Placeholder

ΒΟΥΛΗ

Το υπόμνημα του Α. Λιάκου στη Βουλή για τo Λύκειο και την εισαγωγή στα ΑΕΙ

Δημοσίευση: 31/01/2017
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου  για την παιδεία , Αντώνης Λιάκος, ο  οποίος κλήθηκε στη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, ήδη έχει καταθέσει ένα υπόμνημα,πάμω στο οποίο θα κάνει την ομιλία του.

Το υπόμνημα

Ειδικότερα  αστο υπόμνημα ο κ. Λιάκος τονίζει τα εξής:

Α. Μια οποιαδήποτε πρόταση αναβάθμισης του Λυκείου δεν μπορεί να μην συναρθρώνεται και να περιλαμβάνει πρόταση για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Αν συνεχίσει να υπάρχει ο θεσμός των πανελληνίων εξετάσεων παράλληλα με τις εξετάσεις στο Λύκειο, απλώς θα διαιωνισθεί η σημερινή κατάσταση  Οι όποιες πανελλήνιου χαρακτήρα εξετάσεις θα συνεχίζουν να ακυρώνουν το Λύκειο και να οδηγούν στην παραπαιδεία, όπως ακριβώς συμβαίνει και τώρα.

 

Β. Για να διασφαλιστεί η είσοδος στο Πανεπιστήμιο πρέπει να αναμορφωθούν οι δυο τελευταίες τάξεις του Λυκείου, με νέο σχολικό  πνεύμα, δηλαδή  ελάχιστα υποχρεωτικά, λίγα μαθήματα επιλογής, με   έγκυρες εξετάσεις και δοκιμιακή εργασία. Επομένως δεν γίνεται το νέο λύκειο  να μην έχει διαφοροποιημένο πρόγραμμα και μια σωστά κατασκευασμένη βιβλιοθήκη/ αποθετήριο με σταθμισμένα θέματα προς εξέταση.  Εθνικό Απολυτήριο όχι με ένα μόνο τελικό βαθμό, αλλά με αναλυτική παρουσίαση   των σπουδών κάθε μαθητή.  Απολυτήριο αναγνωρίσιμο και από Πανεπιστήμια του εξωτερικού.

 

Γ. Αν οι δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου αναμορφωθούν προς αυτή την κατεύθυνση, τότε μένει ορφανή η πρώτη Λυκείου. Γιατί να μην συνενωθεί   με τις τρεις τάξεις του Γυμνασίου ώστε να υπάρχει ένα συνεκτικό πρόγραμμα εγκύκλιας γνώσης και διαμόρφωσης πολιτειότητας σε ένα τετραετές γυμνάσιο;  Γυμνάσιο και Λύκειο δεν είναι απλώς διοικητικές μονάδες, αλλά δημιουργήθηκαν με μια λογική. Τη λογική της σπειροειδούς εξέλιξης της μάθησης. Όταν αυτή αλλάζει, αλλάζει και η διοικητική κατανομή. Τα πρακτικά και κτηριακά  προβλήματα   εργώδη  μεν, δισεπίλυτα όχι.

Δ. Επαγγελματική Εκπαίδευση. Με την εξειδίκευση στις δυο τελευταίες τάξεις, ήδη αποφασισμένη, αφήνεται πάλι η πρώτη λυκείου ορφανή. Το τετραετές γυμνάσιο επομένως είναι μονόδρομος, πράγμα που σημαίνει διετές αναβαθμισμένο Γενικό Λύκειο και επίσης διετές αναβαθμισμένο Τεχνικό-επαγγελματικό Λύκειο, και τα δυο με δυνατότητες πρόσβασης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Η αναβάθμιση του Επαγγελματικού-Τεχνολογικού Λυκείου εκ των ων ουκ άνευ. Επίσης και η συγκρότηση της μέσης τεχνικής εκπαίδευσης οφείλει να είναι μέρος του ίδιου σχεδίου.

Ε. Ακούγεται η πρόταση ότι τα παιδιά θα εισάγονται σε σχολές και όχι σε τμήματα. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να αναμορφωθούν πρώτα οι πανεπιστημιακές σχολές. Το πρόβλημα επομένως δεν λύνεται με είσοδο στις σχολές, αλλά στην καθιέρωση συστήματος και κανόνων ευρείας κινητικότητας εντός του πανεπιστημίου και όχι μόνο για το πρώτο έτος. Επίσης  στην καθιέρωση ευελιξίας των πτυχίων (πρωτεύουσες και δευτερεύουσες ειδικότητες και joint degrees).

Ζ. Η 12ετής υποχρεωτική εκπαίδευση πρέπει να διαμορφωθεί σε 2 χρόνια νηπιαγωγείο, 6 δημοτικό και 4 γυμνάσιο. Η μετακίνηση της εκπαίδευσης προς τις μικρότερες ηλικίες υπαγορεύεται από την παιδαγωγική επιστήμη. Επίσης ως προς το Λύκειο, οι έφηβοι σήμερα ωριμάζουν πολύ γρηγορότερα σε σχέση με τους συνομήλικους τους, πενήντα χρόνια νωρίτερα, όταν καθιερώθηκε η διάρθρωση της σημερινής εκπαίδευσης.

Η. Αποβαίνει σε βάρος και του Γενικού Λυκείου και του Επαγγελματικού Λυκείου η χαλάρωση του Λυκείου. Η «μπουλουκοποίηση της εκπαίδευσης» είναι κοινωνική αδικία στα παιδιά και στους δασκάλους που προσπαθούν. Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να παρέχει διεξόδους στα παιδιά που δεν ενδιαφέρονται να συνεχίσουν στην ανώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Διαφορετικά η συνύπαρξη μαθητών με εκ διαμέτρου αντίθετες επιδιώξεις οδηγεί στην υποβάθμιση του Λυκείου. Το κόστος της υποβάθμισης της Μέσης Εκπαίδευσης βαραίνει κυρίως τις λαϊκές τάξεις σε σχέση με τις ευπορότερες οι οποίες έχουν τη διέξοδο των ιδιωτικών σχολείων και του I. B.  Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να   σέβεται και να ενθαρρύνει τη διαφοροποίηση σε πορείες ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητες των παιδιών στους δύο τύπους λυκείου.

Θ. Μια συνολική αναβάθμιση της εκπαίδευσης είναι αναγκαία σήμερα προκειμένου η ελληνική κοινωνία να εξέλθει από την επταετή κρίση. Ο Διάλογος κατέθεσε μια σειρά προτάσεων για όλο το φάσμα της εκπαίδευσης.

Ι.Ταυτόχρονα, και είναι βασικό αυτό, δεν πρέπει να δημιουργεί εκπαίδευση δύο ταχυτήτων, μια για την ιδιωτική εκπαίδευση και τους εύπορους, και μιαν άλλη υποβαθμισμένη για τη δημόσια εκπαίδευση και τα παιδιά των λαϊκών τάξεων. Η βασική αρχή των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων σήμερα θα πρέπει να είναι μια εκπαίδευση που να ανταποκρίνεται στις μεγάλες αλλαγές και προκλήσεις των καιρών, η ενίσχυση της εκπαίδευσης ως δημόσιου αγαθού και η ενίσχυση του ρόλου της εκπαίδευσης για την μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων και τον σεβασμό της διαφορετικότητας.

 

 

Σχόλια (2)

 
Σπάρτακος
31 Ιαν 2017 21:01

.... Ο Διάλογος κατέθεσε μια σειρά προτάσεων για όλο το φάσμα της εκπαίδευσης....

Με όλο το θάρρος και συγγνώμη κιόλας! Ποιος διάλογος;) Με ποιον;) Ποιοι είναι οι φορείς που έλαβαν μέρος;)) Ποια είναι η συμμετοχή των εκπαιδευτικών;)) Υπήρξε συμμετοχή γονέων ;)) Πώς έγινε η επιλογή της πρότασης για 4ετές γυμνάσιο;)) Ξέρουμε ότι είναι πρόταση του κ. Λιάκου! Για ποιο λόγο παρουσιάζετε ως αποτέλεσμα του διαλόγου;))

 
Χρίστος Δάλκος
15 Φεβ 2017 14:59

Ἄς μέ συγχωρήσῃ ὁ κ. Λιάκος, ἀλλά οἱ παραπάνω ἀποφάνσεις διαστρεβλώνουν πλήρως τήν πραγματικότητα. Διότι ἡ "συνάρθρωση" τοῦ Λυκείου μέ τήν "εισαγωγή στο πανεπιστήμιο" εἶναι ἡ βασική αἰτία ὑπονόμευσης τοῦ κύρους καί τῆς αὐτονομίας τοῦ Λυκείου. Ἐμεῖς οἱ ἐκπαιδευτικοί γνωρίζουμε ἀπό πρῶτο χέρι ὅτι ἄν κάποιος καθηγητής χρειάζεται τήν παρουσία τοῦ διευθυντῆ στήν τάξη γιά νά μπορέσῃ νά διεκπεραιώσῃ τήν διδασκαλία, τότε τό ὅποιο κύρος του ἔχει ἐξανεμιστῆ καί ἀδυνατεῖ νά φέρῃ σέ πέρας τό ἔργο του. Αὐτό λοιπόν πού χρειάζεται δέν εἶναι ἡ "συνάρθρωση" τοῦ Λυκείου μέ τήν "εισαγωγή στο πανεπιστήμιο" ἀλλά ἀντίθετα ἡ ἀποδέσμευσή του, ἡ αὐτονόμησή του καί ἡ ἐνίσχυση τοῦ κύρους του. Αὐτό θά ἐπιτευχθῇ καί μέσῳ μιᾶς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία θά κάνῃ τούς μαθητές νά μήν θεωροῦν, ὅπως συμβαίνει σήμερα, αὐτονόητη τήν ἀποφοίτησή τους ἀπό τό Λύκειο -ὁπότε θά ρίχνουν ὅλο τό βάρος τῶν προσπαθειῶν τους, ἤδη ἀπ' τήν Α΄ Λυκείου στήν εἰσαγωγή τους στό Πανεπιστήμιο- ἀλλά ἴσα-ἴσα μιά πολύ δύσκολη ὑπόθεση πού θά ἀπαιτῇ ἀπ᾿ αὐτούς νά προσπαθοῦν ὄχι γιά νά μποῦν στό πανεπιστήμιο, ἀλλά γιά νά "βγάλουν" τό Λύκειο!
Αὐτό ὅμως σημαίνει ὅτι ὄχι μόνο πρέπει νά "συνεχίσει να υπάρχει ο θεσμός των πανελληνίων (γρ. πανελλαδικῶν) εξετάσεων παράλληλα με τις εξετάσεις στο Λύκειο" -κάτι πού ὁ κ. Λιάκος φιλοδοξεῖ νά καταργήσῃ-, ἀλλά ὅτι οἱ τελευταῖες πρέπει νά γίνουν πολύ πιό ἀπαιτητικές, ἄν θέλουμε ὄντως νά ἐνισχύσουμε τό κύρος, τήν αὐτονομία καί τήν αὐταξία τῆς λυκειακῆς βαθμίδας.
Θά ἀντιτείνῃ ὁ κ. Λιάκος καί οἱ σύν αὐτῷ ὅτι "Οι όποιες πανελλήνιου (γρ. πανελλαδικού) χαρακτήρα εξετάσεις θα συνεχίζουν να ακυρώνουν το Λύκειο και να οδηγούν στην παραπαιδεία". Δέν εἶναι ὅμως οἱ πανελλαδικές ἐξετάσεις πού ἀκυρώνουν τό Λύκειο, ἀλλά ἡ ὑποβάθμιση τῶν λυκειακῶν σπουδῶν καί ἐξετάσεων, ἡ μετατροπή τῆς προαγωγῆς καί ἀποφοίτησης ἀπό τό Λύκειο σέ ὑπόθεση "τῆς πλάκας". Ὅσο γιά τό "φούντωμα" τῆς παραπαιδείας, πού φαντάζει ὡς τό ἰσχυρότερο ἐπιχείρημα -καί ἔτσι ὅπως εἶναι σήμερα διαμορφωμένη ἡ παιδεία μας, ὄντως εἶναι- θά χρειασθῇ ἕνας διαφορετικός καί μακροχρόνιος ἀναπροσανατολισμός καί ἀναπροσδιορισμός τοῦ ζητουμένου πού δέν θά εἶναι τό εὐσύνοπτο "συγκεκριμένο" "γνωστό" ἀντικείμενο, ἀλλά τό φαινομενικῶς "ἄγνωστο", τό προσπελάσιμο ὅμως μέ βάση τά μορφωτικά ἐφόδια πού ἔχει πάρει ὁ μαθητής στό Λύκειο. Αὐτή ἡ "διεύρυνση" τῆς ὕλης εἶναι τελικά ὁ ἀσφαλέστερος τρόπος γιά τό χτύπημα τῆς "ἀποστήθισης" -τήν ὁποία ἐκτρέφει ὡς ἐπί τό πλεῖστον ὁ περιορισμός στά στενά ὅρια μιᾶς εὐσύνοπτης "διδαχθείσας ὕλης"-, καί γιά τήν σέ βάθος χρόνου δημιουργία ἑνός εἴδους μαθητικῆς μορφωτικῆς αὐτοπεποίθησης πού δέν θά ἔχῃ ἀνάγκη τά δεκανίκια τῆς παραπαιδείας γιά νά πορευθῇ.
Καί ἐπειδή ξέρω ὅτι οἱ συνδικαλιστικῆς συνειδήσεως ταγοί τῆς παιδείας μας ἀνατριχιάζουν στό ἄκουσμα φράσεων ὅπως «ἀπαιτητικές ἐξετάσεις», «διευρυμένη ὕλη», ἴσως ἴσως καί «ἀξιοκρατικές διαδικασίες», «αὐστηρή βαθμολογία» κ.τ.τ., ἀντιγράφω ἐδῶ τά λόγια ἑνός σεβαστοῦ -τοὐλάχιστον σέ μένα- δασκάλου ὁ ὁποῖος νοιάστηκε ὅσο λίγοι γιά τήν παιδεία αὐτοῦ τοῦ τόπου:
«Το χρέος μας βαρύ, όπως βλέπετε, μα δε θα ζητήσουμε να το ξεφύγουμε· στο χρέος αυτό θα δουλέψουμε και σεις και μεις εδώ μέσα με ανυπόκριτη αφοσίωση, μέσα σε κλίμα αγάπης - και απόλυτης αυστηρότητας. Αγάπη και απόλυτη αυστηρότητα: τα πράγματα αυτά δεν είναι τόσο ασυμβίβαστα, όσο φαίνονται. Χρειάζεστε την αγάπη μας, και θα την έχετε· χρειαζόμαστε και μεις την αγάπη σας, και θα την έχουμε, γιατί χωρίς αμοιβαία αγάπη δε θα κατορθώσουμε τίποτε εδώ μέσα. Και η απόλυτη αυστηρότητα;
Κανένας δάσκαλος, φτάνει μόνο να το αξίζει το όνομα αυτό, δεν είναι αυστηρός από κακία. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά για το δάσκαλο, πιστέψτε με, από το να βλέπει γύρω του τους νέους να προκόβουν σε γνώση και αρετή. Αν δείχνεται αυστηρός, το κάνει από την επίγνωση πως με τον τρόπο αυτό και σας τους ίδιους ωφελεί και την κοινή πατρίδα, που έχει βαθιά ανάγκη να αποχτήσει άξιους επιστήμονες. Γι᾿ αυτό μη σας φανεί παράξενο αν σας πω πως θέλουμε και τη δική σας συμπαράσταση στην αυστηρότητά μας. Να είστε και σεις που θα μας ζητάτε να μη σας δείχνουμε ασυχώρετη επιείκεια. Μην το καταδεχτείτε να διεκδικήσετε τίτλους και βαθμούς που δεν τους αξίζετε.»
(Ι. Κακριδή, Χαιρετισμός στους νέους φοιτητές, λόγος που εκφωνήθηκε στις 20-11-57 στη μεγάλη αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης).

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ