Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Το μέλλον των Ανθρωπιστικών Σπουδών στην Ελλάδα και η συζήτηση γ αυτό

Το μέλλον των ΑΣ κάθε άλλο παρά δυσοίωνο διαγράφεται!
Δημοσίευση: 02/10/2021
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

 Δημήτρη Καραδήμας, Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας και Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας του ΕΚΠΑ

‘Έχει αρχίσει τελευταία δημόσια συζήτηση για το μέλλον των Ανθρωπιστικών Σπουδών (ΑΣ) στην Ελλάδα, μέσω σχετικών άρθρων ή άλλων ειδησεογραφικών δημοσιευμάτων σε εφημερίδες. Η εικόνα που σχηματίζει κανείς από την πλειονότητα αυτών των δημοσιευμάτων είναι ότι το μέλλον των ΑΣ στη χώρα μας είναι από δυσοίωνο έως ανύπαρκτο και ότι πρέπει να ληφθούν άμεσα ριζικά μέτρα – τα οποία, όμως, συνήθως δεν αναφέρονται! Στη συνέχεια θα προσπαθήσω να εξηγήσω γιατί η συζήτηση αυτή, με τον τρόπο που διεξάγεται, δεν καταφέρνει να προχωρήσει σε ουσιαστική ανάλυση της κατάστασης και γιατί τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί μπορούν να παρασύρουν σε λανθασμένες προτάσεις και, ενδεχομένως, αποφάσεις.

Η επιχειρηματολογία, λοιπόν, αυτή θεωρεί ότι υπάρχει κρίση στις ΑΣ και ότι επέρχεται και ακόμα χειρότερη για δύο κυρίως λόγους: (1) μείωση του φοιτητικού κοινού των ΑΣ και μείωση του μαθητικού πληθυσμού και (2) η μη ανταπόκριση των ΑΣ, τουλάχιστον με τον τρόπο που σήμερα υπηρετούνται και διδάσκονται, στις σύγχρονες ανάγκες της σημερινής εποχής. Ας δούμε λίγο τα προαναφερθέντα επιχειρήματα.

(1) Το πρώτο σκέλος του επιχειρήματος (μείωση του αριθμού των ενδιαφερομένων φοιτητών) συσχετίζεται με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) και με το γεγονός ότι κατά την πρώτη εφαρμογή της παρατηρήθηκε πτώση των βάσεων σε αρκετά τμήματα ΑΣ, ενώ κάποια από αυτά δεν κατάφεραν να συμπληρώσουν τον προβλεφθέντα από το Υπουργείο αριθμό εισακτέων. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η σύνδεση αυτών των παρατηρήσεων και ισχυρισμών με το μέλλον των ΑΣ δεν είναι ορθή και δεν άπτεται καθόλου της ουσίας του ζητήματος. Η   ΕΒΕ είναι μια τεχνητή συνθήκη που αύριο μπορεί να αλλάξει προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, ενώ η εφαρμογή της ή μη εφαρμογή της δεν μπορεί να επηρεάσει, προφανώς, ούτε τη χρησιμότητα των ΑΣ και την ανάγκη ύπαρξής τους ούτε την αντικειμενική δυνατότητα της κοινωνίας να απορροφήσει τους πτυχιούχους. Η ΕΒΕ θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (αν και για αυτό ακόμα υπάρχουν αρκετοί περιορισμοί που δεν είναι του παρόντος), αλλά σε καμία περίπτωση ως κριτήριο για την ποιότητα των Πανεπιστημιακών Τμημάτων! Για την ποιότητα των τμημάτων ΑΣ μιλούν οι απόφοιτοί τους και οι εξωτερικές αξιολογήσεις και πιστοποιήσεις τους με υψηλές βαθμολογίες. Είναι ευνόητο, λοιπόν, ότι για τους ίδιους λόγους δεν μπορεί η ΕΒΕ να αποτελέσει βάση πρόβλεψης για το μέλλον των ΑΣ.

Το δεύτερο σκέλος του πρώτου επιχειρήματος (δημογραφικό πρόβλημα) είναι εξίσου αίολο! Ο ισχυρισμός λέει ότι, σύμφωνα με τις υπάρχουσες προβλέψεις, στις επόμενες δεκαετίες θα υπάρξει σημαντική μείωση του μαθητικού πληθυσμού (σχεδόν κατά το 1/3) και άρα θα υπάρξει πρόβλημα, γιατί θα μειωθούν κατά ένα αντίστοιχο ποσοστό και οι θέσεις εργασίας και οι ευκαιρίες απασχόλησης των αποφοίτων των Ανθρωπιστικών Τμημάτων και Σχολών. Οι αδυναμίες του συλλογισμού αυτού είναι, νομίζω, προφανείς. Πρώτον, συνδέει το μέλλον των ΑΣ και την εξέλιξή τους με την επαγγελματική αποκατάσταση (κάτι που χρειάζεται περισσότερη συζήτηση και θα το δούμε πιο κάτω). Δεύτερον, θεωρεί ότι οι απόφοιτοι τμημάτων ΑΣ μπορούν να απασχοληθούν μόνο ως φιλόλογοι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση! Τρίτον – και σπουδαιότερο κατά τη γνώμη μου – εκλαμβάνει ως δεδομένο ότι οι δημογραφικές προβλέψεις θα επαληθευτούν οπωσδήποτε και προτείνει χάραξη εκπαιδευτικής στρατηγικής με βάση αυτό το δεδομένο, ενώ το ζητούμενο εν προκειμένω θα έπρεπε να είναι η χάραξη μιας ευρύτερης εθνικής στρατηγικής για την αύξηση της γεννητικότητας  και τη διάψευση των προβλέψεων (κάτι που είναι ανάγκη να γίνει και πιστεύω ότι τελικά θα γίνει).

(2) Το δεύτερο επιχείρημα (ανταπόκριση των ΑΣ στις σημερινές ανάγκες) έχει ερείσματα στην πραγματικότητα και χρειάζεται αναλυτικότερη συζήτηση. Ωστόσο, αφθονούν και εδώ οι υπερβολές και οι παρανοήσεις. Τι εννοούμε όταν λέμε ότι οι ΑΣ δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες; Εννοούμε απλά ότι ο τρόπος που προσφέρονται τόσο στο Γυμνάσιο/ Λύκειο όσο και στο Πανεπιστήμιο δεν είναι ελκυστικός και δεν αξιοποιεί σύγχρονα εργαλεία, ώστε να προκαλέσει το ενδιαφέρον ή τον ενθουσιασμό του μαθητή/ φοιτητή; Αν εννοούμε αυτό, τότε το ζήτημα είναι εκπαιδευτικό καθαρά και οι λύσεις θα βρεθούν κυρίως από την εκπαιδευτική κοινότητα.  Μήπως, όμως, εννοούμε ότι η εποχή μας έχει χάσει το ενδιαφέρον της για τις ΑΣ και πιστεύουμε  ότι αυτές προβάλλουν απαρχαιωμένα εκπαιδευτικά υποδείγματα και έχουν πάψει να είναι χρήσιμες στο βαθμό που ήταν τις παλαιότερες δεκαετίες και τους προηγούμενους αιώνες; Αν εννοούμε αυτό, τότε πρέπει να το πούμε καθαρά, γιατί αυτό δεν αποτελεί ζήτημα μόνο της ακαδημαϊκής και εκπαιδευτικής κοινότητας, καθώς είναι μια κρίση με γενικότερη πολιτική σημασία και οποιαδήποτε σχετική απόφαση θα επηρεάσει ουσιαστικά την εκπαίδευση και τη μόρφωση των νέων μας τις επόμενες δεκαετίες.

Θεωρώ ότι το πρώτο πρόβλημα υπάρχει, αλλά μπορεί εύκολα σχετικά να αντιμετωπιστεί. Ήδη το Υπουργείο Παιδείας μέσω του ΙΕΠ συντονίζει προγράμματα αναμόρφωσης των προγραμμάτων σπουδών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και ένας από τους στόχους της αναμόρφωσης είναι να καταστήσει τα μαθήματα του χώρου των ΑΣ πιο ελκυστικά και τη διδασκαλία τους πιο αποτελεσματική. Αντίστοιχες πρωτοβουλίες λαμβάνονται στα Πανεπιστήμια και θα ληφθούν ακόμα περισσότερες.

Το πρόβλημα, όμως, που τέθηκε στο δεύτερο από τα παραπάνω ερωτήματα θεωρώ ότι δεν υφίσταται. Οι ανθρωπιστικές επιστήμες έχουν παράδοση αιώνων και η ύπαρξή τους καταξιώνεται από την διαχρονική παρουσία και προσφορά τους στην εκπαίδευση. Η έρευνα σε αυτές πλουτίζει τις γνώσεις μας για τον άνθρωπο και τον πολιτισμό του, τη δράση του, τα δημιουργήματά του, τις επιτυχίες και αποτυχίες του. Η ανθρωπότητα δεν γεννήθηκε τον εικοστό αιώνα και είναι αναγκαίο για τον νέο του 21ου αιώνα να μπορεί να δει τον άνθρωπο και τα επιτεύγματά του στην προοπτική του χρόνου. Επομένως, η μελέτη των ανθρωπιστικών επιστημών, οι Ανθρωπιστικές Σπουδές, εξακολουθεί να έχει υψηλή παιδευτική αξία, που χρωματίζεται, όπως συνέβαινε πάντα, από τις ιδιαίτερες αναζητήσεις και ανάγκες της εποχής μας. 

Μετά τις γενικές αυτές παρατηρήσεις, χρειάζεται να δούμε δύο ζητήματα που ρητά ή υπόρρητα επανέρχονται στις συζητήσεις για το μέλλον των ΑΣ. Θα συνδέσουμε τις ΑΣ με συγκεκριμένα επαγγέλματα και θα ορίσουμε κλειστό αριθμό εισακτέων στις Σχολές ανάλογα με τις υπάρχουσες ανάγκες (κάτι που, παρεμπιπτόντως, αυτή τη στιγμή δεν γίνεται για κανένα επάγγελμα!) ή θα θεωρήσουμε ότι είναι προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας να επιτρέψουμε την εισαγωγή σε έναν ευρύτερο αριθμό υποψηφίων που τα Τμήματα μπορούν να δεχθούν; Είναι προφανές ότι η απάντηση είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής. Η άποψή μου είναι ότι η σωστή επιλογή είναι η δεύτερη. Οι ΑΣ δεν παράγουν μόνο φιλολόγους, ιστορικούς ή καθηγητές ξένων γλωσσών. Δημιουργούν νέους πολίτες και εργαζόμενους με δεξιότητες που είναι λειτουργικές σε όλα τα επίπεδα της ζωής και σε διάφορα είδη εργασίας (βλ. π.χ. την ικανότητα να ξεπερνάει κανείς τον καθιερωμένο τρόπο σκέψης και αντίληψης των πραγμάτων και να βλέπει τα πράγματα διαφορετικά, την ικανότητα κατανόησης και αλληλεπίδρασης με τους άλλους, τον σεβασμό σε αρχές και αξίες κλπ). Τέλος, ένα ακόμα ζήτημα είναι αυτό που θέτει η σχέση των ΑΣ με το κύριο χαρακτηριστικό της εποχής μας, την τεχνολογική ανάπτυξη. Θα θεωρήσουμε ότι σε μια εποχή που κυριαρχεί η τεχνολογία οι ΑΣ αποτελούν αναχρονισμό ή πολυτέλεια; Από τα προηγούμενα νομίζω προκύπτει ότι δεν ισχύει τίποτα από τα δύο και ότι, αντίθετα, σε αυτή την εποχή μόνο οι ΑΣ μπορούν να αποτελέσουν το αναγκαίο αντίβαρο, καθώς προστατεύουν τον άνθρωπο από την προσχώρηση στην απόλυτη λατρεία της τεχνολογικής ανάπτυξης και την απώλεια του προσανατολισμού του. Ταυτόχρονα, όμως, οι ΑΣ δεν αντιστρατεύονται ούτε αγνοούν την ίδια την τεχνολογία. Η συνεργασία κλάδων των ΑΣ και της τεχνολογίας έχει ήδη ανοίξει προοπτικές τεράστιες σε αποφοίτους ανθρωπιστικών σπουδών (βλ. π.χ. υπολογιστική γλωσσολογία, μηχανική μετάφραση, ειδικές εφαρμογές στην αρχαιολογία, τη σχέση ψυχολογίας και τεχνητής νοημοσύνης, εκπαιδευτική τεχνολογία, εφαρμογές στην ειδική αγωγή κλπ).

Συμπέρασμα: το μέλλον των ΑΣ κάθε άλλο παρά δυσοίωνο διαγράφεται! Οι ισχυρισμοί για έλλειψη φοιτητών και μαθητών ούτε ευσταθούν ούτε σχετίζονται με την ουσία του ζητήματος, ενώ η γενικότερη αξία των ΑΣ και η συγκεκριμένη επαγγελματική τους χρησιμότητα καθόλου δεν απειλείται από τις εξελίξεις της εποχής μας. Αυτό που χρειάζεται είναι να μην καταστρέφουμε μόνοι μας τις θετικές προοπτικές για το μέλλον, όταν δημιουργούμε στους νέους μας την εντύπωση ότι οι ΑΣ στην εποχή μας είναι χαμένος χρόνος και ότι είναι περίπου συνώνυμες της ανεργίας!  Χρειάζεται μια συστηματική προσπάθεια ορθής ενημέρωσης των μαθητών μας κυρίως από την πολιτεία και τα πανεπιστήμια. Τέλος, στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών σπουδών η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού κατέχει ιδιαίτερη θέση, όχι μόνο για μας τους Έλληνες, αλλά και για την παγκόσμια κοινότητα. Αν η Ελλάδα επιθυμεί να καταστεί διεθνές κέντρο ΑΣ θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να ενισχύσει (και να μην αποδυναμώσει!) το ενδιαφέρον των δικών μας μαθητών και φοιτητών για τις Ανθρωπιστικές Σπουδές.

Σχόλια (12)

 
Πιτσιφλής
04 Οκτ 2021 07:48

Αναδιαμόρφωση αναλυτικών προγραμμάτων, συγγραφή πολύ καλών σχολικών βιβλίων, άριστο υποστηρικτικό, συνοδευτικό υλικό και άριστοι σχολικοί σύμβουλοι δίπλα στον δάσκαλο και τον φιλόλογο. Έτσι όπως συμβαίνει και σε άλλους επιστημονικούς κλάδους. Για γίνεις καλός χειρουργός χρειάζεται να χειρουργείς, στην αρχή τουλάχιστον, δίπλα σ' ΄έναν άριστο!...

 
Σχολιαστής
03 Οκτ 2021 22:09

Αφόρητη φιλολογική ρητορεία μακριά από τη σύγχρονη εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα!!

 
ΑΡΕΤΗ
03 Οκτ 2021 21:13

Μια πολύ καλή έκθεση ιδεών.

 
φιλόλογος
03 Οκτ 2021 16:46

Πρός: @'Ελεος και @@Έλεος** κλπ

Η άποψη του ΛΝΕΓ (και του ΕΛΝΕΓ) είναι ότι το αρχαίο επίθετο αιόλος, που σήμαινε (και) ευμετάβολος, άστατος, με ανέβασμα του τόνου υπό την επίδραση του ονόματος του θεού, δηλ. αίολος, είναι η λέξη που πρέπει να χρησιμοποιούμε για τη σημασία «αστήρικτος, αθεμελίωτος». Κακώς χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται το έωλος με αυτή τη σημασία. Έτσι το ΛΝΕΓ δίνει λήμματα:
έωλος, -ος, -ον (αρχαιοπρ.) 1. (συνήθ. για τρόφιμα) που έχουν απομείνει από την προηγούμενη μέρα ΣΥΝ. μπαγιάτικος, μουχλιασμένος ANT. φρέσκος, νωπός· 2. εσφαλμ. γραφή αντί τού αίολος (βλ.λ.). ΣΧΟΛΙΟ λ. αίολος. [ΕΤΥΜ. < αρχ. έωλος < εως «χάραμα, αυγή» + παραγ. επίθημα -λος].

αίολος, -η, -ο (λόγ.) αυτός που εύκολα μπορεί να ανατραπεί λογικά και κατά συνέπεια δεν είναι αξιόπιστος: με αίολες υποσχέσεις και λόγια δεν λύνονται τα προβλήματα || όλα τα επιχειρήματά του αποδείχθηκαν αίολα· δεν έπεισε κανέναν ΣΥΝ. αστήρικτος, αθεμελίωτος. [ΕΤΥΜ. < αρχ. αίόλος «ταχύς - ευμετάβλητος, άστατος», με επίδραση τού κύρ. ον. Αίολος ως προς τον αναβιβασμό τού τόνου στην προπαραλήγουσα: αἰόλος > αἴολος. Βλ. κ. Αιολείς].​

Σε πλαίσιο:
αίολος ή έωλος; Λείπει συνήθως από τα λεξικά —ή το συναντούμε να γράφεται εσφαλμένα και να συγχέεται με το έωλος— το συχνό σήμερα στη χρήση αίολος με τη σημασία «αιωρούμενος, στον αέρα, ευμετάβλητος, ασταθής, αστήρικτος» (για λόγια, επιχειρήματα κ.τ.ό.). Πρόκειται για την αρχ. λ. αἰόλος, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι με την ίδια περίπου σημασία με τη σημερινή «αιωρούμενος, ευμετάβολος, ασταθής, αστήρικτος, κ.λπ.» (πβ. αιόλ’ ανθρώπων κακά [Αισχύλος], αιόλον έπος [Σόλων]), για να φτάσει μέχρι τη μεταφορική σημασία «απατηλός – ψεύτικος» σε σύνθετα όπως αιολόμητις, αιολόβουλος και, στη σημασία «αβέβαιος», αιολόστομος. Ο τόνος τής λέξης στα Νέα Ελληνικά έχει αναβιβαστεί στην προπαραλήγουσα, προφανώς υπό την επίδραση τού ον. Αίολος, τού θεού των ανέμων, επίσης συνδεδεμένου με το ευμετάβολο τού καιρού. Διαφορετικό είναι το έωλος, επίσης αρχαίο (από το ἕως / ἠώς «αυγή, μέρα»), το οποίο σήμαινε τον «χθεσινό» και (για τρόφιμα) τον «μη νωπό, μη φρέσκο». Πρόκειται για λόγια λέξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σήμερα σε επίσημο, τυπικό, γραπτό λόγο αντί για το μπαγιάτικος (< τουρκ. bayat) τής καθημερινής γλώσσας.

 
Εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας
03 Οκτ 2021 13:37

Σε ό,τι αφορά την δευτεροβάθμια εκπαίδευση (γυμνάσιο και λύκειο) κάθε άλλο παρά υποτιμημένοι πρέπει να αισθάνονται οι θεράποντες των ανθρωπιστικών σπουδών... Αναρωτιέμαι αλήθεια, πόσες ακόμη ώρες αρχαίων γλωσσών (ελληνικών και λατινικών) πρέπει να διδάσκονται οι μαθητές στο ελληνικό σχολείο για να είναι ικανοποιημένοι οι διάφοροι ιθύνοντες του φιλολογικού τομέα. Εκείνο που θα βοηθούσε πραγματικά το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι η αναδιαμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων. Είναι αναγκαία μια ισότιμη, λογική και ουσιαστική παρουσία όλων των επιστημών και τεχνών στο ελληνικό σχολείο. Σήμερα, θεμελιώδεις επιστήμες, γνώσεις και τέχνες ασφυκτιούν στο ωρολόγιο πρόγραμμα και διδάσκονται ανεπαρκώς λόγω της πληθωριστικής παρουσίας των φιλολογικών μαθημάτων. Αυτό είναι κάτι που οφείλει να αλλάξει η ελληνική πολιτεία, αν πραγματικά ενδιαφερόμαστε για την καθολική μόρφωση των μαθητών μας.

 
ΔΕΠ Απθ
03 Οκτ 2021 13:31

@Μιχαηλ Χουρδάκης

Το κείμενο του Δ. Καραδήμα είναι εξαιρετικό
και πραγματεύεται την ουσία του προβλήματος.

Σε όσα λέει δεν απαντήσατε, και όπως φαίνεται δεν είστε γνώστης του θέματος.
Τα στατιστικά στα οποία αναφέρεστε, συχνά χρησιμοποιούνται αποσπασματικά
για αποδομούν η εκάστοτε κυβέρνηση, υπουργοί και φιλοκυβερνητικοί
επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες καθώς και να ακυρώνουν έργο και
προσπάθειες ετών.

Παρά τις στρεβλώσεις της ΕΒΕ που φάνηκαν σε πολλά Τμήματα όπως
η Αρχιτεκτονική του Δημοκριτείου, η Υπουργός επιμένει. Επίσης αγνοεί
τις πιστοποιήσεις των Τμημάτων. Καλά να είστε να τη στηρίζεται. Θα το χρειαστεί.

 
@Έλεος** κλπ
03 Οκτ 2021 10:36

"Αίολο" επιχείρημα δεν υπάρχει. "Έωλο" ναι. Έκανε ένα λάθος ο άνθρωπος, ΟΚ.

 
Μαρία
03 Οκτ 2021 10:35

τι να λέμε για ¨ανθρωπιστικές σπουδές" ρε παιδιά....όλα τα άλεσε ο μύλος με τα "μαγαζάκια". Οι μηχανισμοί με τους οποίους δημιουργήθηκαν Τμήματα και ΑΕΙ κάθε άλλο παρά σε ακαδημαϊκά κριτήρια βασίστηκαν - δυστυχώς - για μια μεγάλη μερίδα τμημάτων, τόσο στην περιφέρεια αλλά και στο κέντρο.
Είμαστε στην Ελλάδα τη γενέτειρα της Φιλοσοφίας και δεν υπάρχει πρόγραμμα σπουδών Φιλοσοφίας (αμιγούς - όχι τα μπλέντερ με τα μισά μαθήματα παιδαγωγικής κλπ). Δεν υπάρχει σοβαρό πρόγραμμα σπουδών σε Κλασσικές σπουδές. Αντί να τραβάμε φοιτητές απ'όλη τη Γη να τα σπουδάσουν αυτά επί τόπου, πρέπει να πας στα πε΄ρατα του κόσμου για να βρεις σοβαρά προγράμματα σπουδών.

 
Έλεος**
03 Οκτ 2021 09:31

Δες πρώτα το λεξικό και μετά σχολίασε! Ολόσωστο είναι.

 
@Ελεος
03 Οκτ 2021 09:17

Υπάρχει και η λέξη 'εωλος' και η λέξη 'αίολος'. Πρόσεχε λίγο παραπάνω.

 
Χουρδάκης Μιχαήλ
03 Οκτ 2021 08:57

Ανεπαρκώς τεκμηριωμένο άρθρο για καθηγητή πανεπιστημίου.

1. Λείπουν στατιστικά στοιχεία για την απορρόφηση των σχολών στην αγορά εργασίας.

2. Λείπουν στοιχεία για την ελάχιστη βάση εισαγωγής και το πώς επηρέασε αυτές τις σχολές.

3. Λείπουν στοιχεία που δείχνουν πόσοι από τους απόφοιτους πηγαίνουν στην μηχανική μάθηση, στην τεχνολογία της ειδικής αγωγής κλπ και πόσοι γίνονται φιλόλογοι.

Η αναφορά στην τεχνολογία είναι επιφανειακή και δείχνει ελλιπή αντίληψη για τις απαιτήσεις της τεχνολογίας σε τέτοιο επίπεδο από ένα φοιτητή.
Το ότι οι ανθρωπιστικες σπουδές όντως συνεργάζονται με την τεχνολογία δεν έχει σχέση με το ποιους φοιτητές έχουν σε προ πτυχιακό επίπεδο. Τα πεδία που αναφέρονται απαιτούν γνώσεις που δεν μπορούν να διδάσκονται σε φοιτητές που συνήθως έχουν την νοοτροπία ότι εγώ ακολουθώ ανθρωπιστικές σπουδές γιατί απλά έχω αποκλείσει όλα τα υπόλοιπα. Οι απαιτήσεις σε τεχνολογικό επίπεδο μεταπτυχιακού ή διδακτορικού για να ασχοληθεί κάποιος με την μηχανική μάθηση είναι τόσο μεγάλες, που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ένας τυπικός φοιτητής που προήλθε από την ανθρωπιστική κατεύθυνση θα μπορούσε να διανοηθεί καν να μπει σε αυτόν τον τομέα - δεν έχει την κουλτούρα και τον τρόπο σκέψης που απαιτείται.

4. Προφανώς, η αξιολόγηση των ανθρωπιστικών σπουδών από ένα άτομο που τις υπηρετεί και που έχει συμφέρον να παρουσιαστεί με συγκεκριμένο τρόπο δεν είναι αξιόπιστη. Αξιόπιστη αξιολόγηση μπορεί να γίνει μόνο από εξωτερικό ανεξάρτητο παρατηρητή και μόνο με αριθμούς.

Αυτά τα ολιγα και συγνώμη αν γίνομαι ενοχλητικός.

 
Έλεος
03 Οκτ 2021 08:04

Συγγνώμη, αλλά μόλις έφτασα στο "αίολο" επιχείρημα από καθηγητή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας, σταμάτησα να διαβάζω...

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ