Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας: Nοιώθοντας τον παλμό ανάπτυξης των κοινωνιών

Το κυριότερο εργαλείο με το οποίο συνομιλεί ένα πανεπιστήμιο με την κοινωνία και μεταφράζει τα μηνύματά της είναι τα προγράμματα σπουδών των βασικών δομικών του μονάδων, των Τμημάτων.
Δημοσίευση: 17/08/2018
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Μιχάλης Βραχνάκης
Αντιπρύτανης ΤΕΙ Θεσσαλίας
Μέλος της Επιτροπής Διαλόγου

Γιώργος Σταμπουλής
Τμήμα Οικονομικών Επιστημών
& Μονάδα Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Η επίσκεψη στη Θεσσαλία του Υπουργού Παιδείας κ. Κ. Γαβρόγλου και του συμβούλου του καθηγητή κ. Π. Κυπριανού είχε ως αποτέλεσμα να διαλυθούν και τα τελευταία σύννεφα αμφιβολίας περί του εγχειρήματος της δημιουργίας του νέου Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ενώ δόθηκαν σαφείς απαντήσεις σε όλες τις ερωτήσεις που τέθηκαν από τους ακαδημαϊκούς (και όχι μόνο) των τεσσάρων πρωτευουσών της Θεσσαλίας και της Λαμίας. Τις τρεις ημέρες που περιόδευσαν στις δομές των δύο ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (8-10 Αυγούστου) και μέσα σε κλίμα θετικότατης υποδοχής εκ μέρους των συναδέλφων ακαδημαϊκών δόθηκε η ευκαιρία να ξεδιπλωθεί το όραμα του Υπουργείου για το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το οποίο στην ολοκλήρωσή του θα είναι από τα μεγαλύτερα στην Ελλάδα.

Εκείνο που έχει ίσως τη μεγαλύτερη σημασία από αυτή την επίσκεψη είναι η διατύπωση του ρόλου που οραματίζεται το Υπουργείο να διαδραματίσουν τα νέα πανεπιστήμια που θα προκύψουν στην επικράτεια από τις συνέργειες πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Τα νέα πανεπιστήμια θα είναι σαφώς μεγαλύτεροι οργανισμοί, με νέα και ανανεωμένα προγράμματα σπουδών, με ενσωματωμένη την «τεχνολογική εμπειρία» των ΤΕΙ και με την απαραίτητη ενίσχυση που προσφέρει η Πολιτεία και που συνοδεύει το κάθε σχέδιο νόμου. Το νέο πανεπιστήμιο θα είναι σε θέση να απλώνει τις απολήξεις του στην κοινωνία και να μεταφράζει τις ανάγκες ανάπτυξης σε ανάπτυξη νέων πεδίων γνώσης, με την οποία θα επανατροφοδοτεί την κοινωνία σε μία κυκλική, προσαρμοζόμενη διαδικασία. Η υλοποίηση αυτού του οράματος θα είναι το μεγάλο στοίχημα για τα νέα Πανεπιστήμια. Μακριά από τις άνευρες ακαδημαϊκές δομές του παρελθόντος, τον άχαρο απομονωτισμό και την εσωστρέφεια, τα ενισχυμένα και ανοιχτά στην κοινωνία νέα Πανεπιστήμια με το διευρυμένο ρόλο στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση και στην έρευνα θα έχουν καλύτερες προϋποθέσεις να επιτελέσουν πραγματικό μοχλό ανάπτυξης.

Το κυριότερο εργαλείο με το οποίο συνομιλεί ένα πανεπιστήμιο με την κοινωνία και μεταφράζει τα μηνύματά της είναι τα προγράμματα σπουδών των βασικών δομικών του μονάδων, των Τμημάτων. Το εγχείρημα της συνέργειας και η επανεκκίνηση των νέων πανεπιστημίων δίνει ώθηση και προσφέρει το κατάλληλο momentum επικαιροποίησης αυτών, στη βάση αναπτυξιακών αναγκών. Έτσι, θα δημιουργηθούν προγράμματα προπτυχιακών αλλά και μεταπτυχιακών σπουδών που θα προσφέρουν γνώση σε καίρια θέματα ανάπτυξης, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του νέου Πανεπιστημίου Θεσσαλίας της αγροτικής τεχνολογίας, της δημόσιας υγείας, της κλιματικής αλλαγής, της ενέργειας, των διαπολιτισμικών σπουδών και των δημιουργικών μέσων.

Ένα επιπλέον εργαλείο, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και προέρχεται από τον χώρο των ΤΕΙ, είναι ο επιτυχημένος θεσμός της Πρακτικής Άσκησης, η οποία αποτελεί τη διαδικασία επαφής του φοιτητή με το επαγγελματικό πεδίο στην παραγωγή. Στο νέο πανεπιστήμιο ο θεσμός αυτός θα επανασχεδιασθεί και θα ενισχυθεί, ώστε να γίνει πιο ουσιαστική η σύνδεση θεωρίας και πράξης. Έμφαση επίσης θα δοθεί στα προγράμματα δια βίου μάθησης και τα θερινά σχολεία τα οποία θα ενισχυθούν για να παίξουν ουσιαστικό ρόλο στην επικαιροποίηση των γνώσεων και των δεξιοτήτων εκ μέρους του πανεπιστημίου σε τομείς αιχμής. Στην κατάρτιση αυτών των προγραμμάτων ουσιαστικό ρόλο πρέπει να παίξουν επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες και συλλογικότητες.

Είναι γνωστό ότι στο νέο πανεπιστήμιο θα οργανώνονται διετή προγράμματα σπουδών, ως μία προοπτική συνέχειας σπουδών για τους απόφοιτους των ΕΠΑΛ. Τα 2ετή προγράμματα σπουδών θα καταρτίζονται λαμβάνοντας υπόψη τις προτάσεις των τοπικών αναπτυξιακών φορέων και θα σχετίζονται με τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά και ιδιαιτερότητες των περιοχών όπου θα εφαρμόζονται. Για παράδειγμα, στην περίπτωση των νέου Πανεπιστημίου Θεσσαλίας θα μπορούσαν να δημιουργηθούν  διετή προγράμματα Κατεργασίας Ξύλου στην Καρδίτσα, ή Τεχνικών Γεωργίας Ακριβείας στη Λάρισα. Με τον τρόπο αυτό αξιοποιούνται στο έπακρο οι υπάρχουσες υποδομές, εργαστήρια και campus σε Λάρισα και Καρδίτσα. Γίνεται αντιληπτό ότι η λειτουργία τους αποτελεί το μεγάλο στοίχημα του όλου εγχειρήματος, καθώς πέρα από την παροχή γνώσης σε τεχνικά θέματα αιχμής, ο νέος αυτός θεσμός θα προσφέρει επιπλέον προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης, δίνοντας πραγματικές διεξόδους στους νέους. Σε επόμενο χρόνο θα πρέπει να εξετάσουμε και τη δυνατότητα αύξησης του αριθμού των «ώριμων» (άνω των 30) φοιτητών.

Η ίδρυση πανεπιστημιακών δομών με άμεση αναφορά στην κοινωνία, όπως του Πανεπιστημιακού Κέντρου Διάγνωσης Καρκίνου στη Λάρισα, αναδεικνύονται σε πρότυπο πυρήνα παραγωγής γνώσης και προσφοράς στην κοινωνία. Το συγκεκριμένο κέντρο αναβαθμίζει τις ιατρικές υπηρεσίες υγείας ολόκληρης της περιφέρειας και συμβάλλει στην ανάπτυξη της. Στόχο αποτελεί το Κέντρο να συμβάλλει στη δημόσια υγεία και να κερδίσει την εμπιστοσύνη ασθενών όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά και από άλλες χώρες. Αποτελεί μια τεράστια επένδυση, είναι ένα μεγάλη εγχείρημα και εκφράζει την εξωστρέφεια του νέου Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Απαιτεί χρόνο και υψηλό οικονομικό κόστος. Ένα Κέντρο από τα πιο προηγμένα στον τομέα της ιατρικής, σημαντικό τόσο από διαγνωστική-θεραπευτική άποψη όσο και από επιστημονική-ερευνητική. Τα οφέλη λοιπόν θα είναι πολλαπλά: επιστημονικά, κοινωνικά και οικονομικά.

Μία επιπλέον αναφορά στις κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες αποτελούν δομές όπως το Αβερώφειο Αγροδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο Θεσσαλίας (ΑΒ.Α.ΤΕ.ΠΑ.ΘΕ.) και η Τεχνόπολη Ιάσων. Το Πάρκο προβλέπεται να αξιοποιήσει το αγρόκτημα του ΤΕΙ Θεσσαλίας και της Αβερωφείου Γεωργικής Σχολής. Στο Πάρκο θα λειτουργήσουν οι συναφείς με την αγροτική παραγωγή και μεταποίηση Επαγγελματικές Σχολές και η Θερμοκοιτίδα Νέων Αγροτικών Επιχειρήσεων, με στόχο την παροχή υποστήριξης κατά την εισαγωγή στο επιχειρηματικό οικοσύστημα νεοφυών εταιρειών και τεχνοβλαστών που θα δραστηριοποιούνται σε καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες στον αγροτικό χώρο. Η Θερμοκοιτίδα θα υποστηρίζεται από το Ινστιτούτο Καινοτομίας Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης και θα συνεργάζεται τόσο με το Ινστιτούτο Αγροτικής Ανάπτυξης που θα ιδρυθεί στη Λάρισα όσο και με τα συναφή Τμήματα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Θα αποτελέσει τον πυρήνα για την ανάπτυξη μιας νέας γενιάς επιχειρήσεων και επιχειρηματιών στον αγροβιομηχανικό τομέα, με έμφαση στα σύγχρονα επιχειρηματικά μοντέλα, τις συνεργασίες, την ένταση γνώσης και την εξωστρέφεια. Η Θερμοκοιτίδα θα παρέχει υπηρεσίες εκκόλαψης, επιχειρηματικής ανάπτυξης και δικτύωσης με τοπικές και διεθνείς αλυσίδες αξίας (π.χ. τουρισμό, επώνυμα τρόφιμα – ΠΟΠ) σε νέες επιχειρήσεις από αποφοίτους και ερευνητές καθώς και υποστήριξη σε υφιστάμενες επιχειρήσεις του τομέα. Επίσης, θα αποτελεί δίαυλο επικοινωνίας και συνεργασίας με το νέο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το Ερευνητικό Κέντρο ΙΑΣΩΝ, και μηχανισμό τεχνολογικής ενημέρωσης και εκσυγχρονισμού. Τέλος, θα αποτελεί τον καταλύτη για την ανάπτυξη καινοτόμων επιχειρηματικών συστάδων (clusters) στον αγροβιομηχανικό τομέα αλλά και για την ανάπτυξη σύγχρονων εργαλείων και δομών διαχείρισης των ονομασιών προέλευσης και ποιότητας.

Η φιλοσοφία για τα νέα πανεπιστήμια στηρίζεται στη στρατηγική του Ενιαίου Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας. Η στρατηγική αυτή εδράζεται στον σύγχρονο σχεδιασμό και οργάνωση της έρευνας σε πεδία αιχμής, αξιοποιώντας συνέργειες και αντιμετωπίζοντας κρίσιμες ανάγκες του παραγωγικού μετασχηματισμού. Η δημιουργία των Ινστιτούτων που θα υποστηρίζουν τα νέα πανεπιστήμια αναμένεται να δώσει νέα ώθηση στον θεσμό, καθώς πέρα από την έρευνα θα υποστηρίζουν και δράσεις τοπικής ανάπτυξης. Έτσι, το νέο Πανεπιστήμιο θα ενσωματώνει την έρευνα στο κέλυφος της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας ως νευραλγικό στοιχείο της και όχι ως προκάλυμμα μίας μη παραγωγικής και θεωρητικής αναφοράς.      

Το νέο πανεπιστήμιο αναμένεται να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του ως εστία γνώσης και μόρφωσης και όχι  στενά ως λίκνο εκκόλαψης των νέων επαγγελματιών. Το τελευταίο αναμένεται να γίνει έτσι κι αλλιώς – το πτυχίο θα αποτελεί μία ένδειξη επάρκειας για την επαγγελματική πορεία του πτυχιούχου. Όμως ο πρωταρχικός ρόλος του νέου πανεπιστημίου δεν θα είναι αποκλειστικά η παραγωγή γνώσης ως στοιχείο της παραγωγικής διαδικασίας και ως στοιχείο της εμπορευματικής οικονομίας (Παυλίδης 2007). Θα στοχεύει στην αυθεντική μόρφωση και την ολόπλευρη ανάπτυξη του ανθρώπου. Θα θέτει την ιδέα της ελευθέριας παιδείας που θα αναδεικνύει την πνευματική καλλιέργεια για τον ελεύθερο άνθρωπο. Μεταφέροντας τον προβληματισμό του Περικλή Παυλίδη, εδώ έγκειται και η πρόκληση για την οικονομία και την κοινωνία που θέτει το νέο πανεπιστήμιο: το πώς η διαρκής πνευματική καλλιέργεια και η πολύπλευρη ανάπτυξη του ανθρώπου θα αποτελέσουν ζητούμενα της οικονομίας και των κοινωνικών σχέσεων.

----------------------------
Παυλίδης Π. 2007. Η ιδέα του Πανεπιστημίου στη σύγχρονη κοινωνία της Αγοράς. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό: Νέα Παιδεία, τεύχος 122, Απρίλιος - Μάιος - Ιούνιος 2007, σσ. 17-39.

Σχόλια (40)

 
bob mastoras
22 Αυγ 2018 11:32

@Γιώργος Παπαδόπουλος
Έχετε δίκιο και στα δύο σημεία. Το πρώτο είναι ο κίνδυνος που επισημαίνεται σε ότι ακολουθεί το « σε ορισμένες περιπτώσεις όχι μόνο δεν κερδίζω κάτι, αλλά ΧΑΝΩ κιόλας.» Ο κίνδυνος συνίσταται στην συνέχιση μίας πρακτικής ανοχής της καταχρηστικής εξάσκησης επαγγελματικών δραστηριοτήτων.
Το δεύτερο σημείο είναι η έλλειψη αυτοματισμού για την μετάταξη των ΔΥ. Ακόμα και ως ισότιμοι και αντίστοιχοι με πολυτεχνικές σχολές να τους έβγαζε η όλη διαδικασία απαιτείται πράξη μετάταξης. Που προφανώς δεν είναι αυτόματη διαδικασία. Αφήνω το ότι δεν είναι όλοι μηχανικοί. Από την άλλη όμως αυτό σημαίνει ότι το δημοσιονομικό κόστος που πολλοί πιστεύουν ότι είναι το κύριο εμπόδιο, δεν είναι.

Ως προς τα ΕΔ όμως ο κ. υπουργός ήταν ξεκάθαρος. Δεν δείχνει να θέλει να μπλέξει.

 
Διαφορές ΤΕΙ και πανεπιστημίων στην Ολλανδία
22 Αυγ 2018 11:42

Γράφει πιο πάνω: Έτσι λένε στην Γερμανία και στην Ολλανδία τα Fachhochschulen και τα HBO τα εκεί ΤΕΙ. Το κάνουν αυτό επειδή δεν έχουν τον δικαίωμα να ονομαστούν στην γλώσσα τους πανεπιστήμια και για να κάνουν διεθνώς πιο κατανοητό το ρόλο τους. Επαναλαμβάνω: ΔΕΝ έχουν τον δικαίωμα να ονομαστούν στην γλώσσα τους πανεπιστήμια.

Όχι, η διαφορά είναι ουσιαστική.

Διατηρούν διαφορετική ονομάσια επειδή τα ολλανδικά πανεπιστήμια σε σχέση με τα HBO είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥ επιπέδου ιδρύματα και προφανώς οι απόφοιτοί τους δεν έχουν ισότιμο πτυχίο.

Ομοίως, τα πτυχία από ελληνικά ΤΕΙ αντιμετωπίζονται στην Ολλανδία με διαφορετικά κριτήρια από τα πτυχία από τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Αναλυτικά:

1) "Ptychio TEI"

α) Αντιστοιχία: HBO bachelor’s degree (NLQF 6/EQF 6).

β) Διάρκεια: 4 χρόνια.

γ) Είδος εκπαίδευσης: higher professional education.

δ) Στόχος διπλώματος: admission to further study of the second cycle in higher professional education.

2) "Ptychio (χωρίς πτυχιακή εργασία)"

α) Αντιστοιχία: WO bachelor’s degree (NLQF 6/EQF 6).

β) Διάρκεια: 4 χρόνια.

γ) Type of education: research based education.

δ) Purpose of diploma: admission to further study of the second cycle in research based education.

3) "Diploma from a university (με πτυχιακή εργασία)"

α) Αντιστοιχία: WO master’s degree (NLQF 7/EQF 7).

β) Διάρκεια: 5 ή 6 χρόνια.

γ) Type of education: scientific based education.

δ) Purpose of diploma: admission to doctorate programmes.

4) Metaptychiako Diploma Eidikefsis

α) Αντιστοιχία: WO master’s degree (NLQF 7/EQF 7).

β) Διάρκεια: 2 χρόνια.

(πηγή: NUFFIC)

Δείτε και τη συζήτηση:

https://www.esos.gr/arthra/58310/ypoyrgos-sto-tei-thessalias-polla-tei-e...

Ο ολλανδικός οργανισμός (NUFFIC) κάνει σαφή τη διάκριση: Οι κάτοχοι πτυχίων ΤΕΙ διακρίνονται από τους κατόχους πανεπιστημιακών πτυχίων.

 
Κατάργηση ΤΕΙ
22 Αυγ 2018 12:43

<<Με τον νόμο 2916/2001 αλλά και με την επιβεβαίωση του Ν. 3549/2007 τα ΤΕΙ εντάχθηκαν στην ανώτατη εκπαίδευση. Οι νόμοι προβλέπουν την ισοτιμία των πτυχίων πριν και μετά το 2001. Κάθε διάσπαση της ισοτιμίας εκτός από την αδικία θα τραυματίσει και την ενότητα του κλάδου.>>

Η "εξίσωση" όμως εκείνης της περιόδου, μεταξύ διαφορετικού τύπου ιδρυμάτων που επιχειρήθηκε να "επιβληθεί" χωρίς ουσιαστικά ακαδημαϊκά εχέγγυα, απέτυχε.

Aν οι νόμοι εκείνης της εποχής είχαν στοιχειώδη ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ λογική και αυστηρά κριτήρια ποιότητας δε θα φτάναμε 20 χρόνια μετά στην de facto κατάργηση των ΤΕΙ, μέσω της συνένωσής τους με τα πανεπιστήμια.

Είναι πολύ ρηχό να εστιάζετε στα ΕΔ και τον τρίτο κύκλο σπουδών (διδακτορικά) ή τη διαχρονική υποχρηματοδότηση όταν τα ΤΕΙ διαχρονικά αντιμετώπιζαν πρόβλημα στον *πρώτο κύκλο σπουδών*, δηλαδή την κύρια εκπαιδευτική αποστολή τους.

πχ. Ποιος ο λόγος ίδρυσης ενός τμήματος ΤΕΙ Διοίκησης Επιχειρήσεων; Ποια ακαδημαϊκή ανάγκη καλύπτει σε σχέση με τον απόφοιτο του πανεπιστημιακού τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων;

<<Φανταστείτε απόφοιτο του ΕΜΠ διευθυντή να εισηγείται προσλήψεις στην υπηρεσία του. Έχει θέσεις για 10 ΠΕ και 5 ΤΕ. Ο οργανισμός της υπηρεσίας προβλέπει και τα αντίστοιχα πτυχία. Τι νομίζεται ότι θα προτείνει για τον εισαχθέντα το 2010 στο ΤΕΙ που αναβάθμισε το πτυχίο του σε ΠΕ; Να αλλάξει ο οργανισμός της υπηρεσίας για να μπούνε τα αστέρια του ΠΔΑ; Ο νεοπαγώς πανεπιστημιοποιημένος συμμάχους δεν θα έχει. Γιατί τους αποφοίτους ΤΕΙ φρόντισε να τους θεωρεί κατώτερους.>>

Δηλαδή, απλουστευτικά, οι προπτυχιακές σπουδές στα ελληνικά ΑΕΙ θα πρέπει να προσαρμοστούν με κύριο μέλημα να διευκολύνονται οι συσχετισμοί και οι εξελίξεις στον εργασιακό χώρο; Ο κάθε φοιτητής θα πρέπει να σκέφτεται όχι τις σπουδές του και το μέλλον του αλλά τις υφιστάμενες διακρίσεις ανάμεσα στους παλιούς αποφοίτους στον Δημόσιο Τομέα;

Για τους νέους ή νυν φοιτητές:

α) Όλοι ΠΕ, κατάργηση ΤΕ.

Για τους αποφοίτους:

α) Όσοι ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΑ μπορούν να αναβαθμίσουν το πτυχίο τους σε ΠΕ (δηλαδή, οι πρόσφατοι πτυχιούχοι) θα το κάνουν και θα θεωρούνται πλέον ΠΕ

β) Όσοι δεν πληρούν τα ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΑ κριτήρια (δηλαδή, οι παλαιότεροι πτυχιούχοι) παραμένουν ΤΕ.

γ) Σε μια πενταετία ΣΤΑΜΑΤΑ η προκήρυξη θέσεων ΤΕ.

Με καθαρά ακαδημαϊκά κριτήρια σπουδών, δεν υπάρχουν άλλες επιλογές.

Για τη μεταβατική περίοδο (5 έτη), μπορει να δοθεί αυξημένη βαρύτητα στην προϋπηρεσία ή στα μεταπτυχιακά διπλώματα, ώστε να μην αδικούνται οι ήδη εργαζόμενοι.

Αλλά το να "βαπτίσουμε" νομοθετικά όλους τους ΤΕ στο Δημόσιο ως ΠΕ, ανεξαρτήτως αντικειμενικής αξιολόγησης τίτλων σπουδών, επειδή έτσι δε θα μείνει κανείς παραπονεμένος δεν είναι έντιμη λύση.

Ούτε μπορεί να είναι ευθύνη των 20χρονων να ανησυχούν για το εαν και πώς θα κρίθουν ανώτεροι, ίσοι ή κατώτεροι οι τίτλοι σπουδών των 50χρονων υπαλλήλων στην υπηρεσιακή αξιολόγηση.

 
Ρύθμιση για Προσοντολόγιο
22 Αυγ 2018 12:50

Ακόμα και αν κάποιος είναι δημόσιος υπάλληλος και νομίζει ότι με μια ισοτίμηση θα ενταχθεί ΑΥΤΟΜΑΤΑ στον κλάδο ΠΕ Μηχανικών, πολύ απλά κάνει λάθος.

Στο ΠΔ 50/2001 (προσοντολόγιο) αναφέρεται ότι στον κλάδο ΠΕ Μηχανικών «Περιλαμβάνονται όλες οι ειδικότητες των Πολυτεχνείων και των Πολυτεχνικών Σχολών ΑΕΙ της ημεδαπής, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στον οργανισμό ή κανονισμό της οικείας υπηρεσίας ή νομικού προσώπου».

Άρα ούτε τους δημοσίους υπαλλήλους θα ευνοήσει, ΧΩΡΙΣ αλλαγή της νομοθεσίας, καθώς το ΠΔΑ έχει σχολή μηχανικών και όχι πολυτεχνική σχολή.

^Πολύ σωστή παρατήρηση. Αυτό είναι το επόμενο βήμα: πχ. η ρύθμιση για τους μηχανικούς να περιλαμβάνει ρητά και τη Σχολή Μηχανικών στο ΠΑΔΑ.

Και τα δύο πρέπει να γίνουν αλλά είναι ανεξάρτητα. Η αλλαγή στο μοντέλο εκπαίδευσης προηγείται της μεταρρύθμισης στο προσοντολόγιο.

 
Γιώργος Παπαδόπουλος
22 Αυγ 2018 13:51

@bob mastoras
Έχεις δίκιο. Δεν είναι όλοι μηχανικοί. Φαντάζομαι ότι για τους υπόλοιπους κλάδους (πχ διοικητικού) τα πράγματα μπορεί να είναι πιο εύκολα, αλλά ως μηχανικός ΤΕΙ μιλάω μόνο για εμάς. Άλλωστε εμείς ήμασταν (και είμαστε) το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Αυτό που λες για την πράξη μετάταξης ειλικρινά δεν το γνώριζα. Ας είχαν λυθεί όλα τα υπόλοιπα και ας έμενε η πράξη. Να δούμε πόσο εύκολα θα γίνει αυτό (αν γίνει) για άλλες ειδικότητες ΤΕΙ (μη μηχανικών).

@Ρύθμιση για Προσοντολόγιο
Αυτά γίνονται σε σοβαρές χώρες, όχι στην Ελλάδα. Με δυο νόμους (4275/14 και 4369/16) που λένε ότι για θέσεις Γ. Δ/ντη επιλέγονται υπάλληλοι ΠΕ ή ΤΕ και στους οργανισμούς των περισσοτέρων υπουργείων όχι μόνο δεν έχει εφαρμοσθεί, αλλά δεν μας έχει ούτε για προϊσταμένους τμήματος.
Άρα ενώ το λογικό είναι αυτό που λες, δεν το βλέπω να γίνεται. Πόσο εύκολα λες να δεχθεί κάτι τέτοιο το ΤΕΕ;

 
ΧΑΣΙΜΟ ΧΡΟΝΟΥ
22 Αυγ 2018 15:24

Είναι σαφές ότι ακαδημαϊκά δεν υπάρχει καμία αναβάθμιση ενός πτυχιούχου ΑΕΙ-ΤΕΙ αν γίνει πτυχιούχος ΑΕΙ-Πανεπιστημίου, όπως και ενός πτυχιούχου ΑΕΙ-Πανεπιστημίου αν γίνει πτυχιούχος ΑΕΙ-ΤΕΙ ( υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια παραδείγματα ). Είναι σαφές ότι τα ίδια ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ κριτήρια χρησιμοποιήθηκαν για την ίδρυση ΌΛΩΝ των ΑΕΙ της χώρας και όλων των Τμημάτων τους ( θα ήταν πολύ ενδιαφέρον, για παράδειγμα, να προσδιορίσει κάποιος τα ακαδημαϊκά κριτήρια που εφαρμόσθηκαν στην ίδρυση του Τμήματος Νοσηλευτικής του ΤΕΙ Αθήνας (1983) και του Τμήματος Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (2005)). Η καραμέλα των ακαδημαϊκών κριτηρίων δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αερολογία για να αιτιολογηθεί η "άρπα κόλλα" κατάργηση των ΤΕΙ, τα οποία, χωρίς την ανάλογη στελέχωση, χωρίς τον απαράδεκτο μη σαφή προσδιορισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων τους και χωρίς το δικαίωμα εκπόνησης διδακτορικών διατριβών, βελτιώθηκαν, από ιδρύσεως τους, κατά πολύ, κάτι το οποίο δεν συνέβη με πολλά πανεπιστήμια, και ενώ θα έλεγε κανείς ότι αξίζαν ενισχύσεως, τιμωρούνται. Τι θα προκαλέσει η "άρπα κόλλα" κατάργησή τους; α) μία άνευ προηγουμένου αναστάτωση των ιδρυμάτων που θα συγχωνευτούν, γεγονός που θα φανεί πολύ σύντομα, β) ένα χάσιμο χρόνου για χιλιάδες αποφοίτους τους, οι οποίοι ευρισκόμενοι στην πιο παραγωγική περίοδο της ζωής τους, θα τρέχουν να μαζεύουν χαρτιά και γ) θα προκαλέσει τραγελαφικά γεγονότα μέλη ΔΕΠ ( εκατέρωθεν ) με πολύ λιγότερα ακαδημαϊκά- ερευνητικά προσόντα να κρίνουν μέλη ΔΕΠ ( εκατέρωθεν ) με πολύ περισσότερα ( τι πιό ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟ).

 
bob mastoras
25 Αυγ 2018 00:06

«…ένα διδακτορικό στην Ελλάδα, χωρίς ερευνητική συνεισφορά». Τα διδακτορικά χωρίς ερευνητική συνεισφορά τα πήραν στην Ελλάδα λέτε. Είναι γνωστό ότι μόνο τα πανεπιστήμια δίνουν μέχρι τώρα τον ανώτατο ακαδημαϊκό τίτλο. Τώρα αυτό κάτι μας λέει και για τα πανεπιστήμια και αυτό δεν είναι τιμητικό.
«Η συνέλευση του κάθε τμήματος ΤΕΙ δεν μπορεί να αποφασίσει μονομερώς ότι τα πτυχία που έδινε το 1987 (με το τότε πρόγραμμα σπουδών και τους τότε διδάσκοντες) είναι πανεπιστημιακά.» Μπορεί όμως να αποφανθεί για αντιστοιχήσεις μαθημάτων και το τι λείπει. Η μήπως «Η συνέλευση του κάθε τμήματος ΤΕΙ δεν μπορεί να αποφασίσει μονομερώς ότι τα πτυχία που έδινε το 2017 (με το τότε πρόγραμμα σπουδών και τους τότε διδάσκοντες) είναι πανεπιστημιακά.» Άλλαξα μόνο την χρονολογία στην πρότασή σας. Και αυτό το μπορεί! Το δικαίωμα αυτό το έδωσε η Βουλή των Ελλήνων. Και πολύ σωστά το έδωσε. Το λάθος που έκανε ήταν ο τσιφούτικος περιορισμός σε φοιτητές από το 2012 και μετά.
«ακριβώς η ίδια πλάνη με τα Πολυτεχνεία, τα οποία (κακώς) θεωρούν ότι μπορούν να απονέμουν μόνο μεταπτυχιακά » Αν και με εκπλήσσει η θέση σας πρέπει να σημειώσω: Δεν το θεωρούν τα πολυτεχνεία. Η βουλή το θεωρεί από το 2017. Και τα γερμανικά πχ πανεπιστήμια και πολυτεχνεία θεωρούν ότι οι παλιοί τους τίτλοι (Diplom, Magister, Staatsexamen) είναι ισότιμοι με τα σημερινά μάστερ. Και αυτοί πλανώνται; Μπορεί. Να πούμε όμως περισσότερα για την πλάνη τους και πώς έχουν οργανώσει την παιδεία τους. Τα μάστερ τους είναι δύο ειδών. Τα Konsekutiv και τα nicht-konsekutiven Master. Τα πρώτα είναι μάστερ που απαιτείται συνάφεια του βασικού πτυχίου. Στα δεύτερα πάλι όχι. Η διάκριση είναι εμφανής και στο όνομα. Ο κάτοχος μάστερ στην πληροφορική με βασικές σπουδές στην πληροφορική (ή σε κάτι πολύ συναφές) θα πάρει πχ τον τίτλο MSc. (με την πρόσθετη επεξήγηση in Informatik) Ο βιολόγος που κάνει ένα μάστερ στην πληροφορική (αν καταφέρει να βρει τέτοιο μάστερ) θα πάρει τον τίτλο Master of Computer Science. Για τα konsekutiv Master υπάρχει επιπλέον η απαίτηση για συνολική διάρκεια 10 εξαμήνων και φορτίο 300 ECTS (μαζί με τον βασικό τίτλο ). Για τα άλλα μάστερ δεν υπάρχει αυτή η απαίτηση. Προβλέπεται δε η ευκαμψία το μπατσελορ να είναι 3 ή 3,5 ή 4 χρόνια και αντίστοιχα το konsekutives Master 2 ή 1,5 ή 1 έτος. Ο συνηθισμένος συνδυασμός είναι 3+2. Οι αφελείς κάνουν αθροίσματα και δεν διαβάζουν esos. Η λύση της σήμανσης (tagging) θεωρώ ότι αποτέλεσε την προσαρμογή στις γερμανικές παραδόσεις του συστήματος Μπολόνια. Επιτεύχθηκε έτσι η δυνατότητα σύγκρισης παλιών και νεων πτυχίων και σε ανθρώπους (πχ υπευθύνους ανθρώπινου δυναμικού) που δεν έχουν στενή εξοικείωση με τα ΠΣ. Προσωπικά θεωρώ εύστοχη την λύση που δώσανε. Πάντως θεωρούν τα καινούργια πτυχία (μάστερ) και τα παλιά ακαδημαϊκά και επαγγελματικά ισοδύναμα. Ακαδημαϊκά και με τα δύο μπορεί κανείς να κάνει το επόμενο βήμα και να αποκτήσει το καταληκτικό ακαδημαϊκό τίτλο το διδακτορικό. Με μπάτσελορ πχ δεν μπορεί. Επαγγελματικά δε οι κάτοχοι μάστερ μπορούν πχ στο γερμανικό δημόσιο να ακολουθήσουν την ανώτατη σταδιοδρομική πορεία ανεξάρτητα από το καταγωγικό βασικό πτυχίο. Αυτό που λέμε κατηγορία ΠΕ στην Ελλάδα. (Στην Γερμανία λέγεται höherer Dienst (hD) δηλαδή ανώτερη υπηρεσία) Να το ξαναπώ. Ο κάτοχος μάστερ είναι επιλέξιμος για την ανώτερη υπηρεσία (δεν την λένε ανώτατη οι κρυόκ****ι) ακόμα και αν το πρώτο πτυχίο είναι από ΤΕΙ όπως και ο κάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος. Ο κάτοχος πάλι μπατσελορ είτε πανεπιστημίου είτε ΤΕΙ δεν είναι επιλέξιμος. Μπορεί να ακολουθήσει την αμέσως υποδεέστερη σταδιοδρομική κατηγορία (gehobener Dienst). Θα την αποκαλέσω ΤΕ αλλά στην Γερμανία δεν χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό σταδιοδρομιών οι καταγωγικοί εκπαιδευτικοί χαρακτηρισμοί. Να προσθέσω ότι ο κάτοχος παλιών πτυχίων των γερμανικών ΤΕΙ (Diplom FH) έχει πρόσβαση μόνο στο ΤΕ gehobener Dienst. Με έναν περίεργο τρόπο τα έτη σπουδών και το κατακτημένο επίπεδο προσόντων (Deutscher Qualifikationsrahmen (DQR)) τους επηρεάζει. Κάποιος ακόμα φαίνεται να ψιθυρίζει κάτι για Umschlag von Quantität in Qualität στην Γερμανία. Υπαινίσσομαι ότι και στην παιδεία υπάρχει ένα φαινόμενο κατωφλιού. Η ποσότητα μετατρέπεται σε ποιότητα. Να εξηγηθώ. Κάτι φαίνεται να σας πειράζει στον βιολόγο που έγινε πληροφορικός. Και προσπαθώντας να καταδείξετε την κατά την γνώμη σας έλλειψη εγκυρότητας του συλλογισμού μου λέτε ότι δεν είναι δυνατόν ο βιολόγος αυτός να γίνει γιατρός. Και θα γίνει αν μόνο κριτήριο είναι η διάρκεια σπουδών. Να διευκρινίσω λοιπόν. Αυτό που λέω είναι ότι εκτός του ποσοτικού κριτηρίου (χρόνος) απαιτείται και η συνάφεια της διδασκόμενης ύλης. Στο παράδειγμα που σας ενοχλεί δεν υπάρχει συνάφεια και συνέχεια ανάμεσα στις βασικές σπουδές της βιολογίας και στις μεταπτυχιακές της πληροφορικής και τέλος στην Ιατρική. Στην περίπτωση των αποφοίτων ΤΕΙ η επιστήμη του βασικού πτυχίου είναι πχ τα ηλεκτρονικά. Το μάστερ μετά έγινε στο φυσικό στην μικροηλεκτρονική Σε άλλη περίπτωση βασικό πτυχίο στους ηλεκτρολόγους ΤΕ. Μάστερ στην Πάτρα στο διατμηματικό μαθηματικού και του τμήματος μηχανικών ΗΥ. Τίτλος του μάστερ «Μαθηματικά των Υπολογιστών και των Αποφάσεων» Καταλαβαίνω να υπάρχει μία επιφύλαξη αν δεν υπάρχει συνάφεια. Ο νοσηλευτής ΤΕ με μεταπτυχιακό στην ιστορία της τέχνης δεν έγινε πιο καταρτισμένος νοσηλευτής. Η συγκεκριμένη σπουδή δεν μπορεί να υπερκεράσει ενστάσεις ότι ο νοσηλευτής ΤΕ δεν είναι νοσηλευτής πανεπιστημιακού επιπέδου. (Μπορεί βέβαια να έγινε πιο μορφωμένος πολίτης που και αυτό αποτελεί κομμάτι του ακαδημαϊκού χουμπολτιανού ιδεώδους. Σίγουρα όμως αυτό δεν σας απασχολεί.) Ο περί ου ο λόγος νοσηλευτής δεν θα είναι ισότιμος και αντίστοιχος με τον ΠΕ. Εγώ λέω όμως ότι αυτός που έκανε συναφής σπουδές υπερκεράζοντας τον στόχο του βασικού πτυχίου είναι ισότιμος με τον απόφοιτο βασικού πτυχίου πανεπιστημίου. Να κείμενο από τον νόμο 2327/1995 άρθρο 16 «Το όργανο αυτό εξετάζει το πρόγραμμα προπτυχιακών σπουδών και τις τυχόν πρόσθετες σπουδές και ορίζει τα αναγκαία ενδεχομένως συμπληρωματικά μαθήματα, στα οποία πρέπει να εξεταστούν σε τμήμα Α.Ε.Ι,. ώστε ο συνολικός χρόνος και το επίπεδο σπουδών να είναι αντίστοιχα με τη διάρκεια και το πρόγραμμα του πανεπιστημιακού τμήματος» (Το άρθρο έχει καταργηθεί) Να το ξαναγράψω ο συνολικός χρόνος και το επίπεδο σπουδών να είναι αντίστοιχα με τη διάρκεια και το πρόγραμμα του πανεπιστημιακού τμήματος. Τέτοιες προσεγγίσεις βέβαια διαταράσσουν τις επετηρίδες των πανελληνίων. Οπότε υπέστησαν και λυσσαλέο πόλεμο. Μέχρι την ρηξικέλευθη ίδρυση του ΠΔΑ για πολλά τμήματα θα μπορούσε να έμπαινε καλόπιστα το ερώτημα: Ο ισότιμος με απόφοιτο πανεπιστημίου ποια επιστήμη ή σε ποιες επιστήμες έχει με επάρκεια σπουδάσει; Με ένα συνδυασμό σπουδών σε ΤΕΙ και μάστερ το τοπίο μπορεί να θολώσει. Με την ίδρυση του ΠΔΑ η φυσική απάντηση είναι με την επιστήμη ή τις επιστήμες που περιγράφει το πανεπιστημιακό τμήμα στο οποίο κατέληξε το τμήμα του ΤΕΙ που πρωτογενώς σπούδασε. Αν για τους νυν φοιτητές αρκεί μία χούφτα επιπλέον μαθημάτων τότε σίγουρα ένας σημαντικός όγκος μαθημάτων με επιπρόσθετα κατάκτηση ακαδημαϊκού τίτλου ανώτερου επιπέδου περισσεύει. Το ανώτερο πτυχίο υπερισχύει του κατώτερου. Αν κάποιος τελείωσε τεχνικό λύκειο και μετά πανεπιστήμιο δεν του ζητάμε μία ζωή να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας επειδή «όλοι ξέρουμε τις αδυναμίες» με ταυτόχρονο κλείσιμο του ματιού. Αυτά δεν είναι καθαρά ακαδημαϊκά κριτήρια. Στην καλύτερη περίπτωση είναι κοινωνικές προκαταλήψεις στην χειρότερη προσπάθεια ακύρωσης του μορφωτικού και συμβολικού κεφαλαίου ενός κατώτερου κοινωνικού στρώματος, όσο ασυνείδητα και αν γίνεται αυτό.
Το ανώτερο πτυχίο υπερισχύει του κατώτερου. Κάθε τι άλλο είναι παράδοξο. Με την δημιουργία του ΠΔΑ δημιουργείται το όργανο που μπορεί να εξετάσει και να βεβαιώσει την θεματική συνάφεια συνδυασμών πτυχίων που περιλαμβάνουν ένα των προγονικών τμημάτων του ΠΔΑ. Βέβαια μία απειλή επικρέμεται πάνω από το ΠΔΑ. «...Θέλετε να μιλήσουμε για την ποιότητα και τα κριτήρια των εκλεκτορικών στην Ελλάδα;» Είναι γενικευμένη η αίσθηση ότι τα ελληνικά ΑΕΙ έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του σώματος σχολιαστών του esos. Τι θα γίνει αν ο ‘Ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττική’ ανοίξει το στόμα του; Πέρα από την πλάκα, και τα μη θεματικά συναφή μάστερ έχουν την αξία τους μέσα στα πλαίσια του εργασιακού βίου. Ας πάρουμε εργαζόμενους του τεχνικού τομέα με μη θεματικά συναφή μάστερ. Πχ για έναν ΔΥ του τεχνικού τομέα ένα μάστερ στη δημόσια διοίκηση (MPA) ενισχύει την συνολική του επαγγελματική και ακαδημαϊκή παρουσία και οντότητα. Το ίδιο ισχύει και στον ιδιωτικό τομέα για ένα MBA ή σε δραστηριοποιούμενους στον χώρο των τηλεπικοινωνιών για τεχνικο-διοικητικά μάστερ που υπάρχουν. Και άλλα παραδείγματα μπορούν να παρατεθούν.
Η συνάφεια είναι λοιπόν το κριτήριο. Ποιο όμως είναι το όργανο που θα κρίνει την συνάφεια; Η ακαδημαϊκή συνάφεια θα πρέπει να τεθεί στα χέρια ακαδημαϊκών τμημάτων. Το τμήμα ηλεκτρολόγων ηλεκτρονικών του ΠΔΑ πχ μπορεί να εξετάσει αν ένα μάστερ στο αντικείμενο Χ είναι συναφές με το πρώτο πτυχίο. Και αν είναι συναφές θα πρέπει η συνέπεια να είναι ότι απόφοιτος είναι ισότιμος με τον απόφοιτο του ΠΔΑ. Όχι απαραίτητα ισότιμος και αντίστοιχος. Από τον ιδρυτικό νόμο του ΔΟΑΤΑΠ παραθέτω: ««Ισοτιμία και αντιστοιχία» αναγνωρίζεται εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της «ισοτιμίας» του τίτλου σπουδών και επιπλέον ο ενδιαφερόμενος έχει διδαχθεί και εξετασθεί επιτυχώς στα βασικά μαθήματα του ομοειδούς προγράμματος σπουδών της ημεδαπής. Ο Οργανισμός μπορεί να απαιτήσει επιπλέον επιτυχή εξέταση σε συμπληρωματικό αριθμό μαθημάτων σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της ημεδαπής.» Στο νομικό πλαίσιο της χώρας μας λοιπόν υπάρχουν ήδη δύο έννοιες ισοτιμία και ισοτιμία και αντιστοιχία και για να είναι ισότιμο ένα πτυχίο δεν είναι απαραίτητο καν να έχει διδαχτεί ο κάτοχος βασικά μαθήματα. Επιπλέον δίνεται η δυνατότητα για με «επιπλέον επιτυχή εξέταση σε συμπληρωματικό αριθμό μαθημάτων σε ΑΕΙ της ημεδαπής. » μετάβαση στην ισοτιμία και αντιστοιχία στους αποφοίτους εξωτερικού. Για τους απόφοιτους ΤΕΙ πάλι αυτό είναι αδιανόητο και υπάρχουν νεφελώδη «καθαρά ακαδημαϊκά κριτήρια» σύμφωνα με τα οποία δεν γίνεται τίποτα. Τα τμήματα που έχουν δώσει πτυχία πρέπει και μπορούν να κρίνουν αν οι συνολικές σπουδές δικαιολογούν βεβαίωση ισοτιμίας ή ισοτιμίας και αντιστοιχίας ή όχι. Ένα άλλο στοιχείο που μπορεί να αντλήσει κανείς από τον νόμο του ΔΟΑΤΑΠ είναι ότι είναι θεμιτός και ο συνυπολογισμός βασικών και μεταπτυχιακών σπουδών. Ένα μπάτσελορ τριετές μπορεί κάλλιστα να αθροιστεί με ένα μάστερ για να υπάρξει σύγκλιση με μακρύτερες χρονικά σπουδές. Στην περίπτωση των αποφοίτων ΤΕΙ το εμπόδιο ήταν η έλλειψη του ομοταγούς. Εκτιμώ ότι με την ίδρυση του ΠΔΑ και την αναγνώριση μαθημάτων που έγιναν σε ΤΕΙ αυτό το εμπόδιο καταρρέει.
Ο βιολόγος με τρία χρόνια σπουδών στην πληροφορική δεν έχει ανάγκη να αναγνωριστεί ως ισότιμος με απόφοιτο πανεπιστημίου γενικά. Μπορεί το να θέλει να αναγνωριστεί ως απόφοιτος από το τμήμα πληροφορικής με εφαρμογές στην βιοϊατρική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και να είναι λιγότερο αδιανόητο, από ότι διανοούνται οι καθ’ ημάς καθαροακαδημαϊκοί - αμύντορες. Στις ακαδημαϊκές παραδόσεις ανήκει και η αυτονομία από εξωτερικές πιέσεις ξέρεται. Εννοούσαν βέβαια το κράτος, την εκκλησία . Μέχρι το 1977, χρονιά που ιδρύθηκε το αμαρτωλό ΔΙΚΑΤΣΑ, τα εκάστοτε τμήματα έκριναν τις ισοτιμίες κτλ . και είχαν αυτήν την δυνατότητα. Αυτήν την πτυχή της ακαδημαϊκότητας δεν την χαλαλίζεται στο ΠΔΑ; Αλλά από ότι βλέπω δεν την χαλαλίζεται ούτε στο ΕΜΠ για το integrated master ακόμα και με απόφαση Βουλής!
Ας συνεχίσω με το ποιος μπορεί να επιτηρήσει και να κρίνει την ύπαρξη συνάφειας των σπουδών όχι στον ακαδημαϊκό αλλά στον επαγγελματικό στίβο.. Στο δημόσιο η συνάφεια κρίνεται από το τμήμα προσωπικού. Αν θέλει κάποιος περαιτέρω διασφαλίσεις για την συνάφεια και φοβάται χαριστικές αλληλοεξυπηρετήσεις υπάρχει και το ΑΣΕΠ. Κατά την γνώμη μου η σωρευτική απόκτηση διαπιστωμένα συναφών ακαδημαϊκών τίτλων θα πρέπει να ακυρώνει το διαβόητο προβάδισμα. Πάλι ακολουθώντας την αρχή: Το ανώτερο πτυχίο υπερισχύει του κατώτερου. Αλλά είπαμε ο υπουργός και η κυβέρνηση δεν θέλει να μπλέξει. Πάντως εσείς βάζετε δύο κριτήρια. α) τον ακαδημαϊκό προσανατολισμό β) τη στόχευση μαθημάτων. Κριτήριο χρόνου δεν υπάρχει. Ελπίζω να είναι απλή παράληψη. Δεν γίνεσαι επιστήμονας σε 21 μέρες ακόμα και στον Όλυμπο της ακαδημαϊκότητας. Απαιτείται χρόνος ωρίμανσης σαν προσωπικότητα.
Παραθέτω επιχειρήματα που σχετίζουν τον συνολικό χρόνο σπουδών με την επιστημονική κατεύθυνση τους. Το Σύνταγμα στο 16 θεσπίζει ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση. Για την διάρκεια σπουδών της πρώτης αναφέρει ότι δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 3 έτη. Απ’ όσο έχω διαβάσει το ΠΔ 227 του 1995 προέβλεπε αύξηση της διάρκειας σπουδών στα 8 εξάμηνα. Το ΤΕΕ το προσέβαλε επιτυχώς στο ΣτΕ και δικαιώθηκε. Το σκεπτικό του δικαστηρίου (όπως διαβάζω από σελίδα του ΤΕΕ) αναφέρει ανάμεσα σε άλλα «η διαφοροποίηση των δύο οργανωτικών σχημάτων ενισχύεται από τον περιορισμό της διάρκειας σπουδών της ανώτερης επαγγελματικής εκπαίδευσης στα 3 έτη. Η διαφορά αυτή δεν μπορεί να ματαιωθεί …» Υπάρχει λοιπόν κόσμος (ο συνταγματικός νομοθέτης και ανώτατα δικαστήρια) που δίνει βάση στην διάρκεια σπουδών έτσι ώστε αυτή να συγκροτεί κριτήριο συγκρότησης της επιστημοσύνης ενός ανθρώπου. Σας περιέγραψα αρνητικά την σημασία της διάρκεια σπουδών. Να το δούμε αλλιώς θετικά. Και το ΔΟΑΤΑΠ απαιτεί 3ετή διάρκεια για βασικές σπουδές. Και η ΕΕ στην οδηγία 2005/36/ΕΚ προβλέπει 3ετή ελάχιστη διάρκεια για ανώτατες σπουδές. Ακόμα το να υπολείπεται η διάρκεια σπουδών σε ρυθμιζόμενα επαγγέλματα είναι επαρκής λόγος για επιβολή αντισταθμιστικών μέτρων από το ΣΑΕΠ σύμφωνα με την 2005/36/ΕΚ. Δηλαδή επιτρέπεται η επιβολή εξέτασης επιπλέον μαθημάτων στην χώρα υποδοχής. Μαζεύονται αρκετοί διαφορετικοί και όλους τους απασχολεί η ύπαρξη μίας κρίσιμης μάζας. Το αν αυτή η κρίσιμη μάζα έχει ως μέτρο τα ECTS, τα έτη σπουδών, τον αριθμό των μαθημάτων, τον αριθμό των διδασκομένων ωρών (Semesterwochenstunden SWS) δεν έχει σημασία. Αυτό που έχουν κοινό και προσπαθούν να εκφράσουν είναι η απόπειρα ποσοτικοποίησης. Να κάνουν το φαινόμενο των σπουδών διοικήσιμο. Ελπίζω αν δεν συμφωνούμε για την σημασία της να γίνεται τουλάχιστον περισσότερο κατανοητή η θέση μου. Ερμηνεύω την αγανάκτηση σας: «Αδιανόητο να υποστηρίζετε ότι προπαρασκευαστικά μαθήματα 1 έτους …» πάντως ως ενδόμυχη αποδοχή της σημασίας της χρονικής ποσοτικής διάστασης των σπουδών.
Χρονική διάρκεια και συνάφεια με μία από τις αναγνωρισμένες επιστήμες-σπουδές λοιπόν. Αναφέρω όμως και μία αρχή: Το ανώτερο πτυχίο υπερισχύει του κατώτερου! Μήπως συγκρούονται αυτά; Το δικό μου αγαπημένο παράδειγμα είναι ο νοσηλευτής ΤΕ με μεταπτυχιακό στην ιστορία της τέχνης. Εξήγησα γιατί δεν μπορεί να θεωρηθεί νοσηλευτής επιπέδου ΕΠΠ 7. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα όπου υπάρχει συνάφεια. Η χρονική διάρκεια των μεταπτυχιακών που αναγνωρίζονται στην χώρα μας δεν μπορεί να είναι μικρότερη από ένα έτος. Αν ένας απόφοιτος ΤΕΙ 3,5 ετών κάνει ένα τέτοιο μάστερ –συνήθως στο εξωτερικό- και το αναγνωρίσει είναι ανώτερος – στην δικιά μου ανάλυση – από έναν απόφοιτο πανεπιστημίου; Θα πρέπει να έχει πρόσβαση και σε θέσεις ΤΕ και σε θέσεις ΠΕ και τα μπόνους και τα μόρια του μεταπτυχιακού; Δεν γέρνει μονόπαντα η ρύθμιση; Πράγματι. Να θυμίσω ότι για τους απόφοιτους εξωτερικού με μικρότερη διάρκεια σπουδών, αν συνεκτιμήσουν το μάστερ, αυτό δεν μπορεί πλέον αν λογιστεί ως ξεχωριστό πτυχίο. Χάθηκε, ενσωματώθηκε. Ακόμα και οι τωρινοί φοιτητές του ΠΔΑ που μπήκαν σε ΤΕΙ θα πρέπει να κάνουν έναν μικρό αριθμό μαθημάτων, μια χούφτα μαθήματα για να αναγνωριστούν ως ΠΕ . Παρά τα 240 ECTS. (βλέπω ο αριθμός να διαμορφώνεται σε λιγότερα από αυτά ενός εξαμήνου 3 -5). Φαίνεται να μπορούμε να καταλήξουμε ότι 4 χρόνια ΤΕΙ είναι 220 ECTS. Άρα και ο απόφοιτος 4ετούς ΤΕΙ με μάστερ ενός έτους θα έχει χρονική διάρκεια σπουδών 5 έτη αλλά effectively 280 ECTS. Συγκριτικά θυμίζω ο απόφοιτος γεωπονικής με 5 έτη και 300 ECTS δεν απολαμβάνει τα πλήρη οφέλη ενός μάστερ. (Μέχρι τώρα). Εγώ θα έβαζα το ελάχιστο χρονικό όριο που θα είναι δυνατή η ταυτόχρονη θεώρηση του απόφοιτου ΤΕΙ με μάστερ ως ΠΕ και κατόχου μάστερ στα 5,5 χρόνια σπουδών. Όμως απόφοιτοι ΤΕΙ με 5 ή 4,5 χρόνια σπουδών μπορούν ανετότατα να λογιστούν ως απόφοιτοι πανεπιστημίου απλά χωρίς μάστερ. Οι τωρινοί απόφοιτοι ΑΣΠΑΙΤΕ έχοντας 10 εξάμηνα σπουδών λογίζονται ήδη ως ΠΕ στον φυσικό χώρο εργασίας τους στην εκπαίδευση. Για να μην νομίζουμε ότι τους χαρίζουμε τον κόσμο.
Επανερχόμαστε στα κριτήρια σας. α) τον ακαδημαϊκό προσανατολισμό β) τη στόχευση μαθημάτων. Ισχυρίζομαι ότι δεν είναι απαραίτητα; Δεν είμαι σίγουρος γιατί δεν νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε στο τι σημαίνουν όλα αυτά. Ας ξεκινήσω από το δεύτερο το εύκολο. Αυτό που λέω είναι ότι εκτός του ποσοτικού κριτηρίου (χρόνος) απαιτείται και η συνάφεια της διδασκόμενης ύλης. Ίσως δεν εννοείται και εσείς κάτι διαφορετικό. Τότε συμφωνούμε. Αλλιώς χωρίς παραπάνω διευκρινίσεις το κριτήριο διαφεύγει σε έναν νεφελώδη χώρο και καταντά μη ελέγξιμο. Διότι επιστημονικό θα είναι ότι έχει «ακαδημαϊκό προσανατολισμό» και «ακαδημαϊκό προσανατολισμό» θα έχει ότι είναι επιστημονικό. Και ένα ιερατείο –η αγανακτισμένη κοινή γνώμη θα αποφαίνεται επί αυτού-
Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε τα ιδανικά του Χούμπολτ πώς υλοποιούνται στο σύγχρονο ελληνικό πανεπιστήμιο αλλά θα πελαγοδρομήσω. Θα το αποφύγω λοιπόν. Μου αρκεί ότι τα ΤΕΙ πάντα ενσωμάτωναν την ενότητα έρευνας και διδασκαλίας. Για την διδασκαλία ελπίζω να μην υπάρχει διαφωνία. Για την έρευνα έχει κάποιος στοιχεία για το πόσοι κόπηκαν στις μετά τα ο2001κρίσεις από τους παλιούς διδάσκοντες;

 
Πτυχία TEI στην Ολλανδία
25 Αυγ 2018 19:18

1) Για την ξεχωριστή αντιμετώπιση των ελληνικών πτυχίων ΤΕΙ από την Ολλανδία, ποια είναι η θέση σας;

Να σημειωθεί ότι αυτή η κατηγοριοποίηση είναι σε ισχύ πολλά χρόνια μετά το 2001 και την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ.

Επομένως, το Ολλανδικό κράτος ακόμα και το 2018 σίγουρα ΔΕΝ αναγνωρίζει τα ΠΤΥΧΙΑ ΤΕΙ ως ισότιμα με τα πανεπιστημιακά από άποψη σπουδών.

Και μια δεύτερη ερώτηση, συνέχεια της 1): Γιατί το ελληνικό κράτος επιμένει 35 χρόνια να χορηγεί τέτοιου τύπου πτυχία; Πού χρειάζονται τα πτυχία ΤΕΙ στην ελληνική οικονομία από το 1985 μέχρι σήμερα;

2) «Η συνέλευση του κάθε τμήματος ΤΕΙ δεν μπορεί να αποφασίσει μονομερώς ότι τα πτυχία που έδινε το 2017 (με το τότε πρόγραμμα σπουδών και τους τότε διδάσκοντες) είναι πανεπιστημιακά». Άλλαξα μόνο την χρονολογία στην πρότασή σας.

Φυσικά, γι'αυτό και χρειάζεται η εποπτεία του Υπουργείου.

Δεν είναι σωστό σαν εκπαιδευτική πολιτική το κάθε ίδρυμα (ή κάθε ομάδα ιδρυμάτων, βλ. Πολυτεχνεία vs Πανεπιστήμια) να προχωρά σε μονομερείς ρυθμίσεις. Μόνο αποκλίσεις και προβλήματα γεννά αυτή η πρακτική των ΑΕΙ, με την ανοχή των κυβερνήσεων.

Αλλάξατε μόνο τη χρονολογία στην πρόταση, γράφετε.

Και προσθέσατε *30 ολόκληρα χρόνια*, συμπληρώνει ο αναγνώστης. Αν οι καθηγητές και τα προγράμματα σπουδών είναι το 2017 κατά 90% διαφορετικής λογικής (ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ αντί τεχνικής εκπαίδευσης) με εκείνα του 1987 είναι σαφές ότι το πτυχίο του 1987 δεν είναι ισότιμο με το πτυχίο του 2017.

Η νομοθετική αναγνώριση πρέπει να ακολουθεί στοιχειώδη ορθολογικά κριτήρια.

Το πότε έγινε η κρίσιμη αλλαγή εντός των ΤΕΙ (μετάβαση σε άλλης ποιότητας μαθημάτων) είναι όντως ένα ανοιχτό ζήτημα.

Ελπίζω όμως να μην είστε της νοοτροπίας προηγούμενου σχολιαστή, ότι οι απόφοιτοι «όλων, ναι ΟΛΩΝ των σχολών εκείνης της περιοδου, και ενωρίτερα ακομη, είναι ανώτεροι των σημερινών»....

Δεν έχει και πολύ νόημα η συζήτηση, αν θεωρούμε ότι ΚΑΚΩΣ τα ΤΕΙ άλλαξαν εκπαιδευτικό ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ, με την ενίσχυση των θεωρητικών μαθημάτων, ώστε να προσεγγίσουν σε ακαδημαϊκό επίπεδο τα πανεπιστημιακά.

Γιατί τότε, αν μπορούσε να γίνει επέκταση μέχρι το 1983, ποιος ο λόγος των αλλαγών στη δομή και τη φιλοσοφία των πτυχίων ΤΕΙ; Επαναλαμβάνω, ΔΕΝ προσεγγίζουν σε ακαδημαϊκή νοοτροπία τα Πανεπιστήμια τα ΤΕΙ αλλά τα ΤΕΙ τα Πανεπιστήμια.

Αν θεωρείται ότι μόνο συντεχνιακά συμφέροντα ευθύνονται για αυτό, είναι αδύνατο να σας πείσει για το αντίθετο και μάλλον μάταιο να το επιχειρήσει.

3) Αν κάποιος τελείωσε τεχνικό λύκειο και μετά πανεπιστήμιο δεν του ζητάμε μία ζωή να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας επειδή «όλοι ξέρουμε τις αδυναμίες» με ταυτόχρονο κλείσιμο του ματιού. Αναφέρω όμως και μία αρχή: Το ανώτερο πτυχίο υπερισχύει του κατώτερου.

Το Τεχνικό Λύκειο ανήκει στη Δευτεροβάθμια. Τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ ανήκουν και τα δύο στην Τριτοβάθμια.

Εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα της εφαρμογής αυτής της αρχής, γιατί στο παράδειγμά σας συγκρίνετε δύο διαφορετικής βαθμίδας πτυχία: Φυσικά και ΔΕΝ υπερισχύει το ανώτερο πτυχίο όταν και τα δύο ανήκουν στην ίδια βαθμίδα.

Ένας απόφοιτος ΤΕΙ που θα αποκτήσει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών από ένα πανεπιστήμιο δεν αποκτά αυτομάτως τα δικαιώματα του ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΟΥ πτυχίου που εκείνο χορηγεί (πχ. δε γίνεται Μηχανολόγος Μηχανικός αν κάνει ενα διετές Master στους Μηχανολόγους)

Με την ίδια λογική, ένας Μηχανολόγος Μηχανικός που ολοκληρώνει Διαπανεπιστημιακό Master στα Τεχνοοικονομικά Συστήματα (που προσφέρεται από κοινού από ΟΠΑ και Παν. Πειραιά) ΔΕΝ αποκτά δικαιώματα ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΟΥ διπλώματος στα Οικονομικά ή τη Διοίκηση Επιχειρήσεων.

@ bob mastoras

Προσπαθήστε να μορφοποιείτε τις μακροσκελείς δημοσιεύσεις με:

1) Με κενά μεταξύ γραμμών και παραγράφων, ώστε να ξεχωρίζουν οι σημαντικές ενότητες.

2) Με κάποιου τύπου αρίθμηση.

Το βλέπετε και μόνος σας πώς κουραστικό στην ανάγνωση είναι τo "wall of text".

 
Νίκος Φωτιαδης
26 Αυγ 2018 03:57

Ωραια οσα ακουγονται για Θερμοκοιτίδα Νέων Αγροτικών Επιχειρήσεων και Ινστιτούτο Καινοτομίας Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης ομως μενει να τα δουμε και στην πράξη. Αυτό που έχω καταλάβει τόσα χρονια είναι πως τα τει πρέπει να σταματησουν να είναι ο φτωχος συγγενής σε σχεση με τα πανεπιστημια. Δεν ξερω αν πρεπει ολα να γινουν πανεπιστημια κατι μαλλον αδύνατο για τη σημερινη Ελλαδα

 
Πτυχία TEI στην Ολλανδία
26 Αυγ 2018 20:49

1) «Tα μη θεματικά συναφή μάστερ έχουν την αξία τους μέσα στα πλαίσια του εργασιακού βίου. Ας πάρουμε εργαζόμενους του τεχνικού τομέα με μη θεματικά συναφή μάστερ. Πχ για έναν ΔΥ του τεχνικού τομέα ένα μάστερ στη δημόσια διοίκηση (MPA) ενισχύει την συνολική του επαγγελματική και ακαδημαϊκή παρουσία και οντότητα».

Αυτός είναι ο κύριος σκοπός των master παγκοσμίως, η επαγγελματική εξειδίκευση. Κακώς στην Ελλάδα έχουν φτάσει να θεωρούνται κάτι σαν ακαδημαϊκή "κολυμβήθρα του Σιλωάμ", για το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

Eίναι απολύτως λογικό ένας νοσηλευτής (ΤΕ) να πάρει ένα μη συναφές με την αρχική του ειδίκευση master, το οποίο θα τον βοηθήσει στην επαγγελματική του πορεία (πχ. διοίκησης νοσηλευτικών μονάδων)

Πόσο λογική όμως είναι η απαίτηση ένας μεταπτυχιακός κύκλος σπουδών (ΠΜΣ) να ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ αυτομάτως έναν ήδη κατοχυρωμένο προπτυχιακό κύκλο σπουδών (ΠΠΣ);

Το ίδιο ισχύει και με τα προαπαιτούμενα μαθήματα για την εισαγωγή σε ΠΜΣ.

Επειδή κάποιος απόφοιτος ΤΕΙ παρακολούθησε 8 ή 10 προπαρασκευαστικά μαθήματα προπτυχιακού επιπέδου (με σκοπό την εισαγωγή σε master) είναι στο ίδιο επίπεδο με τα 45+ μαθήματα του ενιαίου τετραετούς κύκλου ενός πανεπιστημιακού πτυχίου;

2) «Μέχρι το 1977, χρονιά που ιδρύθηκε το αμαρτωλό ΔΙΚΑΤΣΑ, τα εκάστοτε τμήματα έκριναν τις ισοτιμίες κτλ . και είχαν αυτήν την δυνατότητα».

Ας γυρίσουμε πίσω σε εκείνες τις δεκαετίες, του 1970 και 1980, αφού όλα μετά είναι χειρότερα...

Δηλαδή, τα ΑΕΙ και τα τμήματα τους δεν είναι "αμαρτωλά"; Μόνο το "κακό" κράτος φταίει για όλα;

Οι δυσλειτουργίες του ΔΙΚΑΤΣΑ και του ΔΟΑΤΑΠ δε σημαίνει πως δεν πρέπει να υπάρχει κεντρική κατεύθυνση του ποια πτυχία αντιστοιχούνται και σε ποιο επίπεδο.

Ένας επιπλέον λόγος για τον οποίο η ακαδημαϊκοί οφείλουν να ξεκαθαρίσουν τον χώρο τους από περιττές υποδιαιρέσεις και διαχωρισμούς: πρέπει να δημιουργηθεί ένα απλό και με ξεκάθαρη στόχευση σύστημα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με Πανεπιστήμια και ΙΕΚ.

3) «Μου αρκεί ότι τα ΤΕΙ πάντα ενσωμάτωναν την ενότητα έρευνας και διδασκαλίας. Για την διδασκαλία ελπίζω να μην υπάρχει διαφωνία. Για την έρευνα έχει κάποιος στοιχεία για το πόσοι κόπηκαν στις μετά τα ο2001κρίσεις από τους παλιούς διδάσκοντες;»

Σαφέστατα υπάρχει διαφωνία: και στο επίπεδο ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και στο επίπεδο ΕΡΕΥΝΑΣ των ΤΕΙ κατά την αρχική περίοδο λειτουργίας τους (1980-2001).

Σοβαρές ελλείψεις σε θεωρητικά μαθήματα και κενά σε καταξιωμένους καθηγητές με διδακτορικό καθιστούν απαράδεκτη την αντιστοίχιση εκείνων των πτυχίων με τα σημερινά.

Το ίδιο ισχύει και για τα ΜΑΘΗΜΑΤΑ, το ίδιο και για τη ΧΡΟΝΙΚΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ σπουδών - αναγκαίες συνθήκες, όχι ικανές.

Πάλι, ας μην μπερδεύουμε μια ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΣΥΝΘΗΚΗ με μια ΙΚΑΝΗ: Δεν αρκεί να έχει κάποιος διδακτορικό για να μπορεί να διδάξει σε πανεπιστήμιο. Αλλά σίγουρα το να ΜΗΝ έχει πρέπει να είναι αποτρεπτικό, και επηρεάζει ευθέως την ποιοτική αξιολόγηση ενός ιδρύματος.

Δεν έφτανε απλώς η αύξηση των εξαμήνων διδασκαλίας και η εισαγωγή ορισμένων βασικών μαθημάτων θεωρίας.

Στα τμήματα ΤΕΙ, έπρεπε καταρχάς να αλλάξει ριζικά ΟΛΗ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ προκειμένου να αλλάξει εν συνεχεία το προφίλ των αποφοίτων από τεχνικό σε πανεπιστημιακό.

...Εννοείται, ακόμα και μετά από αυτή την εξέλιξη, δεν είναι σίγουρο ότι το ΤΕΙ Αθηνών (ή το Παν. Δυτικής Αττικής) θα ήταν ένα "πρότυπο" ΑΕΙ. Μάλλον στην αρχή θα υστερεί σε σχέση με άλλα (πχ. Πανεπιστήμιο Κρήτης) και αυτό είναι αναμενόμενο.

Νομοθετικά, δεν μπορείς να επιβάλεις ανώτατο όριο εξέλιξης για κάθε ίδρυμα - αλλά μπορείς να εξασφαλίσεις ότι δεν παραβιάζεται το κατώτατο όριο, για όλα τα ιδρύματα (συγκεκριμένες ελάχιστες απαιτήσεις για ΠΠΣ, διδακτικό προσωπικό, ερευνητική δραστηριότητα κοκ.)

Συμπερασματικά, με σημείο εκκίνησης το *1980*:

α) Τα πανεπιστήμια ήταν σε ένα επίπεδο, έστω (Α), και πάνω σε αυτό εξελίχθηκαν στο πέρασμα του χρόνου. Παραμένοντας πάντοτε στο ίδιο επίπεδο σπουδών (Πανεπιστημιακές σπουδές, με δυνατότητα απονομής διδακτορικών διπλωμάτων), με την προσθήκη ορισμένων στοιχείων (πχ. πρακτική άσκηση), χωρίς να έχουν αποκλίνει από την κύρια αποστολή τους.

β) Τα ΤΕΙ ιδρύθηκαν σε ένα επίπεδο (Β) και βάσει αυτής της αρχικής αποστολής διαμορφώθηκαν (μετεξέλιξη των ΚΑΤΕΕ). Ορισμένα έχουν καταλήξει σε ένα επίπεδο (Α) και ως κοινωνία προχωρούμε στην αναβάθμισή των τμημάτων τους. Καλώς έγινε -αν και σίγουρα αστοχήσαμε με την ίδρυσή τους- και υπάρχουν διεθνώς παραδείγματα αναβάθμισης ιδρυμάτων. Όμως το να εξισωθεί το επίπεδο (Α) με το επίπεδο (Β) είναι παράλογο από κάθε ακαδημαϊκή θεώρηση.

Φυσικά υπήρχαν και υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε καλά-μέτρια-κακά πανεπιστήμια, με αριστούχους-μέτριους-αδύναμους αποφοίτους. Παντού υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε καθηγητές και τα διδακτορικά τους.

Αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι τα πτυχία ΤΕΙ εκείνης της εποχής πληρούν τα κριτήρια για να ισοτιμηθούν συλλήβδην με τα αντίστοιχα πανεπιστημιακά.

Δηλαδή, να δεχτούμε ότι, καθώς το Πανεπιστήμιο Κρήτης δεν είναι στο επίπεδο του Cambridge, είναι λογικό να αντιστοιχηθούν τα πτυχία που απένειμε το 1995 με εκείνα που απένειμε την ίδια χρονιά το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης... Απολύτως λογικό, αφού αναμφίβολα από το 1995 και εξής σίγουρα ορισμένοι απόφοιτοι ΤΕΙ θα έγιναν δεκτοί για μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο Κρήτης...

Ακραίος παραλογισμός, και δεν τιμά κανέναν απόφοιτο αυτή η θέση.

@ bob mastoras

Αναμένουμε την απάντηση (από εσάς ή οποιονδήποτε άλλον σχολιαστή) για τη διάκριση που γίνεται στο εξωτερικό ανάμεσα στα πτυχία ΤΕΙ και τα πανεπιστημιακά πτυχία.

Αν απλώς θέλετε μια νομοθετική "βοήθεια" από το κράτος, είναι άλλο ζήτημα. Δεν είναι όμως το "κακό" ελληνικό κράτος που αδικεί τα "ποιοτικά" ΤΕΙ.

Τα ΤΕΙ ήταν μέρος του προβλήματος για το ελληνικό κράτος:

Γιατί τα ΤΕΙ δεν ιδρύθηκαν εξαρχής σαν πανεπιστήμια; Μήπως επειδή εκείνη την εποχή, παρολο που δε χρειαζόμασταν ως χώρα καινούρια ιδρύματα και νέου τύπου σχολές, όλοι έψαχναν τρόπο να επεκτείνουν την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση;

Τέλος, αν θέλετε να επεκταθούμε με τη σειρά στο Γαλλικό σύστημα, στο Γερμανικό σύστημα κτλ. - γιατί ακόμα και σήμερα εκεί υπάρχουν σχολές "πρώτες μεταξύ ίσων", έτσι όπως διαμορφώθηκαν ιστορικά.

Σίγουρα πάντως δεν είναι όλα τα πτυχία όλων των τύπων ιδρυμάτων ισότιμα, αυτό ισχύει και στην Ευρώπη.

Σελίδες

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ