Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Για ένα Δίκαιο και Αξιοκρατικό Σύστημα Επιλογής Στελεχών Εκπαίδευσης

Η ηγεσία του Υπουργείου, καλείται στον επόμενο νόμο, να υιοθετήσει το «κανένας απολύτως κόφτης», «κανένα απολύτως προαπαιτούμενο φωτογραφικό προσόν», «καμία αδιαφάνεια» και ευελπιστούμε στο πρόσωπο της Υπουργού να γίνουν και πράξη
Δημοσίευση: 28/09/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Του Γιάννη Π. Πλατάρου Μαθηματικού

Για να μπορέσεις να προτείνει κάτι εξαιρετικά φιλόδοξο όπως ο τίτλος του παρόντος άρθρου, θα πρέπει ως συντάκτης να έχεις πλήρη ειλικρίνεια με τον αναγνώστη στην κρίση του οποίου τελικά τίθεται κάθε άρθρο.  Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί στα κρατούντα εν Ελλάδι, επίσης με γνώση και ειλικρίνεια.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με ιστορική προσέγγιση:

1.    Πώς συντάσσονται οι νόμοι επιλογής στελεχών στην Ελλάδα;

Η απάντηση είναι: Ανέκαθεν, με απίστευτη προχειρότητα, αφού χρειάζονται 10-15 ερμηνευτικές εγκύκλιοι την φορά για να εφαρμοστούν, όπου μάλιστα υποτίθεται ότι είναι «ειδικοί νόμοι» άρα «λεπτομερείς». Επομένως άνετα βγαίνει το συμπέρασμα, ότι  έχουν συνταχθεί «στο γόνατο» και έχουν την παθογένεια όλων των γονατογραφημάτων.  Δεύτερο χαρακτηριστικό, είναι η παντελής απουσία κάποιας στοιχειώδους τεκμηρίωσης. Οι εισηγητικές εκθέσεις στην Βουλή των Ελλήνων είναι μόνον ευχολόγια. Βεβαίως δεν θα κρύψουμε την αλήθεια που είναι ασυλλήπτως και  απιθάνως απίστευτη και δεν μπορούμε να είμαστε και αποδεικτικοί πλήρως.  Όλοι γνωρίζουμε ότι ουδέποτε εν Ελλάδι νόμος επιλογής στελεχών ίσχυσε και για δεύτερη επιλογή,  με εξαίρεση κάποιους νόμους που δεν ίσχυσαν ούτε και  για …πρώτη φορά! Καμία αμφιβολία επίσης δεν πρέπει να έχει κάποιος ότι ο εκάστοτε κατάλογος αποτίμησης προσόντων περιέγραφε, όχι απλώς την υποκειμενική γνώμη του συντάκτη και των πανταχόθεν πιέσεων που εδέχετο, αλλά περιγράφει τα δικά του προσόντα ως  και τα πλέον αξιόλογα στην αποτίμηση.  Το γαϊτανάκι όμως  των πιέσεων δεν σταματούσε εκεί, αλλά συνεχιζόταν και μετά την ψήφιση του νόμου καθώς ισχυρά λόμπυ πίεζαν να μην μοριοδοτηθούν λ.χ. οι Επιμορφωτές Β΄Επιπέδου με τα μόρια των επιμορφούμενων (αυτονόητο) διότι δεν το έλεγε «το γράμμα του νόμου» Μάλιστα οι Επιμορφωτές, δεν έπαιρναν κάποια άλλη μοριοδότηση ως «επιμορφωτές» ώστε να τεθεί θέμα «διπλή μοριοδότησης» ούτε για να γίνουν επιμορφωτές εχρειάζοντο κάποια άλλα προσόντα που μοριοδοτούνται. Μοριοδοτούνταν οι μαθητές και όχι οι δάσκαλοι για το ίδιο αντικείμενο. Επρόκειτο για μνημείο αθλιότητος που δεν ήταν φυσικά μοναδικό ως προς την κατάφορη αδικία.  Και το τελευταίο  αφορούσε  τον Νόμο 2848/2010 που ιστορικά ήταν ο καλύτερος, συγκριτικά πάντα.  Φανταστείτε τους …άλλους!
Εδώ κλείνουμε την μικρή ιστορική θεώρηση που χρειάζεται να έχουμε στο μυαλό μας για να προτείνουμε κάποια -υπό προϋποθέσεις- διέξοδο από το όλον μπάχαλο [1], για το οποίο εύκολα κάποιος κατηγορεί τους πολιτικούς και την πολιτική, όχι όμως και τον ίδιο τον κλάδο που είναι «η πηγή του κακού» σε μια διαλεκτική προσέγγιση.

2.    Οι αρχές που πρέπει να έχουν όλοι οι νόμοι Επιλογής.

Ξεκινούμε την απαρίθμηση και την αιτιολόγηση εκάστης αρχής:

Α) Να μην  υπάρχουν κόφτες  μετρούν όλα τα μετρήσιμα προσόντα όλων.

Η πρώτη εύλογη αντίρρηση στο παραπάνω, είναι ότι «αν ήταν έτσι, τότε όλοι οι γέροι θα έπαιρναν τις θέσεις από τους νέους, μιας και η προϋπηρεσία θα μοριοδοτείτο χωρίς κάποιο φραγμό!»  Η απάντηση είναι να μοριοδοτείται αλλά με «φθίνουσα απόδοση» όπως είναι και το πραγματικό φυσικό μοντέλο. Δηλαδή,  έχοντας 10 χρόνια  προϋπηρεσία, έχω δικαίωμα να υποβάλλω αίτηση για κατάληψη θέσης (το μοναδικό «φράγμα« που γίνεται αποδεκτό Παγκοσμίως ως «η ελάχιστη εμπειρία στον χώρο») Με 20 χρόνια, έχω την διπλάσια εμπειρία από αυτόν με τα 10 και σε 30 χρόνια έχω την τριπλάσια εμπειρία. Άρα πρέπει να αποτιμώ τα αντίστοιχα έτη με διπλάσια και τριπλάσια αντιστοίχως μόρια; Η απάντηση είναι «φυσικά και όχι!» Τότε αναλαμβάνουν τα φθίνοντα μοντέλα αποτίμησης προσόντων. Δηλαδή; Παράδειγμα:

Στα 10 χρόνια έχει δικαίωμα υποβολής αίτησης.

Για τα Τ επόμενα χρόνια (συνολικά 10+Τ) χρόνια παίρνεις α μόρια

Για τα Τ επόμενα χρόνια (συνολικά 10+2*Τ ) χρόνια παίρνεις α/2 μόρια.

Για τα Τ  επόμενα χρόνια ( συνολικά 10+ 3*Τ) χρόνια παίρνεις α/4  μόρια.

Για τα Τ επόμενα χρόνια (συνολικά 10 + 4*Τ) χρόνια παίρνεις α/8 μόρια.

Κ.ο.κ. ελπίζω να έγινε αντιληπτό το πάτερν του μοτίβου και από τους μη ειδικούς περί την μαθηματική Παιδεία, το οποίο περιγράφεται με κάποια ενδιαφέροντα μαθηματικά , αλλά όχι για εδώ. Πολιτικό θέμα και επιλογή κυρίως είναι πόσο θα είναι το α και πόσο το Τ.

Για χρόνο t<T η μοριοδότηση γίνεται αναλογικά  και για πάνω από το Τ, έχουμε την φθίνουσα απόδοση. Βλέπε και [3]

Σπεύδουμε να εξηγήσουμε  και να αιτιολογήσουμε   κάποιες εύκολα εγειρόμενες, εύλογες εκ πρώτης όψεως, ενστάσεις:

Ένσταση πρώτη: Έίναι δυνατόν να χρησιμοποιούν κομπιουτεράκια τα Συμβούλια επιλογής για να εξάγουν το αποτέλεσμα της προϋπηρεσίας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Με κομπιουτεράκια απλά, δεν μπορούν καν να αποτιμήσουν το αποτέλεσμα ετών και μηνών και ημερών Υπηρεσίας σε προσέγγιση εκατοστού όπως είναι το σύνηθες. Απλά υπάρχει μια κρυμμένη συνάρτηση μέσα στο excel υπολογισμού του Υπουργείου που είναι κοινή για όλη την Ελλάδα και δημόσια , είναι μια συνάρτηση -ολοκλήρωμα του τύπου «από 10 έως Υ» όπου Υ η προϋπηρεσία και θα υπολογίζει ένα συγκεκριμένο εκάστοτε ορισμένο ολοκλήρωμα.  Υπάρχει απόλυτη διαφάνεια, καθολικότητα και ακρίβεια αποτίμησης.

Ένσταση δεύτερη: Εγώ βλέπω μια μη φραγμένη απεριόριστη πρόσθεση. Αυτό δίνει θεωρητικά άπειρες προσθέσεις και το αποτέλεσμα θεωρητικά είναι άπειρο!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Το διακριτό μαθηματικό μοντέλο που προτάξαμε στην αρχή (και όχι το ακριβέστερο  συνεχές του ιδίου που αναφέραμε παρακάτω, προβλέπει το εξής απίστευτο εκ πρώτης όψεως μαθηματικό αποτέλεσμα: Ακόμα και κυριολεκτικώς άπειρα έτη προϋπηρεσίας να έχει κάποιος, το άθροισμα απείρων όρων που θα εξαχθεί, θα είναι πεπερασμένο και μάλιστα μόνο το διπλάσιο της πρώτης αποτίμησης δηλ. 2*α . Στα πεπερασμένα και λίγα χρόνια προϋπηρεσίας, είναι πάντα σημαντικά μειωμένο και μικρότερο του 2*α . Πολιτική απόφαση συνιστά το πόσο θα είναι το Τ και πόσο το α.

Το παραπάνω μοντέλο αποτίμησης έχει την αρχή  ότι «τίποτα δεν πετιέται, όλα λαμβάνονται υπ΄όψιν, δεν υπάρχουν ιδεολογηματικού τύπου φραγές, εξυπηρετείται η αντικειμενικότητα στην αξιοκρατία, είναι σύμφωνο με τις ιδεολογικές διακηρύξεις όλων των -πλην Σύριζα- κοινοβουλευτικών κομμάτων   και κυρίως ψυχολογικά αισθάνεται ο αξιολογούμενος ότι δεν αδικείται. Η όποια συζήτηση αδικίας αρχίζει πλέον για το ποία τιμή πρέπει να καθοριστεί για  το Τ και ποία για το  α . Εκεί τίθεται η αδήριτη επιστημονική απαίτηση «γιατί αυτή η τιμή για το α και όχι άλλη και γιατί  αυτή η τιμή για Τ και όχι άλλη τιμή» Εκεί τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, αλλά θα προσκομίσουμε παρακάτω κάποια στοιχεία υπάρχοντα και αντικειμενικά, που θα τα δούμε στην  επόμενη ενότητα.

Β) Να υπάρχει συνεκτικότητα λογική και επιστημονική αιτιολόγηση στα αποτιμούμενα μόρια των Ακαδημαϊκών προσόντων.

Εκ πρώτη όψεως δεν μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο, ας δούμε το γιατί:  Παρατήρηση: «Σε όλους τους νόμους επιλογής Ακαδημαϊκών προσόντων, ουδέποτε υπήρξε σταθερή αποτίμηση μεταξύ λ.χ. Διδακτορικού διπλώματος και Μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών.» Η παραπάνω παρατήρηση είναι απόλυτη. Και εκάστοτε ίσες  δεν ήταν οι αποτιμήσεις, και ίδια διαφορά δεν είχαν και ίδια αναλογία ουδέποτε είχαν. Ήταν πραγματικά αυθαίρετες, ανέκαθεν, άρα, μάλλον δεν υπάρχει κάτι αντικειμενικό, είτε επιστημονικό.  Όλες οι αποτιμήσεις υποτίθεται ότι εκφράζουν τον βαθμό δυσκολίας κτήσης του προσόντος σε συνάρτηση με την αποτυπωνόμενη  ποιότητα γνώσεως που αποφέρει το προσόν. Ένα καλό Ελληνικό -συμβατικά πάντα- μέτρο που αποτυπώνει τα παραπάνω, είναι ο ελάχιστος συμβατικός χρόνος για ολοκλήρωση Διδακτορικού τύπου σπουδών και  Μεταπτυχιακού τίτλου διετούς διάρκειας . Τα έτη που προβλέπονται   είναι  3 και 2  αντιστοίχως, άρα και η αποτίμηση να είναι 3 και 2 , (είτε 6 και 4 είτε 12 και 8.)  Υπάρχει πάντα δηλαδή σταθερός λόγος 3:2  . Μέχρι στιγμής, το ερώτημα μόλις αρχίσει να εφάπτεται απαντήσεως. Είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ΄ότι κομίζουμε μέχρι στιγμής. Σπεύδουμε να εξηγήσουμε:

Υπάρχουν προγράμματα μεταπτυχιακών ετήσια (σύνηθες πλέον) διετή (συνηθέστερα πιο παλιά) αλλά και τριετή . Εκεί τι κάνουμε; Ευτυχώς υπάρχει  ακαδημαϊκή απάντηση: Τα μονοετή αποτιμώνται με 60 εκπαιδευτικές πιστωτικές μονάδες (ECTS) [2] , τα διετή με 120 και  τριετή (ελάχιστα  σε Ελλάδα) με 180, ενώ υπάρχουν συνηθέστατα και 1,5 έτους διάρκειας, που λαμβάνουν 90 μονάδες.  Υπάρχει δηλαδή μια αναλογία όπου τα μεν έτη σπουδών είναι 1:2:3 το δε αποτιμούμενο όφελος είναι 60:120:180, δηλαδή  η ίδια αναλογία (60 μονάδες /1 έτος)  άρα δεν έχουμε εκ πρώτης όψεως πρόβλημα αποτίμησης, αφού όλα δουλεύουν αναλόγως.  Αν όμως ακολουθήσουμε τον λόγο 3:2
τότε τα μεταπτυχιακά τριετούς διάρκειας ισοδυναμούν με διδακτορικό, όπερ άτοπο. Επομένως:

Πόρισμα: «Ο λόγος αποτίμησης Διδακτορικού προς Διετές μεταπτυχιακό,  πρέπει να είναι μεγαλύτερος του 3:2»

Τώρα όμως τίθεται ένα μαθηματικό πρόβλημα: Ποιος είναι ο αμέσως επόμενος λόγος του 3:2;  Μαθηματικά, δεν υπάρχει «επόμενος λόγος.» Αν υποθέταμε ότι υπάρχει ένας τέτοιος λόγος «πρώτος επόμενος» ο α/β με α,β ακεραίους, τότε  ως «επόμενος» θα είχε την ιδιότητα α:β>3:2. Έτσι όμως μπορούμε μαθηματικά να βρούμε έναν καινούργιο ενδιάμεσο λόγο (τον μέσο όρο τους) τον (2α + 3β)/2β, για τον οποίο ισχύει α:β>( 2α +3β) : ( 2β)>3:2 , άτοπο, διότι βρήκαμε έναν «πιο πρώτον επόμενο, από τον πρώτο που υποθέσαμε ότι υπάρχει. Άρα δεν υπάρχει επόμενος και πρέπει να καθοριστεί αυθαίρετα.

Εδώ έρχεται ένα πραγματικό θέσπισμα από την Πολιτεία που προέβλεπε για μεν το Διδακτορικό συνολικό χρόνο εκπόνησης μαζί με την εκπαιδευτική άδεια, τα 5 έτη, για δε τα μεταπτυχιακά διετούς διάρκειας τα 3 έτη. Άρα ένας αντικειμενικός λόγος αποτίμησης του «φόρτου εργασίας» συν την διαβάθμιση τίτλου, είναι το 5:3 >3:2

Καταλήγουμε λοιπόν σε μια μοριοδότηση κάπως κοντά στην ιδεατή αλήθεια, πιο κοντά από κάθε άλλη φορά που έχει προσεγγιστεί με νόμο του Ελληνικού Κράτους:  Διδακτορικό 10 μόρια, μεταπτυχιακό (120 ευρωπαϊκών πιστωτικών) μονάδων 6 μόρια. (λόγος 5:3)

Επομένως τα μονοετή μεταπτυχιακά θα λαμβάνουν 3 μονάδες, τα διετή 6, τα τριετή 9 και τα 1,5 έτους (90 ECTS) 4,5 μονάδες.

Πάμε τώρα στο επόμενο  πραγματικό πρόβλημα εύρεσης λόγου αποτίμησης μεταξύ των Μεταπτυχιακών   και Δεύτερου πτυχίου.

Η  ενδοπροπτυχιακή αποτίμηση μπορεί να γίνει ακριβοδίκαια με σύνδεση με την διάρκεια σπουδών: Δηλαδή,  η μοριοδότηση μπορεί να γίνει ανάλογα με τα έτη σπουδών που ξεκινούν από τα 2-ετή (ΚΑΤΕΕ, Ακαδημίες)  τα 3-ετή ή 3,5 με τα ΤΕΙ , τα 4-ετή για το μέγα πλήθος   των Σχολών, τα 5-ετή (Πολυτεχνεία -Γεωπονικές)  και τα 6-ετή (Ιατρικές) .

Το πρόβλημα είναι η αποτίμηση Δεύτερου πτυχίου τετραετούς διάρκειας και μεταπτυχιακού διετούς.

Εδώ υπάρχουν ουσιαστικές ιδιαιτερότητες που δεν αναφέρονται μόνο σε Ακαδημαϊκά κριτήρια, αλλά ουσιαστικά ως προς την προσφορά στην Εκπαίδευση του Δεύτερου πτυχίου ΑΕΙ. Η προσφορά αναφέρεται  μόνον όταν και εάν το δεύτερο πτυχίο αναφέρεται σε κάποιο χαρακτηρισμένο υπάρχον ΠΕ και μάλιστα σε διαφορετικό  ΠΕ απ΄αυτό που ήδη κατέχεται. Μόνον έτσι υπάρχει  ουσιώδης προσφορά και παραπέμπει σε περισσότερο εύρος εκπαιδευτικών ενδιαφερόντων, η οποία σηματοδοτεί και ένα σημαντικό εύρος γνώσεων σε έναν χώρο δράσης που δεν είναι ακραίας εξειδίκευσης, αλλά με διεπιστημονική δραστηριότητα, όπως είναι ο χώρος της Εκπαίδευσης.

Ποια δεδομένα έχουμε στα χέρια μας; Ιδού:

•    Οι 5-ετούς διάρκειας Σχολές κατοχυρώνουν για το 4+1 προϋποθέσεις απονομής μάστερ.

•    Απόφοιτος ΠΕ τάδε με μάστερ στην Πληροφορική έχει διοριστεί ως ΠΕ Πληροφορικής.

Η μελέτη των παραπάνω υπαρχόντων δεδομένων, δείχνει, ότι ένα δεύτερο πτυχίο που αναφέρεται σε ΠΕ εκπαίδευσης και δη διάφορο του υπάρχοντος ισοδυναμεί με ένα πρώτο μεταπτυχιακό τουλάχιστον. Η αποτίμηση συμπεριλαμβάνει την διπλάσια συμβατική διάρκεια , όπως και την διαφορά επιπέδου σπουδών.

Συνοψίζουμε:

•    Διδακτορικό 10

•    Μετ/κο διετούς 6

•    Δεύτερο πτυχίο τετραετούς,  σε διάφορο ΠΕ ,αποτιμάται ως  6.

Δεν έχουμε τελειώσει όμως, καθώς αναφύεται και  ένα καινοφανές πρόβλημα που δεν υπήρχε στους προηγούμενους νόμους:

Πόσο αποτιμάται ένα Δεύτερο πτυχίο 5-ετούς διάρκειας, όπου η +1 διάρκειά του αποτιμάται  ως μεταπτυχιακό μονοετούς διάρκειας ( 60ETCS)

Αν αποτιμηθεί ως σκέτο «δεύτερο πτυχίο 5-ετούς διάρκειας, θα πρέπει να πάρει 6*(5/4)= 7,5

Αν αποτιμηθεί ως 4-ετούς +δεύτερο μετ/κο μονοετούς διάρκειας, έχουμε ως αποτίμηση 6+ 1,5 =7.

Το συμπέρασμα το μαθηματικό από το παραπάνω, είναι ότι υπάρχει εσωτερική συνέπεια και είναι απαλλαγμένο αντιφάσεων, πράγμα που δείχνει μια σοβαρή ποιοτική διάσταση στην πρότασή μας.

Μια εύλογη ένσταση που θα μπορούσε να κάνει κάποιος, είναι γιατί το +1 έτος να αποτιμάται ως «δεύτερο μεταπτυχιακό» αφού εξ ορισμού και εξ των συνθηκών είναι «πρώτο» . Η απάντηση είναι ότι ο χρόνος κτήσης του είναι σπουδές «ομοειδούς επιπέδου, όπου το ομοειδές συναρτάται  σαφώς με το συνεχές χρονικά και αδιάσπαστο πρόγραμμα σπουδών», άρα το εξτρά της αποτίμησης θα πρέπει να αφορά το ήμισυ βάσει την αρχής που έχουμε θέσει στην αρχή του άρθρου ότι το «επόμενο ομοειδές αποτιμάται ως το ήμισυ του  πρώτου» Η διατύπωση μοιάζει νομικίστικη, αλλά στέκει ως προς την ολιστική ρύθμιση των αποτιμήσεων προσόντων.

Θα αναφέρω, ότι κάτω από εξαιρετικά αξιοπρόσεκτο σκεπτικό ουσίας, υπάρχει η άποψη ότι το δεύτερο πτυχίο πρέπει να μοριοδοτείται στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση παραπάνω από το μεταπτυχιακό, αλλά δεν την υποστηρίζω για λόγους προσωπικού βιογραφικού, δεδομένου, ότι όλοι οι προτείνοντες δεν  μπορούν να αποστούν  των υποκειμενικών τους παρορμήσεων.

Γ) Να υπάρχει πλήρης διαφάνεια στην επιλογή Στελεχών.

Η διαφάνεια, είναι ένας διαρκές ζητούμενο από όλες τις λειτουργίες ενός Κράτους Δικαίου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν προτείνουμε κάτι εξτρά θεσμικό, αλλά ένα ελάχιστο διαφάνειας, που μπορεί να γίνει απαιτητό και θεσμικά από τις Ομοσπονδίες μας ΟΛΜΕ και ΔΟΕ   που μπορούν να τα ζητήσουν ως θεσμοθέτηση -απλή ρύθμιση για όλη την Ελλάδα. Μόνο όσοι ξέρουν από επιλογές μπορούν να εκτιμήσουν τα παρακάτω  αυτονόητα που μόνο αυτονόητα δεν είναι:

•    Όλα τα αποτελέσματα πινάκων εξάγονται πάνω σε πρότυπους πίνακες του ΥΠΑΙΘ, τύπου .xlsx  . Με επί μέρους φύλλα υπολογισμού μορίων ανά προσόν και έτοιμες συναρτήσεις υπολογισμού μορίων. Δημοσιεύονται υποχρεωτικά πάντα σε διπλή μορφή και ως .pdf και ως .xlsx  Η ομοιομορφία συμβάλλει στην μείωση κόπου, στην συγκρισιμότητα στοιχείων, στην Πανελλήνια επεξεργασία, στην εξαγωγή συμπερασμάτων για όλους, όπως αποκλίσεων, τάσεων, κατανομών δεικτών κτλ . Επίσης απαθανατίζονται τα πάντα καθώς μένουν ες αεί και μπορεί ο κάθε ένας να βρει το τι και το πότε για τον οποιονδήποτε συμβάλλοντας στην διαφάνεια και την νομιμότητα.

Σύμφωνα με πρακτικές Διευθύνσεων εκπαίδευσης, τα αποτελέσματα ανακοινώνονταν σε μορφή .pdf και μάλιστα ένα pdf, που είχε προκύψει από σάρωση (σκανάρισμα) αντιστοίχου έντυπου πίνακα .doc έτσι ώστε τα στοιχεία να μην είναι ανιχνεύσιμα από τον Google ώστε να έχει πρόσβαση σε αυτά ο κάθε ένας σε οποιονδήποτε χρόνο, ούτε ήταν δυνατή η μετατροπή του εγγράφου σε κάποια επεξεργάσιμη μορφή από το καλύτερο πρόγραμμα Οπτικής Αναγνώρισης Χαρακτήρων  (OCR) Είναι γνωστό, ότι ο εγκληματίας, προσπαθεί να σβήσει τα ίχνη του στο χρόνο, διότι περί αυτού επρόκειτο.

•    Καθιερώνεται μία στήλη όπου κάθε προσόν αναφέρεται στο ίδρυμα κτήσης και στο έτος κτήσης.  Δεν αποτελεί κανέναν εξτρά μπελά, αφού όλοι οι τίτλοι τα αναγράφουν υποχρεωτικώς. (Πετυχαίνουμε  σχεδόν εξαφάνιση «πέτσινων» τίτλων  είτε εκ των προτέρων προληπτικώς είτε εκ των υστέρων με ενστάσεις ενδιαφερομένων συνυποψηφίων.)

Υπάρχει και η «διαφάνεια 2ου επιπέδου», όπου όμως οι «δικαιωματιστές» έχουν πετύχει να την εξαλείψουν.  Δικαιωματιστές με άφατη και απερίγραπτη ιδεοληψία έχουμε κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι  με διάφορα  νομοθετήματα έχουν πετύχει αδιαφάνεια πρόσβασης στα στοιχεία συνυποψηφίων, από ανθυποψήφιους. Οι επιλογές γίνονται κυριολεκτικά στα τυφλά. Η δήθεν «προστασία προσωπικών δεδομένων» δρα προσχηματικά για να περιορίσει μείζον Συνταγματικό αγαθό, όπως του ελέγχου και λογοδοσίας των Οργάνων της Διοίκησης. Έχει θεσμοθετηθεί ασυδοσία και αδιαφάνεια  με «ατομικούς κωδικούς» πρόσβασης στα στοιχεία! Και στα μεν αποτελέσματα για ΑΕΙ υπήρχε μια «λογική» μήπως υποστούν ψυχολογικό τραύμα οι υποψήφιοι πολίτες -ψηφοφόροι,  αλλά επί ενηλίκων που διεκδικούν Δημόσιες θέσεις με πρόσκληση ενδιαφέροντος όταν  μισθοδοτούνται ήδη από τον Δημόσιο κορβανά, καταντά μόνο πρόφαση  εν αμαρτία. Κοινωνιολογικώς μάλιστα αυτό είναι ευεξήγητο, καθώς σύμφωνα με παλιές έρευνες, εφέρετο το ποσοστό αυτό σε 13+% επί Δημοσίων υπαλλήλων.

Δυστυχώς δεν διαθέτουμε  παραπομπή-αναφορά  γι αυτό το στοιχείο.  Μπορούνε όμως να παραθέσουμε ένα απτό στοιχείο που είναι εν γνώσει του Υπουργείου Παιδείας, όπου η συντριπτική πλειονότητα όσων έμελλε να  προσέλθουν σε προφορική πιστοποίηση Γλώσσας σε αντίστοιχα πτυχία Αλλοδαπής, …δεν προσήλθαν! Και ομιλούμε για νομικώς «γνήσια πτυχία» αφού ο έλεγχος γνησιότητας είχε καταφατικό αποτέλεσμα, απλώς ο τρόπος λήψης  δεν μπορεί να ελεγχθεί εκ των υστέρων, ει μη μόνο μέσω του αυτονόητου προαπαιτούμενου της γλώσσας διδασκαλίας και σε αυτή την πρόσκληση  κάποιο 80% δεν προσήλθε «αυθορμήτως», δεχόμενο να αποκλειστεί από τις επιλογές, πριν πάει σε συνέντευξη.

Το παραπάνω, αποδεικνύει, ότι ο καρκίνος των πέτσινων πτυχίων  είναι ενδημική νόσος και στην Εκπαίδευση.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, οφείλει, στο όνομα της διαφάνειας και της αξιοκρατίας που ευαγγελίζεται προγραμματικά, να το κάνει αυτονοήτως, φέρνοντας και στο συγκεκριμένο θέμα την «κανονικότητα» όπως έχει ήδη φέρει την κανονικότητα με μεγάλη ταχύτητα και σε άλλα θέματα.

Δ) Διαφάνεια όρων συνέντευξης και γνήσια επιστημονική κρίση.

•    Η συνεντεύκτες  δεν επιτρέπεται να έχουν εμφανώς λιγότερα τυπικά,  ουσιαστικά, γενικότερα Ακαδημαϊκά  προσόντα από τον συνεντευξιαζόμενο.  Αυτό επιλύεται με  την κατάλληλη επιλογή των μελών του Συμβουλίου Επιλογής εύκολα, αλλά αγκάθι αποτελεί (και νομικό, όχι μόνο ηθικό) η συμμετοχή Αιρετών με ασθενέστατο επαγγελματικό βιογραφικό. Πλην διακεκριμένων εξαιρέσεων πρέπει αυτό να αλλάξει. Επειδή είναι  πολύπλοκο και υπάρχουν εκλογές, μια λύση θα ήταν μόνο για τα ΣΕ ο αιρετός να μετέχει αν έχει εκ του νόμου κάποια ελάχιστα προσόντα και αν δεν τα έχει, να μετέχει ο επόμενος αιρετός της παράταξης που τα έχει και αν δεν τα έχει κανείς, να μετέχει ένας από τρεις που θα υποδείξει η παράταξη που θα έχουν τα ελάχιστα προσόντα και αν δεν υπάρχει παράταξη, αυτούς  που θα υποδείξει ο αιρετός. Αυτό απαιτεί νομοθετική ρύθμιση, σώζει σίγουρα τα προσχήματα και αρκετά παραπάνω από τα προσχήματα. Αυτή είναι μια μεταβατική λύση, αφού η κύρια λύση είναι η αποδέσμευση της ψήφου των αιρετών από τα ΣΕ για την ίδια την προστασία τους την προσωπική, την ίδια την προστασία του θεσμού και την συμμετοχή όχι μόνον ως παρατηρητές, αλλά  με αυξημένα δικαιώματα ελέγχου και διαφάνειας των ενεργειών του ΣΕ . Θα αποφευχθούν υπαρκτά φαινόμενα συναλλαγής κάτω από το τραπέζι για ημετέρους κτλ Και φυσικά δεν αναφερόμαστε σε  «εξαιρέσεις του κανόνα» ούτε σε «μεμονωμένα συμβάντα»

Επειδή υπάρχουν «αθώοι του εγκλήματος» και καλής πίστεως αναγνώστες, το παραπάνω είναι αποδεικτέο. Είναι όμως και αποδείξιμο. Ιδού:

Τα πολύ παλιά χρόνια, στα ΣΕ έμπαινε το υποψήφιος Α και ο υποψήφιος Β. Η διατεταγμένη πεντάδα αξιολογητών έβαζε με άριστα το 20 στον Α και στον Β, τις παρακάτω βαθμολογίες:

Για Α : (20,20,20, 0, 0 ) Μ.Ο. =12  Για Β: (0,0,0,20,20) Μ.Ο. =8 . Δεν χρειάζεται να απαντήσω ποίοι έβαζαν τα 20-άρια και ποίοι τα μηδενικά, αλλά πρόκειται για ιστορικό υπαρκτό παράδειγμα υπαρκτό και όχι μεμονωμένο. Τώρα δεν υπάρχει ανάλογο. Τι έχει γίνει τώρα; Υπάρχει μια διαφάνεια που δεν υπήρχε παλιά , υπάρχουν προσφυγές σε δικαστήρια, όχι μόνο διοικητικά, αλλά ποινικά!  Για μεν τα διοικητικά δικαστήρια, ουδέν μέλος του ΣΕ επιλογής νοιάζεται πραγματικά, αλλά για τα ποινικά νοιάζεται και κόπτεται σφόδρα, αφού κινδυνεύει με αποπομπή από το δημόσιο αξίωμα που κατέχει. Μια βαθμολογία σαν την προηγούμενη «ιστορική» βαθμολογία, από μόνη της και δίχως άλλο, συνιστά λόγο προσφυγής σε ποινικά δικαστήρια για παράβαση καθήκοντος. Δεδομένου ότι πλέον υπάρχει η μαγνητοφώνηση της συνέντευξης, ενώ παλιά δεν υπήρχε. Άρα δικονομικά τα δικαστήρια, έχουν επαρκείς αποδείξεις για να δουν ποίοι είχαν δίκιο για το άριστα και τον μηδενισμό για τον ίδιο υποψήφιο, στην ίδια συνέντευξη. Παλιά, όταν τους πήγαινε κάποιος στο δικαστήριο, ο εισαγγελέας εισέπραττε την δικονομικά ακαταμάχητη απάντηση «εγώ, από αυτά που άκουσα, έτσι έκρινα!» Με τα πρακτικά απομαγνητοφώνησης, αυτό δεν μπορεί να το ισχυριστεί πλέον  κανένας και το ποινικό δικαστήριο, θα επιβάλλει κυρώσεις!

Πάμε τώρα στην τελική απόδειξη -επιχείρημα, που είναι στατιστικής φύσεως.

Σε όλα τα ΣΕ επιλογής , σε όλη την Ελλάδα, υπήρξε «σχεδόν ομοφωνία» στην αξιολόγηση των κρινομένων. Δεν υπήρχαν αποκλίσεις τεράστιες μεταξύ των μελών των ΣΕ απανταχού της Ελλάδος. Υπάρχει η εξής στατιστική υπόθεση: «Όλα τα ΣΕ απανταχού της Ελλάδος, κάνουν σχετικά καλά και ομοιόμορφα την δουλειά τους, δεδομένης της συμμετοχής στα μέλη τους αιρετών που έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις υπαρκτές και όταν δεν έχουν υπαρκτές, φροντίζουν να τις υποδηλώνουν δηλώνουν»  Στην κρίση του αναγνώστη, επαφίεται η αποδοχή ή όχι της υπόθεσης σε όποιο επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας θέλει.

•    Η συνέντευξη να έχει δομημένα χαρακτηριστικά και να μην είναι ελεύθερη. Το 2011 στις κρίσεις Διευθυντών Σχολικών Μονάδων, ο Ν.3848/2010 της Διαμαντοπούλου, καθιέρωνε την «ημιδομημένη συνέντευξη» Δηλαδή, 120 ερωτήσεις μελέτης περίπτωσης, χωρίς απαντήσεις. Έμαθα ανεπισήμως, και εκ των υστέρων, ότι είχαν υπάρξει «απαντήσεις» για τις 120 μελέτες περίπτωσης εύρους 2-3 αράδων για κάθε μία, υπ΄όψιν μόνον των Προέδρων των ΣΕ (Δεν το έχω επαληθεύσει 100%, όλοι ορκίζονταν ότι δεν είχαν κανένα μπούσουλα.) Ο Υποφαινόμενος, μπήκε στον κόπο να δημοσιεύσει στο Πανελλήνιο τις δικές του προσεγγίσεις στο block του , όπου για 1,5 μήνα όπου έβλεπε στατιστικά 15.000 επισκέψεων  /ημέρα κάθε μέρα και για 1,5 μήνα. Στην πραγματικότητα και χωρίς να το καταλάβω, άλλαξα τον όρο «ημιδομημένη» σε πλήρως «δομημένη», δεδομένου ότι οι όποιες απαντήσεις μου ήταν τελικά έγκυρες αν και εκ της πιέσεως του χρόνου πρόχειρες, αφού υπήρχε ο καθολικός αντίλογος στα «σχόλια αναγνωστών» με απαντήσεις και ανταπαντήσεις και αυτές ήταν ελάχιστες. Μάλιστα με την ύπαρξη των απαντήσεων, που ήταν προδιαγεγραμμένες στον νόμο, πολλά ΣΕ ήλθαν σε «δεινή θέση» αφού ήταν υποχρεωμένα να περιοριστούν στην ερώτηση που τραβούσε με κλήρο ο ίδιος ο συνεντευξιαζόμενος. Κάποια έναν παρανόμως και άλλες ερωτήσεις. Δεν ξέρω αν αδικήθηκε κραυγαλέα κάποιος συνάδελφος . Στον υποφαινόμενο έκαναν «παρατύπως» επτά (07) . Αλλά επειδή έγιναν πολύ φιλικά, απάντησα αυτοπροαιρέτως   και δεν διεκδικούσα «θέση φιλέτο» , όλα ήταν καλά! Το παράδειγμα το παρέθεσα και για τον επιπρόσθετο λόγο της προσκόμισης επιχειρήματος, ότι ομιλούμε -όσο μπορούμε δημοσίως-ειλικρινώς, αφού στόχος μας είναι το συμφέρον του κλάδου μας και όχι το στενό συμφέρον της  Παράταξης ή του Κόμματος που ψηφίζουμε στις εκλογές. Επ΄ ευκαιρία ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους που μου απευθύνουν κάποιο καλό λόγο για τις «120 μελέτες περίπτωσης» [4] από το 2011, μέχρι και σήμερα

•    Να καθιερωθεί νομικά η πληρωμή τέλους (παραβόλου) για την απομαγνητοφώνηση των πρακτικών της συνέντευξης με νόμο. Το παράβολο θα πηγαίνει στον εντεταλμένο υπάλληλο που θα οριστεί για την απομαγνητοφώνηση αποκλειστικά για υπερωριακή εργασία, όταν ο αιτούμενος επείγεται για προσφυγή στην δικαιοσύνη και μόνο γι αυτές τις περιπτώσεις και πάντως εντός μηνός από την κατάθεση της αιτήσεως και την πληρωμή του παραβόλου. Το γιατί προτείνουμε ad hoc  παράβολο επαφίεται ως άσκηση στον αναγνώστη που είναι έμπειρος στην Διοίκηση.

Ε) Να μπορούν να είναι σχεδόν όλα τα προσόντα μετρήσιμα!

Όλες οι δραστηριότητες οι εκπαιδευτικές, παραπέμπουν σε σύνολα γνώσεων , εμπειριών και δεξιοτήτων.  Η αποτίμησή τους, είναι η εισαγωγή μιας συνάρτησης μέτρου κατάλληλης. Η μεταβλητή εισόδου θα πρέπει να είναι αριθμητική. Πρέπει λοιπόν, όλες οι δραστηριότητες να αριθμοποιηθούν όσες έχουν ποιότητα και κατόπιν συμβατικά να αποτιμηθούν:

Παράδειγματικά:

•    «Επιμόρφωση επίσημη από φορείς του Υπουργείου Παιδείας και Πανεπιστήμια» Παρέχεται σε ώρες .
•    Παρακολούθηση Πανελληνίων είτε Παγκοσμίων Συνεδρίων (Διημερίδες, Τριημερίδες) Μεταβλητή η 1 ημέρα .
•    Παρακολούθηση ημερίδων, ημι-ημερίδων, διαλέξεων. Μονάδα η 1 μέρα αναλογικά.
•    Δημοσιεύσεις εισηγήσεις σε Επιστημονικά περιοδικά είτε πρακτικά Συνεδρίων με κριτές. Μονάδα η 1 ατομική δημοσίευση.
•    Επιμορφωτικό έργο, οι ώρες επιμόρφωσης.
•    Συμμετοχή σε Διοργάνωση Συνεδρίων , ο αριθμός  τους.
•    Κριτής Επιστημονικών Εργασιών , ο αριθμός των εργασιών.

Τα παραπάνω μετρούν πολύ για θέσεις ΣΣ , λίγο για Διοικητικές, ενώ διαφοροποιούνται αναλόγως περιεχομένου (διδακτικής αντικειμένου, επιστημονικής αντικειμένου ή γενικότερα εκπαιδευτικού χαρακτήρα.

ΣΤ) Τα νεότερα προσόντα αξιολογούνται περισσότερο από τα παλαιότερα ομοειδή.

Με τον ίδιο τρόπο, «μείωση με τον  χρόνο», μπορεί να γίνεται θεωρητικά και πρακτικά   για τα επιστημονικά προσόντα. Η βιβλιογραφία ομιλεί για  «χρόνο ημιζωής  της γνώσης » και για τα επιστημονικά πεδία, αρχαιόθεν , όχι μόνο για τα την ραδιενέργεια διάφορων υλικών. Ο «χρόνος ημιζωής»  δεν είναι ο ίδιος για τα διάφορα επιστημονικά αντικείμενα λχ. Οι Πληροφορικοί έχουν το 4 έτη, οι Ψυχολόγοι το 5 έτη κ.ο.κ. Με το δίκαιο που έχουμε στο μυαλό μας, αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό, απλώς το παραθέτουμε εδώ για να δεί ο αναγνώστης πόσο πολύπλοκη είναι η ιδέα του Δικαίου όταν θέλουμε να είναι αγκαλιά και με την αλήθεια. Δεν προτείνουμε κάτι τέτοιο, το παραθέτουμε «προς γνώση και συμμόρφωση» («συμμόρφωση» με την ιδέα, ότι τα πράγματα, ούτε γραμμικά δεν είναι , ούτε αναλογικά, ούτε ομοιόμορφα,   ούτε προσεγγίζονται με την κοινή λογική , όπου και αυτή λείπει εντελώς από την Ελλάδα)  

3.    Επίλογος

Τα παραπάνω εξαντλούν κατά ένα ελάχιστο  ποσοστό τις λεπτομέρειες ενός νόμου επιλογής Στελεχών, θέτουν όμως μια γέφυρα εκσυγχρονισμού με την ίδια την πραγματικότητα.

•    Η κεντρική κατεύθυνση είναι η αλήθεια και η αξιοκρατία και έχει Ανδρογαγωγικό  φιλοσοφικό ολιστικό περιεχόμενο.

•    Από μόνες τους οι αρχές δεν είναι αξιοκρατικές, καθώς μπορούν να συνδυαστούν  και με Συνέντευξη (Δομημένη , ημιδομημένη, μη δομημένη  και -ίσως- με διαγωνισμό (Μελέτες περίπτωσης και Εκπαιδευτική νομοθεσία)  όπου και εκεί πρέπει να επικρατούν αρχές δικαίου.

•    Η βαρύτητα μεταξύ Διδακτικής Εμπειρίας, Εκπαιδευτικής, Διοικητικής, Ακαδημαϊκών προσόντων, ενδεχομένως διαγωνισμού τύπου ΑΣΕΠ και Συνέντευξης,  είναι μια πολιτική κυρίως  απόφαση και δεν υποδεικνύουμε τίποτα εδώ.

•    Παρατηρούμε μια διαχρονική επιδείνωση των αντανακλαστικών περί αξιοκρατίας. Συνέβαλε η κυβερνήσασα Αριστερά τα μάλα. Επί 45 χρόνια κουνούσε τον «δείκτη δεξιάς» κατά της Δεξιάς και όταν «ήλθε στα πράγματα» πλειοδότησε σε λαϊκισμό ακόμα και του αλήστου μνήμης Δεληγιάννη. Οι λεγόμενοι «κόφτες προσόντων» στην ημερήσια διάταξη.  Επιστρατεύτηκε το κρεβάτι του Προκρούστη. Οι παντός είδους «κόφτες» (θητειών , προσόντων, εμπειρίας) έγιναν δεκτοί με αλαλαγμούς χαράς. Πρώτη φορά ακούστηκε δημοσίως το επιχείρημα «και πότε θα γίνουμε κι εμείς Διευθυντές αν δεν υπάρχουν κόφτες θητειών;»  Κανείς δεν κινήθηκε προς την αυτοβελτίωση και δια βίου επιμόρφωση.

Νομίζω ότι έχουν επιδεινωθεί τα χαρακτηριστικά του κλάδου και η μόνη επαναφορά στην κανονικότητα, θα γίνει άλλη μια φορά από την ΝΔ η οποία  καλείται να βγάλει τα κάστανα  από την φωτιά της χυδαίας ισοπέδωσης των πάντων ιδίως στην Εκπαίδευση, όπου η άμβλυνση αντανακλαστικών έφθασε  στα όρια του Μιθριδατισμού, ενώ η  ισοπέδωση ντύθηκε με αναφορές «ιδεολογικού» τύπου.

Η ηγεσία του Υπουργείου, καλείται στον επόμενο νόμο, να υιοθετήσει το «κανένας απολύτως κόφτης», «κανένα απολύτως προαπαιτούμενο φωτογραφικό προσόν», «καμία αδιαφάνεια»  και ευελπιστούμε στο πρόσωπο της Υπουργού να γίνουν και πράξη.

Αναφορές:
[1] Πλατάρος, Ι. Άρθρο σε esos.gr «Αποτίμηση Επιστημονικής Συγκρότησης και Μαθηματική Θεωρία Μέτρου.» Διατίθεται εδώ: https://www.esos.gr/arthra/57380/apotimisi-epistimonikis-sygkrotisis-kai... Συναφώς και το Πλατάρος, Ι. άρθρο σε esos.gr «Τα προσομοιώματα της προσωπικής εξέλιξης και η αποτίμηση των προσόντων» διατιθέμενο εδώ: https://www.esos.gr/arthra/50718/ta-prosomoiomata-tis-prosopikis-exelixi...

[2] «Οδηγός για τους χρήστες του Ευρωπαϊκού Συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης Πιστωτικών Μονάδων ECTS.» Διατίθεται εδώ: https://www.uop.gr/images/files/odigos-ects-2009.pdf

[3] «Το δυναμικό μοντέλο αποτίμησης προσόντων https://www.geogebra.org/m/grvzzwgm

[4] Πλατάρος, Ι. «120 μελέτες περίπτωσης για Επιλογή Διευθυντών Σχολικών μονάδων, Μεσσήνη, 2011 Διατίθεται σε https://service.eudoxus.gr/search/file/02/full-13003102.pdf

Σχόλια (69)

 
Γιάννης Κ.
28 Σεπ 2019 18:55

Θα έχει ενδιαφέρον να καταθέσετε την άποψή σας σχετικά με το αν, στην αποτίμηση των προσόντων κατά την επιλογή στελεχών, θα πρέπει να υπάρχει διαφορετική μοριοδότηση του μεταπτυχιακού που αφορά στην Διοίκηση Εκπαίδευσης έναντι του μεταπτυχιακού που αφορά σε άλλο αντικείμενο.

 
ΙΩΑΝΝΗΣ
28 Σεπ 2019 18:52

Το κείμενο παρουσιάζει ενδιαφέρον σε πολλά σημεία αλλά η τοποθέτηση για μη προσμέτρηση του δεύτερου βασικού πτυχίου σε περίπτωση που αναφέρεται σε ΠΕ εκπαίδευσης ίδιου με το πρώτο πτυχίο είναι άστοχη.
Όπως γνωρίζετε τα τελευταία χρόνια πολλά Τμήματα Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ενοποιήθηκαν στο ίδιο ΠΕ. Η εξειδίκευση ωστόσο που αποκτάται από τα διάφορα Τμήματα που περιλαμβάνει ένα ΠΕ είναι εντελώς διαφορετική αφού η πλειοψηφία των μαθημάτων του κάθε Τμήματος είναι σαφώς προσανατολισμένη στον Τίτλο Σπουδών που απονέμει το Τμήμα. Από τη στιγμή λοιπόν που ένας Καθηγητής καλείται να διδάξει μαθήματα του συγκεκριμένου ΠΕ στο οποίο θα τοποθετηθεί είναι πιο χρήσιμο να έχει εμπλουτισμένες γνώσεις σε μαθήματα που περιστρέφονται γύρω απ' αυτό το ΠΕ παρά να έχει ένα δεύτερο πτυχίο σε αντικείμενο άσχετο από το ΠΕ στο οποίο θα διορισθεί.
Όπως γνωρίζετε βρισκόμαστε στην εποχή της απόλυτης εξειδίκευσης που σημαίνει ότι από ένα ΠΕ μπορεί να προκύψει αριθμός ειδικοτήτων και διαφορετικών αντικειμένων στα οποία θα μπορούσε να απασχοληθεί ένας επιστήμονας ενώ αντίθετα σκόρπιες γνώσεις δε δημιουργούν διδακτικό πλεονέκτημα.
Για παράδειγμα τι είναι προτιμότερο; Κάποιος να έχει πτυχίο Μαθηματικού και πτυχίο Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του ΕΜΠ ή πτυχίο Μαθηματικού και πτυχίο Κοινωνιολόγου; Ποιος Καθηγητής θα ανταποκριθεί αποτελεσματικότερα στο ΠΕ80; Ένας που έχει πτυχίο Οικονομικών Επιστημών και παράλληλα πτυχίο Λογιστικής ή ένας που έχει πτυχίο Λογιστικής και πτυχίο Θεολογίας;
Στο νέο Σχέδιο Νόμου καλό θα ήταν να επιδείξετε ιδιαίτερη προσοχή σε τέτοια θέματα για να αποφευχθούν αδικίες και λάθη!!!

 
ΝικΔΓκ
28 Σεπ 2019 18:15

Εξαιρετική μελέτη και φυσικά "ακατάλληλη" για πελατειακά συστήματα.
Ωστόσο, μπορεί να αποτελέσει έναν οδηγό για σωστή, δίκαιη και επιτυχή επιλογή στελεχών.
Προφανώς μπορεί κανείς να υπερθεματίσει για ακόμη πιο διαφανείς και λεπτομερείς επιλογές, ωστόσο, οι γραφειοκράτες θέλουν με απλό τρόπο να λύνουν πολύπλοκα ζητήματα, δημιουργώντας τερατουργήματα.
Σήμερα τα πολύπλοκα ζητήματα μπορούν να λύνονται με κατάλληλους αλγόριθμους.
Συγχαρητήρια στον συντάκτη.

 
αναγνώστης εκαιδευτικός
28 Σεπ 2019 16:59

Μιλάτε για διαφάνεια, κανένα φωτογραφικό προσόν και απουσιά "κόφτη". Με αφορμή το (καθαρά υποκειμενικό) σχόλιο "...η μόνη επαναφορά στην κανονικότητα, θα γίνει ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ από την ΝΔ..."...

Όχι πως απο το 2004-2010 διέλυσε, με τη σειρά της, όσα μπορούσε αφού από τη μία έκανε αθρόες προσλήψεις με όλους τους τρόπους και απ' την άλλη έκανε περικοπές δεκάδων ωρών με αποτέλεσμα να δημιουργεί τεράστια πλεονάσματα (ξενόγλωσσοι, ειδικότητες ΤΕΕ κλπ). Να μη θυμηθούμε την "κανονικότητα-διαφάνεια" των μεταθέσεων που οδήγησαν σε υπερπλεονάσματα προσωπικού όπου, έπειτα από μία 10ετία, συνεχίζουμε να έχουμε ελάχιστες έως μηδενκές μεταθέσεις σε ορισμένες περιοχές ενώ σε συγκεκριμένους κλάδους οι μηδενικές μεταθέσεις στο σύνολο της επικράτειας είναι η πραγματικότητα της τελευταίας 10ετίας. Επιλογές στελεχών σε κρατικές θέσεις με κομματικά κριτήρια καθώς θεωρούνται ακόμα και σήμερα καθαρά κομματικές...

Η "κανονικότητα" μας επισκευθηκε ξανά κατά τη διακυβέρνηση 2012-2014, για να ρημάξει ότι δεν ρήμαξε η προηγούμενη κυβέρνηση. Καταργήθηκε το τεκμήριο της αθωότητας αφού αρκούσε μία μήνυση (έστω και αβάσιμη) από οποιοδήποτε πολίτη κατά ενός Δ/Υ για να τεθεί ο τελευταίος σε διαθεσιμότητα. Έγινε καθολική αύξηση ωραρίου με νέες περικοπές ωρών που οδήγησαν σε νέα τεχνητά πλεονάσματα και επέτρεψαν στα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη της ΝΔ να διασύρουν ενεργά τον εκπ/κό κλάδο στα ΜΜΕ. Πέτυχαν τη νομοθέτηση "αξιοκρατικής" αξιολόγησης που προέβλεπε "ντεφάκτο" ποσοστό ανεπαρκών υπαλλήλων (όμως όσα στελέχη πρόλαβαν να αξιολογηθούν... αρίστευσαν στο σύνολό τους!), τις "αξιοκρατικές" διαθεσιμότητες των "άχρηστων" (κατά τον υπουργό) κλάδων των ΕΠΑΛ, τις ακόμα πιο "διαφανείς & αξιοκρατικές" μετατάξεις στην Π/θμια που σε πολλές περιπτώσεις απασχόλησαν και τη Δικαιοσύνη... Ο κατάλογος των "κατορθωμάτων" μόνο στην Παιδεία πραγματικά ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!

Καλές οι προσδοκίες και τα ευχολόγια αλλά δεν ξέρω που βασίζονται. Έχουν οι κυβερνώντες κάποιο διακόπτη και αλλάζουν τρόπο διακυβέρνησης ξαφνικά; Πρώτη η ιστορία το διαψεύδει αυτό...

Γι'αυτό θα έλεγα πως δεν θα πρέπει να παρασύρεστε από το γεγονός πως η σημερινή κυβέρνηση πήρε σχεδόν 40%. Να θυμόσαστε πως πέρα από το υπόλοιπο 60% που δεν ψήφισε τη ΝΔ γιατί προφανώς "δε γουστάρει το δούλεμα της ΝΔ", υπάρχει και το ποσοστό της αποχής του 42% που "δε γουστάρει το δούλεμα κανενός"!

Το γεγονός ότι αυτό το ποσοστό, που αγγίζει το 75% του εκλογικού σώματος, δεν έχει "φωνή" και "βήμα" στα ελεγχόμενα ελληνικά ΜΜΕ δε θα πρέπει να το εκλαμβάνετε ως απουσία μνήμης, νοημοσύνης ή ως αδυναμία να "δει" τα νέα "κατορθώματα" των κυβερνώντων. Αν και ακόμα είναι πολύ νωρίς, τα πρώτα "μαργαριτάρια" δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους.

 
Απόστολος
28 Σεπ 2019 16:41

Άριστη ανάλυση. Θέλω να προσθέσω μόνο ένα: να αποφευχθεί το έως χθες αίσχος της αποτίμησης των διδακτικών ( τάξη 10 μόρια θητείες σχολ συμβούλων έως 2 ). Ο σχολ σύμβουλος καθοδήγησε τον εκπαιδευτικό για χρόνια μέσα και έξω από τη τάξη. Πως είναι δυνατόν να μπαίνει κόφτης στην διδακτική του παρουσία;

 
Στέλιος Καραγιάννης,Δρ.Παν.Ιωαννίνων και Παν.Γρανάδας,ΣΕΕ
28 Σεπ 2019 15:16

Πολύ ενδιαφέρουσα και συγκροτημένη πρόταση με πολλές όμως ενστάσεις....Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα όσον αφορά τον τρόπο μοριοδότησης των διδακτορικών και των μάστερς...επίσης εξ ίσου ενδιαφέροντα όσα γράφονται για το θέμα της διαφάνειας.Αλλά..αλλά..στην αποτίμηση της εκπαιδευτικής υπηρεσίας, ο κυρ Γιάννης έβαλε πολλά μαθηματικά και θα μπερδέψει και την πολιτική ηγεσία όταν αναγνώσει το πόνημά του...Ας τα απλοποιήσουμε λίγο, προσφεύγονας στην ενάργεια της μεταφοράς,όχι κατ'ανάγκην της ποιητικής...Ο θείος μου ήταν εκτιμητής αλόγων στα παζάρια των τσιγγάνων που πουλούσαν τα άλογα τους,τους ημιόνους τους και τούς όννους τους ανά την επικράτεια..Είχα δει πως εκτιμούνταν τα άλογα.Σύμφωνα με το φθίνον μοντέλο αποτίμησής του της εργασιακής ικανότητας ενός στελέχους, που μου θυμίζει την ταινία "σκοτωνουν τ΄ άλογα όταν γεράσουν" το γέρικο άλογο, που την ηλικία του την έβλεπε ο εκτιμητής των αλόγων ανοίγοντας το στόμα του! και κοιτάζοντας τα δόντια του!,βαθμολογείται με a/8.Αυτή η αποτίμηση, μου θυμίζει τον τρόπο αξιολόγησης των μελών ΣΕΠ του ΕΑΠ, που ισχύει ακόμα,όπου η προυπηρεσία μοριοδοτείται επί τη βάσει της φόρμουλας 20-Χ όπου Χ τα χρόνια της προυπηρεσίας...Έτσι, εκατοντάδες μέλη ΣΕΠ του ΕΑΠ εξαφανίστηκαν από το διδακτικό του προσωπικό εν μια νυκτί, γιατί με τα υπόλοιπα μόρια ήταν κοντά στους νεώτερους που με αυτή την μαγική φόρμουλα τους πήραν τις θέσεις τους...Αν η πρόταση του κ.Πλάταρου εφαρμόζονταν και στην επιλογή των στελεχών της ηγεσίας του Υπουργείου από την κ.Υπουργό,τότε θα έπρεπε τα στελέχη των 60 και άνω που συνεπικουρούν το έργο της, να ξύπναγαν τα πρωινά αμέριμνα στο σπιτάκι τους,να έπιναν το τσαγάκι τους και να μην έφευγαν από τις 6.30 για τηνΝερατζιώτσισα!Αυτό το φθίνον σύστημα είναι εντελώς άδικο γιατί σύμφωνα με τα ευρωπαικά δικαιώματα[παραφράζω εδώ τον Γάλλο ποιητή Charles Baudelaire] κάθε ευρωπαίος πολίτης ως τα 65 του "έχει δικαιώμα να καθρεφτίζεται" ως υποψήφιο στέλεχος! Η πρόταση αυτή, που είναι ένάντια σε όλους τους κόφτες, ήδη εξυποννοεί την εισαγωγή του ηλικιακού κόφτη.Για τις σοβαρές θέσεις, κ.Γιάννη μου, το σκεπτικό μάλλον της κ.Κεραμέως είναι ότι βαραίνει πολύ η διοικητική,η εκπαιδευτική,κλπ.εμπειρία...Το θέμα το κατέχεις όσο λίγοι,αλλά, σαν παροικών για πολλά χρόνια την Ιερουσαλήμ των στελεχών της εκπαίδευσής μας,σου υπενθυμίζω ότι "ο καυγάς για το πάπλωμα" σε κάθε επιλογή μέχρι σήμερα ήταν καμιά εκατοστή παλαιά στελέχη που έπαιζαν και παίζουν μεγάλο ρόλο στους τομείς παιδείας των κομμάτων που εναλλάσονται στην εξουσία

 
Γ.Π.
28 Σεπ 2019 15:11

Μετά την ανάγνωση με διακατέχει μία « τρικυμία ἐν νῷ* », γι' αυτό και αναφωνώ: Εγώ, εγώτερος, εγώτατος!
Ο εγωισμός εις την νιοστήν!
Κάποια αναφορά που να παραπέμπει σ' έναν άλλο Έλληνα μελετητή;
Για κάποιον μη Έλληνα δεν ρωτώ, αφού «πας μη Έλλην βάρβαρος εστί»...

*δάνειο από επίκαιρο σχόλιο συναδέλφου φιλολόγου

 
D
28 Σεπ 2019 12:47

Πάντως σε καμία περίπτωση η αναλογία φόρτου εργασίας μεταξύ μεταπτυχιακού και διδακτορικού δεν είναι 3/2, ούτε καν 5/3. Ένα θετικό του τελευταίου νόμου είναι ότι ξεχώρισαν οι κατέχοντες διδακτορικού, όπως θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον στην περίπτωση των σχολικών συμβούλων. Πώς είναι δυνατόν τα δύο μεταπτυχιακά, τα οποία διαθέτουν πάρα πολλά στελέχη (γιατί προφανώς και είναι μία σχετικά εύκολη διαδικασία απόκτησης μεταπτυχιακών τίτλων) να μετρούν περισσότερα μόρια από ένα διδακτορικό;

 
Pe19
28 Σεπ 2019 12:18

Δάσκαλε !!!
Πάντα διαβάζω με ενδιαφέρων τις απόψεις σου και σε έχω σε τεράστια εκτίμηση. Να σου κάνω 1-2 παρεμβάσεις.
Διδακτορικό 10 μεταπτυχιακό διετούς 6 !
Αντίρρηση !!!
Μετά τους νόμους Γαβρόγλου και την μετονομασία στην ουσία των ΤΕΙ σε πανεπιστήμια η προσφορά μεταπτυχιακών έναντι πενιχρής αμοιβής από τα διάφορα ΑΕΙ σχεδόν δεν καλύπτεται από τη ζήτηση. Με αποτέλεσμα αφού δεν υπάρχει αξιολόγηση των ιδρυμάτων και των προγραμμάτων σπουδών να δίνεται η δυνατότητα να λαμβάνονται μεταπτυχιακά μαύρα μεσάνυχτα, και κυριολεκτικά από τα περίπτερα.
Έχω την τιμή να έχω μεταπτυχιακό από Ελληνικό ΑΕΙ (το πήρα πριν 25 χρόνια) που σε αξιολόγηση του τότε υπουργείου ήταν το καλύτερο μέσα στα 40 αναγνωρισμένα (και χρηματοδοτούμενα) μεταπτυχιακά της Ελλάδας. Κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών μου σπουδών συνάντησα 2 νομπελίστες, έκανα 2 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και λάμβανα υποτροφία ενώ βρισκόμουν καθημερινά στο Παν/μιο διδάσκοντας επικουρικά προπτυχιακούς φοιτητές.
Σήμερα 40 μεταπτυχιακά έχει ένα μέσο ΑΕΙ και η χρηματοδότηση γίνεται βασικά με δίδακτρα (τα ιδιωτικά ΑΕΙ δεν μας αρέσουν κατά τα άλλα) οι φοιτητές μπορεί να μην επισκεφθούν ποτέ το ΑΕΙ και για έρευνα ούτε λόγος.
Τώρα βάζοντας το μεταπτυχιακό στο 60% του διδακτορικού νομίζετε ότι είναι δίκαιο ????
Ακόμα (για 2-3 χρόνια δηλαδή) το διδακτορικό είναι κάτι που διακρίνει τον άριστο από τη μάζα (τώρα το μεταπτυχιακό είναι στη μάζα) Νομίζω ότι το 1 μεταπτυχιακό πρέπει να έχει βάρος λιγότερο από το 50% του διδακτορικού.

Σελίδες

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.