Placeholder

ΒΟΥΛΗ

Υπουργός: Η ΑΔΙΠ δεν έδωσε τη μάχη της ποιότητας

«Θα προχωρήσουμε σε αναγκαίες νομοθετικές ρυθμίσεις»
Δημοσίευση: 30/01/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

«Η  ΑΔΙΠ δεν έδωσε τη μάχη της ποιότητας» , είπε ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου κατά τη συζήτηση, στην αρμόδια Επιτροπή, για την επιλογή του νέου προέδρου της ΑΔΙΠ Π. Κυπριανού και ανακοίνωσε:

«Αφού αναλάβει την προεδρία  της ΑΔΙΠ ο Π. Κυπριανός θα προχωρήσουμε και στις αναγκαίες  νομοθετικές  ρυθμίσεις   που από την ιστορία ενός θεσμού, όπως η ΑΔΙΠ είναι πια υποχρεωτικό να προχωρήσουμε».

Ειδικότερα ο υπουργός Παιδείας τόνισε, μεταξύ άλλων τα εξής:

Α. Το δια ταύτα, είναι ότι με βάση αυτή τη λειτουργία της ΑΔΙΠ και του πρώτου κύματος αξιολογήσεων, τα ΑΕΙ πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, προχώρησαν κατά μεγάλη πλειοψηφία στις προτάσεις που έγιναν και στις βελτιώσεις που είχαν υποδειχθεί, και εν πάση περιπτώσει, μπήκαν σε μια νέα φάση. Εκείνο που εμείς έχουμε μια σοβαρή διαφορά και δεν είναι μια διαφορά προσωπική, θέλω να είναι σαφές αυτό, αλλά είναι μια διαφορά που έχει σχέση με διαφορετικές αντιλήψεις, είναι ότι η ΑΔΙΠ δεν έδωσε τη μάχη της ποιότητας και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Β. Τελευταία ενδεχομένως να είστε και εσείς παραλήπτες πολλών αντιδράσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων από τα πανεπιστήμια. Η ΑΔΙΠ έχει προχωρήσει στην πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών. Αυτό ενώ ακούγεται κάτι θετικό που αν θέλετε μπορούμε να το συζητήσουμε με ποιους όρους πρέπει να γίνεται, οδήγησε σε άπειρες ώρες δουλειάς μιας γραφειοκρατικοποιημένης διαδικασίας που σε τελική ανάλυση, στη φιλοσοφία της είχε την ποσοτικοποίηση όλης της πανεπιστημιακής ζωής. Αυτό όπως  καλά γνωρίζετε, είναι μια τεράστια ιδεολογική διαφορά που είναι και στην Ευρώπη σήμερα, για το πώς αποτιμάς την ποιότητα. Το  μεγάλο λοιπόν ερώτημα είναι. Είναι ποσοτικοποιήσιμη η ποιότητα; Είναι όλα θέματα μαθηματικών μοντέλων και δεικτών; Αυτό όπως ξέρετε, ήταν κάτι πολύ κυρίαρχο στη διάρκεια της 10ετίας  και του 1980 και του 1990 και στις αρχές του 2000, αλλά ακόμη- ακόμη και τα ιδρύματα τα διεθνή, που ήταν από τους πρωταθλητές μιας τέτοιας προσέγγισης άρχισαν να κάνουν την αυτοκριτική τους, ως προς την εγκυρότητα μιας τέτοιας προσέγγισης. Ως προς την εγκυρότητα δηλαδή, της ποσοτικοποίησης της ποιότητας.

Γ. Εδώ, λοιπόν, η ΑΔΙΠ ενεπλάκη σ’ αυτή την κατά τη γνώμη μας αδιέξοδο λογική. Ξοδεύτηκαν άπειρες ώρες στα Πανεπιστήμια. Τα Πανεπιστήμια θεώρησαν, μάλιστα, ότι είναι και ευθύνη του Υπουργείου. Ουδεμία ευθύνη έχει το Υπουργείο γι’ αυτή την κατάσταση. Εν πάση περιπτώσει, έχει ολοκληρωθεί εν μέρει αυτή η διαδικασία για μας και είναι μια απ’ τις κυρίαρχες συζητήσεις, που γίνονται διεθνώς και, κυρίως, στην Ευρώπη. Το μεγάλο στοίχημα είναι η καθιέρωση μιας κουλτούρας ποιότητας και η κουλτούρα ποιότητας και η ίδια η ποιότητα έχει πάρα πολλές διαστάσεις.

Δ. Τι γίνεται με την καθημερινότητα των φοιτητών; Τι γίνεται με τους τρόπους διδασκαλίας; Τι γίνεται με τη δυνατότητα νέων μορφών βιβλίων, ειδικά με τις νέες τεχνολογίες κ.λπ.; Τι γίνεται με το προσωπικό; Τι δυνατότητες αυτομόρφωσης ή αδειών έχει το προσωπικό; Ξέρετε, και λόγω της κρίσης, αλλά και πριν την κρίση έχουν γίνει πολλές μικρές περικοπές σε δυνατότητες, που είχαν τα άτομα στα Πανεπιστήμια και στα Τ.Ε.Ι. ως προς τη δική τους προοπτική, δηλαδή την προοπτική των Πανεπιστημίων μας. Δεν είναι αποκλειστικός δείκτης της επιτυχίας η δυνατότητα να φέρνεις χρήματα. Είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι αποκλειστικό και, δυστυχώς, έχουμε και ως κοινωνία λίγο έως πολύ υποτίμηση και αυτές τις άλλες διαστάσεις.
Μ’ αυτή, λοιπόν, τη λογική εμείς λέμε ότι η ΑΔΙΠ πρέπει, να επανανοηματοδοτήσει την έννοια της ποιότητας στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και τις διαδικασίες με τις οποίες θα ελέγχεται αυτή η ποιότητα και, κυρίως, θα είναι καταλύτης η ΑΔΙΠ για τη διασφάλισή της.

Ε. Εδώ, λοιπόν, έχουμε μια διαφορά. Η διαφορά είναι ιδεολογική, η διαφορά είναι στο γεγονός ότι τα πάντα δεν μπορούν, να ποσοτικοποιηθούν, αλλά υπάρχουν κι άλλες διαδικασίες πολύ πιο περίπλοκες, πολύ πιο σύνθετες τις οποίες θα θέλαμε, να δούμε, να γίνονται μέρος της καθημερινότητας της ΑΔΙΠ.

Ζ. Εμείς, όπως γνωρίζετε, τον Αύγουστο του 2017 προχωρήσαμε στη νομοθέτηση αυτό που λέμε «το νόμο-πλαίσιο για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα». Αμέσως μετά άρχισε μια συζήτηση για το μέλλον της Ανώτατης Εκπαίδευσης και προχωράμε στη νομοθέτηση της νέας αρχιτεκτονικής της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αυτό, δυστυχώς, επειδή πάρα πολλοί επειδή θέλουν, ν’ αποφύγουν την ουσία του θέματος, το λένε «την ενοποίηση των Τ.Ε.Ι. με τα Πανεπιστήμια». Αυτή είναι μία από τις διαστάσεις αυτής της πολιτικής μας. Βασική πολιτική είναι η ίδρυση των νέων τμημάτων, η αναβάθμιση τμημάτων των Τ.Ε.Ι., η ενσωμάτωση σε υπάρχοντα τμήματα, τα Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Κέντρα με τα Πανεπιστημονικά Ινστιτούτα και, βεβαίως, τα διετή προγράμματα σπουδών που θα έχουν πρόσβαση απ’ το Σεπτέμβριο του 2019 οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ και θα παίρνουν στο τέλος πιστοποιητικά επαγγελματικά.

Σχόλια (1)

 
Θύμιος
31 Ιαν 2019 19:16

Τώρα -για να λέμε και το σωστό- το ότι έχεις φόρμες που συμπληρώνονται online δεν σημαίνει ότι δεν είναι γραφειοκρατία...

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ