Placeholder

ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ

Oλόκληρη η συζήτηση στη Βουλή επί του σχεδίου νόμου για τα ΕΠΑΛ

Δημοσίευση: 04/02/2009



 

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υφυπουργέ.

Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση των κατόχων απολυτηρίου Επαγγελματικού Λυκείου και άλλες διατάξεις».
Το νομοσχέδιο θα συζητηθεί κατά τη σημερινή συνεδρίαση.
Εισερχόμαστε στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση των κατόχων απολυτηρίου Επαγγελματικού Λυκείου και άλλες διατάξεις».
Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της, της 29.1.2009, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε τρεις συνεδριάσεις.
Στη σημερινή συνεδρίαση θα συζητηθεί το νομοσχέδιο επί της αρχής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι από τη Νέα Δημοκρατία ορίζεται Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο Βουλευτής Λέσβου κ. Ιωάννης Γιαννέλλης. Από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ορίζεται ως Ειδικός Αγορητής ο Βουλευτής κ. Γκιόκας Γιάννης και ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο κ. Αλυσανδράκης Κωνσταντίνος. Από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ορίζεται ως ειδικός Αγορητής ο Βουλευτής κ. Αναστάσιος Κουράκης. Από το ΛΑ.Ο.Σ. ορίζεται ως Ειδικός Αγορητής ο Βουλευτής κ. Βελόπουλος Κυριάκος και ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος η Βουλευτής κα Αράπογλου Δήμητρα.
Το λόγο έχει ζητήσει ο κύριος Υφυπουργός για να κάνει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΥΚΟΥΡΕΝΤΖΟΣ (Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων): Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω ορισμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες είναι έτοιμες να διανεμηθούν στους συναδέλφους για την οικονομία του χρόνου. Είναι βελτιώσεις οι οποίες αφορούν τις διατυπώσεις των διατάξεων…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): Για την οικονομία του χρόνου καταθέστε τες για να διανεμηθούν στους συναδέλφους.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΥΚΟΥΡΕΝΤΖΟΣ (Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
(Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ανδρέας Λυκουρέντζος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις οι οποίες έχουν ως εξής:

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): Το λόγο έχει η Εισηγήτρια της Πλειοψηφίας κα Αναστασία Ράγιου – Μεντζελοπούλου.

(NP)

(1SX)
ΝΑΤΑΣΑ ΡΑΓΙΟΥ–ΜΕΝΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΥ: Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Henri Racordaire λέει ότι η γνώση είναι το μάτι που φυλάει, που ερευνά, που συγκρίνει, που σκέφτεται, που περιμένει, που αρπάζει το φως, που προσθέτει στους περασμένους αιώνες το βάρος των καινούργιων και, υπομονετικός φρουρός του χρόνου, αποσπάει ένα-ένα από το σύμπαν τα αιώνια μυστικά του.
Σε έναν κόσμο που ταλανίζεται από τη μεγαλύτερη μεταπολεμική οικονομική κρίση, με το μέλλον να φαντάζει απρόβλεπτο, γίνεται ακόμη πιο επιτακτική ανάγκη να εξασφαλίσουμε για τους νέους μια Ελλάδα της γνώσης, της συμμετοχής, της αξιοκρατίας, της δημιουργικής εργασίας και των πολλαπλών ευκαιριών.
Πάνω απ’ όλα η νέα γενιά χρειάζεται μια μεγάλη πρόκληση, μια σύγχρονη μεγάλη ιδέα. Με δεδομένο, λοιπόν, πως το μόνο στολίδι που δεν φθείρεται είναι η γνώση, οι νέοι άνθρωποι απαιτούν και αξιώνουν σήμερα περισσότερο από ποτέ να τους δώσουμε έμπρακτες απαντήσεις και λύσεις σε εκείνα τα ερωτήματα που τους φέρνουν, μετά από σκληρό και επίπονο αγώνα, τους ίδιους, αλλά και τις οικογένειές τους αντιμέτωπους με τα σύγχρονα προβλήματα.
Ας είμαστε ειλικρινείς και ας παραδεχθούμε ότι φταίμε όλοι διαχρονικά, ότι οι ευθύνες μας βαραίνουν όλους. Οι πολίτες θεωρούν ότι πολλές φορές έως τώρα οι κομματικές σκοπιμότητες οδήγησαν στην αδιαφορία για τα οράματά τους, στην αδιαφορία για τα δικά τους «θέλω». Όλοι αναγνωρίζουμε σήμερα τη σημασία της εκπαίδευσης ως θεμέλιο της οργάνωσης του κόσμου. Είναι ο πλούτος του μέλλοντος. Είναι ο μοχλός της ανάπτυξης και της ευημερίας.
Όμως, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι βρισκόμαστε πίσω από τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Δυστυχώς, βρισκόμαστε ακόμη, παρ’ όλες τις προσπάθειες και της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, σε ένα επίπεδο κατώτερο των δυνατοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή στη χώρα.
Κυρίες και κύριοι, η πολιτική της Κυβέρνησης για την παιδεία δεν περιορίζεται προγραμματικά στα όρια μιας τετραετίας. Διαμορφώνεται από την προοπτική ολόκληρης της νέας γενιάς και οι πολιτικές της δεν γνωρίζουν κομματικά σύνορα, ιδεοληψίες και φανατισμούς. Πρέπει να βασίζεται στη συνεννόηση των κοινωνικών δυνάμεων, στη σύνθεση των διαφορετικών απόψεων και, βεβαίως, στη συναίνεση.
Στα πλαίσια αυτά ο Υπουργός Παιδείας κ. Σπηλιωτόπουλος μίλησε για tabula rasa και απ’ ό,τι φαίνεται κακοφάνηκε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Γιατί, όμως; Τι μπορεί να φοβάται ενόψει μιας ανοικτής, εκ θεμελίων συζήτησης; Μήπως αποκαλυφθεί έλλειψη προτάσεων γύρω από τα ζητήματα παιδείας; Αφού υποστηρίζετε εδώ και καιρό ότι έχετε έτοιμο σχέδιο για όλα, προφανώς, υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό και δεν είναι άλλο από το διάλογο για την παιδεία, που χρειάζεται τώρα όσο ποτέ ο τόπος. Εκτός αν οι θέσεις για την παιδεία εξαντλούνται σε θέσεις ανάλογες με αυτές που διατύπωσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σχετικά με την ανασφάλιστη εργασία των νέων.
Μήπως κάποιοι επιμένουν σε μια χειραγώγηση της μάζας και επιθυμούν να ωθούν τους νέους ώστε να γίνουν εξειδικευμένοι άνοες, επειδή έτσι τους βολεύει; Αναρωτιέμαι και οφείλω να σας πω ότι, ως νέα Βουλευτής, πρέπει να αφουγκράζομαι τον παλμό, τις ανησυχίες και την οργή των νέων ανθρώπων και γι’ αυτό πιστεύω μόνο στον ειλικρινή διάλογο για την παιδεία, διάλογο ουσίας και όχι για το «θεαθήναι», ένα μεγάλο και ουσιαστικό διάλογο, ώστε οι νέοι να μη νιώθουν αποκομμένοι από τις αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην τους.
Το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό και μόνο αν αντιμετωπιστεί ως τέτοιο θα λυθεί. Ο νέος που θα μας παρακολουθεί αυτή τη στιγμή από το σπίτι του μπορεί και να κουνάει το κεφάλι του με τη γνωστή απαξία. Θεωρεί ότι όλοι του χρωστάμε. Θέλει και απαιτεί να ακούσει από εμάς ότι δεν γίνεται να αποφασίζουμε για εκείνον χωρίς εκείνον.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και πίσω από κλειστές πόρτες. Όλοι το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Αν δεν συζητήσουμε επί της ουσίας τώρα, αν δεν συμφωνήσουμε για ένα θέμα καθαρά εθνικό, όπως η παιδεία, δεν θα προχωρήσουμε ποτέ με ένα μεγάλο όραμα για τα παιδιά μας.
Κυρίες και κύριοι, όπως είπε και ο Edgar Lee Masters, όποιος δεν ξέρει ποιο ακριβώς είναι το καλό δεν μπορεί να ξεχωρίσει και ούτε να ξέρει ποτέ ποιο είναι το καλό. Οφείλουμε να αφήσουμε πίσω τις μικροπολιτικές και τις επικοινωνιακές φιγούρες. Το σημερινό νομοσχέδιο σαφώς και δεν αποτελεί τη μεγάλη τομή ή μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Είναι, όμως, η αρχή σε μια χρονιά που η παιδεία γίνεται το επίκαιρο θέμα συζήτησης.
(TR)

(1NP)
Το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί ένα λιθαράκι για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι ένα βήμα για να δείξουμε στον ελληνικό λαό ότι ορισμένα θέματα είναι πάρα πολύ σοβαρά για να τα πετάξουμε στο βωμό της στείρας αντιπαράθεσης. Σε ένα θέμα εθνικής σημασίας μόνο μέσα από συζήτηση θα μπορέσουν να υπάρξουν λύσεις και να χαραχθεί μία κοινή εθνική πορεία. Η παιδεία δεν είναι θέμα του εκάστοτε Υπουργού από οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν προέρχεται, αλλά του συνόλου του πολιτικού κόσμου της χώρας.
Είναι λοιπόν ώρα να προωθηθεί ένας νέος τρόπος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Έχουμε να κάνουμε με ένα σύστημα πανελλαδικών εξετάσεων με ουσιαστικές αδυναμίες, ωστόσο παραμένει αδιαμφισβήτητη η αντικειμενικότητά του. Παρόλα αυτά ο κορβανάς της ελληνικής οικογένειας, έχει λυγίσει στην προσπάθεια να δοθούν τα εφόδια που έχει οπωσδήποτε ανάγκη ένας νέος για την επιτυχία του στις εξετάσεις.
Κάνοντας την αυτοκριτική της η σημερινή Κυβέρνηση κατέληξε σε ένα στόχο, να ανατρέψει την παρούσα κατάσταση με όποιο κόστος, όχι σε ένα χρόνο, όχι σε δύο, όχι αύριο, αλλά σήμερα, τώρα.
Το νομοσχέδιο που συζητάμε απόψε για τη θέσπιση ενός νέου συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αφορά κυρίως δύο θέματα. Το ένα είναι η πρόσβαση στην τριτοβάθμια των κατόχων απολυτηρίου επαγγελματικού λυκείου των γνωστών ΕΠΑ.Λ. και το δεύτερο, είναι η αναδιάρθρωση του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας.
Νομοθετείται συνολικά ο τρόπος πρόσβασης των ΕΠΑ.Λ. στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στην ουσία το άρθρο 7 του νόμου 3475 εμπλουτίζεται και ενισχύεται με νέο νομοσχέδιο που αντιμετωπίζει συνολικά τον τρόπο εισαγωγής στα Α.Ε.Ι. των αποφοίτων ΕΠΑ.Λ..
Για την ιστορία να σας πω ότι το 2006 με το νόμο 3475 ο οποίος αντικατέστησε τον 2640/1999 για τα Τ.Ε.Ε., με τον οποίο μάλιστα ιδρύθηκαν τα λεγόμενα Τ.Ε.Ε. Α΄ και Β΄ κύκλου, δημιουργήθηκαν οι επαγγελματικές σχολές ΕΠΑ.Σ. και τα επαγγελματικά λύκεια ΕΠΑ.Λ..
Ο πρώτος τρόπος πρόσβασης των ΕΠΑ.Λ. στην τριτοβάθμια με το άρθρο 7 του νόμου 3475 δεν έδινε τα απαραίτητα περιθώρια μεταβατικών διατάξεων, αλλά αναδιοργάνωσε και εμπλούτισε το πρόγραμμα σπουδών της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και ενσωμάτωσε στην εκπαιδευτική διαδικασία όλες τις νέες τεχνολογικές κατακτήσεις.
Ψάχνοντας το Υπουργείο για ένα δεύτερο τρόπο, κατέληξε στο σημερινό νομοσχέδιο. Είναι γεγονός πως αυτή η Κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να μην μεριμνήσει για τους 8.500 αποφοίτους που δεν έδωσαν εξετάσεις, γιατί απορρίφθηκαν από το Β΄ κύκλο. Ο νόμος τους δίνει το δικαίωμα να συμμετέχουν στις εξετάσεις, όπως και όλοι οι υπόλοιποι. Το σχέδιο νόμου μπορεί να κατατίθεται εν μέσω της χρονιάς, γιατί είναι κάτι που το ακούσαμε και στην Επιτροπή από την Αντιπολίτευση, αλλά το ίδιο το Υπουργείο θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ, είχε φροντίσει από πολύ νωρίς να ενημερωθούν άπαντες και οι εγκύκλιοι που δόθηκαν από το καλοκαίρι κιόλας είναι η απόδειξη.
Όσον αφορά στα πρώτα άρθρα του νομοσχεδίου δεν θα επεκταθώ, γιατί θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε πιο αναλυτικά τα άρθρα, θα σας πω γενικά ότι αφορά τους κατόχους απολυτηρίων ημερησίων επαγγελματικών λυκείων, δηλαδή, το άρθρο 1, 5 και 7. Οι κάτοχοι απολυτηρίου ημερησίου ΕΠΑ.Λ. έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, είτε επιλέγοντας τις πανελλαδικές εξετάσεις, όπου εξετάζονται με τους αποφοίτους του γενικού λυκείου, είτε τις ειδικές πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή κυρίως σε σχολές και τμήματα του τεχνολογικού τομέα.
Η πρώτη δυνατότητα λοιπόν. Οι κάτοχοι απολυτηρίου ημερησίου ΕΠΑ.Λ. μπορούν να συμμετέχουν σε πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που εισάγονται και οι κάτοχοι απολυτηρίου του γενικού λυκείου και οι προαναφερθέντες θα εξετάζονται σε μαθήματα γενικής παιδείας και ειδικότητας σε ίσο αριθμό με τα εξεταζόμενα για τους αποφοίτους του γενικού λυκείου. Ειδικότερα οι υποψήφιοι εξετάζονται σε έξι μαθήματα, εκ των οποίων τα τέσσερα είναι γενικής παιδείας και τα δύο είναι ειδικότητας. Στα μαθήματα γενικής παιδείας είναι κοινά τα θέματα για τους δύο τύπους λυκείων.
Ειδικά για την εισαγωγή σε σχολές και τμήματα του Ε΄ επιστημονικού πεδίου, οι υποψήφιοι εξετάζονται σε επτά μαθήματα. Η κατανομή των τμημάτων των σχολών σε πέντε επιστημονικά πεδία είναι η ίδια για τους υποψηφίους και των δύο τύπου λυκείων. Οι συντελεστές βαρύτητας στα κοινά εξεταζόμενα μαθήματα είναι οι ίδιοι.
Δεύτερη δυνατότητα. Οι υποψήφιοι μπορούν να συμμετέχουν στις ειδικές πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή αποκλειστικά και μόνο σε τμήματα και σε σχολές των Τ.Ε.Ι., της ΑΣΠΑΙΤΕ, της ΑΣΤΕ, στις σχολές των ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού, στις στρατιωτικές σχολές υπαξιωματικών και Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς και στις σχολές της Αστυνομικής Ακαδημίας, σε ποσοστό θέσεων που ορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και του συναρμόδιου κατά περίπτωση Υπουργού.
(1TR)
Ειδικότερα τα εξεταζόμενα μαθήματα ορίζονται σε τέσσερα εκ των οποίων τα μαθηματικά και η νεοελληνική γλώσσα είναι κοινά για όλους τους υποψηφίους, ενώ τα δύο της ειδικότητας είναι ίδια και κοινά με όσα ορίζονται στα εξεταζόμενα μαθήματα ειδικότητας για την πρώτη δυνατότητα που είπαμε πριν.
Πάμε στο δεύτερο κομμάτι για τους κατόχους απολυτηρίων εσπερινών επαγγελματικών λυκείων, των ΕΠΑΛ. Αυτό αφορά τα άρθρα 2, 5 και 7. Πρώτη δυνατότητα που τους δίνεται: Οι κάτοχοι απολυτηρίου του εσπερινού ΕΠΑΛ μπορούν να συμμετέχουν σε πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα που εισάγονται και οι κάτοχοι των απολυτηρίων του εσπερινού γενικού λυκείου. Θα εξετάζονται σε μαθήματα γενικής και επαγγελματικής παιδείας σε ίσο επίσης αριθμό για τα εξεταζόμενα με τους αποφοίτους γενικού λυκείου, διεκδικώντας τις ίδιες θέσεις με όσους εξετάζονται πανελλαδικά το ίδιο έτος σε μαθήματα της τελευταίας τάξης του εσπερινού γενικού λυκείου, έξι μαθήματα κι εδώ εκ των οποίων τα τέσσερα γενικής παιδείας και τα δύο ειδικότητας, ενώ τα γενικής παιδείας θα έχουν κοινά θέματα και στους δύο τύπους λυκείων. Ειδικά για την εισαγωγή σε σχολές και τμήματα του πέμπτου επιστημονικού πεδίου οι υποψήφιοι εξετάζονται στα επτά μαθήματα, όπως είπαμε και πριν. Η δεύτερη δυνατότητα που τους δίνεται είναι ότι μπορούν να συμμετέχουν στις ειδικές πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή αποκλειστικά και μόνο σε τμήματα και σχολές των Ανώτατων Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, στις Ανώτερες Σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων των Σχολών Τουριστικής Εκπαίδευσης και στις Σχολές των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού σε ποσοστό θέσεων που ορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού και του συναρμόδιου Υφυπουργού.
Τέλος –κι εδώ κάνουμε αναφορά στα άρθρα 3, 5 και 7- για τους κατόχους πτυχίου β΄ κύκλου ΤΕΕ, πτυχίου ειδικότητας των πρώην ΤΕΛ καθώς και πτυχίου ειδικότητας των Ναυτικών Λυκείων ισχύει ό,τι προβλέπεται για τους αποφοίτους των ημερησίων ΕΠΑΛ που επιλέγουν τις ειδικές πανελλαδικές εξετάσεις.
Σε ό,τι αφορά το ΕΙΝ, το Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας –
άρθρο
13- απ’ ό,τι γνωρίζετε και γνωρίζουν όλοι όσοι παρακολουθούν τη λειτουργία του, ήταν μάλλον αδύνατο να παρακολουθήσει τις σύγχρονες ανάγκες. Το νομοθετικό του πλαίσιο ήταν απαρχαιωμένο και ανεπαρκές, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις προκλήσεις για την τέταρτη προγραμματική περίοδο, όμως σαφώς και έχει μεγάλες και σημαντικές δυνατότητες, άρα ήλθε η ώρα να τις αξιοποιήσει. Επιθυμία και προσανατολισμός της Κυβέρνησης λοιπόν είναι να στηθεί ένας τέτοιος μηχανισμός ώστε να βοηθηθεί το ΕΙΝ να συμμετέχει σε όλες τις παραγωγικές διαδικασίες γρήγορα και με τους ρυθμούς της εποχής από δω και στο εξής. Επομένως με το νομοσχέδιο αυτό εκσυγχρονίζεται και δημιουργείται το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για να μπορεί να λειτουργήσει σωστά και αποδοτικά. Στην επόμενη συνεδρίαση θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε πιο αναλυτικά και να λύσουμε περισσότερες απορίες που μπορεί να προκύψουν για όλα τα άρθρα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας θα ήθελα να πω ότι νομίζω πως αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς απέναντι στους νέους που θέλουμε να κοιτάξουμε στα μάτια με ειλικρίνεια, πρέπει να τους πούμε ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αν δεν συνεχίσουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις τώρα με αποφασιστικότητα, δεν θα τους διασφαλίσουμε καλύτερη προοπτική. Μιλάμε για όλους τους Έλληνες και ειδικότερα για τους νέους που απαιτούν απ’ όλους μας ό,τι καλύτερο έχουμε να τους δώσουμε. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να καθυστερήσουμε άλλο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαϊδου): Κι εμείς σας ευχαριστούμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής, 24 μαθήτριες και μαθητές και 3 συνοδοί καθηγητές από το Εμπειρίκειο Γυμνάσιο Άνδρου.
Η Βουλή τους καλωσορίζει και τους εύχεται καλή πρόοδο.
(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες)
Το λόγο έχει ο εισηγητής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κύριος Δημήτριος Βαρβαρίγος.
(TS)
(1PM)
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΑΡΒΑΡΙΓΟΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση δια του κυρίου Πρωθυπουργού τον τελευταίο καιρό έχει εφεύρει μια νέα μέθοδο διαφυγής από το χάος που έχει δημιουργήσει. Ο κ. Καραμανλής ομολογεί ξαφνικά κάποια στιγμή «Δεν κατάλαβα τι γινόταν, έκανα λάθος, ζητώ συγγνώμη» και έτσι καθάρισε. Την ίδια μέθοδο ακολουθούν και οι Υπουργοί του. Πριν από λίγο καιρό ακούσαμε το νέο Υπουργό Παιδείας να δηλώνει ότι θα διαγράψει το έργο των προηγουμένων διαμιάς. Λέει «διάλογος από μηδενική βάση, tabula rasa». Καθάρισε και αυτός. Ο προηγούμενος Υπουργός, ο κ. Στυλιανίδης είχε καθαρίσει με τον ίδιο τρόπο την κα Γιαννάκου. Πώς; Μα, με το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε, αφού ακριβώς αναίρεσε όλη την πολυδιαφημισμένη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που υποτίθεται ότι ήταν ένα από τα σημαντικά στοιχεία του έργου της κας Γιαννάκου.
Έτσι προχωράμε, λοιπόν, δια της μεθόδου της συγγνώμης. Ο ελληνικός λαός είναι μεγαλόψυχος, αλλά δεν είναι αυτοκαταστροφικός. Η χώρα πρέπει να επιβιώσει, θέλει κυβέρνηση αποτελεσματική, θέλει κυβέρνηση δίκαιη, η οποία θα εμπνέει εμπιστοσύνη στην κοινωνία, θα χαράσσει προοπτικές και θα δημιουργεί αισιοδοξία για το μέλλον. Και τέτοια κυβέρνηση δεν είναι η Κυβέρνηση του κ. Καραμανλή, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Η κατάσταση στο χώρο της εκπαίδευσης είναι τραγική, το γνωρίζουμε όλοι. Χρόνιο πρόβλημά της η υποχρηματοδότηση. Τα στοιχεία του προϋπολογισμού μιλούν και δεν χρειάζεται κανείς να ανατρέξει σε άλλη πηγή. Η διατιθέμενη δαπάνη είναι 3% του Α.Ε.Π., η χαμηλότερη από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2004 ήταν 3,6%. Η υπόσχεση που είχατε δώσει ήταν 5%. Αντί να προσεγγίσετε αυτό το στόχο, αποκλίνατε και από εκεί που τον παραλάβατε. Επομένως, για ποια αξιοπιστία να μιλήσουμε της σημερινής Κυβέρνησης;
Δεν είναι όμως η υποχρηματοδότηση το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Είναι η διάρθρωσή του, είναι η δομή του, είναι τα δομικά προβλήματα που έχει, τα οποία βέβαια έχουν οδηγήσει σε όλα τα επίπεδα, από το επίπεδο της πρώτης βαθμίδας, της δημοτικής εκπαίδευσης, μέχρι της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε αρρυθμίες που έχουν παραλύσει όλο το σύστημα. Όταν μιλάμε σήμερα για μια κοινωνία της γνώσης, για μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία όπου η γνώση παίζει κυρίαρχο ρόλο, αλίμονο εάν εμείς προσδοκούμε πως θα επιβιώσουμε σε ένα τέτοιο ανοικτό παγκόσμιο σύστημα με ένα εκπαιδευτικό σύστημα με τα χάλια τα οποία περιγράφουμε και όλοι μας αναγνωρίζουμε.
Κάθε φορά λέμε για διάλογο από μηδενική βάση. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, κοροϊδεύουμε την ελληνική κοινωνία. Χρειάζεται άμεσα να λυθεί το πρόβλημα, να πάρουμε όλοι μας τις ευθύνες και να αναγνωρίσουμε το εκπαιδευτικό ζήτημα ως εθνικό πρόβλημα όπως είναι, να υπάρξει ένα σχέδιο, να συναινέσουμε όσες δυνάμεις μπορούμε μέσα σε τούτη την κοινωνία και να σεβαστούμε ακριβώς αυτό το σχέδιο το οποίο θα αποτελέσει ίσως και τη σωτηρία της χώρας και της κοινωνίας στο μέλλον. Δεν μπορούμε να επιβιώσουμε διαφορετικά, εάν δεν στεριώσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα με ποιότητα, εάν δεν επενδύσουμε πάνω στο έμψυχο δυναμικό της χώρας μας, στους νέους μας, που είναι ο πολυτιμότερος πόρος που έχουμε.
Το νομοσχέδιο που συζητούμε έρχεται να ρυθμίσει ένα ζήτημα που θα έπρεπε να έχει λυθεί εδώ και δυόμισι χρόνια, όταν έγινε η αλλαγή του πλαισίου λειτουργίας της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης το 2006, δηλαδή έμενε ανοικτό το πώς θα γίνεται η πρόσβαση των αποφοίτων των Επαγγελματικών Λυκείων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η κα Γιαννάκου είχε δεσμευθεί από τότε ότι δεν θα αιφνιδιάσει, ότι αυτό θα γίνει πριν ακόμα από την ψήφιση του νόμου, θα έχουν ενημερωθεί τα παιδιά, θα γνωρίζουν για να μπορούν να κάνουν τις επιλογές τους με απόλυτη σιγουριά και ασφάλεια. Τελικά, το αφήσατε να έρθει και αυτό την τελευταία στιγμή. Το Μάιο θα δώσουν οι πρώτοι απόφοιτοι εξετάσεις και ακόμη δεν ξέρουν τους όρους διαγωνισμού.

(PE)
(1TS)
Και τι έρχεστε και κάνετε τώρα; Με το ν.3475 είχατε πει ότι οι απόφοιτοι των επαγγελματικών λυκείων θα έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τους αποφοίτους των γενικών λυκείων, ότι θα διεκδικήσουν τις ίδιες θέσεις, ότι θα εξεταστούν στα ίδια μαθήματα, στα ίδια θέματα. Και τελειώσατε. Νομίζατε ότι λύσατε το πρόβλημα. Όμως, δεν μπορούσε να λυθεί. Γιατί; Γιατί δεν είχαν ίδια προγράμματα σπουδών, ίδιες δυνατότητες διαγωνισμού. Καταλάβατε, λοιπόν, τελευταία στιγμή ότι αυτό είναι άδικο, ότι είναι εντελώς απαράδεκτο. Γι’ αυτό, επαναφέρατε τη ρύθμιση που ίσχυε με το ν.2640 που καταργήσατε και δίνετε τώρα τη δυνατότητα με ειδικές εξετάσεις να μπαίνουν στα Τ.Ε.Ι., διαγωνιζόμενοι σε τέσσερα μαθήματα, δυο γενικής παιδείας και δυο ειδικότητας. Μιλάμε πάντοτε για τους αποφοίτους των ημερησίων ΕΠΑΛ, ενώ για τους αποφοίτους των νυκτερινών θα πρέπει να πω ότι θα διαγωνιστούν σε δύο μόνο μαθήματα, όσοι θέλουν με ειδικές εξετάσεις να ακολουθήσουν αυτήν τη δυνατότητα πρόσβασης στα Τ.Ε.Ι.
Οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ έχουν και μια άλλη ιδιομορφία σε σχέση με τους αποφοίτους των γενικών λυκείων. Θα πρέπει να πάρουν πρώτα το απολυτήριό τους και μετά να συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις. Για τους αποφοίτους των γενικών λυκείων, συμμετέχοντας στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, η αξιολόγησή τους αποτελεί ταυτόχρονα μέρος της διαδικασίας αξιολόγησης για να πάρουν το απολυτήριο του σχολείου τους. Οι απόφοιτοι των επαγγελματικών λυκείων θα πρέπει πρώτα να δώσουν ενδοσχολικές εξετάσεις και μετά Πανελλαδικές. Θα διδαχθούν σε λιγότερο χρόνο τα μαθήματα γενικής παιδείας, που ήδη τα διδάσκονται μειωμένες ώρες με το εβδομαδιαίο πρόγραμμα που έχουν. Διδάσκονται δώδεκα ώρες την εβδομάδα μαθήματα γενικής παιδείας, ενώ οι μαθητές στα γενικά λύκεια διδάσκονται δεκαεπτά ώρες. Θα διδαχθούν μάλιστα και είκοσι ημέρες λιγότερο, γιατί πρέπει να καλύψουν πρώτα τις ενδοσχολικές εξετάσεις, ώστε να πάρουν απολυτήριο για να πάνε στις Πανελλαδικές.
Άρα, η δυνατότητα ισότιμης διαγωνιστικής διαδικασίας με τους αποφοίτους των γενικών λυκείων είναι θεωρητική μόνο. Εμείς θεωρούμε ότι το συντριπτικό ποσοστό, ένας πολύ μεγάλος αριθμός των παιδιών θα στραφεί στη δεύτερη δυνατότητα που έχουν. Θα επιλέξουν να πάνε στα Τ.Ε.Ι. με τις ειδικές εξετάσεις, αυτές που προέβλεπε και ο ν.2640, που καταργήσατε με το ν.3475 και που επαναφέρετε τώρα με αυτήν τη ρύθμιση.
Εμείς θα συμφωνήσουμε. Θεωρούμε, όμως, ότι αυτή η ρύθμιση μπορεί να έχει μόνο μεταβατικό χαρακτήρα. Συμφωνούμε, γιατί είναι μια ρύθμιση που την είχαμε εμείς, την καταργήσατε εσείς και την επαναφέρατε, αναγνωρίζοντας έτσι πανηγυρικά το λάθος που κάνατε. Τραυματίσατε την τεχνική εκπαίδευση, χάθηκαν τρία χρόνια, μειώθηκε ο αριθμός των μαθητών -30% μειώθηκαν οι εγγραφές- καταργήσατε ειδικότητες. Επίσης, μειώθηκε η δυνατότητα απασχόλησης των καθηγητών -γιατί υπήρξαν υπεράριθμοι καθηγητές- χάθηκαν θέσεις εργασίας, έκλεισαν σχολεία.
Υπάρχουν καθηγητές, όπως αυτοί που δίδασκαν στα ΤΕΕ, τα οποία έκλεισαν, τα οποία καταργήθηκαν με το νόμο. Όσοι δίδασκαν μαθήματα γενικής παιδείας δεν μπορούν να απασχοληθούν. Οι άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους και ζητούν κάτι πολύ απλό και δίκαιο. Όπως αναγνωρίζεται σε μια σειρά από άλλους διδάσκοντες από την τελευταία δυνατότητα που δώσατε το καλοκαίρι με νόμο σε όσους διδάσκουν στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας που δημιουργούνται αυτή η προϋπηρεσία τους ως πραγματοποιηθείσα σε δημόσιο σχολείο και τους δίνεται η δυνατότητα να εγγράφονται στις επετηρίδες διορισμού του Υπουργείου Παιδείας, κύριε Υφυπουργέ, το ίδιο ζητούν και αυτοί που τους καταργήσατε το σχολείο, που χάνουν τη δουλειά τους. Ζητούν, τουλάχιστον, ο χρόνος που δούλεψαν εκεί να αναγνωριστεί ως χρόνος που πραγματοποιήθηκε σε δημόσιο σχολείο και να μπορούν να εγγραφούν και αυτοί στις επετηρίδες.
Βέβαια, η δική μας προσέγγιση για τους διορισμούς των εκπαιδευτικών είναι διαφορετική. Εσείς εδώ έχετε κάνει μια Βαβυλωνία. Είναι και επίκαιρο το ζήτημα, γιατί πρόσφατα, αυτές τις ημέρες, γίνεται ο διαγωνισμός των εκπαιδευτικών μέσω Α.Σ.Ε.Π. που θα στελεχώσουν τα σχολεία της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Οι συμμετέχοντες είναι εβδομήντα έξι χιλιάδες και τέσσερις χιλιάδες είναι αυτοί που θα προσληφθούν.
Συνεπώς, είναι μια σκληρή διαδικασία. Όμως, δεν αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς, αλλά τους μισούς. Οι άλλοι μισοί θα προσληφθούν με μοριοδότηση, ωρομίσθιοι, αναπληρωτές. Άλλοι έχουν επιλεγεί με τον έναν τρόπο, άλλοι με τον άλλον, άλλοι με αντικειμενικά κριτήρια, άλλοι με μέσο. Είναι μια διαδικασία με την οποία διαφωνούμε. Είναι απαράδεκτη. Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει μια μεταβατική ρύθμιση στο όλο θέμα και από εκεί και πέρα, αξιοκρατικά όλοι μέσω Α.Σ.Ε.Π.
(RG)

(PE)
Όμως, επανέρχομαι στο ζήτημα των εκπαιδευτικών. Έχουν δίκιο. Ό,τι ισχύει για τους υπόλοιπους, θα πρέπει να ισχύσει και γι’ αυτούς, έστω και μεταβατικά, κύριε Υπουργέ.
Οι ρυθμίσεις των επόμενων άρθρων αφορούν τα επαγγελματικά Λύκεια. Υπάρχουν κάποια ζητήματα που θέλουν διευκρίνιση. Τα είχαμε θέσει στην επιτροπή, αλλά δεν πήραμε απάντηση.
Στο άρθρο 7 του νομοσχεδίου αναφέρετε, όπως και σε μια εγκύκλιο που εκδώσατε τον Δεκέμβριο, ότι οι συντελεστές που αφορούν την προφορική και την γραπτή βαθμολογία, ισχύουν, όπως για τους μαθητές των Γενικών Λυκείων, έτσι και για τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ. Ό,τι ισχύει για τη μια κατηγορία, ισχύει και για την άλλη.
Στο άρθρο 10, όμως, έρχεστε και λέτε ότι με τη δυνατότητα εξουσιοδότησης από τον Υπουργό, θα μπορούν να αλλάξουν αυτοί οι συντελεστές.
Το άρθρο 7 λέει, ό,τι ισχύει για τους μαθητές των Γενικών Λυκείων, ισχύει και για τους μαθητές των Επαγγελματικών, αλλά το άρθρο 10 λέει ότι μπορεί αυτό να το αλλάξει ο Υπουργός. Η εγκύκλιος λέει ότι και για τις δύο κατηγορίες ισχύει το ίδιο πράγμα.
Εμείς επανερχόμαστε σ' αυτό, κύριε Υπουργέ, διότι δεν το διευκρινίσατε. Και δεν μπορεί να παραμένει και η μία διάταξη του άρθρου 7 και η άλλη του άρθρου 10. Η μια από τις δύο πρέπει να καταργηθεί. Επιλέξτε τι θέλετε, γιατί δεν μπορούν να ισχύουν και τα δύο.
Για το συνολικό ζήτημα τώρα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, θεωρούμε τη ρύθμιση μεταβατικού χαρακτήρα. Εμείς θα τη ψηφίσουμε. Είναι ρύθμιση που είχαμε κάνει εμείς, την επαναφέρατε, αλλά θεωρούμε ότι θα πρέπει να αλλάξει συνολικά το πλαίσιο της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ήδη ο κύριος Υπουργός εξήγγειλε πάλι το νέο διάλογο. Εμείς είπαμε, ναι, θα προσέλθουμε στο διάλογο και ζητήσαμε κάποιες διευκρινήσεις διά των εκπροσώπων μας. Έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας και ήδη έχουμε ξεκινήσει διαδικτυακό διάλογο, μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης www.wikipolitics.gr.
Από εκεί και πέρα θα ακούσουμε τις προτάσεις της νεολαίας, της εκπαιδευτικής κοινότητας, της κοινωνίας, των φορέων και θα συμμετάσχουμε σε αυτόν τον διάλογο, αλλά το ίδιο έχουμε ζητήσει και από εσάς, κύριε Υπουργέ. Όχι στο διάλογο, χωρίς πρόταση. Εμείς καταθέσαμε πρόταση. Την κατέθεσε πριν από λίγες μέρες ο Πρόεδρός μας από ετούτο το Βήμα. Καταθέστε και εσείς τη δική σας να την γνωρίσουμε, να την γνωρίσει η κοινωνία, για να κουβεντιάσουμε εάν εννοούμε το διάλογο, εάν τον πιστεύουμε και είμαστε σοβαροί.
Επειδή το κέντρο αυτού του διαλόγου περιστρέφεται γύρω από τον τρόπο πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τριάντα πέντε χρόνια σε όλη τη μεταπολίτευση μιλάμε γι’ αυτό το σύστημα. Μία δέσμευση από εδώ, μία δέσμευση από εκεί, μία το ένα μία το άλλο. Έχουμε ένα σύστημα, εν πάση περιπτώσει, που όλοι λένε ότι είναι αντικειμενικό. Το πρόβλημα της ποιότητας του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι το πώς θα μπαίνουν οι απόφοιτοι της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα Πανεπιστήμια; Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι η ποιότητα σε όλες τις βαθμίδες. Και εμείς σαν στόχο στρατηγικής θεωρούμε ότι αυτή η αξιολόγηση, θα πρέπει να γίνεται από το ίδιο το Λύκειο και θα πρέπει κάποια στιγμή ο βαθμός του απολυτηρίου του Λυκείου να είναι τέτοιας ποιότητας που θα πιστοποιεί την αξία του μαθητή και που δεν θα χρειάζεται τίποτα άλλο, παρά ο βαθμός του απολυτηρίου, για να πάει σε μια σχολή Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Βέβαια, μέχρι που να πάμε σε αυτή την ποιότητα χρειάζεται κάποια ρύθμιση, την οποία θα δούμε. Το όλο πρόβλημα, όμως -γιατί είναι ζήτημα επικοινωνιακό που επικεντρώνεται αυτή την ώρα- δεν είναι στο πως θα μπαίνουν τα παιδιά στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι στο τι είδους ποιότητα έχουμε σε όλες τις βαθμίδες, ξεκινώντας από το Νηπιαγωγείο, από το Δημοτικό, το Γυμνάσιο, το Λύκειο, το Πανεπιστήμιο, παντού σε όλα τα επίπεδα.
Για τα υπόλοιπα άρθρα, όπου το καθένα αποτελεί και ένα διαφορετικό θέμα, θα μιλήσουμε αναλυτικά στη συζήτηση επί των άρθρων. Συνολικά, όμως, θέλω να πω, ότι επί της αρχής του νομοσχεδίου διαφωνούμε. Δεν έχει αρχή.

(GH)

(RG)
Πρόκειται για μια ομάδα άρθρων, η πρώτη που αφορά τα επαγγελματικά λύκεια και από εκεί και πέρα από το άρθρο 13 και πέρα έχουμε κάθε άρθρο και διαφορετικό θέμα.
Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής και όταν θα έρθει η συζήτηση επί των άρθρων θα πούμε την άποψή μας και μπορεί κάποια να ψηφίσουμε και μπορεί κάποια όχι. Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): Το λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κ.Κ.Ε. κ. Ιωάννης Γκιόκας.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΚΑΣ: Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι αλήθεια ότι το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης σε γενικές γραμμές δεν εισάγει κάποια ριζικά νέα κατεύθυνση στον τομέα της εκπαίδευσης. Ρυθμίζει ορισμένα ζητήματα τεχνικής φύσης, τακτοποιεί κάποιες εκκρεμότητες που υπήρχαν κυρίως όσον αφορά το ζήτημα της εισαγωγής των αποφοίτων των επαγγελματικών λυκείων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε σχέση και με την αρχική νομοθετική ρύθμιση ίδρυσης των ΕΠΑΛ, συγκεκριμενοποιεί ή τροποποιεί διατάξεις παλαιότερων νόμων που ψήφισε η Κυβέρνηση, όπως ο νόμος για τα κολέγια ή ο νόμος πλαίσιο, που ήδη οι συγκεκριμένοι λόγοι βρίσκονται σε πορεία υλοποίησης. Γι’ αυτό και εμείς σαν Κ.Κ.Ε. θεωρούμε ότι και με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιβεβαιώνεται για μία ακόμα φορά ο αντιεκπαιδευτικός χαρακτήρας της κυβερνητικής πολιτικής, ο οποίος σε ορισμένα ζητήματα ενισχύεται ακόμα περισσότερο, όπως είναι η διάταξη του νομοσχεδίου που αναφέρεται στις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την κατασκευή των σχολικών κτηρίων και αποτυπώνεται η σταθερή προσήλωση της Κυβέρνησης στην ολοκλήρωση των αντιδραστικών αναδιαρθώσεων στην εκπαίδευση.
Άλλωστε και η εισηγήτρια από την πλευρά της πλειοψηφίας επανέλαβε τη συγκεκριμένη πρόθεση της Κυβέρνησης.
Με αυτήν την έννοια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές θεωρούμε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο σε ένα βαθμό αποδίδει και το στίγμα της Κυβέρνησης ενόψει του πολυδιαφημισμένου διαλόγου για την παιδεία, που για μας είναι ένας διάλογος προσχηματικός, ένας διάλογος υποκριτικός, απορριπτέος, που έχει σαν στόχο μέσα από αποπροσανατολιστικά μέτρα να καλλιεργήσει προσδοκίες στους νέους και στις οικογένειές τους, προσδοκίες ότι κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο στο σημερινό σχολείο και να επιτύχει με αυτόν τον τρόπο την κοινωνική συναίνεση σε αλλαγές που θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τον αντιλαϊκό, τον ταξικό χαρακτήρα του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος.
Θεωρούμε ότι εάν το Υπουργείο Παιδείας είχε πραγματικά σαν στόχο να αναβαθμίσει το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, δεν θα επικαλούνταν το διάλογο ούτε θα μιλούσε για κοινωνικές συναινέσεις. Θα έβγαινε και θα έκανε συγκεκριμένες εξαγγελίες. Η επίκληση συνεπώς από την μεριά της Κυβέρνησης, αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων και του διαλόγου και της κοινωνικής συναίνεσης, κρύβει από πίσω –

και αυτό αποδεικνύει η πείρα όλων των προηγούμενων χρόνων- νέα αντιλαϊκά μέτρα προαποφασισμένα. Γίνεται για να κερδίσει η εκάστοτε κυβέρνηση χρόνο, να καλλιεργήσει στο λαό κλίμα προσδοκίας και αναμονής. Αυτό κάνει και η συγκεκριμένη Κυβέρνηση με τον πολυδιαφημισμένα διάλογο για την παιδεία. Άλλωστε και στον τομέα της εκπαίδευσης, όσον αφορά την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής, υπάρχουν μια σειρά από εκκρεμότητες, όπως είναι η εφαρμογή του νέου αντιδραστικού θεσμικού πλαισίου για το πανεπιστημιακό άσυλο, όπως είναι η εκκρεμότητα σε σχέση με την ενσωμάτωση στο ελληνικό δίκαιο της κοινοτικής οδηγίας για τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων κολλεγίων, μέτρα δηλαδή που είναι προς υλοποίηση και που αν εφαρμοσθούν θα ενισχύσουν ακόμα περισσότερο τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της εκπαίδευσης σε όλες της τις βαθμίδες.
Συνεπώς, κατά τη γνώμη μας ούτε η βάση του διαλόγου είναι μηδενική, ούτε η σελίδα είναι κενή, όπως ισχυρίζεται ο κύριος Υπουργός. Η σελίδα είναι γεμάτη από μέτρα, είναι γεμάτη από αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι γεμάτη από νόμους που ψηφίστηκαν έως τώρα όλα αυτά τα χρόνια και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ και τα οποία έχουν δημιουργήσει εξαιρετικά αρνητικά δεδομένα στο χώρο της εκπαίδευσης, αρνητικά δεδομένα για τη συντριπτική πλειοψηφία των νέων ανθρώπων, ιδιαίτερα εκείνων που ανήκουν στις λαϊκές οικογένειες.
Συνεπώς, έξω από την ανατροπή αυτών των δεδομένων δεν μπορούμε να μιλάμε για κανένα εξεταστικό, δεν μπορούμε να μιλάμε για κανένα σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που δήθεν θα είναι δικαιότερο ή θα αναβαθμίσει το ρόλο του σχολείου.
(XA)

(GH)
Πώς μπορούμε π.χ. να μιλάμε για αποσύνδεση του λυκείου από την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που υποτίθεται ότι είναι ένας από τους διακηρυγμένους στόχους της κυβέρνησης όσον αφορά το διάλογο, τη στιγμή που διατηρείται το διπλό σχολικό δίκτυο, όταν δηλαδή το σχολείο διαφοροποιείται σε γενικό και επαγγελματικό λύκειο, γεγονός που ακυρώνει κάθε πραγματικό μορφωτικό στόχο και του ενός σχολείου και του άλλου, αφού το μεν πρώτο γενικό λύκειο θα λειτουργεί σαν προθάλαμος της ανώτατης εκπαίδευσης, το δε επαγγελματικό λύκειο θα εξακολουθεί να είναι προθάλαμος της επαγγελματικής κατάρτισης και μάλιστα της πιο υποβαθμισμένης επαγγελματικής κατάρτισης;
Επομένως, εμείς θεωρούμε ότι το νέο εξεταστικό σύστημα που τυχόν θα βγει μέσα από αυτό το διάλογο για την παιδεία, δεν θα θίξει το διαφοροποιημένο χαρακτήρα του σημερινού σχολείου, αλλά απλώς ίσως μεταθέσει την ενεργοποίηση των ταξικών φίλτρων που εμείς λέμε ότι θα ενισχυθούν ακόμη περισσότερο, σε κάποια άλλη φάση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Και βέβαια δεν αποτελεί λύση, κατά τη γνώμη μας, η πρόταση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που προτείνει έναν άλλο τύπο τεχνικού επαγγελματικού λυκείου, που επί της ουσίας μπορεί να είναι ένα σχολείο με άλλο όνομα από το σημερινό, αλλά θα έχει τον ίδιο ακριβώς σκοπό και το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο, την πρόωρη δηλαδή και μαζική στροφή των παιδιών που προέρχονται από τις λαϊκές οικογένειες σε μια επαγγελματική κατάρτιση αποσπασμένη από τα γενική μόρφωση και από κει και μετά σε μια φθηνή αγορά εργασίας.
Εμείς, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλουμε να επαναλάβουμε την πρόταση του κόμματός μας, την οποία καταθέσαμε και στην προ Ημερησίας Διάταξης συζήτηση για την παιδεία, την ανάγκη δηλαδή για μια δωδεκάχρονη ενιαία εκπαίδευση, δημόσια και δωρεάν χωρίς το διχασμό της σε γενική και επαγγελματική και χωρίς τα φίλτρα που έχουν σχέση με τα ΕΠΑΛ, με τις επαγγελματικές σχολές ή με τα πρώην ΤΕΕ. Όλα τα παιδιά -ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με το περιεχόμενο όπως έχει σήμερα των αναλυτικών προγραμμάτων- πρέπει να έχουν ένα ενιαίο γενικό επίπεδο μόρφωσης και να μην αναγκάζονται πριν τα 18 τους χρόνια να επιλέγουν το αντικείμενο της επιστημονικής ή επαγγελματικής τους μόρφωσης.
Ξεκινώντας, λοιπόν, από αυτή την αφετηρία, απ’ αυτήν την αντίληψη για την οργάνωση και λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος στη χώρα μας, απορρίπτουμε το πρώτο κεφάλαιο του νομοσχεδίου, που αναφέρεται στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των αποφοίτων των επαγγελματικών λυκείων. Κατά τη γνώμη μας και το συγκεκριμένο κεφάλαιο του νομοσχεδίου, αλλά και όλη η κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί όλα αυτά τα χρόνια με την εφαρμογή του θεσμού του επαγγελματικού λυκείου καταρρίπτει και το τελευταίο επιχείρημα της κυβέρνησης, που διατυπώθηκε την περίοδο της ίδρυσης του συγκεκριμένου θεσμού. Και αναφέρομαι στο επιχείρημα για τη δήθε

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.