Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Οι δάσκαλοι πεθύμησαν τους μαθητές τους

"Είμαι βέβαιος ότι ο κάθε δάσκαλος και όλοι οι δάσκαλοι μαζί πεθύμησαν τους μαθητές τους, όπως και οι μαθητές πεθύμησαν τους δασκάλους τους, μόνο που αυτή τη φορά δεν θα μπορέσει ο ένας να αγκαλιάσει τον άλλον, όπως παλιά"
Δημοσίευση: 24/05/2020
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Γεώργιος Δ. Καψάλης
Καθηγητής Παιδαγωγικού Τμήματος Δ.Ε., πρώην Πρύτανης Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Οι δάσκαλοι δεν χρειάζονται τη δημόσια υποστήριξη κανενός από εμάς. Έχουν πάντα ως σύμμαχο και υποστηρικτή  το ίδιο το έργο που προσφέρουν, την αγάπη των μαθητών τους, τον καθημερινό μόχθο και την καθημερινή επιδίωξή τους να είναι χαρούμενοι όλοι οι μαθητές τους, να γίνονται καλύτεροι όλοι οι μαθητές τους, να μαθαίνουν όλοι  οι μαθητές τους και να μαθαίνουν παράλληλα  και οι ίδιοι οι δάσκαλοι.

Υπηρετώντας για τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια σε ένα αξιόλογο Παιδαγωγικό Τμήμα,  που εκπαιδεύει δασκάλους, είχα και εξακολουθώ να έχω τη μεγάλη χαρά   και την ξεχωριστή τιμή να διδάξω σε χιλιάδες δασκάλων, οι περισσότεροι από τους οποίους εξακολουθούν και σήμερα  να υπηρετούν την εκπαίδευση.

Είχα, επίσης, τη σπάνια  δυνατότητα να διδάξω, να συνεργαστώ και να γνωρίσω χιλιάδες δασκάλων που δίδασκαν ήδη στα σχολεία και απέκτησαν από τα Τμήματά μας τους αντίστοιχους  πανεπιστημιακούς τίτλους, αλλά και σε εκατοντάδες δασκάλους που διδάσκουν την ελληνική γλώσσα στα σχολεία της Κύπρου της ελληνικής μειονότητας της Αλβανίας, στα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στον Καναδά, στη Βραζιλία και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αισθάνομαι υπερήφανος και είμαι πάντα υπερήφανος για τους φοιτητές μου που έγιναν δάσκαλοι, για τους δικούς μου δασκάλους, αλλά και ασφαλώς για όλους τους δασκάλους της πατρίδας μας.

Μπορεί να είναι αυτή η αμοιβαία καθημερινή τρυφερότητα, ευαισθησία και αλληλεπίδραση δασκάλου και μαθητή, μπορεί να είναι η απέραντη αγάπη που προσφέρει ο δάσκαλος αφειδώλευτα στους μαθητές τους, το βέβαιο είναι πως όλοι κρατάμε ζωντανή  στη θύμησή μας και στην ίδια τη ζωή μας τα αγαπημένα πρόσωπα των δασκάλων μας.  

Εξακολουθεί ο δάσκαλος να είναι σαν ο καθοδηγητής στη ζωή μας, σαν να σκεφτόμαστε με αυτόν, σαν να λέμε τώρα τι θα έλεγε ο δάσκαλος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο δάσκαλος δεν επιτρέπεται και δεν απουσίασε ποτέ από τα δύσκολα.

Από τα δύσκολα του μακρινού παρελθόντος, καθώς έπρεπε να κρατάει ζωντανή την κάθε γωνιά της πατρίδας μας, αλλά και από τα νεότερα δύσκολα, με την αβεβαιότητα της εργασίας και της   προσφοράς να τον κρατούν σε διαρκή αγωνία και να μην του επιτρέπουν να οργανώσει τη ζωή του.

Είναι, επίσης, βέβαιο πως και στις σημερινές δυσκολίες ο δάσκαλος δεν θα μπορούσε να μην  είναι παρών, να μην είναι, όπως πάντα, το στήριγμα και το σημείο αναφοράς της ελληνικής οικογένειας και του κάθε μαθητή ξεχωριστά.

Ο δάσκαλος από τη μια στιγμή στην άλλη στερήθηκε τους μαθητές του, σαν να στερήθηκε τον κόσμο ολόκληρο,  την ώρα που σχεδίαζε, που οργάνωνε, που ήθελε να τα ολοκληρώσει όλα με συνέπεια και ευθύνη.

Δεν αρνήθηκε ούτε για μια στιγμή να προσφέρει, έμαθε, μίλησε στην καρδιά των μαθητών του, συγκινήθηκαν αυτοί, συγκινήθηκε και ο ίδιος, γνωρίζοντας καλά πού βρίσκονται κάθε φορά τα όρια.

Είμαι βέβαιος ότι ο κάθε δάσκαλος και  όλοι οι δάσκαλοι μαζί πεθύμησαν τους μαθητές τους, όπως και οι μαθητές πεθύμησαν τους δασκάλους τους, μόνο που αυτή τη φορά  δεν θα μπορέσει ο ένας να αγκαλιάσει τον άλλον, όπως παλιά.

Οφείλουμε όλοι έναν μεγάλο σεβασμό και μια απεριόριστη εκτίμηση στο έργο των δασκάλων. Τα αξίζουν!

Σχόλια (8)

 
ΜΑΡΙΑ
24 Μάιος 2020 23:38

ΣΟΦΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΣΟΦΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!!!!

 
Αθανάσιος I. Καλαμάτας
25 Μάιος 2020 14:48

Επιτέλους, κι ένας ΔΑΣΚΑΛΟΣ που διασώζει ο κύρος των δασκάλων - καθηγητών. Υποκλίνομαι στη σοφία σας κ. Καψάλη. Και ετούτη την ώρα ενθυμούμαι κι αυτό που γράφει ο Ζήσιμος Λορεντζάτος στα Collecanea (σήμερα συμπληρώνονται 105 χρόνια από τη γέννησή του): «Μήπως, λοιπόν, είναι τελικά ένα (και όχι δύο) μαθητής και δάσκαλος, χθεσινός μαθητής, σημερινός δάσκαλος, αυριανός δάσκαλος, σημερινός μαθητής – μια συνέχεια; Νόμος της τέχνης», (Λορεντζάτος, 2009: 227 [443]).

 
παράξενη χώρα
25 Μάιος 2020 16:46

Ασφαλώς και οι δάσκαλοι των παιδιών μας αξίζουν κάθε σεβασμό και τιμή.
Όμως υπάρχει λόγος να τους φερόμαστε σαν να είναι άνθρωποι, επιστήμονες και επαγγελματίες ανασφαλείς, μειωμένης αυτοεκτίμησης και έχοντες ανάγκη χτυπημάτων στην πλάτη;
Τι περίεργη συνήθεια είναι αυτή, κάθε τρεις και λίγο να βγαίνει κάποιος και να τους συγχαίρει; Δεν έχουν ανάγκη οι άνθρωποι να τους αντιμετωπίζουμε όπως το φουκαρά με τυλιγμένα στην προπολεμική πετσέτα ψωμοτύρι και ντομάτα για κολατσιό στην έδρα. Βελτίωση των συνθηκών δουλειάς τους, καλύτερη επιμόρφωση, καλύτερες αμοιβές και ασφαλώς αξιολόγηση. Τότε μόνο ανεβαίνει το κύρος τους και παίρνουν δύναμη και αυτοπεποίθηση. Και τα συγκαταβατικά λόγια δεν θα αξίζουν τίποτα.

 
katerina
25 Μάιος 2020 19:34

Αισθάνομαι υπερήφανη που είχα την τιμή να έχω τέτοιους ακαδημαϊκούς δασκάλους.Ευχαριστούμε κύριε Καψάλη.

 
Ψηφιακός δάσκαλος
25 Μάιος 2020 22:50

Όαση, τα λόγια σας κ. καθηγητά. Αποδεικνύετε πως είστε ΔΑΣΚΑΛΟΣ κι όχι πανεπιστημιακός με ξύλινη γλώσσα. Άραγε πόσοι "δικοί σας" ασπάζονται τα λόγια σας; Συγχαρητήρια!!!

 
Quixotakis
26 Μάιος 2020 10:19

@παράξενη χώρα
Ωρ'τι 'ναι τούτ' η αποκοτιά;
Έχουμε τρελάνει τον Ήλιο τον Ηλιάτορα με τις αποκοτιές μας κι έρχεστε εσείς και προσθέτετε άλλη μία!
Άκου εκεί!
« Βελτίωση των συνθηκών δουλειάς τους, καλύτερη επιμόρφωση, καλύτερες αμοιβές και ασφαλώς αξιολόγηση. »!

 
Γιώργος Μαυρογ.
26 Μάιος 2020 15:42

Δεν περίμενα από πανεπιστημιακό δάσκαλο να αξιοποιήσει άκομψα τη δημόσια υποστήριξη και συμπαράσταση στους δασκάλους για να περιαυτολογήσει άτεχνα ως Δάσκαλος των χιλιάδων δασκάλων. Χωρίς να το καταλάβει, ο Δάσκαλος έκοψε από τη λάμψη των δασκάλων που ήθελε να υμνήσει. Έκανε και κάτι άλλο: επέλεξε να κάνει ύμνους μόνο για τους δασκάλους των δημοτικών σχολείων, αφήνοντας έξω τις δασκάλες, τις νηπιαγωγούς και τους δασκάλους και τις δασκάλες των γυμνασίων και των λυκείων… Ίσως κι εδώ μιλούσε για το "δικό" του "αξιόλογο Παιδαγωγικό Τμήμα"

 
Teacher
05 Ιουν 2020 04:00

Γιώργος Μαυρογ.

Εντάξει, ίσως αυτή η φράση δεν ήταν απόλυτα ταιριαστή αλλά δεν το παρεξήγησαν και πολλοί λογικά και ούτε είχε σκοπό να προσβάλλει ο κ. Καψάλης κάποιον. Είναι λογικό να μιλάει για τους δασκάλους των Δημοτικών καθώς μιλάμε για Καθηγητή ενός ΠΤΔΕ (το οποίο συγκεκριμένο όντως αξιόλογο είναι κιόλας). Εαν ο ίδιος δίδασκε και σε νηπιαγωγούς και καθηγητές Γυμνασίων και Λυκείων, τότε ναι θα τους έλεγε και αυτούς καθώς θα είχε συμβάλλει σε κάτι.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ