Placeholder

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ

Πρόεδρος ΙΕΠ: Χρειάζεται μια δεκαετία για να καταργηθούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις

Δείτε τη τελική πρόταση του ΙΕΠ προς το υπουργείο Παιδείας
Δημοσίευση: 24/12/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

“Η κεντρική σκέψη είναι να καταργηθούν οι εισαγωγικές. Προτείνουμε για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να λαμβάνεται υπόψη η απόδοση στα τρία μαθήματα της Γ Λυκείου, η εξέταση στα οποία θα γίνεται με έναν τρόπο οργανωμένο από την πολιτεία. Κι επειδή ακόμα είναι κοινωνικά αποδεκτός μόνο ο τρόπος των πανελλαδικών εξετάσεων, διατηρούμε μεταβατικά αυτόν τον τρόπο κεντρικής οργάνωσης, προετοιμάζοντας παράλληλα το σχολείο και την κοινωνία για ένα άλλο σύστημα, στο οποίο η αξιοπιστία των ενδοσχολικών αξιολογήσεων δεν θα αμφισβητέιται. Μέχρι να το πετύχουμε αυτό, που εκτιμώ ότι χρειάζεται περίπου μια δεκαετία, θα συνεχίσουμε με τις εξετάσεις που θα συμπεριλαμβάνουν και εκείνες τύπου  πανελλαδικών”.

Την παραπάνω δήλωση έκανε ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής σε Συνέντευξη στην Εποχή, ενώ αναλύοντας την πρόταση του ΙΕΠ για το Νέο Λύκειο και και το νέο σύστημα πρόσβασης των υποψηφίων στα ΑΕΙ είπε τα εξής:

Η πρότασή  έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά

  • Το ένα θέτει ως μακροπρόθεσμο στόχο τη δημιουργία ενός Λυκείου ενιαίου και πολυκλαδικού.
  • Η λογική είναι να υπάρξει ένα ενιαίο Λύκειο, «φέρνοντας κοντά» τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) με τα Γενικά Λύκεια (ΓΕΛ), έτσι ώστε οι μαθητές να επιλέγουν που θέλουν να δώσουν έμφαση.
  •  Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι αλλαγές στην Α Λυκείου.
  • Οι  διαφορές μεταξύ ΕΠΑΛ και ΓΕΛ είναι πλέον μικρές, κυρίως περιεχομενικές και όχι δομικές.
  •  Επιπλέον, στην Α Λυκείου κατοχυρώνεται η πιστοποίηση στην ξένη γλώσσα και στις τεχνολογίες.
  • Έτσι, στη Β Λυκείου στόχος  είναι να παραμείνει ένας μικρός αριθμός μαθημάτων, πέρα από τα Θρησκευτικά, τη Γυμναστική και τις πρωτοβουλίες που θα μπορούν να παίρνουν οι μαθητές για την κοινοτική και κοινωνική τους δραστηριοποίηση.
  • Πρόκειται για ένα κορμό με τέσσερα μαθήματα, που αντιστοιχούν στις βασικές γνώσεις του σχολείου και αυτά είναι η Γλώσσα, τα Μαθηματικά, οι Φυσικές Επιστήμες και οι Κοινωνικές Επιστήμες.

Ακολουθεί ολόκληρη η Συνέντευξη του προέδρου του ΙΕΠ την οποία   πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Ποιες είναι οι παρεμβάσεις-σταθμοί που σχεδιάσατε;

Κατ’ αρχάς εστιάσαμε σε παρεμβάσεις που αφορούν τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου, όπως και τον τρόπο οργάνωσής του. Συγκεκριμένα συμμετείχαμε στη συζήτηση για τις δομές στήριξης των σχολείων και στην επέκταση του ολοήμερου δημοτικού σχολείου. Προχωρήσαμε επίσης στον εξορθολογισμό της ύλης, ώστε να είναι λιτή, να μην επιβραβεύει μόνο την απομνημόνευση και μειώσαμε τις εξετάσεις. Ταυτοχρόνως, φτιάξαμε κενά στο σχολικό πρόγραμμα, κενά απαραίτητα και για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Ακόμα, έχουμε εισαγάγει τα δύο αυτά χρόνια μια σειρά από φαινομενικά μικρότερες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες όμως είναι εξαιρετικά σημαντικές και φτιάχνουν έναν ιστό που θα αποβεί κρίσιμος. Ένα παράδειγμα είναι η θεματική εβδομάδα, για την οποία εισπράξαμε πολλές αντιδράσεις, αλλά φάνηκε πως είχε εξαιρετικά αποτελέσματα. Για μια σπάνια φορά το εκπαιδευτικό σύστημα της δευτεροβάθμιας λειτούργησε οριζόντια και οι εκπαιδευτικοί συνεργάστηκαν μεταξύ τους, όπως και με την ς κοινότητα. Αυτό είναι πολύ μεγάλη αλλαγή για τα ελληνικά δεδομένα. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών, που εφαρμόζεται ήδη πιλοτικά. Με αυτό τον τρόπο «εκπαιδεύονται» οι εκπαιδευτικοί ώστε να προσεγγίζουν το κάθε παιδί ξεχωριστά και επομένως να διαφοροποιούν τον τρόπο διδασκαλίας ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε μαθητή. Ένα τελευταίο παράδειγμα είναι η αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η εκπόνηση δημιουργικών ερευνητικών εργασιών των μαθητών και όχι μόνο για την μέιωση των παραδοσιακών εξετάσεων. Με αυτές, λοιπόν, τις «μικρές», αλλά ουσιαστικές αλλαγές μεταβάλλεται ο τρόπος διδασκαλίας και μάθησης και, επομένως, σιγά σιγά οι μαθητές και οι μαθήτριες έρχονται στο επίκεντρο του σχολείου, όπως θα έπρεπε να ισχύει σε κάθε προσπάθεια σχεδιασμού εκπαιδευτικής πολιτικής.

Πράγματι έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές στα σχολεία. Συγκεκριμένα όσον αφορά την πρωτοβάθμια επεκτάθηκε το ολοήμερο, εφαρμόστηκαν τα σχολικά γεύματα, μειώθηκε ο χρόνος των μαθημάτων. Από την άλλη, όλα αυτά γίνονται χωρίς μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό και με την πρόσληψη αναπληρωτών, για την κάλυψη των κενών. Πώς θα υπάρξει ένα διαφορετικό σχολείο, χωρίς το προσωπικό να το στηρίξει;

Τα εύσημα για όσα έχουν γίνει ανήκουν στο υπουργείο που κατάφερε, σε αυτές τις συνθήκες ασφυξίας, να υλοποιήσει αυτές τις αλλαγές, όπως είναι το ολοήμερο. Η συντριπτική πλειονότητα των πραγμάτων που προσπαθούμε να εντάξουμε στο σχολείο χρειάζεται και τους αντίστοιχους πόρους, που είναι πολύ δύσκολο να ανευρεθούν. Υπάρχουν, όμως, και δυνατότητες που δεν χρειάζονται πόρους και τις αξιοποιούμε στο έπακρο, όπως είναι η μείωση της ύλης ή του χρόνου διδασκαλίας, κινήσεις που φέρνουν πολύ θετικά αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα, είναι σαφές ότι ένα σχολείο για να λειτουργήσει χρειάζεται μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό. Και αυτό είναι πολύ κρίσιμο, διότι οι αναπληρωτές δεν προλαβαίνουν να αναπτύξουν σχέση με το σχολείο και επομένως πώς θα διδάξουν όταν τρέχουν από σχολείο σε σχολείο; Η έλλειψη πόρων όμως δεν πρέπει να είναι ανασταλτικός παράγοντας για να κάνουμε ό,τι μπορούμε με τα δεδομένα που έχουμε.

Η πρόταση για το Λύκειο

Τον Ιανουάριο, όπως ανακοίνωσε ο αρμόδιος υπουργός Κώστας Γαβρόγλου, θα παρουσιαστεί η πρόταση για το Λύκειο. Ποια ήταν η εισήγησή του ΙΕΠ;

Η πρότασή μας έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά. Το ένα θέτει ως μακροπρόθεσμο στόχο τη δημιουργία ενός Λυκείου ενιαίου και πολυκλαδικού. Η λογική μας είναι να υπάρξει ένα ενιαίο Λύκειο, «φέρνοντας κοντά» τα Επαγγελματικά Λύκεια (ΕΠΑΛ) με τα Γενικά Λύκεια (ΓΕΛ), έτσι ώστε οι μαθητές να επιλέγουν που θέλουν να δώσουν έμφαση. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι αλλαγές στην Α Λυκείου και όπως θα δείτε, οι διαφορές μεταξύ ΕΠΑΛ και ΓΕΛ είναι πλέον μικρές, κυρίως περιεχομενικές και όχι δομικές. Επιπλέον, στην Α Λυκείου κατοχυρώνεται η πιστοποίηση στην ξένη γλώσσα και στις τεχνολογίες. Έτσι, στη Β Λυκείου στόχος μας είναι να παραμείνει ένας μικρός αριθμός μαθημάτων, πέρα από τα Θρησκευτικά, τη Γυμναστική και τις πρωτοβουλίες που θα μπορούν να παίρνουν οι μαθητές για την κοινοτική και κοινωνική τους δραστηριοποίηση, ένα θεσμό που τώρα εισάγουμε. Φανταζόμαστε, λοιπόν, ένα κορμό με τέσσερα μαθήματα, που αντιστοιχούν στις βασικές γνώσεις του σχολείου και αυτά είναι η Γλώσσα, τα Μαθηματικά, οι Φυσικές Επιστήμες και οι Κοινωνικές Επιστήμες. Επομένως, όλα τα παιδιά που θα τελειώνουν το Λύκειο θα έχουν κοινές γενικές γνώσεις σε όλα τα αντικείμενα που χρειάζονται ως εφόδια και θα γνωρίζουν τι συμβαίνει στον κόσμο σήμερα, αφού θα εκσυγχρονιστεί το περιεχόμενο όλων των μαθημάτων. Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν τα παιδιά να καταλάβουν για παράδειγμα γιατί γίνεται πόλεμος στη Συρία σήμερα και έρχονται στη χώρα μας τόσοι πρόσφυγες ή πώς δουλεύει το κινητό τους. Στη Β Λυκείου, ταυτόχρονα, κατά την πρότασή μας, θα αρχίσει η εμβάθυνση στα πεδία όπου ενδιαφέρουν τον κάθε μαθητή. Και εδώ έρχεται το δεύτερο χαρακτηριστικό της πρότασή μας, που είναι η επιμονή να γίνει το σχολείο ενδιαφέρον. Και αυτό το σημείο δεν συζητείται από κανέναν, πώς δηλαδή θα αλλάξει το περιεχόμενο των μαθημάτων, ώστε να είναι ελκτικό για τα παιδιά.

Το να επιλέξει ο κάθε μαθητής ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του προϋποθέτει ότι ξέρει «τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει». Μπορεί όμως να μην έχει καταλήξει από τη Β Λυκείου ή να αλλάξει γνώμη…

Συμφωνούμε απολύτως. Γι’ αυτό θέλουμε οι επιλογές στη Β Λυκείου να μην είναι δεσμευτικές, να αποτελούν μια δοκιμή των κλίσεων και η ανάγκη προσανατολισμού να αφορά κυρίως τη Γ Λυκείου. Η πρόταση για τη Γ Λυκείου χαρακτηρίζεται από ρεαλισμό σε σχέση με το τι είναι αυτή η τάξη σήμερα, μια τάξη εξωσχολικής κυρίως προετοιμασίας για ότι θέλουν οι μαθητές να ακολουθήσουν μετά το Λύκειο. Η Γ Λυκείου έχει πια καθιερωθεί να είναι μια χρονιά που τα φροντιστήρια αναλαμβάνουν την προετοιμασία για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με την πρότασή μας προσπαθούμε να μην είναι αναγκαία η καταφυγή στο φροντιστήριο. Συγκεκριμένα κρατάμε ως βασικό υποχρεωτικό μάθημα για όλους τη Γλώσσα και αφήνουμε στους μαθητές τη δυνατότητα να διαλέξουν άλλα τρία μαθήματα, που μπορεί να είναι συνδυασμός ενδιαφερόντων ή συνδυασμός μαθημάτων για να ανοίγουν πεδία πρόσβασης στην τριτοβάθμια.

Πώς αυτή η πρόταση θα αντιμετωπίσει την παραπαιδεία; Μήπως έτσι μετατρέπεται το σχολείο σε φροντιστήριο;

Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους καλλιεργείται και εμπεδώνεται μια κουλτούρα που παραπέμπει το όραμα για κοινωνική κινητικότητα στην η εκπαίδευση και γι’ αυτό η ελληνική οικογένεια υπερεπενδύει σήμερα στην εκπαίδευση. Αυτό, βέβαια, δεν είναι αρνητικό αφού βοήθησε την ελληνική εκπαίδευση να αναπτύξει σπάνια θετικά χαρακτηριστικά. Ανέπτυξε, όμως, και την παραπαιδεία που είναι ένα χαρακτηριστικό του εκπαιδευτικού μας συστήματος, στηριγμένο σε τεράστια οικονομικά συμφέροντα και το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από τη μία μέρα στην άλλη. Όσο υπάρχουν περιορισμένες θέσεις, το φροντιστήριο έχει πεδίο να αναπτύσσεται. Για να θυμίσω και τον Πουλαντζά, οι θέσεις είναι αυτές που κρίνουν την κοινωνική αναπαραγωγή και όχι το επίπεδο ή οι δυνατότητες που δίνει η πολιτεία στην εκπαίδευση. Γι’ αυτό το φροντιστήριο έχει φτάσει ακόμα και στο δημοτικό, ενώ υπάρχει ήδη πίεση στους νηπιαγωγούς να μαθαίνουν γράμματα στα μικρά παιδιά, για να είναι προετοιμασμένα για το δημοτικό. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αποτελεί αυταπάτη να θεωρεί κανείς πως με οποιαδήποτε απόφαση μπορεί να εξαφανίσει το φροντιστήριο. Μπορεί όμως να προσπαθήσει να εξασθενίσει την ανάγκη να καταφύγει κανείς σε αυτό. Αντιλαμβανόμαστε ότι το να έχεις 4ωρα μαθήματα στη Β Λυκείου και 6ωρα  στην Γ Λυκείου εξασφαλίζει μια πλήρη κάλυψη των ενδιαφερόντων που μπορεί να έχουν οι μαθητές, ώστε να μην χρειάζεται να πάνε φροντιστήριο. Αυτό, όμως, προϋποθέτει την αντίστοιχη στάση των εκπαιδευτικών, των γονέων και των μαθητών. Στόχος μας, λοιπόν, είναι να καταστήσουμε δυνάμει το φροντιστήριο απολύτως μην αναγκαίο.

Στόχος η ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο

Το αίτημα για ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο έχει εξασθενήσει;

Για εμάς παραμένει ένας στόχος. Όμως, θα πρέπει πρώτα να καταστήσουμε τον απολυτήριο Λυκείου έναν επαρκή δείκτη για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Και προς αυτή την κατεύθυνση κινούμαστε, ώστε να καταφέρουμε μακροπρόθεσμα με το απολυτήριο και χωρίς άλλες εξετάσεις να μπαίνει κανείς στο πανεπιστήμιο. Αυτό, όμως, προϋποθέτει πως θα γίνει κοινωνικά αποδεκτό ότι το σύστημα βαθμολόγησης στο Λύκειο είναι αδιάβλητο και αντικειμενικό, χαρακτηριστικά που μέχρι στιγμής αποδίδονται μονάχα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Άλλωστε, στις χώρες που ισχύει αυτό είναι σαφές ότι δεν είναι διαφορετικό μόνο το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά υπάρχει και άλλη νοοτροπία στην κοινωνία.

Από την άλλη, η πρόταση να υπολογίζεται για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ο βαθμός των εργασιών, δεν ανοίγει ένα ακόμα πεδίο για την παραπαιδεία;

Να διευκρινίσω πως όσον αφορά τις εργασίες μια επισήμανσή μας είναι να αποτελέσουν μια εναλλακτική των παραδοσιακών ενδοσχολικών εξετάσεων. Και η αλήθεια είναι ότι μπορεί με αυτή την πρόταση να ανοίξει και ο ασκός των δυνάμει φροντιστηριακών παρεμβάσεων. Γι’ αυτό μια τέτοια πρωτοβουλία χρειάζεται πράγματι πολύ μεγάλη προσοχή στην εφαρμογή της.

Ποια είναι η πρόταση για τις πανελλαδικές εξετάσεις;

Όπως είπα, η κεντρική σκέψη είναι να καταργηθούν οι εισαγωγικές. Προτείνουμε για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση να λαμβάνεται υπόψη η απόδοση στα τρία μαθήματα της Γ Λυκείου, η εξέταση στα οποία θα γίνεται με έναν τρόπο οργανωμένο από την πολιτεία. Κι επειδή ακόμα είναι κοινωνικά αποδεκτός μόνο ο τρόπος των πανελλαδικών εξετάσεων, διατηρούμε μεταβατικά αυτόν τον τρόπο κεντρικής οργάνωσης, προετοιμάζοντας παράλληλα το σχολείο και την κοινωνία για ένα άλλο σύστημα, στο οποίο η αξιοπιστία των ενδοσχολικών αξιολογήσεων δεν θα αμφισβητέιται. Μέχρι να το πετύχουμε αυτό, που εκτιμώ ότι χρειάζεται περίπου μια δεκαετία, θα συνεχίσουμε με τις εξετάσεις που θα συμπεριλαμβάνουν και εκείνες τύπου «πανελλαδικών».

Έχει ακουστεί και η πρόταση για ενδιάμεσες πανελλαδικές τον Ιανουάριο…

Αυτό δεν περιλαμβάνεται στη δική μας πρόταση. Η λογική μας ήταν το απολυτήριο του Λυκείου να βαθμολογείται βάσει κυρίως της ενδοσχολικής και δευτερευόντως την κοινά κεντρικά οργανωμένη εξέταση. Αντιστρόφως, σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο ενδοσχολικός βαθμός να παίζει σαφώς μικρότερο ρόλο.

Η Εκκλησία στην εκπαίδευση

Αναφέρθηκες κάποια στιγμή στις αλλαγές στην ύλη των μαθημάτων. Προς ποια κατεύθυνση κινούνται αυτές;

Αυτή τη στιγμή το Ινστιτούτο επεξεργάζεται τα νέα προγράμματα σπουδών της Β Λυκείου, τα οποία, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, θα εφαρμοστούν από του χρόνου. Επομένως, τα τρία μαθήματα –Μαθηματικά, Φυσικές Επιστήμες, Κοινωνικές Επιστήμες και Ιστορία- θα είναι προσαρμοσμένα στο σήμερα.

Γιατί δεν έχουν υπάρξει ριζικές αλλαγές στην εμπλοκή που έχει η Εκκλησία στα σχολεία, από το μάθημα των Θρησκευτικών, μέχρι την πρωινή προσευχή, τον αγιασμό και τις εικόνες μέσα στην αίθουσα;

Καταρχάς επί Φίλη εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που είχε ελεγχθεί, αξιοποιηθεί και διαφοροποιηθεί τα προηγούμενα χρόνια, πριν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Φάνηκε από αυτή την προσπάθεια ότι ακόμα και αυτό το ελάχιστο βήμα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, μια διαδικασία εξορθολογισμού του μαθήματος των Θρησκευτικών, δεν είναι εύκολο, καθώς οι δυναμικές ισχύος –τυπικής και άτυπης- στην ελληνική κοινωνία δεν επιτρέπουν ένα μάθημα θρησκειολογίας, παρά το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία έχει γίνει πολυπολιτισμική και πολυθρησκειακή. Θεωρώ όμως ότι, ύστερα και από την εφαρμογή των αλλαγών, είμαστε αυτή τη στιγμή σε ένα δρόμο καλής συνεννόησης για να διαμορφώσουμε συνολικά το εκπαιδευτικό υλικό. Η Εκκλησία είναι ένας πολύ ισχυρός παράγοντας στην ελληνική κοινωνική ζωή και ως τέτοιος έχει θέσει κάποια όρια. Αυτό αφορά αφενός το χρόνο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών και, αφετέρου τα θρησκευτικά σύμβολα εντός του σχολείου. Ο τρόπος με τον οποίο οργανώνεται η παιδαγωγικά απαραίτητη πρωινή συγκέντρωση των μαθητών επαφίεται  επί της ουσίας στη σχολική κοινότητα και το σύλλογο διδασκόντων. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, εδώ και πολλά χρόνια και όχι μόνο λόγω συμμετοχής μαθητών άλλων δογμάτων, η αφορμή αναστοχασμού κατά την πρωινή συγκέντρωση έχει άλλο χαρακτήρα, όπως την ανάγνωση ενός ποιήματος.

Πώς αλλάζει το εκπαιδευτικό σύστημα

Κάθε κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα εφαρμόζει και μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η οποία τελικά απορρυθμίζει το σχολείο. Γιατί δεν έχει παρουσιαστεί μια ολοκληρωμένη πρόταση για την εκπαίδευση που να αφορά όλες τις βαθμίδες;

Προσωπικά δεν είμαι υπέρ των μεγάλων μεταρρυθμίσεων, αλλά των μικρών εγχειρητικών τομών, το να παρέμβει κανείς δηλαδή σε κρίσιμους κόμβους του συστήματος ώστε αυτό να λειτουργήσει με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών κινούνται σε μια ενιαία λογική του πώς αλλάζουμε το διδακτικό περιβάλλον και του πώς καλλιεργούμε τις δυνατότητες του κάθε παιδιού. Προσπαθούμε έτσι να ξεφύγουμε από τη λογική της παπαγαλίας και να αλλάξουμε τον αποκλειστικό προσανατολισμό προς το εξεταστικό σύστημα, προγραμματίζοντας παράλληλα την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτές, λοιπόν, οι αλλαγές-παρεμβάσεις μπορεί να φαίνονται μικρές, αλλά αλλάζουν τελικά πλήρως το εκπαιδευτικό σύστημα ομαλά. Και μπορείτε να το δείτε αν ανατρέξετε στα θέμα των πανελλαδικών εξετάσεων, στα οποία ήδη σε κάποιο βαθμό αποτυπώνεται μια έγνοια να μην διευκολύνουν την αποστήθιση αλλά να δίνουν έμφαση στη δημιουργική σκέψη.

Ποια η συμμετοχή του κόμματος σε όλη αυτή την προσπάθεια που παρουσίασες;

Τα πάντα συζητούνται και εντός του κόμματος, καθώς προσπαθούμε να είναι ανοιχτός ο δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ κόμματος και κυβέρνησης. Γι’ αυτό όπου καλούμαστε πηγαίνουμε και ενημερώνουμε ή συζητάμε, είτε σε επίπεδο τοπικών οργανώσεων, τμήματος παιδείας ή οργανώσεων εκπαιδευτικών είτε σε επίπεδο ΕΠΕΚΕ (Επιτροπή Παραγωγής και Ελέγχου Κυβερνητικού Έργου). Και ο διάλογος που γίνεται σε επίπεδο τοπικής κοινωνίας –και αυτό δεν αφορά μόνο τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ- είναι πάντα πολύ σημαντικός και γόνιμος.  Άλλωστε, είναι απαραίτητο να υπάρχει δημιουργική κριτική στις κυβερνητικές αποφάσεις. Ωστόσο, κατά καιρούς υπάρχει μια δυσκολία κατανόησης του ρόλου του Ινστιτούτου, που αφενός είναι υποχρεωμένο να γνωμοδοτεί σε κάθε πρόταση και σε κάθε ερώτημα που του τίθεται από το υπουργείο αφετέρου ως επιστημονικός θεσμός δεν είναι πολιτικά οργανωμένος.

Ασπίδα προστασίας στους πρόσφυγες

Ποιες είναι οι πρόνοιες ώστε το εκπαιδευτικό σύστημα να αφορά όλους τους μαθητές, επομένως και τους πρόσφυγες;

Ήδη με ευθύνη του υπουργείου έχουν οι λειτουργήσει οι μεταβατικές δομές υποστήριξης των προσφύγων. Τώρα περνάμε στην «κανονικότητα», που θα είναι τα παιδιά να μπουν στην τάξη. Γι’ αυτό χρειάζεται να είναι καλά καταρτισμένοι οι εκπαιδευτικοί, να υπάρχουν συνεργάτες των εκπαιδευτικών που θα μπορούν να διδάξουν την ελληνική γλώσσα ως δεύτερη και να δημιουργηθούν δομές εντός των σχολείων που θα στηρίζουν τους μαθητές, ώστε να μπορούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα.

Εκτός από την προετοιμασία των προσφύγων για την είσοδό τους στα σχολεία χρειάζεται να προετοιμαστούν και οι υπόλοιποι μαθητές, όπως και οι γονείς, για να μην υπάρξουν ρατσιστικές αντιδράσεις.

Παρά τις χρυσαυγίτικες επιθέσεις, υπήρξε μια ασπίδα προστασίας στους πρόσφυγες που πήγαν σε σχολεία και οφείλουμε να δώσουμε τα εύσημα στην ελληνική κοινωνία. Ωστόσο, πράγματι χρειάζεται να υπάρξει μια κοινωνική πολιτική για την υποδοχή αυτών των παιδιών στα σχολεία.

 

Σχόλια (11)

 
απλός εκπαιδευτικός
25 Δεκ 2017 14:38

Αν ο υπουργός για θέματα Παιδείας, ο πρόεδρος του ΙΕΠ και οι σύμβουλοί τους είχαν πραγματική βιωματική εμπειρία από το Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο μέχρι τις θεματικές εβδομάδες και τα μαθήματα στις τάξεις σε κάθε βαθμίδα, θα είχαν άλλη άποψη για τις αλλαγές που χρειάζονται. Ούτε οι συντεχνίες είναι ικανές να ξεπεράσουν τις φοβίες τους, ούτε οι διάφοροι σύλλογοι και οι επιτροπές σοφών. Δασκάλους με ήθος θέλουμε και υπεύθυνους γονείς. Η Κοινωνία δεν φτιάχνεται με ΕΣΠΑ ούτε με εργαλειοθήκες. Μια σοβαρή υπεύθυνη και ειλικρινής συζήτηση απαιτεί τη δέσμευση ανθρώπων και θεσμών απέναντι σε πραγματικότητες "ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ - ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΜΕ". Άλλες χώρες, άλλα ήθη. Η Παγκοσμιοποίηση είναι πείραμα και όχι προορισμός...

 
Αναστασία
25 Δεκ 2017 23:05

Σε όλες τις βόρειες και δυτικές χώρες το λύκειο είναι βαθμίδα εξειδίκευσης. Εμείς θα τα κάνουμε όλα light για να τα καταλαβαίνουν όλοι. Τελικά θα κάνουμε το λύκειο μια προέκταση του γυμνασίου . Όλοι θα περνάνε για να λέμε ότι μειώσαμε τη μαθητική διαρροή, αλλά ένα σημαντικό ποσοστό δεν θα μπορεί να κατανοήσει απλό κείμενο μιας σελίδας. Οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις ξεκινάνε από το δημοτικό, εξασφαλίζοντας ότι το παιδί που φεύγει από εκεί γνωρίζει ανάγνωση, κατανόηση κειμένου, τις 4 πράξεις και μπορεί να ανταποκριθεί σε βασικά πρακτικά προβλήματα. Μετά φτιάχνουμε το γυμνάσιο και τέλος το λύκειο. Θα ήταν ενδιαφέρον ένα διαγνωστικό τεστ πανελληνίου χαρακτήρα για να διαπιστωθεί το επίπεδο των αποφοίτων δημοτικού και γυμνασίου. Αφήστε το λύκειο και ξεκινήστε από τη βάση.

 
ΗΡΑ*
26 Δεκ 2017 08:56

Ε, λοιπόν, δεν παίζονται, δηλ. άπαιχτοι στον εμπαιγμό και την κοροϊδία του ελληνικού λαού !

 
pegky
26 Δεκ 2017 14:48

Σε μια δεκαετία δεν θα είναι στη θέση του προέδρου ο συμπαθής εικονιζόμενος κύριος.

 
Ελένη
26 Δεκ 2017 18:49

Οποιαδήποτε πρόταση για αλλαγή στο Λύκειο είναι χρήσιμη γιατί στην πραγματικότητα δεν υφίσταται λύκειο παρά μόνο φροντιστήρια και ιδιαίτερα. Όποιος διαφωνεί να έχει και αντιπρόταση γιατί η σημερινή κατάσταση είναι μοιάζει με εικονική πραγματικότητα!

 
Εκπαιδευτικός
26 Δεκ 2017 20:00

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι ασκούντες εκπαιδευτική πολιτική δεν πέρασαν ποτέ από σχολική αίθουσα της Α/θμιας ή Β/θμιας εκπαίδευσης και συνεπώς αγνοούν την σχολική πραγματικότητα.Το εξ ίσου μεγάλο θέμα είναι ότι προσπαθούν να επιβάλουν από τις θέσεις αυτές την ιδεολογία τους ασχέτως αν εκφράζουν μια μειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.Το μείζον θέμα είναι η ανεργία και η έλλειψη ελπίδας σε βάθος δεκαετιών για τους σημερινούς μαθητές.Οι άλλες χώρες καλπάζουν προς τα εμπρός και η χώρα μας ολοταχώς προς τα πίσω.Να δούμε μόλις μας στείλουν στους Δήμους αν υπάρχει ΙΕΠ ,αποσπάσεις ,μεταθέσεις,αναπληρωτές ,30ωρο ή ακόμη και διορισμοί που για αυτό δεν τους κάνουν τόσα χρόνια για να μας παραδώσουν στους δήμους για να τους κάνουν τοπικά αυτοί.Όσο για το Ολοήμερο με την σημερινή του μορφή και λειτουργία πρέπει να καταργηθεί ,εκτός αν αλλάξει.Δεν είναι Ολοήμερο αυτό που οι μαμάδες βαριούνται τα παιδιά στο σπίτι και τα "παρκάρουν'στο σχολείο.Στο δικό μου Ολοήμερο και στα γύρω σχολεία μόνο το 1/3 των γονέων δουλεύουν.Οι υπόλοιποι είναι από τις άλλες κατηγορίες που δεν δουλεύουν .Την ημέρα της "μαύρης Παρασκευής"καθώς και την περασμένη εορταστική εβδομάδα το Ολοήμερο ήταν φουλ.Τα άφησαν οι πάντες.Κανονικό πάρκινγκ.Τώρα πως σε μια χώρα που ζει με δανεικά και θα ζει αιώνια υπάρχει η πολυτέλεια του Ολοήμερου για όσους δεν δουλεύουν αλλά δεν θέλουν τα παιδιά τους στο σπίτι και για αυτήν την λειτουργία τους πληρώνουν οι άγρια φορολογημένοι πολίτες προφανώς δεν απασχολεί κανέναν.Αυτά και άλλα θα τα πληρώνουν η σημερινοί και οι επόμενες γενιές.Θα μπορούσε αποκλειστικά το Ολοήμερο να λειτουργήσει αποκλειστικά μόνο για παιδιά που και οι δυο γονείς εργάζονται,όπως όταν πρωτοξεκίνησε στις αρχές του 2000.Και ουσία θα είχε και αποτέλεσμα.Εγώ γιατί να φορολογούμαι για να πληρώνεται ένα Ολοήμερο που η μαμά βαριέται να κρατήσει το παιδί της στο σπίτι της και αν ήταν δυνατόν το Ολοήμερο να λειτουργούσε μέχρι αργά το βράδυ να τα άφηναν εκεί και μέχρι τα μεσάνυχτα;

 
IOANNIS
27 Δεκ 2017 01:01

Mπουρδολογίες από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα από Σχολείο και Εξετάσεις!!

 
Γιάννης Πλατάρος
27 Δεκ 2017 10:08

Με αφορμή το σχόλιο της Αναστασίας, γράφω κάποιους προβληματισμούς μου προσωπικούς, που έχουν ενδιαφέρον για όποιον με παρακουλουθεί, ώστε να βοηθηθεί να βγάλλει κι αυτός τα δικά του συμπεράσματα.
Υπάρχει πρόβλημα αποφοίτων Δημοτικού.
Πού έγκειται το πρόβλημα;
Έχετε ακούσει για αναλφάβητους που έρχονται στα Γυμνάσια; Μπορεί να έχετε ακούσει. Με αυτό όμως καταλαβαίνετε το πρόβλημα; Η έκφραση «αναλφάβητος» έχει κάποια έννοια. Υπάρχει η έννοια «λειτουργικός αναλφαβητισμός» που είναι καλώς ορισμένη. Υπάρχει και η κοινή έκφραση αναλφάβητος που εκλαμβάνεται ως σχήμα λόγου καθ υπερβολήν. Θεωρητικά είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να έλθει στο Γυμνάσιο κάποιος μαθητής που είναι ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΕΞΑΤΑΞΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ , ΕΧΕΙ ΦΟΙΤΗΣΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ, και ΔΕΝ ξέρει να γράψει το όνομά του. Συγκεκριμένα δεν ξέρει κανένα γράμμα της Ελληνικής αλφαβήτου. Έτσι λέει η λογική. Η πράξη λέει άλλα. ακατανόητα και απαραδέκτως ακατανόητα.
Όλοι έχουν ένα μοντέλο για το επίπεδο των μαθητών.
Τα «παλιά καλά χρόνια» κάποιος μαθητής δεν περνούσε την Α΄Δημοτικού αν δεν ήξερε να γράφει το όνομά του. Μπορούσε να μείνει στην Α΄Δημοτικού μέχρι να το μάθει. Έμενε και στην Β΄Δημοτικού και σε όλες τις τάξεις. Δυσλεξίες κια μαθησιακές δυσκολίες αναγνωρισμένες δεν υπήρχαν. Υπήρχε η διάγνωση του δασκάλου «δυστυχώς δεν τα παίρνει τα γράμματα το παιδί, να του πάρετε πρόβατα να φυλάει.....» Αυτό γινόταν πριν 50 χρόνια.
Πριν 37 χρόνια επιτελείται το εξής:
Το 1980 ο υφυπουργός Β. Κοντογιαννόπουλος εκδίδει εγκύκλιο (Α.Π.Γ/9425/29-11-80) με θέμα «Ακώλυτη προαγωγή των μαθητών του Δημ. Σχολείου και κατάργηση της αριθμητικής βαθμολογίας αυτών».
Πριν 27 χρόνια επιτελείται ένα μεγαλύτερο βήμα:
Το 1990 το ΥΠΕΠΘ, ορίζει επιτροπή ειδικών που προτείνει για τις τάξεις Α΄- Δ΄την επανάληψη τάξης μόνο με τη σύμφωνη γνώμη των γονέων, ενώ στις Ε΄-ΣΤ΄η απόρριψη να γίνεται και χωρίς αυτή.
Το 1991 το Υπουργείο καταλήγει στην ακώλυτη προαγωγή. Επανάληψη τάξης απαιτεί τη σύμφωνη γραπτή γνώμη του γονέα μετά από σχετική πρόταση του δασκάλου της τάξης και κοινή συζήτηση διευθυντή, δασκάλου και γονέα.
Σε αυτά τα 26 χρόνια έγινε νομοτελεικά ό,τι ήταν φυσικό να γίνει σε ένα Κράτος σαν το δικό μας:
****Απόφοιτοι που δεν μπορούν να γράψουν το όνομά τους. (Κυριολεκτικά όμως, όχι καθ΄υπερβολήν)
**** Εν μέσω ΕΣΠΑ, ενισχυτικών, πρόσθετων, ολοήμερων, ευελίκτων ζωνών, ειδικής Αγωγής , παράλληλης στήριξης κτλ
Πώς έγινε όλο αυτό;
Πώς δεν μας πήραν τα αυτιά οι Ομοσπονδίες που τυρβάζουν επί παντός επιστητού και μη;
Μήπως πρόκειται για αμελητέο ποσοστό;
Μήπως υπερβάλλει ο γράφων;
Οι μαθηματικοί ανέκαθεν φώναζαν για έλλειψη γνώσης στην προπαίδεια που ήταν ανυπέρβλητο κώλυμα στην διδασκαλία των Μαθηματικών. Όποιος ξέρει «απ΄έξω» έναν πολλαπλασιασμό, λ.χ. 7Χ8=56 ξέρει «απ΄ έξω» και δύο διαιρέσεις. 56:7=8 και 56:8 =7 . Άρα ΜΠΟΡΕΙ να μάθει διαίρεση. Άρα μπορεί να διορθωθεί με «εξατομικευμένη διδασκαλία» έστω στην Α΄Γυμνασίου. Αν δεν ξέρει ανάγνωση ούτε συλλαβιστά, τι μπορεί να μάθει εξ ακοής; Υπάρχουν καλοί αναγνώστες κειμένων που δεν τα κατανοούν λόγω λεξιλογίου. Τι να υποθέσουμε για τους μη αναγνώστες; Έχει νόημα η «εξατομικευμένη διδασκαλία » γι αυτούς; Πόσο «φρόνιμα» μπορούν να καθίσουν μέσα σε μια τάξη μαθητές που όλα ακούγονται πλήρως ακατανόητα ; Ωσάν Κινέζικα;
Οι «ειδικοί» είναι σίγουροι για την ακώλυτη προαγωγή. Πρέπει να επιτελείται. Προάγεται η κοινωνικοποίηση. Ας καταργείται ο γνωστικός τομέας. Ας ισχυρίζονται οι εκπαιδευτικοί ότι δεν κάνουν «παιδοφύλαξη» Εξ άλλου υπάρχει ένα υποβοηθητικό πρόσθετο στην ανοχή της απίστευτης στρέβλωσης στην υποχρεωτική βαθμίδα:
Ο εφιάλτης της διατήρησης της οργανικής θέσης στο Σχολείο.
Ο εφιάλτης της μη μείωσης των λειτουργούντων τμημάτων σε ένα Σχολείο που κινείται οριακά στα τμήματά του με το δημογραφικό να λέει ότι μετά το 2008, έχουμε ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, 10% μείωση γεννήσεων επί του προηγούμενου έτους.
Οι μηδενικοί διορισμοί και οι ελάχιστες συνταξιοδοτήσεις των τελευταίων ετών δεν φέρνουν σε κάποια ισορροπία το πρόβλημα.
Κανείς δεν έχει συμφέρον για να ξύνει ένα πρόβλημα απτό και απαράδεκτο που αφορά το πρωταρχικό: Μπορεί να κάνει κανονικό μάθημα σε μια τάξη ή όχι; Το πρόβλημα έχει πάει και στο Λύκειο. Το ξέρουν όλοι. Τον βαθμό δεν γνωρίζουν. Τον εικάζουν από αυτό που βλέπουν στην τάξη τους. Πιστεύουν και στις «τοπικές συνθήκες» Δύσκολα πιστεύουν στην Πανελλήνια «καθολικότητα» του προβλήματος.
΄Ενα Πανελλήνιο σταθμισμένο διαγνωστικό τέστ στο Δημοτικό επί των αποφοίτων θα δείξει ότι «Βασιλιάς είναι γυμνός» Τα αποτελέσματά του μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πολλούς πολιτικούς σκοπούς, ευτελείς ή μη. Η κοινή γνώμη «θα πέσει από τα σύννεφα» Θα λειανθεί το έδαφος για κάθε είδους μέτρα επαχθή για τους νυν σιωπούντες. Ναι στην «ακώλυτη» προαγωγή, αλλά πόσο «ακώλυτη;» Δεν μπορεί να υπάρξει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΦΟΙΤΗΣΗ σε υποστηρικτική διδασκαλία; Με αντικειμενικά κριτήρια; (λ.χ. διαγνωστικό τεστ)
ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΟ ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝΑ;
Προφανώς βουλιάζουμε σαν τον Τιτανικό με την ορχήστρα να παίζει μελωδίες για να μην χαθεί η ψυχραιμία του κλάδου.
Έλληνες γαρ αεί παίδες....

 
Baa Iaa
27 Δεκ 2017 20:57

Αν διαβάσετε επιτέλους καλά τα σχόλια των κκ συναδέλφων που ακολουθούν παραπάνω και λάβετε υπόψη ότι,
1) δεν έχετε μελέτη (όχι απόψεις ή παρατηρήσεις ή γνώμες) που να λέει τι και γιατί δεν πάει καλά στην εκπαίδευση σήμερα στη χώρα μας καθώς και συγκροτημένες προτάσεις οι οποίες να είναι συμβατές με την υπάρχουσα πραγματικότητα (γιατί αυτή η πραγματικότητα θα σας βοηθήσει στις αλλαγές θες δε θες), εθνικοί στόχοι, προγραμματισμός βραχυπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος, μηχανισμοί ελέγχου κλπ κλπ
2) δεν υπάρχουν στην ουσία αξιόπιστοι σύμβουλοι κοντά σας (δυστυχώς αγαπητοί μου έτσι είναι)
3) έχετε κουράσει το εκπαιδευτικό σύστημα με ανακοινώσεις και άστοχες ενέργειες και έχετε χάσει την εμπιστοσύνη του

τότε αυτό που σας μένει είναι να συμμαζέψετε λίγο τα λόγια και να φροντίσετε την αξιοπιστία σας .... είναι πολύ σοβαρή υπόθεση η παιδεία μιας χώρας για να την αφήσουμε εμείς οι εκπαιδευτικοί στους πολιτικούς ή στους νεοέλληνες συνδικαλιστές των υπουργείων!

 
αυτό τον κύριο τον πληρώνουμε εμείς!!!!!
28 Δεκ 2017 10:57

Απο όλο αυτό το κατεβατό τι κερδίσαμε? μαθαμε τα αριστερα φρονήματα του προεδρου του ΙΕΠ. Αυτό ηταν και το αποτέλεσμα...Οι μπουρδολογίες που ανέφερε κάποιος άλλος σχολιαστής ειναι ενας πολύ ευγενικός όρος για να χαρακτηρίσεις τα ανωτέρω λόγια !

 
εκπαιδευτικός
28 Δεκ 2017 11:04

Επιτέλους, ας τολμήσουμε να μιλήσουμε όλοι με ειλικρίνεια και ευθύνη για τα λάθη όλων στο χώρο της Παιδείας. Οι πολιτικοί και οι κάθε είδους προϊστάμενοι και διευθυντές αλλά και οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων και οι διάφοροι κοινωνικοί φορείς (συνδικαλιστές, σύλλογοι,κ.α.) Ας ακουστεί και η γνώμη των παιδιών που μεγάλωσαν και τώρα παλεύουν να σπουδάσουν και να βρουν μια δουλειά. Για να αλλάξει η κατάσταση που όλοι παραδεχόμαστε ότι θέλει αναμόρφωση δεν χρειαζόμαστε τον ΟΟΣΑ να μας εξορθολογίσει με οικονομοτεχνικές αναλύσεις και δείκτες (αυτά ως τεκμηρίωση μιας πραγματικότητας χρειάζονται οπωσδήποτε αλλά δεν είναι το πρωτεύον ζήτημα της ελληνικής κοινωνίας). Όταν ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του (γιατί έτσι γίνεται σήμερα), θα καταλάβει ότι μετά το σπίτι του γείτονα θα καεί και το δικό του..! Χρειαζόμαστε Πυξίδα και Τιμονιέρη που να μας πάει άραγε με ποιο χάρτη, σε ποιο λιμάνι; Στο μεταξύ το καράβι βουλιάζει στα βαθιά νερά κι όλοι λένε: "Ο σώζων εαυτόν, σωθήτω". Κι έτσι, μεταναστεύει η Ελλάς.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ