Placeholder

ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ

Κατάταξη των Πανεπιστημίων του κόσμου στην ειδική έκδοση του «Times Higher Education».

Δημοσίευση: 11/10/2011

Κατ’ αρχήν αισθάνομαι την ανάγκη να απευθύνω θερμότατα συγχαρητήρια σε όλους τους συναδέλφους καθηγητές, τους ερευνητές, τους φοιτητές –προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς- το διοικητικό προσωπικό και τους λοιπούς παράγοντες του Πανεπιστημίου Κρήτης που με το έργο τους, ατομικό και συλλογικό, συνέβαλαν σε αυτό επίτευγμα. Επίτευγμα, το οποίο σαφέστατα δημιουργεί αυξημένες ευθύνες και καθήκοντα για περαιτέρω αναβάθμιση και βελτίωση, στις οποίες είμαι σίγουρος ότι θα ανταποκριθούν. Σίγουρα το επίτευγμα αυτό αποτελεί μια αχτίδα φωτός μέσα στη γενική καταχνιά που καλύπτει τη χώρα!

Χωρίς να παραγνωρίζονται οι ενστάσεις και η κριτική που ασκείται διεθνώς γι’ αυτού του είδους τις ταξινομήσεις των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, τη μεθοδολογία που ακολουθείται, τους συντελεστές βαρύτητας που έχουν οι διάφορες παράμετροι αξιολόγησης των ιδρυμάτων και άλλα, κανείς δεν μπορεί να τις αγνοήσει, αφού για πολλούς φορείς, διεθνείς οργανισμούς αλλά ακόμα και κυβερνήσεις αποτελούν ένα σταθερό και σοβαρό σημείο αναφοράς. Σημειώνουμε δε ότι η επιτυχής διάκριση σε μια κατάταξη αυτής της μορφής απορρέει από μια συνεχή και σταθερή σε βάθος χρόνου προσπάθεια του συνόλου των συντελεστών του κάθε Ιδρύματος και δεν είναι, σε καμία περίπτωση, αποτέλεσμα συγκυριακών καταστάσεων.

Ως Ομοσπονδία έχουμε πολλές φορές διατυπώσει την άποψη ότι στο σημερινό ελληνικό πανεπιστήμιο συντελείται ένα τεράστιο εκπαιδευτικό, ερευνητικό και γενικότερα ακαδημαϊκό έργο, το οποίο στις πλείστες των περιπτώσεων είναι σε υψηλό επίπεδο ποιότητας δημιουργώντας θύλακες αριστείας διεθνώς ανταγωνιστικούς. Με κείμενα αλλά και με στοχευμένες παρεμβάσεις και ειδικές εκδηλώσεις έχουμε προβάλει αυτό το έργο και έχουμε προσπαθήσει να ανατρέψουμε αντιλήψεις παγιωμένες –ίσως όχι χωρίς λόγο- σε τμήματα της Πολιτείας και της κοινωνίας. Επίσης έχουμε αναλύσει τις δυσκολίες που συναντά η ακαδημαϊκή κοινότητα για την άντληση πόρων εντός της χώρας και τις σταθερές επιτυχίες των ελλήνων πανεπιστημιακών και ερευνητών στο διεθνή, έντονα ανταγωνιστικό, στίβο της έρευνας, τόσο στην Ευρώπη όσο και διεθνώς.  

Τα γενικότερα σχόλια που συνοδεύουν τη συγκεκριμένη έκδοση, αναδεικνύουν για άλλη μια φορά τα βασικά σημεία που αποτελούν τις μόνιμες παθογένειες του ελληνικού ακαδημαϊκού συστήματος, οι οποίες δεν του επιτρέπουν να βρίσκεται σε μια συνεχή πορεία αναβάθμισης και σταθερής συγκρισιμότητας μέσα στο παγκόσμιο περιβάλλον:

Ø    Η απαράδεκτα χαμηλή –και τα τελευταία χρόνια ουσιαστικά μηδενική- χρηματοδότηση της έρευνας από την Πολιτεία μέσα από ένα σταθερό, περιοδικό εθνικό πρόγραμμα, η προβληματική αξιοποίηση των κονδυλίων από τα ευρωπαϊκά προγράμματα τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά και η παντελής έλλειψη χρηματοδότησης της έρευνας  από τον ιδιωτικό τομέα.
Ø    Το γεγονός ότι η τα ερευνητικά επιτεύγματα αρκετών ομάδων πανεπιστημιακών και ερευνητικών Ιδρυμάτων οφείλονται στην επιτυχή συμμετοχή τους σε ανταγωνιστικά ερευνητικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, από διεθνείς οργανισμούς, ή από εθνικούς οργανισμούς άλλων χωρών.
Ø    Το απηρχαιωμένο και έξω από κάθε διεθνή πρακτική θεσμικό πλαίσιο της ανώτατης εκπαίδευσης, που ίσχυε μέχρι πρόσφατα.
Ø    Το συνήθως έντονα ασταθές και σε κάποιες περιπτώσεις απαράδεκτα αρνητικό ακαδημαϊκό περιβάλλον εντός των Ιδρυμάτων.
Ø    Τα ποικίλα και σημαντικά προβλήματα που παρουσιάζονται στη διαδικασία πρόσληψης και ανανέωσης του επιστημονικού προσωπικού, όπως τις μακροχρόνιες καθυστερήσεις, τις αμφιλεγόμενες επιλογές, την έλλειψη σοβαρής αξιολόγησης, και άλλα.   
Ø    Το απαράδεκτα χαμηλό επίπεδο αμοιβών των πανεπιστημιακών δασκάλων και των ερευνητών.

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι, αν ως χώρα θέλουμε το ελληνικό πανεπιστημιακό σύστημα να βρίσκεται σε συνεχή ανοδική πορεία και να συγκαταλέγεται στις διάφορες διεθνής λίστες κατάταξης μεταξύ των καλυτέρων πανεπιστημίων, πολλά πρέπει να γίνουν και περισσότερα πρέπει να αλλάξουν ποσοτικά αλλά και ποιοτικά. Οι ευθύνες είναι τεράστιες και τις επωμίζονται η Πολιτεία, ο πολιτικός κόσμος στο σύνολο του, η κοινωνία αλλά κυρίως οι άνθρωποι των Πανεπιστημίων, και πιο συγκεκριμένα  εμείς οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, ατομικά και συλλογικά.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ