Placeholder

ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ

Α. Μπουντουβής υπ. Πρύτανης ΕΜΠ΅Πλαίσιο Αρχών και στόχων για ένα σύγχρονο πρωτοπόρο Ε.Μ. Πολυτεχνείο

Δημοσίευση: 16/07/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Αγαπητά μέλη της Πανεπιστημιακής μας κοινότητας,

Καθώς οι 5ετίες/4ετίες περνάνε γρήγορα, στο ΕΜΠ φαίνεται να έχει σταματήσει ο χρόνος. Τα βήματα προς τα εμπρός, συχνά σημαντικά και ελπιδοφόρα, σε επίπεδο Σχολών, Εργαστηρίων και μελών ΔΕΠ, κρύβονται πίσω από μία δημόσια εικόνα που δεν μας αντιπροσωπεύει. Τα επιτεύγματα των μελών του παραμένουν συχνά άγνωστα ακόμη και μεταξύ συναδέλφων της ίδιας Σχολής και κατά κανόνα δεν βρίσκουν δίοδο ευρύτερης αναγνώρισης και αξιοποίησης. Εμπόδια και δυσλειτουργίες πάσης φύσεως παραμένουν ή εντείνονται, καθώς τα όργανα αυτοπεριορίζονται σε διεκπεραιωτικές και αναποτελεσματικές διαδικασίες που καλύπτουν εκ των ενόντων τα προβλήματα χωρίς να αναζητούν αίτια, λύσεις. Χωρίς να δείχνουν την προοπτική.

Το ΕΜΠ πορεύεται εδώ και χρόνια με τον αυτόματο πιλότο, προσαρμοσμένο σε ένα πρόγραμμα αβλαβούς διέλευσης με ασαφή προορισμό και με γνώμονα την αρχή: μη θίγετε τα κακώς κείμενα (γιατί μπορεί να γίνουν χειρότερα). Μία τέτοια πορεία, όμως, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα, αλλά επιπλέον υποσκάπτει σταδιακά το κύρος του ΕΜΠ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το κύρος του ΕΜΠ, όπως προκύπτει από τη διεθνή του αναγνώριση και την ιστορική του συνεισφορά στην ανάπτυξη του τόπου και τη δημοκρατία, είναι ο πλούτος που κληρονομήσαμε από τους προκατόχους μας και έχουμε την υποχρέωση να το παραδώσουμε ενισχυμένο στις επόμενες γενιές. Η απόφαση μου να θέσω υποψηφιότητα για τη θέση του Πρύτανη στις επόμενες πρυτανικές εκλογές δηλώνει ακριβώς την ανταπόκρισή μου σε αυτή την οφειλή. Γίνεται επομένως με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον, προς το ΕΜΠ του 21ου αιώνα.

Στη διάρκεια της ακαδημαϊκής μου διαδρομής ως δάσκαλος και ερευνητής, αλλά και κατά τη θητεία μου ως Κοσμήτορας της Σχολής ΧΜ του ΕΜΠ την περίοδο 2013-2016, πορεύθηκα πάντα με όραμα και μακροπρόθεσμους στόχους. Και διαπίστωσα ότι μόνο με ένα τέτοιο οδηγό μπορούμε να προχωρήσουμε. Να αντλήσουμε έμπνευση, να δράσουμε με ψυχραιμία και δημιουργικότητα, να πείσουμε και να συμπορευθούμε. Η άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζει σήμερα το Ίδρυμα αν και είναι επιτακτική ανάγκη, δεν μπορεί να ταυτίζεται με τον στόχο, δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός για τη διοίκηση του ΕΜΠ. Δεν μπορεί να μας κρύβουν τον ορίζοντα και να μας κρατάνε στάσιμους και εγκλωβισμένους σε ένα φαύλο κύκλο γκρίνιας-αγανάκτησης-ματαίωσης-παραίτησης. Αν κοιτάξουμε μακριά η σημασία τους μειώνεται και η υπέρβαση τους γίνεται αυτονόητη. Γιατί θα γνωρίζουμε που πηγαίνουμε: Στην οικοδόμηση της φυσιογνωμίας του ΕΜΠ ως σύγχρονου Ευρωπαϊκού Ιδρύματος.  Η πορεία προς αυτό το στόχο προϋποθέτει:   

•  Aνάπτυξη  με ρυθμό, απόδοση και ποιοτικά χαρακτηριστικά αντάξια των προσδοκιών αλλά και των πραγματικών δυνατοτήτων του ΕΜΠ, οι οποίες προσδιορίζονται από το υψηλότατο επίπεδο των φοιτητών του, του νέου ερευνητικού δυναμικού του – υποψηφίων διδακτόρων, μεταδιδακτόρων, ερευνητικών συνεργατών – και του ακαδημαϊκού προσωπικού του. Η ανάπτυξη χρειάζεται σχέδιο και είναι καιρός το ΕΜΠ να διαμορφώσει ένα σοβαρό Πρόγραμμα Στρατηγικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης που αφενός θα καλύπτει όλο το φάσμα των λειτουργιών του, με σημαντικά κεφάλαια το ακαδημαϊκό και το ερευνητικό, και αφετέρου θα είναι χάρτης και οδηγός πρωτοπορίας.

•  Oυσιαστική ώθηση της εξωστρέφειας, μέσα από τα προγράμματα σπουδών, τις διεθνείς εκπαιδευτικές και ερευνητικές συνεργασίες, την ουσιαστική αλληλεπίδραση με τη βιομηχανία και τις επιχειρήσεις. Πιστεύω ότι η συστηματική και επίμονη επιδίωξη της εξωστρέφειας θα καταπολεμήσει τη φυγή των νέων επιστημόνων, θα κινητοποιήσει φοιτητές και δασκάλους, θα βελτιώσει τη θέση του ΕΜΠ στον διεθνή πανεπιστημιακό χάρτη και θα ενισχύσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των αποφοίτων μας στη διεθνή αγορά. Ενδεικτικά, είναι καιρός πλέον το ΕΜΠ: (i) Να έχει μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στην Αγγλική και με διεθνή διάσταση. (ii) Nα έχει δέσμες προπτυχιακών μαθημάτων στην Αγγλική για να συμμετέχει με στοιχειωδώς αξιοπρεπή αμοιβαιότητα στο πρόγραμμα Erasmus. (iii) Να αρχίσει εκστρατεία διασύνδεσης με τους αποφοίτους του και την ισχυρή διεθνή επιστημονική διασπορά. (iv) Να εκδίδει ξενόγλωσσα πιστοποιητικά αναλυτικής βαθμολογίας για τους φοιτητές του. (v) Να μην είναι το μόνο ‘Ιδρυμα στη χώρα που δεν υπολογίζει βαθμό διπλώματος με στάθμιση μέσω πιστωτικών μονάδων. (vi) Nα έχει, όπως πρέπει να έχουν και οι Σχολές, “ζωντανό” Αγγλικό ιστότοπο και δυναμική παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επιπλέον, η εξωστρέφεια θα είναι ισχυρό αντίδοτο στην εσωτερική αντίδραση που με ακραία μέσα επιχειρεί να επιβάλει τη στασιμότητα και να εντείνει τον Μιθριδατισμό στον φόβο και την απραξία.

Ο συνδυασμός της εξωστρέφειας με την επιδίωξη της αριστείας οφείλει να είναι η πράξη αντίστασης του ΕΜΠ σε ό,τι υπονομεύει την ποιότητα και τις προοπτικές της παρεχόμενης εκπαίδευσης στη νεολαία μας, όπως οι πρόσφατες ισοπεδωτικές υπουργικές παρεμβάσεις στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.  Μπροστά σε αυτή ή όποια άλλη παρόμοια λαίλαπα, το ΕΜΠ δεν έχει παρά μια επιλογή: να διατηρήσει την κορυφαία θέση του.

Αλλωστε σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχουν πανεπιστήμια και σχολές μηχανικών α’, β’ και γ’ κατηγορίας και παράγουν αποφοίτους με διαπιστευμένα πτυχία. Είναι το αντίκρυσμα των πτυχίων που κάνει τη διαφορά εκεί, φυσικά, όπου η αξιοκρατία έχει τον πρώτο λόγο.     

•  Διαμόρφωση Οργανισμού και Εσωτερικού Κανονισμού του Ιδρύματος. Θα αποτελέσουν τη βάση της αναθεώρησης βασικών παραμέτρων της ακαδημαϊκής και διοικητικής λετουργίας του ΕΜΠ, ενσωματώνοντας την πολύτιμη και σκληρή εμπειρία της τελευταίας πενταετίας που περιλαμβάνει: (i) Τη δύσκολη δουλειά της αλλαγής των προγραμμάτων προπτυχιακών σπουδών. (ii) Την καταρρέουσα παροχή τεχνικών υπηρεσιών, ακόμη και στοιχειωδών. (iii) Τη δυσπραγία της Μηχανοργάνωσης. (iv) Την παραλυτική γραφειοκρατία του δημόσιου λογιστικού, γάγγραινα για τους ερευνητές και τους εμπλεκόμενους σε διαδικασίες προμηθειών. Με τον Οργανισμό και τον Κανονισμό θα θεσπιθεί η αξιολόγηση κάθε είδους διαδικασιών – εκπαιδευτικών, ερευνητικών, διοικητικών, τεχνικών – και η λογοδοσία. Η αντιμετώπιση σοβαρών λειτουργικών προβλημάτων μέσω Οργανισμού και Κανονισμού δεν παραπέμπει την αντιμετώπισή τους στις καλένδες. Αντίθετα, η επιτακτικότητα της αντιμετώπισής τους αφορά πρωτίστως στη διοίκηση και κατά κύριο λόγο στους προϊσταμένους των σχετικών διευθύνσεων.

•  Πολύπλευρη στήριξη του ερευνητικού έργου που ήδη επιτελείται και ανάδειξη του ΕΜΠ ως “κόμβου” διεθνούς εμβέλειας για ανάπτυξη τεχνολογίας και καινοτομίας. Η διοίκηση πρέπει να προωθεί και να διευκολύνει με κάθε τρόπο τη διαρκή και εντατική προσπάθεια του ερευνητικού δυναμικού του στον εσωτερικό και Ευρωπαϊκό ανταγωνιστικό χώρο. Οφείλει να ενθαρρύνει νεοφυείς επιχειρηματικές δράσεις των ερευνητών του και να απαντά δυναμικά και με εξωστρέφεια σε προκλήσεις και ευκαιρίες συνέργειας με ερευνητικά κέντρα της χώρας, όπως ο “Δημόκριτος”. Οφείλει ακόμη να αναπτύξει πρόγραμμα προσέλκυσης και πλαίσιο υποδοχής χορηγιών.

H αποδοτική αξιοποίηση των ερευνητικών κονδυλίων φαίνεται πρακτικά ανέφικτη χωρίς την μετεξέλιξη του ΕΛΚΕ σε ΝΠΙΔ, που πρέπει να επιδιώξει το ΕΜΠ σε συντονισμό με όλα τα ΑΕΙ. Η οικοδόμηση σε στέρεες βάσεις της ερευνητικής δραστηριότητας του ΕΜΠ δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως αναγκαία επιταγή για την ενίσχυση της θέσης του στο διεθνή ακαδημαϊκό χάρτη.   Αποτελεί προϋπόθεση για την χρηματοδότηση της ανάπτυξης του ιδρύματος, δεδομένης της εκ των πραγμάτων αναιμικής κρατικής χρηματοδότησης η οποία, όμως, δεν μπορεί να αγνοήσει την προτεραιότητα της φοιτητικής μέριμνας. Επιπλέον, η διοίκηση είναι αυτή που οφείλει να διασφαλίζει υψηλό βαθμό απόδοσης όλων των χρηματοδοτικών πόρων, αξιοποιώντας τους με αξιοκρατία, διαφάνεια και σχέδιο, για την ενίσχυση νέων ερευνητών και τη συνεπακόλουθη συγκράτησή τους, κατά το δυνατόν, στη χώρα, την επέκταση και αναβάθμιση των υποδομών του ‘Ιδρύματος (ενδεικτικά αναφέρονται τα PC-labs των Σχολών) καθώς και την υποστήριξη εκείνων των δραστηριοτήτων που δεν ευνοούνται από τις τρέχουσες προτεραιότητες, όπως σε περιοχές βασικής έρευνας και σε ανθρωπιστικές επιστήμες.

•  Αξιοποίηση στο έπακρο του υπάρχοντος προσωπικού και δημογραφική του ανάταξη. Τα μέλη ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ και ΕΕΠ είναι μέρος της “ατμομηχανής” του ΕΜΠ και είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες για να βρουν τη βέλτιστη θέση τους στην υποστήριξη των εκπαιδευτικών, ερευνητικών και διοικητικών δραστηριοτήτων. Αυτό απαιτεί σαφήνεια στην περιγραφή των καθηκόντων τους και στη συμπληρωματικότητά τους με αυτά των μελών ΔΕΠ καθώς και δυνατότητα για αξιοκρατική ανέλιξη και ουσιαστική αναγνώριση της προσφοράς τους. Το διοικητικό προσωπικό συν-καθορίζει την επάρκεια και την ποιότητα όλων των υπηρεσιών που προσφέρει το ΕΜΠ και είναι κομβικής σημασίας η αποτίμηση και αναγνώριση της προσφοράς κάθε υπαλλήλου, η αξιοποίηση των προσόντων τους, τυπικών και κυρίως ουσιαστικών, αλλά και η προσφορά της δυνατότητας σε όλους να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους. Η μείωση του αριθμού και η μέση ηλικιακή επιβάρυνση των μελών ΔΕΠ επιβάλλει τη διεκδίκηση νέων θέσεων, κυρίως σε βαθμίδες Επίκουρου και Αναπληρωτή Καθηγητή, σε συνδυασμό με προκηρύξεις κατά προτίμηση σε περιοχές αιχμής και αναδυόμενες, ως επί το πλείστον διεπιστημονικές, η κάλυψη των οποίων έχει καθυστερήσει επικίνδυνα λόγω του “παγώματος”. Πέραν αυτού, είναι  απαραίτητη η διεκδίκηση θέσεων τεχνικού προσωπικού, διότι η έλλειψή του ταλαιπωρεί σοβαρά το ‘Ιδρυμα.

•  “Μεταμόρφωση” του campus σε χώρο ικανοποιητικής αισθητικής, ασφάλειας, αξιοπρέπειας, ζωντάνιας και κυρίως σε χώρο όπου μια μεγάλη κοινότητα μπορεί να τον αισθάνεται “σπίτι” της στο οποίο δε ντρέπεται να προσκαλέσει επισκέπτες. Αυτό απαιτεί επίμονη προσπάθεια από τη διοίκηση για ένα (νέο) “συμβόλαιο” μεταξύ των μελών της κοινότητάς μας. Επανέρχεται, δυστυχώς, στην ατζέντα της δημόσιας συζήτησης το “άσυλο”, θέμα που κατά παγκόσμια πρωτοτυπία απασχολεί το Ελληνικό Πανεπιστήμιο με προεκτάσεις που, δεδομένης της συγκυρίας, ενδεχομένως να υπονομεύσουν την ομαλή διεξαγωγή των πρυτανικών εκλογών. Οποιαδήποτε προσέγγιση στο θέμα που στηρίζεται σε βασικές αρχές της δημοκρατίας θα πρέπει να συγκλίνει στην διαπίστωση ότι εντός και εκτός campus δεν μπορεί παρά να ισχύουν οι (ίδιοι) νόμοι.  
Αγαπητά μέλη της Πανεπιστημιακής μας κοινότητας,

Σήμερα, βαδίζοντας στο τέλος της 2ης δεκαετίας του αιώνα μας πρέπει επιτέλους να βγούμε από το κέλυφος που μας κρατά καθηλωμένους σε ένα μίζερο παρόν, θρέφοντας μας με τα τα κλέη του παρελθόντος. Και οι τροφές τελειώνουν.

Η συνένωση δυνάμεων είναι απαραίτητη όπως και η συνειδητοποίηση της δυσκολίας και της κρισιμότητας των καταστάσεων. Όλα τα μέλη του ΕΜΠ, και ιδιαίτερα τα μέλη ΔΕΠ, πρέπει να συμμετέχουν στην πορεία, να ελέγχουν τις πράξεις αλλά και να δεσμευθούν στην ανάληψη ευθυνών και όχι μόνο να είναι εκλέκτορες των Πανεπιστημιακών Αρχών. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας για το καλό του ‘Ιδρύματος. Η Πρυτανεία χρειάζεται να ηγηθεί και να αφοσιωθεί στον αγώνα για ένα σύγχρονο και πρωτοπόρο ΕΜΠ, το οποίο οφείλει να συνεισφέρει σημαντικά στην ανόρθωση της χώρας. Αυτή είναι η πρόκληση, η φιλοδοξία και η δέσμευσή μου.

Ανδρέας Γ. Μπουντουβής
Καθηγητής Σχολής Χημικών Μηχανικών
Υποψήφιος Πρύτανης

Iστοσελίδα στη Σχολή ΧΜ ,

προσωπική ιστοσελίδα ,

βιογραφικό 

Σχόλια (1)

 
ΕΜΠ Ευρωπαϊκό ΑΕΙ
17 Ιουλ 2019 14:27

Το ζήτημα είναι ότι πρέπει να γίνει ανακατανομή των θέσεων διότι όλοι επιθυμούν μετακίνηση σε κεντρικά ΑΕΙ, και έτσι οι περισσότερες θέσεις που δίνονται στα περιφερειακά ιδρύματα χάνονται.

Πολλά απομένουν να γίνουν, να δούμε πότε θα προλάβουν στη νέα κυβέρνηση.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean