Placeholder

ΒΟΥΛΗ

Χ. Κεφαλίδου: Η ιδιωτική εκπαίδευση έννοια παρεξηγημένη

Δημοσίευση: 23/07/2020
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Η ιδιωτική εκπαίδευση στη χώρα μας είναι μια έννοια παρεξηγημένη. Σε αυτό νομίζω πως συμφωνούμε όλοι. Είναι φορτωμένοι με βαρίδια ιδεοληψίας, τοξικότητας, διχαστικής λογικής για ιστορικούς, αλλά κυρίως, για πολιτικούς λόγους που ανήκουν στο παρελθόν και εκεί οφείλουν να μείνουν.

Τα παραπάνω τόνισε η αγορήτρια του Κινήματος Αλλαγής Χαρά Κεφαλίδου, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, κατά τη συζήτηση πί του Σχεδίου Νόμου για την Ιδιωτική Εκπαίδευση, και σημείωσε τα εξής:

  • Η σύγκριση του θεσμικού πλαισίου που έχουμε οικοδομήσει για την ιδιωτική εκπαίδευση σε σχέση με αυτό που ισχύει για την υπόλοιπη Ευρώπη είναι, επιεικώς, απογοητευτική. Επιμένουμε να πορευόμαστε με όρους της δεκαετίας του 1970 όπου τα ιδιωτικά σχολεία αν θυμάστε χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες που ήταν τα μετρημένα στα δάχτυλα, καλά, ιδιωτικά για τους ευγενείς γόνους πλουσίων και τα εύκολα ιδιωτικά που μοίραζαν απολυτήρια με το αζημίωτο με την ελάχιστη παρουσία κατ’ επίφαση μαθητών. Τα χρόνια όμως πέρασαν. Η ασφυκτική παρέμβαση του κράτους είναι έκδηλη σε όλη τη σφαίρα του δημόσιου βίου μας. Το ξέρουμε όλοι, για δεκαετίες εξυπηρέτησε και για να είμαστε δίκαιοι το είχαμε ανάγκη για να μπορέσουν να δημιουργηθούν οι θεμελιώδεις δομές που είναι απαραίτητες και που οφείλει να τις έχει, προκειμένου να χτιστεί ένα σύγχρονο κράτος. Αναγνωρίσαμε, τουλάχιστον ορισμένοι από εμάς, τις στρεβλώσεις και, ταυτόχρονα, δημιουργήθηκαν στην πορεία του χρόνου και σήμερα προσπαθούμε με χίλια βάσανα και άλλα τόσα πισωγυρίσματα να απαλλαγούμε από αυτές τις στρεβλώσεις, να αλλάξουμε το μοντέλο διοίκησης, να χαλαρώσουμε το σφιχταγκάλιασμα του κράτους που είναι αλήθεια ότι, πνίγει κάθε ανάσα δραστηριότητας.
  • Ασφαλώς, δεν θα γλύτωνε η παιδεία από όλη αυτή την προσπάθεια. Ο πλέον πρόσφορος τόπος, δεν είναι άλλος από τα ιδιωτικά σχολεία, από τον τρόπο της αδειοδότησης της λειτουργίας, μέχρι τα εκπαιδευτικά προγράμματα που εφαρμόζουν και το ωρολόγιο πρόγραμμα τους και φυσικά τα εργασιακά των εκπαιδευτικών της ιδιωτικής εκπαίδευσης που είναι το τελευταίο. Όμως, όλη η προτεραιότητα και η αγωνία του Υπουργείου εκεί βρίσκεται. Τυχαία;
  • Το Υπουργείο θεωρεί, ότι έχει λύσει όλα τα άλλα θέματα; Η Ελλάδα πράγματι, είναι μία από τις τελευταίες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση με ασφυκτικό κρατικό έλεγχο, όπου επιβάλλει την κατά γράμμα εφαρμογή του εθνικού προγράμματος σπουδών, χωρίς καμία δυνατότητα ουσιαστικών παρεκκλίσεων. Ας είναι καλά βέβαια και ο ΣΥΡΙΖΑ που το τερμάτισε. Δυστυχώς, στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δημόσιο και ιδιωτικό, δεν υπάρχει ούτε ευελιξία στα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα, ούτε εμπιστοσύνη στη συλλογική λειτουργία του σχολείου, ούτε εμπιστοσύνη στον εκπαιδευτικό, ούτε εποπτεία, καθοδήγηση, έλεγχος, επιμόρφωση και τελικά αξιολόγηση. Οι πολιτικές αυτές δυστυχώς δεν υπάρχουν.
  •  Κυρίες και κύριοι, βρισκόμαστε στο 2020 και αν θέλουμε να βλέπουμε με καθαρό μάτι, οφείλουμε να κοιτάζουμε το τι συμβαίνει σήμερα κατάματα και χωρίς αγκυλώσεις. Αυτό που καταγράφεται είναι, ότι το 7% του μαθητικού πληθυσμού και των οικογενειών τους στην Ελλάδα, εμπιστεύεται την ιδιωτική εκπαίδευση. Γιατί;  Υπάρχουν πάρα πολλές έρευνες για το θέμα αυτό και όλες απαντούν περίπου με τον τρόπο που θα σας πω, γιατί στην μεγάλη πλειοψηφία τους οι μαθητές από τα ιδιωτικά σχολεία, επιτυγχάνουν σημαντικότερες επιδόσεις σε σταθμισμένο τύπου εξετάσεις, σε σχέση με τους μαθητές των δημόσιων σχολείων, γιατί τα ιδιωτικά σχολεία αποδεικνύονται πιο αποδοτικά, παράγοντας καλύτερα εκπαιδευτικά αποτελέσματα με μικρότερο κόστος ανά μαθητή. Οι γονείς αισθάνονται πιο ασφαλείς και πιο σίγουροι για τις γνώσεις που παρέχουν στα παιδιά τους, γιατί δεν χρειάζεται να τα στερούν από δραστηριότητα σε δραστηριότητα όλο το απόγευμα, γιατί καλλιεργείται ως κουλτούρα η προσπάθεια για αριστεία και υψηλές επιδόσεις των μαθητών. Είναι η καλύτερη διαφήμιση φυσικά για τους ίδιους τους επιχειρηματίες, γιατί εξασφαλίζουν καλύτερο κλίμα μάθησης, πειθαρχίας, κυρίως αυτοπειθαρχίας έναντι του δημόσιου σχολείου.
  •  Ενός δημόσιου σχολείου που ένας κοινός μας γνωστός, πέρασε ως μόδα την καταστροφική αντίληψη, ότι άμα κάνεις το σχολείο σου μπάχαλο με δίμηνες καταλήψεις, με σπασμένα θρανία, με φθορές, που όλα αυτά εξοφλούν οι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες τότε μπορεί να δεις και μια μέρα τον εαυτό σου ως Πρωθυπουργό με βασικό σου εφόδιο αυτό που τόσο καλά έμαθες. Είναι οδυνηρό, αλλά, είναι και αληθινό. Γιατί πέρα από τις έρευνες που καταγράφουν όλα αυτά που σας είπα, όλοι εμείς ως γονείς, ξέρουμε ότι είναι πολύ περισσότεροι οι μαθητές που αποφοιτούν από ιδιωτικά σχολεία και συνεχίζουν τις σπουδές τους σε ανώτερο επίπεδο, στοχεύοντας ψηλά σε σχέση με τους αποφοίτους των δημόσιων σχολείων.
  •  Τελικά, μπορεί όλοι να ενδιαφερόμαστε για το δημόσιο σχολείο και να είμαστε φανατικά υπέρ της επιλογής του για την εκπαίδευση των παιδιών, όταν όμως έρχεται η ώρα να αποφασίσουμε για τα δικά μας παιδιά, αγωνιζόμαστε και πολλές φορές, χρησιμοποιώντας και αθέμιτα μέσα, για μια θέση σε ένα πρότυπο ή σε ένα πειραματικό σχολείο ως πρώτη επιλογή. Αν δεν τα καταφέρουμε, τότε ψάχνουμε όλους τους τρόπους. Μπαούλα, αγροτεμάχια, τι μπορεί να προσφέρει η γιαγιά, η πεθερά, τι μπορούμε να κάνουμε εμείς με δεύτερες και τρίτες δουλειές, ώστε να εξασφαλιστούν τα δίδακτρα ενός καλού δημοτικού σχολείου.
  •  Είναι βέβαιο ότι όλα τα παραπάνω θα θέλαμε να υπάρχουν. Θα θέλαμε να καλλιεργούνται, να είναι ο εφικτός στόχος στο ελληνικό δημόσιο σχολείο και όχι στα λίγα πρότυπα και πειραματικά ή στα καλά ιδιωτικά, αλλά, στο σχολείο της κάθε γειτονιάς, στο σχολείο του κάθε χωριού της ελληνικής περιφέρειας. Αυτό όμως παραμένει ευσεβής πόθος.
  •  
  • Αυτόν τον πόθο αναγνώρισε o ΣΥΡΙΖΑ. Και τι νομίζετε ότι έκανε; Αυτό που ζήσαμε.  Αντί να ψηλώνει το δημόσιο σχολείο, γιατί αυτό θέλει και κόπο, θέλει και χρόνο και, κυρίως, θέλει χρήμα, κόντυνε - όσο πρόλαβε- και το ιδιωτικό. Ισότητα διά της ισοπεδώσεως.
  • Κυρία Υπουργέ, ζητούμενο, μετά από τέσσερα χρόνια ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και στραγγαλισμού της εκπαίδευσης, κύριο μέλημα και προτεραιότητα του Υπουργείου, θα έπρεπε να είναι - που δεν είναι- η προστασία του αγαθού της εκπαίδευσης που παρέχεται στα παιδιά των Ελλήνων, τόσο από τα δημόσια, όσο και από τα ιδιωτικά σχολεία.
  • Είναι βέβαιο ότι τα παραπάνω αποτελέσματα των ερευνών, που μόλις σας ανέφερα, αφορούν όλα τα σχολεία -δημόσια και ιδιωτικά- και μεγιστοποιούνται όταν λειτουργούν σε συνθήκες μεγαλύτερης αυτονομίας, απαλλαγμένα από τον κορσέ της γραφειοκρατίας του κράτους. Όταν, δηλαδή, δίνουμε περισσότερες ευκαιρίες στα ίδια τα σχολεία να οργανώνουν τη μαθησιακή διαδικασία, με τον τρόπο που εξυπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες και δεν είναι όμοιες παντού. Ας το παραδεχτούμε.
  • Το πρώτο, λοιπόν, νομοσχέδιο, που περίμενε κανείς να φέρετε ως νέα Κυβέρνηση, θεωρούσαμε ότι θα αφορούσε άλλα πράγματα -δομές διοίκησης, εποπτεία, καθοδήγηση, επιμόρφωση, τρόπο προσλήψεων. Αυτό θα το βρείτε μπροστά σας, τώρα, σε σχέση με τις προσλήψεις των εκπαιδευτικών. Αυτά, λοιπόν, για μας είναι τα θεμέλια, οι κολώνες για να χτιστούν όλα τα υπόλοιπα -τα προγράμματα, το περιεχόμενο, οι νέες διδακτικές μεθοδολογίες, οι υποστηρικτικές πολιτικές - και να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία στο σχολείο και στον εκπαιδευτικό της τάξης. Εσείς μόνο αυτά δεν κάνατε.
  • Θεωρητικά, το νέο νομοσχέδιο αφορά στη συγκεκριμένη ομάδα των ιδιωτικών σχολείων, τους σχολάρχες, τους μαθητές των ιδιωτικών, τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε αυτά. Στην πραγματικότητα, και όπως εμείς θέλουμε να βλέπουμε την παιδεία, αγγίζει όλη την ελληνική κοινωνία και εμποτίζει τη νέα γενιά με την αντίστοιχη τώρα «εκ δεξιών» ταξικότητα που αποπνέει. Εκεί βρίσκεται και η ομοιότητα των χειρισμών της τωρινής Ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας με αυτούς της προηγούμενης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
  • Διαφημίστηκε ότι εισάγει ένα νέο τοπίο στην ιδιωτική εκπαίδευση, με ρυθμίσεις που προωθούν την απελευθέρωση του ιδιωτικού σχολείου από τον πράγματι ασφυκτικό κλοιό ελέγχου του κράτους -έμπνευσης και υλοποίησης ΣΥΡΙΖΑ, με το ν.4415/2016- και αποτρέπει «ρυθμίσεις πραγματικά δεσμά» με ιδεοληπτικά χαρακτηριστικά: Βλέπε διευρυμένο ωρολόγιο πρόγραμμα, απογευματινά φροντιστήρια στα ιδιωτικά σχολεία, εξωσχολικές δραστηριότητες το καλοκαίρι, αθλητικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
  • Όλα αυτά θα οργανώνονται από εκπαιδευτικούς, οι οποίοι, σύμφωνα με το Υπουργείο, θα έχουν –λέει- πρόσθετες δυνατότητες για αμειβόμενη απασχόληση. Θα υπάρχει ελεύθερη επιλογή διευθυντών και εσωτερικού κανονισμού. Και αυτές είναι μόνο μερικές από τις εύηχες ρυθμίσεις που ανατρέπουν το σημερινό τοπίο εμπνεύσεως ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το Υπουργείο, προς τα έξω, προβάλλει την ανάγκη για μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία στις ιδιωτικές εκπαιδευτικές δομές. Και όλα αυτά –ξέρετε- ακούγονται πάρα πολύ ωραία.
  • Γνωρίζετε, όμως, όλοι σας γιατί ασχολείστε με την εκπαίδευση, ότι η  αυτονομία σε όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου συνδέεται από ισχυρές δομές εποπτείας και ελέγχου, από τη μεριά του Υπουργείου Παιδείας. Υπάρχουν;  Όχι, φυσικά. Στην Ελλάδα ζούμε.
  • Καλό το «πέπλο» της απελευθέρωσης της γνώσης και της αριστείας από τη μέγγενη της κρατικής παρέμβασης, αλλά «πέπλο».  Πέπλο, που καλύπτει ανεπιτυχώς τη μόνη έγνοια της ηγεσίας του Υπουργείου, την εξυπηρέτηση του πάγιου αιτήματος των ιδιοκτητών των ιδιωτικών σχολείων: Την απελευθέρωση των απολύσεων των εκπαιδευτικών που εργάζονται σε αυτά.
  • Με το παρόν σχέδιο νόμου, οι απολύσεις θα γίνονται με βάση την κοινή εργατική νομοθεσία. Είναι αλήθεια ότι αυτό ίσχυε και στο παρελθόν με το νόμο του κ. Αρβανιτόπουλου,  τον  4254 του 2014.  
  • Στο προτεινόμενο νομοσχέδιο, η ουσία, το «μάρμαρο», αφορά στην απελευθέρωση των απολύσεων και την κατάργηση της δοκιμαστικής διετίας, τη δυνατότητα οι επιχειρήσεις -στο κομμάτι της εκπαίδευσης- να μη δεσμεύονται στις επιλογές τους από καμία νομοθεσία.
  •  
  • Η νέα ρύθμιση και ας μην κοροϊδευόμαστε δεν απελευθερώνει την εκπαίδευση απελευθερώνει τους σχολάρχες και πλήττει τους εκπαιδευτικούς, κυρίως όμως αυτούς με τη μεγαλύτερη προϋπηρεσία άρα τη μεγαλύτερη εμπειρία, άρα ταυτόχρονα το μεγαλύτερο κόστος για τον επιχειρηματία. Είναι βέβαιο ότι τα μεγάλα ιδιωτικά σχολεία δεν πρόκειται να ρισκάρουν τη φήμη για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης με αριβίστικες πρακτικές και αναλώσιμους εκπαιδευτικούς. Επειδή εδώ ζούμε όλοι γνωρίζουμε τι γίνεται άλλωστε ο νόμος θεσμοθετείται για να περιφρουρήσει και να προστατεύσει το σύνολο της παρεχόμενης από ιδιωτικούς φορείς εκπαίδευσης. Μήπως κάνω λάθος. Όχι τα 10, 20 μεγάλα ονομαστά ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, αυτά έτσι κι αλλιώς είναι σίγουρο ότι δεν πολύ χρειάζονται τη νομοθέτηση σας. Θετικοί στις ρυθμίσεις λοιπόν εμφανίζονται οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών σχολείων. Αρνητικοί οι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών.
  • Το Υπουργείο Παιδείας όπως η ηγεσία του προ καιρού και μετά από όσα άκουσε στο νόμο για την τάχα αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου δια της επαναφοράς της διαγωγής, είχε ανακοινώσει ότι έχει τέσσερις μεγάλες προτεραιότητες, τέσσερις πυλώνες που αφορούν την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Είχε μιλήσει τότε λοιπόν για τεχνική εκπαίδευση και επαγγελματικά λύκεια, για δομές διοίκησης στην , για αξιολόγηση εκπαιδευτικών και ιδιωτική εκπαίδευση. Το ότι ξεκίνησε από το τελευταίο κάτι πρέπει να μας λέει για τις προτεραιότητες της ηγεσίας του, κάτι που έχει να κάνει με τον σαφή ιδεολογικό της προσανατολισμό.
  • Εγώ όμως έχω να πω στην κυρία Υπουργό ότι στη νέα εποχή της μετριοπάθειας, τις προσπάθειες εξεύρεσης κοινών τόπων ανάμεσα στα κόμματα, στην εποχή που απαιτούνται συγκλίσεις, η Υπουργός προκρίνει την ανάγκη να είναι συνεπείς με ένα πολύ συγκεκριμένο κοινό. Στο βωμό αυτό, θυσιάζει κάθε ιδέα πραγματικής μεταρρύθμισης στο ελληνικό σχολείο, δημόσιο και ιδιωτικό, αλλάζει προτεραιότητες, αρνείται τον ουσιαστικό διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς γιατί έχει ένα πολύ σαφές σχέδιο στο μυαλό της έχει μία αποστολή. Δεν βγήκαν τυχαία οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί και το γεγονός ότι έφυγαν από το διάλογο πρέπει να μας προβληματίζει πάρα πολύ όλους. Υπάρχει μια απλή αλήθεια, το παρόν σχέδιο νόμου έρχεται να φέρει στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης το easy fire-easy hire, είναι διχαστικό γιατί δημιουργεί εκπαιδευτικούς πολλαπλών κατηγοριών αντιμετωπίζει το σχολείο ως οποιαδήποτε επιχείρηση και ιδίως το άρθρο 16 του Συντάγματος που θεσπίστηκε ακριβώς με σκοπό να διαφυλάξει μια αυξημένη προστασία στην εργασία των ιδιωτικών εκπαιδευτικών.
  • Ως προς τους όρους εργασίας των εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία με το νομοσχέδιο δάσκαλοι και καθηγητές, θα λογίζονται πλέον ως κοινοί εργαζόμενοι μιας οποιασδήποτε εμπορικής επιχείρησης. Αυτός ο πολύ σαφής σχεδιασμός του Υπουργείου ντύθηκε και στολίστηκε με πολύ ωραία λόγια, αλλά αυτά είναι για κανένα περιοδικό στο εξωτερικό που μπορεί να σας κάνουν την αγιογραφία σας, εδώ έχω να σας πω ότι όλα αυτά τα πολύ ωραία που ακούσαμε για αγκυλώσεις που επιτάσσουν την αλλαγή του θεσμικού καθεστώτος, για ασφυκτικό και συγκεντρωτικό πλαίσιο, για αδυναμία αποτελεσματικής διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, για έλλειψη ευελιξίας, για πρόσθετες εκπαιδευτικές δραστηριότητες και τα λοιπά, είναι πολύ ωραίες εκφράσεις πολύ ωραίες διαπιστώσεις επιθυμίες και ευχές.
  • Λέτε από το νομοσχέδιο απορρέουν σημαντικά οφέλη για τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τα σχολεία. Για μεν τους μαθητές αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης με την εισαγωγή συστήματος αξιολόγησης εκπαιδευτικού έργου, σχολικής μονάδας και εκπαιδευτικών. Για τους εκπαιδευτικούς ευκαιρία πρόσθετης απασχόλησης με δυνατότητα αύξησης του εισοδήματός τους. Για τα σχολεία μεγαλύτερη ελευθερία και περισσότερες δυνατότητες επιλογών. Ωραία όλα αυτά αλλά ποιοι θα τα εποπτεύουν, ποιοι θα τα ελέγχουν και ποιοι θα τα αξιολογούν. Εδώ δεν έχετε φτιάξει αυτές τις δομές στο δημόσιο σχολείο στο οποίο παραπέμπεται κιόλας όλη τη νομοθέτηση, πώς θα γίνουν αυτά κυρία Υπουργέ . Οι εργαζόμενοι στα ιδιωτικά σχολεία με το δίκιο τους φοβούνται ότι όροι κάτω από τους οποίους θα εργάζονται θα επιδεινωθούν με αυτό το νέο νομοθέτημα.
  • Το καθεστώς που από δω και πέρα θα διέπει τις σχέσεις των εκπαιδευτικών με τους εργοδότες αλλάζει δραματικά. Η σύμβαση εργασίας μετατρέπεται πλέον σε μία απλή σύμβαση του κοινού εργατικού δικαίου, στην οποία έχουν πλήρη εφαρμογή οι διατάξεις για την αναιτιώδη καταγγελία, τη μισή αποζημίωση σε περίπτωση προειδοποίησης απόλυσης, τη μη καταβολή αποζημίωσης σε περίπτωση απόλυσης εντός του πρώτου δωδεκαμήνου της απασχόλησης και όλα αυτά τα οποία θα τα δούμε και στην κατά άρθρο.
  • Αφού, λοιπόν, το αποδεχτούμε αυτό και σταματήσει το Υπουργείο να «κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του», μπορούμε να συζητήσουμε και τα μεγάλα ερωτήματα που ποτέ δεν τέθηκαν σε συζήτηση. Είναι οι εκπαιδευτικοί και η φύση της δουλειάς τους σαν όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα; Θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται, ως προς τα εργασιακά τους δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, διαφορετικά από την Πολιτεία; Είναι οι επιχειρήσεις ιδιωτικής εκπαίδευσης σαν τις κοινές εμπορικές επιχειρήσεις; Η ηγεσία του Υπουργείου υπόρρητα και μονολιθικά, έχει ήδη δώσει τις απαντήσεις της, ακριβώς όπως έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς κανένα διάλογο, με εξαίρεση μόνο των ευεργετούμενων από το νομοσχέδιο.
  • Ας γίνει κατανοητό μια για πάντα ότι η εκπαιδευτική πολιτική είναι εθνική υπόθεση. Απαιτεί συναινέσεις και κυρίως απαιτεί μακροχρόνιες πολιτικές. Μέχρι, όμως, να βρει το θάρρος το Υπουργείο Παιδείας να καταθέσει την πραγματική του άποψη, ξεστόλιστη από όλες αυτές τις «πολύχρωμες φούσκες» για απελευθερώσεις και αναβαθμίσεις σχολείων και μέχρι να βρει και τα αυτιά για να ακούσει τον αντίλογο, εμείς θα είμαστε εδώ και θα παραμένουμε αρνητικοί στις μεθοδεύσεις, που τελικά καμία σχέση δεν έχουν ούτε με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, ούτε με την αριστεία, ούτε με την προαγωγή της γνώσης, ούτε με το πώς θα φτιάξουμε ένα καλύτερο σχολείο, δημόσιο ή ιδιωτικό. Ευχαριστώ πολύ

Σχόλια (4)

 
ΠΕ 78 Κοινωνιολόγος
25 Ιουλ 2020 09:22

Δεν μας κάνει εντύπωση η άποψη της κ.Κεφαλιδου. Άλλωστε το ΚΙΝΑΛ έχει ψηφίσει όλα σχεδόν τα νομοσχέδια που έφερε η κυβέρνηση. Για την κατάργηση των μαθημάτων των κοινωνικών και οικονομικών επιστημών ούτε λέξη στη Βουλή !
Ξέχασαν ότι μέχρι πρότινος τα ιδιωτικά σχολεία έκαναν μόνο μαθηματα προσανατολισμού. Εγώ ήξερα ένα ΠΑΣΟΚ τού Ανδρέα και τού Σημίτη που ενδιαφερόταν για τα χιλιάδες δημόσια σχολεία και όχι για τα πρότυπα σχολεία των διαφόρων Ελίτ. Όσα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη συμμετείχαν σε δεξιές κυβερνητικές συνεργασίες μακροπρόθεσμα έγιναν μικρές μειοψηφίες.
Εσείς έχετε παρεξηγήσει κάποιες βασικές αξίες της κοινωνίας και της πολιτείας.

 
ΨΥΧΑΣ
24 Ιουλ 2020 20:41

Και εσείς στο ΠΑΣΟΚ είστε έννοια παρεξηγημένη!

 
Όραμα κι ελευθερία
24 Ιουλ 2020 13:58

Αξιολόγηση και στο δημόσιο σχολείο. Αυστηρός έλεγχος στα ιδιωτικά για τυχόν παραβιάσεις δικαιωμάτων, ωραρίου ....όχι πρόσκληση στα βιβλία αλλά ευελιξία και συνεργασίες ιδιωτικών και δημοσίων σχολείων.

 
Ευελιξία
24 Ιουλ 2020 09:34

Τα πειραματικά είχαν ευελιξία.
Οι γονείς πιέζουν για περισσότερες φορές για τυφλή υπακοή στα βιβλία , ασκησιοκεντρικό σύστημα ( αυτό καταλαβαίνουν, ή το φέρνουν στα μέτρα τους) Καταγγελίες όταν γίνεται διερευνητική μάθηση. Φροντιστηριοποίηση από το δημοτικό.
Ευθύνη έχουμε όλοι , πρωτίστως διοικητικά στελέχη κ σύμβουλοι για την πελατειακή αντιμετώπιση.
Δεν πρόκειται για αναβάθμιση του σχολείου , αλλά πολυφροντιστηριοποίησή του. Είδαμε τα μέχρι τώρα αποτελέσματα. Θερίζει ο λειτουργικός αναλφαβητισμός, βλ πανελλήνιες.
Ας αναβαθμίσει κ εκσυγχρονίσει το ΥΠΑΙΘ τις καθηγητικές κ παιδαγωγικές σχολές. Μετεκπαίδευση όλων .
Δεν υπάρχει ούτε μία δημόσια σχολή στην Ελλάδα που να εξειδικεύεται στο μοντεσσοριανο σύστημα.
Άλλο η φιλελεύθερη εκπαίδευση κ άλλο ο φιλελευθερισμός στην εκπαίδευση.
Πώς διασφαλίζεται ότι επιλέγεται ο κατάλληλος κ όχι ο βολικός;

Σχολιάστε το άρθρο

Συκοφαντικά και υβριστικά σχόλια δεν δημοσιεύονται και διαγράφονται. Επίσης δεν επιτρέπεται στα σχόλια να αναγράφονται links τα οποία διαγράφονται. Το esos δεν φέρει ευθύνη για τα επώνυμα ή ανώνυμα σχόλια που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω της φόρμας επικοινωνίας έτσι ώστε να αφαιρεθεί.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ