Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Η μεγάλη μαθητική φυγή: Η Ελλάδα νοσεί (;)

Αν υφίστανται οι αναγκαίοι υγειονομικοί λόγοι, τότε δεν υφίσταται κανένα σχόλιο για την επιλογή αυτή των γονέων να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από το σχολικό περιβάλλον
Δημοσίευση: 30/05/2020
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

του Παντελή Γαλίτη

Συνήθως, το να επανέρχεται κανείς σε θέματα που φαίνεται να έχουν επαρκώς αναδειχθεί, ίσως είναι περιττή ενέργεια. Στην περίπτωση όμως των σχεδόν (;) άδειων από μαθητές, σχολείων, η επαναφορά αυτού του θέματος δεν είναι περιττή.

Όπως είναι γνωστό, η Πολιτεία, ενώ προχώρησε στην επαναλειτουργία των σχολικών μονάδων (από τις 11 Μαΐου 2020 για την Γ΄ Λυκείου και από τις 18 Μαΐου 2020 για την Α΄ και Β΄ Λυκείου, καθώς και για τους μαθητές των Γυμνάσιων) έδωσε απλόχερα την δυνατότητα στους μαθητές με μια απλή Υπεύθυνη Δήλωση των γονέων τους να μπορούν να μην προσέρχονται στα σχολεία τους, εφόσον στην

Δήλωση αυτή αναφέρεται ότι: «το τέκνο μου ανήκει σε ομάδα αυξημένου κινδύνου για νόσηση από COVID-19» ή «έχω άτομο στο οικογενειακό μου περιβάλλον που ανήκει σε ομάδα αυξημένου κινδύνου για νόσηση από COVID-19 ή ήδη νοσεί» (ΥΑ Αριθμ. 52840/ΓΔ4/ΦΕΚ 1765 Β΄/08-5-2020).

Από τα στατιστικά στοιχεία που εμφανίζονται στα ΜΜΕ, αλλά, κυρίως, από την καθημερινότητα των σχολείων, φαίνεται πως η χρήση της Υπεύθυνης αυτής Δήλωσης άγγιξε – ή μήπως ξεπέρασε; - τα όρια της κατάχρησης. Είναι, αλήθεια, δύσκολη η χρήση αυτής της λέξης, αφού ελλοχεύει ο  κίνδυνος της προσβολής συνανθρώπων μας, που πράγματι ανήκουν στις περιπτώσεις των οικογενειών που έχουν στο σπίτι τους άτομα τα οποία ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες. Όμως, ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός των Υπεύθυνων Δηλώσεων που κρατούν τους μαθητές μακριά από τα σχολεία τους, φαίνεται να σχηματίζει το περίγραμμα μιας χώρας που νοσεί...

Σίγουρα, την πρώτιστη ευθύνη αυτής της τραγελαφικής κατάστασης φέρει η Πολιτεία, που έδωσε την ανεξέλεγκτη δυνατότητα να απουσιάζουν από τα σχολεία οι μαθητές με μια εύκολη διαδικασία.

Αυτήν την ενέργεια της Πολιτείας σχολιάσαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, εστιάζοντας στον προβληματισμό που γεννά η αναγκαιότητα της απόφασης να επαναλειτουργήσουν τα σχολεία.
Εφόσον όμως αποφασίστηκε η επαναλειτουργία των σχολικών μονάδων, ο προβληματισμός για την κατάσταση αποσύνθεσης στην οποία έχουν περιέλθει τα σχολεία μας επιμερίζεται εκτός από την καταφανή ευθύνη της Πολιτείας και στην ευθύνη των γονέων.

Είναι φανερό ότι  η ευθύνη των γονέων στην χρήση αυτού του, αναγκαίου για τους έχοντες πράγματι τους προβλεπόμενους λόγους, μέτρου, ίσως θα έπρεπε να μετρήσει ως διπλή και τριπλή πριν υλοποιηθεί. Τα παιδιά μας, ενώ βρίσκονται μακριά από τα σχολεία τους εδώ και περισσότερο από δυόμισι μήνες, επιλέγεται να συνεχίσουν να κρατιούνται μακριά από αυτά για άλλους τρεις – το λιγότερο – μήνες. Σχεδόν μισό χρόνο μακριά από το σχολείο… Ευτυχώς, η προσπάθεια των εκπαιδευτικών να κρατηθούν κοντά στους μαθητές τους όλο το προηγούμενο διάστημα μέσω του διαδικτύου (σύγχρονη και ασύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση) απάλυνε τις δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της απομάκρυνσης των παιδιών από τους σχολικούς χώρους.

Αν υφίστανται οι αναγκαίοι υγειονομικοί λόγοι, τότε δεν υφίσταται κανένα σχόλιο για την επιλογή αυτή των γονέων να κρατήσουν τα παιδιά τους μακριά από το σχολικό περιβάλλον. Αν  όμως εκλείπουν οι ουσιώδεις λόγοι αυτής της «αποχής» από τα μαθήματα, τότε αυτή η ομαδική επιλογή γεννά σκέψεις απογοήτευσης.

Απογοήτευσης, για το γεγονός ότι προσφέρουμε στα παιδιά μας μη θετικά παραδείγματα και στάσεις ζωής.

Απογοήτευσης, για το γεγονός ότι ενισχύεται η εντύπωση – ή μήπως παγιώθηκε ήδη; – ότι η υποχρέωση της εκπαίδευσης στο σχολείο μπορεί να τίθεται σε εύκολη διαπραγμάτευση και, κατ’ επέκταση, σε αμφισβήτηση (ίσως αυτή η τελευταία αναφορά να προσφέρει λαβές για σχόλια σχετικά με την ποιότητα της προσφερόμενης εκπαίδευσης, όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι, προκειμένου να απαξιωθεί ο θεσμός του σχολείου).

Απογοήτευσης, ότι το σχολείο πολύ εύκολα μπορεί πλέον να απεμπολείται ως αξία, όχι όμως και οι καθημερινές ρηχές απολαύσεις.

Απογοήτευσης, που λίγο ύπνος παραπάνω αποτελεί ισχυρό κίνητρο αποφυγής της προσέλευσης στα σχολικά προαύλια και στις σχολικές αίθουσες.

Απογοήτευσης, στην σκέψη ότι τα ίδια αυτά παιδιά που αποφεύγουν να έρθουν στο σχολείο, θα συγχρωτιστούν σε χώρους που προσφέρουν διασκέδαση, χωρίς τώρα ο φόβος να δημιουργήσουν προβλήματα υγείας στο οικείο περιβάλλον τους να πτοεί αυτούς ή τους γονείς τους.

Απογοήτευσης, για το γεγονός ότι η εικόνα που τελικά αναδύεται, είναι η εικόνα μιας χώρας που φαίνεται να θέλει να ισχυριστεί ότι νοσεί...

Αντίδοτο ισχυρό κατά της απογοήτευσης είναι η αισιοδοξία. Θα πρέπει αυτήν να ενεργοποιήσουμε, όσο δύσκολο και αν φαντάζει σήμερα. Και αυτή η ενεργοποίηση δεν έχει καλύτερη αφετηρία από την αφύπνιση των ενεργοφόρων δυνάμεων αυτού του τόπου. Τους νέους και τις νέες. Τα παιδιά μας. Τους μαθητές και τις μαθήτριες μας. Αυτούς να ενεργοποιήσουμε, προσφέροντάς τους μηνύματα αισιοδοξίας και θέλησης για προσπάθεια, επιθυμίας βελτίωσης της ποιότητας της ζωής τους ακόμη κι όταν αυτό απαιτεί αγώνες σε δύσκολες συνθήκες, ανάδειξης του γεγονότος ότι «τα αγαθά κόποις κτώνται» και ότι η λογική της «ήσσονος προσπάθειας» δεν έχει προοπτική. Και, εντέλει, να αναδείξουμε την αξία της εκπαίδευσης ως ύψιστου πολιτισμικού αγαθού, και του σχολείου ως χώρου που διακονεί αυτήν την αξία, και όχι ως χώρου και όρου διαπραγμάτευσης προς αποφυγή του.

Σχόλια (13)

 
Εκ
30 Μάιος 2020 09:18

Έτσι όπως τα λες είναι, αγαπητέ συνάδελφε. Αλλά ποιος να να σ'ακούσει; Το υπουργείο προχώρησε σε μια "ανήθικη" ρύθμιση η οποία απορρυθμιζει αυτό ακριβώς που υποτίθεται ότι επεδίωκε να θέσει σε επαναλειτουργία: το σχολείο. Στο δικό μου σχολείο προσέρχονται καθημερινά περίπου 70 μαθητές από τους 200 που θα όφειλαν να προσέλθουν με το εκ περιτροπής σύστημα. Ένα θαύμα

 
Q...s-Άντεστε!
30 Μάιος 2020 10:22

Συμφωνώ μαζί σας!
Προτείνετε μία εκπαιδευτική επανάσταση, αυτή η επανάσταση πρέπει να έχει και τους κατάλληλους ηγέτες που με έδρα το Υπουργείο θα οργώσουν όλη την Ελλάδα, θα μιλήσουν σε πλατείες γεμάτες χιλιάδες παιδιά και δασκάλους - οι γονείς να μείνουν σπίτι - και θα είναι νέοι, σαν τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη και θα έχουν την ορμή και το πάθος του Μίκη!
Ναι! Αυτό χρειάζεται η Πατρίδα!
Θα στηρίξουν την Επανάσταση οι τριακόσιοι;

 
Ανώνυμος
30 Μάιος 2020 12:13

Το σχολείο έχει απαξιωθεί εδώ και πολλά χρόνια. Απλά δόθηκε τώρα η ευκαιρία στους μαθητές να το εκφράσουν ακόμα πιο έντονα ( κατά τη γνώμη μου καλά κάνουν). Και βέβαια είναι μία κατάσταση που δύσκολα διορθώνεται

 
εκπ/κός
30 Μάιος 2020 15:37

Από τα μέσα Μαρτίου λέω ότι η πολιτεία, άδραξε την ευκαιρία που της δόθηκε λόγω της πανδημιας για να καταφέρει τα εξης.
1. Φόβισε τους πολιτες για να τους διαχειριζεται πιο ευκολα
2.έκανε τους περισσοτερους φτωχότερους και αποδυναμωμενους
3. έφερε την κοινωνικη απομονωση με καθε τροπο
4.Εδωσε την δυνατότητα στα παιδια να απομακρυνθουν χωρις δυσκολια απο τα σχολεια τους
5.Οι εργαζομενοι,εργαζονται λιγοτερο,χωρις συνεπειες, με τηλεεργασια ανεξελεγκτη απο αποψηωραριου
6. έβαλε την εκκλησια στο περιθωριο,προφασιζομενη ιατρικες προτασεις
7.Βυθισε την χωρα σε κριση,οι πολιτες σε καταθλιψη, η κυβερνηση επιχαιρει για την Πυρρειο νίκη

 
LEGEND
30 Μάιος 2020 19:29

Η αποχή από τη μάθηση (γιατί κανένα από αυτά τα παιδιά που κάθονται σπίτι χωρίς ουσιώδη λόγο δεν μαθαίνει κάτι από άλλες πηγές εκτός του σχολείου που απαξιώνει) είναι κοινωνικά επικίνδυνη. Είναι ακριβώς το δείγμα της αποσύνθεσης και της ηθικής κατάπτωσης της ελληνικής κοινωνίας. Είμαστε όλοι υπόλογοι για αυτή την κατάντια. Κυρίως όμως οι γονείς που έπαψαν από καιρό να διαπαιδαγωγούν τα παιδιά τους και να είναι απλά κολλητάρια με αυτά. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από γονείς και δασκάλους. Φίλους έχουν και καλύτερους από εμάς.

 
Εκπαιδευτικος
30 Μάιος 2020 20:53

Τι δεν καταλαβατε;Το σχολειο το εκαναν προαιρετικο με ατομικη ευθυνη των γονεων.Εχουμε να δουμε πολλα επεισοδια σε αυτο το σηριαλ.Υπαρχει και ο ιδιωτικη εκπαιδευση μην ανησυχειτε.Αυτη ειναι η αριστεια.

 
και κάτι ακόμα
30 Μάιος 2020 21:48

πολύ καλή η τοποθέτηση και οι προβληματισμοί του αρθρογράφου. Στην "ανήθικη" ρύθμιση όπως σχολιάστηκε του υπουργείου και την επιπόλαιη; ή και ανεύθυνη στάση των γονέων προσθέστε και την στάση πολλών συναδέλφων που με τον τρόπο τους ενθαρρύνουν την αποχή των μαθητών από το σχολείο, όταν οι ίδιοι μοιράζουν υπεύθυνες δηλώσεις "κλείνοντας" τους το μάτι, όταν απουσιάζουν με αστείες δικαιολογίες, δεν προβαίνουν σε αναπροσαρμογή του προγράμματος και τόσα άλλα απογοητευτικά δείγματα....., Δυστυχώς νομίζω πως με αβάσταχτη ελαφρότητα πριονίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε... Ας αντιληφθούμε ότι η απαξίωση του σχολείου τους πρώτους που θα θίξει και δεν θα έχουμε κανένα σύμμαχο πέρα από τις συντεχνιακές μας αφηγήσεις, που κανένα δε θα πείθουν, είναι οι εκπαιδευτικοί. Ας αντιληφθούμε ότι κανένα υπουργείο αλλά εμείς είμαστε που πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να απευθυνθούμε και να αφυπνίσουμε τις "ενεργοφόρες" δυνάμεις αυτού του τόπου δίνοντας το παράδειγμα στους μαθητές μας πριν είναι πολύ αργά και για τον τόπο και για το εργασιακό μας μέλλον.

 
ΕΛΈΝΗ
30 Μάιος 2020 22:13

Συνάδελφοι , δεν είναι μόνο αυτό. Ακόμα και μαθητές που παρακολουθούσαν τα εξ αποστάσεως μαθήματα και στη συνέχεια έρχονταν στο σχολείο , αναγκάστηκαν (όπως λένε) να σταματήσουν τα μαθήματα στο σχολείο , διότι άρχισαν τα θερινά μαθήματα στο φροντιστήριο σε πρωινή ώρα!!. Επίσης τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών που ετοιμάζονται για τις εξετάσεις των διάφορων πτυχίων, έβαλαν τα μαθήματα πρωινή ώρα! Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα αρκετοί μαθητές να σταματήσουν να έρχονται στο σχολείο.

 
ΣΔ
31 Μάιος 2020 09:00

Σκεφτείτε δε γιατί κρατούν τους φοιτητές μακριά από τα πανεπιστήμια επιβάλλοντας ταχα με αποφάσεις αυτοδιοικητικές διαβλητές, ανισότιμες και light εξετάσεις εξ αποστάσεως ενώ πολλοί φοιτητές συνοστίζονται στα μπαράκια και καφέ

 
Ε.Λ.
31 Μάιος 2020 21:11

Και τι προτείνετε; Να διακινδυνεύσουν την υγεία τους οι ανήκοντες στις ευπαθείς ομάδες για χάρη των υγειών;
Κακά τα ψέματα, κανονικότητα δεν μπορεί να υπάρξει ενώ ο ύπουλος ιός είναι εδώ.
Συνθήκες προστασίας της δημόσιας υγείας δεν μπορούν να υπάρξουν όσο οι ασυγκράτητοι συμπολίτες μας συμπεριφέρονται επιπόλαια και τελικά αντικοινωνικά.
Το θέμα των μέτρων δεν είναι θέμα επιβολής από πάνω, αλλά θέμα υπευθυνότητας και κοινωνικής ευαισθησίας.
Δυστυχώς για χάρη όλων αυτών υποχρεωνόμαστε οι ανήκοντες στις ευπαθείς ομάδες να αυτοπεριοριζόμαστε υπακούοντας στις υποδείξεις των θεραπόντων γιατρών μας.
Αντί λοιπόν να ισοπεδώνετε αβασάνιστα την επιλογή μας (που στο κάτω κάτω είναι και για μας πρωτόγνωρη, αλλά αναγκαία), μήπως θα ήταν πιο χρήσιμο να καυτηριάσετε την ανεύθυνη στάση πολλών συμπολιτών μας που παραβλέποντας τον κίνδυνο, υιοθετούν επικίνδυνες συμπεριφορές;
Αν η προσοχή και η υπευθυνότητα ήταν υπόθεση όλων μας, να είστε βέβαιοι ότι περισσότερα παιδιά θα βρίσκονταν στα σχολεία τους.

 
Εκπαιδευτικός και γονιός
31 Μάιος 2020 21:55

Προς LEGENT. Τώρα αντιληφθήκατε την απουσία των γονέων από την διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους; Πρώτα απ' όλα πρέπει να γίνουν οι ίδιοι το παράδειγμα για τα παιδιά τους και να τα μυήσουν σε στάσεις και συμπεριφορές που θα προστατεύουν τα ίδια και τους άλλους. Όταν όμως η έγνοια τους είναι μόνο ο καφές και η κουβεντούλα στην καφετέρια, τα νύχια, το μαλλί και η επίδειξη, τι να περιμένει κανείς;
Δυστυχώς σε μια έκτακτη συνθήκη τέτοιας σοβαρότητας, αποδεικνυόμαστε απλά κατώτεροι των περιστάσεων. Η ανευθυνότητα και ο κοινωνικός αυτοματισμός στο μεγαλείο τους. Δυστυχώς και από κάποιους εκπαιδευτικούς που τα μετράνε όλα με όρους συντεχνιακούς. Κρίμα.

 
Venceremos
01 Ιουν 2020 15:44

Σωστή η τοποθέτηση σας. Θα συμφωνήσω επίσης στο γεγονός ότι πολλά φροντιστήρια "τρίβουν" τα χέρια τους, γιατί όχι μόνο γύρισαν και κάνουν μάθημα τις πρωινές ώρες αλλά αφήνουν και το απόγευμα ελεύθερο στους γονείς/μαθητές για βόλτες!! Τελικά ο Έλληνας θέλει να πληρώνει είτε για να κάνει κάτι (ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια, ιατρεία, ωδεία, γυμναστήρια, κτλ...) ή για να μην κάνει κάτι (γι'αυτό και η χρήση προστίμου σε ό,τι κατά τα άλλα θα έπρεπε να είναι κοινωνική ευθύνη).

 
Παναγιώτης Β
01 Ιουν 2020 21:26

@LEGEND
Τα "ιδιαίτερα" στην δημόσια εκπαίδευση είναι, πλέον, γεγονός!
Η κόρη μου (φοιτά στην γ' Γυμνασίου) παρακολούθησε και τα τρία μαθήματα, σήμερα, ΜΟΝΗ της.
Ο γιός μου (φοιτά στην α' Λυκείου) παρακολούθησε και τα δύο μαθήματα, την Παρασκευή, ΜΟΝΟΣ του. Σήμερα, φυσικά, δεν είχε μαθήματα, καθώς έπρεπε να τά παρακολουθήσει Ο συμμαθητΗΣ του από το άλλο υποτμήμα.

Γιατί δεν συγχωνεύονται τα υποτμήματα, στις περιπτώσεις που τα τμήματα ...δεν "γεμίζουν ούτε ταξί";
Γιατί καταχωρίστηκαν οι βαθμοί του τετραμήνου πριν τελειώσει το τετράμηνο; Και, πέραν αυτού, ήταν ανάγκη να ανακοινωθεί στους μαθητές και μάλιστα με πελιδνό τρόπο (π.χ. "Τί θέλετε κι έρχεστε; Οι βαθμοί σας έχουν μπει.");;;

Η τραγική ειρωνεία είναι πως, περισσότερη διδασκαλία γινόταν, κουτσά στραβά, κατά την διάρκεια της κάθαρσης. Πλέον, ούτε ΕξΑΕ γίνεται.
Και για αυτό, ΔΕΝ ευθύνονται οι γονείς και ΔΕΝ ευθύνονται οι μαθητές.

Καλό σας μήνα!

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ