Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Ανοιχτή επιστολή Σχολ. Συμβούλου στον Κ. Γαβρόγλου

Αν ο νομοθέτης δεν μας υποστηρίξει στο έργο της εποπτείας- γιατί να μην επεκταθεί η αυθαιρεσία και σε κάθε πτυχή του διδασκαλικού έργου; Γιατί να τελειώσει κάποιος εκπαιδευτικός την διδακτέα ύλη; Γιατί να εφαρμόσει ομαδοσυνεργατικές διαδικασίες κλπ;
Δημοσίευση: 02/01/2018
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Κύριε Υπουργέ,

Είμαι Σχολική Σύμβουλος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση στο νομό Έβρο από το 2003. Αρχικά υπηρέτησα επί τετραετία στην 3η Εκπαιδευτική Περιφέρεια με έδρα το Σουφλί και στην συνέχεια στην Αλεξανδρούπολη.

Και στις δυο περιφέρειες ένιωθα ότι η υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου εκτιμούνταν στο έπακρο από τους συναδέλφους μου εκπαιδευτικούς και την τοπική κοινωνία. Κατέκλυζαν τα σεμινάρια που οργάνωνα, ακόμη κι αν ήταν σε ώρες απογευματινές. Η τοπική κοινωνία, ιδιαίτερα στο Σουφλί, κατέκλυζε τις ημερίδες και τις εκδηλώσεις που οργάνωνα για να ανοιγόμαστε, ως σύστημα, στην τοπική κοινωνία και να δίνουμε μορφωτικές ώσεις προς αυτήν, και για τον λόγο ότι, ο βασικός κορμός της είναι οι γονείς των μαθητών μας.

Οι συνάδελφοι με δέχθηκαν στις τάξεις τους, επέβλεψα αμέτρητες διδασκαλίες, διέθεσα χρόνο χωρίς φειδώ. Απόλαυσα την εξέλιξη των συναδέλφων μου, το πέρασμα από την παραδοσιακή διδασκαλία στην καινοτόμα, με αλλαγές στην διαρρύθμιση των τάξεων από μετωπικές χωροθετήσεις σε ομαδοσυνεργατικές. Στήριξα την εισαγωγή της ευέλικτης ζώνης, πάλεψα να βγει το μάθημα εκτός των σχολικών τειχών, στη φύση, στο Μουσείο, στις Δημόσιες Υπηρεσίες και αλλού, αλλά με οργάνωση, με θεμελιώδη ερωτήματα, με συστηματική παρατήρηση και απολογισμό. Στήριξα τα «νέα» βιβλία, υποστήριξα τα καινοτόμα στοιχεία τους, υποστήριξα τους συναδέλφους να υπερκεράσουν με τις διδακτικές πρακτικές τους τις αδυναμίες κάποιων από αυτά. Κατέγραψα προβλήματα μέσα από τις καταθέσεις των εκπαιδευτικών της περιφέρειάς μου, όντας σε διαρκή διάλογο μαζί τους, σεβόμενη τις διαπιστώσεις τους και στηρίζοντας τις προσπάθειές τους να διατηρούν μια κριτική οπτική επί των εκπαιδευτικών υλικών, γνωρίζοντας ότι έτσι στήριζα την επαγγελματική τους εξέλιξη και εκόμιζα στο Υπουργείο την αποθησαυρισμένη γνώση και εμπειρία του μαχόμενου εκπαιδευτικού(!) Εποχές αθωότητας και πάθους…

Σε κάθε κάλεσμα του εκπαιδευτικού έτρεχα να συνδράμω, στην αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών, στην εφαρμογή της διαφοροποιημένης διδασκαλίας, στην καλλιέργεια της διαπολιτισμικότητας, στην διαχείριση παραβατικών συμπεριφορών, στην λειτουργία των Συλλόγων Διδασκόντων, στην εφαρμογή της Μετασχηματικής Ηγεσίας, την καλλιέργεια συνεργασίας γονέων –σχολείου σε βάση ορθή και αειφόρα.

Χωρίς στήριξη από την πολιτεία τα τελευταία χρόνια, συνέχιζα την προσωπική αναζήτηση και μελέτη, ώστε να επιλέγω εύστοχα τις θεματικές των σεμιναρίων μου,ώστε να επικαιροποιούν  τις γνώσεις των εκπαιδευτικών της εκπαιδευτικής μου περιφέρειας και θα τους δίνουν εφόδια στα δειλά βήματα των πειραματισμών τους, αφού και οι ίδιοι είχαν μείνει χωρίς καμιά επιμόρφωση, τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ το έργο τους γινόταν απαιτητικότερο με την πάροδο των ετών.

Ακόμη και φέτος, αδράξαμε με τους συναδέλφους μου την ευκαιρία της μόνης αλλαγής, αυτής στο μάθημα των Θρησκευτικών και την στηρίξαμε με μεγάλης έκτασης επιμόρφωση, ώστε εστιάζοντας στις πολλές διδακτικές πρακτικές του νέου υλικού, να γίνει διάχυση του πειραματισμού σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα, για ανανέωση των μεθοδολογικών εργαλείων των εκπαιδευτικών.

Και φέτος παρακολούθησα ωριαίες διδασκαλίες στις Α΄τάξεις της περιφέρειάς μου, αλλά… Το νέο σχέδιο νόμου, που δεν περιλαμβάνει τον Σχολικό Σύμβουλο στο οργανόγραμμα του υπουργείου, στερεί την προοπτική στο έργο μου και το αναστέλλει. Ως τώρα, η αποδοχή των προτάσεων βελτίωσης προς τους εκπαιδευτικούς της περιφέρειάς μου, γινόταν μέσα σε πλαίσιο καλής επικοινωνίας, αλληλοεκτίμησης, συναίσθησης του υποστηρικτικού μου ρόλου, που αναπτυσσόταν ήπια και με διάκριση, διαφυλάσσοντας την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού (ακόμη και του ανεπαρκούς) αλώβητη. Γιατί αυτός ήταν ο δρόμος του Σχολικού Συμβούλου: ο δρόμος της πειθούς. Καθώς ποτέ δεν ήρθε το νομοθετικό εκείνο πλαίσιο, το οποίο θα καθιστούσε τις παραινέσεις και προτάσεις βελτίωσης, που απευθύναμε προς κάθε εκπαιδευτικό, δεσμευτικές…τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό, όσο οι κατ’οίκον εργασίες που οι ίδιοι μπορούν αφειδώς –είναι η αλήθεια- να θέτουν στους μαθητές τους!!!!!

Και έτσι όμως, με την πειθώ και την προσπάθεια να εισάγουμε με διακριτικότητα και βαθιά κατάρτιση, τον επιστημονικό λόγο στην εκπαιδευτική καθημερινότητα, και να αναμένουμε τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα σε αντιδιαστολή με τα άμεσα κάθε διοικητικής διαδικασίας (διότι έτσι είναι ο άνθρωπος, στην εξουσία σκύβει, στην ευγένεια αντιστέκεται…) κι έτσι ακόμη, είχαμε εποπτεία της εκπαιδευτικής καθημερινότητας, γνωρίζαμε τι γίνεται μέσα στην σχολική τάξη, πώς αναπτύσσονται οι σχέσεις σχολείου  -οικογένειας, πώς διαχειρίζεται τα προκείμενα ο κάθε Διευθυντής των σχολείων μας. Δεν υπήρχαν «σκοτεινά» σημεία στην διαδικασία της εποπτείας και σε αυτό βοηθούσε και ο διαρκής διάλογος με όλους… αν και συναντούσαμε και αντιστάσεις όταν γινόταν προσπάθεια για εισαγωγή καινοτομιών ή αλλαγή αντιλήψεων, πρακτικών, φιλοσοφίας…

Αν τώρα αυτή η παρέμβαση και εποπτεία εκλείψουν, τι θα εμποδίζει τον όποιο εκπαιδευτικό να ακυρώνει μέρος ή και όλο το Αναλυτικό Πρόγραμμα; Ποιος θα αντιλαμβάνεται αν αντί για τις επιλεγμένες θεματικές ενότητες και δραστηριότητες, ο εκπαιδευτικός ακολουθεί μια προσωπική επιλογή της οποίας η ορθότητα κρίνεται μόνο από τον ίδιο;  Ποιος θα έχει την ευθύνη για το συμβατό ή ασύμβατο των δραστηριοτήτων με την εξελικτική Ψυχολογία και την Παιδαγωγική, για το περιεχόμενο των εξωσχολικών δράσεων, των σχολικών εορτών κλπ

 

Αντί να θέσουμε δείκτες ποιότητας δραστηριοτήτων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων, να επιμορφώσουμε τους εκπαιδευτικούς για την εφαρμογή της περιγραφικής  αξιολόγησης και της Διαφοροποιημένης Διδασκαλίας, να προσδώσουμε ισχύ και προστιθέμενη αξία στην εποπτεία των διδασκαλιών και την θέσουμε σε πλαίσιο παρόμοιο με αυτό της αξιολόγησης, όπως εφαρμόστηκε στα Πειραματικά Σχολεία (με παρακολούθηση και συζήτηση-αναστοχασμό), αλλά και με δεσμευτικό χαρακτήρα των παραινέσεων- προτάσεων εκ μέρους των Σχολικών Συμβούλων, καταργούμε και όσα ήδη γίνονται. Αν αυτό το σχέδιο υλοποιηθεί,  κάθε επανάκαμψη θα προσκρούσει σε μια γιγαντωμένη πλέον αδράνεια του συστήματος και ξέρουμε την δύναμη της αδράνειας!

Αν ο νομοθέτης δεν μας υποστηρίξει στο έργο της εποπτείας- γιατί να μην επεκταθεί η αυθαιρεσία και σε κάθε πτυχή του διδασκαλικού έργου; Γιατί να τελειώσει κάποιος εκπαιδευτικός την διδακτέα ύλη; Γιατί να εφαρμόσει ομαδοσυνεργατικές διαδικασίες κλπ; Κι αν τώρα μπορούμε με την μελέτη των πρακτικών του Συλλόγου Διδασκόντων και την επόπτευση διδασκαλιών, να εντοπίζουμε την «αυθαιρεσία», πώς αυτό θα γίνει στο μέλλον; Και πώς ένα εκπαιδευτικό σύστημα μπορεί να βελτιωθεί χωρίς εποπτεία και καθοδήγηση; Χωρίς προγραμματισμό και  αποτίμηση; Και αν αυτό μπορεί να γίνει από το σύλλογο διδασκόντων, τότε γιατί απέτυχε το πρόγραμμα της Αυτοαξιολογησης Σχολικής Μονάδας, που έδινε την  ζητούμενη και από το νέο σχέδιο νόμου «αυτονομία» στον Σύλλογο Διδασκόντων; Ή μήπως η αυτονομία δεν αποτελεί κατάκτηση προσωπικής πορείας και αυτοεξέλιξη, προϊόν κατάρτισης;

Και προχωρώ: Πώς θα στηριχτεί το εκπαιδευτικό έργο χωρίς παρακολούθηση in vivo αυτού; Δια τηλεφώνου στο ΠΕΚΕΣ της κάθε Περιφερειακής Διεύθυνσης; Αν τώρα οι αλλαγές έρχονται αργά, οι αυθαιρεσίες εντοπίζονται ενίοτε, τι θα γίνει όταν κανείς δεν μπαίνει στην σχολική τάξη και ο διάλογος με τον εκπαιδευτικό, από γενικευμένος γίνει περιστασιακός;

Εκτός αν έτσι γίνεται κατανοητή η αυτονομία, ως   συνώνυμο της μη λογοδοσίας, της μη εποπτείας, της απομόνωσης του εκπαιδευτικού και της απόλυτης απελευθέρωσης των επιλογών του, καλών και μη. ‘Η αν όλες οι επιλογές θεωρούνται πλέον αποδεκτές, εφόσον απουσία μέτρου, κριτηρίων και αποτίμησης αποτελεσμάτων, είναι ο ασφαλέστερος δρόμος της αποδοχής των πάντων. Τι θα γίνει όμως αν αποφασίσει το υπουργείο να εισάγει ένα νέο γνωστικό αντικείμενο; Μια νέα φιλοσοφία; Ποιος θα υποστηρίξει τον εκπαιδευτικό στην αλλαγή; Διότι οι αλλαγές δεν επιβάλλονται. Όταν κλείσει η πόρτα της τάξης, τον ορθό δρόμο τον ακολουθεί μόνο ο βαθιά καλλιεργημένος εκπαιδευτικός, με παιδαγωγικό αισθητήριο, επαγγελματική ωριμότητα, συναίσθηση του ρόλου του και των αναγκών των μαθητών του. Σε τι ποσοστό κύριε Υπουργέ τους υπολογίζετε αυτούς τους εκπαιδευτικούς; Εδώ αποκλείεται να απαντήσετε ορθότερα από κάποιον που εποπτεύει 14 χρόνια τώρα τις σχολικές τάξεις, σε 200 και πλέον εκπαιδευτικούς μιας εκπαιδευτικής περιφέρειας.

Αυτήν την ταξινομημένη εμπειρία κύριε Υπουργέ, μην την απαξιώνετε. Και αν τελικά το κάνετε, οργανώστε καλλίτερα το υποκατάστατο και διατυπώστε έναν ειλικρινή πειστικό λόγο επιπέδου, για να μην αναγκαστείτε να δικαιολογηθείτε, όπως για το σχέδιο νόμου που κατατέθηκε, ότι το «απρόσωπο»  επιτελείο… φταίει. Όταν χρειαστεί να δοθεί λόγος και να αποδοθούν ευθύνες, στον υπουργό καταλογίζονται τα λάθη και ήδη έχουμε εμπειρία στο ότι ο υπουργός είναι αναλώσιμο είδος, για κάθε κυβέρνηση.  

Αυτό όμως, όταν μάλιστα γίνεται συχνά, δεν κάνει καλό στο «σύστημα». Φέρνει αναστάτωση και δημιουργεί ασταθές περιβάλλον, που μειώνει την αποτελεσματικότητα του συστήματος γενικά. Χίλιες φορές καλλίτερα, ορθές αποφάσεις και υψηλή αποτελεσματικότητα: αυτά είναι τα ζητούμενα στην εκπαίδευση και αυτό εύχομαι να γίνει εν προκειμένω.

Με τιμή

Δρ.Σεραφείμ Ευαγγελία
Σχ.Σύβμουλος Π.Ε. Έβρου

 

Σχόλια (19)

 
Pe19
02 Ιαν 2018 14:39

Ερωτήσεις προς την αξιοσέβαστη κ. Σύμβουλο.
Με πόσα χρόνια υπηρεσίας κριθήκατε ως σύμβουλος ?
Είχατε διατελέσει Διευθύντρια σε σχολείο ?
Η τάξη του 2002 έχει σχέση με την τάξη του 2018 ?
Για το θεσμό του συμβούλου μήπως πρέπει να επανεξετασθούν ορισμένα πράγματα
Στα πόσα χρόνια υπηρεσίας μπορεί κάποιος να συμβουλεύσει ένα μάχιμο εκπαιδευτικό ?
Μετά από πόσα χρόνια εμπειρίας ως διευθυντής κάποιος μπορεί να καθοδηγήσει ένα διευθυντή ?
Μήπως αυτοί που μας συμβουλεύουν θα πρέπει να ξαναμπαίνουν στην μάχη της τάξης από καιρού εις καιρόν ?

 
ΣΕΡΑΦΕΙΜ Υ χαφ
02 Ιαν 2018 20:15

Συνάδελφε ο κάθε εκπαιδευτικος που διδάσκει σε τάξη δεν είναι De facto μαχιμος και το να υπηρετείς ως Σύμβουλος, δεν σημαίνει ότι δεν μαχεσαι.

 
Στράτος
02 Ιαν 2018 22:52

Το αυτολιβάνισμα δεν αποτελεί επιστημονικό επιχείρημα ούτε καν σοβαρή πρόταση για την διαμόρφωση πολιτικής απόφασης για το μέλλον των Σχολικών Συμβούλων.

 
ελενη
03 Ιαν 2018 00:51

Ποιος ειναι ο ορισμος του μαχιμου εκπαιδευτικου, για να τον μαθουμε και εμεις που δεν τον ξερουμε?

 
kostas
03 Ιαν 2018 05:22

Κα. συμβουλε,θα ηταν προτιμοτερο να σας πλεξουν το εγκωμιο οι εκπ/κοι της περιφερειας σας,ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΑΣ!
Τους προσβαλλετε ολους,οταν θεωρειτε οτι θα αδρανησουν επειδη δε θα περνατε μια φορα το διμηνο απο τα σχολεια τους...για να μην επεκταθω και σε αλλα ανεπιτρεπτα σχολια

 
elriketi
03 Ιαν 2018 11:51

@Στράτος
Να δούμε τώρα με την καταργημένη αυτοαξιολόγηση ή αλλιώς αποτίμηση του ξύριζα, εσύ πως θα αυτολιβανισης τον εαυτό σου?

 
Ανώνυμος
03 Ιαν 2018 14:25

Σας ενοχλούν 300 σύμβουλοι Β/θμιας που απέμειναν .Δεν βλέπετε που χιλιάδες εκπαιδευτικοί που για χρόνια υποαποσχολούνται (γραμματειακή υποστήριξη, προγράμματα τουριστικής υποστήριξης ,ακόλουθοι βουλευτών ,γραφεία διαφόρων δράσεων γενικά χαμένοι εδώ και εκεί......) με ελλιπές ωράριο μάχιμοι εκπαιδευτικοί!!!!!!.Έλεος κάποιοι συνέλθετε φθάνει τόση χολή.

 
X
03 Ιαν 2018 14:56

Αν κάποιος είναι σχολικός σύμβουλος και δεν γνωρίζει πως το καλύτερα πλέον γράφεται καλύτερα και όχι καλλίτερα τότε υπάρχει πρόβλημα επικαιροποίησης των γνώσεων του.

 
Ευαγγελία
03 Ιαν 2018 15:20

Είναι κρίμα που αντί το άρθρο να αποτελέσει αφορμή για ουσιαστικό διάλογο πάνω σε καίρια θέματα της εκπαίδευσης αναλώνεται σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς.
Εκτός αν θεωρούμε ότι και τα της εκπαίδευσης είναι "αγγελικά πλασμένα",
Επί της ουσίας στη νέα δομή κάποιες παρατηρήσεις, προτάσεις δεν θα έβλαπταν για να γίνει και ουσιαστικός διάλογος.

 
Pe19
03 Ιαν 2018 15:26

Με το να αυτοβραβεύονται οι κ. Σύμβουλοι το μόνο που κάνουν είναι να υποβαθμίζουν τον εαυτό τους. Αν δεν έχουν το ρόλο του πάλε ποτέ επιθεωρητή δεν μπορώ να καταλάβω τον ρόλο τους ? Θα πει κάποιος συμβουλευτικό, φυσικά αν είναι καλύτεροι από τον εκπαιδευτικό που διδάσκει στην τάξη. Δηλαδή περισσότερο μορφωμένοι και με περισσότερη εμπειρία, όμως υπάρχουν αρκετοί σύμβουλοι μόνο με μεταπτυχιακό και με ελάχιστα χρόνια υπηρεσίας στην τάξη που έρχονται να συμβουλέψουν καθηγητές με Διδακτορικό και πολλά περισσότερα χρόνια στην τάξη. Σε ότι αφορά την επιμόρφωση, υπάρχουν πολλοί φορείς που μπορούν να την αναλάβουν, το ίδιο και συνέδρια και κάθε λογής άλλες δράσεις που καλώς διοργανώνουν, τις οποίες όμως θα μπορούσαν να οργανώσουν και χωρίς να είναι Σύμβουλοι. Για να έχει νόημα η ύπαρξη του θεσμού των συμβούλων πρέπει σαν καθήκον να έχει την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και την καλυτέρευση αυτού (χωρίς τιμωρητικό χαρακτήρα). Και η επιλογή των στελεχών αυτών να είναι η αυστηρότερη δυνατή. Δεν μπορώ να φανταστώ σύμβουλο που θα έρθει να με αξιολογήσει με λιγότερα προσόντα από εμένα. Άρα ψηλώνουμε πολύ τον πήχη για τα προσόντα του Συμβούλου επιστημονικά (Διδακτορικό και παιδαγωγικές σπουδές) υπηρεσιακά ( θητεία σαν Διευθυντής και πολλά χρόνια στην τάξη >15) και του δίνουμε πραγματικό αντικείμενο ενασχόλησης.

 
Δειγματικός Διδάσκαλος
03 Ιαν 2018 18:48

Η νεο-δεξιά του ΣΥΡΙΖ"Α" στο πρόγραμμά της έγραφε: "Ο σχολικός σύμβουλος θα κάνει δειγματική διδασκαλία, με ταυτόχρονη γενικότερη αλλαγή του ρόλου των σχολικών συμβούλων."

 
Εκπαιδευτικός.
03 Ιαν 2018 23:46

@ Στράτος .Για μια σπάνια φορά συμφωνώ μαζί σου.Ο @ Pe19 επίσης έχει απόλυτο δίκαιο.Και λίγα γράφει.Από το 2013 ως το 2018 είναι πάρα πολλά χρόνια για την ίδια θέση .Και επειδή είναι και άλλοι με τόσα χρόνια και με επτά συναπτά παράτασης θητείας με μια επιλογή καταντά πια πέραν του υπερβολικού ως σκανδαλώδες.Εύθύνη και μόνο του Υπουργείου που δεν έκανε το 2015 επιλογές για να τελειώνει αυτό το θέμα.Όπως βασικότατο λάθος του είναι ότι κατά τα φαινόμενα εξαιρεί τους Περιφερειακούς,τους Διευθυντές Εκπαίδευσης και τους Σχολικούς Συμβούλους από την επιλογή μέσω ΑΣΕΠ. Το θεωρώ επιτομή της κομματοκρατίας και της αναξιοκρατίας.Γιατί μόνο οι Διευθυντές σχολείων να επιλέγονται μέσω ΑΣΕΠ και όχι τα υπόλοιπα στελέχη της εκπαίδευσης;Υπάρχει επιπλέον μια παράμετρος που δεν την σχολιάζει κανείς.Με νόμο του 2015 όποιος δημόσιος υπάλληλος το επιθυμεί μπορεί να παραμείνει εθελοντικά στην υπηρεσία μέχρι τα 40 χρόνια.Δεν γνωρίζω ούτε έναν εκπαιδευτικό να θέλει να μείνει στην υπηρεσία πάνω από 35 χρόνια.Μετράν τις μέρες όπως οι παλιοί φαντάροι.Γνωρίζω όμως Διευθυντές Εκπαίδευσης και Σχολικούς Συμβούλους που βάσει αυτού του νόμου βρίσκονται στο 37ο έτος υπηρεσίας και αν γίνουν επιλογές και ξαναεπιλεγούν θα φτάσουν στα 40 χρόνια.Και γεννάται το ερώτημα .Αν ήταν στην τάξη θα το έκαναν αυτό;Σίγουρα όχι.Ούτε και μπορεί αυτό να θεωρείται ηλικιακή ή επαγγελματική ανανέωση του κλάδου. Για αυτό προτείνω όσοι συμπληρώνουν 33 ή 34 χρόνια υπηρεσίας να μην τους επιτρέπεται να αναλαμβάνουν θέση ευθύνης.Αν αγαπάν τόσο την δουλειά μπορούν αυτήν την αγάπη να την αξιοποιήσουν στην τάξη.Ας αναλάβουν ποιο νέοι .

 
N
04 Ιαν 2018 00:36

Ο θεσμός του Σχολικού Συμβούλου συγκέντρωσε τις περισσότερες προσδοκίες από κάθε άλλο θεσμό στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, ήταν αίτημα που συνένωσε τον κλάδο (σας παραπέμπω σε πρακτικά της ΔΟΕ) και θα πρέπει να αποτιμηθεί, όπως και κάθε άλλος θεσμός και όργανο. Στο παρόν άρθρο μια αποτίμηση διαβλέπω, αναμενόμενη μετά το νέο σχέδιο νόμου. Οι επί προσωπικού μομφές και διατυπώσεις θίγουν αυτόν που τις κάνει.

 
katia
04 Ιαν 2018 01:39

Συμφωνώ με τον Pe19. Oi Σύμβουλοι θα πρέπει να έχουν έναν ρόλο πιο ουσιαστικό, πέρα από τον συμβουλευτικό και στις δύο βαθμίδες της Εκπαίδευσης και να επιλέγονται με αυστηρότερα κριτήρια. Γιατί μπορεί στην πρωτοβάθμια να έχουν τον ρόλο του κυματοθραύστη για τα διάφορα προβλήματα που προκύπτουν με παιδιά, γονείς και συναδέλφους, στη δευτεροβάθμια είναι σαν να μην υπάρχουν για πολλούς και διάφορους λόγους. Για να ισχυροποιηθεί ο ρόλος τους πρέπει να συνδεθεί με την αξιολόγηση, η οποία θα γινεται καθαρά και μόνο για λόγους βελτίωσης - δεν μας αδικεί λίγο σαν κλάδο αυτό που είπε ο Υπουργός ότι 'όλοι θα αξιολογούνται και μόνο οι εκπαιδευτικοί δεν θα αξιολογούνται, γιατί δεν επιμορφώθηκαν". Αστεία πράγματα,.. Αλλά πως αλλιώς θα δικαιολογηθεί το ΕΣΠΑ επιμόρφωσης που έρχεται; - Όλη η κοινωνια βάλλεται εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων και εμείς χαιρόμαστε που αποτελούμε εξαίρεση και έχουμε ταμπού με τις λέξεις. Και σίγουρα τα παραπάνω δεν εμπεριέχονται στην τελείως ασαφή και γραφειοκρατική δομή που έχει αναγγείλει το Υπουργείο.

 
Γιάννης
04 Ιαν 2018 06:06

Σχολική σύμβουλος πρωταγωνιστής και δάσκαλοι κομπάρσοι ή θεατές:Αυτό θέλεις;Μου θυμίζει τη σχέση βασιλιά-υπηκόων:« Σε μένα να πιστεύετε,Εγώ Είμαι ο απόλυτος Άρχων της γνώσης,το πρότυπο,ο φωτεινός παντογνώστης...»Μετά ανέβηκα στο βάθρο μου,φόρεσα το στέμμα μου ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ από τη γλύκα της εξουσίας.Τα σημαντικότατα ευρήματα για την Παιδαγωγική Επιστήμη που μας χάρισαν οι:Φρενέ,Φρέιρε,Ντεκρολί,Γληνός,Δελμούζος...που έχουν κοινό άξονα:Οι μαθητές(για σένα Εκπ/κοί) από καταναλωτές της γνώσης να γίνουν Παραγωγοί της,ΤΑ ΑΓΝΟΕΙΣ κα.σύμβουλε.ΣΕ τρομάζουν οι έννοιες ΑΥΤΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΙΝΟΥΣΑ ΣΚΕΨΗ

 
Ανώνυμος
04 Ιαν 2018 11:01

Κύριε ΠΕ19 ΠΕ 20 γιατί υποβαθμίζεις τους ρόλους κάποιων που η πολιτεία τους αναθέτει .Εστιάζεις κακόβουλα σε κάποια ελλειπή σύμφωνα με σένα προσόντα των Συμβούλων και δημιουργείς το δικό σου αφήγημα . Ασχολήσου με τον κλάδο σου και μετά να ασκείς υψηλή κριτική. Πρώτα σε αξιολογεί ο μαθητής αγαπητέ .Εσένα θα φέρουμε να σε αξιολογήσει αφού το θες ο πρύτανης του ΜΙΤ.

 
Ανώνυμος
04 Ιαν 2018 11:22

Αγαπητέ Γιάννη επίδειξη γνώσεων κάνεις στη κ. Σύμβουλο; Τελειώνεις εργασία σε κάποιο Μεταπτυχιακό;

 
Γιάννα
09 Ιαν 2018 16:56

Αγαπητοί μου νομίζω ότι δεν πρέπει να είμαστε του ύψους ή του βάθους...Μην τα ισοπεδώνουμε όλα πια...Δηλαδή έστω ότι έχουμε παράπονα οι περισσότεροι από τους σχολικούς συμβούλους...Μα δεν είναι όλοι κατακριτέοι...Υπάρχουν και τρομερά αξιόλογοι σύμβουλοι...εξάλλου κι εμείς οι εκπαιδευτικοί έχουμε πολλά ελαττώματα...Γνώμη μου είναι να υποστηριχθούν πραγματικά όλες οι δομές της εκπαίδευσης (από τον εκπαιδευτικό μέχρι τους ανώτερους), αντί να καταργούμε και να εκμηδενίζουμε τους πάντες και τα πάντα...Αλλά όσο λεφτά δεν υπάρχουν, θα βασιλεύει η αδικία και η αυθαιρεσία...

 
APOSTOLOS
12 Ιαν 2018 23:54

Δε διστάζω να το ομολογήσω. Ζούμε μια εποχή, που έχει πολλά-πολλά προβλήματα, που αναγκάζουν πολλούς ανθρώπους να εκδηλώνουν ακραίες συμπεριφορές. Όμως, φαίνεται ότι σε τούτη τη χώρα για κάποιους η ελάχιστη ευγένεια είναι ακριβή. Θα παρακαλούσα πολύ κάποιον εκπαιδευτικό από αυτούς που στάζουν χολή για το θεσμό του σχολικού συμβούλου να συμβαδίσει μαζί μου στις πολύπλευρες καθημερινές δραστηριότητές μου, ως σχολικός σύμβουλος επιστημονικής και παιδαγωγικής ευθύνης. Αν αντέξει, θα του παραχωρήσω ευχαρίστως τη θέση μου για να μπορέσω στη συνέχεια να να απολαμβάνω τη μαγεία της τάξης και να επικοινωνήσω περισσότερο με διεκδικητές μαθητές, όπως έκανα πάντοτε από κάθε μετερίζι. Μάχιμος εκπαιδευτικός για 20 έτη, Υποδιευθυντής 6 έτη, αναπληρωτής διευθυντής 2 έτη, σχολικός σύμβουλος 10 έτη. Κρίθηκα για πρώτη φορά σχολικός σύμβουλος φιλολόγων με διαδικασίες ΑΣΕΠ, το 2007, ενώ ταυτόχρονα ανακάλεσα την επιλογή μου από περιζήτητες θέσεις με πολλά χρήματα. Αλλά έμεινα εδώ για να υπηρετήσω τη δημόσια εκπαίδευση των ελληνοπαίδων. Οσωνούπω, γονείς και μαθητές θα πάρουν την υπόθεση της μόρφωσης στα χέρια τους και τότε ο καθένας ας προστατευθεί, όπως μπορεί.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.