Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Μια κοινωνία σε κρίση; Η επικείμενη αναθεώρηση του συντάγματος

Οι νέοι εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα μας (είμαστε έβδομοι παγκοσμίως σε εξαγωγή φοιτητών συγκριτικά με τον πληθυσμό μας), πληρώνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο σε σπουδαστικό συνάλλαγμα
Δημοσίευση: 17/11/2018
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

του Π.-Φ. Δ. Σκαλτσογιάννη, δ.φ.

Όλες οι κοινωνίες κατά τη διάρκεια του βίου τους περνάνε κρίσεις. Την παγκόσμια ιστορία θα μπορούσαμε να τη δούμε ως αλληλοδιαδοχή κρίσεων. Από την άλλη πλευρά όμως η κρίση που βιώνει η δική μας κοινωνία ξεχωρίζει από τις άλλες. Όχι, γιατί δεν είναι εμφανή τα αίτια που την προκάλεσαν αλλά διότι δεν κάνουμε τίποτε για να τα εξαλείψουμε.

Το εκπαιδευτικό σύστημα της κάθε χώρας αναμφίβολα έχει καθοριστική σημασία για το μέλλον της. Το δικό μας, πανθομολογείται, έχει πολλά τρωτά, πολλά σημεία που χρήζουν διορθώσεως. Οι απόψεις βέβαια διίστανται ως προς το τι δεν πάει καλά και πώς θα μπορούσε αυτό να διορθωθεί. Υπάρχουν ωστόσο μερικά σημεία του που είναι τόσο εξόφθαλμο ότι πάσχουν, ώστε να απορεί κανείς γιατί οι αρμόδιοι δεν τα βλέπουν ή …κάνουν πως δεν τα βλέπουν.

Για παράδειγμα τα σχολικά βιβλία: Σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη ισχύει το πολλαπλό ή εναλλακτικό σχολικό βιβλίο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση: Ο διδάσκων, δάσκαλος ή καθηγητής επιλέγει ποιο βιβλίο θα διδάξει την επόμενη σχολική χρονιά στο μάθημα που διδάσκει. Υπάρχει φυσικά ένας κατάλογος εγκεκριμένων βιβλίων από το υπουργείο παιδείας της κάθε χώρας και από αυτόν επιλέγει όποιο κρίνει προσφορότερο για το έργο του. Ποια είναι τα πλεονεκτήματα αυτού του μέτρου; Αναπτύσσεται άμιλλα μεταξύ των συγγραφέων και των συγγραφικών ομάδων των σχολικών βιβλίων, οι οποίοι τα βελτιώνουν συνεχώς προκειμένου να τα προτιμήσουν οι διδάσκοντες. Επιπλέον νέοι, άνεργοι επιστήμονες βρίσκουν δουλειά ως συγγραφείς σχολικών βιβλίων. Εμείς επιμένουμε στο ένα και μοναδικό σχολικό βιβλίο ανά μάθημα. Σαράντα σχεδόν χρόνια διδάσκεται το ίδιο βιβλίο στο μάθημα των λατινικών στη Γ΄ Λυκείου, ακατανόητο το βιβλίο της φιλοσοφίας της Β΄ Λυκείου, για κλάματα (ή για γέλια) εκείνο της ιστορίας της Β΄ Γυμνασίου και πάει λέγοντας. Δεν πειράζει όμως. Το παν είναι να έχουμε ένα βιβλίο ανά μάθημα, όποιο κι αν είναι αυτό. Αυτό μας αρέσει, αυτό μας ικανοποιεί. Η υπόλοιπη Ευρώπη ας έχει το πολλαπλό βιβλίο. Τώρα, γιατί κατέχουμε τα πρωτεία στην Ευρωζώνη στην ανεργία; Ε, αυτό είναι ένα μυστήριο!

Ένα άλλο φλέγον ζήτημα όχι απλά καίριας σημασίας αλλά το πρώτιστο που θα έπρεπε να μας απασχολεί στον τομέα της παιδείας είναι το ζήτημα των Α.Ε.Ι.∙ γιατί από αυτό προκύπτουν πολλά άλλα δεινά που ταλανίζουν αυτήν την κοινωνία. Ποιο είναι το πρώτιστο πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί στην Ελλάδα; Η υπογεννητικότητα. Δεν είναι όμως μόνον ο αριθμός των γεννήσεων που φθίνει. Είναι και η φυγή των νέων στο εξωτερικό (το λεγόμενο brain-drain) για να βρουν εργασία αλλά και για να σπουδάσουν. Πάνε μάλιστα να σπουδάσουν όχι μόνο σε πρωτοκλασάτα πανεπιστήμια του εξωτερικού αλλά και σε άλλα, χωρών των Βαλκανίων ή της κεντρικής Ευρώπης. Γιατί άραγε; Μήπως, γιατί δεν έχουμε εδώ αρκετά πανεπιστήμια; Όχι, κάθε άλλο:  Έχουμε και μάλιστα υπεραρκετά δημόσια, μόνο δημόσια, για την ακρίβεια τέσσερις φορές περισσότερα απ’ όσα χρειαζόμαστε! Γι’ αυτό άλλωστε τώρα το υπουργείο παιδείας επιδίδεται σε έναν αγώνα δρόμου συγχωνεύσεων: για να αποτρέψει το κλείσιμο ορισμένων από αυτά όπως απαιτούν εδώ και καιρό οι θεσμοί. Αφού λοιπόν έχουμε τόσα πανεπιστήμια στον τόπο μας, γιατί σπεύδουν οι νέοι μας να σπουδάσουν στο εξωτερικό; Αρέσει στους γονείς τους να πληρώνουν, όταν οι ανώτατες σπουδές στην Ελλάδα είναι δωρεάν; Ή μήπως τους αρέσει να αποχωρίζονται τα βλαστάρια τους σε μια τόσο τρυφερή ηλικία; Όχι, κάτι άλλο πρέπει να φταίει. Βέβαια τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι εξαιρετικά, απ’ τα καλύτερα στον κόσμο, μας διαβεβαιώνουν συχνά-πυκνά οι ταγοί αυτού του τόπου. Τότε όμως, γεννάται αβίαστα το ερώτημα, γιατί πιάνουν πάτο σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις; Γιατί τα εγκαταλείπουν προτροπάδην όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα και σπεύδουν να σπουδάσουν στο εξωτερικό;

Οι νέοι εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα μας (είμαστε έβδομοι παγκοσμίως σε εξαγωγή φοιτητών συγκριτικά με τον πληθυσμό μας), πληρώνουμε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο σε σπουδαστικό συνάλλαγμα, οι περισσότεροι απ’ όσους πάνε εκεί για σπουδές εγκαθίστανται μόνιμα στο εξωτερικό, γιατί εκεί βρίσκουν καλοπληρωμένη εργασία, εκεί κάνουν οικογένεια τη στιγμή που αυτός ο τόπος μαστίζεται όπως είπαμε από την υπογεννητικότητα, τη στιγμή που αυτή η κοινωνία έχει επενδύσει τόσα από τον παιδικό σταθμό μέχρι το Λύκειο σε εκείνους που μεταναστεύουν. Γιατί όμως πρέπει «να παίρνουν των ομματιών τους»; Γιατί να μην σπουδάζουν εδώ; Πού; Σε ιδιωτικά πανεπιστήμια φυσικά, όπως συμβαίνει σε όλα τα μέρη του κόσμου! Μα αυτό δεν το επιτρέπει το σύνταγμά μας. Το άρθρο 16 ρητά αναφέρει: «Η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται». Και γιατί δεν το αλλάζουμε αυτό το επαίσχυντο άρθρο; Γιατί, αν το αλλάξουμε, η κοινωνία μας θα σταθεί στα πόδια της: Δεν θα γίνουν μόνον επενδύσεις για να ιδρυθούν αυτά τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά επιπλέον σταδιακά, οσημέραι, όλο και περισσότερο θα μειώνεται η διαρροή φοιτητών προς το εξωτερικό, δηλαδή οι νέοι μας θα μένουν εδώ για σπουδές και μάλιστα θα αναπτυχθεί η αντίστροφη διαδικασία: θα έρχονται από το εξωτερικό να σπουδάσουν στον τόπο μας, ώστε μακροπρόθεσμα η Ελλάδα να καταστεί το σχολείο της Ευρώπης, όπως κάποτε ήταν η Αθήνα το σχολείο της Ελλάδας (κατά τον Θουκυδίδη). Θα βρουν εργασία στα ιδιωτικά πανεπιστήμια επιστήμονες είτε ομογενείς του εξωτερικού οι οποίοι θα παλιννοστήσουν στον τόπο μας είτε της ημεδαπής οι οποίοι δεν μπόρεσαν να απορροφηθούν από τα κρατικά (όχι βέβαια επειδή δεν ήσαν άξιοι). Θα αντιστραφεί τελικά το κύμα της υπογεννητικότητας που υπονομεύει την κοινωνία μας. Εν ολίγοις αυτή η κοινωνία θα ακμάσει, δεν θα μαραζώσει!

Στις 2 Νοεμβρίου 2018 η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. κατέθεσε τα προς αναθεώρηση άρθρα του συντάγματος στον πρόεδρο της Βουλής με τις υπογραφές πενήντα βουλευτών της, όσους απαιτεί ο κανονισμός της Βουλής για να αρχίσει η διαδικασία αναθεώρησεως του συντάγματος. Για το άρθρο 16 όμως ούτε κουβέντα! Αυτό που πρωτίστως χρειάζεται να αναθεωρηθεί δεν περιλαμβάνεται καν σε αυτόν τον κατάλογο! Η αναθεώρησή του δεν πρόκειται να συζητηθεί καν! Άλλη μια ευκαιρία για τη σωτηρία αυτής της κοινωνίας κινδυνεύει να χαθεί. Τελικά, όπως αποδεικνύεται, η χώρα μας δεν περνάει μόνον κρίση. Στην πραγματικότητα βρίσκεται σε κατάσταση προχωρημένης …σήψεως!

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean