οι αλλαγές θα έχουν σταδιακό χαρακτήρα, και διαφωνώ με την έννοια ή από την οπτική, ότι εάν οι μεταρρυθμίσεις δεν προλαβαίνουν το μέλλον τότε ακυρώνονται. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις οφείλουν να είναι ταχύρρυθμες με την έννοια ότι προέχει επιχειρησιακά η λογική του ταχύρρυθμου.

Τ. Συμφωνώ επίσης, με το αίτημα της πολυκλαδικότητας και την προοπτικά ενιαία αντιμετώπιση. Εγώ θα πρότεινα ενοποίηση του Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου και δεν βρίσκω αρνητικά, δεν έχω κανένα αρνητικό, μάλλον θετικά σχόλια έχω για τον τρόπο με τον οποίο προδιαγράφεται στην πρόταση η δομή των μαθημάτων, κοινός κορμός, επιλεγόμενα, κ.λπ. Δεν πιστεύω όμως και, όπως είπα, κατανοώ τους λόγους της σχετικής ασάφειας, αλλά δεν τους συμμερίζομαι, ότι τα μαθήματα θα πρέπει να διδάσκονται εντός ευρύτερων «επιστημονικών» ενοτήτων, όπως διατυπώνεται στην πρόταση. Πιστεύω ότι τα μαθήματα θα πρέπει ως περιεχόμενα και πρακτικές να οργανώνονται σε μια λογική διεπιστημονικότητας, επιστημονικών κλάδων και επιστημονικών πρακτικών. Για παράδειγμα τα μαθηματικά, οι φυσικές επιστήμες και η τεχνολογία δεν μπορούν πια να είναι διακριτά αντικείμενα κατά τη γνώμη μου. Επίσης, θεωρώ πάρα πολύ θετική την πρόταση του ΙΕΠ, να συμμετέχουν οι μαθητές σε συλλογικές και δημιουργικές δραστηριότητες, αφού, όπως προ είπα, θεωρώ ότι η γνώση είναι προϊόν κοινωνικών πρακτικών και δραστηριοτήτων και θα πρότεινα  τη λογική των ομίλων που έχουν πάρα πολλά ιδιωτικά να την βλέπαμε και για το δημόσιο σχολείο.

Υ. Επίσης, δεν θεωρώ και εδώ θα πρότεινα στον κ. Υφυπουργό, να οργανώσει μια αντίστοιχη συζήτηση για την επαγγελματική εκπαίδευση τέτοιου εύρους και έκτασης, ότι υπάρχει ζήτημα αναβάθμισης της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, όπως λέει η πρόταση, και ανάδειξή της ως ισότιμο πυλώνα κ.λπ. Πιστεύω, όπως προ είπα, ότι η τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να μεταρρυθμιστεί με τους όρους του μέλλοντος και τις εργασιακές σχέσεις που προδιαγράφονται για το μέλλον και τις μορφές παραγωγής και εργασιακής δραστηριότητας που είναι ήδη εδώ.

Φ. Με αυτή την έννοια αυτές οι διακρίσεις Τεχνικό - Επαγγελματικό Λύκειο, Επαγγελματική Σχολή, Στούντιο Επαγγελματικής Κατάρτισης κ.λπ., νομίζω ότι είναι απλά μια έκφραση της φοβικότητάς μας. Η οργάνωση της ελληνικής παραγωγής έχει μεταβληθεί δραστικά και αυτές οι μορφές παροχής εκπαίδευσης αντιστοιχούν στη βιομηχανική κοινωνία για αυτό και δεν ενδιαφέρουν κανέναν και δεν αντιστοιχούν σε κανέναν. Επίσης, η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση από την ίδρυσή της διακατέχεται από μια εγγενή αντίφαση για αυτό και αν μελετήσετε την ιστορία της θα δείτε ότι είναι μονίμως σε κρίση. Από τη μια μεριά πρέπει να εξασφαλίζεις στα παιδιά ένα εύρος γνώσεων και δεξιοτήτων που θα τους επιτρέπει την κινητικότητα ανάμεσα στα επαγγέλματα και από την άλλη μεριά και ταυτόχρονα, θα πρέπει να τους εξασφαλίζουν μια «στενή» ειδίκευση, έτσι ώστε όταν θα προσληφθούν να μπορούν αμέσως να αποδώσουν και όταν αυτή η μορφή παραγωγής ή δραστηριότητας πάψει να υπάρχει να μπορεί ο εργοδότης να τον πάει «δίπλα». Αυτά τα δύο δεν είναι κάτι που μπορούν να χωρέσουν μέσα στο ίδιο σχολείο.

Χ. Τέλος, θα πρέπει να πω και να σχολιάσω, ότι θα πρέπει να δούμε τον τρόπο αξιολόγησης, δηλαδή συμφωνώ στην πρόταση του ΙΕΠ, που αναδεικνύει ως ζήτημα καίριο το ζήτημα της αξιολόγησης. Δεν μου αρέσει ο όρος τιμωρητική ή μη τιμωρητική αξιολόγηση. Αυτό έρχεται από αλλού, δεν ξέρω από πού έρχεται, τί μεταφορά είναι αυτή, τί θα πει είναι τιμωρητική ή δεν είναι τιμωρητική; Η αποτύπωση μιας πραγματικότητας είναι η αποτύπωση μιας πραγματικότητας.

Ψ. Τι θα πει είναι τιμωρητική ή δεν είναι τιμωρητική; Η αποτύπωση μιας πραγματικότητας είναι αποτύπωση μιας πραγματικότητας. Τελείωσε. Ποιο είναι, όμως, το αιτούμενο; Το αιτούμενο είναι να θεωρηθεί η αξιολόγηση, από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, αναπόσπαστο στοιχείο της διαδικασίας της μάθησης και όχι μηχανισμός για να δημιουργούνται ιεραρχίες ανάμεσα στα παιδιά - οι καλοί μαθητές, οι μέτριοι μαθητές, οι κακοί μαθητές - αλλά ούτε και μέσο ισχύος και άσκησης της εξουσίας από τη μεριά των καθηγητών.
Θα κλείσω με μια πεποίθηση. Δεν μπορεί να την πει κάποιος πολιτικός, συμφωνώ, όμως μπορώ, πια, να τη διατυπώσω.

 

Σχόλια (44)

 
JimB
23 Φεβ 2017 22:08

Τι αλλο θα διαβασουμε....Οτι οποιος γνωριζει παιδαγωγικα ...γινεται ψυχολογος! Μαλλον αρκετοι αγνουν οτι αλλο διδασκαλια και αλλο μαθηση. Αν δεν μαθεις πως μαθαινει ο καθε μαθητης λιγα μπορεις να κανεις. Και αυτο απαιτει παιδαγωγικη επαρκεια. Ομως οι περισσοτεροι απλα διδασκουν....αυτη ειναι η πικρη αληθεια.

 
JimB
23 Φεβ 2017 22:16

@ΝΙικος, Αποδεδειγμενα ειναι προτιμοτερο να γνωριζεις τα 8/10 του γνωστικου σου και να εχεις παιδαγωγικες γνωσεις. Υπαρχουν πολλες μελετες και θεωριες που το επιβεβαιωνουν πολλα χρονια πριν και δεν εκπλησσομαι για την αγνοια. Η παιδαγωγικη επαρκεια στη Δευτεροβαθμια ειναι ανεπαρκης και αρκετες φορες κσταστροφικη!

 
TEOSD
23 Φεβ 2017 23:06

Τα μεγαλύτερα μαγειρέματα γίνονται κάνοντας αναφορά στην παιδαγωγική κατάρτιση. Καλύτερα καλά καταρτισμένος καθηγητής στην επιστήμη του παρά της παιδαγωγικής κατάρτισης. Δηλαδή ήθελε άσχετους Φυσικούς αλλά γνώστες της παιδαγωγικής ? Διερωτώμαι έχει ψάξει ο αγαπητός κ. Καθηγητής το ερευνητικό - συγγραφικό έργο καθηγητών Β/μιας εκπαίδευσης και την αναγνώρισή του από την διεθνή επιστημονική κοινότητα (citations)? Ας το ψάξει λίγο και ας το συγκρίνει με αυτό καθηγητών πανεπιστημίου. Θα διαπιστώσει ότι επιστημονικά αρκετοί καθηγητές της δευτεροβάθμιας που τρέχουν σε 2 και 3 σχολεία είναι κατά πολύ ανώτεροι από αντίστοιχους πανεπιστημιακούς. Ας μη πετάει λοιπόν τα της παιδαγωγικής (αν)επάρκειας γιατί απλά εκτίθεται.

 
Fanis
24 Φεβ 2017 07:14

Μεγάλη αλήθεια που οι δευτεροβάθμιοι αρμόδιοι την κρύβουν όσο καλύτερα γίνεται εδώ και δεκαετίες.

 
Πανεπιστημιακό παράγωγο χωρίς παιδαγωγικές βάσεις
24 Φεβ 2017 09:08

Σε μια φυσιολογική χώρα η αντίστοιχη ΟΛΜΕ και ΔΟΕ θα είχαν τα νομικά τους τμήματα έτοιμα για να στείλουν αγωγές για συκοφαντική δυσφήμιση σε κάθε "αρμόδιο" που θα έλεγε τέτοιες "απόψεις" χωρίς τεκμηρίωση. Αν μάλιστα υπήρχε και προηγούμενο κανείς δε θα τολμούσε να το κάνει. Στην Ελλάδα είτε οι αρμόδιοι συνδικαλιστικοί φορείς συμφωνούν με τον κο Χασάπη (γιατί άραγε;), είτε ο κος Χασάπης έχει δίκιο και το μεταπτυχιακό μου στην εκπαίδευση αλλά και τα παιδαγωγικά μαθήματα που έκανα στη σχολή προφανώς δεν έγιναν ποτέ και είναι προϊόν της φαντασίας μου σε ένα συλλογικό όνειρο όπου μάλιστα πήρα και καλό βαθμό αλλά άκουσον άκουσον από όσο θυμάμαι έκανα και διδασκαλίες πριν πάρω πτυχίο. Εχουν περάσει ήδη δυο μέρες που έχει γίνει η ανάρτηση και κανείς "επίσημος" δεν φαίνεται να αντιδρά.

 
Beta tester
24 Φεβ 2017 14:38

Λύσεις:
- κατάργηση πανελληνίων. Ο μαθητής αποφασίζει σε ποιο τμήμα θέλει να εισαχθει κσι αποδεικνύει την αξία του εκεί, κατά την είσοδο.
- κατάργηση βαθμολογιών τετραμήνων.
- κατάργηση απολυτηρίων εξετάσεων. Χρειάζεται να ξανα-αποδείξει ο μαθητής τον βαθμό που έλαβε στο β' τετράμηνο;
- μείωση ορίου απουσιών. Μεγάλη.
- προαγωγή στην επόμενη τάξη με οποιοδήποτε βαθμό από 0-20, ώστε να αποτυπώνεται η πραγματικη αξία του επιπέδου γνώσεων του μαθητή.

 
Δ.Λ.
24 Φεβ 2017 20:51

κε Χασάπη δεν έχετε ιδέα πως λειτουργούν τα σχολεία σήμερα (αν είχατε ποτέ), πως αισθάνονται οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές. Οι απόψεις σας ως θεωρία ίσως έχουν κάποια αξία... στην πράξη όμως απλά προσπαθείτε να δικαιολογήσετε τις επόμενες κινήσεις μιας συγκεκριμένης πολιτικής η οποία προωθεί όποιον είναι από μέτριος και κάτω. Όλοι γνωρίζουμε ότι αν δεν διατεθούν πόροι (χρήματα) για την παιδεία - εκπαίδευση, δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο....
Αλίμονο στα παιδιά μας.....

 
εκπ/κός
24 Φεβ 2017 22:29

υπάρχει και μια σχολή που παράγει εκπαιδευτικούς (πχ εκπαιδευτικούς μηχανολόγους) αυτό μάλλον δεν το γνωρίζει o Χασάπης

που είναι αυτή η σχολή; δεν θα δυσκολευτεί να την βρει γίατί είναι εκεί που στεγάζεται το Υπ. Παιδείας, είναι η σχολή της οποίας έκταση πήραν για να χτίσουν το κτίριο του υπ. παιδείας

 
Δρ BASIL
25 Φεβ 2017 09:35

Κυρία ΝΙΚΗ;;
και δικομανής ;
Μη Συριζαίος

 
Ilias Thesprotos
25 Φεβ 2017 11:05

Και όμως ο Δημήτρης Χασάπης έχει απόλυτο δίκιο. Τον έχω ακούσει και από κοντά, είναι ένας απόλυτα λογικός και με τεκμηριωμένο λόγο δάσκαλος. Βέβαια και σε αυτό το διάλογο κάποιοι περιφέρουν το απόλυτο τίποτε. Οι περισσότεροι καθηγητές νομίζουν ότι η παιδαγωγική είναι θέμα προσωπικής αντίληψης και όχι σπουδής. Ας ενδιαφερθούν να δουν τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί στις χώρες που θέλουμε να τους μοιάσουμε……. Φιλανδία κ.λ.π.
Ilias Thesprotos M.ed.

 
ΗΡΑ*
25 Φεβ 2017 20:37

Τι συζητάμε, αλήθεια, αν έχει δίκαιο ο κ. Χασάπης; Αυτό είναι το ζητούμενο; Το μόνο που έκανε ο κ. Χασάπης ήταν να πετάξει τη μπάλα σ υ ν ε ι δ η τ ά στην ... κερκίδα των καθηγητών αποπροσανατολίζοντας έτσι την όλη συζήτηση, λες κι αν καλύπτονταν "το παιδαγωγικό έλλειμμα" των καθηγητών όλα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο θα λειτουργούσαν ρολόι. Ο κ. Χασάπης δεν είναι άμοιρος ευθυνών και ως πρώην Γενικός Γραμματέας με την απόλυτη απραξία του και ως στέλεχος του μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση δεν υφίστατο το "παιδαγωγικό έλλειμμα" ούτε "αξιολόγηση" ούτε "αυτοαξιολόγηση". Τώρα ο κ. Χασάπης το "παιζει" λίγο αντπολίτευση, δηλ. εντός εκτός και επί τα αυτά. Και τι λέει ο κ. Χασάπης ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ πέρα από γενικότητες και άσχετους παραλληλισμούς; Θέλουμε , λέει, ένα άλλο σχολείο...Τι σημαίνει αυτό σ υ γ κ ε κ ρ ι μ έ ν α Οι σχέσεις δασκάλων – μαθητών οργανώνονται, λέει ο κ. Χασάπης, ακριβώς όπως οργανώνονται οι σχέσεις στο εργοστάσιο... Πού τα βρήκε αυτά τα "παλαβά" ο κ. Χασάπης; Σαράντα χρόνια στο κουρμπέτι και με δεδομένη τη "λόξα" πάντα να το ψάχνω, δεν συνάντησα αυτήν τη ... θεωρία ! Το βέβαιο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ στο χώρο της Παιδείας ήταν τελείως απροετοίμαστος, κανένα πρόγραμμα, και σήμερα ακόμα δεν ξέρει τι θέλει στο χώρο της Εκπαίδευσης και με τον παρατεταμένο διάλογο - παράταση πάνω στην παράταση - το "παίζει" καθυστερήσεις και επαναλήψεις! Και λέω "επαναλήψεις", γιατί τα ίδια και τα ίδια έχουν ειπωθεί δεκάδες φορές. Κι όταν έρθει η ώρα στο "δια ταύτα" πάντα κολλάει η βελόνα τους ( ολονών !) στο Π ώ ς των Πανελλήνιων Εξετάσεων! Είναι όμως αυτό το πρόβλημα του Εκπαδευτικού μας Συστήματος ή απλά η πιο χτυπητή εκδήλωση της στρέβλωσής του; Κύριοι, το Εκπαιδευτικό Σύστημα της χώρας μας δεν διορθώνεται ούτε με μερεμέτια ούτε με μπαλώματα. Θέλει δουλειά, δουλειά πολύ... Πού είναι οι έρευνες που θα επαληθεύουν ή εν πάση περιπτώσει θα σχετικοποιούν τον αυθαίρετο τσουβάλιασμα του κ. Χασάπη για το " απίστευτα μεγάλο παιδαγωγικό έλλειμμα" των καθηγητών; Έκανε κάποια σχετική έρευνα ο κ. Χασάπης και δεν το ξέρουμε; Για να τελειώνουμε: Προσωπικά έχω βαρεθεί δεκαετίες τώρα, να ακούω 1) του καθηγητές του Γυμνασίου να τα ρίχνουν στους δασκάλους και τις δασκάλες (Δημοτικό) που στέλνουν, λένε, τα παιδιά στο Γυμνάσιο παντελώς αγράμματα 2) τους καθηγητές του Λυκείου να τα ρίχνουν στους προηγούμενους για τον ίδιο λόγο και 3) Τους καθηγητές στα Πανεπιστήμια, λες κι εκεί λειτουργούν όλα στην εντέλεια - με το ένα και κατά κανόνα αυτό του διδάσκοντος καθηγητή σύγγραμμα - να τα ρίχνουν και στους δασκάλους και στους καθηγητές, ίσως και στις νηπιαγωγούς !!! Οι ίδιοι δεν φέρουν καμία απολύτως ευθύνη. Κι εγώ ρωτώ: Από ποιες Σχολές βγηκαν οι δάσκαλοι/-ες και οι καθηγητές/-ριες; Ποιους δασκάλους είχαν; Ο καθένας λοιπόν οφείλει να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης που του ανήκει κι όχι να πετάει το μπαλλάκι στους άλλους όπως κάνει ο κ. Χασάπης...

 
ekpaideytikos
26 Φεβ 2017 15:19

Ο κ. Χασάπης μεταφέρει απολύτως προσωπικές του εντυπώσεις και αναμασά τις (εν πολλοίς ορθές) προσεγγίσεις θεωρητικών της Εκπαίδευσης. Οι προσωπικές του απόψεις δεν μας ενδιαφέρουν και για τις θεωρητικές προσεγγίσεις μπορούμε να μάθουμε διαβάζοντας μόνοι μας.
Ο μαθηματικός κ. Χασάπης μιλάει και ξαναμιλάει για το Λύκειο και για το Λύκειο και για το Λύκειο ενώ είναι καθηγητής του Τμήματος Νηπιαγωγών. Θα ήταν χρησιμότερο να μαθαίναμε από τα πορίσματα των ερευνών του για το πώς θα οικειοποιηθούν προμαθηματικές γνώσεις τα νήπια. Τις έρευνές του θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε για την προσχολική ηλικία, αφού είναι το επιστημονικό του αντικείμενο. Το Λύκειο είναι ερευνητικό πεδίο άλλων.
Κι άλλος καθηγητής του Τμήματος Νηπιαγωγών πρόσφατα ασχολήθηκε με τη διδασκαλία των Αρχαίων στο Γυμνάσιο. Μα τι θα γίνει με αυτό το Τμήμα; Ας πάει ο ένας στο Τμήμα Μαθηματικών κι ο άλλος στο Τμήμα Φιλολογίας. Αλλιώς να μελετούν αυτά για τα οποία έχουν επιλεγεί στα Τμήματά τους. Έχουμε χορτάσει από προσωπικές απόψεις. Τεκμηρίωση και έρευνα χρειαζόμαστε για να πάμε παραπέρα με βάση έγκυρα στοιχεία. Αλλιώς κάνουμε μια ωραία παραδοσιακή συζήτηση ελληνικού καφενείου, όπου όλοι έχουμε διαμορφωμένες απόψεις, τις λέμε μεταξύ μας και μετά πάμε για ύπνο ευχαριστημένοι. Και δίπλα η χώρα καίγεται.

 
Ilias Thesprotos
06 Μαρ 2017 15:14

Κυρία ΗΡΑ* 40 χρόνια στο κουρμπέτι δεν έχετε καταλάβει ότι το ελληνικό σχολείο ακόμη λειτουργεί με τη λογική του FORD που εφαρμόστηκε στα εργοστάσια ; δηλαδή όπως ο εργάτης κάνει μια επεναλαμβανόμενη εργασία στη γραμμή παραγωγής, έτσι και ο σημερινός καθηγητής κάνει μάθημα στο μαθητή προσφέροντας τη γνώση της ειδικότητας του κατακερματισμένη, δίχως τη δυνατότητα ολιστικής προσέγγισης. Ότι αυτός ο τρόπος έχει ξεπεραστεί στις χώρες που ζηλεύομε και ότι χρησιμοποιούνται άλλοι μαθησιακοί τρόποι όπως: ομαδοσυνεργατική διδασκαλία, βιωματική προσέγγιση του αντικειμένου μελέτης, μέθοδος project, κλπ; Δεν το έχετε καταλάβει! Τα προαναφερόμενα όμως δεν μαθαίνονται με την εμπειρία, ούτε εάν έχεις σπουδάσει μια επιστήμη καλά, π.χ φιλόλογος. Τυχαίοι είναι οι Φιλανδοί που υποχρεώνουν τους εκπαιδευτικούς τους να κάνουν μεταπτυχιακά στα παιδαγωγικά ; Βεβαίως εκτός από τα παιδαγωγικά θα πρέπει να παρθούν και άλλα διαρθρωτικά μέτρα . Δεν σας προβληματίζει το γεγονός ότι τα ελληνόπουλα παρότι κάνουν τόσες πολλές ώρες μάθημα (σχολείο – φροντιστήριο) έχουν χαμηλές επιδόσεις; Τι συμβαίνει κυρία ΗΡΑ* μου, πως θα αλλάξει η κατάσταση; Μη μου πείτε με αύξηση των ωρών του αντικειμένου διδασκαλίας σας!

 
ΗΡΑ*
07 Μαρ 2017 11:29

@ ilias thesprotos

Φίλε μου, τι να σου πω; Με ... κόλλησες στον τοίχο ! Όμως ξεχασες κάτι: Το " σαράντα χρόνια στο κουρμπέτι ... έχει και ουρά "... και με ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΤΗ " ΛΟΞΑ " ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΟ ΨΑΧΝΩ..." και με τις κεραίες πάντα σε εγρήγορση για να συλλαμβάνουν τα μηνύματα των καιρών, προκειμένου αυτά να ενσωματώνονται και να μετουσιώνονται σε συγκεκριμένες παιδαγωγικο - διδακτικές πρακτικές. Όμως, όμως όταν η δουλειά μου είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματική και πετυχημένη, δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος να υιοθετήσω άκριτα πρακτικές και μοντέλα άλλων χωρών.... Έχω σιχαθεί να ακούω τα ίδια και τα ίδια δεκαετίες τώρα... Δεν θα επεκταθώ, για τον απλούστατο λόγο ότι τα προβλήματα του εκπαιδευτικού μας συστήματος είνα βαθύτατα πολιτικά....

Σελίδες

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean