Placeholder

ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ

Με συνοπτικές διαδικασίες τα 155 εκατ. Ευρώ για την επιμόρφωση των δασκάλων και καθηγητών καταγγέλλουν οι πανεπιστημιακοί

Δημοσίευση: 10/05/2010

συνδικαλιστικό όργανο των πανεπιστημιακών , η ΠΟΣΔΕΠ.

Ειδικότερα η ανακοίνωση της ΠΟΣΔΕΠ έχει ως εξής:

ΘΕΜΑ: Σχετικά με την Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών.

Η Ελλάδα διέρχεται την πιο σοβαρή πολιτική, κοινωνική και δημοσιονομική κρίση της σύγχρονης ιστορίας της και περισσότερο από κάθε άλλη φορά οφείλουμε να μην επιτρέψουμε πολιτικές και πρακτικές που έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής και τις πιο ευαίσθητες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού της, όπως είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, σε σημαντική μείωση του επιπέδου ζωής τους.

Η εκπαίδευση έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση της χώρας καθώς είναι ο βασικός κοινωνιοποιητικός θεσμός, που διαθέτει το κράτος και μπορεί να παίξει ιδιαίτερο ρόλο για την ανάπτυξη της και την έξοδο από την κρίση.

Πυλώνας του εκπαιδευτικού συστήματος παραμένει ο/η εκπαιδευτικός του οποίου η εκπαίδευση και η επιμόρφωση ακολούθησε μέχρι σήμερα άναρχες, αποσπασματικές και ανεπίκαιρες λογικές. Λογικές που ενώ κόστιζαν πολύ χρόνο και κόπο ίσως στους/στις εκπαιδευτικούς αλλά και πολλά χρήματα στα ευρωπαϊκά ταμεία και στους φορολογούμενους Έλληνες δεν κατάφεραν ωστόσο να πλησιάσουν το βασικό στόχο που είναι να εφοδιάσουν τους/τις εκπαιδευτικούς με γνώσεις και ικανότητες ικανές να ανταποκριθούν στο ρόλο τους σε ένα σχολείο που αλλάζει μέσα σ’ ένα κόσμο που αλλάζει πιο γρήγορα απ’ αυτό. Οι πιο αδικημένοι ήταν οι εκπαιδευτικοί της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που στην πλειοψηφία τους είναι απόφοιτοι τμημάτων που λειτουργούν στη βάση συγκεκριμένων επιστημονικών αντικειμένων και υστερούν στην παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση των φοιτητών και φοιτητριών τους, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό κατευθύνονται στα γυμνάσια και στα λύκεια της χώρας. Είναι σήμερα κοινός επιστημονικός τόπος ότι προϋπόθεση για τη διδακτική επάρκεια του εκπαιδευτικού δεν είναι μόνον η γνώση του επιστημονικού αντικειμένου αλλά και της διδακτικής του. Αν μελετήσει όμως κανείς τα προγράμματα σπουδών των λεγόμενων καθηγητικών σχολών των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας θα διαπιστώσει την ανεπάρκεια ή και την παντελή έλλειψη αντίστοιχων μαθημάτων. Είναι συνεπώς αναγκαία παρά ποτέ η ανάληψη της ευθύνης για την παιδαγωγική και διδακτική προετοιμασία του/της εκπαιδευτικού.

Η ακαδημαϊκή κοινότητα έχει άμεσο ενδιαφέρον για την αρχική και συνεχιζόμενη κατάρτιση του εκπαιδευτικού καθώς και για το σύνολο του έργου που παράγεται μέσα στο πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο σχολείο. Από την ποιότητα αυτού του έργου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η αποτελεσματικότητα του δικού της έργου. Δεν είναι λίγες οι περιστάσεις που ένα πανεπιστημιακό μάθημα χρειάζεται πολύ χρόνο και κόπο για ν’ αλλάξει τις μαθησιακές στάσεις και αντιλήψεις που δημιουργήθηκαν στο σχολείο και λειτουργούν ως εμπόδια στην επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών/-ριών.

Η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών κυρίως της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι συνεπώς ένα καίριο και επείγον ζήτημα. Δεν νοείται σύγχρονο σχολείο με εκπαιδευτικούς που δεν έχουν διδαχθεί τις διδακτικές των αντικειμένων που καλούνται να διδάξουν. Όσο όμως και αν επείγει, δεν μπορεί το περιεχόμενο και το οργανωτικό πλαίσιο της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών να καθοριστεί εκτός επιστημονικής και εκπαιδευτικής κοινότητας. Επιστημολογικές εξελίξεις καθώς και εμπειρίες άλλων χωρών πρέπει να συνυπολογιστούν προκειμένου να απαντήσουμε σε βασικά ερωτήματα που θέτει σήμερα η θεσμοθέτηση μιας παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας. Και τα ερωτήματα είναι πολλά:

 

  • Ποιος μπορεί να είναι ο φορέας αυτής της εκπαίδευσης, το δημόσιο πανεπιστήμιο ή το κράτος;
  • Η εκπαίδευση πρέπει να είναι προπτυχιακού χαρακτήρα ή να ακολουθεί την απόκτηση του πτυχίου, ποιο θα είναι το περιεχόμενο;
  • Ποιος και πώς πιστοποιεί την επάρκεια;
  • Ποια θα είναι η σχέση ανάμεσα σ’ αυτή την αρχική εκπαίδευση και στην διά βίου επιμόρφωση των εκπαιδευτικών;

Ο διάλογος για την απάντηση αυτών των ερωτημάτων καθώς και άλλων υποτίθεται ότι έχει ανοίξει. Πριν όμως δώσει καρπούς, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με ‘φωτογραφικές’ πρακτικές που θυμίζουν άλλες εποχές και με άκρως συνοπτικές διαδικασίες, σε καιρούς εξαιρετικής λιτότητας, διαθέτει το ποσόν των 155.000.000 ευρώ για να επιμορφώσει 150.000 εκπαιδευτικούς της προσχολικής, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα επόμενα 5 χρόνια στην καινοτομία και στη χρήση τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών με έμφαση τον διαδραστικό πίνακα και άλλα τέτοια συναφή, έχοντας μάλιστα προαποφασίσει και τη μέθοδο.

 

Παράλληλα το διδακτικό υλικό που θα προταθεί-αξιοποιηθεί δεν φαίνεται να είναι νέο αλλά μια «εκσυγχρονισμένη» μορφή παλαιότερου υλικού. Σοβαρά ερωτηματικά γεννώνται και για τον τρόπο υλοποίησης του τεράστιου αυτού επιμορφωτικού προγράμματος λόγω της διαχρονικά διαπιστωμένης μειωμένης απόδοσης των αντιστοίχων φορέων -την ίδια στιγμή μάλιστα που θεσμοθετείται η χορήγηση του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Κατάρτισης από τα Πανεπιστήμια χωρίς πρόβλεψη για το κόστος και τη χρηματοδότηση των αντίστοιχων προγραμμάτων. Ποιοι φορείς και ποιοι επιμορφωτές θα αναλάβουν το επιμορφωτικό έργο με δεδομένη την προβληματική λειτουργία των Περιφερειακών Επιμορφωτικών Κέντρων αλλά και τις μεγάλες αδυναμίες υλοποίησης των προγραμμάτων επιμόρφωσης Π1 και Π2; Η φημολογούμενη εφαρμογή μεθόδων εξ αποστάσεως επιμόρφωσης με συμβατικά, μάλιστα, μέσα μόνο ανησυχία και καχυποψία προκαλεί. Επιπλέον, η εξαιρετικά μαζική αυτή επιμόρφωση δεν περιλαμβάνει τα δύο σημαντικότερα πρόσφατα εγχειρήματα της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου: τα νέα αναλυτικά προγράμματα σπουδών και το «Νέο Σχολείο».

 

Φοβούμαστε ότι εκτός από προχειρότητα, το εγχείρημα κινδυνεύει να ναρκοθετήσει μια πολύ σοβαρή υπόθεση για την εκπαίδευση και καλούμε την Κυβέρνηση και ειδικά την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας σε αυτές τις πράγματι κρίσιμες στιγμές, αναλογιζόμενη τις τεράστιες ευθύνες της, να ανακαλέσει αυτήν της την απόφαση και να εντάξει το σχετικό πλουσιοπάροχο κονδύλι στο έργο του σχεδιασμού και της υλοποίησης μιας ουσιαστικής, καλά προγραμματισμένης, με γνώση και όραμα, εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών. Η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν μπορεί να αποδεχθεί την εφαρμογή κατ’ επανάληψη δοκιμασμένων πρακτικών, που έχουν οδηγήσει το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας στη σημερινή τραγική κατάσταση.

Ο Πρόεδρος

Νικόλαος Μ. Σταυρακάκης

Καθηγητής Ε.Μ.Π.

 

Η Γραμματέας

 

Ευγενία Μπουρνόβα

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.

 

 

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.