Ένταση προκάλεσε στη Βουλή, με την υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη να παρεμβαίνει η παρακάτω φράση του υφυπουργού Παιδείας Κώστα Βλάση:
«Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία συμφωνεί πως τα πανεπιστήμιά μας δεν μπορούν να είναι άντρα ανομίας και κολαστήρια βίας. Οι εικόνες ντροπής, τα περιστατικά βίας και εκφοβισμού, οι τραμπουκισμοί και ο βανδαλισμός δημόσιας περιουσίας δεν μπορούν να έχουν θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση».
Αθηνά Λινού: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να σας πω ότι είναι η πρώτη φορά που σας μιλώ και βρίσκομαι σε τεράστιο σοκ. Πριν από λίγο ο Υφυπουργός είπε ότι τα πανεπιστήμια είναι άντρα ακολασίας και εκκολαπτήρια βίας. Αυτό είπατε.
Σοφία Ζαχαράκη: Δεν είπε αυτό.
Αθηνά Λινού: Αυτό είπε. Εγώ ξόδεψα πενήντα χρόνια από τη ζωή μου σπουδάζοντας και υπηρετώντας σε εκκολαπτήρια ανομίας. Το μόνο που πρέπει να κάνετε τώρα είναι να ενημερώσετε και να βάλετε ταμπέλες σε όλους τους πανεπιστημιακούς χώρους ότι τα πανεπιστήμια είναι επικίνδυνα για τη ζωή, όπως κάνουν στα τσιγάρα.
Σοφία Ζαχαράκη: Επειδή ο κ. Βλάσης είναι αλήθεια αρκετά ταπεινός και δεν θα ήθελε να θυμίσει στο Σώμα οφείλω να θυμίσω εγώ κάτι ως αρμόδια Υπουργός αλλά και ως άνθρωπος που παρατηρεί τη πολυετή δράση του Κώστα. Να θυμίσω ακριβώς τι είπε. Τη διαστρέβλωση την έχω υποστεί κι εγώ πολλάκις τις τελευταίες ημέρες. Θα απαντήσω όμως τεκμηριωμένα αύριο. «Η ελληνική κοινωνία συμφωνεί πως τα πανεπιστήμιά μας δεν μπορούν να είναι…». Δεν μπορούν. Δεν είπε ότι είναι. Δεν μπορούν. Συμφωνούμε ότι δεν μπορούν να είναι άντρο ανομίας και εκκολαπτήρια βίας;
(Θόρυβος)
Αφήστε να μιλήσω και θα φωνάξετε. Αφήστε να τελειώσω τη φράση. Ένα λεπτό. Έχει περάσει και η ώρα.
«Οι εικόνες ντροπής, τα περιστατικά βίας και εκφοβισμού, οι τραμπουκισμοί και ο βανδαλισμός δημόσιας περιουσίας δεν μπορούν να έχουν θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση».
Κ.Β. Μεταξάς: Είναι όμως. Αυτό δεν λέτε;
Σοφία Ζαχαράκη: Φαντάζομαι συμφωνούν όλοι ότι δεν μπορούν. Και να θυμίσω και κάτι άλλο για τον Κώστα Βλάση. Είναι ένας άνθρωπος πανεπιστημιακός ο οποίος έχει υπηρετήσει δουλέψει με νέα παιδιά που μάλιστα έχουν πάει και εξαιρετικά στο δεύτερο έτος της ιατρικής. Δεκαεφτά χρόνια στο πανεπιστήμιο, στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Νομίζω ότι αν μη τι άλλο οφείλουμε σίγουρα να διευκρινίζουμε πλήρως για να μη μείνει έστω καμία σκιά περί κάποιων που θέλουν να διαστρεβλώσουν τη δήλωση. Την αφήνω εδώ και νομίζω μπορεί να κατατεθεί και στα Πρακτικά.
Γιάννης Γκόκας: Δεν αμφισβητούμε αυτό αλλά τις εντυπώσεις που δημιουργούνται.
Χρήστος Γιαννούλης: Κυρία Υπουργέ, τιμούμε την διαδρομή του κ. Βλάση, ιδιαίτερα εγώ που συνεργάστηκα μαζί του και σε διεθνείς δραστηριότητες της Βουλής. Το θέμα δεν είναι τι διαφορά κάνει ένα «δεν» ή «δεν πρέπει». Το θέμα είναι μια γενικευμένη στρατηγικά υποστηριζόμενη από πολλά κέντρα επικοινωνίας εικόνα ότι αυτό που χαρακτηρίζει τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια είναι κέντρα ανομίας. Αυτό δεν γίνεται χωρίς δόλο. Αυτή είναι η διαφορά και η ένστασή μας. Είναι με δόλο ακριβώς για να αποδομήσουμε μια εικόνα που μπορεί να είναι υπαρκτή σε ένα βαθμό αλλά δεν είναι δα και αυτό που περιγράφουμε ότι όλα τα εγκλήματα, όλη η παραβατικότητα είναι στο πνευματικό σπίτι των παιδιών μας ενώ στην υπόλοιπη κοινωνία είναι όλα ρόδινα. Ο τρόμος και η τάξη δεν έχουν θέση στο πανεπιστήμιο. Αυτό λέμε με πολύ καλή πρόθεση.
Σοφία Ζαχαράκη: Τυγχάνει σε αυτά τα έδρανα αυτήν τη φορά να είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υπηρετήσει τη δημόσια εκπαίδευση. Εκπαιδευτικό στη δημόσια εκπαίδευση δεν είναι και τόσο σύνηθες φαντάζομαι να το δείτε ως Υπουργό Παιδείας. Καθηγητής στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο και πρύτανης ο κ. Παπαϊωάνου. Καθηγητής στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο και πρύτανης ο κ. Βλάσης. Το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε είναι πραγματικά να αμαυρωθεί αυτή η εικόνα.
Τι λέμε; Να μη δώσουμε κανένα δικαίωμα σε κανέναν κακοπροαίρετο να αμαυρωθεί. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα αυτής της μεγάλης προσπάθειας. Να θεραπεύουμε οτιδήποτε πρέπει να θεραπευτεί, να βοηθάμε στη φοιτητική μέριμνα αλλά όχι να αμφισβητούμε προθέσεις ανθρώπων που έχουν περάσει τη ζωή τους στην ελληνική δημόσια εκπαίδευση. Και οι γονείς μας και οι παππούδες μας και όλοι. Έτσι για το καλό το λέω.
Αθηνά Λινού: Απλώς θέλω να πω ότι και μόνο να αναφέρουμε τη λέξη... Θα μπορούσατε ακόμα να πείτε ότι δεν είναι άντρα. Δεν είναι. Κι εγώ αυτό λέω. Ότι δεν είναι. Και είναι ντροπή να τα συγκρίνουμε ή να χρησιμοποιούμε αυτούς τους όρους για τα πανεπιστήμια. Δώσαμε τη ζωή μας. Δεν είναι τα παιδιά μας εγκληματίες. Μην κοροϊδευόμαστε τώρα. Μπορεί να αντιδράσουν σε κάποια φάση. Ζητώ συγνώμη αν αυτό πάει προσωπικά στον κ. Βλάση, αλλά όλες αυτές τις μέρες αυτό που ακούμε είναι ότι πρέπει να έχουμε τάξη και ασφάλεια και οι καθηγητές να καλούν την αστυνομία. Σήμερα ο κύριος Πρωθυπουργός έδωσε νομίζω ποινή, τιμωρία στον πρύτανη του ΕΚΠΑ γιατί δεν φρόντισε εγκαίρως τη φωτιά.
Πιστεύετε πως το σύνολο των φοιτητών, διδασκόντων μέσα στο Πανεπιστήμιο χαρακτηρίζονται από την αποτρόπαια πράξη, όπως το χτίσιμο καθηγητή; Αυτή είναι η καθημερινότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια; Αν όχι, τότε εσκεμμένα και παρελκυστικά παρουσιάζετε μια διαστρεβλωμένη εικόνα της πραγματικότητας. Προς επίρρωση βέβαια της Υπουργού, γιατί άραγε...