Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Ας μιλήσουμε για το «Νέο Λύκειο»

Τα φροντιστήρια ήδη προετοιμάζονται για το νέο σύστημα και κανένα δεν έχει διάθεση να κλείσει, ενώ τίποτα δεν μας λέει ότι οι μαθητές της τρίτης λυκείου θα σταματήσουν να…αρρωσταίνουν ...
Δημοσίευση: 02/04/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Κώστας Μιχαλάκης
Μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Τρικάλων

Είναι σίγουρο ότι ένα σύντομο σημείωμα, όπως αυτό, δεν μπορεί να εξαντλήσει όλες τις πτυχές του νομοσχεδίου που έχει καταθέσει το Υπουργείο Παιδείας.

Πιστεύω όμως ότι πρώτον είναι καλό να ανοίξει ο διάλογος για το εξεταστικό σύστημα που είναι έτοιμο προς ψήφιση, τους στόχους και τις κατευθύνσεις του, προκειμένου να ενημερωθούν εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές και δεύτερον να μελετηθούν κάποια από τα δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας.

Γιατί τόση βιασύνη;

Αν δούμε μακροπρόθεσμα τις όποιες προσπάθειες για αλλαγές στο Λύκειο και τις εξετάσεις πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η τωρινή είναι μία από τις λίγες που αφορούν μαθητές που ήδη φοιτούν σε αυτό, θα το βιώσουν μάλιστα του χρόνου.

Αρχικά μπορεί να φαντάζει περίεργο, όμως θα έλεγα ότι η κυβέρνηση έχει αργήσει να εκτελέσει τις υποχρεώσεις της στους «θεσμούς», τον ΟΟΣΑ και τις απαιτήσεις για ένα σχολείο που πρέπει να απαλλαχτεί επιτέλους από το βαρίδιο της απαίτησης του να μπορούν όλοι να φοιτούν σε αυτό. Έτσι θα πρέπει να εξηγηθεί και η βιασύνη, αλλά και η προσήλωση στην Τρίτη Λυκείου και το εξεταστικό σύστημα και όχι η παρουσίαση μιας ολοκληρωμένης εκπαιδευτικής πρότασης.

Λύκειο για όλους;

Η απάντηση δίνεται εύκολα, αν διαβάσουμε τις προτάσεις του Υπουργείου: Αφού δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα σχολεία για «άριστους» και την πλέμπα, μέσα στο ίδιο σχολείο θα συνυπάρχουν αυτοί που απλώς θα πάρουν απολυτήριο, όσοι θα παίξουν Λοταρία με τις δηλώσεις τους και πετύχουν ένα Τμήμα Ελεύθερης Πρόσβασης και όσοι θα διεκδικήσουν με τις Πανελλαδικές την εισαγωγή σε ένα τμήμα υψηλής ζήτησης.

Βέβαια, η απόκτηση του απολυτηρίου δεν είναι πια μια απλή υπόθεση, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επαναφέρει την Τράπεζα Θεμάτων που είχε επιχειρήσει να επιβάλλει η κυβέρνηση της ΝΔ. (Θα μου πείτε ότι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνδικαλιστικές του παρατάξεις ήταν λαύροι εναντίον της Τράπεζας Θεμάτων. Είδατε πώς αλλάζουν οι καιροί; ) Η απόκτηση του απολυτηρίου ξεφεύγει έτσι από τον ενδοσχολικό της χαρακτήρα και αποκτά χαρακτήρα μίνι-πανελλαδικών, περιφερειακών εξετάσεων. Είναι φανερό ότι η δυσκολία αυτομάτως θα αυξηθεί, ενώ ελλοχεύει και ο κίνδυνος άμεσης ή έμμεσης αξιολόγησης εκπαιδευτικών και σχολείων, ανάλογα με τα αποτελέσματα των μαθητών τους.

Ναι, αλλά αυξάνονται οι ώρες μαθημάτων κατεύθυνσης!

Αυτή ίσως είναι μία από τις μεγαλύτερες σοφιστείες του Υπουργείου. Η λογική του είναι ότι με περισσότερες ώρες μαθημάτων, αυξάνεται η προετοιμασία, επομένως δίνεται αποφασιστικό χτύπημα στα φροντιστήρια. Είναι πράγματι έτσι;

Η απάντηση φυσικά είναι αρνητική. Ταυτόχρονα με τις ώρες, αυξάνεται και η ύλη, όχι βέβαια ανάλογα (αυτό έλειπε!), αλλά σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Επίσης, πρέπει να τονιστεί ότι αυξάνεται και η δυσκολία, με τα κεφάλαια που προστίθενται σε διάφορα μαθήματα, όπως τα μαθηματικά.

Το Υπουργείο βέβαια δεν έχει δώσει ακόμα στην δημοσιότητα την εξεταστέα ύλη και το προτεινόμενο ωρολόγιο πρόγραμμα, όμως αυτό προβλέπεται βαρύ, αν διαβάσει κανείς τις προτάσεις του ΙΕΠ, που λειτουργεί ως επιστημονικός «λαγός» του Υπουργείου.

Και φυσικά, αυτή η ομοιοπαθητική λογική του Υπουργείου, ότι προσπαθεί να μετατρέψει την τρίτη Λυκείου σε προπαρασκευαστική τάξη, καθόλου δεν πλήττει τα φροντιστήρια και δεν διαφυλάσσει την λειτουργία της τάξης.

Τα φροντιστήρια ήδη προετοιμάζονται για το νέο σύστημα και κανένα δεν έχει διάθεση να κλείσει, ενώ τίποτα δεν μας λέει ότι οι μαθητές της τρίτης λυκείου θα σταματήσουν να…αρρωσταίνουν για να πηγαίνουν στα φροντιστήρια ή να διαβάζουν στο σπίτι τους.

Με ποιους εκπαιδευτικούς;

Ας πούμε ότι δεν ενδιαφερόμαστε για τις περίπου 500 οργανικές θέσεις που χάνονται με την μείωση των ωρών στην Τρίτη Λυκείου. Ας πούμε ότι δεν μας νοιάζει ότι πολλές ειδικότητες βλέπουν τον δρόμο της εξόδου από το Λύκειο. Ας προσποιηθούμε ότι δεν βλέπουμε ότι η επιλογή των μαθημάτων γίνεται με κριτήρια εκπαιδευτικών που περισσεύουν ή όχι. Ας παραβλέψουμε το γεγονός ότι οι φετινές μεταθέσεις δεν έλαβαν υπόψη την δομή του Λυκείου, όπως αυτή θα ψηφιστεί. Ακόμα κι αν αυτά πούμε ότι δεν μας απασχολούν, ουσιαστικά οι εκπαιδευτικοί που θα διδάσκουν στην τρίτη Λυκείου θα είναι οι ίδιοι πιεσμένοι από την ύλη των εξετάσεων, την πιθανότητα αξιολόγησης τους, με βάση τις βαθμολογίες των μαθητών τους, και φυσικά θα μεταφέρουν την πίεση αυτή και στους μαθητές. Τέτοιους εκπαιδευτικούς θέλουμε;

Λεπτομέρειες…

Το ότι δεν υπάρχουν βιβλία για πολλά από τα μαθήματα που προβλέπονται, το ότι δεκάδες χιλιάδες μαθητών Λυκείου δεν θα διδαχτούν μαθήματα, όπως την σύγχρονη Ιστορία, για αρκετά χρόνια, όπως φαίνεται, το ότι το Υπουργείο θα συγχωνεύσει την ύλη Γενικής Παιδείας κατά μία τάξη, χωρίς όμως και το ίδιο να ξέρει πώς ακριβώς, το ότι υπάρχει πρόβλημα με τα μαθήματα επιλογής και τα τμήματα που θα δημιουργηθούν, ανάλογα με τον αριθμό των μαθητών και άλλα ζητήματα, είναι μια σειρά από ζητήματα που πρέπει να συζητηθούν, αν και στο Υπουργείο δεν φαίνεται να τους απασχολούν και πολύ κάτι τέτοιες λεπτομέρειες.

Να το συζητήσουμε βρε αδελφέ!

«Ποιες είναι οι προτάσεις σας; Γιατί δεν τις καταθέτετε στο Υπουργείο;» Πόσο συχνά δεν ακούμε τέτοιες ερωτήσεις, άραγε; Δεν θέλω εδώ να αναφέρω τις προτάσεις που πρέπει να έχει ένα εκπαιδευτικό κίνημα και σε ποιον πρέπει να τις καταθέτει, αλλά θέλω να μιλήσω για τα Λατινικά. Όχι, δεν θα αναφέρω ως φιλόλογος τους λόγους που θα έπρεπε το μάθημα αυτό να μην καταργηθεί. Θα πω μόνο ότι όλους αυτούς τους μήνες έχουν γράψει για το ζήτημα αυτό φιλόλογοι, καθηγητές πανεπιστημίου, τμήματα φιλολογίας και σχολές φιλοσοφικής. Το Υπουργείο όχι μόνο τους έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια, αλλά και τους αγνόησε επιδεικτικά, χωρίς να υποστηρίξει ούτε με μία παράγραφο την στάση του. Αυτή είναι η διαύγεια και ο διάλογος τους. Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Κλείνοντας (;)

Γράφτηκε και στην αρχή ότι θα χαρώ να υπάρξουν πολλά και ποικίλα άρθρα πάνω στο ζήτημα του «Νέου» Λυκείου, τα οποία θα αναλύουν διάφορες πτυχές, οι οποίες φυσικά και δεν καλύπτονται εδώ. Θα χαρώ όμως ακόμη περισσότερο αν ο λόγος γίνει πράξη και συναντηθούμε σε απεργίες, διαδηλώσεις, πορείες, εκδηλώσεις, γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές για να εκφράσουμε την αντίθεση μας στο νομοσχέδιο αυτό, αλλά και να ζητήσουμε εκπαιδευτικά δικαιώματα για τους μαθητές και εργασιακά για τους εκπαιδευτικούς.

Σχόλια (3)

 
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ
02 Απρ 2019 09:36

Πες τα Χρυσόστομε!Είναι τόσο λάθος όλο αυτό γιατί γίνεται τόσο βιαστικά,και φυσικά στο πόδι!Αφήνουμε το θέμα της κοινωνιολογίας που αποτελειώνει τους ήδη ταλαίπωρους ''παπαγάλους'' της θεωρητικής κατευθυνσης μαθητές....Αφήνουμε το γεγονός ότι τα ΕΠΑΛ βρίσκονται στον αέρα με τους εισακτέους να μειώνονται δραματικά,μετά τις σαλάτα συγχωνεύσεις του υπουργείου....Αφήνουμε το γεγονός ότι οι καθηγητές του Λυκείου θα κυνηγιούνται για το βαθμό του απολυτηρίου από τους μαθητές και γονείς,από τους προισταμένους τους,από τους φροντιστές,και μετά θα έρθει και η αξιολόγηση και θα μας πουν ότι δεν τα κάνουμε καλά!Και όλα αυτά με το επίδομα που υποτίθεται είναι μισθός!

 
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ
02 Απρ 2019 12:54

Αλλαγές στο λύκειο και στο εξεταστικό.
Καίμε το σενάριο της κυβέρνησης. Γράφουμε το δικό μας. Με μας πρωταγωνιστές και τις ανάγκες μας στο προσκήνιο.

Ούτε η κοροϊδία του Υπουργείου Παιδείας έπιασε-
ούτε η κουτοπονηριά του θα πιάσει!
Βρισκόμαστε ουσιαστικά τρεις μήνες πριν από τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Οι περισσότεροι από τους 95.000 μαθητές της Β Λυκείου έχουν αρχίσει ήδη να μπαίνουν σε φάση προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις του 2020. Όμως αυτοί και οι οικογένειές τους δεν ξέρουν πώς θα δώσουν...Με λίγα λόγια η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους μαθητές σαν πειραματόζωα.
Τις τελευταίες μέρες μάλιστα το Υπουργείο Παιδείας επιδίδεται σε ένα μπαράζ δηλώσεων και τροχιοδεικτικών βολών για να πείσει τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς ότι οι αλλαγές που ετοιμάζει είναι για το καλό τους. Όμως υπολογίζει λάθος. Οι μαθητές σε όλη τη χώρα έχουν απαντήσει με τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια τους τον Οκτώβρη, οι γονείς μέσα από τις οργανώσεις τους σε πανελλαδικό αλλά και τοπικό επίπεδο έχουν καταδικάσει τις εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας, η ΟΛΜΕ επίσης. Η κοροϊδία δεν έπιασε. Γι’ αυτό το λόγο ετοιμάζεται να φέρει το νομοσχέδιο λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία για το Πάσχα. Τόσο “φιλομαθητικό” είναι το νομοσχέδιο που θέλει να το περάσει με τους μαθητές στην απ’ έξω. Δεν θα τους περάσει! Γιατί οι μαθητές δεν μασάνε κουτόχορτο και τα έχουν μαζεμένα στην κυβέρνηση που σε κάθε διεκδίκησή τους, απαντάει ότι δεν έχει χρήματα αλλά χαρίζει 4 δις στο ΝΑΤΟ, παίρνει συγχαρητήρια από τον Τραμπ που τον στηρίζουν οι φασίστες της Κουξ-Κλουν-Κλαν, ενώ πρόσφατα συνέχισε το ξεδιάντροπο καθεστώς (που είχε αρχίσει η κυβέρνηση ΝΔ επί Σαμαρά) της εθελοντικής εισφοράς των εφοπλιστών στο κράτος. Φυσικά, το φιλομαθητικό και δημοκρατικό προφίλ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το έχουν ζήσει. Γιατί και επί ΣΥΡΙΖΑ σέρνονται μαθητές στα δικαστήρια. Και επί ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει το απαράδεκτο νομοθετικό πλαίσιο ώστε όταν αγωνίζονται οι μαθητές να τιμωρούνται χάνοντας ακόμα και εκδρομές...

Απάντηση στα ψέματα και τις αντιδραστικές θέσεις
της κυβέρνησης
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και το Υπουργείο της μιλάνε ξεκάθαρα για περιορισμό της γενικής παιδείας στην Β Λυκείου και μετατροπή της Γ Λυκείου σε προπαρασκευαστικό έτος, δηλαδή φροντιστήριο, για τις εξετάσεις. “Όπως γίνεται στην Ευρώπη” λέει μάλιστα. Έτσι υποτίθεται θα περιοριστεί η ανάγκη για φροντιστήριο, γιατί -λέει η κυβέρνηση-το σχολείο, το Λύκειο θα γίνει φροντιστήριο.
Ας προσπαθήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι...
Η αντιδραστική θέση.
Ο περιορισμός της γενικής παιδείας μέχρι τη Β λυκείου αλλά και πιο πριν (αν σκεφτεί κανείς ότι τα παιδιά καλούνται να συμπληρώσουν μηχανογραφικό στο τέλος της) από την κυβέρνηση είναι πραγματικά μια συντηρητική άποψη. Γιατί, όσο η κοινωνία και η επιστήμη αναπτύσσεται βλέπουμε ότι ανάγκη για γενική παιδεία να διευρύνεται γιατί νέες επιστημονικές γνώσεις προκύπτουν, η τεχνολογία αναπτύσσεται, νέα κοινωνικά και φυσικά φαινόμενα χρειάζεται να ερμηνευτούν. Άλλωστε όσο πιο πίσω κοιτάξει κανείς στον χρόνο θα δει ότι η γενική παιδεία είναι ολοένα και πιο περιορισμένη.
Η επιστημονικά επεξεργασμένη γενική παιδεία είναι απαίτηση της εποχής και ο περιορισμός της είναι αντίδραση. Η λογική της κυβέρνησης για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστική: αν δεν θες να γίνεις Ιστορικός ή Φιλόλογος δεν χρειάζεται να ξέρεις Ιστορία ή να έρχεσαι σε επαφή με τη λογοτεχνία. Όμως η γνώση είναι ζήτημα ζωής. Δεν είναι απλά ζήτημα επαγγελματικού προσανατολισμού!
“Αν δεν ήταν η θηλιά του ανταγωνισμού και των εξοντωτικών εξετάσεων που σφίγγει το λαιμό του, ο μαθητής που ονειρεύεται να σπουδάσει Φυσική, θα ήθελε πραγματικά να ξέρει σε ποιο ιστορικό - κοινωνικό πλαίσιο έζησαν και δούλεψαν ο Γαλιλαίος, ο Νεύτωνας και ο Αϊνστάιν, τι τροφοδότησε τη σκέψη τους, πώς κατέληξαν στις σπουδαίες επιστημονικές ανακαλύψεις τους και να μην απομνημονεύει ξερούς τύπους. Ο μαθητής που ονειρεύεται να σπουδάσει Πληροφορική, θα ήθελε πραγματικά να ξέρει πώς ο άνθρωπος μπόρεσε να χειραγωγήσει τους νόμους της φύσης, ώστε να κάνει την πληροφορία να μεταδίδεται με ασύλληπτες ταχύτητες σε κάθε γωνιά του κόσμου, και όχι να μαθαίνει ξερούς αλγόριθμους.
Ο μαθητής που θέλει να σπουδάσει Οικονομικά, θα ήθελε να ξέρει πώς λειτουργούν και πώς αναπτύχθηκαν τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνικής, που αναμορφώνουν διαρκώς την παραγωγική βάση της οικονομίας, και όχι να διδάσκεται ότι ο εργαζόμενος είναι «κόστος» για την επιχείρηση και ότι οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι τραπεζίτες είναι αυτοί που κινούν την οικονομία και όχι ο πραγματικός παραγωγός του πλούτου, η εργατική τάξη. Ο μαθητής που ονειρεύεται να σπουδάσει Ιατρική ή Νοσηλευτική, θα ήθελε να ξέρει πώς και γιατί οι συνθήκες ζωής της εργατικής τάξης επιδεινώνουν την υγεία της και όχι ότι η υγεία του λαού είναι κόστος για την οικονομία και τα φάρμακα πρέπει να είναι πανάκριβα για να κερδίζουν οι φαρμακοβιομήχανοι. Ο μαθητής που θέλει να σπουδάσει Ιστορία, θα ήθελε να μπορεί να επεξεργαστεί τα οικονομικά δεδομένα και να κατανοεί τις επιστημονικές ανακαλύψεις κάθε εποχής και όχι να βρίσκει στα σχολικά βιβλία «παρά των βασιλιάδων τα ονόματα», που λέει και ο Μπρεχτ”1.

Το ψέμα
“Εντάξει όλα αυτά, αλλά δεν έχουμε Γ Λυκείου πια και για να την ξανακάνουμε πρέπει να την κάνουμε φροντιστήριο”, υποστηρίζει επί της ουσίας το Υπουργείο. Έτσι -λέει το Υπουργείο- το ιδιωτικό φροντιστήριο δεν θα έχει πια αξία. Φυσικά, να μην ξεχνάμε ότι η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη που ήταν μια μορφή δημόσιας και δωρεάν βοήθειας στους μαθητές των λυκείων, έχει κοπεί επί ΝΔ και έτσι παρέμεινε και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως ας αφήσουμε στην άκρη τη λογική του Υπουργείου που λέει αφού δεν έχουμε Γ Λυκείου ας την εξαφανίσουμε... Ας πάμε στην ουσία του επιχειρήματος του.
Πρώτο ζήτημα. Θα περίμενε κανείς οι φροντιστηριαρχές να κλαίνε από τις εξαγγελίες του Υπουργείου. Όμως δεν είναι έτσι. Αυτοί ξέρουν! Οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων πανηγυρίζουν και ετοιμάζονται για τη νέα πελατεία. Γνωστός εκπρόσωπος μεγάλης αλυσίδας φροντιστηρίων δήλωσε στην φιλόξενη γι’ αυτόν κυβερνητική Αυγή τον Σεπτέμβρη του 2018:«τα φροντιστήρια θα ξαναβρεθούμε στο επίκεντρο της συζήτησης επιβεβαιώνοντας τη διαχρονικότητά μας...Είμαι βέβαιος ότι αυτό θα ωφελήσει και τις εγγραφές μας»! Ακόμα παραπέρα, δήλωσε ότι «το νέο σύστημα πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποτελεί μια ρεαλιστική πρόταση» και λίγο αργότερα δήλωσε περιχαρής για το γεγονός πως «ο θεσμός των πανελλαδικών εξετάσεων, που απολαμβάνει την αποδοχή της κοινωνίας, παραμένει ως κυρίαρχη διαδικασία επιλογής για τις σχολές».
Δεύτερο ζήτημα. Γιατί όμως θα μειωθεί το φροντιστήριο; Επειδή, λέει το Υπουργείο, οι μαθητές θα προετοιμάζονται μόνο για τα μαθήματα των πανελλαδικών. Δεν θα υπάρχουν άλλα μαθήματα γενικής παιδείας, εκτός των Θρησκευτικών και της Γυμναστικής...Δηλαδή θα μειωθούν τα μαθήματα Γενικής Παιδείας για τα οποία ούτως ή άλλως οι μαθητές δεν πήγαιναν φροντιστήριο!
Όμως γιατί οι μαθητές πάνε φροντιστήριο;
Πρώτα απ’ όλα, και τώρα, οι μαθητές πάνε φροντιστήριο μόνο στα μαθήματα που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις. Προετοιμάζονται δηλαδή για μια ανταγωνιστική διαδικασία που στόχος της δεν είναι να γράψεις καλά, αλλά καλύτερα από κάποιον άλλο. Κι αυτό δεν αλλάζει! Ίσα-ίσα, στο βαθμό που εκτός των πανελλαδικών εξετάσεων θα μετράει και η επίδοση σε εξετάσεις παρόμοιες των πανελλαδικών ή ακόμα και του απολυτηρίου για την δήθεν ελεύθερη πρόσβαση σε κάποια τμήματα, τότε ο κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η ανάγκη να γράψεις καλύτερα από κάποιον όχι μόνο θα συνεχίσει να υπάρχει, αλλά θα μεγαλώνει.
Ο κ.Γαβρόγλου έφτασε στο σημείο να πει ότι με τα 6 μαθήματα που θα έχουν οι μαθητές στη Γ Λυκείου, ο εκπαιδευτικός θα μπορεί κάποια στιγμή να πει, “σήμερα θα συζητήσουμε ένα θέμα επίκαιρο και εκτός ύλης”. Ίσα-ίσα, η όποια περιορισμένη δυνατότητα που είχε μέχρι σήμερα ο εκπαιδευτικός να συζητήσει για γενικότερα ζητήματα με τους εφήβους μαθητές του, θα περιοριστεί, γιατί πολύ απλά θα πρέπει να βγει η ύλη, τα SOS, ακριβώς επειδή μιλάμε για σχολείο-φροντιστήριο.
Και ένα “σχολείο-φροντιστήριο”, ένα “σχολείο-εξεταστικό κέντρο”, είναι ένα σχολείο που οδηγεί τους εκπαιδευτικούς να “τρέχουν την ύλη”, γιατί πρόκειται για ύλη εξεταστέα σε πανελλαδικές εξετάσεις. Με αυτό τον τρόπο, κάποια παιδιά, αυτά που θα δυσκολεύονται περισσότερο ή δεν θα μπορούν να πάνε φροντιστήριο, θα μένουν πίσω. Ανοίγει ο δρόμος η παπαγαλία να αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Άρα, όχι μόνο δεν φεύγει το άγχος από τους μαθητές αλλά η Γ Λυκείου θα είναι μια τάξη μέσα στο άγχος και το τρεχαλητό από το σχολείο-φροντιστήριο στο φροντιστήριο. Και το ερώτημα παραμένει: αυτό το σχολείο σταματά να είναι απωθητικό και εξοντωτικό; Σίγουρα όχι!
Σε αυτές τις συνθήκες, στο σχολείο θα εκφράζονται ακόμα πιο έντονα οι άνισες κοινωνικές αφετηρίες των μαθητών, από μικρότερη ηλικία. Επειδή οι μαθητές θα χωρίζονται σε τρεις ομάδες: αυτούς που στοχεύουν μόνο στο απολυτήριο, αυτούς που στοχεύουν σε τμήματα χαμηλής ζήτησης και αυτούς που θα στοχεύουν σε τμήματα υψηλής ζήτησης. Η πίεση, η κατηγοριοποίηση θα οξυνθεί και μέσα στη σχολική τάξη, δημιουργώντας ακόμα περισσότερο ανταγωνισμό.
Υπάρχει και μια άλλη πλευρά που δείχνει ότι το φροντιστήριο θα ζει και θα βασιλεύει. Στο δημόσιο σχολείο, στοιβάζονται 25, ακόμα και 27 μαθητές. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που αναγκάζονται να κάνουν μαθήματα άσχετα από αυτά που έχουν σπουδάσει. Κι αυτό η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το κρατάει μια χαρά γιατί δεν βγαίνει οικονομικά...Είναι το φθηνό σχολείο για την κυβέρνηση. Από την άλλη, τα φροντιστήρια έχουν πολύ λιγότερους μαθητές και εκ των πραγμάτων οι συνθήκες είναι πιο ευνοϊκές για καλύτερη προετοιμασία για τις πανελλαδικές σε κάθε μάθημα.
“Σε όλη την Ευρώπη η τελευταία τάξη του σχολείου είναι προπαρασκευαστικό έτος. Αυτό κάνουμε κι εμείς”, λέει το Υπουργείο. Όμως τα φροντιστήρια ζουν και βασιλεύουν σε πολλές χώρες της Ευρώπης όπου η τελευταία τάξη του Λυκείου είναι ήδη προπαρασκευαστική για την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση. Στην Γαλλία ο τζίρος της παραπαιδείας ανέρχονταν σε 2,2 δις ευρω, στη Γερμανία τα 1,54 δις, στην Ισπανία 464 εκατ.ευρω, στην Μεγάλη Βρετανία ο τζίρος αγγίζει τα 6 δις. Ακόμα κι αν στην Ελλάδα το ποσό που δίνεται είναι μεγαλύτερο σε σχέση με τον πληθυσμό της, αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι στην Ελλάδα, η λαϊκή οικογένεια, πιο συχνά σε σχέση με άλλα κράτη, ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά της μέσω της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Τρίτο ζήτημα. Τα σχέδια της κυβέρνησης βάζουν κυριολεκτικά το μαχαίρι στο λαιμό χιλιάδων μαθητών, ειδικά της Β Λυκείου από φέτος αλλά και τους υπόλοιπους. Γιατί τους καλεί να πάρουν σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον τους από νωρίτερα και με λιγότερες επιλογές. Με το νομοσχέδιο που ετοιμάζεται, οι μαθητές θα πρέπει να καταθέτουν το 1ο μηχανογραφικό τους από τη Β' κιόλας Λυκείου, διαλέγοντας 10 τμήματα για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ακολούθως, θα πρέπει το Φλεβάρη της επόμενης χρονιάς να δίνουν οριστική απάντηση για το αν θα δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις για να μπουν σε τμήματα που αντιστοιχούν στην ομάδα προσανατολισμού τους, ξανακάνοντας μηχανογραφικό, ή αν θα δώσουν μόνο τις εξετάσεις τύπου πανελλαδικών, είτε για να μπουν σε τμήματα χαμηλής ζήτησης είτε για να πάρουν απλά το απολυτήριό τους. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση πετάει την «καυτή πατάτα» μιας απόφασης στους μαθητές για πρώτη φορά στη Β' Λυκείου και έπειτα ζητάει αμετάκλητες αποφάσεις στα μέσα της Γ' Λυκείου. Απέναντι στην αγωνία των μαθητών ο υπουργός Παιδείας στέκεται τουλάχιστον προκλητικός. Σε ερώτηση μαθήτριας που έλεγε: «Η πρώτη μου επιλογή είναι η Ιατρική και η δεύτερη το Φυσικό, γιατί με το νομοσχέδιο που ετοιμάζετε μου στερείτε το δικαίωμα να δηλώσω την 2η επιλογή μου;», η απάντηση του υπουργού ήταν πως δεν είναι υγιές και ώριμο να μην έχει αποφασίσει η μαθήτρια από τα 16 της χρόνια..! Τι ακριβώς θέλει να κάνει... να γίνει γιατρός ή φυσικός; Αυτή η πρόκληση δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη από τους μαθητές και τους γονείς τους και στον δρόμο αλλά και στην κάλπη.

Ο θυμός να γίνει ξεσηκωμός για τη μόρφωση και τη ζωή που μας αξίζει!
Κάθε φορά που πάνε να περάσουν οι κυβερνήσεις αντιδραστικά σχέδια για το Λύκειο και το εξεταστικό, μιλάνε υποκριτικά για τα προβλήματα του Λυκείου. Λες και αυτά ήρθαν από τον ουρανό και δεν είναι αποτέλεσμα της πολιτικής τους. Το 2011 η Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ έλεγε ότι είναι πρόβλημα που οι πανελλαδικές εξετάσεις γίνονται πρωτοσέλιδο, το 2013 επί ΝΔ έλεγαν ότι το Λύκειο απαξιώνεται. Τα ίδια επί της ουσίας λέει και ο κ.Γαβρόγλου, όταν υποστηρίζει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν έχει Γ Λυκείου.
Ο υπουργός Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ μας λέει να συμφωνήσουμε ότι αυτό είναι το πρόβλημα και ότι αν συμφωνήσουμε τότε η μόνη λύση είναι να δεχτούμε το άδικο και απαράδεκτο σχέδιο του.
Κύριε Γαβρόγλου απαντάμε: το πρόβλημα του Λυκείου είναι ο εξετασιοκεντρικός του χαρακτήρας και η φροντιστηριοποίησή του. Αυτά το κάνουν ανιαρό. Αυτά οδηγούν νέους που βρίσκονται σε φάση αναζήτησης και ψαξίματος να βάζουν φρένο στους προβληματισμούς τους μέσα στο σχολείο γιατί αυτά δεν είναι για τις εξετάσεις και να τα αναζητούν αλλού.
Το πρόβλημα του Λυκείου είναι ότι δουλεύει για να αποκλείσει κάποιους από τη γνώση γιατί αύριο το σύστημα θέλει να τους αποκλείσει από τη ζωή με δικαιώματα. Εδώ βρίσκεται και το άγχος των μαθητών του Λυκείου και η απώλεια του μορφωτικού ρόλου του.
Το πρόβλημα είναι η ζωή των νέων κύριε Γαβρόγλου. Είναι ο ελεύθερος χρόνος που εξαφανίζεται. Και αυτό δεν σώνεται ούτε αν στα σχολεία το κουδούνι χτυπάει στις 9, γιατί η πίεση και το τρεχαλητό θα συνεχίσουν, θα μεταφερθούν μια ώρα αργότερα. Είναι το άγχος, η πίεση, τα προβλήματα στο σπίτι, οι ευαισθησίες της εφηβείας, οι μαθησιακές δυσκολίες για τις οποίες δεν υπάρχει καμία βοήθεια στο Λύκειο. Όλα αυτά διαλύουν τους μαθητές σε μια όμορφη και ευαίσθητη ηλικία.
Όμως οι μαθητές θέλουν και να ζήσουν, θέλουν και να μάθουν! Οι γονείς θέλουν να βλέπουν τα παιδιά τους να προοδεύουν, να θέτουν στόχους και να τους πιάνουν. Και θέλουν ένα σχολείο που θα βοηθά ουσιαστικά και δεν θα αποκλείει από τη γνώση. Δεν θέλουν, δεν μπορούν και δεν αντέχουν να βάζουν άλλο το χέρι στην τσέπη! Οι εκπαιδευτικοί δεν θέλουν να είναι τροχονόμοι επιδόσεων σε ένα σχολείο-φροντιστήριο “αρένα”, αλλά να συμβάλλουν στο μέτρο του δυνατού τους μαθητές τους να προσεγγίζουν τον κόσμο επιστημονικά. Να ωριμάζει στη σκέψη τους ότι μπορούν και να τον γνωρίσουν αλλά και να τον αλλάξουν. Γιατί αυτό έχει ανάγκη η νεολαία: να αλλάξει αυτόν τον κόσμο.
Για όλα αυτά λοιπόν, στις 18 του Μάρτη πρέπει να βουλιάξουν οι δρόμοι! Για να μην κατατεθεί και να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο Γαβρόγλου. Γιατί αυτό που ζούμε δεν μας κάνει και αυτό που έρχεται το κάνει χειρότερο! Και το ΚΚΕ παλεύει και σήμερα για έναν διαφορετικό τρόπο πρόσβασης, έστω ως μέτρο ανακούφισης, ως μέτρο ενίσχυσης της προσπάθειας των μαθητών των λαϊκών οικογενειών. Με απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης, με δικαίωμα επανάληψης της διαδικασίες όσες φορές επιθυμούν οι υποψήφιοι, με δυνατότητα κατοχύρωσης βαθμολογίας μαθημάτων και για τις επόμενες χρονιές. Τις προτάσεις αυτές τις έχει καταθέσει στη βουλή το ΚΚΕ και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τις έχει απορρίψει...
Σε κάθε σχολείο, σε κάθε τάξη, στους συλλόγους διδασκόντων, στους συλλόγους γονέων, πρωτοστατούμε για να συζητήσουμε και να ενημερώσουμε για αυτά που φέρνει η κυβέρνηση, γι’ αυτά που αρνείται το σύστημα στους νέους.
Προβάλλουμε την πρόταση του ΚΚΕ για ένα σχολείο που δεν θα εξοντώνει, που θα δουλεύει σταθερά με όλα -και για όλα- τα παιδιά, αναπτύσσοντας όλες τις κλίσεις, τα ενδιαφέροντα, τα ταλέντα, που θα καλλιεργεί τη δίψα για μόρφωση και θα δίνει διέξοδο στις νεανικές ανησυχίες. Το σχολείο των σύγχρονων αναγκών και δυνατοτήτων της εποχής μας. Σε μια κοινωνία που κανείς δεν είναι περιττός.
Οι αγώνες που έρχονται, οι εκλογικές μάχες που έχουμε μπροστά μας είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να τιμωρηθεί η πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Για να φοβίσουμε αυτούς που βρίσκονται από πάνω ως τώρα, για να το σκέφτονται δυο και τρεις φορές πριν νομοθετήσουν ενάντια στη νεολαία και τις λαϊκές οικογένειες.
Η αγανάκτηση, ο θυμός των νέων, των λαϊκών οικογενειών μπορούν να συναντηθούν με την πρόταση του ΚΚΕ, να γίνουν δύναμη ανατροπής. Αυτή είναι η πραγματική διαφορά και στις κάλπες και στη ζωή.

 
crow58
02 Απρ 2019 15:34

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ.ΟΛΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΛΑ. Η ΜΑΘΗΣΗ ΣΤΗ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΙΑΠΡΕΠΕΙ.ΗΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΥΤΗ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ.Α ΝΤΕ ΡΕ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΒΑΡΑΤΕ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ.ΑΧ

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean