Placeholder

ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ

Γράμμα στην υπ. Παιδείας για την Κοινωνιολογία

Δημοσίευση: 30/04/2020
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Aξιότιμη κα Υπουργέ Παιδείας

Αν διδαχθήκαμε κάτι  από την υγειονομική  κρίση που βιώνουμε, είναι ο ανεκτίμητος ρόλος του καθενός ξεχωριστά, αλλά και όλων μαζί σε μια συλλογικότητα με ούτως ή άλλως αλληλεξαρτώμενα μέλη που αποκαλείται κοινωνία. Από την άλλη, έχουμε  την κυβέρνηση που προσπαθεί να ελέγξει τις εξαιρετικά επείγουσες και απρόβλεπτες καταστάσεις που προκύπτουν και να διαχειριστεί το προσηλωμένο στο καθήκον του ιατρικό και λοιπό προσωπικό στην υγεία, που υπερέβαλε -είναι γεγονός- τις δυνατότητες και τα όριά του. Πέρα από αυτούς εμείς οι υπόλοιποι, επώνυμοι και ανώνυμοι, ανεξαρτήτου κοινωνικής θέσης και τάξης πράξαμε το καλύτερο δυνατό, θέλουμε να πιστεύουμε, και ας μην έχουμε όλοι μας άριστα στα απολυτήρια μας, στα πτυχία μας, και ας μην έχουμε όλοι μεταπτυχιακά, διδακτορικά, ή άλλους τίτλους σπουδών από εθνικά ή ξένα πανεπιστήμια. Είμαστε όλοι μας απαραίτητοι μέσα από τους διαφορετικούς μας ρόλους. Ας διδαχθούμε λοιπόν από τη σημασία αυτής της ένωσης των αλληλεξαρτώμενων ανθρώπων που η ύπαρξή της οφείλεται σε αυτό που στη γλώσσα της επιστήμης της κοινωνίας, της Κοινωνιολογίας ονομάζεται «συλλογική συνείδηση» (Ε. Ντυρκέμ).

Είναι αυτή που καθορίζει την ατομική συμπεριφορά και τις κοινωνικές σχέσεις, εξασφαλίζοντας την κοινωνική συνοχή που εκφράζεται ως κοινωνική αλληλεγγύη.

Δίχως την κοινωνική αλληλεγγύη, απλά επιστρέφουμε στον πρωτόγονο πρόγονό μας που με μόνο του όπλο το ρόπαλο (ή το ξίφος ή τον πέλεκυ, ανάλογα με την εποχή), καλούνταν να ικανοποιήσει την θεμελιώδη του ανάγκη: Ικανοποίηση του ενστίκτου της επιβίωσης. Ευτυχώς αυτή η σύμφυτη στον άνθρωπο ανάγκη, σήμερα  μπορεί να ικανοποιηθεί και μέσω μιας επίσης σύμφυτης στον άνθρωπο επιθυμίας: την απόκτηση της γνώσης. Είμαστε έτσι καμωμένοι από τη φύση μας ώστε να επιδιώκουμε τη γνώση, μάς είπε ο Αριστοτέλης: «Πάντες άνθρωποι του ειδέναι ορέγονται φύσει».  Έτσι το ρόπαλο παραχώρησε τη θέση του σε έναν τίτλο σπουδών, ένα απολυτήριο, ένα  πτυχίο κ.ά. Αυτά λοιπόν είναι τα όπλα του σύγχρονου ανθρώπου για να ικανοποιήσει όχι μόνο το ένστικτο της επιβίωσης αλλά και τις ποικίλες  άλλες ανάγκες του. Όπλα με τα οποία τον εξοπλίζει η κοινωνία, μέσω του εκπαιδευτικού της συστήματος.

Στο παρελθόν  η γνώση, η επιστημονική γνώση, πολεμήθηκε  από ισχυρές πολιτικές και θρησκευτικές εξουσίες, επειδή απλά κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούσαν να αποδεχτούν άλλη αλήθεια πέρα από τη δική τους. Στο παρελθόν, η γνώση ρίχθηκε στην πυρά μαζί με τα βιβλία και τους ανθρώπους που την πρεύσβευαν, μα ποτέ δεν έγινε στάχτη. Παρόλα αυτά συνεχίζει να φωτίζει με το φως της, αλλά ταυτόχρονα συνεχίζει να ενοχλεί και κάποιους άλλους καθώς όπως μας λέει  ο ποιητής: «…θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν το φως να το αντέξουν…»

Ωστόσο η σπουδαιότητα της γνώσης σήμερα,  αποτυπώνεται στο ίδιο το όνομα της κοινωνίας, την οποία γι’ αυτό ονομάζουμε Κοινωνία της Γνώσης. Όχι βέβαια μονάχα της γνώσης που θα οδηγεί στις νέες τεχνολογίες, στους εξελιγμένους υπολογιστές, στη ρομποτική, στους τηλεπικοινωνιακoύς δορυφόρους, αλλά και της γνώσης εκείνης που θα γιατρεύει τις πληγές που αφήνουν στο σώμα της κοινωνίας, η φτώχεια,  η ανεργία, ο πόλεμος, η μοιρολατρία, ο σκοταδισμός, η αδιαφορία, ο ατομικισμός, η διαφθορά, η περιβαλλοντική καταστροφή, η υπεροψία, ο καιροσκοπισμός, η πατριδοκαπηλία, ο ρατσισμός  κ.ά. «ων  ουκ έστιν αριθμός». Η γνώση, η σφαιρική γνώση, έχει βαρύνουσα σημασία, όπως και η επιστήμη που τάχθηκε να την υπηρετεί από την πρώτη στιγμή της γέννησής της μέχρι σήμερα, η Κοινωνιολογία.

Ο στόχος της Κοινωνιολογίας δεν είναι να επιβάλλει πρότυπα σκέψης αριστερού, δεξιού ή άλλου προσανατολισμού, όπως προπαγανδίζουν έντρομοι ορισμένοι ανίδεοι. Στόχος της Κοινωνιολογίας είναι να βοηθήσει το μαθητή, τον αυριανό φοιτητή, σπουδαστή, πολίτη αυτής της χώρας να αναπτύξει ελεύθερο διαλεκτικό στοχασμό πάνω στα προβλήματά του, κατανοώντας τη σημασία της αλληλεξάρτησης των κοινωνικών φαινομένων σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Βέβαια το  είδος της κοινωνίας που οραματίζεται μια κυβέρνηση, ορθολογικά ή μη να θεμελιώσει και το είδος του πολίτη που θέλει να  διαμορφώσει, αντανακλάται στο εκπαιδευτικό της σύστημα. Αν λοιπόν οραματίζεται μια κοινωνία που θα ενώνει, στην οποία όλα τα μέλη της από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έως τον άνεργο πολίτη της, θα αισθάνονται ισότιμα μέλη της. Αν οραματίζεται μια κοινωνία στην οποία το κάθε νέο μέλος της θα είναι ο αυριανός πολίτης της δημοκρατίας, τότε η κοινωνιολογική γνώση μπορεί να βοηθήσει προς την κατεύθυνση αυτή, γιατί πρωτίστως  αποτελεί μια μορφή κοινωνικής συνείδησης, αυτογνωσίας και ελευθερίας του ανθρώπου. Σε αυτόν τον πολίτη δεν αναφέρεται άλλωστε και το Σύνταγμα (άρθρο 16, παράγραφος 2);  Αναμφισβήτητα η Κοινωνιολογία μπορεί  να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στο σύγχρονο  υλικό και πνευματικό κόσμο.

Αν όμως η κυβέρνηση μιας χώρας οραματίζεται μια  κοινωνία στην οποία το κάθε νέο μέλος της θα είναι ο αυριανός υπήκοος μιας εξουσίας, πειθήνιο όργανο στις όποιες εντολές της, τότε η Κοινωνιολογία αποτελεί ένα ισχυρό ανάχωμα και συνεπώς δεν έχει καμιά θέση στο σχολικό πρόγραμμα και  στις ανθρωπιστικές σπουδές.

Αν αυτήν την κοινωνία και αυτόν τον πολίτη οραματίζεστε να διαμορφώσετε, τότε κυρίες και κύριοι του Υ.ΠΑΙ.Θ, με την απόφασή σας να καταργήσετε την Κοινωνιολογία από μάθημα ανθρωπιστικών σπουδών, είστε  στο σωστό δρόμο. Αξίζει να σας υπενθυμίσω στο σημείο αυτό, ότι η αντίδραση που συνάντησε η Κοινωνιολογία, σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής της διαδρομής, ήταν ευθέως ανάλογη με το βαθμό ανελευθερίας της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας.

Αλήθεια τί είδους πολίτη οραματίζεστε να διαμορφώσετε μέσω της εκπαιδευτικής πολιτικής που στοχεύετε  να υλοποιήσετε σήμερα, τη στιγμή κατά την οποία ο ανεκτίμητος θησαυρός που κρύβει μέσα της η εκπαίδευση, απειλείται από  το «αόρατο χέρι» του Άνταμ Σμιθ, και δε γνωρίζουμε αν κάποιος σύγχρονος Κέυνς (βαρώνος ή μη) είναι εδώ για να μας σώσει;

Με πρωσήλωση, στο αγαθό που λέγεται παιδεία και σε όσους την υπηρετούν,  

Αναστασία Αθανασιάδου ΠΕ 78

Ετικέτες: 
Κοινωνιολογία

Σχόλια (2)

 
Άρης
01 Μάιος 2020 00:32

Έ Καταρχή οι κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες διδάσκονται αρκετές ὠρες σε γυμνάσιο και λύκειο και θα εξακολουθούν να διδάσκονται, επομένως ουδέν πρόβλημα. Το κυριότερο όμως είναι ότι πιστεύουν πως μόνο αυτοί διαμορφώνουν ελεύθερα πνεύματα και ανεξάρτητες ψυχές! Αγαπητή μου, τί να πει ο φιλόλογος που διδάσκει Αντιγόνη, Θουκυδίδη, Σολωμό, Ελύτη ... Έλεος πια με αυτό το παραμύθι που το πήρατε σχοινί λουρί τις τελευταίες μέρες. Όλα τα μαθήματα καλά είναι και όλα διαμορφώνουν σωστούς ανθρώπους. Στο συγκεκριμένο θέμα η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι έπρεπε μια κλασική λογοτεχνία, η λατινική, να μην εξοβελιστεί από τα ελληνικά γράμματα εντελώς, αλλά να διδάσκεται σε περιορισμένο αριθμό μαθητών σε μία τάξη - είναι θέμα σεβασμού μιας παράδοσης αιώνων για έναν πολιτισμό που επηρεάστηκε πολύ από τον δικό μας και που επηρέασε την εξέλιξη όλων των νεότερων χρόνων (διαφωτισμός κλπ). Ουσιαστικά όλες οι θεωρητικές ειδικότητες στα σχολεία κοινωνιολογία διδάσκουν, αφού όλα τα θέματα που θίγουν έχουν τον αντίχτυπό τους στον άνθρωπο και στην κοινωνία που ζει.

 
Άρης
01 Μάιος 2020 00:24

Καταρχή οι κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες διδάσκονται αρκετές ὠρες σε γυμνάσιο και λύκειο και θα εξακολουθούν να διδάσκονται, επομένως ουδέν πρόβλημα. Το κυριότερο όμως είναι ότι πιστεύουν πως μόνο αυτοί διαμορφώνουν ελεύθερα πνεύματα και ανεξάρτητες ψυχές! Αγαπητή μου, τί να πει ο φιλόλογος που διδάσκει Αντιγόνη, Θουκυδίδη, Σολωμό, Ελύτη ... Έλεος πια με αυτό το παραμύθι που το πήρατε σχοινί λουρί τις τελευταίες μέρες. Όλα τα μαθήματα καλά είναι και όλα διαμορφώνουν σωστούς ανθρώπους. Στο συγκεκριμένο θέμα η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι έπρεπε μια κλασική λογοτεχνία, η λατινική, να μην εξοβελιστεί από τα ελληνικά γράμματα εντελώς, αλλά να διδάσκεται σε περιορισμένο αριθμό μαθητών σε μία τάξη - είναι θέμα σεβασμού μιας παράδοσης αιώνων για έναν πολιτισμό που επηρεάστηκε πολύ από τον δικό μας και που επηρέασε την εξέλιξη όλων των νεότερων χρόνων (διαφωτισμός κλπ). Ουσιαστικά όλες οι θεωρητικές ειδικότητες στα σχολεία κοινωνιολογία διδάσκουν, αφού όλα τα θέματα που θίγουν έχουν τον αντίχτυπό τους στον άνθρωπο και στην κοινωνία που ζει.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ