Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Η μαύρη τρύπα του άρθρου 49

Δημοσίευση: 17/05/2020
Σχολείο λύκειο
Alt Text: 
Σχολείο λύκειο
Title Text: 
Σχολείο λύκειο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Γράφει ο Σπύρος Γεωργακόπουλος, Αναπληρωτής Δάσκαλος, Κάτοχος μεταπτυχιακού στην Εκπαιδευτική Πολιτική & Διοίκηση της Εκπαίδευσης

Τις τελευταίες μέρες η συζήτηση γύρω από το θέμα της ζωντανής αναμετάδοσης του μαθήματος μέσω κάμερας μονοπωλεί στην ουσία τον δημόσιο διάλογο και την ώρα που δίκαια άπαντες οι εκπαιδευτικοί ζητούν τη μη εφαρμογή της τροπολογίας, που καταλύει τη παιδαγωγική διαδικασία και θίγει δικαιώματα όλων των εμπλεκομένων σε αυτή, αποκρούοντας παράλληλα τις ανήθικες επιθέσεις διαφόρων «σχετικών», οδεύει σχεδόν στα σιωπηλά προς ψήφιση το άρθρο 49 του Νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας, με τον ιδιαίτερο τίτλο «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις».

Στο εν λόγω άρθρο διαβάζει κανείς την παράγραφο 3:

Η παρ. 2 του άρθρου 7 του π.δ. 79/2017, αντικαθίσταται ως εξής: «2. Ο μέγιστος αριθμός μαθητών ανά τμήμα είναι είκοσι τέσσερις (24), με δυνατότητα προσαύξησης κατά ποσοστό 10% με απόφαση του Διευθυντή της σχολικής μονάδας. Από επταθέσιο σχολείο και άνω ο ελάχιστος αριθμός των μαθητών δεν μπορεί να είναι μικρότερος από είκοσι (20) ανά τμήμα.»

Όπως ήδη έχουν επισημάνει πολλοί συνάδελφοι και όπως μπορεί να καταλάβει ο κάθε δάσκαλος, καθηγητής, γονέας, μαθητής, η εφαρμογή του παραπάνω, όχι απλά δεν αναβαθμίζει το δημόσιο σχολείο, αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη απαξίωσή του, με τα καίρια χτυπήματα που θα επιφέρει στην ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου και στην υποστήριξη των μαθητών. Όποιος έχει εμπλακεί έστω και στο ελάχιστο στην εκπαιδευτική διαδικασία, καταλαβαίνει πόσος παραλογισμός κρύβεται μέσα σε λίγες γραμμές. Σίγουρα, μπορεί να καταλάβει ότι κάτι τέτοιο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα όσα επιτάσσουν η παιδαγωγική και οι επιστημονικές μελέτες. Θυμώνει και απορεί. Σαν να μην έφτανε αυτό, λοιπόν, έρχεται και η αιτιολογική έκθεση να ρίξει λάδι στη φωτιά με ανακρίβειες και αόριστες αναφορές.

Σχετικό απόσπασμα από την έκθεση που συνοδεύει  το συγκεκριμένο άρθρο:

Οι αλλαγές του παρόντος άρθρου κρίνονται κατά λογική αναγκαιότητα επιβεβλημένες, κατόπιν της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων των τροποποιήσεων που επέφερε ο ν. 4589/2019 (Α΄ 13) στα ελάχιστα και στα μέγιστα όρια των τμημάτων νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων. Οι τροποποιήσεις αυτές, οι οποίες εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά τη σχολική χρονιά 2019-2020, οδήγησαν κατά περίπτωση στη δημιουργία πλασματικών κενών, με τμήματα υπερβολικά μικρότερα απ’ όσο ορίζουν τα πορίσματα της παιδαγωγικής επιστήμης και οι βασικές παραδοχές της ορθολογικής κατανομής προσωπικού. Αυτό είχε ως συνέπεια, σε αρκετές περιπτώσεις, η κατά τον βέλτιστο και πλέον αποτελεσματικό τρόπο κατανομή προσωπικού να δυσχεραίνεται σημαντικά. Η παρούσα ρύθμιση αντιμετωπίζει αυτό το ζήτημα, και εναρμονίζει, χωρίς καμία έκπτωση στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, τα όρια των εν λόγω τμημάτων με τους κανόνες της παιδαγωγικής επιστήμης και της ορθολογικής κατανομής προσωπικού για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών των μαθητών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε όλη την Επικράτεια.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι λογικά και συγκεκριμένα:

•    Ποια είναι αυτά τα περίφημα πορίσματα της παιδαγωγικής επιστήμης που θέλουν 26 μαθητές ανά τμήμα και σε καμία περίπτωση λιγότερους από 20(!!);
•    Ποιος και τι ορίζει την ορθολογική κατανομή προσωπικού υπό συνθήκες ύπαρξης αναρίθμητων κενών ανά σχολικό έτος;
•    Γιατί βαφτίζεται το ελάχιστο όριο των 20(!) – όχι 12, όχι 16, όχι18, αλλά 20 μαθητών- αποτέλεσμα ερευνών στα πλαίσια της παιδαγωγικής επιστήμης και όχι αυτό που είναι; Δηλαδή, ωμή εναρμόνιση – για άλλη μια φορά- με τις  δημοσιονομικές προσαρμογές που σχεδιάζονται βάσει καθαρά οικονομοτεχνικών κριτηρίων;
•    Γιατί δεν τίθεται ξεκάθαρα το θέμα της βούλησης για μείωση προσλήψεων των αναπληρωτών, που τόσα χρόνια αναπληρώνουν τα φαντάσματα των εαυτών τους σε θέσεις μονίμων;
•    Με ποια λογική ο συντάκτης της έκθεσης εγγυάται ότι δε θα επέλθει «καμία έκπτωση» στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης;

Είναι φανερό, ότι δεν μπορούν να δοθούν πειστικές απαντήσεις στα παραπάνω. Ταυτόχρονα, όμως, είναι υποχρέωση όλων μας – υποχρέωση της κοινωνίας που επενδύει στην ποιοτική παιδεία, να πιέσουμε προς πάσα κατεύθυνση, για την άμεση απόσυρση ή αναθεώρηση του άρθρου 49. Η πατρίδα μας εδώ και μια δεκαετία δοκιμάζεται σκληρά. Η εκπαίδευση έχει πληρώσει πολλά κατά την περίοδο της κρίσης και θα περίμενε κανείς ότι τώρα είναι η ώρα να φύγει μπροστά. Μόνο, που με κάτι τέτοιο, σημειώνεται οπισθοδρόμηση.

Κάποιοι προτιμούν να «κλείνουν» τις παθογένειές της σε δυο ανορθόγραφα πανό και να πετούν την μπάλα στην εξέδρα, μιλώντας για απρόθυμους εκπαιδευτικούς.  Μήπως ήρθε η ώρα, όμως, να απαντήσει η πολιτική ηγεσία σοβαρά σε πρακτικά ζητήματα; Ποιος είναι ο στόχος της με αυτές τις λογικές; Ποια είναι τα δεδομένα με τα οποία εν έτει 2020 και εν μέσω πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης σχεδιάζονται πολυπληθείς τάξεις και μείωση διδακτικού προσωπικού; Ποιο είναι εντέλει το όραμα της ηγεσίας; Υπάρχει;

Ας γίνει, λοιπόν, κατανοητό, ότι θα πρέπει με την ίδια θέρμη που εναντιώνεται όλος ο εκπαιδευτικός κόσμος στο θέμα της κάμερας, να εναντιωθεί και σε μια τέτοια διάταξη, που είναι επιστημονικά αστήρικτη και αν εφαρμοστεί, θα οδηγήσει στην υποβάθμιση του σχολείου (όχι στην αναβάθμιση), στην ανεργία μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών και στην ουσιαστική αδυναμία στήριξης του μαθητή, ο οποίος είναι και το επίκεντρο της επιστήμης, που αναφέρεται δύο φορές στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.