Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

Γράμμα από τη Γερμανία-Το πρόβλημα στα σχολεία είναι οι Καθηγητές

Δημοσίευση: 17/09/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Παρασκευή Κατσά,Διευθύντρια του 2ου Γυμνασίου Καματερού, Καθηγήτρια Πληροφορικής

Όταν πριν ένα χρόνο κυκλοφόρησε το βιβλίο της γερμανίδας καθηγήτριας μέσης εκπαίδευσης Sigrid Wagner με τίτλο: «το πρόβλημα είναι οι καθηγητές», ούτε η ίδια δεν περίμενε ότι το βιβλίο της θα γινόταν μπεστ σέλερ. Μετά από 22 χρόνια διδασκαλίας σε διάφορα γερμανικά σχολεία, απογοητευμένη από την αδιαφορία, την ανικανότητα, το φθόνο και την κατάχρηση εξουσίας των συναδέλφων της, για να ξορκίσει την οργή της, αποφάσισε να γράψει τις εμπειρίες της.

«Καθώς έγραφα το βιβλίο, υπήρχαν στιγμές που έκλαιγα», γράφει η καθηγήτρια και μητέρα πέντε παιδιών, «όταν μου ερχόταν στο νου απίστευτα απάνθρωπες και αντιπαιδαγωγικές συμπεριφορές συναδέλφων σε βάρος μαθητών, που βίωσα ως μητέρα και ως καθηγήτρια. Τα παιχνίδια άσκησης εξουσίας και αυθαιρεσίας κάποιων ανασφαλών συναδέλφων μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας, καθώς και το κλίμα φόβου και ταπείνωσης των μαθητών, ήταν μέρος της καθημερινότητας της δουλειάς τους. Αδιάφοροι ή αυταρχικοί και πολλές φορές κατειλημμένοι κι απ’ τα δύο, έβγαζαν τα απωθημένα από την ψυχική πίεση των προσωπικών τους προβλημάτων πάνω στους μαθητές, αδιαφορώντας αν οι ίδιοι είναι και γονείς».

«Οι καθηγητές ήταν πάντα ένα πρόβλημα στα σχολεία γιατί η ιεραρχία και η άσκηση εξουσίας ήταν πάντοτε μέρος της φύσης της εκπαίδευσης», γράφει η Sigrid Wagner. «Οι παλαιότεροι θυμούνται ότι και κατά το παρελθόν κυριαρχούσε ο φόβος στα σχολεία, με μια διαφορά όμως. Σήμερα, υπάρχουν μαθητές που γνωρίζουν πολλές φορές περισσότερα από τους καθηγητές τους και αυτό δυσκολεύει τη συνεργασία με τους μαθητές, γιατί φαίνεται η ανεπάρκεια πολλών καθηγητών, οι οποίοι δεν προετοιμάζονται επαρκώς πριν το μάθημα και ο αυταρχισμός, η επιθετικότητα και η ταπείνωση του μαθητή είναι η μόνη άμυνα της ανεπάρκειάς τους. Ως καθηγήτρια και ως μητέρα, έχω βιώσει επανειλημμένα κατάχρηση εξουσίας και παιχνίδια συναδέλφων με μαθητές και γονείς σε ότι αφορούσε στο θέμα της βαθμολόγησης των μαθητών».

«Είχα πολλούς συναδέλφους, οι οποίοι, λόγω επαγγελματικής ανεπάρκειας και ελλείμματος κύρους, χρησιμοποιούσαν την εξουσία τους για να ταπεινώσουν τα παιδιά και πολλές φορές ακόμη και τους γονείς. Κάποιοι πάλι, τιμωρούσαν βαθμολογικά τους μαθητές μετά από κάποια σύγκρουση με τους γονείς ή επιβράβευαν κάποιους άλλους μαθητές για διαφορετικούς λόγους. Με λίγα λόγια, είχα βιώσει όλες τις πιθανές παραλλαγές συναλλαγών  μεταξύ ανασφαλών συναδέλφων και ιδιοτελών γονέων».

«Πιστεύω, ότι πολλοί συνάδελφοι δρουν κάτω από το βάρος της ανεπάρκειας, της ανασφάλειας και της απογοήτευσης από το επάγγελμά τους, αλλά δυστυχώς ούτε καν το συνειδητοποιούν και πολλές φορές παίρνουν το ρόλο του θύματος, διαμαρτυρόμενοι για το επίπεδο των μαθητών και των γονέων. Έχω την εντύπωση ότι οι περισσότεροι συνάδελφοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα το ρόλο τους. Πηγαίνουν στο σχολείο κάθε μέρα, επειδή πρέπει να πάνε εκεί και όχι γιατί πρέπει να μάθουν και να διδάξουν»

«Βεβαίως υπάρχουν σπουδαίοι και αφοσιωμένοι συνάδελφοι, ακόμα και ολόκληρα σχολεία με αφοσιωμένο το σύνολο των καθηγητών, σ’ αυτό που επαγγέλονται. Δυστυχώς όμως αυτή είναι η εξαίρεση. Το σύστημα προσελκύει καθηγητές που βρέθηκαν στην εκπαίδευση από τύχη. Η έλλειψη επαρκών γνώσεων και κοινωνικών δεξιοτήτων ποτέ δεν εμπόδισε κάποιον στη Γερμανία να γίνει καθηγητής. Κάποιοι μαθητές μου, μου το είπαν κάποτε ωμά: «η αίθουσα των καθηγητών και των μαθητών είναι μια δεξαμενή με θύματα και θύτες. Πολλοί αποτυχημένοι μαθητές στο σχολείο και στη ζωή, θα γίνουν κάποτε καθηγητές - και αυτό είναι συχνά αλήθεια. Εκείνοι οι καθηγητές που εκπαιδεύτηκαν και επιλέχτηκαν σύμφωνα με τα παλαιά πρότυπα, - είναι το κύριο πρόβλημα των σχολείων σήμερα»

Μ’ αφορμή τη βιβλίο της κ S. Wagner και την τελευταία παράγραφο να σημειώσω, ότι η Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στον Καναδά, πριν 30 χρόνια περίπου, ξεκίνησε από μια εναλλακτική συνδικαλιστική ομάδα καθηγητών με ένα μνημόνιο με τίτλο: «Ζήτωωωω ανακαλύψαμε τον εχθρό της παιδείας- είμαστε εμείς οι ίδιοι. Καθηγητής που σταμάτησε να μελετά διαρκώς, δεν έχει θέση σε αίθουσα διδασκαλίας» Σήμερα ο Καναδάς ανήκει στις 5 χώρες του ΟΟΣΑ με τα καλύτερα αποτελέσματα σε θέματα παιδείας.

Ευτυχώς εμείς στη χώρα μας δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα όπως οι Γερμανοί και επειδή εμείς οι Ελληνες υπεραγαπούμε τα παιδιά, ας ευχηθούμε, να μην τα βιώσουμε όπως η κ. Sigrid Wagner!

Σχόλια (14)

 
Γιωτα
17 Σεπ 2019 13:54

Το σχολείο το κάνει ο δάσκαλος. Ούτε τα κτίρια ούτε τα συστήματά. Αυτά είναι απαραίτητα αλλά ο πυρήνας είναι ο δάσκαλος.

 
Γ.Π.
17 Σεπ 2019 14:36

Οι εκπαιδευτικοί των θετικών επιστημών γνωρίζουν ότι η αξιολόγηση ενός σύνθετου συστήματος - όπως είναι το εκπαιδευτικό σύστημα της κάθε χώρας - προ'υ'ποθέτει την εμπλοκή της Στατιστικής. Ένα βιβλίο που περιέχει την προσωπική εμπειρία ενός εκπαι-δευτικού ή ένα κείμενο - μνημόνιο, είναι απλώς ένα στοιχείο που το βλέπει η Στατιστική και «αποχωρεί»... Τελικώς έχουμε ένα «υπονοούμενο συμπέρασμα» που προφανώς δεν έχει επιστημονική αξία, ένα αυθαίρετο συμπέρασμα για το πώς ξεκίνησε η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στον Καναδά και μία αυθαίρετη γνώμη για το πλήθος και το είδος των «φαινομένων» που παρατηρούνται στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

 
konstantina papadopoulou
17 Σεπ 2019 16:57

Θα σε απογοητευσω αλλά στη χώρα μας έχουμε τέτοια και πολλά αλλα φαινόμενα . Για να μην μιλήσω για εκείνη την πονεμένη ιστορία είναι το παιδί του τάδε ή του δείνα Δεν υπάρχει τίποτα από αυτά που αναφέρονται παραπάνω και δεν συμβαίνουν στα ελληνικά σχολεία . Τα ίδια και χειρότερα!

 
Xm
17 Σεπ 2019 20:07

Ελπίζω ο επίλογος να είναι συνειδητά ειρωνικός.

 
Μax
18 Σεπ 2019 08:14

Πραγματικα, αλλιως περίμενα να τελειώσει το άρθρο σας!

 
bill
18 Σεπ 2019 09:32

"Ευτυχώς εμείς στη χώρα μας δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα όπως οι Γερμανοί και επειδή εμείς οι Ελληνες υπεραγαπούμε τα παιδιά, ας ευχηθούμε, να μην τα βιώσουμε όπως η κ. Sigrid Wagner!"

προφανώς ως ειρωνεία μπορούμε να το εκλάβουμε έτσι δεν είναι;

 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΤΣΑ
18 Σεπ 2019 09:40

Απάντηση στο σχόλιο του Γ.Π.
Σας ευχαριστώ για το σχόλιό σας, αλλά θα περίμενα να είναι πιο συγκεκριμένο. Η γενικόλογη και αφηρημένη γλώσσα είναι η αγαπημένη γλώσσα εκείνων που θέλουν να κρύψουν κάτι. Γνωρίζετε προφανώς καλύτερα από εμένα, ότι τα στατιστικά στοιχεία είναι πολλές φορές μια μορφή εκπλήρωσης επιθυμίας, αφού μπορείς μ’ αυτά να αποδείξεις, σχεδόν τα πάντα. Εξαρτάται από τον τρόπο που τα χρησιμοποιείς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας της χώρας μας, το μέσο ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα των Ελλήνων ανέρχεται γύρω στα 30.000 δολάρια κι αυτό θα πρέπει να αντιστοιχεί και στους καθηγητές, αφού υποτίθεται ότι ανήκουν στη λεγόμενη μεσαία τάξη.

 
Γ.Π.
18 Σεπ 2019 14:20

Διαφωνώ με την απάντησή σας.
Σας εύχομαι καλή σχολική χρονιά.

 
Ufaki
19 Σεπ 2019 00:48

Το αρθρο μοναδικο σκοπο εχει να στοχοποιησει τους εκπαιδευτικους ως κυριους υπευθυνους για την καταντια ενος αλλοπροσαλλου εκπαιδευτικου συστηματος (εν οψει της αξιολογησης), για το οποιο οι ιδιοι ειναι οι τελευταιοι που ευθυνονται. Ολα τα αλλα ειναι αλλα λογια ν' αγαπιομαστε.

 
synadelfos
19 Σεπ 2019 09:43

Δεν καταλαβαίνω την στόχευση η τον προβληματισμό του άρθρου...
Δεν υπάρχει καμία μα καμία σχέση του εκπαιδευτικου συστήματος της Γερμανίας και ειδικότερα όσον αφορά την εξουσία που έχει ένας Γερμανός εκπαιδευτικός με ένα Έλληνα συνάδελφο...

 
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
19 Σεπ 2019 12:23

Θα περίμενα από διευθύντρια γυμνασίου ένα καλύτερο κείμενο...

 
Κ.Μ.
20 Σεπ 2019 10:37

Το άρθρο, σχεδόν στο σύνολό του, είναι μετάφραση αποσπασμάτων της Γερμανίδας συναδέλφου και τελειώνει με έναν ειρωνικό επίλογο που δεν ταιριάζει σε ύφος σοβαρού άρθρου για εκπαιδευτικά θέματα...
Κρίμα...

 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΤΣΑ
20 Σεπ 2019 12:47

Απάντηση στο σχόλιο Κ.Μ.
Η απάντηση αφορά και στον προηγούμενο σχολιαστή, ο οποίος περίμενε ένα καλύτερο κείμενο. Εργάστηκα για ένα διάστημα στον Οργανισμό Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών και παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον εδώ και αρκετά χρόνια, το τι συμβαίνει στο χώρο της εκπαίδευσης, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο διεθνή χώρο. Διάβασα το βιβλίο της γερμανίδας συναδέλφου Sigrid Wagner, πίστεψα ότι θα ενδιαφέρει πολλούς Έλληνες συναδέλφους και θέλησα να μοιραστώ μαζί τους τις απόψεις της. Τώρα το τι είναι σοβαρό ύφος και τι καλύτερο κείμενο, είναι εντελώς υποκειμενικές απόψεις. Όταν δημοσιοποιώ απόψεις άλλων, συνηθίζω, από σεβασμό προς εκείνους και προς τους αναγνώστες να τις τεκμηριώνω με δικά τους αποσπάσματα και όχι με δικές μου ερμηνείες. Εάν δεν ανέφερα αποσπάσματα από το βιβλίο της, θα μπορούσε κάποιος, ευλόγως, να πει ότι αυτά που γράφω είναι αποκυήματα φαντασίας. Tο άρθρο είχε στόχο να ενημερώσει.

 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΤΣΑ
20 Σεπ 2019 12:51

Απάντηση στο σχόλιο Ufaki.
Εάν είχα ως σκοπό τη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών, δηλαδή του εαυτού μου και των συναδέλφων μου, δεν θα το έστελνα για δημοσιοποίηση μόνο σε μια ιστοσελίδα που την διαβάζουν, σχεδόν αποκλειστικά, εκπαιδευτικοί, αλλά σε ιστοσελίδες (και δεν είναι λίγες) οι οποίες φέρονται αποκλειστικά κατά των δημοσίων υπαλλήλων και ιδιαιτέρως, κατά των εκπαιδευτικών. Έχω διαβάσει άρθρο γιατρού, ο οποίος έγραφε για το τι συμβαίνει στο χώρο του. Υπήρξαν συνάδελφοί του, οι οποίοι τον επέκριναν γιατί κατά την άποψή τους δυσφήμιζε τον κλάδο και πολλοί άλλοι οι οποίοι τον επαίνεσαν για το θάρρος της γνώμης του. «Δυστυχώς», στο χώρο των γιατρών, όπως και των εκπαιδευτικών, υπάρχουν εκείνοι που είναι ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα της δουλειάς τους και υπάρχουν και εκείνοι, οι οποίοι επιθυμούν καλύτερη υγεία και καλύτερη παιδεία. Εάν εσείς είστε ικανοποιημένος/η, δικαίωμά σας, άλλωστε δημοκρατία έχουμε. Το ότι όμως στοχοποίησα τους εκπαιδευτικούς το αφήνω ασχολίαστο για να το κρίνουν άλλοι. Σας ευχαριστώ πάντως για τον κόπο σας να το διαβάσετε.

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ