ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ

«Ριπές» από τους Φιλολόγους (ΠΕΦ) για τα θέματα των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Δημιουργήθηκε αδικαιολόγητη σύγχυση στους βαθμολογητές εξαιτίας των ενδεικτικών απαντήσεων
Δημοσίευση: 16/06/2022
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Για αδικαιολόγητη σύγχυση στους βαθμολογητές εξαιτίας των ενδεικτικών απαντήσεων κατηγορεί την Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, σημειώνοντας τα εξής:.  

Αδικαιολόγητη σύγχυση: Παρά τη σαφή διατύπωση των ερωτήσεων και των προς επεξεργασία θεμάτων, την οποία θεωρούμε αυτονόητη υποχρέωση της ΚΕΕ, για μιαν ακόμη φορά δημιουργήθηκε αδικαιολόγητη σύγχυση στους βαθμολογητές εξαιτίας των ενδεικτικών απαντήσεων.  

Νεοελληνική Γλώσσα-σφάλμα: Στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, όσον αφορά τον υπό μορφή ερωτήματος τίτλο του 1ου κειμένου, δόθηκε από την ΚΕΕ η απάντηση ότι η ερώτηση είναι ρητορική, σφάλμα το οποίο μπορεί να το αντιληφθεί κάποιος με την πρώτη ματιά.  

Αρχαία Ελληνικά: Έπειτα, στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, στη συντακτική ερώτηση Γ4β, η οποία ζητούσε από τους μαθητές να μεταφέρουν σε πλάγιο λόγο την πρόταση «Ήμεῖς δε νῦν και ἀδικούμενοι τον πόλεμον ἐγείρομεν» δεν δικαιολογείται η επιλογή απαρεμφατικής σύνταξης με ετεροπροσωπία, αφού ζητείται  εξάρτηση  από την φράση «Οἱ Κορίνθιοι ἔλεγον …».  

Διόρθωση της διόρθωσης: Ανεξάρτητα από την αδικαιολόγητη προχειρότητα (γιατί πού αλλού θα μπορούσαμε να αποδώσουμε, άραγε, τις λανθασμένες ενδεικτικές απαντήσεις;), θεωρούμε εξίσου αδικαιολόγητη την οδηγία να εκληφθούν ως ορθές και οι δύο εκδοχές.  

«Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε»:Καμιά σοβαρή γνώση – αυτό ισχύει και για τις θεωρητικές επιστήμες οι οποίες θεωρούνται περισσότερο ανοιχτές σε διαφορετικές ερμηνευτικές εκδοχές – δεν μπορεί να θεμελιωθεί στη λογική του «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε».

Τρόπος εξέτασης της Νεοελληνικής Γλώσσας: Ο τρόπος εξέτασης της Νεοελληνικής Γλώσσας, μάθημα αναγκαίο και «χρήσιμο» για όλες τις κατευθύνσεις ή προσανατολισμούς, με δυο λόγια για όλους τους μαθητές, αντανακλά, όπως, άλλωστε, συμβαίνει σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα, τη συνολική διδακτική διαδικασία, όπως αυτή ορίζεται από τα Προγράμματα Σπουδών, τα σχολικά εγχειρίδια και τις επιμέρους οδηγίες και εγκυκλίους.  Η σημασία της ιστορικής γνώσης είναι, αναμφισβήτητα, μια πολύ ενδιαφέρουσα θεματική.  Αναρωτιόμαστε, ωστόσο, τι είδους επιχειρήματα μπορεί να αντλήσει ή σε τι συμπεράσματα μπορεί να καταλήξει ένας μαθητής από τα κείμενα που δόθηκαν.

Κάθε άλλο παρά βοηθούν τον μαθητή: Το απόσπασμα από τον πρόλογο ενός βιβλίου και ο αμιγώς λογοτεχνικός χαρακτήρας της ομιλίας της ποιήτριας Κικής Δημουλά κάθε άλλο παρά βοηθούν τον μαθητή να υποστηρίξει τις απόψεις του για ένα τόσο σοβαρό θέμα.  Έπειτα, ο αποσπασματικός τρόπος με τον οποίο δόθηκε το κείμενο της Κικής Δημουλά – γεμάτο αγκύλες και αποσιωπητικά - δεν επιτρέπει στον μαθητή να αποκωδικοποιήσει την πρόθεση της ποιήτριας και να δικαιολογήσει ολοκληρωμένα τις γλωσσικές της επιλογές.  

Σωστό – Λάθος: Να σημειώσουμε, επίσης, ότι οι ερωτήσεις του τύπου Σωστό – Λάθος, ως τρόπος εξέτασης, φανερώνουν ότι οι συντάκτες των Προγραμμάτων Σπουδών – διαχρονικά – μάλλον δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να αποκτήσουν οι μαθητές την ικανότητα (όχι τη δεξιότητα) να εμβαθύνουν στα κείμενα.  

Που απευθύνονταν η ερώτηση; Όσον αφορά την παραγωγή γραπτού λόγου, αναρωτιόμαστε το 2ο σκέλος της ερώτησης σε ποιους απευθύνεται.  Πού θα βασιστούν οι μαθητές για να προτείνουν τρόπους διδασκαλίας, έστω και βιωματικούς, όταν, μάλιστα, είναι γνωστό ότι σε πολλά σχολεία αποκλείστηκε η συνεργασία με φορείς και οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης,  με επιτροπές Ειρήνης, ενώ αποκλείστηκαν, επίσης, επισκέψεις σε χώρους φυλάκισης και εκτέλεσης αγωνιστών κατά της Γερμανικής Κατοχής.  

Προετοιμασία για το  νέο  τρόπο διδασκαλίας  της Ιστορίας; Εκτός, όμως, από όσα αναφέραμε πιο πάνω, ο τρόπος εξέτασης ενός τόσο σοβαρού θέματος, όπως η σημασία της ιστορικής γνώσης, οδηγεί πιθανότατα τους μαθητές στο συμπέρασμα ότι το βίωμα είναι η κύρια πηγή για την γνώση και την κατανόηση της Ιστορίας.  Ενδεχομένως,  προετοιμάζεται το έδαφος για το νέο τρόπο διδασκαλίας της Ιστορίας, όπως τουλάχιστον αποτυπώνεται στο καινούργιο Πρόγραμμα Σπουδών.

ΕΠΑΛ-Αστοχία ή πρόκληση;Τέλος, αφού μιλάμε για βιώματα, αναρωτιόμαστε πόσοι μαθητές από τα ΕΠΑΛ, οι οποίοι προέρχονται, σε ένα μεγάλο ποσοστό, από ευάλωτες, όπως χαρακτηρίζονται, κοινωνικές ομάδες έχουν τη δυνατότητα, και επομένως το βίωμα, της υγιεινής διατροφής.  Αστοχία ή πρόκληση;

Η συνεξέταση της Λογοτεχνίας της με τη Νεοελληνική Γλώσσα προοιωνίζει,   και το τέλος της: Επιλέξαμε να αναφερθούμε ξεχωριστά στα θέματα της Λογοτεχνίας, γιατί, παρόλο που συνεξετάζεται με τη Νεοελληνική Γλώσσα, θεωρούμε ότι είναι ιδιαίτερο γνωστικό αντικείμενο, η μοναδική μορφή Τέχνης που διδάσκεται συστηματικά – με όλες τις αδυναμίες – στα σχολεία μας.  Η θεσμοθέτηση της συνεξέτασής της με τη Νεοελληνική Γλώσσα προοιωνίζει, νομίζουμε, και το τέλος της.  Αυτό, τουλάχιστον, δείχνουν το κείμενο και τα ερωτήματα των φετινών εξετάσεων: ένα μικρό απόσπασμα 16 στίχων από διήγημα του Θανάση Βαλτινού, χωρίς κάποιο εισαγωγικό σημείωμα στο οποίο να αναφέρεται ο τίτλος του διηγήματος και κάποια στοιχεία για τον συγγραφέα, όχι υποχρεωτικά και μόνον βιογραφικά, και ένα ερώτημα «αναμενόμενο», το οποίο βασίζεται στους περίφημους «κειμενικούς δείκτες» και στην προσωπική άποψη του μαθητή.  Η ενότητα του κειμένου,  οι ιστορικές συνθήκες παραγωγής του έργου, ο ρόλος του δημιουργού και η σχέση του με την εποχή του, η διαλεκτική σχέση μορφής και περιεχομένου φαίνεται ότι θεωρούνται στοιχεία άχρηστα για την ερμηνευτική προσέγγιση του λογοτεχνικού κειμένου.  Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πού θα βασιστεί ο μαθητής για να υποστηρίξει τον σχολιασμό του και, το κυριότερο, τι είδους σχέση θα έχει ο σχολιασμός αυτός με το λογοτεχνικό κείμενο. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι δεν έχει καταργηθεί μόνον η αισθητική απόλαυση, που μας προσφέρει η Λογοτεχνία, αλλά, επί της ουσίας, έχει καταργηθεί η ερμηνευτική πράξη.  

Αρχαία-Λατινικά: Ο τρόπος εξέτασης των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών είναι, επίσης δηλωτικός της υποβάθμισης των κλασικών σπουδών.
Ενδεικτικά,   αναφέρουμε την άσκηση αντιστοίχισης στο μάθημα των Λατινικών,  από την οποία υποτίθεται ότι θα διαπιστωθούν οι γνώσεις των μαθητών σχετικά με την Ιστορία της Λατινικής Γραμματείας.  Νομίζουμε ότι η συγκεκριμένη ερώτηση, με την απλοϊκότητά της, δεν υποβαθμίζει μόνο τη γνώση, αλλά, ταυτόχρονα, υποτιμά τις προσπάθειες και τη νοημοσύνη διδασκόντων και διδασκομένων.  

Ερωτήσεις – σταυρόλεξα: Πολλά θα μπορούσαμε, επίσης, να επισημάνουμε για τα Αρχαία Ελληνικά.  Νομίζουμε, ωστόσο, ότι το σημαντικότερο που μπορούμε να πούμε αυτή τη στιγμή είναι ότι η αντικατάσταση της μετάφρασης του διδαγμένου κειμένου με ερωτήσεις – σταυρόλεξα υποβαθμίζει τη σημασία της ερμηνευτικής διαδικασίας   Πρέπει, επιτέλους να ξεκαθαριστεί τι ακριβώς ζητάμε από τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών από το πρωτότυπο, η οποία, μέχρι τώρα τουλάχιστον, ακροβατεί, χωρίς όμως να ισορροπεί, ανάμεσα στη γλωσσική άσκηση και σε μια μορφή τυποποιημένης ερμηνείας, η οποία κάθε άλλο παρά βοηθάει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών.  Η μετάφραση είναι μια διανοητική άσκηση με ιδιαίτερη παιδαγωγική σημασία, γιατί, μεταφράζοντας ένα κείμενο, στη ουσία μεταφράζουμε ένα πολιτισμό χρησιμοποιώντας τους κώδικες ενός άλλου πολιτισμού.  Υπό την έννοια αυτή, στην μεταφραστική διαδικασία θεμελιώνεται η ερμηνευτική πράξη η οποία, όπως φαίνεται, τείνει να καταργηθεί στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΦ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2022

Το Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, μετά από προσεκτική μελέτη των θεμάτων των φετινών Πανελλαδικών Εξετάσεων, αλλά και των ενδεικτικών απαντήσεων, κατέληξε στις εξής διαπιστώσεις:

Παρά τη σαφή διατύπωση των ερωτήσεων και των προς επεξεργασία θεμάτων, την οποία θεωρούμε αυτονόητη υποχρέωση της ΚΕΕ, για μιαν ακόμη φορά δημιουργήθηκε αδικαιολόγητη σύγχυση στους βαθμολογητές εξαιτίας των ενδεικτικών απαντήσεων.  Πιο συγκεκριμένα, στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, όσον αφορά τον υπό μορφή ερωτήματος τίτλο του 1ου κειμένου, δόθηκε από την ΚΕΕ η απάντηση ότι η ερώτηση είναι ρητορική, σφάλμα το οποίο μπορεί να το αντιληφθεί κάποιος με την πρώτη ματιά.  Έπειτα, στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών, στη συντακτική ερώτηση Γ4β, η οποία ζητούσε από τους μαθητές να μεταφέρουν σε πλάγιο λόγο την πρόταση «Ήμεῖς δε νῦν και ἀδικούμενοι τον πόλεμον ἐγείρομεν» δεν δικαιολογείται η επιλογή απαρεμφατικής σύνταξης με ετεροπροσωπία, αφού ζητείται  εξάρτηση  από την φράση «Οἱ Κορίνθιοι ἔλεγον …».  Ανεξάρτητα από την αδικαιολόγητη προχειρότητα (γιατί πού αλλού θα μπορούσαμε να αποδώσουμε, άραγε, τις λανθασμένες ενδεικτικές απαντήσεις;), θεωρούμε εξίσου αδικαιολόγητη την οδηγία να εκληφθούν ως ορθές και οι δύο εκδοχές.  Καμιά σοβαρή γνώση – αυτό ισχύει και για τις θεωρητικές επιστήμες οι οποίες θεωρούνται περισσότερο ανοιχτές σε διαφορετικές ερμηνευτικές εκδοχές – δεν μπορεί να θεμελιωθεί στη λογική του «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε».

Ο τρόπος εξέτασης της Νεοελληνικής Γλώσσας, μάθημα αναγκαίο και «χρήσιμο» για όλες τις κατευθύνσεις ή προσανατολισμούς, με δυο λόγια για όλους τους μαθητές, αντανακλά, όπως, άλλωστε, συμβαίνει σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα, τη συνολική διδακτική διαδικασία, όπως αυτή ορίζεται από τα Προγράμματα Σπουδών, τα σχολικά εγχειρίδια και τις επιμέρους οδηγίες και εγκυκλίους.  Η σημασία της ιστορικής γνώσης είναι, αναμφισβήτητα, μια πολύ ενδιαφέρουσα θεματική.  Αναρωτιόμαστε, ωστόσο, τι είδους επιχειρήματα μπορεί να αντλήσει ή σε τι συμπεράσματα μπορεί να καταλήξει ένας μαθητής από τα κείμενα που δόθηκαν.  Το απόσπασμα από τον πρόλογο ενός βιβλίου και ο αμιγώς λογοτεχνικός χαρακτήρας της ομιλίας της ποιήτριας Κικής Δημουλά κάθε άλλο παρά βοηθούν τον μαθητή να υποστηρίξει τις απόψεις του για ένα τόσο σοβαρό θέμα.  Έπειτα, ο αποσπασματικός τρόπος με τον οποίο δόθηκε το κείμενο της Κικής Δημουλά – γεμάτο αγκύλες και αποσιωπητικά - δεν επιτρέπει στον μαθητή να αποκωδικοποιήσει την πρόθεση της ποιήτριας και να δικαιολογήσει ολοκληρωμένα τις γλωσσικές της επιλογές.  Να σημειώσουμε, επίσης, ότι οι ερωτήσεις του τύπου Σωστό – Λάθος, ως τρόπος εξέτασης, φανερώνουν ότι οι συντάκτες των Προγραμμάτων Σπουδών – διαχρονικά – μάλλον δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να αποκτήσουν οι μαθητές την ικανότητα (όχι τη δεξιότητα) να εμβαθύνουν στα κείμενα.  Όσον αφορά την παραγωγή γραπτού λόγου, αναρωτιόμαστε το 2ο σκέλος της ερώτησης σε ποιους απευθύνεται.  Πού θα βασιστούν οι μαθητές για να προτείνουν τρόπους διδασκαλίας, έστω και βιωματικούς, όταν, μάλιστα, είναι γνωστό ότι σε πολλά σχολεία αποκλείστηκε η συνεργασία με φορείς και οργανώσεις της Εθνικής Αντίστασης,  με επιτροπές Ειρήνης, ενώ αποκλείστηκαν, επίσης, επισκέψεις σε χώρους φυλάκισης και εκτέλεσης αγωνιστών κατά της Γερμανικής Κατοχής.  Εκτός, όμως, από όσα αναφέραμε πιο πάνω, ο τρόπος εξέτασης ενός τόσο σοβαρού θέματος, όπως η σημασία της ιστορικής γνώσης, οδηγεί πιθανότατα τους μαθητές στο συμπέρασμα ότι το βίωμα είναι η κύρια πηγή για την γνώση και την κατανόηση της Ιστορίας.  Ενδεχομένως,  προετοιμάζεται το έδαφος για το νέο τρόπο διδασκαλίας της Ιστορίας, όπως τουλάχιστον αποτυπώνεται στο καινούργιο Πρόγραμμα Σπουδών. Τέλος, αφού μιλάμε για βιώματα, αναρωτιόμαστε πόσοι μαθητές από τα ΕΠΑΛ, οι οποίοι προέρχονται, σε ένα μεγάλο ποσοστό, από ευάλωτες, όπως χαρακτηρίζονται, κοινωνικές ομάδες έχουν τη δυνατότητα, και επομένως το βίωμα, της υγιεινής διατροφής.  Αστοχία ή πρόκληση;

Επιλέξαμε να αναφερθούμε ξεχωριστά στα θέματα της Λογοτεχνίας, γιατί, παρόλο που συνεξετάζεται με τη Νεοελληνική Γλώσσα, θεωρούμε ότι είναι ιδιαίτερο γνωστικό αντικείμενο, η μοναδική μορφή Τέχνης που διδάσκεται συστηματικά – με όλες τις αδυναμίες – στα σχολεία μας.  Η θεσμοθέτηση της συνεξέτασής της με τη Νεοελληνική Γλώσσα προοιωνίζει, νομίζουμε, και το τέλος της.  Αυτό, τουλάχιστον, δείχνουν το κείμενο και τα ερωτήματα των φετινών εξετάσεων: ένα μικρό απόσπασμα 16 στίχων από διήγημα του Θανάση Βαλτινού, χωρίς κάποιο εισαγωγικό σημείωμα στο οποίο να αναφέρεται ο τίτλος του διηγήματος και κάποια στοιχεία για τον συγγραφέα, όχι υποχρεωτικά και μόνον βιογραφικά, και ένα ερώτημα «αναμενόμενο», το οποίο βασίζεται στους περίφημους «κειμενικούς δείκτες» και στην προσωπική άποψη του μαθητή.  Η ενότητα του κειμένου,  οι ιστορικές συνθήκες παραγωγής του έργου, ο ρόλος του δημιουργού και η σχέση του με την εποχή του, η διαλεκτική σχέση μορφής και περιεχομένου φαίνεται ότι θεωρούνται στοιχεία άχρηστα για την ερμηνευτική προσέγγιση του λογοτεχνικού κειμένου.  Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πού θα βασιστεί ο μαθητής για να υποστηρίξει τον σχολιασμό του και, το κυριότερο, τι είδους σχέση θα έχει ο σχολιασμός αυτός με το λογοτεχνικό κείμενο. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι δεν έχει καταργηθεί μόνον η αισθητική απόλαυση, που μας προσφέρει η Λογοτεχνία, αλλά, επί της ουσίας, έχει καταργηθεί η ερμηνευτική πράξη. 

Ο τρόπος εξέτασης των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών είναι, επίσης δηλωτικός της υποβάθμισης των κλασικών σπουδών. Ενδεικτικά,   αναφέρουμε την άσκηση αντιστοίχισης στο μάθημα των Λατινικών,  από την οποία υποτίθεται ότι θα διαπιστωθούν οι γνώσεις των μαθητών σχετικά με την Ιστορία της Λατινικής Γραμματείας.  Νομίζουμε ότι η συγκεκριμένη ερώτηση, με την απλοϊκότητά της, δεν υποβαθμίζει μόνο τη γνώση, αλλά, ταυτόχρονα, υποτιμά τις προσπάθειες και τη νοημοσύνη διδασκόντων και διδασκομένων.  Πολλά θα μπορούσαμε, επίσης, να επισημάνουμε για τα Αρχαία Ελληνικά.  Νομίζουμε, ωστόσο, ότι το σημαντικότερο που μπορούμε να πούμε αυτή τη στιγμή είναι ότι η αντικατάσταση της μετάφρασης του διδαγμένου κειμένου με ερωτήσεις – σταυρόλεξα υποβαθμίζει τη σημασία της ερμηνευτικής διαδικασίας   Πρέπει, επιτέλους να ξεκαθαριστεί τι ακριβώς ζητάμε από τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών από το πρωτότυπο, η οποία, μέχρι τώρα τουλάχιστον, ακροβατεί, χωρίς όμως να ισορροπεί, ανάμεσα στη γλωσσική άσκηση και σε μια μορφή τυποποιημένης ερμηνείας, η οποία κάθε άλλο παρά βοηθάει την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών.  Η μετάφραση είναι μια διανοητική άσκηση με ιδιαίτερη παιδαγωγική σημασία, γιατί, μεταφράζοντας ένα κείμενο, στη ουσία μεταφράζουμε ένα πολιτισμό χρησιμοποιώντας τους κώδικες ενός άλλου πολιτισμού.  Υπό την έννοια αυτή, στην μεταφραστική διαδικασία θεμελιώνεται η ερμηνευτική πράξη η οποία, όπως φαίνεται, τείνει να καταργηθεί στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο τρόπος αξιολόγησης των μαθητών αντικατοπτρίζει τους στόχους και το περιεχόμενο των ανθρωπιστικών σπουδών, αλλά και τη συνολική διδακτική διαδικασία και διαπιστώνοντας, για μιαν ακόμη φορά, ότι τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά τόσο για τους μαθητές όσο και για τους φιλολόγους εκπαιδευτικούς, η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων θα επεξεργαστεί τα συγκεκριμένα προβλήματα, θα καταθέσει τις προτάσεις της και θα υποστηρίξει με κάθε τρόπο τους μάχιμους φιλολόγους στην καθημερινή μάχη που δίνουν για τη μόρφωση των παιδιών μας.

Για το Δ.Σ.

Η πρόεδρος                                                                   Η γενική γραμματέας

Μαρία Κ. Πεσκετζή                                                     Νατάσα Αβραμίδου

Σχόλια (9)

 
Νατάσσα Αβραμίδου
18 Ιουν 2022 12:11

Η ανάρτησή σας με μη αυτούσια την ανακοίνωση της ΠΕΦ είναι αδιανόητη. Θα σας αποσταλεί και το κείμενο διαμαρτυρίας για τον τρόπο που αναρτήθηκε αυτό και τα λάθη που περιλαμβάνει. Καταλαβαίνετε, ελπίζω, πως έχετε εκθέσει την ΠΕΦ.

Η Γενική Γραμματέας της ΠΕΦ
Νατάσσα Αβραμίδου

 
Απλός εκπαιδευτικός 2
16 Ιουν 2022 18:40

1. "Που απευθύνονταν η ερώτηση": Το διπλό ορθογραφικό λάθος επισημάνθηκε ήδη από συνάδελφο.
2. "Η συνεξέταση της Λογοτεχνίας της με τη Νεοελληνική Γλώσσα προοιωνίζει, και το τέλος της": Και "της" και "προοιωνίζει" και κόμμα. Μόνο μην αρχίσουμε το παραμύθι του "και τα δύο είναι σωστά", γιατί όλοι ξέρουμε πώς πρέπει να το γράφουμε.
Σίγουρα έτσι τα έγραψε η ΠΕΦ;

 
ένας απλός εκπαιδευτικός
16 Ιουν 2022 17:41

" Πού απευθυνόταν η ερώτηση;"

 
Ιωάννα
16 Ιουν 2022 16:56

Για ποιους βιωματικους τρόπους εκμάθησης της ιστορίας μιλάμε όταν την προσφέρουν ως πακέτο παπαγαλιας,με συνοψισμενα τα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν στους προγόνους μας , αλλά που σήμερα τα ωραιοποιουμε μήπως και θίξουμε ... Γίνεται κάτι βιωματικό στο σχολείο και πόσες ώρες εβδομαδιαίως έτσι ώστε να είναι σε θέση ο μαθητής να αποδώσει ? Επίσης τα παιδιά που έδωσαν δεύτερη φορά πανελλαδικές και δεν διδάχθηκαν ουδέποτε Λατινικά στο σχολείο τα υπολόγισε κανείς?

 
βαθμολογητής πανελληνίων
16 Ιουν 2022 14:39

Βαθμολογώ γραπτά Πανελληνίων στη Νεοελληνική Γλώσσα εδώ και πολλά χρόνια. Υπάρχουν γραπτά τα οποία το μόνο πράγμα που καταδεικνύουν είναι η τρικυμία εν κρανίω που επικρατεί στα μυαλά των τελειοφοίτων γενικού λυκείου.
Οι μαθητές αυτοί δεν θα έρεπε να βρίσκονται καν σε γενικό λύκειο. Τους είναι αδύνατον να συντάξουν μια απλή πρόταση, φράση, περίοδο λόγου με αρχή μέση και τέλος και ορθογραφημένα. Δεν πληρούν τα αυτονόητα.
Και ερωτώ: γιατί όλοι αυτοί σε γενικό λύκειο;
Πώς περνούν τις τάξεις;
(δεν είναι ρητορικό το ερώτημα....)

 
ΚΟΣΜΑΣ
16 Ιουν 2022 10:48

Εσείς τα λέτε ποιος ακούει;

Το ερώτημα μου δεν είναι ρητορικό, είναι η πραγματικότητα. Συγχαρητήρια αρχικά για την ενημέρωση που μας παρέχετε, όμως εάν δούμε τα θέματα των φετινών εξετάσεων εύκολα διαπιστώνουμε τα εξής:
1) Ο τίτλος στην Γλώσσα είναι ρητορικό ερώτημα ή ευθεία ερώτηση. Ποιο είναι το σωστό; Γιατί παίζουμε με την ψυχολογία των παιδιών.
2) Το Δ3 θέμα της χημείας περιλάμβανε αντίδραση εκτός ύλης, ένα θέμα παγίδα, καθαρά μπακαλίστικο, που δυστυχώς έρχεται να κρίνει την προσπάθεια και τον κόπο χιλιάδων μαθητών για το εάν ξέρουν ή όχι το μάθημα της χημείας.
3) Το Δ3 στα μαθηματικά φαίνεται, ότι ζητούσε από τους μαθητές όχι την μαθηματική τους σκέψη, αλλά το να μπορούν, ως νέοι ντέντεκτιβ να ανακαλύψουν τι θα χρησιμοποιήσουν για την επίλυση του. Μάλιστα αυτό το ζητούσαν σε ξεχωριστώ ερώτημα.
Απόρροια λοιπόν των παραπάνω είναι ότι αντί να κρίνουμε τα θέματα θα πρέπει να προχωράμε σε επώνυμες καταγγελίες. Θα πρέπει οι υπεύθυνοι να απαντήσουν πάνω στα ανωτέρω διότι έρχονται σε αντίθεση με την εγκύκλιο που ίδιοι έχουν εκδώσει.
Οσο για τα συγκεκριμένα θέματα, θα πρέπει οι αντίστοιχες μονάδες τους, να δοθούν σε όλα τα παιδιά, διότι την σύγχυση , την ασάφεια και τον προβληματισμό, τον δημιούργησαν και τον έφεραν οι ίδιοι εις βάρος των μαθητών-τριών μας. Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν θα γίνει, γιατί είναι μια πράξη που απαιτεί τόλμη, γνώση, εν συναίσθηση και σεβασμό απέναντι σε εκείνους, που θέλουμε όμως, να τους τα εμφυσήσουμε.

 
σωστές επισημάνσεις
16 Ιουν 2022 10:29

αλλά περιμένουμε υπόμνημα πιο δηκτικό και με προτάσεις ριζοσπαστικές. περιμένουμε πολλά χρόνια

@η εμβάθυνση δεν ειναι προσόν όλων : στον διαγωνισμό για πανεπιστήμια ΔΕΝ θα μπουν ΟΛΟΙ, αυτοί να πάνε ΙΕΚ , να πάνε αλλού

 
Μητρική γλώσσα και Ευρωπαϊκή Ιστορία
16 Ιουν 2022 10:06

Σε κάθε τελική αξιολόγηση γίνεται προσπάθεια το διαγώνισμα να περιλαμβάνει κάποιες απλές ερωτήσεις, που ίσως απαντάει σωστά και ο μη καλά προετοιμασμένος υποψήφιος.

Το πρόβλημα είναι ότι βλέπουμε στη Νεοελληνική Γλώσσα βαθμολογίες κάτω από 10, ακόμα και κάτω από 5 - που σημαίνει πως εκατοντάδες τελειόφοιτοι Λυκείου μάλλον αδυνατούν να γράψουν έστω μια κατανοητή περίληψη 300 λέξεων και να απαντήσουν σε ερωτήσεις γραμματικής στην μητρική τους γλώσσα.

Να μην ανο΄ίξουμε πάλι το κεφάλαιο Ιστορία, ή σωστή εκμάθηση Ξένων Γλωσσών, ή Λατινικά και Κοινωνιολογία.

Τόσα χρόνια, τόσες γενιές μαθητών τελειώνουν το σχολείο και δε γνωρίζουν σχεδόν τίποτα για την Ευρώπη από τον 15ο αιώνα μέχρι σήμερα: Αναγέννηση, Διαφωτισμός, Τεχνολογική Επανάσταση - αυτά διαμόρφωσαν τις χώρες στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ήπειρο, δεν είναι λογικό να εμβαθύνουν σε αυτά οι μαθητές Λυκείου, που θα κληθούν να ψηφίσουν για το Ευρωκοινοβούλιο σε μερικά χρόνια;

 
Πέννυ
16 Ιουν 2022 08:30

Υπήρχαν και εύκολες ερωτήσεις όπως σωστό λάθος … γιατί η εμβάθυνση δεν ειναι προσόν όλων. Ας μη στεκόμαστε τόσο κριτικά.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ