Placeholder

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΠΟΨΗ

ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…!

Δημοσίευση: 15/11/2019
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Γεωργία Γιώτα, Φιλόλογος

«Οι δυο πιο σημαντικές μέρες στη ζωή σου είναι η μέρα που γεννιέσαι και η μέρα που ανακαλύπτεις γιατί».

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία…λοιπόν. Με άλλα  λόγια εργασία και διαβίωση αξιοπρεπή, μόρφωση πολύπλευρη και ουσιαστική, ελευθερία σκέψης, λόγου, έκφρασης, καθώς «έμφυτος πάσιν ανθρώποις ο της ελευθερίας πόθος».

Τα συνθήματα που καταγράφηκαν ως ιστορικά μηνύματα της 17ης Νοέμβρη 1973, αναδύονται ξανά στο προσκήνιο, 46 χρόνια μετά. Όταν ένας λαός δεν διδάσκεται από τη ιστορία του, «καταδικάζεται» να την ξαναζήσει. Έξι χρόνια άντεξε του Έλληνα ο τράχηλος το ζυγό της τυραννίας των συνταγματαρχών, της χούντας, της δικτατορίας, που επιβλήθηκε πραξικοπηματικά την 21η Απριλίου του 1967. Άντεξε διώξεις, προπηλακισμούς, βασανιστήρια, εξορίες, βία και θάνατο. Πολιτική αστάθεια, οικονομική αβεβαιότητα, κοινωνική απαξίωση, προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες και άστοχα πολιτικά στοιχήματα, αλλά και μια σειρά τραυματικών μετεμφυλιακών γεγονότων οδήγησαν στα πέτρινα χρόνια, τα οποία με τη σειρά τους αποτέλεσαν τη θρυαλλίδα της ανατροπής του κατεστημένου πολιτικοκοινωνικού γίγνεσθαι σε μια Ελλάδα, αλλά και σε μια Ευρώπη που έμοιαζαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί, αν και είχε φροντίσει να προειδοποιήσει με μικρές αλλεπάλληλες σεισμικές δονήσεις.

“Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει”(Αλμπέρ Καμύ).  Πόσο μοιάζουν αλήθεια οι νέοι! Πόσα κοινά μοιράζονται και πόση ζωή κρύβουν μέσα τους! Όνειρα, στόχοι, φιλοδοξίες, αγωνίες για ένα ευοίωνο με προοπτική μέλλον, για αγάπη, ειρήνη, ισότητα, ελευθερία, αδελφοσύνη, συνύπαρξη, συναλληλία! Οι φοιτητές που με τίμημα τη ζωή τους ανέτρεψαν σε μια νύχτα τα άνομα σχέδια των πραξικοπηματιών, επαναφέροντας περίοδο Τρίτης Δημοκρατίας στη χώρα μας, είχαν προάγγελο και προπομπό και την εξέγερση των φοιτητών στη Γαλλία, το Μάη του ΄68.  Η περίοδος εκείνη στην ταραγμένη Γαλλία χαρακτηριζόταν από κοινωνικές αλλαγές και στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αντιπολεμικές διαδηλώσεις για το Βιετνάμ, τα «παιδιά των λουλουδιών», την ελευθερία έκφρασης  και… τις μίνι φούστες(!), τις οποίες η εξίσου συντηρητική σύζυγός του Γάλλου προέδρου  προσπάθησε να απαγορεύσει στη Γαλλία. Από την άλλη πλευρά υπήρχε αυξανόμενη δυσαρέσκεια, ιδιαίτερα μεταξύ των φοιτητών για τον καταπιεστικό χαρακτήρα ενός κράτους που ήλεγχε το ραδιόφωνο και την τηλεόραση και για το αυταρχικό στυλ διακυβέρνησης του ντε Γκολ, ειδικά στους τομείς εργασίας και παιδείας. Το βασικό αίτημα του Μάη '68 ήταν το «δικαίωμα στην έκφραση» ως δικαίωμα στον «αυτοκαθορισμό», δηλαδή το δικαίωμα στις αποφάσεις και στον έλεγχο της ζωής του κοινωνικού ανθρώπου από τον ίδιο και για τον ίδιο. Έτσι το κίνημα των φοιτητών  οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών.

Αρκετά χρόνια μετά, σήμερα, η ελληνική κοινωνία, αλλά και όλη η Ευρωπαϊκή οικογένεια διαταράσσονται και πλήττονται από έντονα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας: οικονομική κρίση που παρά τις όποιες προσπάθειες(άστοχες; Απρογραμμάτιστες; Ουτοπικες; Μονοδιάστατες; Ο καιρός θα δείξει και θα αποδείξει…) αυτή οξύνεται, κυβερνήσεις που αποδεικνύονται κατώτερες και πιο ανίσχυρες σε σχέση με την επικρατούσα κατάσταση, καινούρια αιφνιδιαστικά γεγονότα που ξαφνιάζουν και διαταράσσουν τα ήρεμα(ενίοτε λιμνάζοντα) ύδατα, όπως η αθρόα είσοδος μεταναστών και προσφύγων ως μια ανεξέλεγκτη «κοινωνική καταιγίδα», και πάνω από όλα μια ηθική και αξιακή κρίση που αποπροσανατολίζουν και απομυθοποιούν τις μέχρι τώρα ψυχογνωστικές και ψυχοκοινωνικές σταθερές, καθιστούν για άλλη μια φορά το σύνθημα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» αναγκαία συνθήκη για την αποκατάσταση της ισορροπίας και της ομαλής λειτουργίας του εαυτού και των άλλων, ως μελών μιας πολιτισμένης κοινωνίας, αυτάρκους, ασφαλούς και τελείας, όπως την περιέγραψε ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του. Μιας κοινωνίας που θα εξασφαλίζει και θα διασφαλίζει το δικαίωμα καθενός πολίτη στην εργασία, την παιδεία και την ελεύθερη αρμονική συμβίωση.

Επομένως, «τι ζητάω, τι ζητάω; Μια ευκαιρία στον Παράδεισο να πάω!». Η κραυγή αγωνίας των νέων κυρίως ανθρώπων σήμερα εστιάζεται εκ νέου και εκ παραλλήλου στο δικαίωμα της εργασίας, ώστε χωρίς φόβο, αλλά με νεανικό πάθος να διεκδικήσουν ένα παρόν και ένα μέλλον με αξιοπρέπεια και μάλιστα στον τόπο που γεννήθηκαν και τράφηκαν τα όνειρά τους, στο δικαίωμα της απόκτησης αφενός μιας παιδείας που θα ολοκληρώνει  προσωπικότητες και δομεί υγιείς χαρακτήρες και αφετέρου μιας εκπαίδευσης συσχετιζόμενης με τις νέες προκλήσεις της αγοράς εργασίας και των δυνατοτήτων της οικονομίας της χώρας τους και τέλος στο δικαίωμα της ελευθερίας, όχι εστιασμένης μόνο στην έκφραση και το λόγο(αυτή θεωρείται αδιαμφισβήτητη, ως επί το πλείστον), αλλά και στην αυτοδιάθεση και την επιλογή στην αυτοεξέλιξη και τον αυτοπροσδιορισμό. Με μια ειδοποιό διαφορά: η ελευθερία να μην ευτελίζεται σε ασυδοσία και έλλειψη κανόνων και μέτρου, γιατί όταν από την αρχή εμείς δεν βάζουμε όρια, τότε δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε όταν ο άλλοι τα ξεπερνούν. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης», υπογράμμιζε ο πατέρας της ψυχανάλυσης, Ζίγκμουντ Φρόυντ. Και η αλήθεια είναι ότι τούτος ο τόπος έχει  ανάγκη από υπεύθυνους και άρα αποτελεσματικούς ανθρώπους, κυρίως σε τομείς άσκησης και διαχείρισης της εξουσίας, γιατί Άνθρωπος δεν είναι απλώς αυτός που άνω θρώσκει, για να πλησιάσει το Δημιουργό του, αλλά «ο αναθρών ά όπωπε», δηλαδή αυτός που αναλογίζεται, διαλογίζεται και συλλογίζεται, ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ όσα έχει δει…και βιώσει!

Σχόλια (1)

 
Γ.Π.
16 Νοε 2019 14:55

...«Eλληνικέ λαέ, πρέπει να μας συμπαρασταθείς. Σήμερα, αυτή τη στιγμή πώς είναι δυνατόν να κοιμηθείς όταν τα τανκς στέκουν μπροστά στις πύλες του Πολυτεχνείου και σημαδεύουν τα παιδιά σου;»...
Σήμερα τιμούμε τους ολίγους που έκαναν το χρέος τους, όχι μόνο τις τρεις εκείνες μέρες στο ένδοξο αλωνάκι της Δημοκρατίας αλλά και και σ' άλλα μικρότερα, σε άλλους τόπους και σε άλλες στιγμές. Εκτός από τη δύναμη της ανάγκης, είχε επιδράσει και ο λόγος των λαμπρών φιλολόγων που τους είχαν διδάξει στην ΣΤ Γυμνασίου τον Επιτάφιο Λόγο του Περικλέους. «... και συμβαίνει οι ίδιοι να φροντίζουμε μαζί και για τα ιδιωτικά μας ζητήματα και για τα ζητήματα της πόλης και ενώ ο καθένας μας καταγίνεται με διαφορετική απασχόληση, να γνωρίζουμε σε ικανοποιητικό βαθμό τα πολιτικά πράγματα. Γιατί μόνοι εμείς εκείνον που δεν παίρνει μέρος σ' αυτά δεν τον θεωρούμε φιλήσυχο, αλλά άχρηστο...»
Έξοχο, ενωτικό το μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας:
«Η Επέτειος της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αυτής της κορυφαίας στιγμής της Αντίστασης κατά της εθνικώς εγκληματικής εφτάχρονης δικτατορίας 1967-1974, είναι Επέτειος Μνήμης των Αγωνιστών και των θυμάτων που έπεσαν στον βωμό της Δημο-κρατίας, κατά την διάρκεια αυτής της σκοτεινής περιόδου. Είναι όμως, ταυτοχρόνως, και διαρκής πηγή έμπνευσης ως προς την αξία της Ελευθερίας, η οποία για εμάς, τους Έλληνες, είναι, όπως έχει αποδείξει η Ιστορία μας, αρχή βιωματική, με την έννοια ότι οι Έλληνες είμαστε Λαός και Έθνος της Ελευθερίας. Κατά συνέπεια, η Επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μας υπενθυμίζει ότι οφείλουμε ν’ αγωνιζόμαστε υπέρ της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας στο διηνεκές, εκπέμποντας, urbi et orbi, το μεγάλο «Όχι» σε κάθε μορφής τυραννία και το μεγάλο «Ναι» στον Άνθρωπο και τα Θεμελιώδη Δικαιώματά του.»

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

e-epimorfosi.aegean