Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Ο νόμος Γαβρόγλου, η «ακαδημαϊκότητα», οι «ανάγκες των φοιτητών» και οι εγκληματικές ευθύνες της Αριστεράς

«Η σημερινή κυβέρνηση, όπως έχει κατ’ επανάληψη αποδείξει, αδιαφορεί για την ποιότητα των σπουδών, για την απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων και εμπειριών εκ μέρους των φοιτητών, οι οποίες θα τους συνδέσουν με την αγορά εργασίας»
Δημοσίευση: 12/02/2018
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Ιωακείμ Γρυσπολάκης, ομότιμος καθηγητής και π. πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης

Σήμερα δεν θα αναφερθώ στην οριστική καταστροφή, που επέφερε στην Ανώτατη Εκπαίδευση ο πρόσφατος νόμος Γαβρόγλου. Εξ άλλου πριν από την ψήφιση του νόμου πολλοί είχαμε τοποθετηθεί και σχολιάσει τα άρθρα, που καταργούσαν την αυτοτέλεια των πανεπιστημίων, κατέστρεφαν κάθε δημιουργική πρωτοβουλία του παρελθόντος, προέβαλαν την εσωστρέφεια, τον κρατισμό και την απέχθεια στην σύνδεση των ιδρυμάτων με την επιχειρηματικότητα, καταργούσαν την αξιοκρατία και την αξιολόγηση και επανέφεραν την ασυδοσία των κομματικών νεολαιών και την ανομία εγκληματικών ομάδων στους πανεπιστημιακούς χώρους.

Έτσι, μετά την αδρανοποίηση και αλλοίωση διατάξεων του νόμου Διαμαντοπούλου από τους προηγούμενους υπουργούς (ενδεικτικά αναφέρω την υπουργική απόφαση Γ.Υ.27/22-9-2014, βάσει της οποίας για τη διαγραφή φοιτητή, που είχε υπερβεί το χρονικό όριο φοίτησης, απαιτείτο αίτηση του φοιτητή!!!), ήρθε ο νόμος Γαβρόγλου να θέσει την ταφόπλακα στον μόνο νόμο (4009/2011), που ήταν απότοκο μιας πολύ μακράς διαβούλευσης, ψηφίστηκε από 255 βουλευτές και έφερε την ακαδημαϊκότητα και την αξιοκρατία στο Ελληνικό πανεπιστήμιο.

Αφορμή για την παρούσα παρέμβασή μου είναι η κατάληψη, δηλαδή η παύση λειτουργίας της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης από τον φοιτητικό σύλλογο, δηλαδή από μία μερίδα συνδικαλιστών. Ο λόγος είναι η απαίτηση να δοθεί μία επιπλέον εξεταστική περίοδος (εκτός εκείνων του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου), η «εμβόλιμη όπως την αποκαλούν, διότι το ζητούμενο είναι . . . να περνούν τα μαθήματα. Αυτή η τρίτη εξεταστική περίοδος είχε δοθεί το 2015 από τον υπουργό Α. Μπαλτά, ενώ ο νόμος Γαβρόγλου το αφήνει στη διακριτική ευχέρεια των σχολών, παίζοντας το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου και αφήνοντας ορθάνοιχτο παράθυρο σε παράλογες απαιτήσεις.

Αντιγράφω ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά απογοητευτικό, απόσπασμα από την πρόσφατη ανακοίνωση του φοιτητικού συλλόγου, η οποία διέπεται από τη φιλοσοφία της ήσσονος προσπάθειας, με την οποία δηλητηριάζουν την κοινωνία και η οποία αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της εξουσίας της σημερινής Αριστεράς: «Το μόνο που τελικά “ενδιαφέρει” έναν προπτυχιακό φοιτητή είναι να περνάει μαθήματα, λαμβάνοντας ή μη τη βασικότατη γνώση.

Μέσα σε όλα αυτά, η χαμηλή κρατική χρηματοδότηση οδηγεί το τμήμα σε αναζήτηση εξωτερικών πόρων. Συνεπώς, δίνεται έμφαση σε συγκεκριμένους τομείς του αντικειμένου, οι οποίοι καλύπτουν τις ανάγκες των χρηματοδοτών, αντί των φοιτητών, καθορίζοντας έτσι την έρευνα προς όφελός τους. Η αυξανόμενη έμφαση που δίνεται στην εμπορική εκμετάλλευση των ερευνητικών αποτελεσμάτων βρίσκεται σε απόλυτη δυσαρμονία με τις θεμελιώδεις αρχές της ακαδημαϊκότητας . . . Βαρεθήκαμε να ακούμε περί ακαδημαϊκότητας, την ώρα που λειτουργούμε σαφώς αντιακαδημαϊκά. Να μας δοθεί η εμβόλιμη εξεταστική σε όλα τα μαθήματα . . . ».

Από την ανακοίνωση αντιλαμβανόμαστε ότι, μετά από μία μακρά οικονομική, πολιτισμική, κοινωνική κρίση, ορισμένους τους ενδιαφέρει όχι η απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων, ώστε να ενταχθούν στην άκρως ανταγωνιστική (παγκόσμια πλέον) αγορά εργασίας, αλλά η απόκτηση του «χαρτιού». Επιπλέον, η κρίση δεν δίδαξε μία μεγάλη μερίδα πολιτών για την αναγκαιότητα σύνδεσης του πανεπιστημίου με την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών και την αδήριτη ανάγκη απόκτησης δεξιοτήτων και επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων, ώστε οι νέοι επιστήμονες και τεχνικοί να είναι πανέτοιμοι να εισέλθουν στο στίβο της ζωής. Όταν τη δεκαετία του 1990 χώρες της Βόρειας Ευρώπης βρέθηκαν σε δεινή οικονομική θέση, αποφάσισαν να ρίξουν όλο το βάρος τους στο θέμα της Παιδείας, ώστε να προετοιμάσουν τις επόμενες γενιές για την ανταγωνιστικότητα στην παγκόσμια κοινωνία. Και το πέτυχαν. Εμείς, αντιθέτως, ασχολούμαστε με τον έλεγχο των ΜΜΕ, την κυβερνητική προπαγάνδα, το «Μακεδονικό» και την Novartis.

Όλα αυτά δεν έρχονται τυχαία. Αποτελούν το καταστάλαγμα μιας στοχευμένης πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών εκ μέρους της Αριστεράς στο σύνολό της. Μερικοί από εμάς είχαμε τότε την αφέλεια να νομίζουμε ότι με την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα αντιλαμβανόντουσαν το άτοπο των θέσεών τους. Έγραφα στις 18/11/2014 σε άρθρο μου στην Athensvoice με τίτλο «Σχόλια επί των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για το Εκπαιδευτικό Σύστημα»: «Όσον αφορά στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, και εφ’ όσον κάποια στιγμή κληθεί να κυβερνήσει, θα βρεθεί μπροστά στην αμείλικτη πραγματικότητα να απεμπολήσει τις αντιφατικές και προχειρογραμμένες θέσεις του και να διαπιστώσει ότι για λόγους οικονομικούς, εκπαιδευτικούς, ακαδημαϊκούς και κοινωνικούς είναι αδύνατη έως άκρως επικίνδυνη η υλοποίηση πολλών εξ αυτών». Μεγίστη αφέλεια, όπως απεδείχθη.

Η σημερινή κυβέρνηση, όπως έχει κατ’ επανάληψη αποδείξει, αδιαφορεί για την ποιότητα των σπουδών, για την απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων και εμπειριών εκ μέρους των φοιτητών, οι οποίες θα τους συνδέσουν με την αγορά εργασίας. Μόνο ενδιαφέρον της είναι η λειτουργία των πανεπιστημίων ως χώρων παραγωγής κομματικών στελεχών, που, λόγω ανεπάρκειας κριτικής σκέψης, θα υποτάσσονται στην καθοδήγηση του «κόμματος».

Έτσι, μετά την κατάργηση των διδάκτρων σε ανταγωνιστικά επαγγελματικά Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών και τα εμπόδια που θέτουν για την μη υλοποίησή τους, την επαναφορά της ασυλίας στους παρανομούντες εντός των ιδρυμάτων και την κατάργηση του χρονικού ορίου φοίτησης, επανέρχεται στο προσκήνιο η μετατροπή των ιδρυμάτων σε εξεταστικά κέντρα. Εξ άλλου, μας είχαν προϊδεάσει για τις προθέσεις τους από το 2014 τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ με τις θέσεις του όσο και οι Γ. Σπαθής και Κ. Γαβρόγλου με άρθρα τους στην ΑΥΓΗ. Ιδιαίτερα ο τελευταίος με εκείνη την κραυγή αγωνίας και θλίψης για την μεγάλη αποδοχή της οποίας έτυχε ο νόμος Διαμαντοπούλου στους καθηγητές των πανεπιστημίων (δες ΑΥΓΗ 21/7/2014 «Μία σοβαρή ήττα της Αριστεράς στα Πανεπιστήμια»).  

 

Σχόλια (7)

 
Ένας Διευθυντής
13 Φεβ 2018 03:05

Ο Μίκης το είπε πολύ απλά: "εθνομηδενιστές που καταστρέφουν τη χώρα". Το ίδιο σενάριο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ανείπωτη υποβάθμιση. Το λογαρισμό, δυστυχώς, θα τον πληρώσουν ακριβά οι επόμενες γενιές!

 
sa
13 Φεβ 2018 10:11

Έτσι είναι! Σωστά τα λετε κ. Γρυσπολάκη.

 
Δον Κιχωτης
13 Φεβ 2018 11:54

Αυτά που γράφει ο κ. Γρυσπολάκης, συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα.
Όμως, στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, οι πολίτες είναι άξιοι των επιλογών τους. Από το 1974 και μετά,έχουμε την Παιδεία που θέλουμε Αν θέλαμε καλύτερη, θα είχαν σηκωθεί κι οι πέτρες.

 
Δον Κιχωτης
14 Φεβ 2018 10:19

Προχθές, ο κ. Υπουργός, σχολίασε στη Βουλή τη σιωπή του ΚΚΕ για μία κατάληψη...
Υπάρχει όμως μία σιωπή, πολύ πιο σημαντική, που κανείς δεν τολμά να σχολιάσει.
Είναι η επτάχρονη σιωπή του ελληνικού λαού!
Αν η σιωπή γίνει οργή και εκδηλωθεί, θα λυθούν αρκετά προβλήματα της δημόσιας Παιδείας... Το πρώτο που θα λυθεί είναι η ανυπαρξία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου των εκπαιδευτικών.

 
εκπαιδευτικός
14 Φεβ 2018 12:18

@Δον Κιχώτης.Τι είναι αυτά που λες περί αξιολόγησης;Γίνεται σε όλο τον κόσμο αλλά με άλλες συνθήκες.Διεθνώς ο γονέας και ο μαθητής είναι υπεύθυνοι για την συμπεριφορά τους στο σχολείο και με το παραμικρό που κάνουν τους διώχνουν και ψάχνουν μόνοι τους να βρούν σχολείο που και αν θα τους δεχτεί.Εδώ ο εκπαιδευτικός είναι υπεύθυνος ακόμη και για ατύχημα στην αυλή.Φασαρία στις τάξης λόγω της πειθαρχίας δεν υπάρχει γιατί ξέρουν ότι θα τους διώξουν.Εδώ ο καθένας κάνει ότι θέλει,αντιμιλάει τους εκπαιδευτικούς,βρίζει και αδιαφορεί στο μάθημα αφού δεν υπάρχουν συνέπειες.Μόνο στην Ελλάδα από όλο τον κόσμο για να παραπεμθεί προβληματικός μαθητής στα ΚΕΔΔΥ απαιτείται σύμφωνη γνώμη του γονέα και ασ ταλαιπωρεί ολόκληρο τμήμα και σχολείο.Τι αξιολόγηση να γίνει σε συνθήκες ζούγκλας;Ας αλλάξουν πρώτα το νομοθετικό πλαίσιο,να καταργήσουν τις εφημερίες,να επιβάλλουν άμεσα αλλαγή σχολείου κλπ όπως γίνεται σε όλον τον κόσμο και μετά να γίνει αξιολόγηση.Δεν θέλω να πω και άλλα που τα ξέρεις αλλά αν επιθυμείς διακαώς την αξιολόγηση αξιολογήσου εσύ και άσε τους υπόλοιπους απ έξω.Αξιολόγηση στην κόλαση των ελληνικών σχολείων με τις φωνές και την απειθαρχία δεν γίνεται.

 
ΓΣ
14 Φεβ 2018 13:24

Το έχει τερματίσει αυτή η κυβέρνηση. Υπουργός παιδείας που έχει περάσει απο τα κορυφαία ιδρύματα του ΗΒ, θέλει εδώ να εφαρμόσει ΚΑΜΙΑ απο τις καλές πρακτικές που έχει δει, αλλά να κάνει ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ. Αν δεν είναι επίτηδες για να καταστρέψει ότι έχει απομείνει, γιατί τότε; Καταστρέφουν την παιδεία της χώρας αλλά στέλνουν τα δικά τους παιδιά στη σχολή Χιλλ και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τι δεν καταλαβαίνουμε;

 
Δον Κιχωτης
14 Φεβ 2018 15:54

@εκπαιδευτικός
Ο καθηγητής Ιωακείμ Γρυσπολάκης διατύπωσε μία γνώμη για έναν νόμο και με επιχειρήματα την υποστήριξε. Κυρίαρχη ιδέα στο κείμενό του είναι η ποιότητα των πανεπιστημιακών σπουδών. Θυμήθηκα τα φοιτητικά μου χρόνια, σκέφτηκα πόσο διαχρονικό είναι το κείμενό του και θέλησα να προσθέσω ένα σημαντικό ποιοτικό στοιχείο που αφορά την ΠΕ και τη ΔΕ. Την αξιολόγηση του εκπαιδευ-τικού έργου που παράγεται στις τάξεις.
Κατ' αρχάς θέλω να διευκρινίσω ότι δεν διατύπωσα την προσωπική μου γνώμη. Πιστεύω ότι οι προσωπικές γνώμες σπανίως έχουν αξία που μπορεί να επιφέρει αλλαγές. Είχα στον νου μου τη διεθνή εμπειρία στις προηγμένες χώρες, εκεί που οι ιδεοληψίες γενικώς είναι στο περιθώριο. Εκεί που η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου γίνεται αρχικώς γιατί όλοι θέλουν να γνωρίζουν ποιοι στόχοι του προγράμματος σπουδών έχουν επιτευχθεί και σε τι βαθμό. Σ' αυτές τις χώρες είναι αδιανόητο να μη θέλει κάποιος να γνωρίζει τι γίνεται μέσα στις τάξεις των μαθητών. Επακόλουθο αυτής της αξιολόγησης είναι ο σχεδιασμός παρεμβάσεων που θα επιφέρουν καλύτερα αποτελέσματα. Τίποτε άλλο δεν έχουν στο νου τους. Αυτή τη λύση είχα εγώ στον νου μου όταν έγραψα για '' ανυπαρξία αξιολόγησης ''.
Στην πατρίδα μας έχουμε ένα παγκόσμιο φαινόμενο! Κανείς δε θέλει να ξέρει τι γίνεται στις τάξεις των σχολείων. Οι γονείς σιωπούν, οι κυβερνήσεις σιωπούν και οι εκπαιδευτικοί λέμε '' όχι στην αξιολόγηση ''. Μόνο η σημερινή κυβέρνηση διατυπώνει μία ασαφή θέση. Λέει '' όχι στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών '' αλλά δε λέει τίποτε για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου μέσα στις τάξεις. Το φαινόμενο είναι μοναδικό παγκοσμίως και πολλοί επιστήμονες αδυνατούν να το αιτιολογήσουν. Λέω ψέματα;
Tελειώνω το σχόλιό μου λέγοντας ότι αυτό που έγραψα για την '' οργή του λαού '', είναι απίθανο να συμβεί. Δεν το πιστεύω. Αντίθετα πιστεύω αυτό που έλεγε ο Ντίνος Ηλιόπουλος. '' Λοιπόν δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε! ''

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ