Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Έχει επιδεινωθεί το πρόβλημα απειθαρχίας στα Σχολεία ;

Δημοσίευση: 23/12/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Γιάννης  Πλατάρος Μαθηματικός

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία  ότι το πρόβλημα απειθαρχίας έχει επιδεινωθεί τα τελευταία έτη. Το γνωρίζουμε αυτό,  για παράδειγμα από την προσωπική μας καθημερινή αίσθηση στον χώρο δουλειάς στο Σχολείο. Η οποία όμως δεν επαρκεί επ΄ ουδενί για να εξαχθεί κάποιο γενικό συμπέρασμα, αφού αυτή, μπορεί να είναι τοπική, τυχαία και συγκυριακή. Η  σχετική εκπαιδευτική έρευνα γενικώς συμφωνεί με το αυτονόητο ζητούμενο.

Όμως εδώ το ερώτημα είναι εκπαιδευτικό και πολιτικό και αφορά το εάν υπάρχει ορατή αντικειμενική επιδείνωση τα δύο τελευταία χρόνια, κυρίως ως συνάρτησης της  δραματικής μείωσης των ενδοσχολικά εξεταζομένων μαθημάτων σε Γυμνάσια (κυρίως) και Λύκεια.

Δεν προσεγγίζουμε δηλαδή καθόλου το πρόβλημα μέσα από εξηγήσεις για διαλυμένες οικογένειες, ανεπιθύμητα παιδιά,  φτώχια,  ανεργία, οικονομική κρίση, ανεργία των μορφωμένων νέων και  τα βιώματα από τον κοινωνικό περίγυρο των μαθητών ότι «τα γράμματα πια δεν έχουν καμία αξία…»  Εξετάζουμε αν έχει γίνει κάτι έκτακτο που να επιδρά στην γενικότερη πειθαρχία, τα λίγα τελευταία χρόνια.  

Το εκπαιδευτικό νομικό πλέγμα Γαβρόγλου, έχει καταγγελθεί πολιτικά ως λαϊκίστικο. Αυτό καταγγέλλει γενικότερα η ΝΔ για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ειδικότερα στον τομέα της  Παιδείας.

Ως προς τους καθηγητές, οι διαδικασίες των μυστικών ψηφοφοριών, με τις συναλλαγές  και δημιουργία κλικών  μέσα στους Σ.Δ., γιγάντωσαν τον ανέκαθεν υπάρχοντα λαϊκισμό . Σε κάποια σχολεία, στον Σ.Δ. , «τρώγονται» ακόμα για τις διαδικασίες με τις οποίες,  ο εκάστοτε εκλεκτός μιας κλίκας υπερκέρασε τον άλλο ανθυποψήφιο για την ίδια θέση. Δηλ. οι λόγοι τριβής δεν είναι πλέον οι «συνήθεις» (ωράριο , ωρολόγιο, κατανομή «ιδιαιτέρων» )  αλλά και ο τρόπος εκλογής στην θέση του Διευθυντή και τα  «ανταλλάγματα»  τύπου «λούφας» ή «βισματώματος» σε ημετέρους ή μη. Ευτυχώς οι Σ.Δ. αυτοί, είναι ελάχιστοι, όχι όμως και ανύπαρκτοι. Απλώς, και σε αυτούς, το χαλασμένο εκπαιδευτικό κλίμα συναρτάται με όλα, άρα  και  με το κλίμα πειθαρχίας μεταξύ των μαθητών.

Προσωπικώς, έχουμε διεξάγει   άτυπη ποιοτική οιονεί έρευνα μεταξύ επίλεκτων συναδέλφων. Ως «δείγμα αξιοπιστίας», διαλέγουμε πολύπειρους συναδέλφους. Ει δυνατόν στον ίδιο τύπο Σχολείου (λ.χ. Γυμνάσιο) και δη στο ίδιο Σχολείο. Λαμβάνουμε απαντήσεις, ότι το κλίμα επιδεινώνεται. Δεν αποδεχόμαστε σε πρώτη φάση  τις απαντήσεις, χαρακτηρίζοντάς τες  ως «ανακριβείς» και «υπερβολικές»  επικαλούμενοι  -θεατρικά- ότι «μάλλον έχεις γεράσει , μάλλον έχεις κουραστεί, μάλλον σε έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση και όλα σου φταίνε…»  Συνήθως τους εκνευρίζουμε λίγο,  με αποτέλεσμα να  διηγούνται ανήκουστες και αποκλίνουσες συμπεριφορές μαθητών και γονέων φετινές και περσυνές.  Ενίοτε  συνεχίζουμε  το θεατρικό παρατηρώντας ότι  «γιατί αυτά δεν εγίνοντο πάντα;» με αποτέλεσμα να εισπράττουμε περεταίρω ένθερμη υποστήριξη των απόψεών τους για ένα επερχόμενο και επελθόν  «μπάχαλο» που παγιώνεται. Λίγοι όμως  το απέδωσαν στην θεαματική μείωση των εξεταζόμενων μαθημάτων , στην  διαδικασία κατάργησης τριμήνων, και στην διαδικασία κατάργησης επανεξεταστέων Σεπτεμβρίου όπως και στην  περίοδο 10 ημερών φροντιστηρίου τον Ιούνιο, για όσους για όσους «κοπούν»,   όπου είναι ένα αστείο και γελούν σε όλους τους Σ.Δ.   

Στην άτυπη ποιοτική βιωματική  οιονεί έρευνα, έχουμε υιοθετήσει την αρνητική στατιστική υπόθεση ότι «δεν υπάρχει επιδείνωση τα λίγα τελευταία χρόνια, έχουμε οικονομική κρίση από το 2009, εισπράττουμε μεν τις επιπτώσεις της, αφού έρχονται γενιές από το Δημοτικό που έχουν μεγαλώσει όλο και περισσότερα χρόνια στην κρίση, άρα είναι λογική μια προοδευτική επιδείνωση».  Εν τούτοις, οι συνάδελφοι (Διευθυντές κυρίως, οι οποίοι  είναι συνολικοί δέκτες συμπεριφορών) με διορθώνουν και υπερασπίζονται την κριτική τους άποψη, επιστρατεύοντας παρατηρήσεις για χαλάρωση στις πραγματικές επιδόσεις των μαθητών, όπως και για πλήρη αδιαφορία στα μη εξεταζόμενα μαθήματα. Λογική -άρα- και η αύξηση της απειθαρχίας.

Η προσωπική μας εμπειρική άποψη, συμπίπτει με των συνομιλητών μας, αλλά την αποδίδαμε και εμείς σε προϊούσα κόπωση λόγω εκπαιδευτικής και βιολογικής ηλικίας, η οποία είναι γνωστή στην βιβλιογραφία. Θεωρούσαμε τις βιωματικές μας παρατηρήσεις ως υποκειμενικές εντελώς και ως ένα είδος ψευδαίσθησης, αφού είναι σίγουρο, ότι ηλικιακά μειώνεται η ελπίδα κάποιας αλλαγής στον περίγυρο και αυξάνονται οι βεβαιότητες ότι όλα αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν. Τα «ευρήματα» δικαιώνουν την μετριοπαθή μας εκτίμηση που δοκιμάζουμε κάθε μέρα με όλους τους έμπειρους εκπαιδευτικούς συνομιλητές μας.

Συμπερασματικά λοιπόν,  ενοχοποιούμε τον λαϊκισμό.  Την κατάργηση της  επιστροφής της τσάντας στο σπίτι, τις  αλλαγές ονομασιών των πειθαρχικών παραπτωμάτων των μαθητών, την μείωση των ποινών, στην κατάργηση των τριμήνων στα Γυμνάσια και των εξεταζόμενων μαθημάτων σε Γυμνάσια και Λύκεια, στην εκθετική αύξηση των κάθε  είδους και επινόησης εξτρά «δράσεων», «εβδομάδων», «επετείων»  στα σχολεία, όπου μόνο μάθημα δεν γίνεται, ενώ το σχολείο διαλύεται και σε χρόνο  που επεκτείνεται πέραν των «δράσεων» , στην απολύτως όζουσα  «κορεκτίλα» στην μείωση των επισκέψεων γονέων στα Σχολεία λόγω μη δικαιολόγησης απουσιών, στο μπούλινγκ γονέων προς τους καθηγητές, όποτε τιμωρηθεί το τέκνο τους  κ.ο.κ.

Ιστορικά, ο λαϊκισμός είναι κάτι που πλειοψηφικά  αρέσει στην κοινωνία και η επαναφορά στο «πρότερο σημείο -κατάσταση» είναι «δημοκρατικώς αδύνατη» Αυτό αφορά την θεωρία του μοντέλου του εκκρεμούς, όπου η αριστερή ή δεξιά εκτροπή του, επιφέρει μια φθίνουσα ταλάντωση προς το κέντρο, όπου και σταθεροποιείται.

Στα παραπάνω πλαίσια, προτείνουμε όπως επανέλθει το Υπουργείο στην «κανονικότητα» των γραπτών εξετάσεων σε όλα τα πρότερα μαθήματα και στην προσεκτικότατη εισαγωγή της Τράπεζας Θεμάτων  με όλες τις διορθώσεις -εχέγγυα. Όχι αυτές που λένε οι διάφοροι επίσημοι και εντελώς ανειλικρινείς φορείς της Εκπαίδευσης. Εχέγγυο λ.χ. είναι να υπάρχει η εκ των προτέρων «διδαχθείσα» ύλη τον Σεπτέμβριο. Διότι η  διδακτέα, είναι εξ ορισμού μεταβλητέα. Ο Γονέας, ο καθηγητής , ο μαθητής, πρέπει να γνωρίζουν ότι «αυτά θα διδαχθούν, αυτά θα εξεταστούν» με παραγράφους και σελίδες από τον Σεπτέμβριο, «ό,τι κι αν γίνει» και να το γνωρίζουν ενυπογράφως, όπως και στις Πανελλήνιες.  Γνωρίζουμε, ότι η μη κάλυψη της ύλης , που δεν είχε κανέναν στοιχειώδη διοικητικό έλεγχο οδήγησε στην σπασμωδική ενέργεια κατάργησης της Τράπεζας Θεμάτων, αφού οι ιθύνοντες που την καθιέρωσαν παρεγνώρισαν την δυναμική του επικρατούντος μπάχαλου, του  μη ελέγχου.  Υπάρχουν τρόποι ελέγχου ουσιαστικού και  ταυτοχρόνως απλού, όπως υποδείξαμε πιο πάνω.

Τα παραπάνω μέτρα ελπίζουμε να συμβάλλουν στην αύξηση «προσδοκίμου επιβίωσης» των εκπαιδευτικών και σαφώς όχι μόνον των παλαιοτέρων.

Σχόλια (45)

 
μάχιμος
03 Ιαν 2020 04:04

Συμφωνώ απόλυτα με τον αρθρογράφο. Οι περισσότερες τοποθετήσεις που ισχυρίζονται το αντίθετο περιορίζονται στο να χαρακτηρίζουν τις απόψεις του χρησιμοποιώντας τις γνωστές "πολιτικώς ορθές" - αλλά πόσο ξεπερασμένες ! - ταμπέλες (φιλελευθερος, συντηρητικός, κτλ.), χωρίς καμμία ουσιαστική επιχειρηματολογία.

 
ΠΡΟΤΟΤΥΠΩ ΑΙΡΕΤΙΚΑ;;;;
30 Δεκ 2019 01:51

Όταν αυξάνονται οι απαραίτητες γνώσεις, λέω μήπως
πρέπει να αυξηθεί και ο χρόνος διδασκαλίας τους;;;;;;;
* Ας σκεφτούμε ποιες γνώσεις είναι περιττές... ποια μαθήματα και ποια κεφάλαια πρέπει να σταματήσουν να διδάσκονται...ποια πρέπει να αντικατασταθούν και με ποια....
* Για να χωρέσουν όλες οι γνώσεις όλων των μαθημάτων αρχίζουν οι περιλήψεις, οι συντμήσεις, οι παραλείψεις, οι περικοπές...==>>επιφανειακή γνώση = ημιμάθεια + σύγχυση
* Σύμφωνα με την υπάρχουσα εμπειρία ( π.χ.1. πόσοι μαθητές γνωρίζουν ιστορία;;;γιατί; μήπως γιατί δεν την διδάξαμε όπως πρέπει;;;μήπως γιατί η ελληνική ιστορία είναι από μόνη της μεγάλης διάρκειας;;; γνώση ιστορίας δεν σημαίνει πρώτα πρώτα γνώση γεγονότων κ μετά κριτικός στοχασμός;;;άρα γόνιμη "αποστήθιση", π.χ.2 πόσοι μαθητές γνωρίζουν τελικά γεωγραφία;;; τι φταίει;;; τα βιβλία.. ότι η ύλη είναι μεγάλη και στοιβάζονται πάρα πολλές πληροφορίες σε λίγες ώρες-σελίδες;;;; π.χ.3 διδάσκεται η σύγχρονη φυσική;;; μα μπορεί να διδαχτούν οι σύγχρονες γνώσεις χωρίς να στηριχτούνε στις παλιές θεωρίες;;;; π.χ.4 ας αφήσω τα αρχαία ελληνικά και τα μαθηματικά

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΟΙ ΓΝΩΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ, ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΩΣ ΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Ή ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΑΡΑ: ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΤΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΧΩΡΕΣΟΥΝ ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ;;;;;
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

 
Βγες στη σύνταξη.
30 Δεκ 2019 01:11

Πιο αντιεπιστημονικές ανοησίες δεν έχουμε ξαναδιαβάσει. Στη 10ετία του 80 δεν υπήρχαν προαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο. Εν τούτοις όμως και ανεξεταστέους είχαμε για το Σεπτέμβριο και την Τάξη επαναλάμβαναν πολλοί . Κι όλα αυτά χωρίς εξετάσεις. Αυτή η καραμέλα πρέπει κάποτε να τελειώνει.

 
Ψευδο-Δαρβίνος
29 Δεκ 2019 13:31

Μετά από το σχόλιο του Πλατάρος Γιάννης (26 Δεκ 2019 12:24) και το 3) "Οι απόψεις της ανάδρασης κατηγοριοποιούνται σε αρκετά επίπεδα. λ.χ." , όπου κατηγοριοποιεί τα σχόλια και κατ' επάκταση τους σχολιαστές, παραθέτω τη δική μου κατηγοριοποίηση.
α) Σε αυτούς που κάνουν λάθη αλλά μαθαίνουν από αυτά.
β) Σε αυτούς που έχουν την προνοητικότητα και την ορθή κρίση και αποφεύγουν τα λάθη.
γ) Σε αυτούς που όσα λάθη κι αν κάνουν, δεν μαθαίνουν ποτέ.
δ) Στις "ειδικές" περιπτώσεις.
ε) Μικτές περιπτώσεις δεν υπάρχουν.

 
Μαθητές του 9
28 Δεκ 2019 21:25

Δε θα γίνουν αριστούχοι, αλλά αν ξεκινήσει από το Δημοτικό η προσπάθεια μπορούν να φτάσουν σε μέσο επίπεδο (μ.ο. 12-14).

Η επιδείνωση της απειθαρχίας έχει βαθύτερα αίτια τα οποία το άρθρο δεν εξετάζει, και επικεντρώνεται μόνο στο σύστημα εξετάσεων. Μήπως αντί να βάλουμε αυστηρές εξετάσεις να αρχίσουν τα δημόσια σχολεία να κάνουν απογευματινά φροντιστήρια, με αναπληρωτές καθηγητές;

 
Γιώργος
28 Δεκ 2019 00:06

Πολύ ωραίες προτάσεις. Εύγε!

 
@ΗΡΑ*
27 Δεκ 2019 20:21

Καλώς ήρθες πάλι .Εμένα μου έλειψαν τα σχόλια σου.Και σε άλλους πιστεύω.Χάθηκες αρκετό καιρό.Εσύ ,ο Δον Κιχώτης,ο Στράτος,τελευταία ο ΠΓ και ο Πλατάρος δίνετε ποιότητα με τα σχόλια σας.

 
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ
27 Δεκ 2019 17:22

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι το εξής: όσο επικίνδυνες είναι οι απόψεις των Γαβρόγλου, Φίλη κ.λ.π. άλλο τόσο επικίνδυνες είναι και οι απόψεις του αρθρογράφου. Και οι δύο βρίσκονται στα άκρα, δηλαδή στην υπερβολή και την έλλειψη και όχι στο μέσο που ταυτίζεται με το σωστό, το άριστο, το δρόμο της αρετής εν ολίγοις (το μόνο που πρέπει να βρεις είναι ποιος είναι η υπερβολή και ποιος η έλλειψη). Και οι δύο πλευρές συνέβαλαν στον να επέλθει αυτή η νοσηρή κατάσταση στην παιδεία μας: από τη μία πλευρά οι παρωχημένες απόψεις ανθρώπων που μας γυρνούν σε καταστάσεις που αν ένας μαθητής δεν τα "έπαιρνε" τον απέρριπταν, καταδικάζοντας τον στο σκότος της αμάθειας (ενώ σύγχρονες μελέτες έχουν αποδείξει ότι αν ακολουθηθεί ένας άλλος τρόπος διδασκαλίας και εν γένει προσέγγισης του μαθήματος το παιδί πραγματικά μπορεί να αριστεύσει, γιατί όσο κι αν ακούγεται απίστευτο ένας μαθητής του 12 μπορεί να γίνει του 18 με τη σωστή καθοδήγηση) και από την άλλη η αριστερίστικη νοοτροπία η οποία λέει μην διαβάζεται, μην ανοίγεται βιβλίο, προαχθείτε από την μία τάξη στην άλλη παραμένοντας τούβλα, σε συνδυασμό φυσικά όλα αυτά με την ισοπέδωση των κλασικών σπουδών από τις οποίες οι μαθητές διδάσκονται αξίες όπως είναι η φιλομάθεια (βλ. υποβάθμιση αρχαίων ελληνικών, κατάργηση λατινικών). Και οι δύο πλευρές το ίδιο επεδίωκαν, επιδιώκουν και θα εξακολουθούν να επιδιώκουν: την αμάθεια!!! Ο στόχος, με άλλα λόγια, είναι κοινός και απλώς η κάθε πλευρά μετέρχεται διαφορετικά μέσα.

 
Γ.Π.
27 Δεκ 2019 09:40

@ ΗΡΑ*
Υγεία και Χρόνια Πολλά σου εύχομαι ΔΑΣΚΑΛΕ μου!

 
HΡΑ*
26 Δεκ 2019 21:54

Η επιδείνωση του προβλήματος...., Ελληνικά αλά Πλατάρο

 
Φιλελεύθερος
26 Δεκ 2019 21:21

Ηταν καιρος να ερθει στην επιφανεια και αυτο το θεμα. Η νεα κυβερνηση εχει δειξει οτι δε φοβαται να θιξει τα καυτα θεματα. Η καταργηση του ασυλου εδειξε το σωστο δρομο. Γιατι να μην επιβάλλει την πειθαρχια στα σχολεια η αστυνομια οπως στα πανεπιστημια;; Αρκει να μην επικρατησουν υστερικες φωνες απ τους γονείς τυπου κατω τα χερια απ τα παιδια μας κτλ κτλ

 
pacifist anarchist
26 Δεκ 2019 14:32

"@Πλατάρος. Όλα αυτά είχαν ιδεοληπτική οσμή και εννοώ την ένταξη της άποψης του Φρενέ στην ιδεολογικά βαρυνόμενη νοητικά (;;;;) με τόνους λαϊκισμού «αντιαυταρχική» εκπαίδευση Η ίδια η λέξη είχε κάτι από την αναρχία των «Εξαχ<->ρείων»· ολίγον από Ρουβίκωνα· ελαφρά οσμή «αυτοδιαχείρισης» και εντελώς δυσώδη λαϊκισμό."

Κρίμα είστε και παιδαγωγός! Λαϊκισμός χειρίστου είδους η ρηχή κριτική. Όπως θα έλεγε ο Αλέφαντος "Τα πάντα όλα λαϊκισμός". Νομίζω ότι η "αριστερά" γενικά είναι κατά του Κονστρουκτιβισμού λόγω ιδεοληψιών (σχετικισμός κα vs θεωρία της αντανάκλασης του Pavlov) ή κάνω λάθος;
Ο Φρενέ είναι περισσότερο Μασόνος παρά Αναρχικός. Μην μπερδεύουμε τον αναρχικό Φρέιρε με τον Μασόνο Φρενέ. H αυτοδιαχείριση ή αλλιώς κοινωνική αυτοδιεύθυνση είναι μια "πονεμένη" υπόθεση. Ο ξερολισμός είναι άσχημο πράγμα. Φανταστείτε να δίδασκα στους Φοιτητές μου τέτοια αντιεπιστημονικά τερατουργήματα!!! Έλεος.

 
Πλατάρος Γιάννης
26 Δεκ 2019 12:24

Να απαντήσω γενικά σε παρατηρήσεις σε σχολιογράφους, αλλά και σε αναγνώστες για κάποια σημαντικά:
1) Το διαδίκτυο είναι μια πολύ σοβαρή επέκταση της δημοσιογραφίας, καθώς ακούγονται «απόψεις αναγνωστών» και γενικώς υπάρχει πολλαπλή διάδραση. Αυτό συνιστά μια εξαιρετικά σοβαρή κατάκτηση της δημοκρατίας, μέσω τεχνολογίας η οποία μάλιστα ενοχλεί την όποια εξουσία.
2) Σε δεύτερο επίπεδο, η επικοινωνία των απόψεων, δείχνει το επίπεδο των αναγνωστών. Για πρώτη φορά όχι μόνον οι επαΐοντες ειδικευμένοι στην Κοινωνιολογία και στην Κοινωνική Ψυχολογία, βλέπουν το επίπεδο των απόψεων όπως αποτυπώνεται ως ανάδραση.
3) Οι απόψεις της ανάδρασης κατηγοριοποιούνται σε αρκετά επίπεδα. λ.χ.
α) Σε αυτούς που θέτουν καλόπιστα τον αντίλογο.
β) Σε αυτούς που δεν κατάλαβαν το άρθρο
γ) Σε αυτούς που νομίζουν ότι βρίσκονται σε Συνέλευση, όπου αυτός που μιλάει πιο δυνατά και έχει και την αναγκαία θεατρικότητα ύφος και λεκτική προφορική πειθώ έχει το δίκιο
δ) Σε αυτούς που τρολάρουν.
ε) Σε αυτούς που χρησιμοποιούν μια μείξη από τα προηγούμενα.
3) Η ανωνυμία στον διάλογο, είναι ένα μειονέκτημα, που δεν υπήρχε ποτέ σε κάθε μορφής πρότερο διάλογο. Οι υποστηρικτές της ανωνυμίας των απόψεων στο διαδίκτυο το πιο σοβαρό που μπορούν να αντιτάξουν είναι «να αντιταχθείς στην άποψη και όχι στο πρόσωπο, ας συναρτάται η άποψη με το πρόσωπο και το βιογραφικό αυτού που την εκφράζει» Δεκτόν, αποδεκτόν, αν και το ίδιο και το αυτό πρόσωπο, μπορεί να εκφράζει απόψεις με πολλά προσωπεία (κλώνοι)
Το ποίος κάνει τρολάρισμα, το αντιλαμβάνονται, μόνο οι έμπειροι στο διαδίκτυο. Οι υπόλοιποι αναγνώστες στην καλύτερη περίπτωση μπερδεύονται.
4) Η όποια δύναμη των απόψεων του υπεμφαινομένου, έγκεινται σε δύο συστατικά του Δημοσίου διαλόγου που είναι ΣΧΕΔΟΝ ΑΓΝΩΣΤΑ στον δημόσιο διάλογο της Πατρίδας μας: (Ι) Η όποια κριτική άποψη να είναι ειλικρινής και καλόπιστη . Δεν λέω αληθής γιατί πάει πολύ βαθειά το πράγμα. (ΙΙ) η όποια κριτική άποψη να συνοδεύεται από ΣΑΦΕΙΣ και ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ προτάσεις ΑΡΣΗΣ της όποιας δυσλειτουργίας. Δεν υπάρχει κάτι επιστημονικό ή μαγικό ή μεταφυσικό. Όλα τα λοιπά αρκετά απαιτούμενα είναι απολύτως ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ. Ας φαίνονται προαπαιτούμενα και απαραίτητα (λ.χ. γνώση του αντικειμένου , επιστημοσύνη , γλώσσα κ.ο.κ.) Με δυό κουβέντες, μας λείπει ανέκαθεν η ειλικρίνεια, η παρρησία και η καλή πίστη. Αντιθέτως, μας περισσεύει ο εντυπωσιασμός, η δοκησισοφία, η ειρωνεία, η δυσφήμιση του αντιπάλου κτλ Φυσικά και όταν κάποιος κοινοποιεί της απόψεις του στην Δημόσια κριτική όλα αυτά οφείλει να τα ξέρει και να τα αποδέχεται και να τα γνωρίζει εκ των προτέρων.
Για όσους έχουν μπερδευτεί με την αλλοπρόσαλλη «κριτική» του άρθρου από ορισμένους αναφέρω, ότι το άρθρο αφορά την επιδείνωση της κοινής καθημερινής απειθαρχίας, μέσα στην τάξη κατά την έναρξη του μαθήματος και κατά την διάρκειά του μόνον και λόγω της κατάργησης των ενδοσχολικών εξετάσεων που έκανε ο Γαβρόγλου. Υπάρχουν και άλλα απαξιωτικά μέτρα για το Σχολείο και την θεσμική καθιέρωση «παιδοφύλαξης» ως συστατικού χαρακτήρα της μάθησης. Ας πούμε, δεν πάει όλο το Σχολείο εκδρομή όπως παλιά και οι μη συμμετέχοντες να κάθονται σπίτι τους (καθηγητές και μαθητές) αλλά τώρα όλοι πάνε σχολείο και «απασχολούν» τους μη συμμετέχοντες. Λέτε να τους κάνουν μάθημα εν απουσία των άλλων; Και τι γίνεται το Σχολείο εκείνη την ημέρα; Παιδική χαρά ασφαλώς. Και δεν αφορά αυτό 1-2 εκδρομές τον χρόνο με λεωφορείο, αλλά και όποιες από τις 5 /σχ. έτος γίνονται με λεωφορείο. Κυρίως αυτές. Μένουν κάποιοι πίσω και «απασχολούνται» «δημιουργικώς» . Απλώς πάνε ΟΛΟΙ σε κοντινό προορισμό πεζή. Και ο Σχολικός περίπατος χάνει την εκπαιδευτική σημασία του και έχουμε εκλουναπαρκισμό του Σχολείου...

 
ΚΜ
25 Δεκ 2019 15:06

Απόψεις και πρακτικές σαν του Πλατάρου , δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν τις μαθησιακές δυσκολίες κάθε είδους. Και ύστερα έρχονται να μας κουνήσουν το δάκτυλο, λέγοντας ότι χρειάζεται πειθαρχία...
Η "κοινωνιολογία της εκπαίδευσης" σαν επιστήμη την έχετε ακουστα; Έχετε σίγουρα σπουδές στην εκπαίδευση; Θα σας ειδοποιήσουμε...

 
dinos
25 Δεκ 2019 13:48

Φυσικά υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει απειθαρχεία στα σχολεία.
Από την καθηνερινή μας επαφή γνωρίζουμε ότι οι ίδιοι μαθητές αντιδρούν διαφορετικά σε διαφορετικούς εκπαιδευτικούς.
Τα παιδιά όσο πιο μικρά είναι τοσο μεγαλύτρη μεταβλητότητα έχουν στο φαινόμενο αυτό.
Η εκπαιδευτική κοινότητα έχει σήμερα περισσότερους εκπαιδευτικούς συμβασιούχους από μόνιμους.
Δηλαδή, υποαμειβόμενους, υποεπιμορφούμενους, υποαπασχολούμενους.
Συμπέρασμα:
Δώστε περιεχόμενο στο πρόγραμμα σπουδών.
Δώστε κανονικά εργαζόμενους και καλά αμειβόμενους εκπαιδευτικούς.
Δώστε επιμόρφωση με νέα προγράμματα που να ανταποκρίνονται στις σύχρονες ανάγκες της κοινωνίας και τέλος δώστε χρήματα για την παιδεία των νέων.
Αν ισχύει η ρήση των επιχειρήσεων για τα προιόντα τους πως «ότι δώσεις παίρνεις» τότε σήμερα πράγματι απο τους νέους παίρνουμε ότι τους δίνουμε.

 
Πολλές απόψεις
25 Δεκ 2019 10:17

Φυσικά υπάρχουν πολλές απόψεις. Κάποιες όμως προτείνουν να ακολουθήσουμε μια επιστημονική μέθοδο (Ερευνητικό ερώτημα, Βιβλιογραφία, Έρευνα, Αποτελέσματα, Συμπεράσματα) ενώ κάποιες πηγαίνουν απευθείας στα Συμπεράσματα προσπερνώντας τα προηγούμενα στάδια ως περιττά. Προφανώς δεν είναι όλες οι απόψεις ισοδύναμες.

 
Προφανώς
25 Δεκ 2019 01:27

και υπάρχει σοβαρό ζήτημα πειθαρχίας στα σχολεία ιδιαίτερα στα Λύκεια. Φυσικά ξεκινάει από το σπίτι αλλά είναι κυρίως κοινωνικό φαινόμενο. Η ενίσχυση με ψυχολόγους στα σχολεία , όπως στα ΕΠΑΛ, θα βοηθήσει σημαντικά!

 
Θύμιος
24 Δεκ 2019 22:15

Η πειθαρχεία ξεκινά από το σπίτι. Οι γονείς τώρα νομίζουν ότι ξέρουν καλύτερα από το δάσκαλο...

 
Μανος Καρας
24 Δεκ 2019 22:00

Στο ίδιο έργο θεατές.Ο καθένας οχυρωμένος στις απόψεις του
Σε κάθε ευκαιρία ο διχασμός και η πόλωση., σε όλα τα θέματα.Γράφει κάποιος για ένα θέμα ακολουθεί η ομάδα κρούσης έτοιμη να διαφωνήσει.Χωρίς διάθεση συναίνεσης και νηφάλειας προσέγγισης.Σημαντικό θέμα η πειθαρχία στα σχολεία
κι όμως τοσο διαφορετικές απόψεις και επιπλέον προσωπικοί χαρακηρισμοί.Ο καθένας να περάσει την άποψη του οπωσδήποτε.Οδιαλογος θέλει κατάλληλο κλίμα και πνευματικά και ηθικά ...κότσια

 
Εκπαιδευτικός
24 Δεκ 2019 20:07

Ο κ.Πλατάρος σωστά τα γράφει.Χρόνια ΔΔΕ με εμπειρία και γνώσεις.Στις επιλογές δε Διευθυντών Εκπαίδευσης του 2015 βαθμολογήθηκε με 10,53 περίπου με άριστα το 15 από το συμβούλιο επιλογής.Τα συμπεράσματα για εκείνες τις επιλογές δικά σας.Συνέχισε κ.Πλατάρο και μην καταλαβαίνεις τίποτα.Οτι γράφεις είναι σωστοτατο.

 
Δίας - συντ/χος.
24 Δεκ 2019 18:42

Ο Πλαταρος, καλά τα λέει και λίγα λέει. Βέβαια και σε άλλες χώρες διαπιστωνονται παρόμοιες καταστάσεις. Και το θέμα δεν δημιουργείται μόνον από έναν δυο πολιτικούς. Είναι από όλο το πολιτικό σύστημα.

 
ΕΠΑΛ
24 Δεκ 2019 17:52

Επειδή δε λειτουργούν σωστά τα Δημοτικά και τα Γυμνάσια, με ψυχολόγους και ειδικούς παιδαγωγούς, ας φτιάξουμε «διαφοροποιημένα» Λύκεια; Ποιος θιασωτης αυτών των Λυκείων θα τα επέλεγε για τα δικά του παιδιά;

Το πρόβλημα ξεκινάει από την προσχολική αγωγή, από την Α'Βθμια και διογκώνεται στη Β'θμια: παιδιά με τόσο σοβαρά προβλήματα (πχ. κατανόηση κειμένου, βασική αριθμητική) πρέπει να εντοπίζονται εγκαίρως ΠΡΙΝ φτάσουν στο Γυμνάσιο και το Λύκειο, όχι να θεωρούνται "βαρίδια" για το σχολικό περιβάλλον.

ακραίο παράδειγμα 24 Δεκ 2019 11:00

...όταν ένας μαθητής έρχεται στο Γυμνάσιο χωρίς απολύτως καμία ικανότητα ανάγνωσης κειμένου (ούτε συλλαβιστά, απολύτως καθόλου) και απλώς μιλάει στην τάξη διακόπτοντας το μάθημα...

 
@ κ. Πλαταρε
24 Δεκ 2019 17:46

Εάν ένα παιδί είναι λειτουργικά αναλφάβητο πρέπει να έχει διαγνωσθεί και αντιμετωπιστεί ήδη από τις τάξεις του Δημοτικού.

Αναφέρθηκε πιο πάνω η έλλειψη υποστηρίξης από ειδικευμένους επιστήμονες (πχ. παιδοψυχολόγους) και η έλλειψη ενισχυτικής διδασκαλίας ήδη από το Δημοτικό.

Αλλά, πόσες είναι πια αυτές οι ακραίες περιπτώσεις που τόσο σας απασχολούν; Περισσότερες από 3% στο σύνολο του μαθητικού πληθυσμού;

Οι υπολοιποι μαθητές, έχουν το εκπαιδευτικό περιβάλλον που είναι δεδομένο σε ευρωπαϊκές χώρες στον 21ο αιώνα; Να μιλήσουμε για Ανοιχτές Βιβλιοθήκες και χώρους άθλησης; Για σωστά σχολικά εγχειρίδια με συνοχή και χωρίς κενά από τάξη σε τάξη; Για τις ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό νεότερων ηλικιών;

Με ένα γενικόλογο άρθρο περί απειθαρχίας, όπου ανακατεύονται και διοικητικά θέματα και θεματικές εβδομάδες και τετράμηνα και "η τσάντα στο σχολείο" και Τράπεζα Θεμάτων, μάλλον χάθηκε το νόημα της συζήτησης.

Καλές Γιορτές σε όλους στην κοινότητα του esos. Eυχαριστούμε για την ενημέρωση.

 
Φανή
24 Δεκ 2019 13:54

Ναι συνάδελφοι, ο/η μαθητής/τρια μέσα από τις γραπτές εξετάσεις ακόμη και των "δευτερευόντων" μαθημάτων εξασκείται
α) στην εμπέδωση των γνώσεων με τις οποίες έχει έρθει σ' επαφή,
β) στη λογική επεξεργασία τους,
γ) στον αυτοέλεγχό του/της.
Επίσης κάνει ένα βήμα προς τη μεταγνώση, προς την επαρκή παρουσίαση ενός ζητήματος αλλά και στην καλή χρήση της γλώσσας.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα ανέκαθεν διέθετε τις εξετάσεις ως μέσον για την εξυπηρέτηση των παραπάνω στόχων. Καταργώντας τες, δε βρήκε δυστυχώς άλλο τρόπο να υπηρετήσει τους παραπάνω στόχους. Οι εκδηλώσεις και τα αφιερώματα κατέληξαν σε πανηγύρια! Η ποιοτική και τεχνολογική αναβάθμιση των σχολείων δεν προέκυψε. Άλλωστε κάτι τέτοιο απαιτεί γενναία χρηματοδότηση!! Το αποτέλεσμα: μεγάλος αριθμός από εκπαιδευτικά παραμελημένους/ες απόφοιτους/ες γυμνασίου ....

 
Θοδωρής Πάτρα
24 Δεκ 2019 13:39

Ένας μαθηματικός κάνει μια έρευνα που δεν υπακούει σε καμία από τις αρχές της στατιστικής επιστήμης, για να βγάλει τα συμπεράσματα που εκ των προτέρων έχει αποφασίσει. Πρώην ΔΔΕ εκ των αρίστων , με επιμορφώσεις και μεταπτυχιακά φαντάζομαι για να προτείνει τι; ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ,ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ,ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ....
Είναι θλιβερό να αρνείται οποιαδήποτε αλλαγή και να αναπολεί μόνο το παρελθόν. Η τσάντα στο σχολείο στα δημοτικά είναι το μόνο σοβαρό μέτρο που έχει παρθεί στην εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια. Το διάβασμα πρέπει να γίνεται απο τους μαθητές στο σχολείο και όχι στο σπίτι από τους γονείς. Τα παιδιά που οι γονείς τους δεν μπορούν να τα διαβάσουν αποτελούν τη μάζα των αναλφάβητων που φτάνουν σε γυμνάσιο-λύκειο. Η απουσία σοβαρής τεχνικής εκπαίδευσης δημιουργεί τους μαθητές-τουρίστες στα ΓΕΛ. Το περιεχόμενο της εκπαίδευσης μετράει και όχι τα διοικητικά μέτρα. ΕΛΕΟΣ! Κάποιες απόψεις πρέπει επι τέλους σύνταξη!!!

 
Πλατάρος Γιάννης
24 Δεκ 2019 11:00

@ Προς όλους τους αναγνώστες του σημειώματος.
Διαβάστε παρακαλώ προσεκτικά τα σχόλια αναγνωστών, που επικρίνουν τις παρατηρήσεις μου συγχέοντας το προαπαιτούμενο για κάθε μαθησιακή διαδικασία με την ίδια την μαθησιακή διαδικασία. Προαπαιτούμενο η στοιχειώδης πειθαρχία. Προαπαιτούμενο που έχει άλλα προαπαιτούμενα. Για παράδειγμα όταν ένας μαθητής έρχεται στο Γυμνάσιο χωρίς απολύτως καμία ικανότητα ανάγνωσης κειμένου (ούτε συλλαβιστά, απολύτως καθόλου) και απλώς μιλάει στην τάξη διακόπτοντας το μάθημα με ό,τι θυμηθεί, αυτός έχει μια απολύτως ΘΑΥΜΑΣΤΗ πειθαρχία, αφού ναι μεν ακούει κινέζικα 6 ώρες την ημέρα χωρίς δυνατότητα να ακουμπήσει ουσιαστικά ό,τι ακούει χωρίς να ξεσηκώσει το σχολείο. Συνηθέστερη περίπτωση είναι ο μαθητής με ελλείψεις που παρακολουθεί τάξη της οποίας οι μαθησιακές υποχρεώσεις είναι τρεις τάξεις πάνω. Αυτός ο μαθητής, είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να παρακολουθήσει λ.χ. Μαθηματικά. Ας πούμε είναι στην Α΄Λυκείου και αδυνατεί εντελώς , έστω και μη αλγεβρικά να λύσει την εξίσωση χ-5=3, πόσο μπορεί να είναι το χ. (Αν έχουμε έναν αριθμό και του βγάλουμε 5 βρίσκουμε 3. Ποιός είναι ο αριθμός;) Αυτός ο μαθητής, αν κάθεται καλά μέσα στην τάξη, δεν πρέπει να είναι καλά το παιδί. Είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να κάθεται καλά ακούγοντας αλαμπουρνέζικα. Φανταστείτε εσείς αν θα καθόσαστε καλά, αν είσαστε αναγκασμένοι επί 6 -7 ώρες την ημέρα να φοιτείτε ανελλιπώς στην Γ΄τάξη Κινέζικων για Προχωρημένους, ενώ εσείς δεν γνωρίζετε ούτε μία λέξη. Είναι δυνατόν να μην κάνετε πλάκα μέσα στην τέξη; Πώς θα περάσει η ώρα χωρίς να πάθετε κατάθλιψη; Μάλλον πλάκα θα κάνετε, μάλλον θα αποκοιμηθείτε στο μάθημα, μάλλον θα απουσιάζετε όσο μπορείτε . Μάλλον θα πηγαίνετε κάθε τόσο τουαλέτα. Σας θυμίζουν οι συμπεριφορές αυτές κάτι από τους μαθητές σας; Εν τω μεταξύ, η φοίτηση σε οποιαδήποτε αντισταθμιστική αγωγή, πρόσθετη επικουρική, ενισχυτική ή όπως αλλιώς ο κάθε «μεταρρυθμιστής» αποκαλεί, έχει μηδενικό όφελος, αφού πέραν των τριών τάξεων ελλείψεις, δεν αναπληρώνονται. Η συγκεκριμένη εξίσωση, χ-5=3 δνε την κατάλληλη διατύπωση, μπορεί να απαντηθεί από την πλειονότητα μιας τάξης Β΄Δημοτικού και από αρκετά παιδάκια της Α΄Δημοτικού. Όταν ο μαθητής δεν μπορεί να ακουμπήσει το ίδιο ερώτημα, δεν θα έπρεπε να είναι Λύκειο. Βεβαίως ούτε στο Γυμνάσιο, αλλά κατά το κοινώς λεγόμενο, «αν δεν έχεις απολυτήριο Γυμνασίου, ούτε για... δεν μπορείς να πάς» Το γιατί είναι στο Λύκειο, έχει να κάνει με πλήθος «λογικών» : 1) «Να τον ξεφορωθούμε!...Θα τον κόψουμε τον Ιούνιο και τι θα γίνει; Θα του κάνουμε φροντιστήριο μια βδομάδα και θα μάθε ό,τι δεν έμαθε τα 10 προηγούμενα χρόνια της ζωής του; Ούτε συζήτηση να μείνει, διότι θα τον λουστούμε άλλη μια χρονιά και θα μας διαλύσει το Σχολείο...» 2) Τα Λύκεια έχουν πρόβλημα οργανικότητας, καθώς τα τμήματα λιγοστεύουν, οι «οργανικές» εξατμίζονται, οι συνάδελφοι δεν μετακινούνται πλέον στα «γειτονικά ομόσταυλα συστεγαζόμενα, αλλά πολύ μακρύτερα... Λόγοι αλληλεγγύης... Κατάληξη τα ΕΠΑΛ. Η «διαφοροποιημένη διδασκαλία» στα ΕΠΑΛ, εντάσσεται στην αντιμετώπιση αυτού του χρόνιου φαινομένου. Μια άλλη αντιμετώπιση θα ήταν η διδασκαλία σε «Επίπεδα» όπως οι ξένες Γλώσσες Αυτό θα έλυνε το πρόβλημα των διορισμών. Παρ΄ότι έχει οικονομικά εμπόδια αυτή η λύση, αλλά πιστεύω ότι τα Δημοσιοοικονομικά μας μπορούν να το απορροφήσουν. Οι φοιτούντες σε «επίπεδο Β΄» πάνε υποχρεωτικά και σε ενισχυτική ή πρόσθετη πράγμα που απαιτεί μεταφορά και σε άλλες ώρες, αλλά και σίτιση. Πιστεύω ότι αν συμμαζευτούν τα Σχολεία σε λίγα κεντρικά εξοικονομείται προσωπικό κα ιμε την υπάρχουσα Δημοσιοοικονομική στενότητα, μπορεί να γίνει, θέλει να καλή οικονομοτεχνική μελέτη που δνε θα απορρίψουν οι «θεσμοί» όπως τους είχε ονομάσει ο λαϊκίζων συνασπισμός της προηγούμενης Κυβέρνησης.
Πάντως είναι εξαιρετικά χρήσιμο να δει ο αναγνώστης των σχολίων, το πώς αντιθετικά θέτουν συνάδελφοί μας το θέμα της πειθαρχίας, με το θέμα της ....Παιδαγωγικής! Όλοι ανεξαιρέτως οι εκπαιδευτικοί «απαιτούν» ένα στοιχειώδες ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ. Όταν τους ρωτήσεις «πόσο δηλαδή;» Όλοι συμφωνούν στο «όσο πατάει η γάτα!» Το στοιχειώδες «όσο πατάει η γάτα είναι στα όρια του ΜΗΔΕΝΙΚΟΥ, ωστόσο διάφορο του μηδενός. Αυτό το σχεδόν μηδενικό, με βάση το αξίωμα των Αρχιμήδους- Ευδόξου αν πολλαπλασιαστεί με κατάλληλο Φυσικό αριθμό, μπορεί να γίνει μεγαλύτερο παντός άλλου Φυσικού αριθμού. Αν είναι «φυσαλίδα του μηδενός» δεν μπορεί να μεγεθυνθεί κατά Ρόμπινσον αφού εκεί το «στοιχειώδες ενδιαφέρον» είναι μικρότερο από κάθε ενδιαφέρον στοιχειώδες πατήματος γάτας και δεν μπορεί να πολλαπλασιαστεί με τίποτα! Το αξίωμα «δοθέντων δύο θετικών μεγεθών μεγεθών ενός απίστευτα μικρού και ενός απίστευτα μεγάλου, το μικρό μπορεί να πολλαπλασιαστεί κατάλληλα και να ξεπεράσει το μεγάλο» δεν ...ισχύει! Ο εκπαιδευτικός οφείλει να καεί να γίνει φως, να εμπνεύσει να καθοδηγήσει, να ενθαρρύνει, να «πολλαπλασιάσει» ως «Πολλαπλασιαστής» αλλά στην περιοχή «φυσαλίδων του μηδενός» ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ.
Τα σχόλια, είναι πάρα πολύ χρήσιμα για να κατανοήσει κάποιος ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΓΧΥΣΗ , τον ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΑΝΤΑ ΛΑΪΚΙΣΜΟ σε σχέση με το αυτονόητο της ύπαρξης «σχετικού κλίματος πειθαρχίας» για να εκκινήσει το οποιοδήποτε μάθημα με την οποιαδήποτε διδακτική Στρατηγική ώστε να έχει κάποιο εχέγγυο επιτυχούς διδασκαλίας με την ....ίδια την διδασκαλία.
Κάποιος μας εγκαλεί για την καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης (!) σε αντιδιαστολή με την «κριτική σκέψη» και την «παπαγαλία που καλλιεργεί το Σχολείο» το ίδιο υποστηρίζω και γω! : «Πρέπει να καλλιεργούμε την δημιουργική σκέψη των μαθητών, δηλ. ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΤΑΛΕΝΤΑ, ΠΑΝΤΟΥ, και η κριτική σκέψη να υποχωρήσει Ο,ΠΟΥ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ. » Αυτό όμως είναι ζητούμενο αγαπητέ σχολιαστή κ. Κ.Π. , διότι η παπαγαλία επικυριαρχεί πολλές δεκαετίες και οι κριτική σκέψη έχει αποδράσει και από τα Μαθηματικά (Πάει η Ευκλείδεια Γεωμετρία στον Καιάδα της Ιστορίας) Στα άλλα μαθήματα που δεν έχουν συνάφεια, ούτε ως πάτημα γάτας δεν υφίσταται ενώ η νεότευκτη στην Ελλάδα «δημιουργική σκέψη» είναι στα προγράμματα Σπουδών των ΑΕΙ, αλλά από τα Ελληνικά Σχολεία δνε έχει περάσει ούτε «απ΄έξω» ως διερχόμενη περαστική.
Για να μην σχολιάσω την «αντιαυταρχική» εκπαίδευση του Φρενέ, όπου η Εποικοδομιστική Σχολή -Στρατηγική ενός σύγχρονου Παιδαγωγού, έγινε «σημαία» , «φλάμπουρο» με ειδικά σεμινάρια «υψηλότατου επιπέδου» στο ΙΕΠ, με «Πολλαπλασιαστές» που θα έφερναν το «φως» στο παραδοσιακό Σχολείο ξεστραβώνοντας τους συναδέλφους με τα λεγόμενα ΕΙΔΙΚΑ του Φρενέ και όχι του Κονστρουκτιβισμού που υπηρετεί ο Φρενέ. Όλα αυτά είχαν ιδεοληπτική οσμή και εννοώ την ένταξη της άποψης του Φρενέ στην ιδεολογικά βαρυνόμενη νοητικά με τόνους λαϊκισμού «αντιαυταρχική» εκπαίδευση Η ίδια η λέξη είχε κάτι από την αναρχία των «Εξαχ<->ρείων»· ολίγον από Ρουβίκωνα· ελαφρά οσμή «αυτοδιαχείρισης» και εντελώς δυσώδη λαϊκισμό.

 
Κλ
24 Δεκ 2019 09:26

Απειθαρχία υπάρχει και οφείλεται:
1 στην ανυπαρξία επιπτώσεων για τις παραβατικές συμπεριφορές.. άλλωστε όλοι περνούν
2 στο χάσμα γενεών μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών.. οι εκπαιδευτικοί είναι γερασμένοι και απογοητευμένοι... Είναι περισσότερες οι άδειες πια και η έκφραση να φύγω από το σχολείο
3 στην έλλειψη προτύπων και απαξίωσης των πτυχίων αλλά και της εκπαίδευσης
4 στον ανύπαρκτο κρατικό προγραμματισμό, στην ανούσια γραφειοκρατία και προώθηση δράσεων από το υπουργείο που αναγκάζουν διδάσκοντες και διευθυντές να παραμελούν το εκπαιδευτικό και παιδαγωγικο τους έργο. Επιπλέον οι μετακινήσεις εκπαιδευτικών σε 2-3 σχολεία έχουν πραγματικά διαλύσει τη συνοχή και ομαλή ροή της σχολικής ζωής.

 
Παναγιώτης Β
24 Δεκ 2019 00:20

Από το άρθρο λείπουν α) η τεκμηρίωση και β) η λέξη ΑΓΑΠΗ.

Αγάπη, κ. Πλάταρε. Αγάπη μεταξύ των δασκάλων, αγάπη στο εκπαιδευτικό έργο, αγάπη στα παιδιά, έστω και υστερόβουλα, προκειμένου να τήν ανταποδώσουν σε εμάς, στην κοινωνία.

Ας υποδεχτούμε την Γέννηση του Χριστού, αυτό το υπερεξαίσιο και φρικτό μυστήριο με τους κανόνες του Αγ. Ιωάννη του Δαμασκηνού και του Αγ. Κοσμά του Μελωδού ή έστω με τα κάλαντα των παιδιών.

 
Γ.Π.
24 Δεκ 2019 00:11

Ο κ. Πλατάρος επαναλαμβάνει μετά από δύο χρόνια και μάλιστα στη χειρότερη εκδοχή της, μία νέα έρευνα, παρόλο που ο σχολικός σύμβουλος Μαθηματικών
κ. Γεώργιος Μπαραλός, του είχε επισημάνει τις αναγκαίες και ικανές συνθήκες που απαιτούνται για να υπάρχει αξιοπιστία.
https://www.esos.gr/arthra/55047/kai-gi-ayto-ftaine-oi-sholikoi-symvoylo...

@ Λ.Ζ. και ΣΔ
Αφιέρωση γέροντος δασκάλου.

- Αρίστη, αισχύνομαι!
- Μα είναι τόσο τρομερό;
- Αρίστη, κανονικώς, αυτήν την στιγμήν, θα έπρεπε να είχομεν απηγχονισθή και οι
δύο με το σχοινί της μπουγάδας!
- Για όνομα του Θεού, Πλούταρχέ μου!
- Βεβαίως η αυτοκτονία είναι πράξις αντιθρησκευτική αλλά σε ερωτώ, Αρίστη!
Με τι πρόσωπον θα αντικρίσω τον μικρόν μου ανιψιόν, Αρίστη;
- Εεε, νομίζω ότι...
- Σου απαγορεύω να νομίζεις! Υπήρξα πάντοτε αυστηρός, ηθικός και τίμιος!
- Ναι, Πλούταρχέ μου, υπήρξες!
- Και σε ερωτώ! Πώς θα δικαιολογηθώ αυτήν την στιγμήν;
- Θα του πεις ότι μας εσυνέβη κάτι απρόοπτον!
- Δηλαδή Αρίστη, εις το σφάλμα θα προσθέσω και το έγκλημα του ψεύδους; Ποτέ!
- Ε και τι θα του πεις;
- Θα του είπω, Πολυχρόνιε, η σύζυγός μου και εγώ ήλθομεν απόψε να μας φιλοξε-
νήσετε εις την οικίαν σου.
- Κι αν σε ρωτήσει τι έγινε;
- Θα του είπω Πολυχρόνιε είμαι ένας ατυχής πατήρ!
- Ε όχι και ατυχής πατήρ, Πλούταρχέ μου!
- Ατυχής πατήρ! Αφ' ης στιγμής είπε πάτερ και μήτερ να φύγετε απόψε από το σπίτι,
είμαι! Τα σεμνά κοράσια Αρίστη, δεν εκδιώκουν πιξ και λαξ τους γονείς! Και δια να
μας εκδιώξει, σημαίνει ότι προτίθεται να οργιάσει!
- Ε τότε, ας μην φεύγαμε!
- Και τι να κάνω Αρίστη; Να βλέπω όλους αυτούς τους κολασμένους;...

Καλές γιορτές σε όλους τους σχολιαστές.

Σελίδες

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ