Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Μην πυροβολείτε τους εκπαιδευτικούς

Ο εκπαιδευτικός που δεν είναι υπεύθυνος για τις πολιτικές επιλογές που έχουν οδηγήσει στην κατάσταση αυτή, γίνεται ο κυματοθραύστης των αντιδράσεων μίας οργισμένης κοινωνίας
Δημοσίευση: 10/02/2020
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

του Ανδρέα Παπαδαντωνάκη
Εκπροσώπου της Π.Ε.Κ. στο Δ.Σ. της Ο.Λ.Μ.Ε.

Τα περιστατικά βίας  λεκτικής, ψυχολογικής αλλά και σωματικής με θύματα εκπαιδευτικούς αποτελούν -πλέον- συχνό φαινόμενο στη σχολική ζωή.

Το βίντεο με τον μαθητή που απειλεί και ευτελίζει την καθηγήτριά του, ο ξυλοδαρμός δασκάλας από πατέρα μαθητή, η παραίτηση μόνιμου εκπαιδευτικού επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το καθημερινό bullying στο σχολείο, ο τραυματισμός του Διευθυντή στην προσπάθεια να περιφρουρήσει το χώρο από εξωσχολικούς, είναι ειδήσεις που κάνουν «θόρυβο» αποτελούν όμως, μέρος μόνον, των όσων συμβαίνουν  εντός των τειχών.   

Έστω κι έτσι τα περιστατικά αυτά – η κορυφή του παγόβουνου-, μπορούν να γίνουν αφετηρίες για συζήτηση, προβληματισμούς και αναζήτηση λύσεων.

Η εικόνα του κατά κανόνα πένητος και σε αρκετές  περιπτώσεις περιπλανόμενου από σχολείο σε σχολείο εκπαιδευτικού σίγουρα δεν βοηθά στο χτίσιμο μιας σχέσης σεβασμού από μαθητές και γονείς προς τον δάσκαλο.

Δεν είναι όμως η κοινώς ομολογούμενη μισθολογική απαξίωση η βασική αιτία της εμφάνισης των φαινομένων βίας κατά των εκπαιδευτικών.

Είναι κυρίως η κοινωνική απαξίωση που εδράζεται στη συλλογική  αμφισβήτηση  του ίδιου του σχολείου. Στη γενικευμένη αντίληψη ότι το σχολείο δεν ανταποκρίνεται στο ρόλο του, όπως και αν τον αντιλαμβάνεται κανείς.

Το ακρωτηριασμένο σε μορφωτικές και παιδαγωγικές λειτουργίες σχολείο, το αποστασιοποιημένο από το κοινωνικό και πολιτιστικό συγκείμενο,  προσωποποιείται στον εκπαιδευτικό λειτουργό που γίνεται ο εύκολος στόχος.

Οι εκπαιδευτικές πολιτικές που ασκήθηκαν και ασκούνται έχουν περιορίσει το ρόλο   του σχολείου  σε προγυμναστικό στάδιο για την μετάβαση στην αμέσως επόμενη βαθμίδα, στερώντας τη δυνατότητα δημιουργίας και καινοτομίας.

Ειδικά το Λύκειο με την –και θεσμική-  κατάργηση της Γενικής Παιδείας από  την Γ΄ τάξη μετατράπηκε σε παρακολούθημα και καρικατούρα φροντιστηρίου.

Και αντί η Πολιτεία να θεσμοθετήσει για το σοβαρό πρόβλημα της υποεκπαίδευσης (η ΑΔΙΠΔΕ εκτιμά  ότι περίπου οι μισοί μαθητές της Β Λυκείου είναι «εν δυνάμει» λειτουργικά αναλφάβητοι),    θεσμοθετεί το σχολείο της ήσσονος προσπάθειας.

Με μέτρα όπως οι «πράσινες»  σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης  στις οποίες όλοι οι μαθητές περνούν μόνον με απολυτήριο και χωρίς εξετάσεις ή με ακόμη πιο ριζικά μέτρα δηλαδή με σχολές στις οποίες περνούν όλοι οι μαθητές που μπορούν να πληρώσουν (κολέγια).

Η απαξίωση των παιδαγωγικών   και μορφωτικών λειτουργιών του σχολείου οδηγεί και στην υποτίμηση της αξίας του εκπαιδευτικού λειτουργήματος.  

Ο εκπαιδευτικός που δεν είναι υπεύθυνος για τις πολιτικές επιλογές που έχουν οδηγήσει στην κατάσταση αυτή, γίνεται ο  κυματοθραύστης  των αντιδράσεων μίας οργισμένης  κοινωνίας.

Καλό είναι όμως να θυμόμαστε ότι το πλήγμα στον εκπαιδευτικό είναι πλήγμα στο μέλλον των μαθητών μας .

 

Σχόλια (2)

 
Πλατάρος Γιάννης
11 Φεβ 2020 15:06

Κρατάω την τελευταία σας φράση κ. Παπαδαντωνάκη:
Υπάρχουν Γονείς με συμπεριφορές, όπως παρακάτω:
*** Βρίζουν εκπαιδευτικούς μπροστά στο παιδί ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ή ομιλούν απαξιωτικά γι αυτούς ή -στην καλύτερη περίπτωση ειρωνικά.
*** Βρίζουν εκπαιδευτικούς μπροστά στο παιδί ΣΤΟ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ή ομιλούν απαξιωτικά γι αυτούς ή -στην καλύτερη περίπτωση ειρωνικά.
*** «Τα φορτώνουν» και «βάζουν πόστα» τους καθηγητές, χωρίς την παρουσία του παιδιού. Το 99% θα το αναπαραστήσουν στο σπίτι ενώπιον του παιδιού.
Μια πιο συχνή κατηγορία:
*** Έρχονται και ζητούν πληροφορίες από τους εκπαιδευτικούς ενώπιον των παιδιών τους, χωρίς να τα διώξουν ευγενικά λέγοντας ένα «φύγε τώρα γιατί θέλω να συζητήσω και κάτι άλλο με τον κ. καθηγητή γενικώς...» Και να ζητήσει επί πλέον εκτιμήσεις από τον καθηγητή, ανεξαρτήτως του πόσο καλά ξέρει το παιδί του ή νομίζει πως ξέρει και να ακούσει και κάποια άλλη εκτίμηση, έστω κι αν δεν την υιοθετεί ούτε στο 1% και να πεί ένα «ευχαριστώ πολύ για την αποτίμηση που κάνετε, αν έχω κάποιες αμφιβολίες, αλλά λαμβάνω υπ΄όψιν μου αυτό που μου λέτε και ευχαριστώ...»
Αν είναι ξύπνιος, πονηρός, ευφυής, υποψιασμένος ΑΚΟΥΕΙ.
Αν έχει επιθετικό ύφος ή υποψία απαξιωτικού ΥΦΟΥΣ, τότε -ίσως- δεν θα μάθει ΕΓΚΑΙΡΑ μια αλήθεια για το παιδί του που μπορεί να προλάβει.
Μπορεί να ακούσει έναν -έναν εκπαιδευτικό και να αποτιμήσει την οπτική τους για αντιφάσεις. Μπορεί να παρακαλέσει γνησίως «πέστε μου παρακαλώ ό,τι άλλο έχετε παρατηρήσει ή υποψιαζόσαστε, εντελώς ελεύθερα...»
Τα παραπάνω πρέπει να τα κάνει αν είναι υποψιασμένος κι αν αγαπάει το παιδί του.
Αν νομίζει ότι αυτός ξέρει και οι άλλοι δεν ξέρουν, ιδίως αν του μιλούν μη αντιφατικά, τότε είναι όντως μειωμένης κοινωνικότητας και εκθέτει σε δυνητικό κίνδυνο το παιδί του.
Γι αυτούς τώρα που κάνουν σόου, χάπενινγκ και υπαίθριες παραστάσεις σε λογομαχίες με τους εκπαιδευτικούς έχουν ήδη προβληματικά παιδιά και μόνον εξ αυτού.
Πόση άραγε εξυπνάδα χρειάζεται για να έχεις κάποια εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς του παιδιού σου ή αν δεν έχεις καθόλου, τουλάχιστον να μην το δείχνεις μπροστά στο παιδί σου.... Αυτό το αυτονόητο που είναι προς το συμφέρον του παιδιού τους, πόσο πια δύσκολο μπορεί να είναι, όπου όλο και βλέπουμε συχνότερα προβληματικούς γονείς «να ζητάνε τα ρέστα» όταν όλοι οι εκπαιδευτικοί έχουν εξαντλήσει κάθε όριο παρεμβατικότητας και επιείκειας...

 
ΜΗΤΕΡΑ ΕΦΗΒΟΥ
12 Φεβ 2020 10:16

Πράγματι ο εκπαιδευτικός αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες καθημερινά. Κατά τη γνώμη μου τα μέτρα που παίρνονται συνήθως για να αντιμετωπιστούν οι προβληματικές συμπεριφορές των εφήβων δε φέρνουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Οι απειλές με αποβολές ή τη χαμηλή βαθμολογία φανερώνουν την αδυναμία των εκπαιδευτικών και πυροδοτούν την αντίδραση των εφήβων. Έτσι, καταλήγουμε σε αδιέξοδο. Θέλει άλλον τρόπο. Ποιον; Αυτόν θα τον υποδείξουν ειδικοί ψυχολόγοι ή και άλλοι ειδικοί. Καιρός να γίνει μία συντονισμένη προσπάθεια να επιμορφωθούν ουσιαστικά οι εκπαιδευτικοί σε σχετικά θέματα και να καθιερωθεί ο θεσμός του ψυχολόγου σε κάθε σχολική μονάδα. Μα πάνω από όλα πρέπει ο εκπαιδευτικός να αγαπά τα παιδιά και να ενδιαφέρεται γι΄ αυτά. Εάν δεν τα προσεγγίσει συναισθηματικά, δεν πρόκειται να τα κερδίσει. Με τις απειλές τα φέρνει απέναντι του.
Όσο για τους γονείς δεν τους παίρνεις απλά τηλέφωνο για να τους κάνεις παράπονα. Τους καλείς στο σχολείο για να κάνεις μια ουσιαστική συζήτηση (όχι στο πόδι), με στόχο να βρείτε μια λύση για το καλό του παιδιού. Αν αρχίσεις τις κατηγόριες για το παιδί του, θα τον έχεις απέναντι.
Όσο για την αδιαφορία των παιδιών για το μάθημα, ας κάνει και ο εκπαιδευτικός την αυτοκριτική του. Γιατί δεν τον παρακολουθεί το παιδί; Προσπάθησε να το προσεγγίσει ή αδιαφόρησε; Προσπάθησε να κάνει ενδιαφέρον το μάθημά του; Χρησιμοποίησε ενεργητικές τεχνικές για να εμπλέξει όλους τους μαθητές ή έκανε το μάθημα με τη συμμετοχή ορισμένων μαθητών αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους (όπως γίνεται συνήθως);
Τώρα σχετικά με τους κανόνες του σχολείου θεωρώ ότι πρέπει να τηρούνται πιστά. Στο σχολείο του παιδιού μου οι μαθητές χρησιμοποιούν τα κινητά την ώρα του μαθήματος εδώ και χρόνια, ανεβάζοντας βέβαια στο διαδίκτυο φωτογραφίες και βιντεάκια. Φέτος, με ενημέρωσε μία καθηγήτρια τηλεφωνικά ότι το παιδί μου μαζί με 4-5 άλλα παιδιά από το τμήμα του ασχολούνται συνέχεια με τα κινητά τους και δεν παρακολουθούν το μάθημα (παρόμοιες καταστάσεις επικρατούν και στα άλλα τμήματα). Μου ζήτησε μάλιστα να μην τον αφήνω να το παίρνει μαζί του. Φυσικά, μίλησα στο παιδί μου, αλλά δεν είχαμε αποτέλεσμα. Οι καθηγητές ανήμποροι πλέον, «τσεκούρωσαν» τα παιδιά στη βαθμολογία και απειλούν ότι δε θα τα πάρουν στην εκδρομή, πυροδοτώντας για ακόμη μια φορά την αντίδρασή τους. Εγώ σα μητέρα είμαι πολύ προβληματισμένη. Στενοχωριέμαι που το παιδί μου αδιαφορεί. Κάνω ό,τι μπορώ για να το προσεγγίσω και πιστέψτε με δεν είναι εύκολο σε αυτή την ηλικία, γι΄ αυτό και συμβουλεύομαι ειδικό. Μα και το σχολείο, όμως, δε θα έπρεπε να τηρήσει τους κανόνες και να μην αφήσει να «ξεχειλώσει» το θέμα του κινητού; Το λίγο γίνεται πολύ πανεύκολα. Και σας ρωτάω: ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ; Εγώ άλλα βλέπω γύρω μου. Υπάρχει κάποιο σχολείο που εφαρμόζει τους κανόνες και τους νόμους;

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ