Placeholder

ΒΟΥΛΗ

Υπουργός: Ποτέ άλλοτε δεν έχει γίνει τόσο συστηματική και εξαντλητική συζήτηση

Αυτό που θέλω να προκαλέσω είναι να δείτε το νομοσχέδιο, όπως αυτό είχε προετοιμαστεί στις αρχές Μαΐου και πώς είναι τώρα. Είναι βελτιωμένο, ναι ή όχι;
Δημοσίευση: 02/08/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Πρέπει να τονίσουμε από την αρχή, παρόλο που το έχουμε τονίσει, ότι «Ποτέ άλλοτε δεν έχει γίνει τόσο συστηματική και εξαντλητική συζήτηση με διάφορους φορείς» τόνισε ο υπουτγός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου σήμερα στη Βουλή κι εξήγησε:

  • Πήγα σε τρεις Συνόδους  Πρυτάνεων και είδα πολλές φορές το Προεδρείο. Οι Σύνοδοι Προέδρων, η ΠΟΣΔΕΠ, η ΟΣΕΠ - ΤΕΙ, οι Κοσμήτορες.
  • Για πρώτη φορά είχαμε συνάντηση με τους εκατόν πενήντα κοσμήτορες σε τρεις συνεδριάσεις. Σε όλα τα μέλη ΔΕΠ και εκπαιδευτικού προσωπικού των ΤΕΙ, όπως επίσης και σε μέλη ΕΔΙΠ, ΕΕΠ κλπ, σε είκοσι χιλιάδες άτομα πήγε ενημερωτικό σημείωμα, αλλά και η πρώτη εκδοχή του νομοσχεδίου. Πήραμε πάρα πολλές αντιδράσεις.
  • Αυτό που θέλω να προκαλέσω είναι να δείτε το νομοσχέδιο, όπως αυτό είχε προετοιμαστεί στις αρχές Μαΐου και πώς είναι τώρα. Είναι βελτιωμένο, ναι ή όχι; Διότι ο διάλογος δεν είναι να ακούς και να μη δέχεσαι. Εμείς το βελτιώσαμε. Δεν αλλάξαμε την φιλοσοφία του, γιατί αυτό είναι μία πολιτική μας επιλογή. Ο διάλογος όμως είναι αν βελτιώνεται ή όχι.

Ο υπουργός Παιδείας στη δευτερολογία τουςσχολιάζοντας τις επισημάνσεις Βουλευτών της αντιπολίτευσης για διατάξεις του νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ, τόνισε τα εξής:

  •  Στο πλαίσιο, λοιπόν, του Ενιαίου Χώρου Έρευνας και Εκπαίδευσης φέρνουμε τα περιφερειακά συμβούλια, το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας και Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού, τις διετείς δομές, τα Κέντρα Επιμόρφωσης και Διά Βίου Εκπαίδευσης, το Συμβούλιο Μεταπτυχιακών Σπουδών με όλους τους κοσμήτορες μέσα στα πανεπιστήμια. Δεν άκουσα να το λέτε αυτό. Φέραμε την δωρεάν φοίτηση, το πενταετές μάστερ, που νομίζω ότι κάποιος αναρωτήθηκε από πού προέρχεται, λες και ερχόταν από τον Άρη. Τον προκαλώ. Υπάρχει στο διαδίκτυο η έκθεση του κ. Τάσιου, που είναι επικεφαλής μιας ομάδας, όταν ήταν ο κ. Μουτζούρης Πρύτανης του Πολυτεχνείου, ο οποίος αποδεικνύει ακριβώς τι είναι αυτή η ισοδυναμία.
  • Λέχθηκαν και πράγματα που καλό είναι να προσέχουμε όταν τα λέμε. Είναι το Κοινοβούλιο εδώ. Δεν είμαστε δημοσιογραφίσκοι. Τι εννοώ; Λέει: «Καταργήσατε τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες». Κοιτάξτε, το να έχουμε την κάλπη είναι δείγμα ότι δεν κάνουμε πίσω στους μπαχαλάκηδες. Έχουμε την κάλπη και τη διεκδικούμε. Δεν εκβιαζόμαστε από τέτοιου είδους συμπεριφορές. Είπαμε ότι αν δεν γίνει, η δεύτερη φορά μπορεί να γίνει με ηλεκτρονική ψηφοφορία.
  •  Όσον αφορά τα ξενόγλωσσα, να ξέρετε ότι στη Θράκη υπήρχαν τεράστια προβλήματα με τα ξενόγλωσσα και τα μεταπτυχιακά. Εμείς λέμε πως πρέπει να γίνουν. Γι’ αυτό είμαστε τόσο αυστηροί. Βεβαίως, όπως ενδεχομένως να μη γνωρίζετε, ο κ. Μπαλτάς είχε ζητήσει την εισαγγελική έρευνα, η οποία οδήγησε εδώ που οδήγησε στα θέματα της Θράκης ανάμεσα σε άλλα.
  • Έρχομαι στο άρθρο 16. Κρίμα, έφυγε ο κ. Βαρβιτσιώτης. Ο κ. Παπανδρέου δεν άλλαξε γνώμη για τον λόγο που έλεγε ο κ. Βαρβιτσιώτης. Κάθε μέρα αιματοκυλιόταν η Αθήνα λόγω των κινητοποιήσεων. Υπήρξε ένα πολιτικό πρόβλημα για την Κυβέρνηση εκείνη την εποχή, διότι η εμμονή στην αλλαγή του άρθρου 16 έφερε δεκάδες χιλιάδες κόσμο στους δρόμους. Γι’ αυτό τον λόγο υποχώρησαν όσοι υποχώρησαν και εν πάση περιπτώσει ηρέμησαν τα πνεύματα.
  •  
  • Μας υπενθυμίζετε συνεχώς ότι το ισχύον θεσμικό πλαίσιο ψηφίστηκε με διακόσιους πενήντα πέντε Βουλευτές και πως αυτό εκφράζει μία πρωτοφανή κοινοβουλευτική συναίνεση και άρα, δεν πρέπει να αλλάξουμε τίποτα, μιας και έχουμε στο παρελθόν ψηφισμένο έναν νόμο με τέτοια πλειοψηφία. Ναι, όντως έτσι έχουν τα γεγονότα. Ας δούμε, όμως, τις λεπτομέρειες ενός θέματος που ακούγεται λογικό πλην όμως είναι απολύτως προβληματική αυτή η επιχειρηματολογία.
  •  Έχουμε τέσσερα σημεία.
  • Πρώτον, ας αρχίσουμε με ορισμένες διαπιστώσεις που τις βρίσκει κανείς σε κάθε εγχειρίδιο εισαγωγής στο δημοκρατικό πολίτευμα. Σήμερα στη Βουλή υπάρχει μία νέα πλειοψηφία, αποτέλεσμα της βούλησης του ελληνικού λαού. Μία από τις πολλές εντολές που έχει λάβει η πλειοψηφία αυτή είναι να καταφέρει να διορθώσει παθογένειες του παρελθόντος, όπως η κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος για υποδομές στα σχολεία που δεν έγιναν ποτέ, οι διαπλοκές που καθυστερούσαν το άνοιγμα των σχολείων για τόσες δεκαετίες, η υποβάθμιση του κοινωνικού λειτουργήματος των εκπαιδευτικών που εκφράστηκε με την απόλυσή τους και το βίαιο κλείσιμο πανεπιστημίων και ΤΕΙ μέσα από το «Σχέδιο Αθηνά».
  •  
  •  Αν η βούληση του ελληνικού λαού ήταν να παραμείνουν όλα αυτά ως έχουν, δεν θα μας ψήφιζε για να έχουμε την ευθύνη της εκπαίδευσης, προσπαθώντας να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για τη βελτίωση και της υλικοτεχνικής υποδομής, με τα απειροελάχιστα χρήματα που διαθέτουμε, με το άνοιγμα των σχολείων στην ώρα τους, με τη σαφέστατη αναγνώριση της τεράστιας σημασίας του κοινωνικού λειτουργήματος των εκπαιδευτικών, με την επαναπρόσληψη των απολυμένων, αλλά και την αναβάθμιση των ΤΕΙ, που τόσο πολύ ταλαιπωρήθηκαν από το περίφημο «Σχέδιο Αθηνά».
  • Η δημοκρατία, λοιπόν, επιβάλλει να σεβόμαστε τη λαϊκή βούληση και να μην ακυρώνουμε με επικλήσεις πλειοψηφιών του παρελθόντος. Αλλιώς η δημοκρατία αντί να είναι παράγοντας προόδου, θα ήταν παράγοντας συντήρησης.
  • Ας έρθουμε, όμως, στο δεύτερο σκέλος της περίφημης πλειοψηφίας του 2011. Ποιες ήταν οι τομές που εισήγαγε ο νόμος του 2011, γνωστός και ως «νόμος Διαμαντοπούλου»; Δυο ήταν οι ρηξικέλευθες προτάσεις του νόμου. Η πρώτη ήταν η ίδρυση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων και η δεύτερη ήταν η κατάργηση του τμήματος ως η ακαδημαϊκή μονάδα που καλλιεργεί ένα γνωσιακό πεδίο και η αντικατάστασή του από προγράμματα σπουδών, όπως ακριβώς επέβαλλε η πιο επιθετική εκδοχή της λεγόμενης Μπολόνια. Αυτά τα δυο ήταν οι σοβαρές παρεμβάσεις οι οποίες όντως θα άλλαζαν ριζικά τον χαρακτήρα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ.
  •  Ξέρετε, όμως, τι έγινε στο μεταξύ; Το γνωρίζετε; Προφανώς, αλλά επιμελέστατα το κρύβετε. Πρώτον, ως προς τα Συμβούλια Ιδρυμάτων, υπάρχει κάποιο κόμμα στην Αίθουσα που συνεχίζει να τα υποστηρίζει; Υπάρχει το Ποτάμι. Υποστηρίζετε τη συνέχεια των Συμβουλίων Ιδρυμάτων.
  •  Υπάρχει κάποιο κόμμα που επισήμως λέει να μείνουν ως έχουν τα Συμβούλια, να συνεχίσουν να ανακατώνονται στην καθημερινή λειτουργία των ΑΕΙ, να ορίζουν τους υποψηφίους πρυτάνεις; Ή υπάρχει το αίτημα να συνεχίσουν να υπάρχουν επειδή αποδείχθηκαν τόσο επιτυχημένα στην εκπλήρωση των άλλων δυο αποστολών τους που ήταν η προσέλκυση χρηματοδοτήσεων και η διαμόρφωση ενός στρατηγικού σχεδιασμού για κάθε ΑΕΙ;
  •  Ούτε ένα ευρώ δεν έγινε δυνατό να έρθει λόγω των Συμβουλίων. Ενώ από τότε που είμαστε εμείς Κυβέρνηση έχει για πρώτη φορά ενισχυθεί η έρευνα και οι υποτροφίες για διδακτορούχους και ερευνητικές ομάδες νέων επιστημόνων με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και αυτό δεν το αμφισβητεί κανένας. Έτσι έρχονται τα λεφτά στα δημόσια πανεπιστήμια, όχι με γενικές και αόριστες υποσχέσεις. Διαφωνεί κανείς με αυτές τις διαπιστώσεις;
  • Εμείς σεβόμαστε την πρόθεση πολλών επιστημόνων από το εξωτερικό που ήρθαν να βοηθήσουν. Τρία χρόνια αργότερα, όμως, φάνηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν οι επιστήμονες αυτοί για ένα πολιτικό σχέδιο της τότε Κυβέρνησης, ένα σχέδιο άλωσης εκ των άνω της δημοκρατικής λειτουργίας των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, ένα σχέδιο που ήθελε τη βαθμιαία μετατροπή ενός δημόσιου πανεπιστημίου σε ιδιωτικό. Χρησιμοποιήθηκαν αυτοί οι επιστήμονες από ένα αδίστακτο πολιτικό προσωπικό που ήθελε να πραγματοποιήσει ένα σχέδιο που, όμως, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει.
  • Το κακό, όμως, είναι ότι τώρα θα είναι ακόμα πιο δύσκολο να πείσουμε πολλούς συναδέλφους μας από το εξωτερικό να εμπλακούν στα πανεπιστημιακά, μιας και η εμπειρία της κοροϊδίας που είχαν υποστεί από το καταστροφικό πολιτικό σχέδιο ήταν τόσο αποκρουστική και αποκαρδιωτική για αυτούς.
  • Έρχομαι στο τρίτο και φαρμακερό στοιχείο που η επιμονή να διατηρήσουμε, όσοι ψήφισαν το 2011, οι διακόσιοι πενήντα πέντε, δείχνει να θέλει να συσκοτίσει. Ο «νόμος Διαμαντοπούλου» ψηφίστηκε τέλη του Αυγούστου του 2011.
  • Γνωρίζετε τι έγινε στις αρχές του Αυγούστου του 2012, δηλαδή σε λιγότερο από έναν χρόνο; Λοιπόν, τότε με έναν εξίσου μεγάλο αριθμό, μείον οκτώ Βουλευτές, ψηφίστηκε ο νόμος του κ. Αρβανιτόπουλου που ανέτρεπε τον «νόμο Διαμαντοπούλου».
  •  Δεν το ακούσαμε αυτό. Το ανέφερε ο κ. Φίλης. Το ανέφεραν ένας δυο άλλοι συνάδελφοι που δεν θυμάμαι.  Όμως, αυτό έγινε. Απίστευτο, αλλά απολύτως αληθινό. Οι ίδιοι ακριβώς που ψήφισαν τον πρώτο ψήφισαν σε λίγους μήνες την ανατροπή του. Ο «νόμος Αρβανιτόπουλου» αναγκάστηκε να επαναφέρει τα τμήματα ως τη βασική ακαδημαϊκή μονάδα, αντικαθιστώντας τα προγράμματα του προηγούμενου νόμου με κάτι που προφανώς είναι ορθότερο.
  • Και ερωτώ: Τι ακριβώς μας καλείτε να κάνουμε; Να ακολουθήσουμε τους διακόσιους πενήντα πέντε που ψήφισαν τον «νόμο Διαμαντοπούλου» ή να ακολουθήσουμε τους διακόσιους πενήντα πέντε που σε λίγους μήνες ψήφισαν τον νόμο του κυρίου Αρβανιτόπουλου που καταργούσε τον νόμο της κυρίας Διαμαντοπούλου; Γιατί δεν μας τα λέτε αυτά τα πράγματα; Γιατί δεν τα λέτε στον κόσμο να ξέρει τι ακριβώς εννοείτε με αυτές τις πλειοψηφίες;
  • Καταλαβαίνετε το μέγεθος της σύγχυσης που υπάρχει. Καταλαβαίνετε το επίπεδο επιχειρηματολογίας που θέλετε να καθιερώσετε στον δημόσιο λόγο. Καταλαβαίνετε σε τι απελπισία βρισκόσαστε και επικαλείστε έναν νόμο που έφερε δύο αλλαγές, εκ των οποίων η μία ακυρώθηκε με ιστορικούς όρους και η άλλη ξεψηφίστηκε από εσάς τους ίδιους που είχατε  ψηφίσει το ακριβώς αντίθετο λίγους μήνες νωρίτερα.
  •  Αυτό όλο ονομάζεται πολιτικό αδιέξοδο κι όταν υπάρχει τέτοιο αδιέξοδο, υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που χάνουν την ψυχραιμία τους, υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που θα γίνουν αδίστακτες, που θα χρησιμοποιήσουν ό,τι θεμιτό, αλλά κυρίως αθέμιτο μέσο διαθέτουν, ώστε να λοιδορήσουν, να δηλητηριάσουν τον δημόσιο λόγο, να διαδώσουν φήμες και να αμαυρώσουν πρόσωπα. Τέτοια επίθεση με τέτοια μέσα και τόσο καθολική στην επιχειρηματολογία της ενάντια στην Κυβέρνηση και στον Υπουργό Παιδείας είχαμε να δούμε πάρα πολύ καιρό. Αναρωτηθείτε γιατί άραγε.
  • Υπάρχει κόσμος που θεωρεί ότι αφού μας γίνεται τέτοια επίθεση και με τέτοια μέσα, εμείς τα πάμε πολύ καλά. Εγώ θα ήθελα να διαφοροποιηθώ από μια τέτοια αίσθηση. Οτιδήποτε θολώνει τον δημόσιο λόγο, επιχειρηματολογεί υπέρ του πλουτισμού των λίγων σε βάρος των πολλών, αποκλείει από τα πανεπιστήμια τους οικονομικά ασθενέστερους και δεν θέλει το δημόσιο πανεπιστήμιο να είναι ανοιχτό στην κοινωνία και να συμβάλλει στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, τελικά υποβαθμίζει τη Δημοκρατία, συμβάλλει στην ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου μας. Οι επιθέσεις που με τόση μεθοδικότητα έγιναν αυτούς τους μήνες και κυρίως με τον τρόπο που έγιναν στόχο έχουν την υπονόμευση της Δημοκρατίας.
  •  Ελπίζω οι πανεπιστημιακοί και ο ελληνικός λαός να έχει διαπιστώσει ότι δεν παρασυρθήκαμε να απαντήσουμε με τον ίδιο τρόπο. Μας είπαν υπερσυγκεντρωτικούς, αγράμματους, άσχετους, εσωστρεφείς, ότι δεν ξέρουμε τι γίνεται διεθνώς, οπισθοδρομικούς, εμμονικούς, δέσμιους κομματικών φίλων και συμμαχιών. Στις ύβρεις δεν απαντήσαμε με ύβρεις. Θα ήταν πολύ εύκολο να το κάνουμε. Δεν απαντήσαμε καθόλου, γιατί δεν πρόκειται να απαντάμε σε σχολιαστές, ακόμη και σε κάποιους πρυτάνεις που έχουν απολέσει την υποχρέωσή τους να είναι ευπρεπείς. Εμάς η μαγκιά δεν μας ενδιαφέρει. Την αφήνουμε σε αυτούς που γνωρίζουν ότι τα επιχειρήματα τους είναι έωλα και χρησιμοποιούν ύβρεις.
  •  Το τέταρτο και τελευταίο σημείο είναι η πρωτοφανής σύμπραξη της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ -για να μην ξεχνάμε τη συμμαχία των διακοσίων πενήντα πέντε- που έγινε γύρω από έναν συγκεκριμένο ιδεολογικό άξονα. Η ιδεολογία αυτή στηρίχθηκε σε μια υπόσχεση που έδωσε το επιτελείο του Υπουργείου Παιδείας το 2011, ότι ο νόμος εκείνος θα ήταν η ταφόπλακα της Μεταπολίτευσης, θα ήταν το τέλος της κυριαρχίας της Αριστεράς. Αυτά όλα είναι γραμμένα στα Πρακτικά. Επιφανείς στελέχη της Νέας Δημοκρατίας μαζί με την κυρία Διαμαντοπούλου προσπαθούσαν να πείσουν την κοινωνία όχι για το περιεχόμενο και τις λεπτομέρειες του νόμου, αλλά να πείσουν ότι τα πανεπιστήμια θα αρχίσουν να ανασαίνουν καλά, μιας και θα τελείωνε η Μεταπολίτευση, αυτή η Μεταπολίτευση που έρχεται και επανέρχεται στο κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο ως ένας εφιάλτης για όλους όσους τρέμουν τις δυνατότητες που ανοίχτηκαν στην κοινωνία, αλλά και στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ.
  • Νέος κόσμος έγινε μέλος του διδακτικού προσωπικού. Γράφτηκαν νέα και σύγχρονα βιβλία. Διαμορφώθηκαν νέα γνωστικά πεδία. Ενεπλάκησαν οι διδάσκοντες στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ στο ευρωπαϊκό ερευνητικό γίγνεσθαι. Τα εργαστήριά μας εξοπλίστηκαν χάρη στις επίμονες προσπάθειες των διδασκόντων και εντάθηκαν οι ακαδημαϊκές συζητήσεις, αλλά και οι επιστημονικές διαμάχες στα πανεπιστήμια. Η Μεταπολίτευση ήταν όλα αυτά και άλλα τόσα.
  • Και όλα αυτά τρομάζουν τις συντηρητικές δυνάμεις, γιατί δεν μπορούν να τα ελέγχουν. Τις τρομάζουν, γιατί έχουν πεισθεί ότι το σύγχρονο περιβάλλον και τα καινούργια γνωστικά πεδία είναι προνομιακός χώρος για την Αριστερά. Τόσα ξέρουν, τόσα λένε.
  • Αντί όλοι να είναι περήφανοι για αυτή την αναγέννηση του ελληνικού πανεπιστήμιου, οι διακόσιοι πενήντα πέντε λειτούργησαν φοβικά και ψήφισαν έναν νόμο που θα οδηγούσε στον απόλυτο έλεγχο των τεκταινομένων, για να τον «ξεψηφίσουν» λίγους μήνες αργότερα, δημιουργώντας ένα ακόμη πιο θολό τοπίο.
  • Κοιτάξτε τι έλεγε ο κ. Βορίδης, όταν πήρε τον λόγο και ψήφιζε τον νόμο του κ. Αρβανιτόπουλου: «Ξεκαθαρίζουμε ότι εμείς της Νέας Δημοκρατίας είχαμε υπερασπιστεί το Τμήμα ως ακαδημαϊκή μονάδα, αλλά για λόγους που είχαν να κάνουν με τη συνολική προσέγγιση του ζητήματος και με το γεγονός ότι ο προηγούμενος νόμος όντως ήταν εξαιρετικά σημαντικός, όντως ήταν κορυφαίας σημασίας, γι’ αυτό και ψηφίσαμε. Εντάξει; Όμως, για λόγους που είχαν να κάνουν με τη συνολική προσέγγιση του ζητήματος». Δείτε και στα Πρακτικά τι έλεγε, όταν ψηφίστηκε ο νόμος.
  • Αυτό που θα ήθελα να ρωτήσω τελικά είναι το εξής: Τι λέει η Νέα Δημοκρατία; Θέλω να το καταλάβω. Λέει να μην αλλάξουμε τίποτα στα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών; Να μην αλλάξει τίποτα στον τρόπο διοίκησης; Δεν θέλετε τους νέους θεσμούς που ιδρύουμε και εξασφαλίζουν εξωστρέφεια, όπως είναι τα Ακαδημαϊκά Περιφερειακά Συμβούλια και οι διετείς δομές; Δεν θέλετε το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας και Ανθρώπινου Δυναμικού; Θέλετε να πληρώνουν δίδακτρα όλοι, ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση; Θέλετε να πληρώνονται επιπλέον επιμίσθιο όλοι οι νέοι επιστήμονες, όσοι έχουν ήδη μισθό και μένουν έξω, που είναι άνεργοι; Θέλετε τα δίδακτρα σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο να καθορίζονται με βάση τη ζήτηση και όχι το κόστος; Και μετά λέτε ότι είμαστε εμείς οπισθοδρομικοί;
  • Τα ίδια ερωτήματα απευθύνω και στο Ποτάμι και προφανώς και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
  • Να δούμε, όμως, σε τι συγκεκριμένα διαφωνεί η Σύνοδος Πρυτάνεων ως σώμα και το φέρνετε και το ξαναφέρνετε. Συμφωνούν με τις διατάξεις για τους λογαριασμούς έρευνας, για το ΕΛΚΕ. Συμφωνούν με τα Ακαδημαϊκά Περιφερειακά Συμβούλια, απλώς βρίσκουν ότι υπάρχουν ασάφειες. Λογικό δεν είναι ένας νέος θεσμός να μην είναι και απολύτως καθορισμένος; Αυτό το λέω εγώ και αυτοκριτικά ενδεχομένως. Συμφωνούν με την κατάργηση των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, μιας και δεν έχει υπάρξει ούτε μια λέξη στις ανακοινώσεις τους για το ότι θέλουν την παραμονή των συμβουλίων. Συμφωνούν οι πρυτάνεις με την καθιέρωση των διετών δομών που θα παρέχουν επαγγελματικά πιστοποιητικά σε αποφοίτους των ΕΠΑΛ. Συμφωνούν με τη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης. Συμφωνούν με τη δημιουργία των Κέντρων Επιμόρφωσης και Διά Βίου Εκπαίδευσης.
  • Με τι διαφωνούν; Διαφωνούν με το άσυλο –κατανοητό, εντάξει- και με τον τρόπο ανάδειξης των νέων διοικήσεων, αλλά ακόμη και για αυτό δεν έχουν δεσμευθεί δημόσια ως προς το πιο συγκεκριμένο σύστημα προτείνουν.
  • Άρα, να ξέρουμε ότι έχουν υπάρξει σοβαρότατες συγκλίσεις με τους πρυτάνεις και αυτό ακριβώς που είπα ισχύει απολύτως. Οι συγκλίσεις δεν ήταν μεταφυσικές. Ήταν αποτέλεσμα πολύωρων συζητήσεων και δεν θα πρέπει οι δυναμικές μειοψηφίες –γιατί για μειοψηφίες πρόκειται ανάμεσα στους πρυτάνεις- να δίνουν την εντύπωση που προβάλλουν τα μέσα.
  • Υπάρχει, όμως και η Σύνοδος των Προέδρων των ΤΕΙ, οι ανακοινώσεις των οποίων είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές για το εγχείρημα που προτείνουμε.
  • Όλοι δηλώνουν ότι χρειαζόμαστε αλλαγές και όλοι έχουν μετακινηθεί σε θέσεις που θα εξασφαλίζουν τη λειτουργικότητα των νέων θεσμών και την καθιέρωση των ακαδημαϊκών κανόνων. Οι φωνασκίες μιας θλιβερής μειοψηφίας, που αρνείται την παραπέρα εδραίωση του δημόσιου χαρακτήρα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, δεν μας αφορούν.
  • Επειδή, όμως, έχουμε ακούσει πάρα πολλά σε αυτή την Αίθουσα και πολλές προτροπές να ακούσουμε, επιτέλους, τι λένε οι πρυτάνεις, διαβάσαμε την Κυριακή άρθρα μόνο τριών πρυτάνεων που έκαναν έκκληση και αυτοί να τους ακούσουμε.
  • Τους άκουσα τόσους μήνες με μεγάλη υπομονή και είχα πολύ καλές συζητήσεις. Θα μου επιτρέψουν, όμως, τώρα και ορισμένοι πρυτάνεις να ακούσουν εμάς. Η πείρα μας λέει ότι αν δεν διαφοροποιηθούν όσοι πρυτάνεις έχουν στην πράξη αποδείξει ότι νοιάζονται για το πανεπιστήμιο και δεν ασκούν αντιπολίτευση για καθαρά πολιτικούς λόγους, θα τους καταπιεί αυτή η μειοψηφία. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι θέσεις των ελάχιστων πρυτάνεων είναι θέσεις πολεμικής με βάση πολιτικά κριτήρια. Γνωρίζω ότι εξαγριώνω ορισμένους, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πρυτάνεις –και το δηλώνω δημόσια- που αυτούς τους μήνες έδωσαν έναν εξαιρετικά σύνθετο, δύσκολο και γόνιμο αγώνα, ώστε να μην επικρατήσουν οι ακραίοι. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό.
  • Όμως, να γνωρίζουμε ότι η επιτυχία του νόμου θα εξαρτηθεί όχι απ’ ό,τι λένε οι σύνοδοι των πρυτάνεων ή οι σύνοδοι των προέδρων του ΤΕΙ. Όπως φάνηκε, ούτε και από την ψήφιση νόμων με διακόσιους πενήντα πέντε (255) Βουλευτές κατάφεραν να επιβιώσουν νόμοι. Η επιτυχία του νόμου θα εξαρτηθεί από τους χιλιάδες καθηγητές και καθηγήτριες των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ που μας παρακολουθούν άλλοτε με αγανάκτηση, άλλοτε με προσδοκίες, άλλοτε ελπίζοντας ότι επιτέλους θα ξεκολλήσουμε από τα λογής αδιέξοδα και άλλοτε ότι θα πιάσουν τόπο οι τόσο εντατικές προσπάθειές τους και τελικά η πεποίθησή τους ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε στο πλαίσιο ενός δημόσιου πανεπιστημίου.
  • Γνωρίζουμε ότι ορισμένοι διδάσκοντες θα μας πουν ότι βαρέθηκαν τα λόγια τα μεγάλα, ότι δεν αντέχουν τη γραφειοκρατία, ότι απελπίζονται με την αδιαφορία πολλών φοιτητών, ότι δεν έχουμε μισθούς αξιοπρεπείς. Έχουν απόλυτο δίκιο. Τα πράγματα δεν θα αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη. Υποσχόμαστε, όμως, ότι τη χρονιά που έρχεται θα εργαστούμε μαζί με όλες τις διοικήσεις, ανεξάρτητα από το τι έχουν πει για εμάς, ώστε να δούμε με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε ακόμα περισσότερα σημεία του νόμου.
  • Θέλω σ’ αυτό ακριβώς το πλαίσιο να ανακοινώσω επισήμως, εκ μέρους της Κυβέρνησης, αυτό που σήμερα ο Πρωθυπουργός επανέλαβε και εδώ, ότι δηλαδή θα υπάρξει μια γενναία αύξηση της κρατικής επιδότησης των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Θα είναι 65 εκατομμύρια ευρώ σε δύο χρόνια, με τα πρώτα 35 εκατομμύρια ευρώ φέτος. Αυτό που δίνουμε σήμερα είναι μία αύξηση πάνω από το 30%. Από τον Σεπτέμβριο του 2017 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020 η Κυβέρνηση θα αξιοποιήσει το ελάχιστο, δηλαδή 21 εκατομμύρια ευρώ, για την ενίσχυση των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών. Αυτό είναι πάνω από 5 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.
  • Θα δοθεί ιδιαίτερη πρόνοια για τα δωρεάν προγράμματα μεταπτυχιακών και για τα προγράμματα μεταπτυχιακών των περιφερειακών ΑΕΙ. Από το φθινόπωρο θα αρχίσουμε μία συζήτηση με όλους, για να δούμε τις δυνατότητες να καθιερωθεί ERASMUS εσωτερικού. Θα αρχίσουμε τις συζητήσεις, για να δούμε αν μπορούν κάποιοι να παίρνουν και κάποια μαθήματα από διπλανά τμήματα, ώστε να αξιοποιήσουμε ακόμα περισσότερο τις δυνατότητες των πανεπιστημίων μας. Επίσης, θα αρχίσουμε να συζητάμε τις δυνατότητες της τεχνολογίας, ώστε να μπορούν οι φοιτητές να έχουν πρόσβαση όχι σε ένα βιβλίο, αλλά σε πολλά περισσότερα.
  • Απευθυνόμαστε, λοιπόν, στις καθηγήτριες και στους καθηγητές και ελπίζουμε μέσα από τις διαφορές και τις συγκλίσεις μας να τα καταφέρουμε. Αυτό θα γίνει με δυσκολία, αλλά μην ξεχνάμε ότι τα πανεπιστήμιά μας είναι χώροι συναίνεσης, συνεννόησης, συγκρουσιακής συνύπαρξης, με τις διαφορές μας, αλλά τελικά –και ιστορικά- είναι χώροι συνθέσεων. Αυτό ζούμε καθημερινά στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ και αυτή τη ζωντανή και προωθητική καθημερινότητα θέλουμε να βελτιώσουμε.
  • Θα μου επιτρέψετε να τελειώσω με δύο προσωπικά σχόλια που δεν δεσμεύουν την Κυβέρνηση. Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες που με αυταπάρνηση τόσον καιρό δούλεψαν έτσι όπως δούλεψαν. Λείπει ένας ανάμεσά μας, που αυτή τη στιγμή δίνει τη μάχη της ζωής του στην εντατική στο ΚΑΤ, και είναι ο Γιάννης Παντής.
  • (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ)
  • Στον Γιάννη θα ήθελα να αφιερώσουμε όλες αυτές τις συζητήσεις που κάναμε αυτές τις μέρες.
  • Και τελειώνω με κάτι πάρα πολύ δυσάρεστο. Στις 12 Ιουλίου 2017 ο κ. Μητσοτάκης στην Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας είπε ότι στα πανεπιστήμια επιχειρείται η παλινόρθωση ενός αμαρτωλού παρελθόντος και ότι σήμερα, με το νομοσχέδιο Γαβρόγλου, διαπράττεται ένα πραγματικό έγκλημα σε βάρος της παιδείας.
  • Θα ήθελα να ξέρω από πού αντλεί το ηθικό ανάστημα ο κ. Μητσοτάκης να μιλάει για πραγματικό έγκλημα ενάντια στην παιδεία. Αυτό θα ήθελα να μου το εξηγήσει.  
  • Και πολλά στελέχη του μίλησαν για σκοτεινές εποχές. Δεν θέλω να σας απασχολήσω, αλλά θέλω να σας διαβάσω μία δήλωση στελέχους τους Βουλευτή: «Το νομοθετικό αυτό έκτρωμα δεν πρέπει να κατατεθεί στη Βουλή, καθώς μας γυρίζει στην πιο μαύρη εποχή των πανεπιστημίων».
  • Δεν έχετε κάποιους γραμματείς να μη φεύγουν τέτοιες ανακοινώσεις; Στην πιο μαύρη εποχή των πανεπιστημίων; Είναι δυνατόν να λέγονται αυτά τα πράγματα από δημοκρατικά κόμματα; Εκτός εάν δεν ξέρουμε ποιες ήταν οι μαύρες εποχές.
  • Θα ήθελα, λοιπόν, να σας παρακαλέσω, στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής συνύπαρξης και συζήτησης, να μη χρησιμοποιούνται τέτοιες εκφράσεις.

 

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ