Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Η νοοτροπία περί βιβλιογραφικής κάλυψης των μαθημάτων, ως βραδυφλεγής βόμβα διάλυσης των δημοσίων Πανεπιστημίων

Δημοσίευση: 18/11/2020
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Γράφει ο Νικήτας Χιωτίνης

Το ζήτημα της βιβλιογραφικής κάλυψης των μαθημάτων στα δημόσια -δηλαδή δήθεν δημόσια - Πανεπιστήμια της χώρας, μας ταλανίζει πολλές  δεκαετίες. Σήμερα φαίνεται να έχουμε φτάσει σε οριακά επίπεδα, που αφορούν στην ίδια την ύπαρξη των Πανεπιστημίων αυτών.  

Μέχρι τη δεκαετία του -50, η θεωρία και η πρακτική των επιστημών ήταν, θα λέγαμε, ελέγξιμη. Στα Πανεπιστήμια ο καθηγητής δίδασκε και είτε ο ίδιος είτε οι επιμελέστεροι των φοιτητών, συνέτασαν και εξέδιδαν σε έντυπη μορφή τη διδασκαλία του.  Η διαδικασία μετάδοσης γνώσεων λειτουργούσε έτσι ομαλώς.  

Από τη δεκαετία του -60 όμως και μετά, τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Οι επιστήμες άρχισαν να εξελίσσονται  με φρενήρη ρυθμό, σε σημείο που σήμερα να είναι αδύνατον   ένας καθηγητής, αλλά και ένα Πανεπιστήμιο, να καλύψουν τις εξελίξεις αυτές.    Οφείλουν κυρίως   να  αφυπνίσουν το ενδιαφέρον των φοιτητών τους  στην αναζήτηση της τεράστιας   υφιστάμενης πληροφορίας,  αλλά και να τους ευαισθητοποιήσουν στην ανάγκη έρευνας. Γιατί τα   Πανεπιστήμια στην έρευνα   αρχικώς προσβλέπουν, καίτοι για κάποιο διάστημα, μετά τη δεκαετία του -50, η κοινωνία απαιτούσε κυρίως την ανταπόκρισή τους στις   άμεσες ανάγκες της κατεστραμμένης από τον πόλεμο Ευρώπης.

Τα Πανεπιστήμια της Ευρώπης ανταποκρίθηκαν αμέσως στις νέες απαιτήσεις. Δυστυχώς στην Ελλάδα τα Πανεπιστήμια έμειναν προσκολλημένα στη μεταπολεμική περίοδο, δηλαδή στην ανάγκη άμεσης σύνδεσή τους με την «αγορά εργασίας», η οποία   στην Ελλάδα ουδέποτε είδε πέραν του παρόντος. Από τη δεκαετία όμως του -70 υποβαθμίστηκε περαιτέρω ο ρόλος τους.  Ενώ σε κανένα Πανεπιστήμιο του εξωτερικού τα μαθήματα δεν εξαρτώντο από συγκεκριμένη βιβλιογραφία -πόσο μάλλον από ένα και μόνο βιβλίο- η επτάχρονη  δικτατορία (1967-74), που ήθελε να φανεί αρεστή στους φοιτητές, εγκαθίδρυσε την «παιδεία του ενός βιβλίου». Ο καθηγητής όφειλε να δώσει ένα βιβλίο στους φοιτητές τους ή έστω τις σημειώσεις του και από αυτό να τους εξέταζε.  Δυστυχώς το μέτρο αυτό δημιούργησε νοοτροπία,  ευχάριστη για όλους: λιγότερη προσπάθεια από πλευράς φοιτητών και έσοδα των καθηγητών που πωλούσαν τα βιβλία τους. Οι επόμενες κυβερνήσεις   ευχαρίστως ακολούθησαν αυτήν την  καταστροφική για τα Πανεπιστήμια μικροπολιτική.  Όλοι μαζί «ενάντια στην εντατικοποίηση των σπουδών», σύνθημα των «αριστερών» παρατάξεων, αλλά για όλους αρεστό.   

Ο πρώτος ίσως που κατήγγειλε αυτήν την ολέθρια για την Παιδεία μικροπολιτική, ήταν ο Κώστας Γαβρόγλου. Είχε προτείνει μια «μέση οδό»: ο καθηγητής να πρότεινε στους φοιτητές του κατάλογο «πέντε καταλλήλων βιβλίων» για το μάθημά του, όπου θα μπορούσε μέσα σε αυτά να βρίσκεται και το δικό του, που δεν θα ήταν υποχρεωμένος όμως ο φοιτητής να  επιλέξει.   Έκτοτε πολλοί ακολουθήσαμε τις προτάσεις του, εμμένοντας στην αλλαγή νοοτροπίας διδασκόντων και διδασκομένων,. Μάλιστα ετέθη και η πρόταση της μη αγοράς από το κράτος βιβλίων, αλλά της προμήθειας στους φοιτητές κουπονιών, με τα οποία θα μπορούσαν να αγόραζαν τα βιβλία της αρεσκείας τους, δηλαδή αυτά που θα τους κάλυπταν περισσότερο. Τελικώς η Πολιτεία κατέληξε  στο σύστημα «ΕΥΔΟΞΟΣ», που δίνει στο φοιτητή την ευχέρεια να επιλέξει ένα βιβλίο μεταξύ περισσοτέρων.  

Είχαμε παλαιότερα εκφράσει την ελπίδα να υπερβούμε τους περιορισμούς και του συστήματος αυτού. Προτείναμε το κράτος να μην αγοράζει βιβλία για τους φοιτητές, αλλά να αγοράζει τα δικαιώματα της ψηφιακής τους μορφής. Να αγοράσει δηλαδή από τους εκδότες τα δικαιώματα όλων των μέχρι τώρα προταθέντων βιβλίων και στο μέλλον να αγοράζει από τους ίδιους τους συγγραφείς τα δικαιώματα των βιβλίων τους. Στη συνέχεια, να παρέχει στους φοιτητές τη δυνατότητα να έχουν ψηφιακή πρόσβαση σε όλα αυτά τα βιβλία. Με τον τρόπο αυτόν και θα πληρώνει λιγότερα χρήματα από την κατ’ έτος αγορά βιβλίων και οι φοιτητές θα έχουν  πρόσβαση σε πλήθος βιβλίων και όχι μόνο της αυστηρώς ειδικότητάς τους (ανάγκη διεπιστημονικής πληροφόρησης).    

Επανερχόμαστε στην πρόταση αυτή, καθόσον νομίζουμε πως οι συνθήκες έχουν ωριμάσει και δεν είναι μόνο εξ αιτίας της  τρέχουσας δυσκολίας των φοιτητών να επισκέπτονται βιβλιοθήκες και βιβλιοπωλεία. Μέχρι τώρα, οι περισσότερο ενημερωμένοι φοιτητές μας,  ήσαν αυτοί που είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράζουν βιβλία. Αλλά και πάλι, όσα βιβλία και να αγοράσουν ή να βρουν σε βιβλιοθήκες, θα είναι ελάχιστα μπροστά στην ραγδαία εξέλιξη των επιστημών και των ιδεών και στον καλπασμό της παγκόσμιας βιβλιογραφίας.

Σήμερα πολλές διαδικτυακές συνδέσεις (recherche gates) και ανοικτοί διαδικτυακοί τόποι (open source) είναι ιδιαίτερα χρήσιμoι  για αναζήτηση   επιστημονικών άρθρων,  κατά πολύ χρησιμοτέρων    από τα λίγα βιβλία που παρέχει η Πολιτεία.   Θεωρούμε πως έφτασε η ώρα να  προχωρήσουμε  στην προσφορά της δυνατότητας πρόσβασης των φοιτητών μας  και σε πλήθος ψηφιακών βιβλίων.    Είναι και εφικτό και λιγότερο δαπανηρό από την τρέχουσα πρακτική του «Ευδόξου». Ας το τολμήσουμε….

[1] https://www.esos.gr/arthra/55101/dimosio-panepistimio-kai-ti-pragmatika-...

Σχόλια (17)

 
Ριρίκος
18 Νοε 2020 10:04

Στο αγγλοσαξωνικό πανεπιστημιακό στερέωμα δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα όπως τα περιγράφετε. Ο καθηγητής ενός μαθήματος είτε πρέπει να προτείνει ένα σύγγραμα που θα ακολουθήσει (το οποίο οι φοιτητές είτε αγοράζουν είτε δανείζονται από τη βιβλιοθήκη του ιδρύματος) είτε πρέπει να δώσει ένα εκτενές σετ σημειώσεων. Οι φοιτητές εξετάζονται σε αυστηρά καθορισμένη ύλη οριζόμενη εκ των προτέρων με βάση είτε το προτεινόμενο σύγγραμα είτε τις σημειώσεις. Τώρα αν θεωρείτε ότι αυτά που γίνονται στα 20 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου δεν πρέπει να αποτελούν παράδειγμα, τότε τί πρέπει να αποτελεί; Το μεγάλο πρόβλημα στα συγγράμματα στα Ελλήνικά ιδρύματα είναι η απαίτηση να είναι στην Ελληνική γλώσσα με αποτέλεσμα να χάνεται το 90% του παγκόσμιου βιβλιογραφικού πλούτου που είναι διαθέσιμο στα Αγγλικά.

 
Νικήτας Χιωτίνης
18 Νοε 2020 10:31

Κε Ριρίκο,
έκανα σπουδές σε τρία Γαλλικά Πανεπιστήμια. Σε κανένα δεν μας έδιναν καν βιβλιογραφία. Το ίδιο γνωρίζω και για πανεπιστήμια άλλων ευρωπαϊκών κρατών και των ΗΠΑ. Προφανώς δεν αναφέρεστε στα 20 καλλίτερα πανεπιστήμια του κόσμου....(θεωρώ τη Σορβόννη, απ' όπου έτυχα δύο διπλωμάτων, επίσης καλή)

 
Σχολιαστής
18 Νοε 2020 10:37

Εκτός των παραπάνω τα συγγράματα δεν είναι σύγχρονα και δεν επικαιροποιούνται συχνά. Το πανεπιστήμιο είναι οι καθηγητές και οι φοιτητές. Το να επισημαίνονται και να μη λύνονται κάτι συμβαίνει. Είναι σαν τος καταλήψεις.

 
Ριρίκος @Νικήτας Χιωτίνης
18 Νοε 2020 11:00

Κοιτάξτε τη λίστα της Σαγκάης 2020 και μόνο το Paris Saclay βρίσκεται εντός των 20 πρώτων. Τα υπόλοιπα είναι των ΗΠΑ ή της Βρετανία και το ETH Zurich που έχει παράδοση να δίνει σημειώσεις μαθηματών και βιβλιογραφία στους φοιτητές του.

 
Νικήτας Χιωτίνης
18 Νοε 2020 11:37

Κε Ριρίκο βιβλιογραφία δίνουν και καλό να δίνουν. Πουθενά όμως δεν ξεμπερδεύει ο φοιτητής διαβάζοντας μόνο τις λίγες ή πολλές σημειώσεις του καθηγητή του (έτσι νομίζω, ως υποδεέστερος απόφοιτος Σορβόννης). Δεν προχωρούν έτσι τα Πανεπιστήμια και η έρευνα σε αυτά....

 
Παρίκος Γεώργιος
18 Νοε 2020 12:21

Αγαπητέ κ. Κοσμήτορα,
Πολύ καλή η πρότασή σας.
Κατά πρώτον θα διορθώσω την άστοχη υπενθύμισή σας περί ΕΥΔΟΞΟΥ. Ο κ. Γαβρόγλου δεν είχε καμία συμβολή στον ΕΥΔΟΞΟ αντιθέτως προβλήματα δημιούργησε.
Το σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ υπήρξε πρόταση του Γ. Γ. Ανωτάτης του ΥΠΕΠΘ κ. Αθανασίου Κυριαζή επί Υπουργίας κας Γιαννάκου και ολοκληρώθηκε και άρχισε η εφαρμογή του επί Γ. Γ. Ανωτάτης αείμνηστου κ. Β. Παπάζογλου επί Υπουργίας κας Διαμαντοπούλου. Αυτά για να είμαστε δίκαιοι.
Το σύστημα ΕΥΔΟΞΟΣ βοήθησε ώστε όλοι οι φοιτητές να παραλαμβάνουν το βιβλίο της δικής τους επιλογής από κατ’ ελάχιστον τρία προτεινόμενα από το διδάσκοντα.
Το κυριότερο όμως όφελος για τους φοιτητές ήταν η παράκαμψη της άρνησης πολλών διδασκόντων να προτείνουν βιβλίο για το μάθημά τους.
Κατά δεύτερον, θα συμφωνήσω μαζί σας για την ανάγκη διάθεσης προς τους φοιτητές της δυνατότητας χρήσης πρόσθετης βιβλιογραφίας.
Ο ΕΥΔΟΞΟΣ ως ένα βιβλιογραφικό σύστημα, ενημερώνει παράλληλα τους βιβλιοθηκονόμους των Πανεπιστημίων για την υπάρχουσα ανά μάθημα ΠΟΛΛΑΠΛΗ βιβλιογραφία. Έτσι, τα τελευταία 8 χρόνια χιλιάδες επιπλέον των επιλεγέντων από τους φοιτητές τίτλων, επελέγησαν και αγοράσθηκαν για τις αναγνωστικές βιβλιοθήκες πρόσθετοι τίτλοι βιβλίων.
Για να επιτευχθεί όμως ο σκοπός της σωστής πρότασής σας, για πρόσβαση των φοιτητών στην πολλαπλή βιβλιογραφία απαιτούνται δύο πρόσθετες ενέργειες:
α) Οι βιβλιοθήκες από αναγνωστικές να γίνουν και δανειστικές κατά τα Ευρωπαϊκά πρότυπα.
β) Αντιμετώπιση της ανάγκης ύπαρξης χώρων μεγαλύτερων διότι έχουμε πληροφορίες πως βιβλία που προμηθεύτηκαν οι βιβλιοθήκες τα τελευταία χρόνια μέσω ΕΥΔΟΞΟΥ βρίσκονται σε κούτες.
Κατά τρίτο η λειτουργία ψηφιακής βιβλιοθήκης είναι ένα μεγάλο βήμα – άλμα προς τα εμπρός. Πρέπει όμως να δούμε τα θετικά, τα αρνητικά αλλά και τα αντιεπιστημονικά σημεία:
α) Το ψηφιακό βιβλίο δεν ενδείκνυται ως το βασικό βιβλίο μελέτης από τον φοιτητή. Επιστημονικές μελέτες και στατιστικές έρευνες έδειξαν και δείχνουν την υπεροχή του έντυπου βιβλίου.
β) Η ύπαρξη ψηφιακής βιβλιοθήκης είναι ιδανικό μέσο γρήγορης και εύκολης αναζήτησης πρόσθετων πηγών για το μάθημα αλλά κυρίως για τις εργασίες και τις πτυχιακές.
γ) Η ύπαρξη ψηφιακής βιβλιοθήκης θα μειώσει το προσωπικό της βιβλιοθήκης και τους χώρους ανάπτυξής της, δηλαδή μικρότερο κόστος λειτουργίας.
δ) Αντίθετα, το κόστος αρχικής κτήσης του ψηφιακού υλικού των βιβλίων θα είναι διπλάσια ή πολλαπλάσια του έντυπου βιβλίου διότι τα ψηφιακά βιβλία είναι κάτι πολύ περισσότερο από τις σελίδες των βιβλίων σε PDF.
ε) Πέραν από την αρχική κτήση του ψηφιακού βιβλίου σε τιμή ανάλογη του εύρους διανομής της βιβλιοθήκης (δηλαδή ανά ίδρυμα, πανελλήνια ή σ’ όλο τον κόσμο;) πρέπει να υπάρξει και εύλογη αποζημίωση κατ’ ελάχιστον στο 70% της τιμής του έντυπου βιβλίου για κάθε χρήση ολόκληρου του ψηφιακού βιβλίου ή μικρότερη για μερική χρήση. Αλλιώς δεν θα υπάρχουν κίνητρα συγγραφής κατάλληλων συγγραμμάτων στο μέλλον.
στ) Θα υπάρχει ασφάλεια περιεχομένου ώστε να μην διοχετεύεται όπου δει από την κακόβουλη χρήση του ψηφιακού υλικού; Υπάρχει έντονη αμφιβολία.
ζ) Τα προηγούμενα ε) και στ) είναι το κλειδί του προβλήματος για να γίνει δυνατή η παραχώρηση του ψηφιακού υλικού από κάθε εκδότη.
Εν κατακλείδι, κε Κοσμήτορα, συμπληρώνοντας την πρότασή σας θα πρότεινα:
- Ένα έντυπο βιβλίο για κάθε φοιτητή ανά μάθημα μέσω ΕΥΔΟΞΟΥ.
- Πρόσβαση σε πολλαπλή βιβλιογραφία μέσω πλούσιας έντυπης δανειστικής βιβλιοθήκης.
- Επικουρικά πρόσβαση σε πολλαπλή βιβλιογραφία μέσω ψηφιακής βιβλιοθήκης.
Σημειώνω δε, πως υπό τις παρούσες οικονομικές συνθήκες μόνο σταδιακά μπορεί να αναπτυχθεί ολοκληρωμένη ψηφιακή βιβλιοθήκη, διότι το κόστος της θα είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ και δυσβάστακτο για τους προϋπολογισμούς των πανεπιστημίων.

Γεώργιος Παρίκος

 
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΣ ΙΕΚ
18 Νοε 2020 13:55

Δεν συμφωνώ σε τίποτα. Ολα τα ανωτέρω ειναι ανακριβή και αναλύω.
Γίνομαστε μαρτυρες εισόδου στα πανεπιστήμια φοιτητών που με 2-3.000 μόρια, περνάνε σε τμηματα μαθηματικών και φυσικής. Οχι τώρα εδώ και χρόνια
Τι σημαίνει αυτό, ο ανθρωπος που περνάει στο μαθηματικό με 3 δεν εχει γνώση μαθηματικών ούτε επιπεδου λυκείου (μην πω γυμνασίου).
Για ποιά συγράμματα μιλάμε και για ποιά ερευνα οταν θα πρέπει αυτοί οι ανθρωποι να καλυψουν στοιχειώδη γνώση μαθηματικών στο πανεπιστήμιο.
Για ποια πανεπιστήμια μιλάμε όταν οι φυσικοί το 2008 έδωσαν ασεπ σε θέματα δευτεροβαθμιας και απετυχαν κατα 97%. Δεν περασαν την βαση το 97% σημαινει
Αν μας δοθεί μια πειστική απάντηση σε αυτό τότε ισως αναθεωρήσω , παντως ψευτοδικαιολογίες ότι αυτοί δεν παιρνουν πτυχίο έχει απαντηθεί ηδη απο τα ίδια τα πανεπιστήμια, ΠΑΙΡΝΟΥΝ.

 
διαδικτυακές συνδέσεις (recherche gates)
18 Νοε 2020 14:17

Το γαλο-αγγλικό σύμπλεγμα (recherche gates) , είναι στα αγγλικά research gate = ερευνητική πύλη, που δεν έχει σχέση με τον όρο "διαδικτυακή σύνδεση" (network connection). Επειδή λοιπόν στον ελληνικό χώρο, εκτός από διαδικτυακές συνδέσεις, ανθεί και το φαινόμενο του copy-paste (κοπι-παστε), η διάθεση διαδικτυακά ψηφιακών συγγραμμάτων που καλύπτονται (κατά κανόνα,) από πνευματικά δικαιώματα ενέχει τον κίνδυνο μετατροπής μας σε παράδεισο λογοκλοπής (όλα νομικώς διωκόμενα αδικήματα).
Δυστυχώς ακόμη, οι διαδικτυακές μας συνδέσεις δεν διασφαλίζονται με τα νομικώς απαιτούμενα συστήματα κυβερνο-ασφάλειας για τα προαναφερόμενα αδικήματα, αλλά υστερούν και στην υποστήριξη κατάλληλων υποδομών διαδικτύου (πχ βλέπε συνθήκες που γίνονται όπως γίνονται τα μαθήματα μέσω διαδικτύου). Σε όλα τα υπόλοιπα μέρη του κόσμου που αναφέρεστε το Ψηφιακό κράτος και οι Ψηφιακλες Υπηρεσίες μέσω διαδικτύου είναι σε επίπεδο που επιτρέπουν και υπηρεσίες Ψηφιακών Συγγραμμάτων.
Άρα, δεν είναι θέμα πολιτικής βούλησης ή εκπαιδευτικής πολιτικής η μεταπήδηση στα Ψηφιακά Συγγράμματα από την μια ημέρα στην άλλη. Εδώ δεν μπορεί, παρότι που κάθε κυβέρνηση το εξαγγέλει, ακόμη να υλοποιηθεί το σύστημα έκδοσης Ηλεκτρονικών καρτών αντί αστυνομικών ταυτοτήτων. Πρώτα Ψηφιακό κράτος και μετά όλα λύνονται αυτόματα.

 
Μιχαλης
18 Νοε 2020 14:55

Απαντηση προς Εκπαιδευτης ΙΕΚ:
Μια μικρη (μεγαλη κατα τη γνωμη μου) διορθωση. Στον ΑΣΕΠ Φυσικων 2008, δηλωσαμε συμμετοχη χοντρικα 4.000 ατομα. Συμμετειχαμε περιπου 3.000 ατομα. Τη βαση πιασαμε περιπου 1.300 ατομα (δηλαδη πανω απο 50 το Σαββατο (γνωστικο) και την Κυριακη (παιδαγωγικα - διδακτικη) και μεσο ορο ανω του 55) και διοριστηκαν οι πρωτοι 156 γιατι τοσες θεσεις προκηρυχθηκαν. Τα θεματα οντως σε μεγαλο βαθμο ηταν γνωσεις δευτεροβαθμιας (σε αντιθεση με προηγουμενους ΑΣΕΠ).
ΥΓ: Συγνωμη για το ασχετο μηνυμα μου αλλα δε μου αρεσει να βλεπω ανακριβειες που μετα αλλοι τις αναπαραγουν, ποσο μαλλον οταν συμμετειχα σε αυτο το διαγωνισμο μελετωντας για πολλες ωρες και μερες και μου αλλαξε τη ζωη μου (προς το καλυτερο).

 
Ριρίκος @Νικήτας Χιωτίνης
18 Νοε 2020 15:24

Νόμιζα ότι εδώ είναι forum εμπεριστατωμένων απόψεων και όχι "λέμε ότι θα θέλαμε να είναι η αλήθεια". Δεν είδα αντεπιχείρημα στο τελευταίο σας post στα δεδομένα που σας πρότεινα. Η απόδειξη του γεγονότος ότι τα top20 ιδρύματα δίνουν σημειώσεις και βιβλιογραφία είναι η παρακολούθηση των διαδικτυακών τους διαλέξεων. Τουλάχιστον στην ερευνητική μου περιοχή πάντα μιλούν για τις σελίδες στο textbook ή τις σημειώσεις του μαθήματος. Αν το επιχείρημά μου είναι ορθό (με βάση τα δεδομένα που σας παρέθεσα είναι), τότε το επιχείρημά σας ότι για τον Ελληνικό πανεπιστημιακό μεσαίωνα ευθύνεται το modus operandus των συγγραμμάτων είναι προβληματικό.

 
Νικήτας Χιωτίνης
18 Νοε 2020 15:32

Αρχικώς θεωρώ τιμή μου που ο Κος Παρίκος διάβασε την πρότασή μου και έκανε επί αυτής παρατηρήσεις (με ονοματεπώνυμο!!σπάνιο φαινόμενο εδώ)

Αγαπητέ Κε Παρίκε,
οι παρατηρήσεις σας είναι πολύ χρήσιμες, αλλά νομίζω πως αν οι εκδοτικοί οίκοι αναπροσανατολίσουν τη δραστηριότητά τους με τρόπο έξυπνο, θα εξακολουθούν να προσφέρουν τα μέγιστα. Ιδιαιτέρως εσείς ελπίζω να βοηθήσετε σε αυτήν τη μετάβαση.
Πάντως έχω κακή εμπειρία περί αγοράς του ενός βιβλίου, πριν τον ΕΥΔΟΞΟ. Ήμουν μέλος επιτροπής κοστολόγησης βιβλίων, συμμετείχα σε μία μόνο συνεδρίαση, μετά παραιτήθηκα: βιβλίο στατικής του -60, είχε προταθεί για αγορά με τεράστιο κόστος το 1990. Το είχα υπολογίσει περίπου 10 φορές πάνω από το κόστος που πωλούντο αντίστοιχα και σύγχρονα βιβλία. Τότε ένας εκδοτικός οίκος πωλούσε ένα βιβλίο , π.χ. 30000 δρχ, δεν το αγόραζε βέβαια κανείς, και έκανε "έκπτωση" 50% στο ενθουσιασμένο κράτος πωλώντας το 15000 (με πραγματική αξία πολύ λιγότερη). Φοβούμαι πως και τώρα τα κόστη είναι αδιαφανή και δήθεν εκπτωτικά (δεν συμβαίνει με τα βιβλία σας πάντως, νομίζω πως φέρεστε ιδιαιτέρως έντιμα)

(ο Κος Γαβρόγλου προετοίμασε τον ΕΥΔΟΞΟ δεν είπα πως τον δημιούργησε-όταν πρώτος κατήγγειλε την "παιδεία του ενός βιβλίου". Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τις ειδικές ενέργειές του μετά, για το σύστημα αυτό. Σημειωτέον εκτιμώ και εγω τον ΕΥΔΟΞΟ, με τα πολλά προτεινόμενα βιβλία, μάλιστα όταν ήμουν εν ενεργεία κοσμήτορας δεν δεχόμουν πρόταση στον ΕΥΔΟΞΟ ένα μόνο βιβλίο για το κάθε μάθημα. Ζητούσα τουλάχιστον 3 . Αλλά καλό θα είναι, όπως λέτε, αρχικώς να τον επεκτείνουμε, μελλοντικώς ίσως όμως και να υπερβούμε)

 
Κουπόνια για ξένη βιβλιογραφία
18 Νοε 2020 16:31

Χρειάζεται ενίσχυση των Βιβλιοθηκών, στο εξωτερικό το μεγαλύτερο μέρος της μελέτης και της προετοιμασίας για εργασίες και εξετάσεις γίνεται εκεί. Οι φοιτητές θα μπορούσαν να έχουν τη δυνατότητα επιλογής 15-20 βιβλίων από εγκεκριμένη λίστα μεταφρασμένων ή και ξένων βιβλίωνγια την επιστημονική βιβλιοθήκη τους στο τρίτο ή τέταρτο έτος των σπουδών τους, όταν θα έχουν κατασταλάξει σε ποιο επιστημονικό αντικείμενο θέλουν να ειδικευτούν. Επιπλέον, θα μπορούσαν να δίνονται κουπόνια για τους μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές, για προμήθεια επιπλέον 20-25 συγγραμμάτων.

Το να μοιράζονται 50-60 βιβλία σε όλους τους προπτυχιακούς ενώ δεν υπάρχει καμία ενίσχυση για τους μεταπτυχιούς φοιτητές δε συμβάλει στην ανάπτυξη της ακαδημαϊκής τους μόρφωσης.

 
Βασίλης
18 Νοε 2020 17:42

Πολύ μπροστά, όντως τα συγγράμματα συνήθως έχουν τίτλους τύπου "Εισαγωγή στο τάδε". Και αυτό επειδή, δεν μπορείς να αναλύσεις ένα θέμα στο έπακρον μέσα σε 1000 σελίδες και ο αναγνώστης να καταλάβει τη φιλοσοφία όπως εσύ θέλεις να την αντιληφθεί. Συν τοις άλλοις, κάποιοι καθηγητές δεν απαιτούν την ύλη απ' όλο το σύγγραμμα οπότε δεν χρησιμοποιείται στο 100%. Επίσης, δεν είναι και δουλειά του συγγραφέα να σου το αναλύσει στο 100% διότι, πολύ πιθανόν στο μέλλον πολλά απ' όσα έχει αποτυπώσει στο σύγγραμμα να μην ισχύουν. Γενικά, η καθολική γνώση επί του θέματος έρχεται μετά από πολύ μελέτη διάφορων συγγραμμάτων, ερευνών, επιστημονικά περιοδικά, προδιαγραφές και τεχνικές αναφορές. Τα βιβλία του ευδόξου βοηθούν αρκετά σαν "μπούσουλας" ώστε να βρεις ποιος τομέας ,της επιστήμης που σπουδάζεις, σε ενδιαφέρει με σκοπό να εμβαθύνεις περισσότερο είτε ψάχνοντας υλικό στο Internet είτε αγοράζοντας βιβλία, περιοδικά κοκ.

 
observator
18 Νοε 2020 20:57

Δε βλεπω κατι που δεν εχει γινει. Υπαρχουν χιλιαδες δωρεαν συγγραμματα ηλεκτρονικα. Πρεπει να βλεπετε τα πραγματα απι την πλευρα του φοιτητη. δεν μπορειτε να βαζετε το φοιτητη να παρακολουθει 30 ωρες την εβδομαδα και να θελετε να ψαχνει την καθε φραση του διδασκοντα σε δεκα βιβλια.

 
Το βιβλίο είναι ένα δέντρο
19 Νοε 2020 06:18

Εξαιρετική η συζήτηση περί συγγραμμάτων, αλλά ας θυμηθούμε ότι αν δεν υπήρχαν οι εκδότες, δεν θα υπήρχαν και βιβλία. Οι εκδότες, εκτός από το ότι είναι χρεωμένοι με εκατομμύρια ευρώ από τις απλήρωτες προηγούμενες ακαδ. χρονιές, επί πανδημίας είναι υποχρεωμένοι από τον νόμο να αποστέλλουν με ίδιον κόστος τα βιβλία κατ'οίκον με μεταφορικά €3,5 (ως συγγραφέας ενός βιβλίου γνωρίζω την κατάσταση). Υπό τις συνθήκες αυτές δεν μπορούμε να συζητάμε για βελτίωση της κατάστασης των συγγραμμάτων και ούτε να δώσουμε κίνητα στους συγγραφείς για περισσότερες μεταφράσεις ή συνεχή βελτίωση και επικαιροποίηση των συγγραμμάτων τους (το τελευταίο είναι και το βασικό πλεονέκτημα των ψηφιακών βιβλίων).

Υπάρχουν πιο θεμελιώδη προβλήματα - τα συγγράμματα είναι απλώς άλλο ένα εργαλείο για τη διδασκαλία, μια αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη για μάθηση. Πώς θα δημιουργήσουμε περισσότερα κίνητρα για μάθηση, πώς θα εντυπώσουμε στέρεες δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων (πέρα από την ικανότητα να περνούν το μάθημα και να το ξεχνάνε μετά από λίγες βδομάδες), πώς θα διδάξουμε την πλοήγηση, διαχείριση και αναζήτηση έγκυρης πληροφορίας μέσα στο χάος της υπερπληροφόρησης, πώς θα διδάξουμε στα παιδιά να μαθαίνουν όταν οι επιστήμες αναπτύσσονται ταχύτερα από την ικανότητα αντίληψης, κατανόησης και κωδικοποίησης σε διδακτικό υλικό. Αυτό είναι το δάσος, ας μην επικεντρωνόμαστε μόνο στο μαραζωμένο δέντρο του χάρτινου ή ψηφιακού συγγράμματος.

 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΡΙΚΟΣ
19 Νοε 2020 09:57

Αγαπητέ κ. Χιωτίνη,
Το ήθος σας είναι αδιαμφισβήτητο και το γνωρίζω από «πρώτο χέρι».

Ο ΕΥΔΟΞΟΣ διόρθωσε όλες τις παρενέργειες του παρελθόντος. Πρωτεργάτες ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία του ΕΥΔΟΞΟΥ υπήρξαν πολλοί. Ενδεικτικά, στους πρωτεργάτες θα αναφέρω τον τότε Πρόεδρο του ΤΕΙΑ (νυν ΠΑΔΑ) αείμνηστο Γιώργο Καλκάνη, που παρενέβη στην τότε Υπουργό κα Γιαννάκου, μετά από ενδελεχή εισήγηση και ενημέρωσή του από το τότε Δ.Σ. και μέλη του ΣΕΕΒΙ (Συλλόγου Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων) Παπαζήση Β., Παρίκου Γ., Σταμούλη Α., Φαρδαμή Γ. και Λαμπίρη Δ.
Έκτοτε, η συνεργασία του ΣΕΕΒΙ με την εκάστοτε ηγεσία του ΥΠΕΠΘ υπήρξε εποικοδομητική, οι κοστολογήσεις εμπράγματες και με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Στην πανδημία φέτος, οι εκδότες διέμειναν με courier τα βιβλία στα σπίτια των φοιτητών (~1.150.000 βιβλία) με τετραπλάσιο κόστος διανομής χωρίς καμία αρωγή (ακόμα) του κράτους.
Κε Χιωτίνη, σας διαβεβαιώνω ότι μελλοντικώς θα υπερβούμε τα σημερινά δεδομένα. Αρκεί να υπάρχουν ανοιχτά αυτιά και διαβούλευση θέσεων και απόψεων με ιθύνοντες που να έχουν ανοιχτά μυαλά για το προς παραγωγή έργο και όχι προς τον κρατισμό.
Επιπρόσθετα, να υπογραμμίσω, καθότι το θέμα εθίγη και από άλλους στα σχόλιά τους, ότι τα σημερινά διανεμόμενα πανεπιστημιακά συγγράμματα έχουν στην πλειονότητά τους άψογη γραφιστική εμφάνιση και υψηλό συγγραφικό αποτύπωμα.
Ο ιδιωτικός τομέας στην έκδοση πανεπιστημιακών συγγραμμάτων μετά τη λειτουργία του ΕΥΔΟΞΟΥ, ανεπτύχθη και ο ανταγωνισμός παρέχει σήμερα στα Πανεπιστήμιά μας μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα τα καλύτερα συγγράμματα του παγκόσμιου βιβλιογραφικού πλούτου – όπως ο κ. Ριρίκος σημειώνει - που διδάσκονται στα αξιολογότερα Αγγλοσαξωνικά και Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια και που συνήθως ανανεώνονται κάθε 4 έως 6 χρόνια.
Στην αντίπερα όχθη με κονδύλια ΕΣΠΑ επιχειρήθηκε η ανάπτυξη μέσω του κρατικού ΚΑΛΛΙΠΠΟΥ των πρώτων 500 ψηφιακών συγγραμμάτων και συνεχίζεται η κρατική παραγωγή και νέων ψηφιακών συγγραμμάτων με νέα κονδύλια.
Η εκδοτική κοινότητα διαρκώς ερωτά και δεν παίρνει απάντηση. Πόσα από τα 500 κρατικά ψηφιακά βιβλία που εξέδωσε ο ΚΑΛΛΙΠΠΟΣ και σε τι ποσοστό ανά μάθημα επιλέγουν οι φοιτητές;
Ο ανταγωνισμός συγγραμμάτων από ΕΥΔΟΞΟ και ΚΑΛΛΙΠΠΟ θα δείξει αν ο επανερχόμενος κρατικός παρεμβατισμός μέσω ΚΑΛΛΙΠΠΟΥ σε καθεστώς ιδιωτικής οικονομίας θα επιτύχει. Ίδωμεν.

Γεώργιος Παρίκος

 
Νικήτας Χιωτίνης
19 Νοε 2020 10:45

Κε Παρίκε,
αφ' ενός σας ευχαριστώ για τον χαρακτηρισμό σας προς εμένα και για τις αναφορές σας σε πρόσωπα που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ, αφ' ετέρου νομίζω πως έγινε μια εξαιρετική συζήτηση-παράθεση απόψεων, που ελπίζω κάποιοι αρμόδιοι να λάβουν υπ' όψιν τους. Πρωτίστως να ευχαριστήσουμε το πάντα ενημερωμένο και χρήσιμο ΕΣΟΣ!
Θεωρώ πως η συμβολή σας θα είναι πολύτιμη για τις μελλοντικές εξελίξεις!

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ