Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Η επιλογή της β’ ξένης γλώσσας στο Δημοτικό Σχολείο

Στην πολυπολιτισμική κοινωνία των ημερών μας, η πολυγλωσσία έχει έναν πρωτεύοντα ρόλο και πιστεύω, πως είναι η καταλληλότερη συγκυρία, ώστε οι ξένες γλώσσες να πάρουν τη θέση, που αξίζει να έχουν στο σχολικό γίγνεσθαι!
Δημοσίευση: 30/07/2020
Σχολεία
Alt Text: 
Σχολεία
Title Text: 
Σχολεία
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Γεωργία Α. Κουτσιανοπούλου
Εκπαιδευτικός ΠΕ05 Γαλλικής Γλώσσας

Στα Δημοτικά Σχολεία της χώρας, μία ακόμη σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε πριν από έναν μήνα, έστω και κάτω από δύσκολες και πρωτόγνωρες συνθήκες, λόγω του covid-19.

Έχουν προκύψει βέβαια διάφορες αλλαγές, που αφορούν στον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα, στη διδασκαλία κάποιων δεξιοτήτων, αλλά τα περί β’ ξένης γλώσσας παραμένουν ίδια και αρκετές φορές, εις βάρος των αντίστοιχων ειδικοτήτων.

Ας γίνω όμως πιο σαφής. Η ειδικότητα ΠΕ05 (Γαλλικής Γλώσσας) είναι από τις παλαιότερες της Β/θμιας Εκπαίδευσης, που έχει βέβαια εισαχθεί και στην Α/θμια. Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε μεταταγμένοι από τη Β/θμια Εκπαίδευση στην Α/θμια, όπου καθώς μπήκαμε, χάσαμε προνόμια, όπως τις οργανικές μας θέσεις ή ένα πιο πλήρες και πιο ασφαλές ωράριο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, η μετάταξή μας ήταν επιλογή μας και Δόξα τω Θεώ πριν δύο (2) χρόνια, οι Δ/νσεις Α/θμιας Εκπ/σης της χώρας μάς τοποθέτησαν οργανικά σε κάποιο Δημοτικό Σχολείο, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτα, αφού για να συμπληρώσουμε το ωράριό μας, «τρέχουμε» κυριολεκτικά σε τέσσερα (4), πέντε (5) ή έξι (6) σχολεία, με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται! Στους περισσότερους νομούς και ιδιαίτερα στους μεγαλύτερους, οι οργανικές θέσεις δόθηκαν σε 25 και πλέον εκπαιδευτικούς Γαλλικής Γλώσσας και σε 5 έως 10 εκπαιδευτικούς Γερμανικής Γλώσσας (ένα τυχαίο παράδειγμα). Η απόκλιση είναι αρκετά μεγάλη, με αποτέλεσμα τον Σεπτέμβρη, σπάνια η διδασκαλία των δύο ξένων γλωσσών να αρχίζει συγχρόνως. Έχει συμβεί, σε αρκετά σχολεία, και για ένα μεγάλο διάστημα, οι εκπαιδευτικοί των Γαλλικών να επιτηρούν το τμήμα Γερμανικών ταυτόχρονα με το δικό τους … εάν δεν υπάρχει διαθέσιμος εκπαιδευτικός ή αν δεν μπορεί κάποιες φορές ο ίδιος ο Διευθυντής, γεγονός που παίρνει αρνητικές διαστάσεις και για τον εκπαιδευτικό της Γαλλικής Γλώσσας και για τους μαθητές, αν ο Διευθυντής δεν λάβει δραστικά και αποφασιστικά μέτρα για την ομαλοποίηση της κατάστασης.

Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί ΠΕ05, αν και παλαιότεροι, και παρά την ύπαρξη της οργανικής τους θέσης, κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς ώρες, γιατί καλείται ένα παιδί στην ηλικία των 10 ετών (Δ’ Δημοτικού) να επιλέξει β’ ξένη γλώσσα, με ποια κριτήρια άραγε, το γούστο της μητέρας, του πατέρα, των γονέων, την επιλογή του «κολλητού» ή της «κολλητής», τη γνώμη ίσως των Διευθυντών ή των εκπαιδευτικών των σχολείων, την ηλικία ίσως της εκπαιδευτικού της β’ ξένης, την ομορφιά της ή το στυλ της ή στο φινάλε τις προοπτικές της β’ ξένης γλώσσας, που, αν είναι δυνατόν;;;!!! τις οραματίζονται οι γονείς από την ηλικία των 10 ετών των παιδιών τους;;;

Στα Δημοτικά Σχολεία, με τον νέο νόμο, αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα, μειώνονται τα τμήματα, μειώνονται θέσεις εργασίας για τους εκπαιδευτικούς. Πέρα από αυτά προκύπτουν και ιοί, όπως ο covid-19 με αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό του μαθήματος της β’ ξένης γλώσσας, αφού η συνένωση τμημάτων απαγορεύεται!!! Πού βαδίζουμε λοιπόν; Σε λίγο, αναρωτιέμαι, αν θα έχουμε και λόγο ύπαρξης, αφού και νέες δεξιότητες, που από την επόμενη σχολική χρονιά θα διδάσκονται στα Δημοτικά Σχολεία, φημολογείται, ότι αυτό θα υλοποιηθεί από τους δασκάλους.

Πριν από δύο (2) χρόνια, στα περί β’ ξένης γλώσσας, προστέθηκε μια πολύ «ζημιογόνα» παράμετρος, που υποστηρίζει, ότι σ’ ένα Δημοτικό Σχολείο, τα ξενόγλωσσα τμήματα θα πρέπει να είναι τόσα, όσα και της γενικής παιδείας!!! Έμμεσα μ’ αυτό το καθεστώς κάποια από τις δύο ξενόγλωσσες ειδικότητες χάνει ώρες!!! Ας αναφερθούμε σ’ ένα τυχαίο παράδειγμα. Συμβαίνει σε κάποια σχολεία να υπάρχουν δύο τμήματα γενικής παιδείας, Ε1 και Ε2. Στους 43 μαθητές, οι 14 ή 15 ή 16 επιλέγουν, για παράδειγμα, τη γαλλική γλώσσα. Οι υπόλοιποι επιλέγουν γερμανικά. Για ξενόγλωσσο τμήμα, οι 14, 15 ή 16 μαθητές είναι ένας τέλειος αριθμός. Κι όμως, (1η αδικία) τα παιδάκια αυτά υποχρεούνται να παρακολουθήσουν γερμανικά, αφού η δημιουργία, τριών (3) ξενόγλωσσων τμημάτων είναι ανέφικτη, από τη στιγμή, που τα τμήματα γενικής παιδείας είναι δύο (2). Στο μεταξύ ο εκπαιδευτικός της Γαλλικής Γλώσσας χάνει ώρες (2η αδικία) κι ας έχει 25 ή και παραπάνω χρόνια υπηρεσίας, κι ας είναι μόνιμος με τα περισσότερα ίσως μόρια, κι ας έχει χρόνια την οργανική του θέση στον νομό … Και φυσικά, δεν αντιλέγει κανείς, ότι μπορεί να συμβεί και το αντίθετο μεταξύ των δύο γλωσσών! Υποτίθεται ότι είμαστε μόνιμοι, ότι εξασφαλίσαμε οργανικές θέσεις, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται, έως την ηλικία των 67 ετών, όπου θα είμαστε, πρώτα ο Θεός, στην ενεργό δράση, μάλλον θα «κυνηγάμε πελάτες», όπως πολύ ορθά, πριν από κάποια χρόνια, προέβλεψε μια αξιόλογη σχολική μας σύμβουλος.

Το Υ.ΠΑΙ.Θ. προτείνει και πρεσβεύει προβάδισμα στις ξένες γλώσσες και στην διδασκαλία τους στο Δημοτικό Σχολείο. Στην πολυπολιτισμική κοινωνία των ημερών μας, η πολυγλωσσία έχει έναν πρωτεύοντα ρόλο και πιστεύω, πως είναι η καταλληλότερη συγκυρία, ώστε οι ξένες γλώσσες να πάρουν τη θέση, που αξίζει να έχουν  στο σχολικό γίγνεσθαι!

 

Σχόλια (2)

 
Nikos
30 Ιουλ 2020 14:39

Εδω δεν ξέρουν τα παιδιά απλά πράγματα.
Δεν μπορούν να γράψουν έκθεση. Η Β ξένη γλώσσα μαςμάρανε

 
Maria
31 Ιουλ 2020 10:30

Φυσικά και δεν ξέρουν τα παιδιά απλά πράγματα και δεν μπορούν να γράψουν έκθεση.Ποιος φταίει άραγε γι'αυτό,έχετε αναρωτηθεί;Πόσο προετοιμασμένα είναι τα παιδιά όταν ξεκινούν το σχολείο και τί σχέση έχουν με το διάβασμα βιβλίων;Οι ξένες γλώσσες είναι άσχετο θέμα και αφορά την πολυπολιτισμικότητα, τις ανάγκες της αγοράς και φυσικά είναι θέμα κουλτούρας.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.