Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Τα Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία σε Κρίση

Δημοσίευση: 28/03/2018
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Tου Κωνσταντίνου Α. Μπουρλετίδη (Οικονομολόγος. Εργάζεται στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ως Γραμματέας της Μονάδας Διασφάλισης Ποιότητας του Ιδρύματος. Είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων Ιωνιδείου Σχολής Πειραιά)

Φέτος έκλεισαν πέντε χρόνια από την ουσιαστική επαναλειτουργία των Προτύπων Σχολείων είτε ως Πρότυπα – Πειραματικά (μέχρι τον Μάρτιο του 2015) είτε ως Πρότυπα (από το 2015, μόνο τα πέντε ιστορικά σχολεία) και Πειραματικά.

Μην περιμένετε στο συγκεκριμένο άρθρο να επιχειρηματολογήσουμε για την διαχρονική προσφορά των εν λόγω σχολείων στην Ελληνική παιδεία και κοινωνία. Η συχνή επιλογή των σχολείων αυτών από γονείς για να φοιτήσουν σε αυτά παιδιά, που σήμερα αποτελούν σημαντικές προσωπικότητες στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως στους χώρους της επιστήμης, του πολιτισμού, της δημόσιας ζωής και των επιχειρήσεων, προδίδει την αποδοχή του έργου που επιτελέστηκε και μπορεί να συνεχίσει να επιτελείται από τα σχολεία αυτά. Και μάλιστα  με ορίζοντα την κοινωνία και την κατά το δυνατό ανοικτή εκπαίδευση των ίσων ευκαιριών.

Αναμφισβήτητα η αποδοχή του συγκεκριμένου θεσμού από την Ελληνική κοινωνία ξεπέρασε κάθε προσδοκία την τελευταία πενταετία της επαναλειτουργίας τους. Ο αριθμός των αιτήσεων για τις εισαγωγικές εξετάσεις αυτών των σχολείων είναι σημαντικά πολλαπλάσιος των διαθέσιμων θέσεων και η αξιολογική διαδικασία επιλογής των μαθητών είναι απόλυτα αδιάβλητη και αντίστοιχη των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες, ενδοσχολικές και εξωσχολικές, κρίνονται ως εξαιρετικά υψηλού επιπέδου και με σημαντική συμμετοχή των μαθητών. Το δε εκπαιδευτικό προσωπικό τους έχει περάσει από διαδικασία αξιολόγησης  για την επιλογή του στα εν λόγω σχολεία.

Όλα αυτά τα δεδομένα και οι παράγοντες καθιέρωσαν στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας τα Πρότυπα – Πειραματικά Σχολεία ως ένα επιτυχημένο και επωφελή για την παιδεία μας θεσμό.

Καταλήγουμε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι αυτού του τύπου οι εκπαιδευτικές δράσεις και θεσμοί θα πρέπει να ενισχύονται και να αξιοποιούνται μέσα από τη γενίκευση των καλών πρακτικών τους σε όλα τα σχολεία, σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης..  

Είναι όμως έτσι; Σε τι κατάσταση βρίσκονται αυτά τα σχολεία σήμερα και ύστερα από πέντε χρόνια ζωής του θεσμού;

Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, όσο και αν δεν σας έχει γίνει αντιληπτό, τα σχολεία αυτά βιώνουν κρίση και δυσκολίες, απόρροια είτε της μη εφαρμογής του θεσμικού πλαισίου είτε της ψήφισης και εφαρμογής νέων νόμων και διατάξεων που μάλλον «βραχυκύκλωσαν» παρά βοήθησαν το θεσμό.

Παράλληλα δόθηκε τροφή για αντιπαράθεση μεταξύ Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης με κακή χρήση των όρων «ελιτισμός» από τη μία πλευρά και «αριστεία» από την άλλη. Τα σχολεία μας, όπως όλοι μας τα ζήσαμε, σίγουρα δεν ήταν κυψέλες δημιουργίας «μιας ελίτ», όπως πολλοί επίμονα ανέφεραν, ούτε στόχευαν σε προνομιακή μεταχείριση κάποιων «ολίγων και εκλεκτών». Η αριστεία δεν είναι «ρετσινιά» ούτε αφορά δήθεν τους «λίγους και εκλεκτούς», δεν είναι συνώνυμο της ολιγαρχικής αριστοκρατίας ή του «εκπαιδευτικού οράματος της χούντας», ούτε αποτελεί σινιάλο ελιτιστικής ιδεολογίας που αδιαφορεί ή και θυσιάζει τους πολλούς. Η αριστεία στην εκπαίδευση ενσωματώνει άμιλλα - αξιοκρατία - προσπάθεια - δημιουργία - εξωστρέφεια και διαφάνεια. Βρίσκεται στον αντίποδα τόσο αυτών που σκόπιμα τη «νόθευσαν» για να την αξιοποιήσουν πολιτικά όσο και αυτών από την αντίθετη πλευρά τη στοχοποίησαν, «κατασκευάζοντας» νέο ταξικό εχθρό για τα λαϊκά στρώματα.

Ας αναλύσουμε όμως τα προβλήματα που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια και απειλούν ουσιαστικά τη βιωσιμότητα και την εξέλιξη του θεσμού.

(α) Οι στρεβλώσεις  του υπάρχοντος θεσμικού Πλαισίου

Ο βασικός νόμος πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η επαναλειτουργία των Προτύπων Σχολείων με τη μορφή των Προτύπων – Πειραματικών ήταν ο 3966/2011. Σε ένα γενικό πλαίσιο κατευθύνσεων σε επίπεδο στρατηγικής, ο εν λόγω νόμος «πνίγει» τα σχολεία διότι τα πάντα εξαρτώνται κεντρικά και γραφειοκρατικά από την Διοικούσα Επιτροπή Προτύπων Πειραματικών (Δ.Ε.Π.Π.Σ), από την επιτροπή δηλαδή που ορίζει το Υπουργείο Παιδείας.

Ουσιαστικά δεν ενθαρρύνεται η ανάπτυξη αυτόνομης εκπαιδευτικής πολιτικής στο επίπεδο της εισαγωγής μαθητών, διαμόρφωσης εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, επιλογής Καθηγητών που θα παραμείνουν για πολλά χρόνια και θα κάνουν καριέρα,  εσωτερική αυτοαξιολόγηση, αλλά και άμιλλας μεταξύ των, ενώ δεν εξασφαλίζεται ικανή χρηματοδότηση (όχι μόνο κρατική αλλά και μέσω ιδιωτικών φορέων) για την υλοποίηση των καινοτόμων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Βέβαια θα πρέπει να τονιστεί ότι παρά τις αντιρρήσεις όλων των εμπλεκόμενων και ενδιαφερόμενων, κρίθηκε ότι η ψήφιση και εφαρμογή του ήταν ένα πρώτο βήμα στην επαναφορά του θεσμού των Προτύπων Σχολείων. 

Θεωρήσαμε ότι θα υπάρξουν βελτιώσεις και επιπροσθέτως, τα θετικά στοιχεία από την εφαρμογή του θα ξεπερνούσαν σε επίδραση τα αρνητικά

Όμως αυτό δεν συνέβη διότι δεν ενεργοποιήθηκαν μια σειρά ευεργετικών διατάξεων του νόμου που προέβλεπαν μεταξύ των άλλων σύνδεση του Προτύπου Σχολείου με ένα Πανεπιστήμιο  με στόχο την επιστημονική υποστήριξη του σχολείου, και την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού με διοικητικό και εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό (π.χ Ψυχολόγους).  

(β) Διαχωρισμός προτύπων και πειραματικών με περιορισμό των Προτύπων σε μόλις πέντε σχολεία

Η επόμενη νομοθετική παρέμβαση ήταν ο νόμος 4327 του 2015. Με τον συγκεκριμένο νόμο στο άρθρο 10, διαχωρίστηκαν τα Πρότυπα από τα Πειραματικά Σχολεία. Μάλιστα μόλις τεσσεράμισι (4,5) σχολεία χαρακτηρίστηκαν ως Πρότυπα (στη Ζωσιμαία Σχολή μόνο το Γυμνάσιο λειτουργεί σαν Πρότυπο) και όλα τα υπόλοιπα λειτουργούν ως Πειραματικά. Ενώ όμως όλο το πλαίσιο λειτουργίας  και η εκπαιδευτική στοχοθεσία παραμένουν  ίδια και για τους δύο τύπους σχολείων, το μόνο που φαίνεται να αλλάζει είναι ο τρόπος εισαγωγής των μαθητών σε αυτά (στα Πρότυπα με εξετάσεις στα Πειραματικά με κλήρωση). Προφανώς και απαιτείται διεύρυνση του θεσμού με: α) αποκατάσταση του εκπαιδευτικού παραδόξου και λειτουργία και του Προτύπου Λυκείου της Ζωσιμαίας Σχολής β) λειτουργία ως Προτύπων και των λοιπών ιστορικών Προτύπων Σχολείων (Πειραματικό Πανεπιστημίου Αθηνών, Ζάνειο, Α’ Αθηνών) γ) ένταξη στα Πρότυπα Σχολεία των υφιστάμενων Πειραματικών και άλλων σχολείων, ειδικά σε περιοχές πληθυσμιακά μεγάλες ή σε περιοχές που υπάρχει σχετική εκπαιδευτική παράδοση (Δυτικά Προάστια Αθήνας, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο κ.λ.π.). Αν δεν συμβεί αυτό προφανώς θα υπάρξει μαρασμός και εκφυλισμός του έργου των πέντε αυτών σχολείων, τα τέσσερα εκ των οποίων βρίσκονται στο Νομό Αττικής και μόνο ένα (Ζωσιμαία Σχολή) στην επαρχία.

(γ) Αποδυνάμωση του Εκπαιδευτικού Προσωπικού των Προτύπων και Πειραματικών Σχολείων

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που απειλούν την ομαλή λειτουργία των εν λόγω σχολείων είναι η απογύμνωση τους από το αξιολογημένο, υψηλών προσόντων εκπαιδευτικό προσωπικό τους.

Ας ξετυλίξουμε το «κουβάρι» για να κατανοήσουμε γιατί οι εκπαιδευτικοί των ΠΠΣ  τα εγκαταλείπουν άρον άρον. Με την ψήφιση του νόμου 3966/2011 για τα ΠΠΣ οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούσαν σε αυτά τα σχολεία υπέστησαν δυο «βλαπτικές μεταβολές στο εργασιακό τους καθεστώς»:

Α) Αυξήθηκε το διδακτικό τους ωράριο κατά 60% (για πχ οι 11 διδακτικές ώρες αυξήθηκαν σε  18)

Β) Έχασαν την προσωποπαγή οργανική θέση στο Πειραματικό σχολείο (την οποία είχαν κερδίσει μετά από πανελλαδική προκήρυξη και επιλογή από το Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο)  η οποία μετατράπηκε σε θέση 5/ετούς θητείας με δυνατότητα μιας ανανέωσης κατόπιν θετικής αξιολόγησης.

Τα παραπάνω αναγνώρισε και ο νομοθέτης για αυτό και θεσμοθέτησε κίνητρα για τους εκπαιδευτικούς των ΠΠΣ:

Α) επίδομα (εκκρεμεί η ΥΑ για το ύψος), Β) Μοριοδότηση για κατάληψη θέσεων ευθύνης (εκκρεμεί η ΥΑ για τον αριθμό των μορίων) Γ) μειωμένο διδακτικό ωράριο με ΥΑ (εκδόθηκε ΑΔΑ και σήμερα όπως μας έχει μεταφερθεί, στους περισσότερους εκπαιδευτικούς με διάφορα προσχήματα δεν δίδεται)

Παράλληλα οι ασαφείς διατυπώσεις  των σχετικών νομοθετικών ρυθμίσεων (Νόμος 4186/ΦΕΚ τ. Α,  αρ.193, 17-9-2013, Άρθρο 36 &17,  Νόμος 39686/ΦΕΚ τ. Α,  αρ.118, 24-5-2011, Άρθρο 37 &4 )   δημιούργησαν ένα νομοθετικό πλέγμα πολλαπλών ερμηνειών για το που βρίσκεται η οργανική θέση των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα ΠΠΣ δημιουργώντας πλήρη σύγχυση σε εκπαιδευτικούς και διοίκηση, με αποτέλεσμα την φυγή αρκετών εκπαιδευτικών των ΠΠΣ, οι οποίοι ανέλαβαν θέσεις διευθυντών σε άλλες σχολικές μονάδες.

Με τις διευκρινιστικές εγκυκλίους για τις μεταθέσεις (22-11-2017 και 20-11-2017) του Υπουργού Παιδείας ενώ διευκρινίζεται τι θα συμβεί με τους εκπαιδευτικούς που δεν επιθυμούν να παραμείνουν στα ΠΠΣ, δεν γίνεται καμία αναφορά τι θα συμβεί με τους εκπαιδευτικούς που επιθυμούν να παραμείνουν στα ΠΠΣ και παρά τα έγγραφα ερωτήματα προς το τμήμα ΠΠΣ δεν έχει δοθεί καμία απάντηση σε κανέναν.

Επιπρόσθετα  αν λάβει κανείς υπόψη ότι στις τελευταίες κρίσεις για τους Δ/ντες ένα ποσοστό της τάξης του 10% έφυγε από τα σχολεία, αν σε αυτό προστεθούν και οι εκπαιδευτικοί που αποσπάστηκαν σε σχολεία του εξωτερικού τον περασμένο Σεπτέμβριο ή άλλες υπηρεσίες του Υπουργείου (πχ ΕΚΦΕ) και πρόσφατα οι εκπαιδευτικοί που μετατάχθηκαν ως Ε.ΔΙ.Π. στα Α.Ε.Ι. (υπάρχουν δε αιτήσεις που ακόμη εκκρεμούν),  είναι προφανές ότι πολλά Π&ΠΣ απογυμνώνονται από το προσοντούχο εκπαιδευτικό προσωπικό και επομένως θα  αδυνατούν να προσφέρουν το εκπαιδευτικό έργο υψηλών απαιτήσεων, όπως αυτό προβλέπεται και από τους σκοπούς των σχολείων. Στην ερώτηση πως καλύπτονται αυτά τα κενά η απάντηση είναι με αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, στην πλειοψηφία τους από το ΠΥΣΔΕ χωρίς καμία αξιολόγηση.

Τα ανωτέρω ζητήματα έχουν δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα τόσο στην καθημερινότητα όσο και στην προοπτική και το όραμα των εν λόγω σχολείων. Οι δυσλειτουργίες είναι πλέον εμφανείς, ενώ πληθαίνουν οι φωνές, οι οποίες προβάλλοντας μονομερή επιχειρηματολογία και αποσπασματική επίκληση της βιβλιογραφίας προτείνουν την κατάργηση του θεσμού των Προτύπων και την επαναφορά τους στο καθεστώς του νόμου 1566/1985 που κατήργησε τα Πρότυπα και έφερε τα Πειραματικά.

Βεβαίως οι «φωνές» αυτές δεν μας εξηγούν γιατί δεν λειτούργησαν στην πράξη τα «πειραματικά σχολεία» του νόμου 1566 του 1985. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι όποιες πειραματικές δράσεις τους, οι όποιες συντεταγμένες προσπάθειες εκπαιδευτικής καινοτομίας ή ακόμη περισσότερο η επιστημονική έρευνα με επίκεντρο τη σχολική πράξη δεν έγινε κατορθωτό να αποκτήσουν σταθερότητα και να τροφοδοτήσουν και το υπόλοιπο σύστημα με τα πορίσματά τους, με το οποίο ποτέ δεν συνδέθηκαν ουσιαστικά, όπως άλλωστε και μεταξύ τους. Συνεπώς πρώτα θα πρέπει να εξεταστεί γιατί απέτυχε ο «πειραματισμός» της δεκαετίας του 80 στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ώστε να αποφευχθούν λάθη και «αντικίνητρα» του παρελθόντος στην εφαρμογή μελλοντικών πολιτικών.

Θεωρούμε και επιμένουμε στην αντίληψη ότι η λειτουργία των Προτύπων, αλλά και των πειραματικών σχολείων που λειτούργησαν σαν πρότυπα, υπόκειται στους εξής κανόνες: α) αυτονομία του σχολείου και απελευθέρωση του από τον σφιχτό εναγκαλισμό του από το υποχρεωτικό αναλυτικό πρόγραμμα, β) εφαρμογή καινοτόμων και υψηλών απαιτήσεων προγραμμάτων σπουδών, γ) εισαγωγή  των μαθητών με εισαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο και συνεχής αξιολόγηση τους καθ΄ όλη τη διάρκεια των σπουδών τους, δ) συνεχής αξιολόγηση τόσο του διδακτικού προσωπικού, όσο και της επίτευξης ή μη των εκάστοτε τιθέμενων στόχων, ε) αξιοκρατική επιλογή των διευθυντών των σχολείων αυτών, ώστε να τυγχάνουν της αποδοχής και του σεβασμού των συναδέλφων τους. Εξάλλου, επειδή η σύγχρονη αρχή της σωστής νομοθέτησης επιβάλλει ο νομοθέτης να γνωρίζει τί ισχύει στις χώρες που πολιτιστικά ανήκει η Χώρα, στην προκειμένη περίπτωση, πριν τη νομοθέτηση οποιωνδήποτε μέτρων που θα αφορούν στα πρότυπα, αλλά και τα πειραματικά σχολεία, θα πρέπει να μελετηθούν όμοιοι ή παρεμφερείς θεσμοί και ο τρόπος λειτουργίας τους στις χώρες της Ευρώπης, ιδίως εκείνων που φημίζονται για το εκπαιδευτικό σύστημά τους στα επίπεδα της βασικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης

Ο στόχος κάθε φιλόδοξης δημοκρατικής Πολιτείας πρέπει να είναι το να βελτιωθεί και να αναβαθμισθεί το δημόσιο σχολείο, ώστε να υπάρχουν για όλους ίσες ευκαιρίες. Έχει χυθεί πολύς ιδρώτας και αίμα για την δωρεάν δημόσια παιδεία. Στην περίπτωση των προτύπων – πειραματικών σχολείων αποτελεί πρόκληση  για την πολιτεία να υπερβεί τον εαυτό της και να μην θάψει αυτό που έφτιαξε, αυτό που λειτουργεί και είναι επωφελές για την παιδεία και την κοινωνία

 

Σχόλια (27)

 
Μπουρλότος
28 Μαρ 2018 19:28

Ο κ. Μπουρλετίδης πιστεύει ότι το κράτος, δηλαδή η φορολογούμενοι, θα πρέπει να πληρώνουν σχολεία στα οποία δεν μπορούν να φοιτήσουν όλα τα παιδιά. Το δημόσιο σχολείο πρέπει να δίνει τις ίδιες ευκαιρίες για μόρφωση σε όλους τους μαθητές, σε όλα τα παιδιά. Δεν είναι αποδεκτό να υπάρχουν σχολεία στα οποία όλοι οι εκπαιδευτικοί θα έχουν τα ανώτερα τυπικά προσόντα, στα οποία οι μαθητές θα επιλέγονται με εξετάσεις. Αυτό είναι πέρα για πέρα άδικο και φυσικά αντιδημοκρατικό. Όλη η υπόλοιπη φιλολογία έχει νόημα αν αποδεχτεί κανείς την ύπαρξη δημόσιων σχολείων διαφορετικών ταχυτήτων.

 
Νίκος Κ.
28 Μαρ 2018 22:38

Απορώ πραγματικά με την άποψη του αρθρογράφου ότι πρέπει να διδάσκουν οι καθηγητές των Πρότυπων το μισό ωράριο από τους άλλους καθηγητές.

 
Δεσποινα
29 Μαρ 2018 08:56

Τα παιδιά με εξαιρετική νοημοσύνη αποτελούν στην διεθνή βιβλιογραφία άτομα με ειδικές μαθησιακές ανάγκες και πρέπει να λάμβανουν εξατομικευμένη εκπαίδευση. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί ενώ έχουμε αθλητικά σχολεία, μουσικά σχολεία, καλλιτεχνικά σχολεία ή ακόμα και ειδικά σχολεία δεν έχουμε σχολεία και για τα παιδιά με εξαιρετική νοημοσύνη. Οπως δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να φτάσουν στο γυμνάσιο οι μαθητές των πειραματικών για να γίνει η επιλογή και να μην ξεκινήσει στο τέλος της Α δημοτικού με αιτιολογημένη απόφαση του συλλόγου διδασκόντων.

 
Καλιαμπέτσος
29 Μαρ 2018 09:30

Αναλυτικό, προσεκτικό και κατατοπιστικό το άρθρο του κ. Μπουρλετίδη. Όμως επιδίωξη της τρέχουσας κυβέρνησης είναι ο πληθωρισμός του μετρίου, ο υποβιβασμός των παροχών. Δεν θέλει την αριστεία, το έχει δηλώσει σε όλους τους τόνους και για όλες τις βαθμίδες. Ένας σχολιαστής παραπάνω αναφέρει ότι το δημόσιο σχολείο πρέπει να προσφέρει τις ίδιες ευκαιρίες. Το σχολείο, τα Πανεπιστήμια δεν είναι δικαστήριο να απαιτείς ισονομία. Το δημόσιο σημαίνει δωρεάν και ανοικτό για όλους και να δίνει ίδιες ευκαιρίες για την ομάδα που απευθύνεται. Για αυτό υπάρχουν τα νυκτερινά, τα επαγγελματικά, τα μουσικά κλπ. Ας υπάρχουν ΣΩΣΤΑ και να λειτουργούν για την παραγωγή αρίστων και τα δημόσια πειραματικά.

 
Αντι-Μπουρλότος
29 Μαρ 2018 13:59

Τα Πανεπιστήμια, επίσης, τα πληρώνει ο φορολογούμενος αλλά δε μπορούν να φοιτήσουν ολοι, γίνεται επιλογή. Μήπως να καταργήσουμε και τα Πανεπιστήμια, κύριε ...Μπουρλότε;

 
ΚΑΤΕΡΙΝΑ20
29 Μαρ 2018 15:58

Υπάρχουν εξίσου πολλά σχολεία (μη πειραματικά) από τα οποία βγαίνουν αριστούχοι καλύτεροι και από τους αριστούχους των πειραματικών σχολείων. Επίσης σας υπενθυμίζω πως τα περισσότερα παιδιά-θαύματα πο έχουν ζητηθεί από μεγάλα ινστιτούτα ανά τον κόσμο φοίτησαν σε ενιαία γενικά γυμνάσια και λύκεια με τελευταίο παράδειγμα τον μαθητή από την Κάλυμνο.
Σας ευχαριστώ.

 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΟΥΜΠΟΥΛΗΣ
29 Μαρ 2018 18:15

Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά. Χρειάζονται τα πρότυπα σχολεία ώστε να δημιουργείται ένα υψηλό εκπαιδευτικό μοντέλο το οποίο θα εργάζονται τα υπόλοιπα σχολεία να πετύχουν. Κάποιες κυβερνήσεις προσπάθησαν να επαναφέρουν τα πρότυπα σχολεία στο επίπεδο των άλλων σχολείων αντί να δώσουν στόχους στα υπόλοιπα σχολεία να πετύχουν το πρότυπο μοντέλο, και όλοι καταλαβαίνουμε γιατί. Άλλωστε τη πτωχή αυτή σημερινή λογική της έλλειψης μοντέλων και στόχων, τη βιώσαμε με τη πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ για την μοριοδότηση των αθλητών υποψηφίων. https://www.esos.gr/.../pronomio-sic-tis-athlisis-kai-i...

 
Απόφοιτος της Ιωνιδείου (με εξετάσεις)
29 Μαρ 2018 22:32

Ο κος Μπουρλετίδης εισήχθη κατόπιν κληρώσεως, καθώς είχαν καταργηθεί οι εξετάσεις. Δεν γνωρίζουμε αν θα ήταν μαθητής του συγκεκριμένου σχολείου σε περίπτωση εισαγωγικών και διαρκών εξετάσεων, τις οποίες υποστηρίζει. Μπορεί και όχι... Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως δεν απεκόμισε γνώσεις, τις οποίες θα είχε αποκομίσει και σε οποιοδήποτε άλλο σχολείο αφού, όπως παραδέχεται, είναι κοινό το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών. Φαίνεται να αγνοεί εσκεμμένα τον παράγοντα οικογενειακό μορφωτικό κεφάλαιο και τις γονεϊκές στρατηγικές επιλογής σχολείων. Λίγη ενημέρωση για βασικά πορίσματα της κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης δεν βλάπτει. Ιδίως, όταν κάποιοι υπερασπίζονται την "αριστεία"...

 
ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΗΣ ΚΩΣΤΑΣ
29 Μαρ 2018 23:36

Σαφως και ειναι αντιδημοκρατικο. Ομως οι μαθητες των προτυπων σχολειων ειναι αυτοι που διακρινονται (ποσοστιαια παντα). Γιατι το πρωτο που μαθαινουν ειναι οτι η γνωση καταχτιεται με την καταβολη προσθετης προσπαθειας και κοπου. Ειτε το θελουμε ειτε οχι στην κοινωνια της ...ισοτητας σε αλλες περιοχες
δραστηριοτητων επικρατουν οι ... αναξι..οπρεπεις και οι ουτιδανοι και σε αλλες, οπου απαιτειται προσφορα ... γνωσεων και αισθηματων οι Αριστοι. Την παγκοσμια προοδο αυτοι την δημιουργουν. Κωστας Χ.

 
Το πρότυπο των Πρότυπων Πειραματικών
30 Μαρ 2018 09:59

Οι μαθητές των προτύπων σχολείων εισάγονται με εξετάσεις και των πειραματικών με κλήρωση. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει το υπόβαθρο της οικογένειας που στηρίζει τους μαθητές των σχολείων αυτών. Δεν νομίζω ότι η επιλογή του σχολείου έγινε από τους ίδιους τους μαθητές και δεν γνωρίζουμε πόσοι εξ αυτών έχουν εξαιρετική νοημοσύνη.
Άρα οι προσοντούχοι εκπαιδευτικοί διδάσκουν σε επιμελείς στο σύνολό τους μαθητές κι αν είμαι σωστά πληροφορημένος έχουν δίωρη μείωση στο ωράριο τους, δίωρη μείωση για του ομίλους αριστείας και σε κάποια από αυτά τα σχολεία σπάνε τα τμήματα σε διάφορα μαθήματα (διορθώστε με αν κάνω λάθος). Αναμενόμενο οι μαθητές να αριστεύουν.
Σίγουρα η κοινωνία μας χρειάζεται τους άριστους. Πρόκειται, όμως, για εκπαιδευτικό μοντέλο που δεν μπορεί να αντιγραφεί στα υπόλοιπα σχολεία στα οποία επικρατούν διαφορετικές παράμετροι. Παρόλο που άριστοι μαθητές υπάρχουν και στα σχολεία "μη αριστείας" στα οποία υπηρετούν οι μη αξιολογημένοι εκπαιδευτικοί.

 
ΗΡΑ*
30 Μαρ 2018 15:18

Δε λέω, από την άποψη του χειρισμού της Γλώσσας το κείμενο του κ. Μπουρλετίδη είναι άψογο. Τι διάολο, ολόκληρη Ιωνίδειο Σχολή τελείωσε! Σαν και μένα που έμαθα γράμματα με γκαζόλαμπα ΚΑΙ στο σχολείο ΚΑΙ στο σπίτι! Κι ακόμη : Σαν και μένα που πήρα στα χέρια μου το πρώτο δικό μου, ΚΑΤΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ, βιβλίο στην Στ' τάξη του Δημοτικού, που η μάνα μου ήταν αναλφάβητη κι ο πατέρας μου δεν πήγε ποτέ σχολείο αλλά έμαθε ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ να διαβάζει και να γράφει ! Πολλά πράγματα δεν είχαν να μου δώσουν παρά μόνο στοργή, αγάπη και τούτη 'δω τη συμβουλή: " Μάθε, παιδί μου, γράμματα να ξεφύγεις απ' τις λάσπες ! Αλλά να μην ξεχάσεις ΠΟΤΕ τις λάσπες!"
Τα γράφω αυτά όχι για να μας λυπηθεί ο κ. Μπουρλετίδης, ενδεχομένως δε να αντιτείνει : "Από τότε που πηγαίνατε εσείς σχολείο, αγαπητέ μου,μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα, άλλες εποχές, τώρα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά κ.λπ. κ.λπ..."
Ασφαλώς ! Όμως μόνο η μορφή τους άλλαξε, επί της ουσίας ο ταξικός χαρακτήρας του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι διαχρονικός και μάλιστα στα χρόνια της παρούσας οικονομικής, κοινωνικής, πολιτιστικής, ηθικής κρίσης, και όπως δείχνουν τα τελευταία γεγονότα βαίνουμε ολοταχώς, δυστυχώς, ΚΑΙ προς μια εθνική κρίση, έχει χτυπήσει κόκκινο ! Από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει. Από τη μέσο όρο της ηλικίας των εκπαιδευτικών που κυμαίνεται μεταξύ 45 - 50 ετών, μια που έδώ και τουλάχιστο μια δεκαετία δεν γίνονται διορισμοί; Από το θεσμό των αναπληρωτών η τοποθέτηση των οποίων αρχίζει τον Οκτώβριο και συνεχίζεται μέχρι και το ... Πάσχα κάθε σχολικού έτους; Ένας θεσμός που αν σταματήσει η χρηματοδότησή του μέσω του ΕΣΠΑ θα καταρρεύσει ολόκληρο το εκπαιδευτικό μας σύστημα; Όλα αυτά βέβαια και μια ντουζίνα άλλα, ενδεχομένως και πιο σοβαρά, προβλήματα είναι άνευ σημασίας για τον κ. Μπουρλετίδη. Προέχει η ... σωτηρία και η αναβάθμιση των πρότυπων και πειραματικών σχολείων τα οποία - αλίμονο ! - κινδυνεύουν από " μαρασμό και εκφυλισμό" !
Προσωπικά, θα το επαναλάβω δια μίαν εισέτι φορά, θεωρώ ότι δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος να υπάρχει ο θεσμός των πρότυπων σχολείων με όλα τα πλεονεκτήματα που αυτά απολαμβάνουν και για τη διασφάλιση των οποίων μετ' επιτάσεως αιτείται ο κ. Μπουρλετίδης. Το γεγονός δε ότι τα τέσσερα από τα
" μόλις τεσσεράμισι (4,5) " (sic!) πρότυπα σχολεία βρίσκονται σε Αθήνα και Πειραιά - προς Θεού, μην πάει ο νους σας σε κάνα Ασπρόπυργο ή το Κερατσίνι ! - αποτελεί ένα επιπλέον επιχείρημα για την αναγκαιότητα κατάργησης του θεσμού των πρότυπων σχολείων. Σε ό,τι αφορά δε τα πειραματικά ή πιλοτικά, ακόμα κι αυτά και κυρίως αυτά, θα πρέπει να λειτουργούν υπό προϋποθέσεις και συγκεκριμένα, αυστηρά τηρούμενα, κριτήρια. Από 'κει και πέρα φρασούλες όπως "όλα αυτά τα δεδομένα και οι παράγοντες..", ή " Καταλήγουμε αβίαστα στο συμπέρασμα..." ή βαρύγδουμες έννοιες και διατυπώσεις όπως "Η αριστεία στην εκπαίδευση ενσωματώνει άμιλλα - αξιοκρατία - προσπάθεια - δημιουργία - εξωστρέφεια και διαφάνεια." που ομολογουμένως απλόχερα χρησιμοποιεί ο κ. Μπουρλετίδης, μπορεί βέβαια να ηχούν ευχάριστα στα αυτιά του καθένός, προσωπικά όμως δεν μου λένε απολύτως τίποτα. Ποια είναι τα "δεδομένα" σ υ γ κ ε κ ρ ι μ έ ν α ; Και πόσο "αβίαστα" εξάγεται το συμπέρασμα, όταν αυτό ( το συμπέρασμα) εξαρτάται από ανύπαρκτα συγκεκριμένα δεδομένα; Λοιπόν, σε μια κοινωνία που ματώνει, υποφέρει και πεινάει άλλες θα πρέπει να είναι οι προτεραιότητες και οι ανάγκες.
Και μια αναγκαία - για πολλοστή φορά - διευκρίνιση: Δεν έχω καμιά σχέση με την κυβερνώσα Αριστερά που γονάτισε...

 
Μενέλαος Πεφάνης
31 Μαρ 2018 10:56

Αν και η δικτατορία επανέφερε των εισαγωγή των μαθητών στα Πρότυπα με εξετάσεις, δεν μπόρεσε να περάσει την ιδεολογία της. Έχοντας προσωπική εμπειρία (και τα έξι χρόνια γυμνασίου επί δικτατορίας) μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το καλό δημόσιο σχολείο, είχε αποτέλεσμα τη δημιουργία σκεπτόμενων ανθρώπων, που δεν τους ανέχονται οι δικτατορίες. Η συμβολή των καθηγητών ήταν τεράστια, διότι σε δύσκολες καταστάσεις και χωρίς κομματικές σκοπιμότητες δίδαξαν ενός την καθαρή σκέψη, αφετέρου μύησαν τους μαθητές στη λογοτεχνία ακόμα και σε απαγορευμένους δημιουργούς της εποχής εκείνης. Ως μαθητής της Ιωνιδείου, γιος μανάβη από τη Νίκαια, είχα ως συμμαθητές γόνους αριστοκρατικών οικογενειών, όπως του μπακάλη από το Κερατσίνι, του δάσκαλου από το Χαϊδάρι, του εργάτη από τα Καμίνια, του βιοτέχνη από το Κορυδαλλό κοκ.
Και κάτι τελευταίο: υποκλίνομαι στα παιδιά από τα δυσπρόσιτα μέρη, που ήταν αδύνατο να παρακολουθήσουν Πρότυπα σχολεία. Η λύση όμως δεν είναι να καταργηθούν τα Πρότυπα

 
Δημήτρης Παπαδημητρίου
01 Απρ 2018 21:05

Αγαπητέ Κώστα,

Με την ευκαιρία του ενδιαφέροντος άρθρου σου, που με βρίσκει σύμφωνο, επίτρεψέ μου να εκφέρω παράλληλα την άποψη ότι η σε υπερθετικό βαθμό ρητορική περί αριστείας μάλλον έχει βλάψει τα πρότυπα σχολεία έτσι όπως ξεκίνησε και εξελίχθηκε παρά τα έχει βοηθήσει. Δεν ερμηνεύουν όλοι με τον ίδιο με σένα τρόπο το τι είναι η «αριστεία στην εκπαίδευση», δηλαδή όπως διασταλτικά το λες «άμιλλα - αξιοκρατία - προσπάθεια - δημιουργία - εξωστρέφεια και διαφάνεια». Και μπορεί και να μην έχουν άδικο. Δεν είναι συνώνυμο του «φιλότιμου» ή μαζί και του «χρηστού ήθους» ή μαζί και της «πολύπλευρης και ανοιχτόμυαλης προσέγγισης των πραγμάτων» η αριστεία. Καλύτερα να μη διαστέλλουμε τις έννοιες των λέξεων προς εκεί που εξυπηρετεί. Γιατί τελικά σημασία έχει το τι αντιλαμβάνεται ο πολύς κόσμος ως αριστεία στην εκπαίδευση (και που έχει σημασία πολύ περισσότερο και για τους πολιτευτές που χειρίζονται τα θέματα αυτά και που πρέπει να πάρουν τις σωστές αποφάσεις στο τώρα και στο μέλλον). Η αριστεία στην εκπαίδευση είναι αυτό που λέει η ίδια η λέξη. Είναι το αίσιο αποτέλεσμα της πορείας-προσπάθειας ενός μαθητή προς τις άριστες σχολικές επιδόσεις. Κοινώς δηλαδή, η επίτευξη του 20 ως αποτέλεσμα της επιμέλειας (που είναι αναγκαία όχι όμως και ικανή συνθήκη). Αυτός είναι ο άριστος μαθητής. Αν δεν το δούμε έτσι με καθαρό μυαλό, όπως το αισθάνεται ο μέσος νους του μέσου πολίτη, δεν θα αντιληφθούμε και την πηγή και την ουσία των όποιων αντιδράσεων. Και θα τις θεωρούμε απλά ως πολιτικάντικες ή συντεχνιακές και εύκολα θα τις αναθεματίζουμε, στην πραγματικότητα όμως μπορεί οι «πολιτικάντικες» αντιδράσεις να αντανακλούν υπολογίσιμες σε πλήθος, έως ίσως και κατεστημένες αντιλήψεις στην κοινωνία.

Η Αριστεία οφείλει να είναι στόχος όλων των σχολείων και όχι μόνο των προτύπων. Για ποιό λόγο άλλωστε να υπάρχει η βαθμολογία και στα κοινά σχολεία; Για ποιο λόγο να υπάρχει και εκεί το 20 και το 19 άλλο από το για να επιβραβεύει και να διακρίνει την άριστη επίδοση από τη μετριότερη ή την κακή; Από πού κι ως πού τα Πρότυπα σχολεία να είναι με τη βούλα τα σχολεία της Αριστείας; Τα υπόλοιπα τότε τί είδους ταμπέλα πρέπει να έχουν; Της μετριότητας; Είναι παράτολμο να εκχωρούμε στα Πρότυπα σχολεία και την ταμπέλα της Αριστείας. Το Πρότυπα σκέτο είναι και ΔΟΚΙΜΟ και ΕΠΑΡΚΕΣ και ακομπλεξάριστο. Είναι λάθος αυτού του είδους ο διαχωριστικός προσδιορισμός «αριστείας» από τα άλλα σχολεία. Γιατί αν τα πρότυπα είναι τα σχολεία της αριστείας τότε συνειρμικά τα υπόλοιπα σχολεία, μαζί και τα πειραματικά, δεν είναι. Εξ άλλου, πέρα από την εκπαίδευση, η αριστεία (στη ζωή) είναι μια ευρύτερη ατομική αρετή που ξεφεύγει από τη στενή σκοπιά αποκλειστικά της σχολικής εκπαίδευσης και που ακόμα και γι’ αυτό το λόγο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίζει ολόκληρα πολυπληθή σχολεία. Δεν είναι η αριστεία προνόμιο κανενός σχολείου στο σύνολό του (έτσι όπως προβάλλεται για τα πρότυπα, δηλαδή σε τέτοιο υπερθετικό βαθμό που να δικαιολογεί και ποικίλες αντιδράσεις) ούτε είναι όλοι οι μαθητές των προτύπων σχολείων άριστοι. Το δικαίωμα στην πορεία προς την αριστεία έχουν όλα τα παιδιά, κάθε σχολείου και αυτό είναι που ενοχλεί, όταν δηλαδή τα πρότυπα σχολεία, που διεκδικούμε να υπάρχουν, και μόνο αυτά φέρουν εγωιστικά την ταμπέλα της αριστείας.

Ο σκοπός των πρότυπων σχολείων δεν είναι η καλλιέργεια αριστείας με την έννοια της αντιδιαστολής προς τα υπόλοιπα σχολεία. Δεν είναι αυτό που τα διακρίνει. Σκοπός τους είναι η πρόνοια ενός σχολικού περιβάλλοντος προσφορότερου για μαθησιακά δυνατούς, επιδεκτικούς ή προικισμένους μαθητές, όσους, λίγους ή πολλούς από αυτούς, αξιολογικά κατορθώσουν να βρεθούν εκεί, ώστε να βελτιώσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη μόρφωση και τις επιδόσεις τους προς όφελος και δικό τους αλλά εν τέλει και όλης της κοινωνίας. Έχει υποχρέωση το κοινωνικό κράτος να προνοεί και για μια τέτοια ευκαιρία για τα παιδιά. Ευνοούν τα σχολεία αυτά την παραγωγή μιας πνευματικής ελίτ (ναι, ελίτ) που δεν είναι ρετσινιά να υπάρχει αλλά που απεναντίας είναι η ελίτ εκείνη που έχει ανάγκη κάθε κοινωνία για την ανύψωσή της πνευματικά, τεχνικά, οικονομικά. Απλά πράγματα που δεν έχουν σχέση με εκ του πονηρού πολιτικάντικες, δημαγωγικές ή και αφελείς φιλολογίες και ταμπέλες περί αριστείας απ’ τη μια και περί ελίτ (υπονοώντας εκ του πονηρού πάντα τη «διεφθαμένη» οικονομική ελίτ) από την άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος.

Χαίρομαι ειλικρινά που στο άρθρο σου, Κώστα, επιμελώς πιστεύω, χρησιμοποιείς ελάχιστα και με μέτρο τον όρο Αριστεία και μόνο σε μια παράγραφο ίσως σαν ενός είδους παραπομπή στον όρο που έχει επί του προκειμένου, δυστυχώς, καθιερωθεί ως αυτή τη στιγμή. Και ίσως δούμε καλύτερες μέρες για τα πρότυπα σχολεία μας όταν απαλλάξουμε τελείως τη ρητορική μας από τη… «ρετσινιά» της αριστείας που διχάζει και αποπροσανατολίζει.

ΥΣ. Ελπίζω να μην έχω παρεξηγηθεί και να είναι απόλυτα σαφές σε όλους ότι: α) είμαι υπέρ των πρότυπων σχολείων, β) είμαι υπέρ της αριστείας, γ) είμαι κατά της χρήσης του όρου «Αριστείας» για τα πρότυπα σχολεία.

Δημήτρης Παπαδημητρίου
τ. Πρόεδρος του Συνδέσμου Αποφοίτων Ευαγγελικής Σχολής

 
ΗΡΑ*
09 Απρ 2018 13:17

Η εννοιολογική θολούρα περί την αριστείαν κι ένας ... μαρτυριάρης ( τέως αυτός!)

Με την ιδιότητα του τέως προέδρου του συνδέσμου αποφοίτων της Ευαγγελικής Σχολής - τι να κάνουμε; υπάρχουν, βλέπετε, και τέτοιες ιδιότητες - ο κ. Παπαδημητρίου εγκαλεί τον κ. Μπουρλετίδη για τη διασταλτική ερμηνεία της έννοιας " αριστεία" και στην προσπάθειά του να περιορίσει κάπως τήν "σε υπερθετικό βαθμό ρητορική περί αριστείας" τη ... συστέλλει,εννοιολογικά πάντα, σε τέτοια έκταση και σε τέτοιο βαθμό που να την καταστήσει γράμμα κενό περιεχομένου. Και ιδού πώς : " ( Η αριστεία) είναι το αίσιο αποτέλεσμα της πορείας-προσπάθειας ενός μαθητή προς τις άριστες σχολικές επιδόσεις. Κοινώς δηλαδή, η επίτευξη του 20 ως αποτέλεσμα της επιμέλειας..." Στη συνέχεια, και αφού φάσκει και αντιφάσκει ξανά και ξανά, προτείνει να μην προβάλλεται σε "υπερθετικό βαθμό " ότι σκοπός των πρότυπων σχολείων είναι "η καλλιέργεια της αριστείας με την έννοια της αντιδιαστολής προς τα υπόλοιπα σχολεία" λόγω των ποικίλων αντιδράσεων που προκαλούνται στην κοινωνία. Θεωρεί δε ο κ. Παπαδημητρίου ότι η χρήση του όρου " πρότυπα σκέτο είναι και ΔΟΚΙΜΟ και ΕΠΑΡΚΕΣ και ακομπλεξάριστο." ΄Ετσι,.... απαλλαγμένος πλέον από τη ρετσινιά της αριστείας λόγω των κοινωνικών αντιδράσεων και εμφορούμενος από μια διακριτή ελιτίστικη αντίληψη - πιο διακριτή δεν γίνεται - ο κ. Παπαδημητρίου καταλήγει : "... Ευνοούν τα σχολεία αυτά (= τα πρότυπα) την παραγωγή μιας πνευματικής ελίτ (ναι, ελίτ) που δεν είναι ρετσινιά να υπάρχει αλλά που απεναντίας είναι η ελίτ εκείνη που έχει ανάγκη κάθε κοινωνία για την ανύψωσή της πνευματικά, τεχνικά, οικονομικά. Απλά πράγματα..." Μάλιστα, απλά πράγματα, πιο απλά δε γίνεται !!! Τι χρείαν έχομεν άλλων μαρτύρων και επιχειρημάτων , κύριοι του Υπουργείου Παιδείας, προκειμένου να προβείτε στην κατάργηση του θεσμού των πρότυπων σχολείων; Ούτε καν ως πειραματικά θα πρέπει να λειτουργούν αυτά τα σχολεία, γιατί απλούστατα δεν πληρούν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις...Ποιες είναι αυτές; Δεν είναι του παρόντος, γιατί θα πάει μακριά, πολύ μακρία, η βαλίτσα...
Αυτά τα ολίγα από κάποιον που υπήρξε μέτριος μαθητής στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο - Λύκειο, άριστος τόσο στην ημεδαπή όσο και στην αλλοδαπή σε πανεπιστημιακό επίπεδο και βάλε ...που όμως δεν θεωρεί την αριστεία ζητούμενο ενός εκπαιδευτικού συστήματος... Όπως δεν θεωρεί επιστημονικό τρόπο προσέγγισης της αριστείας και του θεσμού των πρότυπων σχολείων από τους κ.κ. Μπουρλετίδη και Παπαδημητρίου με τον τρόπο που αυτή προβάλλεται στο άρθρο του πρώτου και στο μακροσκελές σχόλιο του δεύτερου. Κρίμα...

 
Δημήτρης Παπαδημητρίου
11 Απρ 2018 19:55

Σας ευχαριστώ, Ήρα*, για το κόψε – ράψε των απόψεών μου και τη δι’ αυτού σύνθεση και παράθεση σχολίου σας. Χαίρομαι που βοήθησα να αρθρώσετε λόγο έστω και δια της αποσπασματικής αντιγραφής και που εσείς παράλληλα με βοηθήσατε να κατανοήσω τον εαυτό μου, τον τέως και τον νυν. Προφανώς η εκ προτύπου σχολείου παιδεία μου συνετέλεσε στη σύγχυσή μου.
ΥΣ. Σας συγχαίρω για την ύστερη αριστεία σας και σας ζηλεύω άνευ φθόνου και κακίας.

 
ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ
12 Απρ 2018 13:19

@ΗΡΑ: Υπερβολικός μηδενισμός με μαξιμαλιστική αντίληψη. Μαξιμαλιστής σημαίνει να λες μεγάλα επαναστατικά λόγια, ενώ είσαι ανίκανος να κάνεις ένα βήμα πάνω στο δρόμο της επανάστασης. Αντλεί επιχειρήματα για τον οπορτουνισμό του, ο οποίος δικαιολογεί τη μεταμφιεσμένη ταξική συνεργασία του, με επαναστατικές φράσεις εμπνευσμένες από μια στρεβλή αντίληψη της πραγματικότητας.

 
Δον Κιχωτης
12 Απρ 2018 19:33

Υπάρχει και μέτριος ;

 
ΗΡΑ*
13 Απρ 2018 00:12

@ Δημήτρης Παπαδημητρίου

Δεν χρειάστηκε να κόψω και να ράψω ΤΙΠΟΤΑ κ. Παπαδημητρίου, αφού τα λέτε και τα ομολογείτε ΜΟΝΟ ΣΑΣ, Ιδού : ""... Ευνοούν τα σχολεία αυτά (= τα πρότυπα) την παραγωγή μιας πνευματικής ελίτ (ναι, ελίτ) που δεν είναι ρετσινιά να υπάρχει αλλά που απεναντίας είναι η ελίτ εκείνη που έχει ανάγκη κάθε κοινωνία για την ανύψωσή της πνευματικά, τεχνικά, οικονομικά. Απλά πράγματα..." Λοιπόν ; Και ας μην το κουράζουμε άλλο...

 
ΗΡΑ*
13 Απρ 2018 10:29

@ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ
Μη σου πω ότι καθόμουνα πάνω από μισή ώρα μπροστά στην οθόνη με το βλέμμα μου καρφωμένο στο ... βαθυστόχαστο σχόλιό σου ! Εξάντλησα και την τελευταία ικμάδα των προσπαθειών μου προκειμένου να καταλάβω και να βρω μια απάντηση, βρε αδερφέ, στα "καυτά" ερωτήματα: Τι θέλει να πει ο ποιητής; Σε ποιον απευθύνεται; Από πού ορμώμενος - "ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ" αυτός και "μαξιμαλιστής" εγώ - αισθάνθηκε την ανάγκη να με ... κατακεραυνώσει επαναστατικώ τω τρόπω με δικής του έμπνευσης - εφεύρεσης ορισμό τού τι εστί " μαξιμαλιστής"; Εύρηκα ! Εύρηκα ! ( συγχώρα με Αρχιμήδη !). Φαίνεται πως ενοχλήθηκε από την τελευταία φράση στο αρχικό μου σχόλιο. Την επαναφέρω σε μια βελτιώμενη μορφή, ειδικά αφιερωμένη στον φίλο μας που αυτοπροσδιορίζεται ως ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ: Δεν έχω καμιά σχέση με την Αριστερά που γονάτισε... ΚΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΗ ΜΕ... ΑΞΙΟΖΗΛΕΥΤΗ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΥΠΕΓΡΑΦΕ Ο,ΤΙ ΤΗΣ ΕΘΕΤΑΝ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΠΡΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ - ακόμα δεν τελειώσαμε με τις υπογραφές ! - ΞΕΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΓΗ , ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ ΥΠΟΘΗΚΕΥΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ, ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ...

 
ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ
13 Απρ 2018 12:41

@ΗΡΑ*: ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΝΝΟΦΑΣΚΙΑ ΜΟΥ + ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΘΕΙΟ ΣΕ ΕΛΑΣ + ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ + ΦΥΛΑΚΕΣ ΑΦΕΡΩΦ. ΑΝΤΙΣΥΡΙΖΑ ΒΕΒΑΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΊΝΑΙ ΔΕΞΙΟΙ ΚΑΙ ΛΑΙΚΙΣΤΕΣ ΟΙ ΤΥΠΟΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΜΙΝΙΜΑΛΙΣΤΗΣ ΤΕΛΙΚΑ (ΑΝΕΛ;).

 
Αλλεργικός στο σανό
13 Απρ 2018 14:29

Αριστερα=οπισθοδρομηση,φτωχεια,νομενκλατουρα,μιζερια(ΚουβαΒενεζουελα)Καπιταλισμος=ελευθερια,προοδος,ευημερια (Ελβετια,Ν.Κορεα).Διαλεξτε.

 
Δημήτρης Παπαδημητρίου
13 Απρ 2018 17:08

@ΗΡΑ* (καλά το γράφω;)
Σας παρακαλώ αφήστε επιτέλους το σχόλιό μου αυτούσιο να το διαβάσουν όσοι το επιθυμούν. Μπορείτε να το κριτικάρετε αφού τόσο το θέλετε αλλά, έλεος, μην το αναπαράγετε κατακερματίζοντάς το, μην το κακοποιείτε, μην γκαιμπελίζετε. Άλλο το ESOS κι άλλο ο Περισσός!

 
ΠΕ
13 Απρ 2018 18:27

@ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ.Ο κόσμος πάει μπροστά κύριε και δεν βρίσκεται 70 χρόνια πίσω.Αν θέλετε ζήστε μόνος σας στο παρελθόν και αφήστε τη χώρα να πάει μπροστά.Αν κέρδιζε ο ΕΛΑΣ που υπερηφανεύεστε η χώρα θα ήταν μαζί με τον Στάλιν,τον Χότζα,τον Τσαουσέσκου,τον Ζίτκωφ και λοιπούς δημοκράτες και όταν κατάρρεαν τα καθεστώτα θα έπεφτε η πείνα που έπεσε εκεί και θα ήμασταν όπως οι Αλβανοί και λοιποί ανατολικοευρωπαίοι στις άλλες χώρες.Να μην πω για τις γυναίκες.Ευτυχώς λοιπόν που εχασε και σωθήκαμε.Η δεξιά νίκησε και γλυτώσαμε από τον κομμουνιστικό "παράδεισο" και την πείνα.Κάποια στιγμή πρέπει να σας τα πούνε γιατί το παραμύθι αυτό της αριστεράς πρέπει να τελειώνει.Και μένα τον θείο μου τον πήγε με το ζόρι ο ΕΛΑΣ στο Μπούλκες της Γιουγκοσλαβιας.Όταν ξεσηκωθηκαν να ζητούσαν να γυρίσουν πίσω τους σκότωσε ο ΕΛΑΣ.200 ήταν 400 δεν θυμάμαι.Τέλος όμως αυτά.Μπροστά για το μέλλον.Και να ευχαριστείς την δεξιά που νίκησε τότε γιατι αν έχανε ποιος ξέρει σε ποια χώρα θα ησουν τώρα να κάνεις τον υδραυλικό.

 
ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ
13 Απρ 2018 18:48

@Αλλεργικός στο σανό

Ασφαλώς δε θα έχετε διαβάσει το βιβλίο του Κοντογιώργη με τίτλο: ΣΥΡΙΖΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΩΣ ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ. Δεξιοί με αρκετό λαϊκισμό είναι .

 
ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ και ΑΝΤΙΡΕΒΑΝΣΙΣΤΗΣ
14 Απρ 2018 10:35

@ΠΕ: Λιγότερο αντικομμουνισμό παρακαλώ. Στο μέλλον ή ο φασισμός (οποιουδήποτε χρώματος, στέρηση ελευθερίας) ή ο αντιεξουσιαστικός κομμουνισμός (απόλυτη ελευθερία) θα επικρατήσει. Η μισαλλοδοξία όμως, οδηγεί σε φασισμό.

 
Δον Κιχώτης
14 Απρ 2018 15:02

Οι πρωταγωνιστές, επώνυμοι και ανώνυμοι, του Εμφύλιου Πολέμου, δεν μπορεί
να είναι πρότυπα προς μίμηση. Είναι πρότυπα προς αποφυγή. Γι' αυτό και ο ελλη-
νικός λαός έχει όλους αυτούς που ανεμίζουν τις παλιές σημαίες είτε εκτός Βουλής
είτε εντός με το ίδιο ποσοστό που είχαν και στην αρχή της οκτάχρονης κρίσης.
Ένας λαός ματωμένος και προδομένος, αρνείται να γυρίσει στις πολιτικές φαντα-
σιώσεις του παρελθόντος. Βαθιά πληγωμένος από πολιτικούς υποκριτές αλλά και
από τα λάθη του, προσπαθεί να ορθοποδήσει.
Προσκυνώ τη χάρη σου Λαέ μου,
σκύβω το κεφάλι στα μαρτύριά σου
και θαυμάζω Λαέ μου τα έργα σου...

Τελειώνοντας, ας μου επιτρέψει το '' esos.gr '' να διατυπώσω κι εγώ ένα ερώτημα
για τα πρότυπα σχολεία. Γιατί πολλά επώνυμα στελέχη της Αριστεράς, απ' όλες τις
μορφές της, έγραψαν τα παιδιά τους, από τη μεταπολίτευση και μετά, σε επώνυμα
'' πρότυπα '' ιδιωτικά σχολεία της Αθήνας και στη συνέχεια σε επώνυμα '' πρότυπα''
Πανεπιστήμια του εξωτερικού;

 
ΗΡΑ*
15 Απρ 2018 08:09

@ Δημήτρης Παπαδημητρίου

Προσωπικά δεν με εκπλήσσει η ευκολία με την οποία ΚΑΙ ο κ. Παπαδημητρίου χάνει την ψυχραιμία του. Άλλωστε το 'χουν συνήθειο οι θιασώτες της ελιτίστικης σχολής, όταν αποκαλύπτεται η ιδεολογική τους γύμνια, να καταφεύγουν σε ύβρεις και να θολώνουν τα νερά. Ο κ. Παπαδημητρίου, λοιπόν, πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, δεν αρνείται το Χριστό - ο Οποίος σημειωτέον σταυρώθηκε γιατί αμφισβήτησε τις ελίτ της εποχή Του και τους Ρωμαίους κατακτητές της πατρίδας Του - αλλά τα ίδια του τα λόγια και κατ' επέκταση τον ίδιο τον εαυτό του. Η αφεντιά μου, κ. Παπαδημητρίου, δεν κάνει τίποτα άλλο από του να " θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων" του κειμένου σας ( του "άπιστου" Θωμά αύριο, κ. Παπαδημητρίου !). Ούτε "κατακερματίζω" ούτε "κακοποιώ" ούτε παραποιώ και ούτε καν ΕΡΜΗΝΕΥΩ τα λεγόμενά σας. Απλά παραθέτω αποσπάσματα από τα λεγόμενά σας από τα οποία α υ τ α π ό δ ε ι κ τ α - εξ ού και το "μαρτυριάρης" στο αρχικό μου σχόλιο - αναδεικνύεται ο πραγματικός λόγος για τον οποίο μετ' επιτάσεως υπερασπίζεστε το θεσμό των πρότυπων σχολείων και κατ' επέκταση το ιδεολογικό σας υπόβαθρο ! Λοιπόν, αν είναι κάποιος που "αστόχως και ασέμνως" κακοποιεί την ελληνική γλώσσα παριστάνοντας και το ... γλωσσοπλάστη* με εκείνο το "γκαιμπελίζετε" και παραπέμποντάς με στον ... Περισσό, αυτός σίγουρα δεν είμαι εγώ ! Ας μη μείνουμε όμως στην επιφάνεια και στο επίπεδο της γλώσσας, γιατί άλλος είναι ο σκοπός σας: Να τσουβαλιάσετε, εξισώνοντας, το ναζισμό με τον κομμουνισμό ! Αν και είναι λυπηρό που ένας απόφοιτος ενός πρότυπου σχολείου σαν την Ιωνίδειο Σχολή μετέρχεται τέτοια μέσα και τέτοιες πρακτικές, επαναλαμβάνω , προσωπικά δεν με εκπλήσσει. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή ούτε για την εν λόγω Σχολή ούτε και για σας κ. Παπαδημητρίου! Και δυο λόγια για τον "Περισσό", κ. Παπαδημητρίου : Αν και δεν είμαι μέλος του ΚΚΕ, που έχει τη βάση του στον Περισσό, τιμώ και σέβομαι απεριόριστα τους αγώνες και τις θυσίες των κομμουνιστών για τα δίκαια του ελληνικού λαού και της πατρίδας. Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, κ. Παπαδημητρίου, μετά τον Απρίλιο του '41 και τη μάχη της Κρήτης το Μάιο του ίδιου έτους στην Ελλάδα είχαμε γερμανο - ιταλο - βουλγαρική κατοχή. Κι ενώ ένα μέρος της ελίτ είτε "την έκανε" για... άλλες πολιτείες κάπου στη Μέση Ανατολή και αλλαχού είτε έπαιξε το ρόλο του Μαυραγορίτη είτε συνεργάστηκε με τους ναζί κατακτητές( οι γνωστοί γερμανοτσολιάδες !) , οι κομμουνιστές και το κόμμα τους, το ΚΚΕ, ανέλαβαν αμέσως δράση: ανέλαβαν την πρωτοβουλία να οργανώσουν την επιβίωση του ελληνικού λαού και την αντίστασή του ενάντια στους ναζιστές κατακτητές. Καθοριστικό ρόλο στη(ν) "ζύμωση" και την οργάνωση του λαού έπαιξε ένας δ ά σ κ α λ ο ς, μ' όλη τη σημασία της λέξης, και φλογερός πατριώτης, επίλεκτο μέλος του ΚΚΕ, που ακούει στο όνομα ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ, που με το εκπληκτικό κείμενό του ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΕΑΜ, έδωσε φτερά στην καθολική αντίσταση του ελληνικού λαού ενάντια στους ναζί κατακτητές! Σημειωτέον ότι ο Δ. Γληνός διετέλεσε και βουλευτής του Πειραιά ! Υπ' αυτήν έννοια, κ. Παπαδημητρίου, η προσπάθειά σας, εμμέσως πλην όμως σαφώς, να εξισώσετε το ναζισμό με το κομμουνισμό είναι τουλάχιστο άστοχη, για να μην πω πως αποτελεί Ύβρι!

* Ως τον μέγιστο στη δημιουργική δεξιότητα του γλωσσοπλάστη θεωρώ τον Νίκο Καζαντζάκη. Ιδού μικρό απόσπασμα - μέρες που ' ναι ακόμα αύριο (κι όχι μόνο γι' αυτό! ) - μικρό απόσπασμα από το θαυμάσιο ποιήμά του " Μαγδαληνή":

"......................................................................
Εγώ 'μαι που όντας όλοι οι ειδικοί μακριόθε
κοιτώντας το σταυρό σε κλαίγαν σκορπισμένοι,
στεκόμουν στο πλευρό σου παραστάτης, κι όρθια
στα χέρια μου εδεχόμουν, στην ποδιά, στο πρόσωπο,
πηχτό, ζεστό, σαν όμπρο θερινό, το γαίμα σου!
Κ' έκραζα: Ανοίξου γης, ποτίσου γης σκιρτήστε
σα σπόροι αθάνατοι στο χώμα, ω πεθαμένοι!
Χριστέ, κι αν όλοι σ' αρνηθούν, δε θα πεθάνεις!
Γιατί στον κόρφο μου το αθάνατο νερό
κρατώ και σε κερνώ και κατεβαίνεις πάλι
στη γης , και περπατάς μαζί μου στα χωράφια,
βολές σιωπαίνοντας γλυκά, βολές ταϊζοντας
το Λόγο τον καλό στα πεινασμένα πλήθη."

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean